Issuu

Inhoudsopgave 0

¨ Voorwoorden van de coordinator en de voorzitter

Het b`etafeest

Parijs a.k.a. Pa-reis

Master Software Engineering

Integrating DMA attacks in Metasploit

Een treurige aangelegenheid

Uit den ouden Doosch: Parijs: De stad van het licht

Back to the future, met Andeslogica!

Via-lid uitgelicht: Martijn Stegeman

Dik Tevreden

Recept: Taco’s zonder Taco’s

Alumni-interview: Kaspar de Geus

Bordspellen: Van het bronze tijdperk tot nu

Vroege geschiedenis van games

Fembot

De wereld van de DJ

Tijdmachine-enquete

Walibi

Dutch Nao Team

VIA(tijdsmachine)feest(commissie)

AWESOME IT: The Future Edition

UvA vs VU

Ode

screen

Horoscoop

Actiecommissie

Boekencommissie

Caviacommissie

Congrescommissie

Eerstejaarscommissie

Gaming

ICT-commissie

Keldercommissie

Marketing

Onderwijscommissie

Reiscommissie

ACD

Congo

GAOS

NSA

SVBG

Asset | SBIT

Christiaan Huygens

Cognac

Cover

FMF

Incognito

De Leidsche Flesch

Thalia

STORM

VRiSBI

79 1

Wanted, Cavia 18 Tot onze grote spijt zijn wij nu al een redelijke tijd bezig de afwezigheid van onze geliefde 18e uitgave te betreuren. Hoe lang deze uitgave al niet meer in onze databases en kasten te vinden is weet bijna niemand meer. Uiteraard zouden wij zeer verheugd zijn wanneer de via weer een stukje meer compleet zou worden en we het blaadje weer op onze beeldschermen zouden kunnen zien of zelfs in onze handen zouden kunnen voelen. Een beloning (10 consumpties in de Kelder of iets met dezelfde waarde) gaat uit naar diegene met de gouden tip die ons Cavia 18 leidt.

COLOFON De Cavia is een periodieke uitgave van via, studievereniging voor studenten van informatica, informatiekunde en kunstmatige intelligentie aan de Universiteit van Amsterdam! Dit is de 30e Cavia (almanak-editie), uitgegeven 29 juni. De opmaak is gedaan in LATEX en er zijn 300 exemplaren gedrukt. Onze contactgegevens staan onderaan deze pagina. Commissieleden die hebben gewerkt voor deze Cavia zijn: David van Erkelens, Eszter Fodor, Sosha Happel, Maarten Inja, Roelof Ruis, Roman Slaap, Fabiën Tesselaar, Maarten de Waard, Merijn van Wouden & Tijmen Zwaan. Dank aan de mensen die stukjes hebben geschreven: Judith Borghouts, Rory Breuk, Mirjam Haring, Kai Krabben, Elise Koster, Jeroen Lappenschaar, Sander Nugteren, Jasper Timmer, de coördinatoren van de commissies en de besturen van onze broertjes en zusjes. Speciale dank aan Merel de Groot. Bezoekersadres: Kamer A0.10 Science Park 904 1098 XH Amsterdam

Postadres Postbus 94216 1090 GE Amsterdam t.n.v. “Studievereniging VIA”

tel. nr.: (020) 525 7880 mail: bestuur@svia.nl of voor de commissie: cavia@svia.nl

Voorwoord van de voorzitter Sosha happel

Zo, het was mij wel weer een jaar, hĂ¨. Een jaar waarin; de geschiedenis van de via met maar liefst 10% verlengd is, wij vele nieuwe, enthousiaste en geweldige leden erbij hebben gekregen, neutrinos de snelheid van het licht breken, informaticastudenten zich flink profileerden binnen de vereniging, het A.W.E.S.O.M.E-it congres met een tweede succesvolle editie ook de geschiedenisboeken in zal gaan, Steve Jobs overleed, de via kabinet Rutte I overleefde, wij allemaal realiseerden dat Sorbon zo slecht nog niet was, er voor het laatst gratis geprint kon worden op het science park, de duitse piratenpartij de politiek begon over te nemen, de AIâ€™ers onder ons kennis maakten met het nieuwe rooster waar de rest volgend jaar ook aan moet geloven, Diablo III uitkwam, er voor het eerst een almanak door ons werd uitgebracht, en vast nog veel meer. Erg veel zal er dit collegejaar niet meer gebeuren, terwijl je dit leest is de laatste gebeurtenis, de eindejaarsbarbeque, al bezig of al lang achter de rug. Maar, het nieuwe jaar gaat natuurlijk ook geweldig worden met aan het begin het EJW (je kan je nog als begeleider opgeven!) en ook Geekfest komt eraan. Uiteraard zullen er

ook weer een nieuw congres en reis plaatsvinden, ook hiervoor kan je nog meehelpen als je wilt. Ik hoop jullie allemaal weer te zien in het nieuwe collegejaar, maar daar hebben we het nu nog even niet over.

Als afsluiter wil ik iedereen, namens het hele bestuur, natuurlijk een heerlijke, warme, ontspannende, feestelijke en/of exotische vakantie toewensen, of dit nou gewoon thuis, op een festival, in een tentje, backpackend van hostel naar hostel, liftend, in een huisje of waar dan ook is. Veel zomer plezier! Sosha

Voorwoord van de coรถrdinator Maarten Inja

En toen was het opeens toch nog stressen. Je bachelorscriptie schrijven met je ene hand terwijl je met je andere hand keihard aan het LATEXen bent. We hadden het natuurlijk al lang van te voren vastgesteld dat we zo een extra dikke almanakversie van de Cavia gingen maken, maar toch had ik daar niet echt stil bij gestaan gedurende het proces. Gelukkig heeft Eszter een absurd groot deel van de opmaak op zich genomen, anders was het wellicht nooit gelukt (THANKS ,)!

iets leuks hebt gedaan wat interessants is, of gewoon zeer grappig, check even met ons of het misschien in de Cavia kan! (cavia@ svia.nl). Het thema van deze Cavia is dus een beetje almanak, te merken aan de commissiestukjes en de stukjes van de onze broertjes- en zusjesverenigingen, en geschiedenis, te merken aan de geschiedenisgethematiseerde stukjes. Ik hoop dat jullie dat net zo leuk vinden als ik.

Extra dik is ie wel! We hebben allemaal peoples van onze broertjes en zusjes kunnen regelen ook een stukje te schrijven en ook is iedere viacommissie vertegenwoordigt! En das toch mooi dacht ik zo. Het is alweer een jaar geleden dat ik het caviacoรถrdinatorschap op mij nam en hoewel het niet allemaal even goed is gegaan ben ik over het algemeen toch nog best tevreden. Hoewel Cavia niet mijn eerste keuze was ben ik het toch wel erg leuk gaan vinden; ik werd geforceerd om een hoop dingen te doen die ik normaal niet zo snel had gedaan. Misschien werden sommigen van jullie wel een beetje gestoord door mijn constante gezeur om stukjes, maar ja, ik moet toch iemand lastig vallen en ergens leuke inhoud vandaan halen, niet? Dit herrinert mij trouwens: als je nog

Zoals jullie inmiddels wel weten sluit ik traditioneel altijd mijn voorwoord af met een leuke grap of scherpe opmerking. Had ik eindelijk een keer goede inspiratie, heb ik er geen plek meer voor over! Is dat toch even jammer! Gelukkig heb ik nog net genoeg plek om jullie veel leesplezier te wensen. Veel leesplezier! Maarten

Het bètafeest Fabiën Tesselaar

Er was geen rij, het was nog vroeg, dus dan is het des te mooier om even met de organisatie te praten. Nou, Menno heb ik in tijden niet zo gestressed gezien als nu, gelukkig voor zijn hart waren er voldoende dokters, zusters en brandweermannen in de zaal om te helpen en te blussen. Verder waren er natuurlijk politie-agenten, soldaten, klaar-overs, batmans, technische hulpdiensten, callgirls, lopende vuurtjes, een banaan, een kip en naja ik heb vast ook wel wat dingen gemist. Bijvoorbeeld mensen die door de lucht vlogen of aan het chillen waren in ruimtes waar ik het bestaan niet van wist..

David had de zaal al helemaal voorgewarmd, dus toen ik en Tim binnenkwamen barstte natuurlijk het feest helemaal los. Even een perfecte sfeer creëren, doen we niet moeilijk over met via. Tim zette natuurlijk zijn dansmoves in en versierde zo de helft van de zaal, in zijn dagdromen (het dansen ging hem in elk geval goed af). Er waren twee zalen, de zaal waar je een beetje kon kletsen en de zaal waar je hele-

maal uit je dak kon gaan. Zeer positief in elk geval voor de dubsteppers onder ons, voor de rest was het einde van het feest een gewoon mooi einde van een feest. Het beste van bètafeesten is natuurlijk dat bijna iedereen ook te bewonderen is op het Science Park, waardoor je dus snel een praatje met bekenden kan maken. Mooi praten en een beetje dansen maakt het al gauw tot een gezellig feestje vind ik zo. Verder heb je naturlijk de befaamde W.C.-roddelrijen, altijd grappig en mooi om te zien hoe een kleine roddel over mensen die je niet kent toch een hele groep mensen kan betrekken (de rij) in een tof gesprek over van alles. Na al mijn geld te hebben uitgegeven en van vele veel te kleine biertjes genoten te hebben wordt het dan steeds leger in de zalen. Nog steeds is het redelijk druk hoor, daar niet van, maar je ziet al bijna de zon opkomen door de ramen. Zo aan dat einde herinner ik me in elk geval nog vaag dat een kleine groep een soort shuffle aanging, alhoewel ze me nu waarschijnlijk uitschelden omdat het geen shuffle was maar iets van een nieuwe dans of heel oude en ik mis op feesten gewoon dingen. Het was in elk geval mooi om te zien, het hele feest lang eigenlijk, dat iedereen vrij energiek aan het drinken, roken, praten en feesten was (en niet vliegen). Kortom mooi feestje, volgend jaar gewoon weer! 5

Parijs a.k.a. Pa-reis Eszter Fodor

Ik durf te wedden dat de eerste associatie met Parijs voor iedereen dezelfde is: de Eiffeltoren. Maar na een week in deze prachtige stad doorgebracht te hebben, komt hier vrij snel verandering in. Er zijn namelijk heel wat bijzonderheden die men over Parijs en parijzenaren kan leren. Zo heb ik geleerd dat parijzenaren een merkwaardige obsessie met steppen hebben. Eén ochtend heb ik zelfs een zakenvrouw in een broekpak met een laptoptas op een step gespot. Dit heeft wel een glimlach op mijn gezicht getoverd op de vroege ochtend. Maar kinderen die op de krappe stoep met steppen aan het racen waren konden vrij vervelend zijn. Maar wij als toeristen moesten maar gaan lopen. En lopen deden we zeker. De één meer dan die ander, want in het hostel hangen of op een grasveld zitten kan soms ook fijn zijn. Om ervoor te zorgen dat het ook voor de buitenwereld duidelijk was dat we toeristen waren werden er de nodige clichéfoto’s genomen. De Eiffeltoren moet nota bene wel ‘opgepakt’ of ‘omver geduwd’ worden. Soms, om onze vermoeide voetjes een beetje rust te gunnen, hebben we maar de metro gepakt. Ook een interessant feitje voor in de lijst over Parijs: de metrodeuren kunnen worden opengemaakt, 6

nog vóórdat de metro stilstaat. Dit heeft voor sommige mensen voor het nodige lolletje gezorgd, want uit de metro springen (al helemaal met zijn vieren) terwijl die nog rijdt is zeker lachen.

Een minder verassend feit is dat Fransen geen Engels spreken. Of ze het helemaal niet kunnen of gewoonweg weigeren om het spreken blijft een raadsel. Dit kon echter zeker voor mooie taferelen zorgen op de momenten dat iemand met overdreven handgebaren (zoals een soort helicopter uitbeelden) iets probeerde duidelijk te maken. Er waren ook moedige mensen die al hun Franse kennis in de strijd gooiden om een paar baguettes te kopen, om vervolgens met een mond vol tanden te staan als de verkoper iets in het Frans vroeg. Uiteraard werden ‘bonjour’, ‘merci’ en ‘au revoir’ (of ooievaar) wel met volle vertrouwen gebruikt. In de winkels werden er naast ongeloofelijk hoeveelheden baguettes en roomkazen ongeveer net zo

veel flessen wijn gekocht. Als je je nota bene in Frankrijk bevindt, moet je deze lekernij natuurlijk ook nuttigen. Bijvoorbeeld op het grasveld bij de Eiffeltoren, zoals we dat de eerste avond gedaan hebben. Dit is naar mijn mening voor iedereen een aanrader. De toren is ’s avonds namelijk heel mooi verlicht en voor iemand zoals ik, die al jaren een rare fascinatie voor dit kunstwerk heeft kan dit een heel fijn plekje zijn om even tot rust te komen. Uiteraard moest een studiereis ons ook iets anders leren dan alleen opvallende zaken over de stad. Daarom hebben we ook twee universiteiten bezocht. Naast de interessante colleges hebben deze be-

zoeken ook wat feitjes aan onze lijst van merkwaardigheden toegevoegd: Fransen spenderen hun budget liever aan onderzoeken dan aan het uiterlijk van universiteitsgebouwen, in Parijs wordt er heel weinig aandacht besteedt aan het schoonhouden van toiletten (en dit geld zeker niet alleen voor universiteiten) en zelfs universitaire docenten hebben redelijk wat moeite met Engels. Al met al was het zeker een plezierige reis. Iedereen heeft zich op zijn eigen manier vermaakt en zoals iedere via-reis heeft deze ook zijn eigen slogan die te pas en te onpas gebruikt werd en een mooie afsluitende quote is: ‘Je suis un baguette’.

Master Software Engineering Jasper Timmer (1, 2) & Jeroen Lappenschaar (3)

Vagueness In the exact sciences there is the area of computer science. And I am writing about the master Software Engineering in particular. It is really strange! Why is this master in the exact sciences? When you start, they tell you: there is not a lot known in this area. We do not have proven laws. We have no real way to compare theories equally, because it is too expensive to let the same team build the same software twice with different methodologies. And if there is money to do that, there is the individual learning process or difference, that makes the second time building the same all over easier. We SE students are in a vague area. Then there is this thing, called the real world. When we are finished, we should be prepared for the vagueness of requirements. Customers do not really know what they want, and if you write down what they think they want, they change their minds when you deliver what they initially thought (ok, maybe this is a law..).

Of course there are some welldefined areas, like software testing. Formally writing down what software should do and check that for every input. Ok, when you can input a string, there is this small problem of infinite possibilities and deciding when you are done testing is a bit vague in that case, because every not tested string could be a cause of trouble. On second thought, scrap that; there are some well-defined areas part I just wrote. What part of programming do all programmers love? What takes x times as much resources as writing code? Debugging! Now imagine you are a Software Engineering researcher/teacher, and you are going to create your own language. You teach about debugging and things like that, and you are very experienced. So, you write a language, that gives.. error messages. Yes, you can fill in the blank yourself. You love the logic in all the computer things you encounter? Donâ€™t make your mind a machine. Do Software Engineering and tickle your brain!

And then this! There is a lot of fun in the Software Engineering master! Check this fantastic creative and original bullet-list! △ You can get a grade 7 if you just ask for it △ You can write a Super Awesome Fighter language △ You will be inspired by the teachers if you don’t see the point in doing things: ‘Dat wil je gewoon’ (‘Because you just want it!’) △ You can try to race a princess, but she will beat you unless you are King Julian △ You can study history at the same time in this modern master (a lot of stories that happened before you were born) △ You are invited to conferences where they give away free tablets

A critical view on agile It is Monday morning. Science Park is still waking up. In the cor-

ridors one can hear a deep voice screaming. It is coming from one of the classrooms. With a passionate deep voice: “AGILE! Aaaaaaaaagile! Agile is so great! O my god! What would we do without Agile! Before we had nothing! Now we have Agile! We aaaare saved!!”. While the teacher is screaming this, he runs through his classroom with has arms waving like crazy. “Fuck the waterfall model! Fuck RUP! We go Agile!! We have an A. We have a G. We have an I. We have a L! We have an E!, AAAAGILE!! Did I mention Agile is the way to go! It is just great!”. The 60 students in the class are divided. Some are just plain shocked of hearing the word ‘fuck’ in class, others have tears in their eyes from laughing. “Stop with everything you have been doing. It is pointless from now on. You must go Agile! It is MAGIC! It makes everything work! AAAAAGILE!!!” After 2 hours of listening to rants like this students finally leave class. Did we learn anything? Maybe... Do we go Agile? Maybe... What do we know? Software Engineering is the best Master you could possibly choose!!

Integrating DMA attacks in Metasploit Rory Breuk & Albert Spruyt

For a research project we created a Metasploit exploit module called “Metasploit Over Firewire Ownage”. The following is an abstract of our research and our presentation on Hack In The Box. Our full report and the module are publicly available on https: // github. com/ mrbreaker/ mofo .

Introduction Several years ago DMA (Direct Memory Access) based FireWire attacks on computers were demonstrated. These types of attacks use arbitrary reading and writing of a computer’s memory, opening the possibility for runtime patching of the operating system and code injection. Demonstrated attacks were bypassing various login screens and opening command prompts. Currently, DMA attacks via FireWire are possible on all popular operating systems. And with the introduction of the brand new DMA-enabled Thunderbolt interface, adversaries have a bright future. While the demonstrated attacks showed great potential, DMA attacks are not widely abused. Therefore, widespread awareness is lacking. If this class of attacks could be integrated into an existing exploitation framework, attacks can be performed more easily, in a shorter time frame and with greater flexibility. We hope that this will alert users and cause OS and hardware 10

developers to take action, as the impact remains the same: full system compromise with only very limited possibilities for countermeasures. To illustrate the possibilities of DMA attacks, we present a scenario of a sophisticated multi-phase attack. In the first phase the attacker, who has physical access to the target laptop, plugs in a FireWire cable and uses Metasploit to insert the payload into memory. A drive-by-attack is performed, after which the attacker disconnects and leaves. In the second phase, the payload gets executed by the

target and creates a reverse shell connection via the network interface to a remote computer controlled by the attacker. In the third phase the remote attacker uses the reverse shell to perform the regu-

lar post exploitation actions, e.g. remote control, information gathering and pivoting. Metasploit integration In our research we present a first step towards integrating DMA attacks into an exploitation framework. We present a proof of concept which integrates FireWire attacks into Metasploit. The proof of concept demonstrates that we are able to inject basic payloads, like reverse TCP shell, via the FireWire interface. We enhanced the basic exploit with fork capabilities to prevent the system from â€œhangingâ€?. This allows an attacker to compromise a computer with a FireWire interface and retain control of the system via the network. We also discuss further improvements related to multi-stager payloads. The flexibility of DMA could allow for greater refinement of attacks. In particular, areas of anti-forensics and control over the exploited process. Marrying these possibilities with advanced payloads could create a formidable penetration tool and illustrate the need for a proper defense against these types of attacks. Patching processes Uploading a payload randomly and hoping for the best does not have a high probability of success. Therefore, a process must be selected to patch. On Ubuntu 11.10 we have selected LightDM. It has root privileges and can be interacted with, without being logged in. We must locate a place in the execution

path. LightDM uses PAM (Pluggable Authentication Module). To verify a userâ€™s credentials it will call pam_authenticate. If we search the binary for this call we will have code that is guaranteed to be called when a user logs in. We now have an easy way to identify where to insert code. From this we can make a signature to identify this location, which we can later use. Since nearly all Linux programs dealing with authentication use PAM for authentication, this is a reusable method. In order to patch a target, we must now search the memory for this signature. When the signature is found, a payload is injected at this location. By trying to login, the injected code is executed, instead of the original. This simple version works, but has room for improvement.

