Issuu

KLEURPLAATEDITIE

nummer zes

cavia is het zeer onregelmatig verschijnende blad van studievereniging via voor studenten informatica, kunstmatige intelligentie en informatiekunde

Deze Cavia was zeker een zware bevalling. De Cavia begon al mythische vormen aan te nemen, en mensen begonnen te geloven dat er nooit een Cavia bestaan had en dat die blaadjes met Cavia erop in de kelder alleen zo leken omdat ze dronken waren. Maar hier is dan het bewĳs van het bestaan van de Cavia in volle.. nou ja, volle.. hĳ is kleiner geworden en totaal zwart-wit. Er zĳn echter ook een paar goede dingen aan deze Cavia. Onze media-marketing commissie hee� een half jaar onderzoek gedaan hoe wĳ onze lezers meer kunnen betrekken bĳ de Cavia. Hieruit zĳn de speciaal geïntegreerde interactieve elementen die in deze Cavia zi�en gekomen. Dus pak je kleurpotlood en kleur die voorkant in, en als je daarmee klaar bent kan je altĳd nog verder gaan met de puzzel. Ook de inhoud is fijn, met de verslagen van het BNAIS en het EJW. De gamereview van Ton over een spel waarvoor hĳ z’n oude mac nog bewaard. De filmreview van Aziz waarvan je de film op een toekomstige VIA-filmmiddag te zien zult krĳgen. Verder nog een interview door Janneke voor alle eerstejaars die met het probleem van stoppen zi�en en een uiteenze�ing over het leven op een LAN door mĳzelf, waarvoor ik ben geïnspireerd door Networkingday: Evolution en Netgamez 2003B Na mĳn LAN-belevenissen ga ik nu als toeschouwer naar Best of the Benelux toe. De Ba�lefield clan die ik heb ontmoet op Evolution en waarmee ik heb samengespeeld op Netgamez 2003B staan daar in de finale, dat gaat zeker spannend worden. Zelfs Prakkie is weer helemaal opgeleefd toen ik hem vertelde over het bestaan van Best of the Benelux C&C Generals finales, dus ik denk dat hĳ me onderhand wel vergeven hee� dat ik zĳn yoghurt in de vriezer heb gelegd en dat toen vergeten was. Ik heb echter wel al een vroeg goed voornemen voor het nieuwe jaar: Prak in de C&C BoB 2004 finale krĳgen. Met wat persoonlĳke coaching van mĳ (en genoeg bevroren yoghurt voor de gezondheid) moet dat te doen zĳn. Tot een volgende Cavia, Ruben Boumans

2 cavia zes

inhoud

4 6 9 11 13 14 16 17

Drop-out interview Janneke van der Zwaan BNAIS 2003 “Playing God?” Henrie�e Cramer en Joram Rafalowicz LAN Ruben Boumans “Ananas, hoi!” eerstejaarsweekend 2003 Tim van Erven en Marit van Dĳk Puzzel: Knaagdiertje Janneke van der Zwaan Game: Escape Velocity Nova Tonnie Wessling Film: Two Hands Aziz Baibabaev Why numbering should start at zero Edsger Dĳkstra

Cavia is een uitgave van studievereniging VIA, en wordt gratis verspreid. Adres Plantage Muidergracht 24 1018 TV Amsterdam telefoon: (020) 525 5520 e-mail: c@via.uvastudent.org Redactie Ruben Boumans (het hoofd), Tim van Erven, Janneke van der Zwaan, Marit van Dĳk, Martĳn Stegeman, Aziz Baibabaev Advertenties Bel voor meer informatie met VIA, (020) 525 5520 © 2003 Studievereniging VIA cavia zes 3

