Αὐτόν τε ζώειν καὶ ὁρᾶν φ ά ο ς ἠ ε λ ί ο ι ο.
Κι ὁ ἑαυτός μου νὰ ζῶ καὶ φ ῶ ς νὰ βλέπω τοῦ ἥ λ ι ο υ.
Ἰλιάς, ραψῳδία Ω, στίχος 558
Τὸ φῶς -τὸ λεπτοφυὲς μυστήριο ποὺ φανερώνει κάθετί στὸ Σύμπαν κ᾿ ἐξίσου ζωοδοτεῖ καὶ δυναμώνει… Πόσα μάτια ἀνοιγοκλείνουνε κάθε στιγμὴ πάνω στὴ Γῆ, εἰσπράττοντας φῶς;.. Κάθε ζευγάρι ἀπὸ κεῖνα κρύβει λαβύρινθο νευρικῶν διασταυρώσεων, ἀπολήξεων κ᾿ ἐπανασυνάψεων μές στὴν ἕδρα του, τὸ κρανίο· πίσω ἀπ᾿ ὅλα, ἀκόμα πιό καλοκρυμμένη, λέμε πὼς στέκει ψυχή. Σ᾿ ἐκείνη φτάνουν οἱ ἀχτίδες καὶ τὴν ἐνεργοποιοῦν, τὴ θέτουν σὲ κίνηση. Κι ὅπως ἀλλάζουν τὰ γεωγραφικὰ πλάτη καὶ μήκη, «ἄλλο» φῶς ἐκλαμβάνει κάθε ψυχὴ καὶ διαφορετικά γίνεται κέντρο τοῦ Πολιτισμοῦ -ξέχωρη σχέση δημιουργεῖται μεταξὺ τοῦ ἐρεθίσματος καὶ τοῦ δέκτη. Ἄλλον οὐρανὸ φτειάχνει ἡ ἀχτίδα· τὸ τοπίο ξανοίγεται ὡσὰν πρόσωπο ἀνθρώπινο: μ᾿ αὐλακώσεις στὸ δέρμα-χῶμα, μοναδικές· μὲ κόμη-δέντρα-φυτά, ἰδιαίτερα…
https://www.theodosispapadimitropoulos.gr/