Improving the attack In our initial design, a user returning to her computer would immediately realise that something was amiss. Since the process is now running our payload, it appears to hang. Also, patching could be detected by an IDS such as Tripwire. Because the physical page that the code is read from is also part of the file system cache, reading the file returns the patched version. We hereby present a way to reverse the modifications, while keeping the payload and host process running. We introduce a FireWire stager. This stager allocates a memory page, which will eventually hold the 11

real payload. The allocation of the page is required for a number of reasons. Firstly, it allows greater flexibility with regards to payload size. Furthermore, we can only restore the original code when the payload is being executed from another. As an added bonus, we will be able to set read, write and execute permissions on this page in the same call. Once our stager has allocated the page, code for an infinite loop is copied into it. The loop is then executed. The attacking computer can now restore the original code. The attacking computer now uses the infinite loop as a signature and tries to locate this page. The second stage of our exploit is written to this page, overwriting the infinite loop. We have just overwritten the code that the target computer is busy executing. The process now exits the

infinite loop, since this is no longer present, and now runs the second stage. The second stage calls fork. The parent restores the state of the host process and starts executing at the location it left off. The parent process continues execution as if it has not been modified. The child process now executes the payload. We have decoupled the execution of the payload from that of the host process. This attack demonstrates that itâ€™s possible to modify code while it is actively being executed. We used this finding to improve our attack, by overwriting a running process. We created a new target, Xorg, for our implementation. The first stager is written into a function which is periodically run, so user interaction is not needed anymore.

Screenshot of the exploit used with a reverse shell payload.

Een treurige aangelegenheid Roelof Ruis

Al tijden lang, al zo lang als dat ik bij de supermarkt kom, valt het me op dat het een vreselijk treurige aangelegenheid is. De producten staan met hun kijk-mij-nou kleurtjes en grootse aanprijzingen (“Bécel Gold, nu nog romiger”, flikker toch op!) in de schappen te schreeuwen om aandacht, de één nog biologischer dan de ander, maar de klant sjokt traag langs de rijen met een blik van “het is dat ik moet eten, anders was ik hier liever niet geweest”.

Je hebt er weliswaar ook van die dames bij die het om de een of andere manier nog de moeite waard vinden om uren een schap te blokkeren om minitieus twee etiketjes met elkaar te gaan staan vergelijken, maar die heb ik ook nog nooit zien lachen. Als je dan eindelijk in je mandje (of erger nog, je karretje) al je producten hebt verzameld

moet je nog langs de kassa. Als érgens de treurigheid vanaf spat... De kassameisjes zijn net zombies die het ene product na het andere over de scanner trekken. Ook bij hen kan er geen lachje vanaf, nouja, soms bij ééntje dan, maar dat is alleen als de bedrijfsleider over hun schouder staat mee te koekeloeren. Hoe anders is dat bij een doorsnee turkse winkel. Een winkel waar de spulletjes kriskras door elkaar staan, je je van driekwart van de producten afvraagt wat hun herkomst is, je je van de overige producten afvraagt hoe het kan dat ze hier zo goedkoop zijn en je aan de kassa gewoon door een goedlachse turk word geholpen waar je, zo je wil, in gebroken Nederlands gezellig een praatje mee kan maken. (Begrijp mij niet verkeerd, ik wil hiermee absoluut niet zeggen dat alle turken goedlachse, gezellige mensen zijn). Gelukkig heeft de supermarkt zijn eigen oplossing bedacht om het afrekenen aan de kassa te vermijden en het allemaal nog een stuk onpersoonlijker te maken: de zelfscanner. Laat ik daar maar niets meer over zeggen...

Uit den ouden Doosch: Parijs: De stad van het licht Maarten de Waard

Deze keer een artikel uit den ouden Cavia 29. Misschien komt de inhoud je niet heel bekend voor, maar dat is dan alleen maar omdat we deze vorige keer vergeten zijn te plaatsen! ‘Fluctuat nec mergitur’, luidt de slogan: ‘Zij die met de golf rijst, wordt er niet door doorgeslikt’. Sinds lange tijd is Parijs een stad van de toekomst. De slogan komt uit de tijd van de scheepvaart, waar Parijs, door haar ligging aan de Seine, groot is geworden. Parijs was er wel iets eerder bij dan Nederland: de slogan stamt nog uit de Romeinse tijd. De zin is te vinden op het wapen van Parijs, dat in die tijd gebruikt werd bij haar scheepvaart. Later is het wapen meer terecht gekomen in de Parijse politiek, waarna het nu nog steeds op vele publieke gebouwen te zien is. Zo zullen we het tegenkomen op de treinstations, bruggen, scholen en het inmense stadhuis (‘Hôtel de ville’). Dit stadhuis is een van de gebouwen die de trots van de Parijse inwoners laat zien. In 1533 besloot koning Frans I namelijk om het ‘Maison aux piliers’ te slopen, en te laten vervangen door een enorm stadhuis, dat de trots van de Parijzenaren van die tijd representeerde. Parijs was toen een van de grootste steden van Europa. De bouw duurde bijna 100 jaar, waarna de regering hier vestigde, en er een enorme stadshal was. Tijdens de Franse Revolutie werd het gebouw

in brand gestoken en bijna volledig verwoest. De toenmalige regering werd echter gered, doordat er in 1807 tunnels waren gebouwd, die nog steeds in verbinding staan met dichtbij gelegen barakken. In 1873 begon de reconstructie van het gebouw, waarna het bijna volledig opnieuw en hetzelfde is opgebouwd. Het gebouw is te zien bij metrohalte ‘Hôtel de ville’. Na deze reconstructie kwam Parijs erachter dat Washington op dat moment het hoogste gebouw ter wereld had. Dit kon men niet voorbij laten gaan, en daarom werd als poort voor de ‘exposition universelle’, een wereldtentoonstelling in Parijs in 1889, ter ere van de Franse Revolutie, de Eiffeltoren gebouwd. Het ontwerp van de Eiffeltoren was een van de inzendingen voor de wedstrijd die bij de ‘exposition universelle’ hoorde. Gustave Eiffel was in die tijd de enige die bedacht dat ijzer een goed materiaal was om grote constructies mee te maken. Andere grote gebouwen uit die tijd (zoals bijvoorbeeld het eerder genoemde Washington monument) waren nog van steen. Deze materiaalkeuze had als voordeel dat het gebouw véél hoger kon zijn dan het toen-noghoogste gebouw. Het had echter

ook een nadeel: De inwoners van Parijs vonden het een afschuwelijk ding. Kranten stonden vol met ingezonden brieven over dat een van de andere inzendingen gebouwd had moeten worden, en dat de toren zo afschuwelijk lelijk was. De toren mocht echter alsnog gebouwd worden, en extra voordeel voor de inwoners was dat volgens de wedstrijdregels de toren 20 jaar mocht blijven staan, en daarna gemakkelijk afgebroken moest kunnen worden. Niet alleen was de Eiffeltoren nieuw in materiaal en in hoogte, ook was de bouwmethode uniek: De hijskranen die de materialen voor de toren omhoog moesten hijsen, stonden zelf op de toren, en werden steeds iets omhoog gekrikt langs het nieuw gebouwde stukje. Toen

de bouw was voltooid waren de hijskranen niet meer naar beneden te krijgen, maar dat was geen probleem: dezelfde kranen opereren nu de liften die naar het bovenste platform gaan. In 1909, toen de Eiffeltoren eigenlijk afgebroken zou worden, is dit niet gedaan, omdat het goede communicatiemogelijkheden bood. Nu nog steeds is Parijs een vooruitstrevende stad. In 2008 startte President Nicolas Sarkozy een actie voor ‘het Parijs van de toekomst’, waar grote namen in de architectuur worden aangemoedigd uitdagende ontwerpen in te dienen, om Parijs de wereldstad te maken die zij (nog steeds) hoort te zijn. Verder is Parijs met een ‘region lab’ druk bezig om interessante innovatie in haar systemen te krijgen.

Back to the future, met Andeslogica! Merijn van Wouden

Wij, informatiewetenschappers, wij zijn meer dan iedereen gericht op de toekomst. De geschiedenis ligt achter ons, en er ligt nog een veel grotere, mooie toekomst voor ons. Klinkt aannemelijk... maar in deze uitspraak ligt een bepaald perspectief verborgen dat niet vanzelfsprekend blijkt. In bijna alle talen bestaan deze typische ruimtelijke tijdsmetaforen als ‘deze opdracht hebben we achter de rug’, of ‘laten we vooruit denken’. Bijna alle talen, behalve één: het Aymara. De sprekers van deze frappante taal uit de Andes keren dit in hun taalgebruik precies om. Echter, dat betekent niet direct dat ze ook omgekeerd denken. Daarom registreerden taalonderzoekers Aymaragesprekken om woorden en gebaren vast te leggen. Als ze praten over de toekomst, wijzen zij met hun duim over hun schouder. Het huidige jaar wordt aangeduid met wijzen naar beneden en het vorige jaar met wijzen naar een punt wat verder vóór de spreker ligt. Hoe verder in het verleden, hoe hoger ze voor zich wijzen, als een bal die een hogere boog moet maken om verder te komen. Als ze het over een verstreken tijdspanne hebben, beelden ze de duur hiervan ook uit met een naar voren gestrekte arm. Deze gebaren bevestigen dus het verbale taalgebruik.

De gebaren waarmee eerst het heden, dan de toekomst wordt uitgebeeld. De oorzaak voor dit fenomeen is onbekend, maar het zou misschien wel iets te maken kunnen hebben met het feit dat de Aymara veel hechten aan waarheidsvinding. In hun spraak leggen ze bijvoorbeeld ook de nadruk op het verschil tussen wat ze zelf hebben gezien, wat ze uit een situatie afleiden, wat ze van een vriend hebben gehoord, of wat ‘ze’ zeggen (hier gebruiken ze verschillende naamvallen voor!). Ze hebben een erg objectief analytische blik dus, hetgeen nog een ander verschijnsel voortbrengt waar wij als Booleaans denkende informatiewetenschappers

misschien nog wel wat van kunnen leren: hun ternaire logica; ze beschouwen naast ‘ja’ en ‘nee’, een derde geldige waarheidswaarde ‘onbekend’. Die zul je van hen in veel situaties horen waarin je als nietAymara een specifiek ja-of-nee zou verwachten. Dat kan voor ons onbevredigend zijn, maar ze willen gewoon zeker zijn dat ze niet jokken. Met hun ternaire logica waren ze de logicus Stephen Cole Kleene dus ook al een tijdje voor (die is vereeuwigd door zijn naam te geven aan deze Kleene-logica). Of het nou door meneer Kleene kwam

of door de bewoners van de Andes, deze manier van denken is ook ons niet volledig gepasseerd. Denk maar aan NULL-waarden in bijvoorbeeld SQL. Deze worden in een expressie dan ook op ternair logische wijze behandeld. De logica daargelaten. Misschien zouden wij onze hectische ‘vooruitstrevende’ technologische ontwikkelingen ook maar eens moeten pauzeren, om even ontspannen op de bank neer te ploffen met een glaasje whisky erbij, en genoegzaam en tevreden terug te kijken naar de mooie toekomst die we achter de rug hebben.

Aymara begroeten de zon met open palmen, een ander symbool voor het heden. Op de voorgrond ligt een lading cocabladeren.

Via-lid uitgelicht: Martijn Stegeman Eszter Fodor

Hoe heet je voluit en hou oud ben je? Mijn volledige naam is Martijn Sander Stegeman en ik ben ondertussen 32 jaar oud.

vanaf dat moment werd ik actief bij via. Even later begon ik met het opzetten van een verenigingsblad, de Dirk, tevens de voorganger van de Cavia.

Wat doe je in het dagelijkse leven? Ik ben door de UvA aangenomen om de doorstroming van HBO studenten naar onze masteropleidingen onder handen te nemen. Deze studenten moeten namelijk een aantal vakken volgen voordat ze aan een studie bij ons kunnen beginnen, maar dit is voor iedere student verschillend en daarom heb ik veel contact met HBO-docenten en de studenten en probeer ik de noodzakelijke vakken ook te verbeteren. De manier waarop de onderwijs en andere gerelateerde zaken op de UvA geregeld worden is vaak even wennen. Hierbij probeer ik doorstromers ook te helpen.

Later heb ik me op verschillende manieren ingezet voor de vereniging. Ik ben een tijdje barcommissaris geweest, een jaar vicevoorzitter en een jaar penningmeester. Ook als ik niet in het bestuur zat stak ik veel tijd in via.

Daarnaast ben ik docent bij meerdere programmeervakken bij onder andere natuurkunde en wiskunde. Op dit moment ben ik ook bezig met het oprichten van minor programmeren. Hoe zit jou geschiedenis met via eruit? Mijn geschiedenis bij via begon ongeveer een halfjaar nadat ik met mijn studie begon. Op een dag liep ik de kelder binnen, waar een niet al te uitnodigend groepje zat. Brutaal als ik was ben ik er bij gaan zitten en 18

Op dit moment probeer ik via vanuit de Intituut voor Informatica (IvI) te ondersteunen. De vereniging is altijd goed geweest in het organiseren van kleine activiteiten, maar het is ook belangrijk dat er grotere evenementen worden georganiseerd, vooral als er zo veel mankracht ter beschikking is dan als dat het bij via is. Daarom spoor ik docenten bij IvI altijd aan om de vereniging te ondersteunen tijdens de organisatie van het congres.

Als oud bestuurslid en erelid heb je via zeker veel zien veranderen. Wat is het grootste verschil tussen de via van ‘jouw tijd’ en de via van nu? Het verschil is kleiner dan je denkt. via is een leuke club voor een aantal studenten om tijd in te steken, vrienden te vinden en leuke activiteiten te organiseren. Een plek om er gewoon te zijn op de faculteit. Ieder jaar komen er nieuwe mensen bij en vertrekt er een aantal dat al een paar jaar bij de vereniging achter de rug heeft. De nieuwe mensen maken hetzelfde leertraject mee als de oude leden en daarom moet de echte verandering en groei door grote en terugkerende activiteiten, zoals het congres, komen. Dat is de reden dat ik dat van buitenaf probeer te stimuleren. Wat is je leukste herinnering aan via? Als ik iets specifieks moet noemen,

dan zou ik voor het ontmoeten van mijn vriendin (ondertussen 9 jaar geleden) kiezen. Ik heb een hele leuke tijd gehad bij via over de jaren heen. Uniek was de échte kelder in gebouw P op Roeterseiland, de hele plek als herinnering is heel warm en ik heb daar heel veel plezier gehad Hoe heeft via je leven beïnvloed? Door de studievereniging heb ik mijn eerste baan als boekverkoper gekregen. Wat zeer onacademisch is, maar heel veel bedrijfservaring gaf wat ik niet had willen missen. Het geeft een ervaring met harde zaken doen wat je niet zomaar bij een studie kan leren. Heb je nog wijze woorden voor de ‘vianen’ van nu? Ik vind het belangrijk om passie en liefde voor iets wat je doet te delen. Dus maak reclame voor je passie, dan kunnen anderen er misschien ook van genieten.

Dik Tevreden Fabiën Tesselaar

De titel betekent een heleboel dingen, allereerst dat je moet genieten van je eten. Het is natuurlijk niet altijd mogelijk en soms vergeet je het wel eens, maar het is wel belangrijk. Een kleine anekdote hierover is dat een meisje in de trein haar hamburger beschreef in extase en luid kreunend happen nam. (Of dit echt gebeurd is laat ik aan jullie over). De andere anekdote is afkomstig van het feit dat we laatst een inhouse dag van Optiver hadden met gratis pizza’s en daarna een lustrumfeest van Procam met echt enorm veel chille hapjes, dingetjes en toetjes. Die dag heb ik mijn brood niet aangeraakt, maar zat ik constant vol. Een tweede betekenis van dik tevreden is het weer en hoe mensen daar mee omgaan. Ik zou zeggen, wees gewoon dik tevreden... Soms is het nu eenmaal koud en regenachtig, maar het is nu godverdomme wel heel mooi weer! Ik ben wel een beetje verbrand door de onkunde van mijn zonnebrand-smeermethode (niet insmeren), maar dat geeft niet. Het beetje brandende gevoel houd je scherp. De eerste die ik straks hoor kreunen (een ander soort, dat wel) dat het weer te warm is krijgt een ferme toespraak. Geen tik of iets, want ik wil eigenlijk wel een pacifistische houding aannemen in het leven. Toegegeven, net als lekker eten lukt dat niet altijd of is het niet altijd mogelijk, maar je kunt het altijd proberen.