Drop-out interview

Janneke van der Zwaan

Stoppen met je studie hoe� niet te betekenen dat je een faler bent. Vaak weet je niet precies waar je aan begint. Het zou dus zomaar kunnen dat een andere studie beter bĳ je past. Elisa begon vorig jaar met AI. Al vrĳ snel stapte ze over naar literatuurwetenschap en op het moment studeert ze psychobiologie. Voor de Cavia beantwoordt ze een aantal vragen over haar studiekeuzes. Waarom ben je AI gaan studeren? “Toen ik 16 was las ik stukje over AI en vrĳetĳdskunde in een studieblad voor scholieren. AI was speciaal en onbekend. Biologie leek me ook interessant, maar ik wilde geen veldbioloog worden.” “Ik ben een keer naar een voorlichtingsdag geweest. Omdat ik niet heel zeker was, heb ik me ook ingeschreven voor literatuurwetenschap. Ik heb weinig naar andere studies gekeken, AI was een soort blinde keus. Ik ging af op het beeld in mĳn hoofd.” Hoe zag dat beeld eruit? “Bepaalde delen leken me heel interessant, andere weer niet, programmeren bĳvoorbeeld niet. Vooral aan het einde leek het me een leuke combinatie. Ik heb er nooit echt goed over nagedacht. Ik had beter moeten kĳken. Van de universiteit krĳg je maar heel weinig voorlichting over wat je te wachten staat. Je komt er binnen drie weken achter of het wat voor je is, dus dat moeten ze ook kunnen overbrengen tĳdens de voorlichting.” “Het leek me trouwens ook wel leuk om één van de weinige meisjes te zĳn.” Waarom ben je gestopt? “De vakken bĳ literatuurwetenschap vond ik echt leuk, veel leuker dan de vakken van AI. Toen de eerste tentamens eraan kwamen, sloeg de twĳfel toe. De studie AI vond ik niet leuk, maar de mensen en de sfeer wel. Mĳn ouders stelden voor om één week alleen literatuurwetenschap te doen. En dat beviel zo goed, dat ik overgestapt ben.” Hoe ben je gestopt? “Ik ben gewoon weggebleven. Later heb ik nagevraagd hoe je je moest uitschrĳven en heb ik een kaartje opgestuurd. Ik heb er wel een beetje spĳt van dat ik geen tentamens heb gedaan. Tentamens zĳn een goede maatstaf.” Ben je bĳ de studieadviseur geweest? “Nee. Ik heb wel veel met mĳn ouders gepraat. Ik had misschien wat langer moeten proberen, maar achteraf gezien was het een goede keuze.” Was het lastig de achterstand in te halen? “Daar heb ik nauwelĳks last van gehad. Het was bĳ literatuurwetenschap nogal rommelig geregeld. Het is sowieso veel minder zwaar, er is minder college.”

4 cavia zes

Wat mis je het meest van AI? “Contacturen, de mensen en de sfeer. De uitdaging. Literatuurwetenschap is veel kleiner, daarom doe ik nu ook psychobiologie. Het minst mis ik de langzame computers. Wĳ hebben ingebouwde labtopjes met flatscreens in de kantine. Dat is wel raar…” Heb je nog tips voor mensen die twĳfelen over hun studiekeus? “Ik had natuurlĳk wat anders om te doen, anders was ik wel langer doorgegaan. Ik denk dat het slim is om in ieder geval een tentamen te maken. Voor de studiefinanciering is het handig om voor 1 februari te stoppen. En als je twĳfelt kun je er altĳd iets bĳ gaan doen, iets wat je echt leuk vindt… Ik heb uiteindelĳk toch ook weer voor exact gekozen.

Zo het EJW is weer voorbĳ, de foto’s staan weer online en Ork is alweer in verwachring van zĳn tweede grote filmproductie: ‘EJW 2003: a story to be untold’. Op tĳd van schrĳven staat het tweede grote VIA project van dit jaar al weervoor de deur, de BNAIS 2003. Nu zĳn we nog hard bezig en moeten we voor god spelen om deze creatie in toom te kunnen houden, maar als ik dit weer teruglees hoop ik te kunnen spreken van een geslaagd symposium. Gezelligheid en leerzaamheid zie ik hierboven, in twee losse vormen, wat zou het toch mooi zĳn dat te combineren. Dus ik zet mĳn god-mode weer aan en daar ontstaathet idee voor: ‘De VIA-studiereis 2003’. Het wordt weer tĳd om na te gaan denken over een studiereis en daarvoor hebben we ook een reiscommissie nodig. Iedereen die zich geroepen voelt om mee te helpen dit te realiseren is van harte welkom om iemand van het bestuur aan te klampen of een mailtje te sturen naar het jullie welbekende adres via@science.uva.nl. Ik ga me nu weer wĳden aan alle taken die mĳ wachten en nieuwe bedenken voor mĳn laatste maanden als god, eh, voorzi�er. Heel veel plezier met het lezen van deze Cavia, Niels Monshouwer

cavia zes 5

BNAIS 2003 “Playing God?”

