Van de voorzitter Peinzend zit ik achter mijn bureau te bedenken wat ik vandaag allemaal zal doen. Wat ik eigenlijk allemaal nog -moet- doen, nou ja niet vandaag, maar het moet gebeuren. Bestuursbeurzen regelen, zorgen voor een extra netwerkaansluiting hier, naar de notaris, een website onderhouden die al een tijd lang niet aangepast is, mail sturen naar overal en nergens, een stukje voor de Cavia schrijven, het houdt niet op. Gelukkig is er een lichtpuntje aan het eind van de dag, als ik straks met de SBN heb vergaderd gaan we gezellig wat eten in de stad. Maar ja, hoe ga ik die 8 uur overbruggen? Keuze te over, alhoewel ik wel enorm aangetrokken word door dat felle licht wat buiten schijnt en het strookje gras wat zo uitnodigend tussen de 2 grachten ligt te lonken en bijna lijkt te roepen van “Lig op mij, lig op mij! Vlij je neer op mijn groene bodem en laat je verwarmen door dat lekkere lentezonnetje!”. De herinnering aan Piet Paulusma die mij vanmorgen vertelde dat het vandaag wel eens 25 graden kan worden maakt het er niet veel beter op. Na een korte maar heftige innerlijke strijd ruk ik mijn blik los van het raam om me weer te richten op het beeldscherm van mijn laptop. Toch maar wat doen dan. Ik zit 5 minuten te staren naar een leeg document tot Xander binnenkomt en na een korte conversatie zegt: “Dan ga je toch lekker naar buiten toe”, waarna de strijd weer oplaait en ik met veel pijn en moeite toch nog wat op het digitale papier weet te krijgen. Zonder eigenlijk een net einde aan mijn verhaal te schrijven sta ik op, pak mijn boek, en ga ik dan toch maar naar buiten om nog wat van het zonlicht op te kunnen vangen voordat de eeuwige Nederlandse bewolking haar schuil doet gaan achter zijn grijze nevels. Niels Roosen, Voorzitter
Van de redactie Hier lees je dan alweer in de derde Cavia. Het heeft even geduurd, door eigenlijk allerlei factoren. Het halen van een deadline is en blijft een onoverkomelijk probleem. Maar desondanks weet de mediacommissie toch weer een aardig gevulde Cavia naar de drukker te brengen. Het thema, namelijk de reis die de VIA in Boston heeft doen belanden, heeft ook wat vertraging met zich meegebracht. Allereerst is het zaak het herstelproces in werking te zetten, en je dagelijkse bezigheden weer op de rit te krijgen. Het terugblikken op de reis zelf gebeurt dan ook in fasen: het reisverslag afronden, wat nog een heel ei bleek te zijn. En het bezoeken van de reunie, waar de deelnemers erg naar uitkijken (op het moment dat deze Cavia de druk in gaat). De reis zelf was namelijk erg geslaagd, ondanks het feit dat er van een paar programmapuntjes afgeweken moest worden. Dit valt allemaal terug te lezen in een uitgebreid reisverslag verderop in de Cavia. Ik kan dan ook iedereen aanraden er de volgende keer (weer) als de bliksem bij te zijn, om een plaats te kunnen bemachtigen. Naast de reis zijn er natuurlijk ook een aantal andere dingen te lezen waarvan de VIA denkt dat het jullie interesseert, zoals een nadere kennismaking met de studieadviseur, een technisch stukje over procmail, activiteiten belicht en zo verder. Vind je het toch niet zo interessant als wij gehoopt hadden, en heb je graag inspraak in wat er dan wel in komt, of wil je zelf wat leuks schrijven? Laat het weten door binnen te lopen in de VIA-kamer of VIA-kelder, of stuur een emailtje. We zijn er voor jullie, dus doe daar wat mee! Veel plezier met deze editie, en een prettige zomer! Lot Schutte, Mediacommissaris
2
cavia
Inhoudsopgave 4.
LAN-verslag Niels Roosen
6.
Interview met Lucia Creveld Janneke v.d. Zwaan
8.
De afstudeerder Esther Koree
10.
Steganografie Frank Geerlings
12.
Boston Reisverslag 2002
18.
Procmail 101 Arjan Scherpenisse
20.
De ombudsstudent Frank Geerlings
22.
Het verhaal van Corrie Pietersen Dwerg
23.