Omdat dit natuurlijk ook een column is over belangrijke dingen en het thema de geschiedenis is, wil ik ook nog wel even de belangrijke en leuke gebeurtenissen van het afgelopen jaar vertellen... in een willekeurige volgorde, omdat soms de gebeurtenis zo leuk is dat je de volgende ochtend haast niet meer precies weet waarom je zo blij bent. Ik noem koningingenacht en -dag, karten, lasergamen, optredens, zonder broek feesten (ofwel alle feestjes natuurlijk) en ga zo maar door. Eigenlijk zijn er gewoon teveel om op te noemen en daar ben ik dik tevreden over. Ik denk dat het ook een mooi motto is voor het volgende jaar, zoveel leuke dingen doen dat je niet eens meer durft te beginnen aan een opsommingslijstje, waar ik dan moet toegeven dat ik wel zo bad-ass ga zijn om het toch te proberen en dan uiteindelijk miljarden dingen bedenk, zelfs dingen die eventueel nooit hebben plaatsgevonden maar waar niemand mij van kan berispen op onjuistheid van feiten: Ofwel omdat na miljarden woorden het luisterende oor gezakt is tot een minder waakzaam vlammetje, ofwel de verzonnen gebeurtenis klinkt redelijk aannemelijk. Mijn gevoel voor tijd zegt dat er ooit nog wel een manier komt om de gehele geschiedenis opnieuw te beleven, stel dat we dat allemaal gaan doen dan denk ik dat ’t redelijk eenzelfde liedje moet worden om zo awesome mogelijk mijn tijd weer in te richten. Groetjes

Recept: Taco’s zonder Taco’s Mirjam Haring

Tacos zonder Tacos is een recept wat al jaren meegaat naar het Eerstejaarsweekend, maar dit is de eerste keer dat de geheimen van dit heerlijke gerecht onthuld zullen worden. De ingrediënten zijn gespecificeerd voor een groep van 8 personen.

Ingrediënten • 500 gr gehakt • 2 zakjes tacomix • 2 Turkse broden

• 2 uien • 1 zak geraspte kaas • 1 pot rode salsa

• 1 zak paprikamix

• 1 pot guacamole

• 1 blik maïs

• 1 potje crème fraîche

Bereiden Versnipper de uitjes en fruit deze in een grote pan. Als ze glazig zijn, voeg het gehakt toe. Snijd ondertussen de paprika’s in blokjes en doe ze in een schaaltje. Doe de maïs en de kaas ook in schaaltjes. Wanneer het gehakt gaar is mag de tacomix erbij. Nog even goed roeren. Snijd de Turkse broden in kwarten. Zet de guacamole, salsa, crème fraîche, paprika, maïs, kaas, Turkse broden en het vlees op tafel en laat iedereen zijn eigen ’taco’ vullen! Eet smakelijk!

Linksboven, EJW 2007: de voorbereidingen. De andere fotos, EJW 2009: hard genieten van precies dit gerecht!

Alumni-interview: Kaspar de Geus Van Alumni Kunstmatige Intelligentie; Opleiding: Kunstmatige Intelligentie; Baan: Mobile app developer bij The Mobile Company; Naam: Kaspar de Geus cept in hun hoofd en onze designers helpen ze dan deze uit te werken. Wij hoeven deze concepten dan alleen nog maar uit te voeren, en als app developer heb je dan verder ook geen direct contact met de klanten. Voorbeelden van apps die wij hebben gemaakt zijn: • ANWB Verkeer: Hiermee kan je routes plannen en fileinformatie bekijken. • De lijn: Belgische app om routes te plannen voor het OV. • 9292OV: Nederlandse app om routes te plannen voor het OV. Wat heb je gestudeerd? Ik heb de bachelor Kunstmatige Intelligentie en vervolgens de master Informatiekunde-HCM aan de Universiteit van Amsterdam gevolgd.

Wat is je huidige baan? Ik ben een app developer en programmeur. Ik werk met alle operating systems zoals Android, iOS, Blackberry en een beetje met Windows. Toen ik begon kon ik alleen met Android werken, dat had ik tijdens mijn studie opgepikt. Maar hier waren meer iOS projecten om aan te werken, en dat heb ik er toen bij geleerd. Zodoende ook Blackberry en Windows. Bedrijven komen naar ons toe als ze een app willen. Over het algemeen hebben ze dan al een con22

Mijn salaris staat vast, en ons bedrijf heeft er verder ook geen profijt van als een app heel vaak gedownload wordt. Ik krijg een salaris van ongeveer 3200 euro bruto. Maar ik werk maar 90% omdat ik een extra vrije dag erg fijn vind, dus ik krijg iets minder betaald. Dit is geen negen tot vijf baan, eerder half tien tot zes. Elke ochtend hebben we een “scrum meeting” waarbij we vertellen hoever we zijn met het project, en waar we aan gaan werken. Maar verder mag je zelf bepalen wanneer je werkt, als je maar genoeg uren maakt. Er zijn geen strakke deadlines waardoor we tot 10 uur moeten blijven werken omdat het af moet zijn. Als we met een project moeten stoppen is dat

meestal omdat er andere projecten zijn waar we aan willen beginnen. Soms zou ik graag langer aan een project doorwerken om het tot op de laatste pixel perfect te krijgen, maar daar hebben we helaas geen tijd voor. Er is zoveel werk dat we het nu al nauwelijks aankunnen. Heb je veel aan je studie nu? Je ontwikkelt misschien ook een andere mindset in vergelijking met andere programmeurs, ik denk namelijk meer vanuit de gebruiker. Maar de master was niet per se nodig. Ik heb het alleen gedaan omdat ik van anderen hoorde dat je niks aan alleen een bachelor hebt. Als je de wetenschap in wilt gaan dan moet je wel doorstuderen. Maar hiervoor is de studie niet per se nodig, het helpt alleen je mindset te verbeteren. Als je een app developer wilt worden kan je heel goed zelf beginnen door op internet tutorials te zoeken. Hoe pas je je opleiding toe? Op het programmeren na komt mijn opleiding niet direct veel terug. Tijdens het afstudeeronderzoek van mijn master hebben we onderzocht of kinderen tussen de 8-10 jaar Engels konden leren via een app. Die app heb ik samen met andere studenten geschreven, en zo leerde ik Android kennen. Wat vind je leuk/minder leuk? Ik vind het heerlijk om lekker te programmeren. Bij mobiele apps heb je direct resultaat, en dat werkt heel

fijn. Verder ben ik erg tevreden over dit bedrijf. Dit bedrijf maakt gebruik van de “scrum-methode", dan splits je een project in korte stukjes en maak je met sprintjes elk deel af. Elk deel moet dan werkend zijn, en pas aan het einde voeg je alles samen. Zo kom je makkelijk fouten in het programma tegen, in plaats van dat je ze pas op het einde ontdekt. En er staat een koelkast vol met eten. Elke middag om één uur komt iedereen gezellig lunchen. Het is hier erg gezellig. Helaas hebben we in het verleden wel eens apps door externe developers laten maken omdat we meer opdrachten hadden dan ontwikkelaars en soms de kennis hiervoor compleet ontbrak (vooral bij Android applicaties). Dat is vervelend want er zitten dan vaak veel bugs in die wij nu moeten oplossen. Als we die opdrachten nu zouden krijgen zouden we het gewoon intern maken.

Hoe ziet de toekomst er voor jou uit? Het is moeilijk om in de toekomst te kijken, maar ik vind dit werk echt heel leuk. Ik ga met plezier naar mijn werk.

Heb je nog advies voor de lezer? Als je mobiele apps wilt maken kun je zelf overal op het internet zoeken hoe je dat doet, daar heb je geen speciale opleiding voor nodig, in ieder geval geen master.

Kirk of Picard?

Picard!

Bordspellen: Van het bronze tijdperk tot nu Sosha Happel

Ongeveer 4000 jaar voor Christus ontstond in Mesopotamië de eerste echte vorm van beschaving. Dit zorgde al snel voor het ontstaan van klasse en voor de top van deze vroege beschavingen bracht dit ook nieuwe gevaren met zich mee: De verveling en vrije tijd. Eén van de eerste wapens die door deze elite werd ontwikkeld tegen deze nieuwe vijand was het bordspel. De eerste versie hiervan, genaamd Senet, is gevonden op afbeeldingen uit het oude Egypte en dateert van ongeveer 3500 v. Chr. Dit spel behoorde tot de categorie racespellen waarbij het doel is om één of meerdere stukken zo snel mogelijk over het bord te bewegen. Alhoewel je Senet nu ook in de winkel kan kopen is dit waarschijnlijk niet hetzelfde spel aangezien men tussen al die hiërogliefen nooit de regels voor dit spel heeft kunnen vinden. De prachtige beschaving van Sumerië kon natuurlijk niet ver achterblijven en daar ontstond de ‘Royal game of Ur’ waarvan de oudste intacte versie dateert van 2600 v. Chr. Dit spel, behorende tot de zelfde categorie als Senet, is dan ook het oudste spel waarvan de regels gevonden zijn, geschreven in spijkerschrift op kleitablet. Beide spellen overleefden tot rond het jaar 0, maar alleen in Egypte werd dit spel ook een bezigheid van het volk.

rijk en haar kracht om te veroveren andere culturen in zich op te nemen werden de regels en het bord enigszins aangepast en ondervond het, onder de naam Tabula, over de jaren heen nog een aantal ontwikkelingen en werd over het hele rijk verspreid. Na de Romeinen waren de Perzen aan de beurt om hun steentje bij te dragen aan de geschiedenis van dit spel en werd het spel opnieuw aangepast en verspreide het zich naar het oosten totdat het uiteindelijk helemaal in Japan belandde. Deze aangepaste regels wisten weer invloed te hebben op de Europese versie toen de Arabieren rond 900 in het zuiden op bezoek kwamen. Met deze regels werd het spel, in Europa, gedurende de middeleeuwen, gespeeld onder een lokale naam, afgeleid van Tabula uit het Latijn. Het spel was vooral erg populair in Engeland waar het in 1650 voor het eerst beschreven werd met de naam waaronder wij het spel nu kennen: Backgammon. De precieze regels varieerde van plek tot plek totdat in 1743 een set regels werd vastgelegd in Edmond Hoyle’s “A Short Treatise on the Game of Back-Gammon”. Uiteindelijk worden de regels in 1920 nog één keer aangepast in Amerika en eindigt voor nu de geschiedenis van het oudste bordspel bekend op aarde.

Met de komst van het Romeinse

Toen de Perzen Tabula of Nard

over hun rijk verspreidden ontstonden er ook varianten die zo anders waren dat deze spellen een hele eigen geschiedenis kregen. Zo ontstond er in India rond 600 n. Chr. een nieuw soort spel genaamd Chaturanga, waarvan de eerste versies gespeeld werden op een bord bedoeld voor een afstammeling van Nard. In dit spel probeerde twee spelers met hun leger bestaande uit verschillende soorten stukken te winnen door de koning van de tegenstander te verslaan. Hierbij was de beweging van stukken niet afhankelijk van een dobbelsteen maar had ieder stuk zijn eigen manier waarop deze over het bord bewoog. Ook dit spel was onderhevig aan vele veranderingen en verspreidde zich enigszins gelijk met Nard. Zo kwam het rond 800 n. Chr. in China onder de naam Xiangqi en later stak ook dit spel over en arriveerde rond 1000 n. Chr. in Japan waar het nu nog steeds gespeeld word onder de naam Shogi. Iets eerder werd het ook in Europa geïntroduceerd in het zuiden van Italië dankzij de Arabieren waar vanuit het zich verovering na verovering verder door Europa verspreide ondanks pogingen van de Kerk om het spel te verbieden. Tussen de 12de en 15de eeuw werd het spel steeds populairder en aan het eind van deze periode ontstond uiteindelijk de moderne versie toen de loper en de koningin voor het eerst over het hele bord mochten bewegen. Vanaf dit moment wordt het spel in Europa ook steeds serieuzer bestudeerd en verschijnen ook

de eerste boekwerken over de theorie van het spelen van Schaak en zo gaat de evolutie van schaak verder, niet door veranderingen van regels maar door constante ontwikkelingen van de toegepaste tactieken. In de 19de eeuw verspreidt deze versie zich ook weer langzaam over de wereld en vind het eerste wereld kampioenschap plaats. De voorsprong van de Europeanen hield wel een tijdje vol maar hun tactieken verspreidden zich ook over de wereld en nu, in 2012, heeft de beste schaker, net als het spel zelf, een Indische afkomst. Natuurlijk weten wij allemaal dat de echte schaakkampioen geen mens is maar Deep Blue. Sommige oude spellen zijn minder veranderd door de eeuwen heen. Neem bijvoorbeeld Go, dat meer dan 4000 jaar geleden is ontstaan in China waar het bekend is als Weiqi. Dit millennia oude spel is vanaf het ontstaan nauwelijks veranderd, op de puntentelling na. Alhoewel het spel in China de eerste paar duizend jaar voornamelijk werd gespeeld door de aristocratie, wist ook dit spel de oversteek naar Japan te maken, dit gebeurde rond 600 n. Chr. Hier wist het spel snel een gerespecteerde plek in de cultuur te vinden en word nu al meer dan 1000 jaar lang serieus bestudeerd, met bibliotheken vol boeken, subsidies die al honderden jaren bestaan en genoteerde partijen van duizenden spelers. Het spel is dan ook zo complex dat de beste AI’s niet eens aan de top van de amateurs staan.

Vroege geschiedenis van games Tijmen Zwaan

Call of Duty, Starcraft 2, World of Warcraft en nu natuurlijk vooral Diablo 3. Vele mensen spelen deze spellen vaak, dan wel dagelijks. Mensen spelen tegenwoordig gewoon thuis op de computer, of op hun gamingconsole, en het is de allergewoonste zaak van de wereld. Dit is natuurlijk niet altijd zo geweest. Want waar nu computers staan stonden vroeger typmachines, en waar nu Fifa wordt gespeeld, werd vroeger simpelweg de voetbal gepakt. Toch is hier langzaam verandering in gekomen. Het is 1948, het computertijdperk is beginnende en ontwikkelingen gaan snel, wanneer Thomas T. Goldsmith en Estle Ray Mann voor het eerst een spelletje op de computer maken waarbij met draaiknoppen een enkele straal in een CRT scherm aangestuurd kan worden. Het is hierbij de bedoeling om doelen uit ’de lucht’ neer te schieten. Twee jaar later komt meneer Charley Adama met zijn ’Bouncing Ball’ programma, waar een balletje op het scherm rondstuitert. Dit is een voorganger van het wat bekendere ’Tennis for Two’ dat in 1958 wordt gemaakt. Dit is een spel voor twee spelers waarbij, zoals de naam natuurlijk al impliceert, een balletje over een net heen en weer geslagen wordt. Het spel word gedraaid door middel van een analoge computer waarbij een oscilloscoop word gebruikt voor de weergave (Voor de

mensen die de kennis van de middelbare school hebben verdrongen; een oscilloscoop is een apparaat om golflengten op te bekijken). In 1961 wordt door een groepje studenten een programma genaamd Spacewar! gemaakt. Dit is een spel waarbij twee spelers ieder een ruimteschip besturen. De bedoeling is dat ze elkaar neer schieten, maar tegelijkertijd hangt er een gevaarlijke ster in het midden van het scherm die zorgt voor een constante zwaartekracht richting het midden van het scherm die schepen en raketten aantrekt. Dit spel is het eerste spel dat daadwerkelijk verspreid is over meerdere systemen via het toenmalig zeer primitieve internet. Nog een aantal jaar later wordt ’Space Travel’ gemaakt, wat eigenlijk meer een flightsimulator is dan een spel; je bestuurt een ruimteschip tussen verschillende sterren en planeten door, en kan daarbij landen op verschillende planeten. Wat grappig is bij dit spel is dat ondanks de mindere bekendheid dan Spacewar!, heeft het ontwikkelingsproces wel geholpen met de ontwikkeling van het Unixbesturingssysteem, waarbij ’Space Travel’ de eerste Unix-applicatie is geworden.

Je moet je bedenken dat al deze spelletjes alleen gespeeld werden door rasechte nerds op universiteiten waar ze nog computers met ponskaarten gebruikten. Op dit moment was er dus nog niemand die ook maar een computer thuis had staan, laat staan dat daar spelletjes op gespeeld konden worden. Dit veranderde in de jaren ’70 toen voor het eerst een gamingsconsole werd gemaakt die aan te sluiten was op een normaal televisietoestel; The Magnavox Odyssey. Dit was een console waar cartridges in geplaats moesten worden om verschillende spelletjes te spelen. Anders dan bij latere consoles waarbij de cartridges programmeerbaar waren, zaten in deze cartridges een aantal vaste connecties die dus maar een aantal verschillende combinaties van de interne hardware konden maken. Hierdoor was maar een beperkt aantal verschillende spellen te spelen. Een van de spellen speelbaar op de Magnavox, was tennis. Dat door Atari als inspiratie is gebruikt bij het maken van Pong; het spel waarbij twee plankjes een balletje heen en weer moeten stuiteren. Dit spel is in een paar jaar zo veel verkocht, gespeeld, en gekopieerd dat er uiteindelijk tientallen verschillende Pong-versies op de markt waren van allerlei verschillende producenten die ieder hun eigen graantje probeerden mee te pikken van deze consoles-markt. Dit zorgde uiteindelijk voor een crash in de verkoop waarbij eigenlijk niemand meer deze spellen kocht en de con-

solemarkt een tijdje op z’n gat heeft gelegen. De grote ontwikkeling waardoor de consoles weer populair werden waren de programmeerbare cartridges. De consoles gingen van analoge apparatuur naar 8-bits processoren waardoor het mogelijk was om veel meer verschillende spelletjes op hetzelfde apparaat te spelen. Het grote voorbeeld hiervan is de Nintendo Entertainment System, oftewel, de NES. Deze werd in 1985 gebundeld met Super Mario Bros in de winkel gelegd, en werd daarbij een gigantisch succes. In de eerste paar jaren waren dan ook de grote series als Super Mario, The legend of Zelda en Final Fantasy als grote hit ingeslagen op het publiek. De volgende echte innovatie was de overgang van 2D naar 3D beeld. Het gaf de mogelijkheid om jezelf rond te bewegen in een 3D ruimte wat onmiddelijk resulteerde in meerdere nieuwe spelgenre’s zoals de ’first-person shooter’ en de ’real-time strategy’, waarbij bijvoorbeeld de Doom serie een grote bekende is geworden. In de jaren daarna is er steeds meer ontwikkeling geweest in deze technieken, waarbij resolutie en het aantal polygonen steeds meer omhoog is gegaan. Cartridges werden cd’s en 8 bits werden er 64. Consoles werden verkleind tot het handheldformaat waardoor mensen op ieder moment van de dag konden gamen, waardoor het in de loop van de jaren vanzelfsprekend is geworden dat iedereen zo nu en dan een computerspel speelt.