Henriette Cramer en Joram Rafalowicz

This year’s edition of BNAIS illustrated the great interest of students in current research and issues surrounding the field of AI. Over 200 a�endees from all over Belgium and The Netherlands visited this second edition of the Belgian-Dutch AI symposium for students held the 9th of October in Amsterdam’s Science Park. Students from the University of Amsterdam’s student association for informationsciences VIA organized this year’s event under auspices of the BNVKI and SIKS. The goal of BNAIS is to give students a platform to present their research projects, as well as to familiarize students with current AI offerings in Belgium and The Netherlands. This year’s theme ‘Playing God? AI in creation and control’ a�empted to highlight issues from the creation of AI entities and control over these entities to Big Brother type control in current society using AI-techniques. The theme inspired discussions of a wide array of AI-related topics in three plenary sessions, eleven shorter talks and a closing panel discussion on ethics of AI use. Talks on topics such as artificial life, evolutionary and genetic algorithms, artificial art, adaptive game AI or the access to and coupling of sensitive personal information all illustrated the broadness of the field. Various universities fought for student a�ention at the information market promoting their research and educational programmes on AI, alongside a number of students who presented their own research on posters. Professor Guszti Eiben, head of the Vrĳe Universiteit of Amsterdam’s computational intelligence group, coupled science with science fiction in his lecture on artificial societies. Such systems mimic some features of existing animal or human societies thus providing a way to investigate social phenomena. However, there are two problems, or challenges if you wish, with such simulations. On the one hand, the complexity of current systems is far lower than the complexity of real societies. This raises serious concerns about what exactly we are studying: real life or artefacts. On the other hand, these systems are o�en too complex for thorough analysis and understanding. The experimenter might be playing God, but the intrinsic dynamic of the system o�en goes beyond his/her comprehension. The lecture consisted of three parts; professor Eiben explained the idea of artificial societies and his philosophical image of the future. He took everybody back to reality by showing current work, which included very interesting behaviour of simple artificial societies 6 cavia zes

that have been given a simple language. These societies showed behaviour of exploration, not only of the environment itself, but also the borders. This leads to some very interesting questions about the nature of those societies and our own. To finish the lecture everybody was treated to a short story. The story, in the form of some kind of interrogation of a scientist, brought us ‘back to the future’. In this future a scientist had created an artificial society so advanced the inhabitants realised they were just some creation living in a computer. They were nothing more than an experiment, their god was a computer scientist. The entire society collapsed in some kind of mass depression, the only humane thing to do was to pull the plug. On a happier note, the visitors were then offered a choice of lectures, while students of the various student associations present discussed their plans for future collaborations. Dr. Maarten van Someren of the University of Amsterdam offered his views of the possibilities and dangers of web mining. PhD student Enrico Gerding of the Centre of Mathematics and Computer Science elaborated on his research into automated negotiations on the information market. Enno Peters, student at Groningen University proposed an extension of the actor-critic method. The KION award for the best AI master thesis was handed out by Paul Kamsteeg (University of Nĳmegen) to Jelle Kok and Remco de Boer of the University of Amsterdam for their thesis on socces simulation for RoboCup. Jelle Kok then proceeded to a presentation of his work as PhD student which led to his current status as world champion RoboCup simulation. A�er raiding the lunch buffet down to the last crumb, the a�endees again had the option of choosing from a wide array of subjects in he following two workshop sessions. IBM’s Extreme Blue student team presented work on user profiling, Pieter Spronck of the Universiity of Maastricht Adaptive Game Opponent AI by applying machine learning in “virtual world games. Erik Borra (student University of Amsterdam) a�racted considerable interest with his talk on current activities of various authorities to ‘log our lives’ and whether these are useful and/or acceptable. Wouter Teepe (PhD student University Groningen) presented research on coupling and use of sensitive information. The colourful presentation and demonstrations of computer generated art on the by Remko Scha (Institute of Artificial Art Amsterdam , University of Amsterdam’s Insitute of Language and Computation) provided both information and entertainment in the third session. Femke de Jonge en Steven de Jong (University of Maastricht) discussed ProAnita - a multiagent solution for legitimate information retrieval. David de Goot (University Groningen) talked about generative cross-platform migration of compositional agents. Valentin Robu elaborated on his endeavours to improve the outcome of cooperative negotiations in incomplete information environments aspect.