Zomerfilms www.filmfocus.nl
Colofon Cavia is een uitgave van Studievereniging VIA voor de studenten en medewerkers Informatica, Kunstmatige Intelligentie en Informatiekunde. Het blad wordt gratis verspreid. Adres Plantage Muidergracht 24 1018 TV Amsterdam telefoon: (020) 5255520 e-mail: cavia@uvastudent.org Redactie Elinor Bakker, Ruben Boumans, Marit van Dijk, Wouter van Gent, Ork de Rooij, Arjan Scherpenisse, Lot Schutte (hoofdredactie), David Stibbe. Eindredactie Frank Geerlings, Martijn Stegeman. Advertenties Bel voor meer informatie Arjan Scherpenisse: 06-41322599 of email: acscherp@science.uva.nl Druk De Appelbloesem Pers, Amsterdam
Š 2002 Studievereniging VIA Niets uit deze uitgave mag worden gereproduceerd zonder schriftelijke toestemming van Studievereniging VIA.
editie 3 - 2002
3
Van de onderwijscommissie In 1997 was faculteit WINS de eerste binnen de UvA met een OWII-student. Tot vorig jaar hadden wij ook een OWII-student: een ombudsstudent voor het instituut informatiewetenschappen. Helaas was deze functie dit jaar niet vervuld. In overleg met het onderwijsinstituut heeft VIA de functie van OWII-student weer in ere hersteld. De OWII-student verzamelt klachten, ideeën en opmerkingen over onderwijs, de docenten en/of het onderwijsinstituut in het algemeen. De OWII-student zoekt samen met jou uit hoe je probleem het best op te lossen is. Het doel is uiteindelijk de studeerbaarheid van de i-studies voor alle studenten te verbeteren. Je kan natuurlijk al terecht bij het onderwijsbureau, de studieadviseurs, en bij docenten, maar een medestudent als onafhankelijk aanspreekpunt is vaak erg prettig. De OWII-student is op de hoogte van klachtenregelingen en heeft regelmatig contact met medewerkers van het instituut, met de VIA en de facultaire studentenraad. Frank Geerlings is vanaf nu de OWII-student. Hij zal zich elders in deze Cavia aan jullie voorstellen.
LAN-verslag
Niels Roosen
Dag 1
Enfin, na het eten kon ik dan echt beginnen. Eerst maar eens kijken of ik Counter-Strike nog Het is dinsdagmorgen acht uur. Nog wat niet verleerd was. Ondanks het vuurgeweld van slaperig sta ik alweer in de file voor de wissel- spelers als Pieter, Paul en Juliaan wist ik toch strook richting Amsterdam. Deze ochtend ga ik een paar kills te scoren, maar veel mocht het bij diverse mensen langs om hun computers op niet zijn. Toekijken hoe bovenstaanden elkaar te halen voor de VIA LAN-party, de eerste die probeerden het leven zuur te maken was aan de beurt is is iemand in Amsterdam Zuidoverigens ook een leuk tijdsverdrijf, daar het af Oost. Gisteren zijn we al bezig geweest met wat en toe behoorlijk spannend kon zijn. voorbereidingen, we hebben de server vast Ondanks het fanatisme waarmee de spelers aangesloten zodat er vandaag zo min mogelijk elkaar te lijf gingen was de sfeer erg gezellig, hoeft te gebeuren voor het 2-daagse gamen en het was dan nog wel een relatief kleinschalige leechen een aanvang kan nemen. LAN-party maar iedereen kon de spellen spelen Na meer dan 6 uur onafgebroken te hebben die hij graag wilde, ik heb bijvoorbeeld Renerondgereden, gezocht, ingeladen en uit te gade, Jedi Knight 2, Counter-Strike, Unreal hebben geladen kan ik dan ook eindelijk zelf Tournament, Day of Defeat (een Half-Life mijn computer gaan installeren, terwijl er om mod), Midtown Madness en Total Annihilation me heen al druk gegamed wordt en er films voorbij zien komen en waarschijnlijk zijn er over de 100 Megabit backbone van de LAN nog wel meer spellen gespeeld. Halverwege de heen en weer worden gestuurd. middag brak er nog even lichte paniek uit toen bleek dat één van de deelnemers een ongenode Op de beamer is te zien hoe diverse mensen gast tussen zijn software had zitten, maar met elkaar met de Lightsaber ernstig aan het wat moeite was deze worm snel opgeruimd en verwonden zijn. De sabers vliegen heen en konden alle computers weer opengesteld weer tussen de Darth Vaders, springende Luke worden voor het leechen. Skywalkers en andere Star Wars figuren. Ik probeer mezelf te mengen in een nu al hevige Eigenlijk was het de bedoeling om op de LANUnreal Tournament Deathmatch. Na heel even party ook de finales van het eerder gespeelde gespeeld te hebben haast ik me achter andere Unreal Tournament toernooi te spelen. Helaas mensen aan om ook maar even een stukje te was dit niet helemaal goed gegaan, er zijn een gaan eten. Dat heb ik wel verdiend, dacht ik zo, hoop technische problemen geweest bij mensen bovendien had ik enorme honger.