Fembot Elise Koster

Zoals veel vianen wel weten ben ik nogal een feminist en kan ik me dus bijzonder ergeren aan seksisme in welke vorm dan ook. In tegenstelling tot wat veel hoogopgeleide mensen zelf denken, zijn heel intelligente mensen vaak niet minder misogyn dan de gemiddelde bouwvakker en dus heb ik het op me genomen om seksisme in de computerindustrie aan te wijzen als ik het tegenkom. Eén van de meest schaamteloze voorbeelden van seksisme in ons vakgebied is het bestaan van de Femisapien. Femisapien is een ‘vrouwelijke’ robot. Dat wil zeggen, er wordt naar de robot gerefereerd als ‘she’ en ‘her’, en zowel het design als de naam van de robot laten er weinig twijfels over bestaan: Deze robot is een vrouw. Wat houdt dit volgens WowWee, het bedrijf dat ‘haar’ op de markt heeft gebracht, in? Een korte quote van de site over één van de modules die in de robot zijn ingebouwd: “In Attentive Mode, RS Femisapien interacts directly with you. She will slow pose, be your backup singer, introduce herself, dance with you, and even blow kisses.” En over de taal die speciaal voor deze robot ontwikkeld is: “RS FemisapienTM speaks her own language called ‘emotish’ which consists of gentle sounds and gestures.”

Emotish? Echt? Je zou denken dat ik het ter plekke verzin, maar helaas staat het er echt. Dit speelt rechtstreeks in op de ‘vrouwen zijn niet rationeel maar emotioneel’propaganda en is ronduit beledigend. Verder zijn de dingen die ze in ‘attentive mode’ kan doen niet bepaald dingen die je de gemiddelde volwassen vrouw in het dagelijks leven ziet doen. De robot kan poseren als een model, met je meezingen, zichzelf netjes voorstellen, met je dansen en je luchtkusjes geven. Dat klinkt niet als een intelligente, zelfstandige vrouw met een serieuze carrière maar als een hersenloos stereotype. Behalve dat, speelt het ook in op allerlei andere seksistische mythen over vrouwen, zoals bijvoorbeeld het idee dat stiekem alle vrouwen model willen zijn, want ze vinden hun uiterlijk veel belangrijker dan alle andere dingen (natuurlijk zijn er wel vrouwen die hun uiterlijk veel te belangrijk vinden, maar is dat zo gek als ze dagelijks overal om zich heen horen en zien dat hun uiterlijk bepaalt hoeveel ze waard zijn als mens?). Het is ook wel opmerkelijk dat een fembot je kusjes geeft. In de Nao zit geen kusfunctie ingebouwd, zou dat misschien zijn omdat de Nao de default mens moet representeren: de man? Gelukkig kwam ik erachter dat de Femisapien ook een leermodule heeft. Supervet! Wat kan er geleerd

worden? Kan ‘ze’ leren voetballen, door een doolhof navigeren of berekeningen voor je doen? “In Learning Mode, teach RS Femisapien a sequence of movements that she can perform for you, up to 80 steps long! RS Femisapien is also pre-programmed with a number of precise functions and sounds that can be used as part of her program routine, including striking poses, holding and presenting thin objects such as business cards and blowing kisses!” Oh, nee. We kunnen ‘haar’ leren dansen. Stom van me, dat ik dacht dat vrouwen a) kunnen voetballen b) kunnen navigeren of c) goed in wiskunde kunnnen zijn. Blijkbaar verandert de ziekte van het vrouw-zijn zelfs robots in idioten. Bij het leren van een nieuw dansje kan je ‘haar’ als een model laten bewegen of je een zoen laten geven als een onderdeel van de choreografie. Waarom hebben ze ‘haar’ niet gewoon meteen Stripperbot genoemd? Bij het bekijken van de details, kwam ik erachter dat WowWee ook een Robosapien produceert: “RS Femisapien can communicate with, and even control, other WowWee robots, including the original RobosapienTM !” Robosapien is een ‘mannelijke’ robot, maar is niet MascuSapien of iets dergelijks genoemd. Want, omdat mannen nou eenmaal de default mens zijn, hoeft er geen nadruk op hun sekse gelegd te wor-

den. Als we Robosapien’s features bekijken wordt het seksisme ineens zó overduidelijk dat je ogen ervan gaan branden (als je ondertussen nog niet uit wanhoop je eigen ogen had uitgestoken). “67 pre-programmed functions: pick-up, throw, kick, dance, kung-fu, fart, belch, rap and more; 3 demonstration modes” Dus, Robosapien boert en laat scheten, iets dat Femisapien niet kan omdat vrouwen nou eenmaal geen spijsvertering hebben. ‘Hij’ kan ook 6 verschillende ‘kung-fu moves’, wat blijkbaar erg belangrijk is, maar op het dansen wordt veel minder nadruk gelegd dan bij de Femisapien. Blijkbaar is dansen niet Robosapien’s belangrijkste functie. Hoewel Robosapien en Femisapien met elkaar kunnen communiceren, spreekt Robosapien geen ‘emotish’. Hij spreekt “fluent international ‘caveman’ speech”, om nog maar even de “mannen zijn niet emotioneel maar rationeel”propaganda te versterken. Helaas heb ik niet genoeg tijd en woorden om dieper in te gaan op hoe schadelijk het herhalen van deze eeuwenoude mythes is, dus wil ik graag afsluiten door te zeggen dat robots supergaaf zijn, maar niet als ze achterlijke gender-roles herhalen en versterken. Als we ooit wat willen doen aan het gebrek aan vrouwen in technologie, moeten we misschien ophouden met ze uit te sluiten door dit soort seksisme ten toon te spreiden.

De wereld van de DJ David van Erkelens

Iedereen kent het principe van de DJ wel: een onbekend persoon welke op een centraal punt in een club muziek van andere mensen draait op apparatuur waar veel te veel knopjes op zitten. Maar waar dienen al die knopjes nou eigenlijk voor en wat doet de DJ met al die knopjes? En hoe zijn DJ’s als Tiësto en Armin van Buuren verrezen tot een soort moderne supersterren? Om antwoord te kunnen geven op dit soort vragen, zal ik in deze Cavia enkele aspecten uit het leven van een DJ uitlichten.

DJ’s zich vooral tot hiphop en soortgelijke genres. Pas vanaf de jaren ’90, toen de elektronische muziek – en dan vooral de acid house – opkwam, begon het image van de DJ’s te veranderen. In plaats van alleen maar een club van muziek te voorzien, begon er een hele industrie om de DJ’s te ontstaan; er kwamen enkele grote namen op en deze creëerden in feite een merk uit hun naam. Tegelijkertijd kwam de CD op als vervanger van vinyl; het was slechts een kwestie van tijd voordat de DJ’s de overstap zouden maken naar het draaien met CDs.

De geschiedenis Ondanks dat de term DJ al sinds de jaren ’30 van de vorige eeuw bestaat, is de DJ zoals wij hem kennen pas ontstaan in de jaren ’70. Francis Grasso was toentertijd de eerste DJ welke het beatmatchen, het tegelijk laten lopen van twee platen zodat ze perfect in elkaar overlopen, toepaste. Ook was zijn DJ-setup de eerste welke gebruik maakte van een koptelefoon, om platen voor te beluisteren - zoals jullie wel weten is dit nu de standaard uitrusting van de DJ. De DJ-setup zoals wij hem kennen, met twee spelers, een mixer en een koptelefoon, was geboren. In 1974 bracht Technics, een producent van DJ-apparatuur, haar SL-1200 platenspeler uit. Deze is, tot op de dag van vandaag, de standaard voor DJ’s welke met vinylplaten draaien.

Halverwege de 90’s kwam trance naar boven bij het grote publiek. Dit genre was tijden lang ontzettend underground geweest in onder andere regio’s in Duitsland, maar begon nu haar invloed op de commerciële dancemuziek uit te oefenen. In plaats van monotone beats, begon nu een melodieuze opbouw in de muziek te ontstaan. Dit valt nog terug te zien in de populaire dancemuziek van vandaag de dag.

Rond deze tijden beperkten de

Aan het einde van de jaren

’90 werd het principe van de DJ pas echt groot; er ontstonden enorme festivals rondom DJ’s in plaats van bands en er kwamen wedstrijden tussen DJ’s onderling.

Vandaag de dag is dit alleen nog maar groter geworden; in plaats van enkele honderden DJ’s zijn er wereldwijd nu miljoenen te vinden – zowel amateuristisch als professioneel. Iedere DJ heeft weer zijn eigen stijl en manier van draaien – met vinyl, CDs, digitaal of een combinatie van deze dingen – en probeert wanhopig een poot aan de grond te krijgen in de industrie. Maar met de verzadigde markt van tegenwoordig – welke door games als DJ Hero alleen maar groter lijkt te worden – blijkt dit niet makkelijk te zijn.

De techniek “Heel leuk en aardig allemaal, maar wat doet die DJ nou eigenlijk?” Dit is een vraag die ik als DJ vaak krijg en welke eigenlijk best moeilijk te beantwoorden is. Simpel gezien komt het er op neer dat een DJ een plaatje draait en hier dan een ander plaatje achteraan ‘mixt’. Er komt echter veel meer bij kijken dan deze simpele omschrijving, maar voordat ik hier verder op in kan gaan, zal ik eerst wat uitleg geven over de apparatuur

welke een DJ gebruikt. Er zijn in feite drie soorten DJsetups; de klassieke setup met twee platenspelers (vaak Technics) en een mixer, de CD setup met in plaats van twee platenspelers twee CDspelers (Pioneer is marktleider op het gebied van CD-DJ-apparatuur) en de MIDI-setup, waarbij een DJ met een controller software op een computer bestuurd. Sommige DJ’s gebruiken ook een combinatie van verschillende technieken, zoals een CD speler en een platenspeler naast elkaar of de mogelijkheid om software te kunnen besturen met een platenspeler. Om uit te kunnen leggen wat een DJ nou met die apparatuur doet, is het handig om eerst een korte uitleg te geven van alle knopjes welke op deze apparatuur zitten. Op de speler zitten vaak de volgende knoppen: een pitchslider, een schuifje waarmee je het tempo van een plaat kan instellen, een cue-knop, waarmee je de plaat afspeelt totdat je de knop loslaat en een playknop. De meeste spelers bevatten nog veel meer knoppen voor bijvoorbeeld effecten, maar deze zijn allemaal niet cruciaal voor het mixen. De mixer bevat meerdere kanalen; dit zijn het aantal invoerbronnen wat een mixer ondersteund. Per kanaal bevat de mixer een volumeregelaar, een gainknop waarmee de versterking van de geluidsbron geregeld kan worden en een equalizer, waarmee de filtering of versterking van de hoge, lage en meestal ook middelste tonen geregeld kan

worden. Daarnaast kan een mixer ook nog optionele opties als een effectensectie en een aparte microfooningang bevatten. Maar wat doet de DJ nou met die apparatuur? Bij de vinyl- en CDsetup heb je twee geluidsbronnen: de spelers. Op een van deze spelers draait het huidige nummer, terwijl op de andere het volgende nummer op de eerste beat klaar staat. Op het juiste moment drukt de DJ op het playknopje op de tweede speler, luistert dan of de beats gelijklopen en begint met inmixen. Ook voor het mixen van twee platen zijn weer ontzettend veel mogelijkheden. Een van de mogelijkheden is om het volume van plaat 2 langzaam omhoog te zetten, om vervolgens het volume van plaat 1 langzaam af te laten lopen. Dit valt uit te bereiden met het spelen met de equalizer; zet eerst de tonen van plaat 2 bijna helemaal uit, gooi het volume omhoog, wissel de tonen van plaat 1 af met die van plaat 2 en haal dan plaat 1 eruit. Dit is slechts een van de vele manieren om twee platen in elkaar over te laten lopen. Een digitale DJ, welke draait met een controller, doet in feite hetzelfde, met als enig verschil dat veel van de apparatuur en de muziek nagemaakt wordt door een computer. Wat wel altijd belangrijk is bij het over laten lopen van twee platen, ongeacht welke techniek te hiervoor gebruikt, is het tellen van de beats. Ieder nummer heeft namelijk haar ‘inmixpunten’, punten waarop een nieuwe plaat ingemixt of gestart kan worden. Zonder dat je het door hebt, hoor jij deze pun32

ten ook. Let er maar eens op! Start een random housenummer en ga dan de beats tellen; je zal merken dat er na iedere 32 beats een ‘verandering’ in de muziek plaats vindt. Dit zijn de punten waarop een DJ een plaat zal starten of zal inmixen, luister maar eens mixes van bekende DJ’s en je zal dit horen!

De bekende DJ’s Nu iedereen tegenwoordig DJ kan worden en er zelfs speciale scholen hiervoor zijn, is het moeilijker dan ooit om echt groot te worden. Hoe doen al die grote DJ’s dat dan? Wat belangrijk is om te weten, is dat er een verschil zit tussen een DJ (een persoon welke muziek draait) en een producer (een persoon welke muziek maakt). De meeste grote DJ’s zijn beide en komen hierdoor aan naamsbekendheid. Denk er maar eens over na, je kent geen enkele grote DJ welke geen eigen platen heeft! Ik hoop jullie iets bijgeleerd te hebben over het DJ’en en hopelijk weten jullie nu dat het niet alleen maar op het playknopje drukken is, maar dat er veel meer bij komt kijken! Zelf draai ik als DJ Dave ID, mocht je benieuwd zijn naar mijn mixen bezoek dan mijn site, www.daveid.nl!

Tijdmachine-enquete Merijn van Wouden

We ondervroegen via-leden om erachter te komen naar welk moment in de tijd ze zichzelf zouden transporteren, als ze beschikking zouden hebben over een tijdmachine. Nu zou je van de meeste Vialeden natuurlijk wel verwachten dat ze de toekomst uitkiezen, maar omwille van het thema mochten ze alleen naar een punt in de geschiedenis! Onverwachts was dit een lastige opgave en raakten sommi-

gen hiervan zelfs in de war, wat wel blijkt uit het feit dat de titel van gedeelde eerste plaats wordt gevoerd door het antwoord â€˜Justin Bieberâ€™ (Canadese popzanger, red.); de andere gedeelde eerste plaats is begrijpelijker: terug gaan naar het ontstaan van het internet en jezelf schatrijk maken door alle mooie domeinnamen alvast te bezetten. Ja, dat zouden we allemaal wel willen...

Walibi Tijmen Zwaan

Afgelopen 6 juni (dus niet de 6 juni uit 2011) is Via naar Walibi World gegaan, wat voor menig via-lid de moeheidsfactor flink heeft verhoogt vanwege het Bétafeest, wat diezelfde avond gevierd werd. Gelukkig was het wel een geslaagd uitje waardoor over moeheid alleen achteraf werd geklaagt.

Zelf was ik nog nooit in Walibi World, of het oudere Six Flags, geweest, dus voor mij was dit een firsttime experience. Een paar van de meest memorabele momenten buiten de attracties om waren toch wel; de gigantische suikerspinnen die verkocht werden, waarbij het me toch verbaaste dat het überhaupt mogelijk was ze geheel op te eten, de wc-papier houders waar meer een soort draadje uit kwam dan papier, en het geld-management van het park, met kassabedienden die

hele menus weggeven voor de prijs van een cola, en wisselautomaten die meer teruggeven dan je erin stopt. Al met al een dag om te herinneren, vandaar dus dat ik bedacht een stukje te schrijven over de verschillende achtbanen in het park. Om de verschillende achtbanen goed met elkaar te vergelijken heb ik de Cipabara-rating opgesteld. Deze is te berekenen door bepaalde factoren door een formule te gooien. Een aantal van deze factoren zijn; lengte van de baan, snelheid, aantal keer over de kop, gemiddelde wachttijd, kleur van de baan, algemene w00t-factor, aaibaarheid van het personeel, geluidseffecten en nog 20 andere factoren. Daarbij moet ik zeggen dat ik de factor geluidseffecten net zo goed weg had kunnen laten, want die was overal beroerd (van die ’leuke’ speakers langs de baan die de favoriete muziek van het personeel spelen, maar op precies zo’n afstand van elkaar staan dat je denkt dat je er eindelijk vanaf bent en dat dan net de volgende speaker binnen gehoorsafstand komt en je opnieuw je oren dicht moet houden.) Robin Hood Capibara-rating: 7,2 Met zijn houten ondersteuning en lekker rammelende karretjes geeft dit de echte ouderwetse achtbaanervaring. Ondanks dat deze achtbaan geen enkele keer over de kop

gaat, en er verder ook geen rare fratsen worden uitgehaald, is dit toch een van de engste achtbanen aanwezig. Dit komt voornamelijk door dat constante gevoel dat de baan op het punt staat om in te storten. Al met al een leuke ervaring. El Condor Capibara-rating: 8,9 De enige hangende achtbaan in het park die meteen het gemiddelde niveau flink omhoog haalt. Deze achtbaan krijgt het voor elkaar om snelheid zeer goed te combineren met loopings, scherpe bochten en kurkentrekkers. Dit is een van de oudste achtbanen in het park en dat is ook duidelijk merkbaar in de schokkerige manier waarop de karretjes over de baan bewegen. Gelukkig geeft dt juist extra dynamiek in de baan waardoor dit naar mijn mening de op een na leukste achtbaan in het park is. Rattle Snake Capibara-rating: 6,0 Deze geweldige achtbaan is vanaf het begin verschikkelijk spannend. Toen wij na de 3e lange bocht dan eindelijk terug waren bij het station, en wij dachten van deze verschikking af te zijn, bleek dat hij gewoon nog een keer door het station racete en gewoon opnieuw begon. Dit is een ras-echte pis-in-je-broekachtbaan. Goliath Capibara-rating: 8,4 Met zijn 47,14 meter hoogte is dit de hoogste achtbaan van de Benelux. Hij behaalt een topsnelheid van 107 km/u, en is een gegarandeerde

knaller. Handige tips zijn: doe een stevige, goedzittende bril op als het regent en heb geen hoogtevrees. Verder kan er niet zoveel mis gaan in deze geweldige achtbaan. On a side note heeft David de strijd gewonnen.

De Superm- eeh Xpress- eeh dit is te verwarrend Capibara-rating: 7,5 Met zijn keiharde lanceringsbaan is het begin van de Superm- eeh, de Xpress ook meteen het spannendst. Ondanks dat de achtbaan toch een flink aantal bochten, loopings en kurkentrekkers heeft is dit toch een beetje een rustig ritje. De snelheid is net iets te laag in vergelijking met de baan waarover je rijdt. De baan is verder relatief nieuw, en dat valt best te merken aan het feit dat de karretjes zeer soepel over de baan glijden. Dit is zeker een aanrader als je snel misselijk wordt in attracties, of als je gewoon nog ergens in wilt voordat je weggaat; hij staat namelijk bij de in/uitgang van het park. Speed of Sound Capibara-rating: 9,2 Beter bekend als la Via Volta. Deze achtbaan start met een achter-

waartse helling waarna de trein los wordt gelaten en naar voren via een dubbele schroef door een looping schiet, waarna hij via een tweede helling opnieuw omhoog wordt getakelt. Eenmaal boven wordt de trein opnieuw losgelaten, en ga je over dezelfde baan, maar dan achteruit. Met de constante hoge gkrachten waar je aan wordt blootgesteld is dit de heftigste, meest misselijkmakende achtbaan in het park. Dit is dan ook mijn persoonlijke favoriet. Crazy River Capibara-rating: 8,1 Ookal is dit niet echt een achtbaan, deze heerlijke boomstamattractie verdient wel een plaatsje in deze lijst. Met 2 turns waardoor je achteruit van de helling afgaat, en d heerlijke verfrissende golven die over de boot heen klotsen is het gegarandeerd dat iedereen in ieder geval een nat gezicht krijgt. Natuurlijk met heerlijk geplaatste foto-sectie waardoor geweldige poses aangenomen kunnen worden. Extra leuk als het regent, en dus weinig mensen in de rij staan: Je kunt gewoon in je bootje blijven zitten en nog een keer gaan, je wordt toch wel nat!