cavia zes 7

All assembled to a�end the final lecture by professor Henk Visser; Professor of humanistic views on man and computer at the University of Maastricht shed a completely different light on the day’s theme. Not only the content differed, even his presentation. In contrast to the predominant use of flashy PowerPoint presentations, he turned to the basics and most fail-safe method: the blackboard. In his lecture Henk Visser raised the issue that with use of readily available new technology people are losing certain capabilities. Who needs to be able to calculate difficult multiplications when there is a calculator in almost every digital device imaginable? Who needs to be able to write with pen and paper when you can use a keyboard or voice recognition? Professor Visser main concern was that using all kinds of these innovations in education does not necessarily improve and might even impair education. These inventions may seem to make it unnecessary to learn the basics, while this makes building up knowledge in certain areas very difficult. While all this sounds very anti technology and anti artificial intelligence, Henk Visser, despite his rant, did not want the audience to reject technology. His main concern is the use of technology and how easily people let computers take over their lives; perhaps in the process turning us all into dumb slaves. He wants to warn us and make us aware of a problem that is very real. In the discussion about computers ge�ing smarter and smarter, we shouldn’t forget contemplating our own capabilities. A panel discussion on ethics and AI provided a suitable ending to BNAIS. The discussion was led by dr. Bern Martens of the University of Leuven with a panel consisting of Henk Visser, Guzsti Eiben, Remko Scha and Han la Poutré (chairman BNVKI). Both panel and audience were very willing to voice their (o�en pre�y strong) opinions. Of course discussion strayed from the set topics from the beginning, with a variety of subjects ranging from AI and its implications on the job market (who will be dispensable..), AI and the end of mankind, to AI and legislation (could it ever keep up?). Some were mainly optimistic about the effects of AI, but a number of risks still were clear. The end of mankind was not foreseen in the near future, but changes in human identity and possibly human-AI hybrids were deemed very possible with some observations that cyborgs in certain ways already exist. In the end one thing was clear: progress can be positive and maybe inevitable, but everybody has to keep their eyes open and keep up. With this conclusion most BNAIS visitors could commence their journey back home, while others successfully took on the challenge of organising a last-minute symposium dinner. Next year’s event is to be organized by students of the universities of Maastricht and Leuven, actual dates and locations will be announced as soon as they are available. Over 200 visitors a�ended BNAIS 2003, and a considerable number of aspiring a�endees even had to be turned down; this provides great hopes for the future editions of the event. BNAIS 2003 pictures and descriptions of all lectures can be found at bnais.via.uvastudent.org. 8 cavia zes

LAN

Ruben Boumans

Als de term LAN nu in de mond genomen word staat deze meestal voor een ruimte vol computer waarmee de gebruikers uren achter elkaar files sharen, chatten (IRL of online) of games spelen. Waarom doen mensen dit niet gewoon thuis zou je denken, er zĳn verschillende redenen voor: De hogere snelheid, omdat het thuis niet kan, maar voornamelĳk omdat het gewoon leuk is! In de groo�e van deze ruimtes en het aantal computers bestaan verschillende degradaties. Zelf heb ik al een aardig aantal verschillende LAN’s bĳgewoond. De kleinste LAN’s waar ik ooit ben geweest waren toen ik nog in B’schop (kort voor Benschop) woonde. Toen was er nog geen internet. Toen moest je om tegen elkaar te spelen naar elkaar toelopen, met je kast onder de hand, en nog een tweede keer voor je monitor (wat niet meevalt als je een loodzware oude IIyama 17” hebt). Het idee was toen: hoeveel mensen krĳgen we in iemands slaapkamer en/of zolder zodat men nog kan slapen en zonder veel moeite naar het toilet gegaan kan worden tĳdens het lannen. Dit lukte ook meestal nog wel, maar de monitors stonden vaak zo dicht op elkaar dat als er één aanging, de rest ook local area network (n) a local network for inter-computer communication; even mee degauss’te. especially a network connecting

De groo�e hiervan is van een minimum van 3 computers and word processors and other electronic office equipment to mensen tot een maximum van 7. Bestanden worden create an inter-office system [syn: alleen uitgewisseld als iemand de laatste update LAN] van een spel nog niet hee�, immers het zĳn vriendengroepen dus films en dergelĳke zĳn al via een cd Source: WordNet ® 1.6, © 1997 Princeton University uitgewisseld. Er wordt wel veel gegamed, meestal normale games. Maar als iemand voor de zoveelste keer roept dat het spel bugs hee� omdat hĳ niet raak schiet en als je onzichtbare, ondergrondse leger van Zerg wat nooit gezien had kunnen worden, wordt genuked weet je ook dat er iemand over je schouder hee� lopen kĳken (nog nooit zo’n grote bloedvlek in Starcra� gezien). En dan heb je ook even genoeg van normale games, maar dan ga je over op de meest vage games. Ik noem daar de Soccer mod voor Half-Life waar je first- of third-person gaat voetballen, in 1 woord hilarisch. Als je een stapje hoger gaat, wordt er al niet meer gelant bĳ iemand thuis (of deze persoon moet een heel groot huis hebben), maar in een wat grotere ruimte. In mĳn geval is dit de Rode Hen (de kantine van de Diamandslĳperĳ, NP) waar nu al een paar keer is gelant door leden van VIA. Een ophaaldienst voor mensen die in Amsterdam wonen (en ook een keer voor Almere) werd opgezet en toen kon twee dagen van openings- tot sluitingstĳd gelant worden. Hier gaat het ook vooral om het spelen van games, maar dan de wat meer standaard-spellen zoals Ba�lefield 1942 (en de Desert Combat mod ervoor), Unreal Tournament en Counter-Strike. Je zit met ongeveer 20 man en misschien 1 vrouw, dus zĳn er altĳd wel van allerlei soorten bestanden op het netwerk te vinden, van speelfilms tot anime-series tot complete muziekverzamelingen. Na 2 dagen college ontlopen is zo’n LAN ook weer voorbĳ en wordt ook iedereen weer naar huis gereden. Een noemenswaardig cavia zes 9