4
cavia
Agenda Augustus 19 - 23 Intreeweek UvA September 3 - 5 Introductieweek OWII 3 Comedycafé 4 Kriterion 5 BBQ in de Diamantslijperij 12 Algemene ledenvergadering 12 Borrel in de VIA-kelder 27 - 29 Eerstejaarsweekend Tevens in de planning voor deze periode: een bezoek aan Philips, een lezing van Ordina, en natuurlijk de tweewekelijkse borrel in de kelder. De meest recente agenda vind je op onze website: http://via.uvastudent.org
en het plannen van de wedstrijden was erg moeilijk door het (te) korte tijdsbestek waarin het toernooi gepland was. Toch heeft team QuaKeR nog tegen team VVD (Veel Verderf en Destructie) gespeeld op de LAN, wat erg spannende momenten opleverde maar toch een overtuigende VVD-overwinning was. Nadat deze wedstrijden waren gespeeld zat het er alweer op voor mij voor de eerste dag. Ik had beloof een paar mensen weer naar huis te brengen en aldus geschiedde. Dat nam niet weg dat het toch tegen 12 uur werd voordat ik weer thuis was.
Dag 2 Gelukkig kon ik vandaag een beetje uitslapen. Maar het zou ook nog een lange dag worden omdat we konden regelen dat we wat langer door mochten spelen. Iets na tien uur was ik weer in de Diamantslijperij om mijn computer neer te zetten en een half uurtje later kon er weer begonnen worden met gamen. De tweede dag heb ik overwegend Unreal Tournament gespeeld tegen Stephan, Tonnie, Niels en nog veel meer anderen. We hebben veel instagib deathmatch gespeeld en ik heb nog regelmatig samen met Tonnie moeten strijden om de eerste plaats. Dit was natuurlijk alleen wanneer mensen als Arjan of Stephan niet mee speelden of een slechte ronde hadden, want als die in
editie 3 - 2002
vorm waren dan kon je je beter verstoppen om zo min mogelijk dood te gaan. Ik wil hierbij overigens Boelie (Fr4nk) nog even apart vermelden als nieuwkomer met stip in de UTcommunity, Frank, je was niet te stuiten! Natuurlijk was het ook gewoon een dag voor de boekenverkoop en aangezien het trimester toevallig deze week begon stond er een aardige rij mensen voor de verkoop die zich soms stonden te verbazen over de hoeveelheid computers die er stonden, en diverse mensen hebben hun computer ook even beschikbaar gesteld aan mensen die toch eventjes mee wilden spelen. Na de rest van de middag intensief gespeeld te hebben werd het tegen acht uur zo langzamerhand tijd om te stoppen. Omdat de tweewekelijkse borrel al van de kelder naar de diamantslijperij was verplaatst zakte de drukte op het netwerk sowieso al een beetje in en dat was een mooie afsluiting van de LAN-party. Tegen tienen waren we helemaal klaar met het inladen van alle computers en kon er weer worden rondgereden. Via een kleine omweg door Amsterdam-Oost, Centrum en Osdorp kwam ik tegen half één dan eindelijk weer thuis. Deze LAN-party was wat mij betreft erg geslaagd en zeker voor herhaling vatbaar, en wie weet zal het dan nog groter en drukker zijn.