En finally; De beste rockshow die ik ooit heb gezien! Deze entertainers wisten precies hoe ze op het goede moment de noten niet aan moesten slaan, terwijl ze de meest spectaculaire dansmoves probeerden. Met gitaristen die gitaren over de grond naar elkaar toe schoven en drummers die tijdens het spelen gewoon de tijd namen om te dansen, rond te lopen, en zelfs nog een stuk geweldig te rappen. Ook de lipsync was geweldig. Zei ik lipsync? Ik bedoel natuurlijk live zang! Helaas heb ik de uitslag van deze talentenshow niet gezien, want ondanks mijn fascinatie voor deze geweldige muziek was de rest van de groep minder onder de indruk, en besloten we dus om vervroegd weg te lopen.

QUIN_Werving_Ad_A5_STAAND_v1.indd 1

15-11-11 12:37

Dutch Nao Team Sander Nugteren

Diegenen van jullie die wel eens op de derde verdieping in het Science Park komen hebben waarschijnlijk die gekke ruimte met dat voetbalveld gezien. Misschien hebben julie zelfs wel eens mensen met robots bezig gezien in die ruimte, maar wat zich daar nou precies afspeelt durven weinig mensen te vragen, dus vandaar dit stukje. Zoals in koeieletters boven dit stukje staat, zijn wij het Dutch Nao Team. Wij doen mee aan de Standard Platform League van de Robocup, wat betekent dat iedereen dezelfde robot (de Nao van Aldebaran Robotics) gebruikt om tegen elkaar te voetballen.

team, waarin de prestaties van de vorige jaren staan, en wat men voor dingen wil implementeren voor dit jaar. Hieruit worden de meest originele en innovatieve plannen geselecteerd om mee te doen aan het wereldkampioenschap. Deze competities brengen je wel op leuke plekken: er zijn opens in Duitsland (er zitten ook mindere plekken tussen), Italië, Iran (waar de vliegreis, verblijf, en vervoer geheel op kosten van de universiteit zijn), en het afgelopen W.K. was in Istanbul. Dit jaar is het W.K. in Mexico Stad, waar ondergetekende verslag van zal doen op onze site (www.dutchnaoteam.nl).

Officiëel zijn we begonnen in de eerste helft van 2010, maar het moment dat het team echt ging groeien, er eigen code werd geschreven én er genoeg robots werden aangeschaft kwam pas aan het einde van 2010. Nou is het natuurlijk saai om de hele tijd tegen jezelf te spelen, dus wij doen ook mee aan internationale competities. Daarvan zijn er twee soorten: opens en het wereldkampioenschap. Zoals de naam “open” doet vermoeden, zijn deze competities open voor ieder team. Deze zijn jaarlijks altijd op dezelfde plek. Daarentegen wisselt het W.K. elk jaar van plek. Hiervoor moet elk team zich kwalificeren. Dit gebeurt door een paper te schrijven over het 38

Daarnaast heerst er tussen de teams een heel goede sfeer. De meeste teams zijn wetenschappelijk georiënteerd (van Robocup wordt wel eens gezegd dat het voor de robotica is wat de Formule 1 is voor de autoindustrie). Dit betekent dat er veel onderzoeksresultaten gedeeld worden, waar ik zelf

had gedacht dat het competitieve element dit zou verhinderen. Ook op andere gebieden zijn de teams vaak heel hulpvaardig. De afgelopen open (in Iran) gingen we heen met vier werkende robots, en kwamen terug met slechts één. Gelukkig konden we van onze Duitse vrienden/rivalen robots lenen om onze laatste wedstrijden te spelen. Toen één van hun robots stuk ging hebben we ook een van onze eigen robots aan hen uitgeleend.

heb ik twee adviezen voor je. Ten eerste, stop met denken in Caps Lock, dat is slecht voor je. En ten tweede, aan het begin van het collegejaar zijn we altijd op zoek naar nieuwe leden, dus kom gerust die gekke ruimte binnen om een keer een praatje te maken. Wie weet zit JIJ over een jaar scheel van de stress te programmeren in een luidruchtige evenementenhal terwijl mensen foto’s van je maken terwijl je hun baby vast houd.

Dus, als je na het lezen van dit stukje denkt “AWESOME ROBOT SOCCER, DIT WIL IK OOK!” dan

Tot slot, hierbij een voorproefje van reizen met het Dutch Nao Team:

VIA(tijdsmachine)feest(commissie) David van Erkelens

Halverwege februari werd ik gevraagd om het volgende feest van via te organiseren. Ondanks dat ik geen ervaring had met het coördineren van een commissie, besloot ik om dit te gaan doen. In deze Cavia vind je daarom een stukje met alle dingen die kwamen kijken bij het organiseren van via’s Tijdmachinefeest. Iedereen herinnert zich nog wel hét Tijdmachinefeest. Ondanks dat dit feest supergoed leek te verlopen, was er achter de schermen nog wel de nodige stress. Deze stress begon maanden eerder al, bij de eerste vergadering van de feestcommissie. Tijdens deze vergadering stonden drie belangrijke punten op de agenda; de locatie, de datum en het thema. De laatste van deze drie vormde nog het minste probleem; het thema was na de tweede vergadering al vastgesteld na een voorstel van Maarten de Waard.

misssie heeft gehangen. Nadat eenmaal de locatie van het feest bekend was, kwam het laatste grote probleem in beeld: de datum. Het idee was eerst om het feest in juni te gaan geven, maar helaas stond daar al een ander groot feest gepland, namelijk het bètafeest. Om deze twee feesten niet met elkaar te laten botsen, werd besloten het feest in mei te geven. Vlak na de PaReis, en vlak voor de tentamenweken. Zo kwam de datum van 15 mei naar voren.

Nu de drie grootste problemen getackeld waren en de deadline De datum en de locatie waren voor het regelen van het feest dus echter wat minder makkelijk. Aanvast stond, werd het tijd om de mugezien Amsterdam een stad is welke ziek te regelen. Geheel in thema gericht is op grote groepen mensen, was het vinden van een locatie voor wilden we een tijdmachine-effect een kleine groep als de feestgroep creëren door verschillende tijdpervan de via best lastig. Opnieuw was ken van muziek te spelen. We behet Maarten de Waard die met het gonnen onze reis met enkele playverlossende voorstel kwam: de Ma- lists, gevolgd door een paar dj’s. loe Melo op de Lijnbaansgracht. Dit Betreffende de DJs hadden we de was echter pas na vele vergaderin- keuze om DJs in te huren of om DJs gen het geval, waardoor het vinden vanuit de via te laten draaien. We van de juiste locatie lang als veroor- kozen voor het laatste, omdat dit zaker van zenuwen boven de com- voor ons meer het gevoel van een warm verenigingsfeest gaf. Toen 42

kwam Elise nog met het idee om Rory’s bandje, ‘The Awkward Silence’, te laten spelen in plaats van een playlist. Deze band had hier wel oren naar en werd dus aan het begin van het feest ingepland. De zoektocht naar dj’s was ook niet erg lastig. Aangezien ik zelf ook draai, was ik best bereid om het house-uurtje van het feest van muziek te voorzien. Een andere eerstejaars Informaticastudent, David van Schoorisse, wilde met alle plezier het 90s gedeelte regelen en daarnaast zijn apparatuur beschikbaar stellen voor alle dj’s. De laatste DJ, voor het Dubstep & Drum ’n’ Bass gedeelte, was ook niet erg lastig. Op onze constitutieborrel sprak

ik Floris de Bruin, welke ook wel oren had naar het draaien op ons feest. Zo waren de dj’s geregeld, en was ook de muzikale aankleding van het feest geregeld. Nu restte er alleen nog kleine dingetjes, zoals het regelen van biersponsoring en de versiering van de zaal. Dit was echter allemaal niet cruciaal, en dus veel relaxter om te regelen. Om dit stukje af te sluiten, wil ik nog even alle commissieleden bedanken: (zie foto hieronder). Daarnaast ook nog een bedankje voor alle leden van The Awkward Silence en David en Floris voor de muzikale aankleding. Bedankt, zonder jullie was het feest niet zo vet geworden als het was!

Leden: Ysbrand Galama, Julien van der Werve, David van Erkelens, Elise Koster, Sharon Gieske, Roman Slaap, Jelte Fennema, Maarten de Waard, Fokke Dekker, Sosha Happel

AWESOME IT: The Future Edition Judith Borghouts

Voor sommigen was het simpelweg vrijdag de 13e, een doodnormale school- of werkdag. Maar voor ons en een kleine 200 mensen was het de dag van AWESOME IT: The Future Edition. Het congres van de toekomst, waarbij acht sprekers hun interpretatie gaven over hoe technologie ons dagelijks leven in de toekomst zal gaan beïnvloeden. Na maanden voorbereiding, met nog de nodige stress in de laatste week, was het vrijdag 13 april dan toch echt zover. Om 8 uur ’s ochtends stonden we al bij Casa 400 om de laatste dingen door te nemen en voor te bereiden. Rond 10 uur druppelden de eerste bezoekers binnen en om 11 uur konden de eerste lezingen beginnen. Het begon gelijk groots: Kevin Warwick sprak in de eerste ronde en zijn populariteit bleek uit hoe vol de zaal zat. Het congres was ‘awesome’ begonnen en de sfeer zat er goed in. De lezingen waren ingedeeld in twee tracks, een Human-track waar de lezingen meer in gingen

op de menselijke ervaring van technologie, en een IT-track waar dieper werd ingegaan op de achterliggende technologie. Tijdens de lunch was er volop gelegenheid de verschillende stands bij de demomarkt te bekijken en gezien de drukte op de demomarkt deden veel bezoekers dit dan ook. De twee projecten die hun werk demonstreerden waren Human Interface en Object Recognition. Na de lunch stond onder meer Pieter Jonker op het programma. Hij kwam een lezing geven over Augmented Reality, en liet de bijzondere manieren zien waarop Augmented Reality ons leven kan verrij-

ken. Een paar maanden terug was hij bij Pauw en Witteman om een virtual reality-bril te presenteren waaraan hij werkte. Op AWESOME IT wist hij hierover nog op te merken dat de nieuwe Google-bril dus echt niet zo bijzonder is: de augmented reality-bril was er al lang! Andere onderwerpen waarover lezingen werden gegeven waren Future Home Care, Mobile Learning, Auto- nomous Cars, RoboCup Rescue, Interactive Advertising en Netneutraliteit.

hoewel er altijd puntjes voor verbetering zijn, zijn we over het algemeen erg tevreden over de dag, en zouden het zo weer doen. Het einde van het congres gaf een voldaan, maar toch ietwat vreemd gevoel. Raar om te beseffen dat iets waar je maanden naar hebt toegewerkt, opeens afgelopen is. Maar als iets zeker is, dan is het wel dat er volgend jaar uiteraard een derde editie komt! Met een nieuwe commissie, nieuwe sprekers, maar met dezelfde awesomeness!

Naast bezoekers was er ook de nodige persaandacht. Zo kwam AT5 even langs, was BNR Nieuwsradio er en namens de studenten kwamen Folia en Studententv respectievelijk foto- en videoreportages maken. Terwijl we de dag ervoor nog keihard hadden gewerkt om alles tot in de puntjes in orde te krijgen, konden wij op de dag zelf genieten van alle drukte en de lezingen. Met een topcrew als ondersteuning verliep de dag soepel en gesmeerd. Acht inspirerende sprekers, een dynamische demomarkt, tevreden bezoekers: dit is waar we het al die maanden voor hebben gedaan! En

Wij willen tot slot alle bezoekers nog erg bedanken, hopelijk hebben jullie net zo genoten van de dag als wij. Tot volgend jaar! P.S. En voor wie het leuk lijkt volgend jaar mee te helpen met het opzetten van het congres: stuur een mail naar congres@svia.nl ;)

Op de volgende pagina staat de collage met nog meer fotos van AWESOME IT!

UvA vs VU Kai Krabben

De VU is een gelovige hoop Amstelveense truttigheid waar je strakker in het gareel gehouden wordt dan de testikels van Freddy Mercury in een iets te heet gewassen broek. De UvA is een losgeslagen bende, waar drank in je koffie wordt gegooid en drugs in je drank, en dat allemaal ook nog eens op een ander tijdstip dan afgesproken! De vooroordelen kennen we allemaal. Maar wat is hier nu van waar? Speciaal om dit vraagstuk op te kunnen lossen ben ik in september, na met succes mijn bachelor AI aan de UvA te hebben afgerond, geïnfiltreerd op de Vrije Universiteit. Mijn cover was een premaster bewegingswetenschappen. De toelatingscommissie trapte in mijn geveinsde multidisciplinaire interesse voor de combinatie van wetenschap en sport en ik was binnen. Ik moet zeggen dat het in het begin even wennen was dat de Rector Magnificus iedere ochtend om half negen het ochtendgebed aangaat, maar na een goede week valt dat je eigenlijk al nauwelijks meer op. Je kijkt wel eens raar op als een mail naar ITbalie / onderwijsbureau / faculteitssecretariaat nog diezelfde dag beantwoord is. Een groot gemis is die goede oude collegevrije week voorafgaand aan de tentamens, waarin je eindelijk de tijd vindt om je boek eens open te slaan, die ze op de VU niet hebben. Maar uiteindelijk is het zoals een wijs man ooit zei:

“we’re not so different, you and I"; Het internet doet het niet, de kantine is te duur, de colleges duren te lang en beginnen te vroeg, het tentamen was te moeilijk en men zegt dat vroeger van alles hier beter was.

Het grootste verschil dat ik zelf heb gemerkt was echter niet zozeer tussen de verschillende universiteiten maar eerder om al dan niet omgeven te zijn door IT-studenten. Om te beginnen is het natuurlijk alleraardigst dat de collegezaal meer is dan een verzameling opgehoopt testosteron, en dat iemand met heel lang haar waarschijnlijk toch wel een meisje is. Maar nog frappanter is de manier waarop deze vriendelijke gamma’s (echt bèta is bewegingswetenschappen niet, maar waag het niet om ons alfa’s te noemen) omgaan met het fenomeen PC; voor velen niet veel meer dan een groot stalen ding waarop ze

hun relatiestatus kunnen wijzigen. Dit ondervond ik aan den lijve tijdens een practicum inspanningsfysiologie waarin een maximaaltest uitgevoerd moest worden. Dat is een test waarbij je met een mondkapje om dat je zuurstofopname meet, op een fiets gaat zitten en je je de pleuris trapt tot je geluiden voortbrengt die verdacht veel weg hebben van een hyperventilerende Darth Vader. Na deze martelgang was het tijd om de data te analyseren en zaken als energieverbruik, efficiëntie, anaerobe bijdrage etc. te berekenen aan de hand van enkele voorgekookte formules. Excel dus. Juist ja. Nadat mijn practicumgenoten enkele tergend lange minuten bezig waren om de data uit twee hokjes met elkaar te vermenigvuldigen, en vervolgens in uitgebreid overleg gingen over het vraagstuk hoe deze formule gekopieerd kon worden naar de rest van de kolom (één meisje had wel eens gehoord dat je het gewoon moet verslepen), heb ik op subtiele wijze geopperd

dat het wellicht een idee zou zijn als ik het toetsenbord zou bedienen. Immer, “mijn vorige studie was iets met computers". Mijn vingers vlogen over het toetsenbord. Formules kwamen tevoorschijn, werden versleept. Verbazing en bewondering om mij heen. Waar ik me bij AI op de UvA toch vaak een noob waande tussen alle JAVA en C++ fanaten, was ik hier een halfgod die verlossing bracht. In het land der blinden is eenoog koning. De admiratie bereikte een climax toen ik dollartekens gebruikte om een kolom vast te zetten en er zo voor zorgde dat de rijen wel relatief meekopieerden, maar de kolom niet!! Ik heb vervolgens nog gepoogd mijn practicumgenoten te vermaken met de grap over de Excel vrouw, die vroeger prijkte in dat fantastische oord aan de Plantage Muidergracht dat de viaKelder genoemd werd (de tempoe doeloe van de via): “Men zegt dat ze heel veel kan, maar je begrijpt haar alleen voor de vier basisfuncties.” Ze begrepen hem niet.