moment van een VIA-LAN was de afsluiter, waarbĳ we met ongeveer 20 mensen UT InstaGib CTF gingen spelen op Niven. Voor de mensen die de Unreal Tournament map CTF-Niven niet kennen: het is een map bedoeld voor 4-6 mensen. Voeg daar InstaGib aan toe en je krĳgt totale chaos, elke flag-capture berus�e totaal op geluk en naderhand kon niemand echt stoppen met trillen. Het summum van LAN’s echter is de echt grote LAN, waar honderden mensen van over het hele land naartoe komen. Op zulke LAN’s vindt je ook hele clans met zwaailichten, dezelfde T-shirts, neonlicht logo’s en vlaggen erbĳ. In elk opzicht is elke LAN een ervaring op zich als je nog nooit gelant hebt, maar zulke LAN’s zĳn echt een aparte ervaring. Tot een paar maanden geleden was deze ervaring voor mĳ onbekend. Maar toen ik uiteindelĳk de kans had om naar zo’n LAN te gaan nam ik die meteen (ik had een LAN gevonden die op loopafstand van mĳn flat in Osdorp werd gehouden). Na mĳn computer aangesloten te hebben kon ik naar hartelust elk mogelĳk spel spelen wat ik wilde omdat er toch overal genoeg spelers voor waren. Ook qua file sharing had ik niet te klagen, het was maar goed dat ik die extra 17 Gig erbĳ had geprikt. Maar wat het echt onvergetelĳk maakte was de IRC-server. De eerste nacht had iemand een pomp nodig, gelukkig was ik zo vooruitkĳkend geweest om wel een pomp mee te nemen, dus een uitwisseling was zo geregeld, en vervolgens heb ik het hele weekend nog lopen Risk II’en met die persoon. Op zaterdag was er weer iemand die de omgeving in wilde, en sinds ik in de buurt woonde kon ik wel helpen. Het voelde als internet aan, maar de persoon waar je 2 seconden eerder nog een Bulletproof Monk van had geleecht, maakte je nu af in UT en even later zou je ze weer zien schreeuwen voor een keygen van Half-Life in het IRC-kanaal. Dan heb je ook nog een keer de compo’s (game-competities) waar vooral de clans aan meedoen. Het niveau ligt dus ook erg hoog en je kunt dus finaal ingemaakt worden, maar dat is ook leuk. Maar als je dan bevriend bent met een goede speler kan je iedere tegenstander langs gaan om voor hem de dreigingen te uiten: “Je gaat dood!”. Merk trouwens op dat zulke LAN’s wel slecht zĳn voor je slaapritme, of je rug, als je besluit dat je toch te moe bent om je luchtbed op te pompen en maar gewoon op je toetsenbord gaat slapen. Door het niet slapen en het non-stop beeldscherm kĳken maken van een grote LAN een uitpu�ingsslag. Maar met genoeg zakken chips, M&M’s, croissants, sap, deo, Snickers, Red Bull en koffie kom je het weekend wel door. Maar aan het eind van het weekend ga je meteen (na je computer eerst thuis weer in elkaar gezet te hebben) naar bed. Om vervolgens ‘s ochtends vroeg door een zus wakker gebeld te worden met een vraag over Word. Eigenlĳk moet je als die-hard gamer toch gewoon elke soort LAN ooit gedaan hebben, want elke hee� zo zĳn charme. Zeker moet men het 24 uur per dag doorgaan van de hele grote LAN een keer geprobeerd hebben. Voor de mensen die willen weten hoe een middel-grote LAN is en in Amsterdam wonen: binnenkort komt er weer een VIA-LAN, ik zal zeker van de partĳ zĳn.

10 cavia zes

“Ananas, hoi!”

