HAIDER AL TIMIMI / ANTIGONE — HAVOC Bart Capelle en Tanya Hermsen in gesprek met theatermaker en choreograaf Haider Al Timimi Met HAVOC keert Haider Al Timimi gedeeltelijk terug naar zijn roots: breakdance. Via breaking zocht hij zijn weg in het theater, als speler en als maker bij het Gentse gezelschap Union Suspecte, als danser bij Rosas en ondertussen als artistieke duizendpoot in Antigone. De liefde voor urban dance bleef echter en dook regelmatig op in zijn werk. In HAVOC treedt die eerste liefde opnieuw op de voorgrond. Waarom heet de voorstelling HAVOC? In het Engels betekent to wreak havoc: amok maken. Havoc betekent chaos. Je kan het woord gebruiken voor oorlogssituaties, maar evengoed voor twee kleuters die in hun kamer met lego aan het gooien zijn. Havoc kan heel heftig zijn, maar ook heel kinderlijk en onschuldig. De voorstelling onderzoekt wat chaos vandaag betekent in de wereld. Alleen is ‘chaos’ een wat saaie titel. Havoc is een term die ook in de hiphop voorkomt. Er bestaat een rapper die Havoc heet. Ik heb dat altijd een hele coole naam gevonden. Toen ik voor het eerst over HAVOC las, moest ik denken aan het nummer Revolution van The Beatles. Is deze voorstelling een soort persoonlijke revolutie voor jou? Ik denk dat elke voorstelling een potentiële revolutie in zich draagt. Al mijn werken vertrekken vanuit een maatschappelijke frictie of iets wat ik rondom me zie en wil aankaarten. Niet per se als een pamflet, dat kan ook via schoonheid en het zoeken van nuance rond een onderwerp. Misschien zit er in deze voorstelling iets meer revolutie omdat ik zelf uit de hiphopcultuur kom. Ik ben als breaker begonnen. Ik heb nooit de geijkte paden van de kunsten gevolgd als acteur, maker, schrijver, danser. Hedendaagse dans heeft wel een groot stuk van mijn leven ingenomen en ik deed dat met alle vreugde van de wereld. Maar je beweegt wel in een segment van de danswereld waarin je een andere stijl of stuk identiteit wegdringt. Er zijn conventies rondom je en automatisch roteer je richting die conventies. Ik ga nog steeds graag naar breakdance-wedstrijden. Breaking is ondertussen van een kleine underground uitgegroeid tot een Olympische discipline. Dat zet hiphop natuurlijk wel op de kaart en zorgt dat er meer middelen voor zijn, maar helaas wordt het daardoor minder als kunstvorm beschouwd. Vroeger was alles wat urban was eerder een hobby. Vandaag zie ik meer en meer mensen die een carrière
willen uitbouwen in de kunsten via urban dance. Veel choreografen en dansers komen in de theaterwereld terecht. Voor mij is HAVOC een herwaardering van wat ooit een belangrijke rol in mijn leven heeft gespeeld. Ik wil het een plek geven tussen alle andere dingen die wij vanzelfsprekend kunst vinden. Net zoals ik breakdance vanzelfsprekend kunst vind. Heb je ook het gevoel dat je de wereld wil veranderen? De voorstelling opereert op meerdere niveaus. Er is de kleine revolutie van het medium: ‘Breakdance staat nu in de grote theaters waar alle andere grote hedendaagse namen spelen.’ De andere belangrijke laag is het idee van de revolutie in maatschappelijke zin. En een derde laag is chaos als wetenschappelijk en filosofisch begrip. Alles rondom ons vertrekt vanuit chaos. Je kan de mensheid zien als miljarden individuen die op een surfplankje met een klein zeiltje op een woeste zee varen. Je denkt dat je controle hebt, maar dat is een illusie. We kunnen in elkaars buurt blijven met onze surfplankjes. We kunnen op onze plankjes dingen afbakenen: dit is mijn grens, dit is mijn land, dit is mijn taal. Maar wij dobberen allemaal op een woeste zee. Op een klein planeetje dat zweeft in het niets, in een arena van licht. Dat maakt ons niet klein of nietig. Integendeel, we staan er en we overleven het. Dat maakt ons waardevol. En wat betekent chaos voor jou op maatschappelijk vlak? Chaos omarmen is ruimte maken voor conflict. In politieke theorieën wordt dat ‘agonisme’ genoemd. Mensen steigeren bij het woord ‘conflict’ omdat het meteen aan oorlog doet denken. Conflict gaat voor mij over harde of zachte botsingen, waarbij er ruimte kan ontstaan voor andere of stillere stemmen, die buiten conventies vallen. Daar begint het. Samenleven in conflict. We nemen vandaag de dag graag termen als ‘woke’, ‘hyperdiver-siteit’ of ‘genderdifferentiatie’ in de mond. Maar vaak is er een systeem rond gebouwd dat niet toelaat dat die stemmen floreren, omdat het systeem daar niet op gemaakt is. We mogen ons zo vrij verklaren als we willen, als het systeem of de politieke modellen zich er niet toe schikken, dan zijn die stemmen gewoon niet levensvatbaar. Dan blijven we de conventies volgen omdat die helder en duidelijk zijn en omdat we niets anders kennen. We moeten werken, geld verdienen, punt. Iemand steekt op straat een autoband in brand, iemand slaat een raam in om een telefoon te stelen of een politicus krijgt een taart in zijn gezicht en we zijn collectief verontwaardigd. We keuren het af als
DANS DI 22 & WO 23 OKT 20:30 STUK SOETEZAAL 75’ ——— HET IS VERBODEN FOTO’S OF VIDEO’S TE MAKEN TIJDENS DE VOORSTELLING | TAKING PICTURES OR RECORDING VIDEO DURING THE PERFORMANCE IS PROHIBITED
EEN VOORSTELLING VAN ANTIGONE CHOREOGRAFIE & REGIE HAIDER AL TIMIMI VAN EN MET LEWIS COOKE, SIMON DEJAEGERE, ABDENNACER LEBLALTA, ADEM OUHAIBIA, DELANOTCHÉ, MELODIE MAVINGA, JULES ROZENWAJN DRAMATURGIE BART CAPELLE LICHTONTWERP & SCENOGRAFIE STEF STESSEL KOSTUUMONTWERP ANDREA KRAENZLIN GELUIDSONTWERP NIELS VANHERPE LICHT JONAS LAMBRIGTS GELUID SIEBE COOREVITS PRODUCTIE ANTIGONE COPRODUCTIE PERPODIUM MET DE STEUN VAN DE TAX SHELTER VAN DE BELGISCHE FEDERALE OVERHEID VIA CRONOS INVEST