Ode Roelof Ruis

In glazen hokken, stuk voor stuk, in gedachten verzonken, in zaaltjes, opperste concentratie, achter halfdoorzichtig glas, vermoedelijk druk de wetenschap bedrijvend, wie weet, maar als je goed kijkt lopen ze soms, stiekem, los, prachtige, machtige, van die verschijningen dat je niet meer wor, dat je niet meer uit je woorden komt, dat je ze ziet zitten in rust verzonken, intens, achter hun pcâ€™s, de hele dag, of met papieren prints, de zinnen, van het leven, onderstrepen, altijd druk, werken en, mooi zitten zijn, met hun bĂ¨taborstjes, in het bijzonder de dames van logica, Q.E.dubbel D., de scheikundedames, die de reacties in je lichaam sneller, gebiologeerd kijk ik naar de ongleuflijk knappe biologes, en naar de ondoorgrondelijke chicks van psychologie, wat zijn ze met veel, het zijn net mieren, maar dan wel hele mooie mieren, met niet zes poten, en haarkrullen, krullend haar, en zomerjurkjes, met overheerlijke opdrukjes, van bloemen, en strepen in vrolijke, zoals dat mieren siert, die opvallende kleuren, en schoenen, leg-

gings, spanbanden om het mierenmiddel, haarasseswaar, bellen, in het oor, goed gekleed, en serieus, doortastend, maar ze lachen, zo nu en dan, overtuigend en, gemeend, zou een mooi nieuw vak zijn, vrouwanalyse... Maar: wees gewaarschuwd, waanzinnige wetenschapswijven! Jullie stichten chaos, in de hoofden van hopeloos hunkerende honden, jonge honden, jongens! Die zich bezig zouden moeten houden met data-analyse, maar veel liever een model maken van de wind door jullie haren of een integraal van jullie lichaamscurves berekenen, om over een tweespletenexperiment nog maar te zwijgen... Waren jullie er echter niet geweest, waarom was het ons dan nog te doen? Wie zou ons omhelsen na het ontdekken van een nieuw deeltje, of ons troost bieden na het mislukken van het maken van goud uit oud ijzer? Het kan niet anders dan dat jullie een noodzakelijk kwaad zijn, maar wel het mooiste noodzakelijk kwaad dat er is.

screen Maarten Inja

Imagine a desperate bachelor student working on his bachelor thesis. This poor student has a crappy internet connection and not enough computers to run his final experiments on. Luckily there an awesome tool he can use: screen! What is this ‘screen’, you write off? I hear you say. The manual page says the following “Screen is a full-screen window manager that multiplexes a physical terminal between several processes (typically interactive shells).”. It basically boils down to the following: you can run terminals in your terminals (Can I hear a “yo dawg”?). The advantage? They continue to exist and run, after you close the terminal you started it in! I imagine we have all worked on UvA’s ‘deze’. You first log in to the UvA network and then onto deze using ssh. In my case:

<ctrl>+a and then d to detach the screen session. Now you are back in your ‘old’, regular ssh session... but the detached screen session is still there and running! Type screen -x to get back. The good thing is, if you log out now, your screen session will keep on running, and you can return to it, by logging back in! Type screen -ls to get an overview of the running screen sessions (and their ID’s), because, obviously, this would not be as awesome if you could not have several of them! To return to a specific screen session type screen -r <id>, where <id> is the screen’s session id. A small example which allows a student to run 2 long calculations on deze, whilst enjoying a via borrel:

<log in to deze> ssh username@sremote.science.uva.nl screen <start long calculations #1> <enter in password> <ctrl>+a d ssh deze screen -ls <enter in password> <observe screen sessions id> Now normally when you run a screen script, and it takes a while you can <start long calculations #2> <ctrl>+a d not do anything else and when you screen -ls lose connection you lose your pro- <observe screen sessions ids> gress. With screen (to start, sim- <log out, go to a via borrel> ply type screen) you can start a *hours later.. screen session in which you can do <log in in to deze> most things you would like. When <remember id of preffered session> you have had enough, simply press screen -r <id>

Horoscoop Mirjam Haring

Ram, 21:3-20-4 Je leven begint nu echt leuk en opwindend te worden! Geniet ervan, maar vergeet niet om ook af en toe uit te rusten. Verspil geen energie aan doodlopende projecten en relaties en je zal zien dat er nog veel meer leuke dingen op je te wachten staan! (O.a. het Eerstejaarsweekend!)

men. Maak je los van kritische en veroordelende mensen want jij verdient het om geliefd en gewaardeerd te worden. Leeuw, 23:7-23:8 Kijk nog eens goed naar welke doelen en veranderingen jou nog gelukkiger kunnen maken. Probeer vriendschap te sluiten met anderen Stier, 21:4-20:5 Je zult er heel wat die hun idealen echt in praktijk op vooruit gaan qua fi- brengen (bijvoorbeeld op het Eernanciën! Zorg ervoor stejaarsweekend). Hecht je niet te dat je omringt wordt veel aan het materiële, maar focus door mensen die je iets meer op jezelf. echt waarderen en je Maagd, 24:8-23:9 Dit jaar staat je zult je vriendenkring heel veel succes op ook verrijken. Het is een goede carrièregebied te maand om nieuwe vriendschappen wachten. Misschien te maken! (bijvoorbeeld op het Eerkrijg je wel een prostejaarsweekend!) motie, een nieuwe baan of een nieuwe Tweelingen, 21:5-21:6 De planeet Jupiter komt je teken studie. Wat er ook gebeurt, aan zelfbinnen en blijft daar 12 vertrouwen zul je geen gebrek hebmaanden! Dat bete- ben (en dat komt goed van pas bij kent nieuwe kansen en de KnockOut show op het Eerstegeluk! Je begint mis- jaarsweekend!). schien aan een nieuwe Weegschaal, 24:9-23:10 Je zult inbaan of studie. Nieuwe zichten hebben in vriendschappen staan ook op je te gezondheids- of voewachten (waarschijnlijk bij het Eerdingsproblemen (zoals stejaarsweekend). een allergie) en de actie die je hierdoor onKreeft, 22:6-22:7 Het is voor jou belangrijk dat je je niet derneemt zal je doorbraken oplealleen voelt (omring veren! Je zult ook leuke reiskanje daarom met ande- sen krijgen (het Eerstejaarsweekren op het Eerstejaars- end in Drenthe!) en dat zal je hart weekend!). Vraag om op nieuwe manieren openen. begeleiding in je dro50

Schorpioen,

24:10-22:11 Deze maand helpt Jupiter je je vermogen om te vertrouwen en te verbinden te helen en versterken (je maakt makkelijk nieuwe vrienden op het Eerstejaarsweekend!). Je zult ook een financiële meevaller krijgen om je met een eventuele schuld te helpen, of een lang gekoesterde droom te vervullen. Boogschutter, 23:11-22:12 Beste Boogschutter, je kunt deze maand een geweldige nieuwe relatie aangaan! Het is belangrijk dat je je verbindt met mensen die dezelfde manier van denken hebben (je vindt ze op het Eerstejaarsweekend). Als je al een partner hebt, dan zal je relatie nu een nieuwe opkikker krijgen! Steenbok, 23:12-19:1 Je werkt zo hard dat je er bijna aan onderdoor gaat! Eer en respecteer je

lichaam door gezond te eten, voldoende te slapen en rusten en vooral veel te lachen (namelijk op het Eerstejaarsweekend!). Je zult bovendien veel productiever zijn als je zo ‘goed geolied’ bent. Waterman, 20:1-19:2 Relaties die nu beginnen zullen makkelijk zijn en het zal voelen alsof jullie elkaar al kennen (kom elkaar tegen op het Eerstejaarsweekend!). Als je al een partner hebt, dan zal de passie opnieuw oplaaien en zullen jullie veel plezier aan elkaar beleven. Vissen, 20:2-21:3 Laat je negatieve kwesties als weinig zelfvertrouwen, angsten en obsessies los. (Echt goed loskomen doe je op het Eerstejaarsweekend!) Wees lief voor jezelf en ruim je huis en werkruimte op. Gooi alle troep weg! Houd alles netjes! Je zult je beter over jezelf voelen.

DISCLAIMER: Onze allerbeste via-astroloog, Mirjam, heeft uiteraard flink lang de sterren bestudeerd om tot de bovenstaande conclusies te komen. Fouten liggen dan ook aan jou, of jouw interpretatie maar nooit aan via.

Onze commissies Ik hoop dat iedereen het weet, maar viaheeft een hoop commissies! Voor deze almanakversie van de Cavia hebben wij elke commissie gevraagd even uit te leggen wat ze nou eigenlijk doen in zo een commissie en wat zo een commissie nou leuk maakt!

Actiecommissie Coördinator: Elise Koster

In tegenstelling tot wat de naam suggereert organiseert de actiecommissie geen protestacties, maar leuke, politiek-neutrale activiteiten waar alle leden van onze mooie vereniging welkom zijn. Voorbeelden zijn het Awesome Ledenweekend een leuk weekendje weg naar Groningen met je vrienden van via, met gratis eten, drinken en zelfs een rondje op de trekker - maar ook bijvoorbeeld een uitje naar Walibi, een avondje zwemmen in het Tikibad en borrels met bijvoorbeeld gratis bier maar ook met leuke thema’s: hoedjesborrels, slechte grappenborrels, borrels ter meerdere eer en glorie van Kim Jong-Il, Guitar Herotoernooien met een biertje erbij, etcetera. Borrels en activiteiten beginnen vaak al rond een uurtje of vijf, zes zodat je niet te laat thuis bent (maar als je wel graag laat thuiskomt dan kun je altijd na afloop mee om een biertje te doen, bijvoorbeeld bij kof-

fiehuis Ancor). En omdat we toch allemaal arme studenten zijn stopt viaals een ware suikeroom vaak wat geld voor je in de activiteiten, waardoor je bijvoorbeeld voor 10 euro kunt karten of een lekker koud gratis biertje kan drinken op de eindejaarsbarbecue, zodat gezelligheid niet alleen voor mensen met rijke ouders hoeft te zijn. De commissie streeft ernaar om één keer in de twee weken bijeen te komen om samen kleine en grotere activiteiten op touw te zetten, leuke thema’s voor borrels te verzinnen, flauwe grapjes te maken en daarna een biertje te drinken. Het is één van de gezelligste commissies die viain haar gelederen heeft en als een geluk bij een ongeluk kost het ook nog eens ontzettend weinig tijd! Vraag dus vooral eens aan één van de leden wanneer we weer vergaderen want we hebben altijd ruimte voor nieuwe leden.

Leden: David van Erkelens, Fabiën Tesselaar, Fokke Dekker, Jelte Fennema, Jonas Lodewegen, Julien van der Werve, Roman Slaap, Sander Nugteren, Sosha Happel, Victor den Haan & Ysbrand Galama

Boekencommissie Coördinator: Sharon Gieske

De boekencommissie regelt de verkoop van studieboeken aan studenten. Aan het begin van elk blok verkopen we twee weken lang boeken vanuit de via-kamer (de Kelder -red) tegen gereduceerde prijzen. De meeste prijzen van de studieboeken proberen wij onder die van bol.com te krijgen, zo kan je korting oplopen tot maar liefst 30 euro! Sinds dit jaar zijn we gestart met het gebruiken van een webshop om tijdig je boeken te reserveren en verzekerd te zijn van een exemplaar! Naast de nodige boeken gaan wij ook Windows 8 licen-

ties e.d. verkopen voor een schamele prijs. Aan het begin van het nieuwe schooljaar mogen we weer hard aan de slag om de nieuwe eerstejaars de via-kamer binnen te lokken met onze mooie prijzen en hopen we op goede verkoopcijfers! Geïnteresseerd om lid te worden van een niet-tijdrovende commissie met een redelijke verantwoordelijkheid en belang voor al onze studenten? Dan is de boekencommissie wat voor jou!

Leden: Fabiën Tesselaar, Menno van Leeuwen, Merel de Groot, Tim van der Tuuk & Tom Groskamp

Caviacommissie Coördinator: Maarten Inja

Vroeger waren er twee verenigingen Weis en Panta Rhei, die gingen samen en zo ontstond via! Bij viadachten ze toen al: “Nou, kom laten wij even een blaadje gaan schrijven!”. Ik was er niet bij maar ik kan me zo voorstellen dat ze dachten dat er toch wel zeker iets de On-Line van Panta Rhei en de Dirk van Weis moest opvolgen! Qua naam bleek het een flinke strijd te zijn geweest tussen tussen Viagra en Cavia, maar uiteindelijk won de Cavia toch want een cavia is een stuk serieuzer dan Viagra... Sja. Maar goed, zo gezegd, zo gedaan, zo vergaderd en even later BAM! Lag er een Cavia op tafel! Inmiddels 11 jaar later zijn we nog altijd bezig met Cavia’s uitbrengen alsof het niets is. Op deze hebben we extra ons best gedaan en zo is deze extra dik geworden.. een capibarawoordgrapje werd tijdens het vergaderen al gemaakt!

Dat de Cavia niet alleen maar hoogtepunten gekend heeft weet waarschijnlijk menig vialid; velen voorwoorden van de Cavia beginnen dan ook met ‘Eindelijk weer een Cavia!’. Dit maakt het natuurlijk alleen maar leuker wanneer er wel een exemplaar klaar komt, zoals nu! Maar het is ook wel lastig, want bij het maken van de Cavia komt altijd veel kijken. Het is natuurlijk wel superleuk het helemaal met grapjes vol te proppen, maar nog veel leuker is op zoek gaan naar iets wat intellectueler. Zo interviewen we docenten, studenten en zijn we altijd op zoek naar mensen die wat interessants te vertellen hebben. Ook doen we ons best om de viaactiviteiten zo goed mogelijk te verwoorden zodat, als je er onverhoopt niet bij kon zijn toch nog een beetje het gevoel kan krijgen alsof je er wel bij was.

David van Erkelens, Fabiën Tesselaar, Eszter Fodor, Maarten de Waard, Tijmen Zwaan, Roelof Ruis, Sosha Happel, Merijn van Wouden, Roman Slaap & Maarten Inja

Congrescommissie CoĂśrdinator: Camiel Verschoor

De congrescommissie is de commissie die zich inzet voor het organiseren van het jaarlijkse Amsterdams Wetenschappelijk Educatief Symposium Over Mens En IT (AWESOME IT). AWESOME IT belicht de invloed en implementatie van technologische ontwikkelingen die ons dagelijks leven beĂŻnvloeden. Het evenement is de afgelopen twee jaar een succes gebleken met ruim 200 bezoekers per editie. Elk jaar heeft de conferentie een ander thema die door de commissie wordt uitgekozen. De commissie houdt zich met alle aspecten bezig van het evenement. Locatie, sponsoring, promotie, architectuur en inhoud zijn allemaal aspecten die geregeld moeten worden. De commissie is daarom gedurende het hele jaar bezig met het

voorbereiden en organiseren van AWESOME IT. De congrescommissie bestaat uit ambitieuze serieuze leden die zich elk jaar volledig inzetten om een succesvol evenement neer te zetten. Daarnaast hebben zij grote interesse in hun studie en willen zij zich graag verdiepen. Als commissielid krijg je de kans om jouw grote idool of idolen uit de Computer Science uit te nodigen om een lezing te geven. Zo is bij de vorige editie Kevin Warwick uit Engeland overgekomen om een lezing te geven over zijn onderzoek in cybernetica. Heb jij ook ambitie en veel interesse in je studie? Houd je ervan om een nationaal groot evenement neer te zetten? Kom dan een kijkje nemen bij de congrescommissie!

Leden: Duncan ten Velthuis, Judith Borghouts, Merel de Groot, Michael Cabot, Sander Nugteren & Sharon Gieske

Eerstejaarscommissie Coördinatoren: Eszter Fodor & Sharon Gieske

De eerstejaarscommissie (ofwel EJC) is de commissie die zich inzet voor de nieuwe eerstejaars. De EJC organiseert in de eerste weken van het nieuwe schooljaar twee grote activiteiten speciaal voor de nieuwe studenten. In de introductieweek regelt de EJC een barbecue voor de eerstejaars waar vollop vlees en drinken genuttigd kunnen worden. Na deze gezellige barbecue wacht het beroemde jaarlijkse Eerstejaarsweekend (EJW). Het EJW vindt plaats in de eerste maanden van het schooljaar waarbij eerstejaars samen met begeleiders uit hogere studiejaren een weekend doorbrengen op een afgelaten plek ergens in Nederland. Tijdens dit weekend worden gezellige spellen gespeeld, wordt een sportmiddag georganiseerd en is er vooral veel ruimte om de andere eerstejaars te leren kennen en samen veel plezier te beleven. Met thema-voorgangers “Hippie-Bootcamp”, “8-bit” e.a., zal het komende EJW in het thema “Cartoons” plaatsvinden. Zo zijn er

al geruchten dat o.a. de Powerpuff Girls, Johnny Bravo en Dexter voorbij zullen komen als kostuums. De EJC bestaat ieder jaar uit een aantal enthousiastelingen die zo veel van hun EJW hebben genoten dat ze heel graag nog een keer mee willen. En wat is nou een betere manier dan het allemaal zelf organiseren? Als commissielid heb je de mogelijkheid om een onvergetelijk weekend te organiseren, zowel voor de eerstejaars als voor de ouderejaars. Bovendien kun je als organisator gratis en voor niks mee en een weekend lang meegenieten van alle gekkigheid en feestelijkheid. Ben je benieuwd wat het eerstejaarsweekend nou zo bijzonder maakt? Je kan natuurlijk altijd verhalen halen bij ouderejaars, maar om het écht te begrijpen zal je een keertje mee moeten. Het komende EJW vindt plaats van 28 t/m 30 september te Dwingeloo. Wil je graag mee? Geef je dan nu op als begeleider!

Leden: Bart Vredebregt, David van Erkelens, Elise Koster, Fabieën Tesselaar, Fokke Dekker, Jelte Fennema, Jonas Lodewegen, Merel de Groot, Tim van der Tuuk & Tom Groskamp

Gaming Coördinator: Tim Doolan

We zitten met zijn vijven om een tafel en met zijn vieren gezellig te praten. Er worden nog een paar biertjes ingeschonken en het is super gezellig. Opeens neemt het gespreksonderwerp een serieuze wending en ik merk dat ik nu echt moet gaan opletten! Het wordt stil.. “Dat zou ik toch echt niet doen hoor”, zeg ik tegen Sosha die me totaal negeert en geconcentreerd naar het bord blijft staren. Ik begin de consequenties door te rekenen, had ik dan toch een fout gemaakt? We doen Civilization, en we doen het al heel lang. Het spel is al 7 uur bezig en we zijn nog lang niet klaar. Nu is Civilization een absurd voorbeeld, maar we willen graag een bordspel waar wat strategie in voorkomt uitproberen en dan is Civilization wel echt het juiste voorbeeld (er is geen willekeurigheidsfactor in Civilization). Want het is leuk, net zoals de andere spellen die we al een paar keer samen speel-

den. Het spelen van bordspellen gebeurt heden ten dage helaas niet zo heel regelmatig meer. Des te meer reden om het met viate gaan doen hadden we bedacht want het is wel ècht heel leuk en ècht heel gezellig! Ongeveer met deze beweegredenen ontstond de gamingcommissie, waarmee we tot nu toe een aantal succesvolle bordspelletjesavonden georganiseerd hebben. Ook hebben we grote plannen voor schaaktoernooien, Dungeons & Dragons-sessies, en uiteindelijk spellen zoals Civilization (spellen die je niet in één keer uitspeelt en degelijke herseninspanning vereisen om te spelen). Met bijvoorbeeld de bordspelletjesavonden proberen we mensen te trekken die het ook leuk vinden om gezellig een spelletje te doen. Er komen dan ook mensen op af die we niet altijd bij viazien. Jij de volgende keer ook?