Tim van Erven en Marit van Dijk

Van vrĳdag 26 t/m zondag 28 september vond het Eerstejaarsweekend (EJW) van 2003 plaats. In de EJW-brief waren ons twee dingen beloofd: “De zin van alles zal ver te zoeken zĳn en het bier zal rĳkelĳk vloeien.” Al snel bleek echter dat de organisatie de zin in het bos hoopte te vinden. Ze stuurden de eerstejaars daar tenminste steeds naartoe. Zo was er op vrĳdagavond al het bosgeluidenspel. Gewapend met zaklampen gingen de groepjes op jacht naar diverse “vogels” en andere levensvormen, zoals de k-ieuw-y, de kotsvogel, de kletsmajoor en de 56K-raaier. Op zaterdagmiddag was er traditiegetrouw het New Age-spel. Dit gaf iedereen een excuus om naar behoe�e bomen te knuffelen, regendansen op te voeren, de zon te groeten en juryleden om te kopen. Doel was om zoveel mogelĳk le�ers te verzamelen en een zo goed (lang?) mogelĳk woord te maken. Maar er waren ook activiteiten die zich niet in het bos afspeelden. Ter vergroting van de algemene meligheid hadden Niel2 en Tonnie voor vrĳdagmiddag rare spelen verzonnen, zoals krantenmeppertje (nu met extra bloem!) en frisbee met bananen. Het laatste spel werd soms even “per ongeluk” verward met tre�al, hetgeen resulteerde in het bekogelen van scheidsrechter Pruinard (a.k.a. Paul Ruinard). Helaas waren de bananenvlekken niet waarneembaar op zĳn toch al drukke Hawaii-shirt. Ook zaterdag waren er activiteiten georganiseerd waar bomen weinig mee te maken hadden. Het enige groen op de sportochtend aanwezig was bĳvoorbeeld het gras waarop getre�ald, gerugby’d en getwisterd werd. Ja, iedereen spande zich die ochtend maximaal cavia zes 11

in. Dat de maximale inspanning van sommige aanwezigen eruit bestond om ontspannen in de zon te zi�en was niet minder dan een noodzakelĳk gevolg van hun bierconsumptie op de voorafgaande avond.

Op de laatste dag was het tĳd voor de traditionele speurtocht. Gegeven de keuze tussen plees schoonmaken en wandelen in de regen, kozen de eerstejaars het laatste. Een enkel groepje (groep 1) ging op alternatieve speurtocht naar de snackbar in het nabĳgelegen De belo�e dat het bier rĳkelĳk zou Alphen en vond op de terugweg zowaar vloeien werd over het algemeen behoor- de touringcar! De aardige buschauflĳk waargemaakt. Een goed begin was feur, die toch al op weg was naar de de Knock-out Show. Daar werden nutkampeerboerderĳ, liet ons meerĳden, ter tige activiteiten ontplooid, zoals een algemeen vermaak van de mensen die bierestafe�e en “sexy” bierdrinken. Het de bus stonden op te wachten en (met bier vloeide echter niet altĳd rĳkelĳk name) het groepje zelf. Toen we helegenoeg, want presentator Joram bleek maal compleet waren, vertrokken we niet onderuit te krĳgen. Helaas voor moe en gaar (zoals het hoort) weer naar sommigen bleken de vodka-shots wel Amsterdam. iets te rĳkelĳk te vloeien, hetgeen op vrĳdagnacht voor sommige mensen al Ter afsluiting van dit verslag nog enkele resulteerde in chili-in-reverse. eervolle vermeldingen. Jago verdient lof voor zĳn dronkemansondersteuning, Een andere gelegenheid waarbĳ de JaVa (Jasper Valentĳn) en Arnie (Niels fusten niet ontzien werden was de Roosen) waren onmisbaar bĳ het kotsbonte avond. Dit jaarlĳks terugkerende ruimen. Dit alles was uiteraard onmogefenomeen biedt de aanwezige studenlĳk geweest zonder de organisatie! ten de mogelĳkheid in groepjes hun creativiteit te tonen op een podium. Een eervolle vermelding gaat dit jaar zeker naar het bestuur dat, voorzien van bĳbehorende midi-files, een aantal klassieke computerspellen uitbeeldde zoals Lemmings en Mario Brothers. Er vielen gelukkig geen doden en niet al te veel gewonden, zelfs niet tĳdens het “levend galgje”, waarbĳ eerstejaarsstudent Jasper meerdere keren werd opgehangen. De spelers in het publiek deden dan ook geen serieuze pogingen dat te voorkomen. Winnaar van de bonte avond werd echter groepje 2, dat een muzikale versie van Roodkapje ten gehore bracht. Het liedje “Ananas, hoi!” van Hanne was zo populair dat groepje 2 verzocht werd het nogmaals ten gehore te brengen. De rest van de zaterdagavond werd wederom volop bier gedronken, hetgeen resulteerde in gedans, gegabber en gestrip door Party Boy 1, 2 en 3 (Anton, Alex en Steffan).