Leden: Maarten Inja, Maarten de Waard, Sosha Happel, Tijmen Zwaan & Tim van der Tuuk

ICT-commissie Coördinatoren: Sosha Happel & Fabiën Tesselaar

Sip kijken we met zijn zessen naar de terminal... “Dus als ik het goed begrijp kan Fabiën inloggen, Sosha zien waar hij rechten toe heeft, Bos (Sander Nugteren -red) de server in en kan ik hèt scriptje runnen dat me vertelt dat ik niets mag?” We zijn bezig de mysteries van de nieuwe server en de op Pokémon-namen gebaseerde hiërarchie hierop te ontrafelen maar het lukt voor geen ster. “Als we nou al onze gebruikers samenvoegen hebben we één gebruiker die daadwerkelijk alles kan?” Het lijkt er wel op maar veel hebben we er niet aan. Een jaar geleden was er besloten om een nieuwe, eigen, server aan te schaffen zodat we deze in het rack bij de Master System & Network Engineering konden plaatsen. Voorna-

melijk omdat dat supervet is maar ook omdat het moet als vereniging die ‘iets met computers doet’ en volgens mij was er ook nog iets met dat het goedkoper was. Helaas snapt niemand meer wat er nou precies allemaal gedaan moest worden om een nieuwe gebruiker rechten te geven. Nou ja, nieuwe? Iets doen met gebruikers überhaupt. Dat is jammer maar over de zomervakantie gaat het helemaal goed komen heb ik me laten vertellen. Na de zomervakantie gaan we knallen! Dan gaan we al onze systemen afmaken die van alles regelen op de site en intern. Dan kan iedereen eindelijk een gebruikersaccount krijgen en daar ook iets mee doen! Supervet, maar eerst maar eens zien in te loggen.

Leden: Chiel Kooijman, Maarten Inja & Sander Nugteren

Keldercommissie Coördinator: Fabiën Tesselaar

De Kelder is dé plek waar je gezellig kunt kletsen, vragen stellen, huiswerk maken of tussen colleges door even frisdrank, koffie, chips of iets exotischers als een perenijsje, noodles, tosti of chocoladereep halen. Je kunt er ook ten alle tijden bier of wijn te drinken halen, of je nu net klaar bent met colleges, het weer zo mooi is, of omdat het de maand is van de valk. Door onze top locatie, vlak bij de in- en uitgang van het Science Park (A0.10) komen er dan ook genoeg mensen langs voor ons. Ook is het een handig verzamelpunt voor alle leden, als er een activiteit is of je zoekt mensen dan is de kans groot dat je het allemaal kan vinden in de Kelder. Praktisch gezien staan er in de Kelder twee banken om op te zitten en iets van vijf extreme bureaustoelen, daarnaast ook nog eens vijf gewone stoelen, met een hoop stopcontacten en internet in de buurt.

Op donderdag, na vijven, gaat het echter allemaal een stukje opzij om plek te maken voor borrel ruimte. Soms is het tijd om aan te schuiven voor gezellig kingsen of bussen, te dansen, soms de plek om even lekker achteruit te zakken met een drankje. Elke donderdag is weer anders, laat je verrassen zou ik zeggen en kom eens een kijkje nemen. De keldercommissie heeft veel leden, je kunt dus bijna iedereen die er aanwezig is wel vragen waar iets staat of wie je moet bereiken om iets voor elkaar te krijgen. De verantwoordelijkheid van de commissie is het schoonhouden van de kamer en op peil houden van de koelen voorraadkasten. Het is gebruikelijk dat wanneer je in een paar commissies zit en actief bent, om ook op de kelderlijst te komen en zo jezelf keldertoegang te verschaffen. Wees dus een heldin/held en neem een kijkje bij wat commissies.

De kelder heeft een erg lange ledenlijst.

Marketing Coördinator: Elise Koster

De marketingcommissie is belast met het promoten van de vereniging en haar activiteiten. Dit gebeurt onder andere door het maken van posters, het bestellen van leuke merchandise zoals de awesome “Voor alle X [member(X, via) -> love(via,X)]” trui, en het sponsoren van gratis bier voor promotieborrels. Verder regelt de marketingcommissie ook USB-sticks voor het verkopen van Windowslicenties en gratis via-zonnebrillen om op de eindejaarsbarbecue uit te delen, maar ook maken we een gaaf design voor op de tassen die tijdens de boekenverkoop gebruikt worden. Daarnaast doen we ook promo-acties voor specifieke activiteiten, zoals het promoten van de reis door flyers met zuurstokken eraan uit te delen. Ook gaan we onder andere bezig met het maken van een ludieke promotiefilm die viaaan de man gaat brengen bij po-

tentiële leden. We zijn nu bezig met het maken van een script, waarna via-leden gescout zullen worden om hun acteertalenten ten toon te stellen. Hou dus de via-site in de gaten als je in de film wil spelen, en natuurlijk ook voor het uiteindelijke resultaat! De commissie komt ongeveer één keer per maand bij elkaar om te bespreken wat voor merchandise we bestellen, welke activiteiten we op welke manier gaan promoten en hoe de film eruit moet gaan zien, maar ook om geheel nieuwe dingen te verzinnen die mensen een positief beeld van de vereniging kunnen geven. Kortom, heb je niet zoveel tijd maar wil je graag wel je steentje bijdragen aan via? Kom dan gezellig een keertje bij ons kijken, want dit is de commissie waar je al je creatieve uitspattingen kunt realiseren!

Leden: Fokke Dekker, Jonas Lodewegen, Merel de Groot, Timo Mulder, Sammy Odenhoven & Sharon Gieske

Onderwijscommissie Coördinator: Eszter Fodor

Zoals de naam al verraadt, houdt vias onderwijscommissie (VOC) zich met onderwijsgerelateerde zaken bezig. Ons primaire doel is om het gezichtsveld van het doorsnee vialid te verbreden door middel van lezingen, uitstapjes en andere activiteiten. Bovendien streven we er ook naar om via-leden met onderwijsgerelateerde problemen te helpen. Zo verzorgen we tentamenleermiddagen, waar iedereen in rust voor zijn/haar tentamens kan leren, met studiegenoten kan overleggen en vragen kan stellen aan de aanwezige meerderejaars. Daarnaast proberen we ieder jaar voor bijles te zorgen voor probleemvakken. De leden van de commissie zijn enthousiast als het op de organisatie

van evenementen aan komt en houden altijd hun ogen open voor potentieel interessante onderwerpen voor lezingen. Hoewel het misschien wel een commissie met een serieus doel is, proberen wij ook minder formele activiteiten te organiseren, zoals een café-lezing, waarbij het nuttigen van een drankje tijdens de lezing (vanzelf sprekend in een café) niet afgekeurd wordt door de spreker. De VOC is een commissie voor iedereen die zich in de wereld van informatiewetenschappen interesseert en het leuk vindt om met die interesse echt iets te doen. Je verbreedt de kennis van je medestudenten en tegelijkertijd leer je zelf ook nieuwe dingen kennen.

Leden: Camiel Verschoor, Elise Koster, Fabiën Tesselaar, Fokke Dekker, Merel de Groot, Sharon Gieske, Victor den Haan & Ysbrand Galama

Reiscommissie Coördinator: Sammy Odenhoven

De reiscommissie heeft in de afgelopen jaren meerdere studiereizen naar het buitenland georganiseerd. Afgelopen mei zijn we een week naar Parijs geweest en in de jaren daarvoor naar Berlijn, Londen en Cambridge. Elk jaar staan educatieve activiteiten centraal, waarbij we onder andere bezoeken organiseren aan universiteiten waar Informatica, Kunstmatige Intelligentie en/of Informatiekunde gestudeerd wordt. Hier krijgen we vaak een rondleiding door het gebouw en een aantal praatjes/lezingen van professoren en docenten. Daarnaast gaan we ook bij bedrijven langs, die ons dan het een en ander vertellen over hun bedrijf en hun klanten. De studiereis heeft vaak rond de 30 deelnemers, een mooi aantal om ook voor een gezellige reis te zorgen. We slapen gedurende

de reis in een hostel en gaan ook vaak met de groep op pad, zoals uit eten met z’n allen of ’s avonds uitgaan. Tot op heden hebben we grote steden bezocht, dus zijn er naast ICT-activiteiten nog heel veel andere gave dingen te doen. De studiereizen zijn tot op heden een groot succes geweest en voor veel mensen één van de hoogtepunten van het studiejaar! Lijkt het je leuk om volgend jaar net zo’n vette reis op de planning te zetten als de jaren ervoor? Wil je contacten leggen en onderhouden met buitenlandse universiteiten, hostels zoeken en een superleuk programma in elkaar draaien voor een groep van 30 medestudenten? Kom dan bij de reiscommissie en help mee een van de volgende hoogtepunten van viate organiseren!

Leden: Fokke Dekker, Julien van de Werve, Maarten de Waard & Tim van der Tuuk

Onze broertjesverenigingen De broertjes zijn de verenigingen die naast op het Science Park zitten. Wij vroegen hen om een stukje voor de almanakversie van onze Cavia en ze waren allemaal bereid om een extra leuk stukje te schrijven!

ACD Beste Vianen, Sinds de verhuizing naar het (fantastische en zonovergoten) Science Park zitten we gezellig naast elkaar. Jullie in het aquarium en wij in de kamer ernaast. Samen bij de tafeltennistafels en gezellig herrie schoppen. Volgens mij houden Vianen ook wel van een beetje herrie, net als de ACDâ€™ers. Gezellige burenruzies, gerommel in de straat. De geschiedenis van de scheikunde is vĂŠĂŠl langer dan die van de computerwetenschap. Sinds het begin der tijden proberen mensen goud te maken en wordt er gezocht naar een middel voor het oneindig leven. Tegenwoordig houdt de scheikunde zich met andere dingen bezig, denk aan biosynthese en kwantumchemie. Het ACD is al in 1945 in het leven geroepen om de scheikunde studenten te ondersteunen bij het studeren. Nu er in het nieuwe mil-

lennium ook een studievereniging voor informatiewetenschappers is voelen we ons net een grote broer. Een klein broertje is vaak vervelend. Kleine broertjes schreeuwen, slaan, schoppen en proberen je spullen af te pakken. Waarom ze dat doen is lastig uit te leggen aan de mensen er omheen. Toch zijn kleine broertjes wel degelijk leuk. Zo weten kleine broertjes alles over computers en zorgen ze ervoor dat wij snelle berekeningen kunnen uitvoeren en onze data veilig op kunnen slaan. Goede data uitwisseling en nauwkeurige berekeningen zijn tegenwoordig essentieel geworden binnen de scheikunde. Al doen we soms een beetje naar, we zouden niet meer zonder ons kleine broertje willen. Namens het 66e bestuur van het Amsterdams Chemisch Dispuut, Christiaan Mul Voorzitter

Congo In het thema van deze Almanak nemen wij jullie graag mee naar de geschiedenis van Congo. Om goede broertjes van elkaar te zijn, is het namelijk belangrijk dat wij elkaars geschiedenis kennen. Congo werd opgericht op 3 april 1919. Zij is de oudste (medisch) biologische studievereniging van Nederland. De naam is een afkorting van: Comt Onnooslen Naerstighlijck Gheleertheydt Ontvanghen, destijds door een van de eerste 29 leden bedacht. Dit aantal groeide gestaag en naast excursies en vergaderingen kwam geleidelijk steeds meer ruimte voor gezelligheid. Na enkele crisisjaren werd Congo in de jaren zestig een zeer politiek bewuste en actieve vereniging. Maar net als overal veranderde de mentaliteit en midden jaren tachtig was Congo op sterven na dood. Door sterke wil is dat onheil afgewend en

bloeit de vereniging nu als nooit tevoren met ongeveer 1600 leden. Nu jullie onze geschiedenis kennen, hopen wij dat de band tussen via en Congo weer een stukje sterker is. Naast de eigen geschiedenis als vereniging, is de geschiedenis van de samenwerking tussen via en Congo erg belangrijk. Wij zijn op dit moment bezig met het schrijven van die geschiedenis. Activiteiten als Speeddaten met een andere vereniging en het BĂ¨tafeest, zullen tot die geschiedenis behoren. Laten we er samen voor zorgen dat er nog meer van zulke activiteiten komen, die ervoor zorgen dat we samen een mooie geschiedenis schrijven. Namens het 93ste bestuur van CONGO, Inske Groenen Secretaris

GAOS Geschiedenis, een goed thema voor ons aardwetenschappers. Zoâ€™n 4,5 miljard jaar geleden ontstond onze prachtige planeet. Sindsdien is er veel tijd gespendeerd aan het vormen van mineralen, gesteenten, afzettingen, gebergtes, diepe zeeĂŤn en natuurlijk de flora en fauna. Daar komen GAOS en via eigenlijk bij elkaar, de leden van GAOS houden zich liever bezig met de meer tastbare zaken in het veld en de leden van via doen een poging allerlei patronen te herkennen, modellen te maken en onderzoek te automatiseren. Samenwerken aan iets om verder te komen! Prachtig al zeg ik het zelf, niet alleen voor de toekomst, maar ook nuttig voor het verleden. via en GAOS hebben sinds het

nieuwe verblijf op het Science Park (wat overigens de mooiste wetenschappelijke faculteit in de geschiedenis van Nederland is) zo nu en dan een boeiend en goed overleg bij een BVO. Het huidige bestuur van via zal vanzelfsprekend de boeken in gaan als een serieuze doch spontane samenstelling van enthousiaste leden. Zo bouwt elke vereniging een mooie geschiedenis op voor later en kan men terugkijken met voldoening op weer een prachtig afgerond bestuursjaar en een prachtige almanak! Namens het voltallige GAOSbestuur, Henk Pieter Sterk Secretaris GAOS

NSA De viagaat na al die jaren ook een almanak uitdelen. Dat is zeker wel leuk! Allemaal stukjes die ik weer kan lezen als de nood hoog is en ik een tijdje moet zitten op de witte troon. Het thema is geschiedenis. Geschiedenis is een breed thema, want de geschiedenis omvat heel veel. Geschiedenis bevat namelijk alles wat er is gebeurd. Van de slag bij Waterloo, tot de bouw van piramides tot zelfs het ontbijt dat je vanochtend at. Dat alles is nu al onderdeel van de geschiedenis. Laat ik het dan ook maar houden op de geschiedenis van de viawaar de NSA ook mee te maken heeft. De viais namelijk ontstaan toen de studievereniging WEIS en Panta Rei samen gingen (kan ook helemaal niet kloppen maar, dat zijn de verhalen die ik heb gehoord). Jullie hadden nog wat wiskundigen over en die hebben wij overgenomen. Zo is de viaontstaan en heeft de NSA zijn huidige naam gekregen

(van Natuur- Sterrenkunde Amsterdam naar Natuurwetenschappelijke Studievereniging Amsterdam). Met het ontstaan van de viais ook het viahoekje ontstaan. Jullie vissenkom waar altijd wel wat te zien is. Van half vrijende bestuursleden op de bank of 10 jongens die zonder een woord in een kringetje naar een wit scherm staren. Als ik dat zie voel ik me gelijk thuis. Het koude en kille Science Park wordt vanzelf een stukje warmer. Ik wil dan ook dat dit thuis kom gevoel nooit ophoudt. Dus pak dat meisje of jongen (volgens mij maakt het niet zoveel uit bij jullie bestuur) nog op de mond of schreeuw het nog een keer uit. Het moet altijd zo gezellig blijven op Science Park! Laten we dat niet in de geschiedenis laten vervallen! Namens het gehele bestuur, Milo Stroink

SVBG Sinds twee eeuwen is de wetenschap bezig met een gestage en vooralsnog voortdurend versnellende groei. Meer wetenschappers, een toename aan disciplines en meer geavanceerde methodes leidden natuurlijk tot een explosieve groei aan wetenschappelijke data. Data die verwerkt en ge誰nterpreteerd moet worden. Data die vraag schepte naar weer een hele nieuwe wetenschap. Tegenwoordig zitten de aanstaande wetenschappers in deze discipline verenigd in de via: de informatici en kunstmatig intelligenten. Maar ook de SVBG dankt haar bestaan aan wetenschappelijke revolutie. Waar steeds meer disciplines ontstonden of afsplitsten, rees immers ook de noodzaak deze te kunnen blijven combineren. Want waar je niets hebt aan grote hoeveelheden data als je ze niet kunt verwerken, heb je niets aan specialiseren als je daarmee het overzicht ver-

liest. De resulterende noodzaak tot interdisciplinariteit was de grondslag van de SVBG. Zo dragen dus zowel de viaals de SVBG een mooie erfenis van de wetenschappelijke revolutie, een bijzondere periode in de geschiedenis van de mensheid. Toch zijn de viaen de SVBG erg jonge verenigingen, haast nietig in het licht van deze geschiedenis. Maar ooit zal dat niet meer zo zijn. De viaen SVBG zijn allebei hele leuke verenigingen met, door en voor hele leuke leden. We blijven de komende jaren natuurlijk volop feestjes, reizen, congressen, borrels en andere activiteiten organiseren. De SVBG wenst de viadaar heel veel plezier en succes mee en hoopt dat we nog heel erg lang lieve broertjes zullen blijven! Veel liefs van het SVBG Bestuur 2012

Onze zusjesverenigingen via is niet de enige vereniging voor Kunstmatige Intelligentie, Informatica of Informatiekunde. Op andere universiteiten zijn ook studieverenigingen met dezelfde doelen. Uiteraard heeft viaconnecties met deze verenigingen en uiteraard waren zij zo aardig om allemaal een stukje te schrijven voor de almanakversie van onze Cavia!

Asset | SBIT Het is altijd moeilijk om te bepalen waar we ons nu precies bevinden in de geschiedenis, zeker als het gaat om de informatietechnologie. Bijna een eeuw geleden is de eerste computer met geheugen gemaakt. Om even een beeld te scheppen: dat waren toen een aantal grote kasten bij elkaar met 18.000 buizen, 70.000 weerstanden, 10.000 condensatoren, en 6000 verschillende schakelaars. De kosten van deze computers waren niet te overzien. Slechts enkele mensen hadden verstand van computers en eens in een bepaalde periode zoâ€™n deskundige om weer wat draadjes aan elkaar te solderen. Gegevens opslaan ging ook wat lastig; er was immers niet zoveel geheugen beschikbaar. Naast alle zaken die op de computer stonden (en dat waren er toen nog niet veel) moest er ook nog veel papierwerk bijgehouden worden. Een ramp als je nu terugkijkt op de eerdere periodes in de techniek! Nu hebben managers al heel snel een tablet waarin ze al-

lerlei gegevens en informatie kwijt kunnen. Paperless offices zijn hippe termen. Green IT komt steeds meer op. Waar gaat het heen? En staan we nu in de steentijd als het gaat om de geschiedenis, of is het einddoel al bijna bereikt (wat dat ook moge zijn). Wij zijn Asset | SBIT, onderdeel van faculteitsvereniging Asset, en ondersteunen studenten Economie en Informatica en studenten Information Management aan Tilburg University. Onze studenten volgen een uitgebalanceerde mix van technische en economische vakken zodat ze beide werelden kennen: de brugfunctie tussen business en IT. Hoe kan de business IT inzetten om haar strategie uit te voeren? Naast kostenbesparingen biedt IT veel nieuwe mogelijkheden. Om deze te benutten zijn experts nodig met kennis van zowel business als IT: de brug. Meer informatie kan worden gevonden op www. asset-sbit.nl.

Christiaan Huygens Geacht nichtje, Toen ik hoorde dat de via geschiedenis was, schrok ik toch wel even! In deze tijden van verregaande veranderingen in het studieklimaat is het immers niet ondenkbaar dat een studievereniging plotsklaps op kan houden te bestaan. Gelukkig bleek dat jullie niet echt werden opgeheven, maar dat jullie Almanak in het thema stond van de Geschiedenis. Het is immers zo dat wij fouten in de toekomst alleen kunnen voorkomen door naar het verleden te kijken. In dat licht heb ik een tip voor jullie: raad toekomstige Almanakcommissies aan, als zij willen leren “hoe het moet”, in de Geschiedenis te kijken voor een goed voorbeeld. Jullie hebben in ieder geval al een goed begin gemaakt door W.I.S.V. ‘Christiaan Huygens’ te vragen een stukje te schrijven – een onmisbaar onderdeel in elk degelijk jaarboek. Maar nu we het toch over W.I.S.V. ‘Christiaan Huygens’ hebben, kan ik het niet laten toch wat aandacht te besteden aan de geschiedenis van CH in het collegejaar 2011-2012. Dit jaar hebben wij

namelijk ons 11e lustrum gevierd, een gebeurtenis die niet alleen in het teken van de geschiedenis staat, maar juist ook in het teken van de toekomst. We hebben onze 55jarige leeftijd gevierd met onder andere een Elfstedentocht, een bierproeverij, twee lustrumweken vol knallende activiteiten, een prachtig lustrumeindfeest, en een elegant en CHique lustrumgala. Al met al zeer geslaagd, en wij raden de via dan ook vooral aan om maar snel net zo oud en wijs als ‘Christiaan Huygens’ te worden, omdat wij jullie net zo’n CHaaf jaar natuurlijk ook van harte gunnen! Nu de woordenlimiet van dit stukje in de buurt begint te komen, gebruik ik graag de laatste paar plekken voor wat lange woorden. Arbeidsongeschiktheidsverzekeringsuitkering. Kindercarnavalsoptochtvoorbereidingswerkzaamhedencomitéleden. Zandzeepsodemineraalwatersteenstralen. Hottentottensoldatententententoonstellingszaalbeheerder (N.B.: 55 letters!). Uilen HooCH! Met paarse lustrumgroet, Friso Abcouwer Commissaris Public Relations der W.I.S.V. ‘Christiaan Huygens’

Cognac Als we als CognAC denken aan geschiedenis, dan denken we eigenlijk niet heel erg ver terug. Onze studievereniging is 21,5 jaar oud, de opleiding bestaat maar net iets langer, het gebied dat we onderzoeken gaat ook niet ver terug de geschiedenis in. Desalniettemin is geschiedenis wel belangrijk. We denken als eerste aan Alan Turing, die één van de grondleggers is van de intelligentie van de computer, al wist hij dit zelf nog niet. Of John Searle, bekend criticus van ‘strong’ AI. Wat zal de toekomst van de technologie zijn als we gaan kijken hoe het in het verleden is gelopen? De opkomst van radio, tv, telefonie, computers, internet, mobiele telefoons, digitale tv, HDTV, smartphones en tablets. Futurologen debatteren al tijden over of het in de toekomst met net zo’n snel tempo zal gaan.

Maar dan nu even een andere interpretatie van geschiedenis. Ieder van ons heeft nu grofweg 20 jaar geschiedenis, 20 jaren waarin je allerlei ervaringen hebt opgedaan. Als je in de toekomst wil kijken, naar de komende 60, 70 of veel meer jaren, is het belangrijk te reflecteren op wat je al hebt bereikt. Wat zou je willen veranderen? Welk levensdoel heb je tot nu toe gehad? De spreuk ’resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst’ geeft aan dat je niet kunt extrapoleren hoe je leven er in de toekomst uit gaat zien. Je hebt je leven echter zelf in de hand, dus jij kunt die feiten uit je geschiedenis gebruiken om het leven in de toekomst te bepalen. Maar blijf niet steken in het verleden of piekeren over de toekomst, geniet van het leven in het heden!

Cover Geschiedenis en via, als ik deze twee samen neem, kom ik tot de eerste ontmoeting met enkele (oud)bestuursleden van via. Ik heb het dan natuurlijk over J.E.M.O.E.D.E.R.! Dit Jaarlijks Evenement Met Eten, Drinken En Recreatie is een supermooi weekend met alle bestuursleden die ooit een WISO hebben aangedaan: dat is dan weer het Wiskunde en Informatica Overleg, waar we via ook geregeld tegenkomen.

*1234*, zeer opmerkelijk voor een tv-set in een crèche!

Enkele bestuursleden van Cover hebben op dat moment geleerd dat het heel vreemd wakker worden is, wanneer er enkele mannen in badjas met vol volume naar kanaal ‘Meiden van Holland’ kijken. Je hebt stuk gaan en STUK gaan, die ochtend was het laatste van toepassing. Nog vreemder wordt het wanneer deze mensen met een bord op schoot en een glas sinaasappelranja Een weekend als J.E.M.O.E.D.E.R. zitten te genieten van deze bewevergeet je niet snel, en zal zeker bij gende beelden. mij de geschiedenisboeken ingaan Ook heb ik geleerd dat een als een van de mooiste weekenden potje Risk met deze geluiden en ooit! Niet alleen is het erg tof, je beelden op de achtergrond, onvergaart ook veel kennis van andederbroken door een koor van: ren: en als er toch iets tot de ge‘Neeeeeh!’, ‘Aaaaahhhh, gatver!’, schiedenis gerekend mag worden, ‘Oh no she didn’t ... Yes she did!’ zijn dat de lessen die je leert. en ‘Ooooooh!’, een stuk moeilijker Zo heeft een niet nader te noe- wordt. Misschien zijn dit wat veel men bestuurslid van via geleerd dat lessen voor één stukje, maar ontje prima tot 10 uur ‘s ochtends dron- houd één ding: Altijd voor Madagken kan zijn terwijl je geniet van de askar gaan! bewegende beelden op een beeldBen Wolf buis enkele meters verwijderd op Voorzitter der studievereniging Cokanaal 23. Dit kanaal was overigens ver beveiligd met het TOP- wachtwoord

FMF Het is ons weer een eer om als FMF een stukje te schrijven voor jullie almanak, met dit jaar als thema Geschiedenis. Over geschiedenis valt natuurlijk een hele hoop te vertellen. Allereerst hebben we als mens natuurlijk te maken met de geschiedenis van ons ras. Helaas is deze geschiedenis behoorlijk bloederig, omdat we in de geschiedenis veelal van de ene oorlog overgingen in de ander. Echter heeft de geschiedenis ons natuurlijk meer gebracht dan alleen leed en ellende. Met de opkomst van de ĂŠchte wetenschap, halverwege het tweede millennium, begon er een periode van academische en technologische groei voor ons. De medische wetenschap heeft er sinds die tijd natuurlijk voor gezorgd dat we niet meer dood gaan van, bij wijze van spreken, een simpele verkoudheid. Daarnaast is de natuurwetenschap (wiskunde, natuurkunde, sterrenkunde) ook enorm tot bloei gekomen. Gelukkig maar! Doordat deze vakgebieden in de loop der tijd toegankelijker werden voor de mensen (bijvoorbeeld door de mogelijkheid een studie te doen in deze vakgebieden) is uiteindelijk ook de

weg vrij gekomen voor verengingen behorend bij die studies. Dit brengt ons terug naar 5 november 1959. Op deze historische dag werd er een vereniging geboren en wel de FMF. Sinds haar geboorte is de vereniging gegroeid tot een prachtig orgaan dat draaiend wordt gehouden door (normaal gesproken) vijf individuen. Deze vijf mannen (tenminste, dit jaar zijn het vijf mannen) zorgen ervoor dat het orgaan blijft werken en ze geven sturing en houvast voor de mensen die hierbij helpen. Daarnaast hebben we natuurlijk nog de leden die de vereniging als voedsel voor een cel in leven houden. We zijn trots dat we gedurende onze geschiedenis allemaal banden met andere organen, namelijk de zusterverenigingen hebben mogen opbouwen en we hopen ook dat de samenwerking tussen via en de FMF nog lang mag blijven bestaan! Namens het 53e bestuur der Fysisch-Mathematische Faculteitsvereniging, Ricardo de Ruiter Secretaris der FMF

Incognito Iedere studievereniging voor Kunstmatige Intelligentie in Nederland bekleedt een unieke positie. Of dit nu de interactie tussen mens en machine is, of abstracte logica, of interacterende agenten, of cognitieve modellen, of lerende machines: de diversiteit van het vakgebied komt in Nederland zeker tot z’n recht. Terwijl studievereniging via in Amsterdam knus bij de informatici zit, zijn wij in Utrecht te gast bij heel ander gezelschap. Filosofen. Gewoonlijk beantwoorden we de verbaasde blikken met een verhaal over denken en taal, maar stiekem is het wrok. Waarom hebben de meeste vakgebieden zo’n rijke traditie, met een eeuwenlange toren van schouders om op te staan, terwijl wij een nieuw opdondertje zijn? Er wordt toch al langer nagedacht over het denken en hoe je het namaakt? In 1643 was er een conflict tussen Utrechtse professoren en een gastprofessor in de wijsbegeerte. Het liep zodanig uit de hand, dat het verboden werd om hier zijn gedach-

tengoed te onderwijzen. Gelukkig is dat al lang geschiedenis, anders mochten wij niets leren over Cartesiaanse filosofie. Het was namelijk René Descartes waarmee ze het op de stok hadden gekregen. Geen student had natuurlijk het verhaal over de pijnappelklier willen missen, hoewel het hedendaags dualisme van software en hardware een mindere historie is. Hoe lang daarna bleven briljante mensen nog vragen stellen over de relatie tussen onze modellen en theorieën en de werkelijkheid? Honderden jaren zijn voorbij gegaan waarin we leerden over de relatie tussen onze symbolen en de fysieke wereld om ons heen. Ook al hebben we pas sinds een aantal jaar machines die proberen automatisch uitspraken over de wereld doen, wat dat voor ons als intelligentste levensvormen op aarde betekent weten we al langer. Of we hiermee ook de robotoverheersing zullen overleven? De geschiedenis zal het leren. Bestuur 22 der USCKI Incognito

De Leidsche Flesch De geschiedenis van De Leidsche Flesch begint natuurlijk in 1746 toen Pieter van Musschenbroek de eerste condensator uitvond. De ware betekenis van deze naam werd pas 177 jaar later, op 25 april 1923 duidelijk toen Paul Ehrenfest onder deze noemer een studiegroep oprichtte voor natuuren wiskundestudenten. Lange tijd bleef de vereniging klein, maar zeer niet onbelangrijk. Er werden lezingen georganiseerd en actief meegewerkt aan het verbeteren van de opleidingen. In 1960 verschijnt het eerste periodiek van de Flesch, waarin te lezen valt dat het ledenaantal snel gegroeid is en er vele activiteiten georganiseerd worden. In deze tijd heeft De Leidsche Flesch zes disputen die elk een andere groep studenten aanspreken. Maar zoals bekend: hoogmoed komt voor de val en in 1970 is het ledenaantal zo drastisch gedaald dat het zelfs tot een opheffings vergadering komt. Gelukkig heeft men toen toch door-

gezet. In 1973 vond er een bloederige overname plaats door een heroïsch drietal die de Flesch nieuw leven inbliezen. In 1982 wordt de vereniging ook opengesteld voor informatici en sindsdien is De Leidsche Flesch de vereniging zoals wij die kennen. In 1993, werd er het sterrenkunde dispuut ’L.A.D F.Kaiser’ opgericht en later nog ’De Flesch van Klein’, ’KLR’, ’Enigma’ en ’Nescia’. Van deze disputen is momenteel alleen ’L.A.D F. Kaiser’ nog actief, wat echter niet betekent dat De Leidsche Flesch minder actief is. Met wekelijks minstens twee activiteiten en meer dan honderd actieve leden is de vereniging springlevend en zij zal dit naar verwachting ook nog lang blijven. Met vriendelijke groet, Namens De Leidsche Flesch Freek Broersen h.t. Assessor Intern & ICT

Thalia Lief zusje, Het is mij een eer en een waar genoegen dat ik dit stukje heb mogen schrijven voor deze almanak. Ik ben er van overtuigd dat hij niets minder dan een prachtexemplaar zal worden. Het zal voor de informatiewetenschappers onder ons oud nieuws zijn om te horen dat de almanak zijn oorsprong heeft in de millennia oude Babylonische astronomie. Het doel van de almanak was echter een andere dan vermaak, tenzij die BabyloniĂŤrs lezen over waar de planeten op een bepaald moment zouden staan helemaal geweldig vonden. De Grieken deden het al iets beter en gaven een - voor de normale mensen - meer praktische draai aan de almanak (wat destijds eigenlijk een parapegma heette). In hun almanak schreven ze voor elke dag wat voor weer het meest waarschijnlijk was en wanneer een bepaalde droogte en dergelijke zou toeslaan. Nog weinig enjoyable, als je het aan mij vraagt, maar ik kan me zo voorstellen dat de landwerkers daar wel wat mee konden.

Zo ging het dus enkele eeuwen door en niemand kwam verder dan het opschrijven van sterrenstanden, voorspellingen en andere bovennatuurlijke zaken. Vooral de horoscopen deden het goed, de halve Engelse bevolking heeft zich er na de middeleeuwen arm mee gekocht. Het was echter pas veel later dat de almanak zoals wij die nu kennen, binnen de studieverenigingen, opkwamen. In het begin waren deze natuurlijk nog wel een beetje saai, maar al veel beter dan verhaaltjes over planeetstanden. En toen kwamen de studieverenigingen. De kwaliteit van de almanakken schoot samen met de vermakelijkheid van de lucht in en is sindsdien heel mooi stabiel gebleven. Steeds meer mensen, meer verenigingen, brengen jaarlijks een almanak uit van bijzondere kwaliteit. Ik ben dan ook zeer verheugd dat er dit jaar weer eentje bij is gekomen om de almanakreputatie hoog te houden. via, bedankt. Matthijs Hendriks Voorzitter Studievereniging Thalia

STORM Er was eens een studie wiskunde. Deze werd gegeven op de VU en daarbij hoort natuurlijk een vereniging voor de studenten. Na twee andere namen en vele naamsuggesties is deze vereniging STORM gaan heten voor STudenten ORganisatie Mathematici. In 1981 komt er nog een studie bij, op de VU kunnen studenten nu ook informatica studeren. Ongeacht dat de VU en dus de studies wiskunde en informatica niet altijd bestaan hebben, bestond STORM allang. STORM zat al lang verscholen in de wereld voordat het zich uiteindelijk voorgoed op de VU vestigde. STORM heeft zich een tijdje schuil gehouden als wervelwind. Na een tijdje werd een storm te bekend. Daarom dacht hij een goede schuilplaats gevonden te hebben in stripboeken. Na een tijdje werd ook dit te bekend. Er kwam zelfs een film uit met Storm en alle andere X-men leden. Uiteindelijk heeft STORM zijn plek gevonden op de VU. Onder de studenten van de VU werd STORM natuurlijk bekend, maar

toch vond STORM dit prima. De VU was een mooie plek voor STORM. Zelfs binnen de VU heeft STORM niet meteen zijn definitieve plek gevonden. STORM is minstens twee keer verhuisd. STORM heeft zelfs een tijdje in een bouwkeet gezeten met slechte elektriciteit, maar dit was een eeuwigheid geleden. Sinds 2003 zit STORM namelijk prima in S0.10. Ook T0.28 is tegenwoordig een STORM-plek. Sommige dagen is STORM in de hele VU te vinden. Met het open podium op de zesde, met de buitenborrel in de tuinzaal net als ieder ander en met de boodschappen in de kelder. Je hoort het: STORM is in de geschiedenis overal te vinden, maar ook tegenwoordig weet je maar nooit waar STORM opduikt. Het 40e bestuur van STORM: Tamara Roep Peter Rutgers Nicolette Stassen Saskia Kreuzen Floris Den Hengst Nadia el Yousoufi

VRiSBI In deze vluchtige moderne tijd zou je haast zeggen dat men alleen maar geïnteresseerd is in op wat er op dit moment gebeurt. Voordat de traditionele media een nieuwe hype ontdekken, is die alweer vervangen door een andere. De nieuwste elektronische gadget is eigenlijk al meteen weer geschiedenis op het moment dat je ermee de winkel uitloopt, enzovoort. Desondanks vallen er belangrijke lessen te leren door de geschiedenis te bestuderen. Van eerder gemaakte fouten kan men namelijk leren, en er zo voor te zorgen dat het in de toekomst niet meer misgaat. Helaas doen veel te weinig mensen dit, want hoe anders verklaar je dat wereldschokkende gebeurtenissen, zoals het uitbreken van de crisis en het uitbrengen van Windows Vista, nog steeds kunnen plaatsvinden en onze samenleving tot op de dag van vandaag ontwrichten? Het bestuderen van geschiedenis had ons veel ellende kunnen besparen. Ook binnen VRiSBI hebben wij een dergelijk leermoment gehad. Zo heeft onze penningmeester bij een spelletje Risk Azië cadeau ge-

daan aan onze vicevoorzitter, met alle desastreuze gevolgen van dien. Een snelle analyse van het spelverloop van eerder gespeelde spellen leert ons immers dat het bezitten van Azië een groot voordeel biedt. Hier had de geschiedenis onze penningmeester dus kunnen redden van zijn nobele, maar onnodige zelfmoord. Gelukkig gloort er ook hoop aan de horizon. Gedesillusioneerd door het hierboven genoemde voorval en gesterkt door de geschiedenis heeft onze commissaris activiteiten een plan geïntroduceerd voor een nieuw Utopia, dat uiteraard niet kan falen: Marcland. Marcland verandert wet naar moraal en is gebaseerd op maar één wet: op het overtreden van de moraal staat de straffe van het moeten leegatten van een volle fles sterke drank. Marcland is dus geheel gebaseerd op zijn geweldige alcoholkliniek. Omdat we een zwak voor via hebben geven we u hierbij de kans om u als vijfde studievereniging aan te melden voor Marcland. Bent u die jonge atletische vrouw zonder 9-tot-5-mentaliteit, stuur dan nu een mail naar marcland@vrisbi. nl om de immigratieformulieren voor Marcland te bemachtigen.