Knaagdiertje

Janneke van der Zwaan

Deze puzzel is op te lossen door in alle rĳen en kolommen het aangegeven aantal vakjes te kleuren. Eén getal betekent dat er één groep getekend moet worden. Meerdere getallen geven aan dat er meerdere groepen moeten komen. Deze groepen zĳn van elkaar gescheiden door minimal één wit vakje. De volgorde van de getallen gee� ook de volgorde van de groepen aan. De titel gee� een aanwĳzing over het uiteindelĳke resultaat. Er wordt een echte Janneke-megabrownie (25x25cm) verloot onder mensen die de goede oplossing komen inleveren in de kelder (wel voor 9 januari). Veel plezier! 11

11 10

16 15 15 2 11 11 2 10 14 17 19 21 23 23 5 8 12 15 18 20 22 24 26 26 16 14 10 10 11 11 8

10 1

1 6 6 5 6 5 6 7 6 5

1 10 1

Escape Velocity Nova Tonnie Wessling

Escape Velocity Nova (EVN) is een game waarbĳ je de plaats inneemt van een avontuurlĳke space pilot. Je begint natuurlĳk met een klein rotscheepje, weinig poen en een reputatie van nul. Maar lef heb je wel. Je bent (min of meer) vrĳ om te gaan en staan waar je wilt in het universum, waarvan ik na 24 uur spelen nog steeds niet de totale groo�e van weet... Beginnend als handelaartje of koerier begin je aan je eerste missies die je makkelĳk kan kiezen op het “Mission BBS”, o�ewel een soort van electronisch prikboard (bekend uit Freelancer? Die hebben het namelĳk gejat uit een eerdere EV!) op een planeet of space station. Lekker vliegen van system naar system, van planeet naar planeet en ondertussen een beetje de galaxy verkennen. Na een beetje credits te hebben opgebouwd, kan je je scheepje inruilen (samen met een hoop poen natuurlĳk) voor en iets betere, of je bestaande scheepje een beetje updaten (genoemd ‘outfi�en’ in EVN). Outfitten met bĳv. wapens, shielding, armor, scanners, engine upgrades, cargo pods, etc. etc. Er zĳn wel honderden verschillende updates, maar je schip moet het wel aankunnen, en je moet er de poen voor hebben. Nou, als je zo’n beetje bezig bent, dan sloop je op en gegeven moment vast ook wel eens een piraat, of je wordt er zelf een... Dan gaat je repu14 cavia zes

tatie veranderen, en aan de hand van je reputatie en de verhouding met verschillende ‘governments’ in het universum. Volgens de EVN-Bible is en government: “Any collection of ships and planets that react collectively to the actions of the player and other ships. Governments keep track of how they feel toward you, and they can also have set enemies and allies.” Met andere woorden, je acties hebben gevolgen. En zeker de acties die inhouden dat je iemand sloopt. Aan de hand van je reputatie wordt je af en toe benaderd als je de bar van een planeet of space station ingaat (hee� Freelancer ook gejat), en word je gevraagd voor een “speciale” missie - een missie die je niet zomaar van de Mission BBS kan halen. Vaak krĳg je er ook extra’s voor: veel poen of een license, dat je betere wapens of (illegale) outfits mag kopen.... soms ook een nieuw schip. Als je voor de ene partĳ bĳvoorbeeld en scheepje van de andere partĳ moet wegknallen, dan hee� dat natuurlĳk weer gevolgen... Al spelend ontluik je steeds meer van 1 van de 6 verschillende storylines, die stuk voor stuk RETEverslavend zĳn en steengoed in elkaar zi�en. Dat was zo’n beetje het verhaal, nu nog wat extra info: Het is en 2d- game, je kĳkt van bovenaf op je scheepje in space. Controls zĳn erg makkelĳk, het zĳn er ook niet veel. De gameplay spreekt ook wel voor zich, maar je krĳgt wel even een klein regeltje in beeld te zien welke control je moet gebruiken als je bĳvoorbeeld voor het eerst moet landen, of een hyperspace jump maken naar een ander systeem. De graphics zĳn niet spectaculair, en de storyline die je volgt wordt steeds stukje bĳ beetje in een blokje text aangeboden, als je weer eens een missie af hebt of gevraad wordt voor een nieuwe. Als je het voor ve�e graphics zou doen a la Freelancer of C&C Generals zit je verkeerd, maar als je van een

sterk verhaal houdt moet je dit zeker spelen. EV Nova is de 3e in een reeks, na Escape Velocity en Escape Velocity: Override. De graphics zĳn sindsdien alleen maar gedetaileerder geworden en meer divers, maar nog steeds 2D van bovenaf. Helaas geen multiplayer mogelĳkheid, maar wie weet komt dat nog een keer in een update of zo... zou in ieder geval geen kwaad kunnen. Een leuke feature van alle 3 de EV’s is dat iedereen een ‘plugin’ kan maken op niet al te moeilĳke manier, waarin men storylines, schepen, persoontjes, outfits, planets etc. kan toevoegen/veranderen naar eigen wens. Voor EV en EVO zĳn daar al een hoop voor te downloaden, maar helaas is er geen Windows-variant van EV en EVO. EVN is de eerste Windows-EV, maar ongewĳfeld zullen er gauw plugins voor op het web komen. Die plugins kunnen echt alle relaties met het originele verhaal vervangen; sommige mensen zĳn zeer creatief. EV Nova is shareware, kost $30, maar is het naar mĳn mening ook wel waard: EVN zit kwa verhalen echt steengoed in elkaar, maar je kan ook gewoon kiezen of je die verhalen wilt volgen of niet. Je kan ook gewoon piraat worden en alles aan gort knallen. Wat heb je nodig: DirectX 7, Quicktime 5.0, Pentium 400, 128 MB geheugen. Mĳn advies over deze game: download hem gewoon, bĳ ambrosiasw.com of ergens anders, maar NIET VLAK VOOR JE TENTAMENWEEK! Het is een tof spel, en werkt nogal verslavend. Maar ga het wel spelen! Mĳn score voor dit spel is een 8,5.

cavia zes 15

Two Hands

Aziz Baibabaev

Donderdagavond 2 oktober 2003. De dag dat menig eerstejaars AI tot diep in de nacht zĳn of haar eerste Prologopdracht probeert te voltooien. “Prolog succ()s!” hoor je net voor sluitingstĳd ratelen door de overvolle practicumzalen. Ook ik ben een lotgenoot. En als de tĳd zover is en René (de portier) ons naar buiten schopt, begint de zoektocht naar ontspanning. Met een blik op de gesloten kelderdeur denk ik aan de goedkope, goede, goddelĳke vloeistoffen die erachter verscholen staan, en al vrĳelĳk door de aderen stromen van de gruwelĳke, geïntoxiceerde griezels die ervoor staan te zingen. Karaoke-borrel gemist. Snert! Dan maar een filmpje... Twee Handen “I like doin’ stuff with me hands, ya know.” Jimmy is de hoofdrolspeler van deze met zwarte humor doordrenkte pulpy action-comedy. Jim is jong, dom en op het slechte pad geraakt. Opgegroeid in een achterbuurtje probeert hĳ vrienden te worden met de lokale gangsters; voor eigen bestwil denkt hĳ. Niets is minder waar, maar na wat vechtpartĳen weet hĳ de aandacht eindelĳk te trekken en wordt hem om een ‘gunst’ gevraagd. De job is simpel. Breng 10.000 dollar weg, haal dit en 16 cavia zes

dat op en kom terug. Half uur werk zou je denken. Zie nu de pulp in je koffie wolkvormig opstĳgen. Het plot van deze uit Australië afstammende film is niet eenvoudig samen te va�en. Het gaat overal en nergens over. Het enige dat alle gebeurtenissen bĳ elkaar houdt is de sfeer die regisseur Gregor Jordan oproept en je tot het einde in een ĳzeren greep houdt. Het is onmogelĳk om het plot vóór te blĳven, iets wat een steeds raarder verschĳnsel wordt in ons steeds meer met Amerikaanse invloeden verzadigde filmwereldje. Het gaat nergens over, maar onvoorspelbaar, positief? Jazeker! Two hands is geen verhaal maar een ervaring, en die is fris, eenvoudig en bliksemsnel. Skills Er is niet veel te zeggen over de technieken of trucjes in deze film. Alles is strak en keurig gefilmd, maar iets bĳzonders valt niet in het oog. Dit is zeker niet erg, want het stemt heel erg overeen met de geest van de film. No-nonsense special effects. De muziek daarentegen is wel spectaculair. Prima uitgekozen nummers weten de sleutelscènes vlĳmscherp te slĳpen waardoor ze nog strakker op je netvlies komen. Een perfecte aaneensluiting van alle simpele elementen zorgt voor een makkelĳk en plezierig te beschouwen film. Kĳkuh of niet Kĳkuh? Mocht het nog steeds niet blĳken uit mĳn enthousiasme: zeker doen! Deze strakke, onvoorspelbare en pre�igstemmende film is zeker weten jouw anderhalf uur waard. Uiteraard is hĳ binnenkort te zien in de kelder tĳdens de VIA-filmmiddag. Let goed op de posters in de gangen, en vergeet niet: we hebben maar twee handen. Maak je niet te druk. Ga er regelmatig tussenuit. Begin op tĳd aan Prolog... Snert!

cavia zes 17

ďż˝

18 cavia zes

ďż˝

cavia zes 19

(advertentie)