5
Interview met Lucia Creveld Het schilderij op haar kamer is een afbeelding van een molecuul dat vetten op kan lossen. Het komt uit haar proefschrift vertelt Lucia Creveld. Na haar promotie - ze studeerde Moleculaire Wetenschappen in Wageningen - wilde ze geen onderzoek gaan doen, maar iets heel anders. Het werd studieadviseuse. “De taak van studieadviseuse is heel divers, de naam zegt het al, in eerste instantie studenten adviseren.” Dat kan van alles zijn: adviseren bij een studiekeuzeprobleem, problemen met een vak of docent, persoonlijke problemen of problemen met het studieprogramma. Ook al kan ze zelf niets aan het studieprogramma veranderen, ze kan wel de onderwijscommissie op de hoogte stellen van wat er speelt.
Janneke v.d. Zwaan verschillende redenen. Als eerste noemt ze de visitatiecommissie. Visitatiecommissies beoordelen alle opleidingen door heel Nederland. Ze constateerden dat er hier veel vrijheid was tegenover lage rendementen. Hun voorstel was dan ook iets strenger te zijn, zodat mensen meer geneigd zijn er echt voor te werken.
Ook zijn er organisatorische redenen: als er heel veel belangstelling is voor een vak, kan er bijvoorbeeld op tijd een extra practicumgroep worden ingedeeld. Bovendien is er gemakkelijk te zien of je de benodigde voorkennis hebt om een vak te gaan volgen.
Zelf ziet Lucia voornamelijk de voordelen. Ze hoopt dat studenten bewuster worden en beter van te voren nadenken wat ze in een trimester Een ander deel van haar functie is het geven willen gaan doen. Wat de nadelen betreft; het is, van voorlichting en informatie. Als voorbeelden helaas, beknibbelen op vrijheid, maar uiteindenoemt Lucia instromers en VWO’ers die willen lijk wil toch iedereen afstuderen… weten wat een studie precies inhoudt en welke Als alles goed gaat wordt er binnenkort een voorkennis vereist is, en het wegwijs maken ombudsstudent aangesteld. Ik vraag aan Lucia van eerstejaars (de mentoren vallen ook onder wat haar positie wordt ten opzichte van de haar verantwoordelijkheid). ombudsstudent. Verder heeft Lucia een verwijzende functie naar De belangrijkste taak van de ombudsstudent andere bronnen zoals examencommissies. “Ik wordt toch wel het signaleren van problemen. ben echt een soort van ‘tussen-alles’, eerste Omdat hij zelf student is, is de drempel misaanspreekpunt voor studenten.” En dan voornaschien niet zo hoog om naar hem toe te gaan melijk voor studenten die vastlopen. “Een met klachten. Lucia hoopt dat hij problemen student die hier gewoon begint en naar het eerder zal horen, zodat er op tijd wat aan einde toewerkt zal niks met mij te maken gedaan kan worden. Zelf hoort ze dingen vaak krijgen.” te laat om er nog wat aan te kunnen doen. Het verbaast haar dat de drempel om naar haar toe te gaan zo hoog blijkt. Ze is er speciaal voor de studenten en hun problemen en ze kan Lucia Creveld houdt inloopspreekuur op dinsdag en donderdag van 12.30-13.30. Voor een heleboel problemen ook best oplossen, langere gesprekken kun je beter een afspraak maar dan moet ze er wel van weten. maken. Sinds dit trimester is het verplicht om je in te schrijven voor alle vakken die je wilt gaan doen. Lucia vertelt dat dit is ingesteld om
6
cavia
Advertentie ABN-AMRO
De afstudeerder
Esther Koree
In 1998 begon ik met de studie Bedrijfsinformatiesystemen aan de Faculteit der Wiskunde Informatica Natuurkunde en Sterrenkunde (WINS) aan de Universiteit van Amsterdam.
Aan de hand van onderwerpen die in de colleges uit voorgaande jaren voorbij zijn gekomen en paar middagen in de bibliotheek heb ik toen een aantal onderwerpen uitgekozen die ik nu gebruik in mijn onderzoek.
Tegenwoordig heet de studie Informatiekunde en studeer je dit aan de Faculteit der Natuurwetenschappen Wiskunde en Informatica (FNWI). Zo snel als deze naamsverandering hebben plaatsgevonden zo snel is mijn studie ook gegaan.
Dit zijn er in essentie drie geworden: het Capability Maturity Model Integration (CMMI), het COnstructive COst MOdel II (COCOMOII) en het Unified Process Model (UPM).
Ik ben op dit moment vierdejaars student en ben inmiddels in de laatste fase van mijn studie beland: het schrijven van mijn scriptie.
Hieronder worden de drie modellen kort uitgelegd: CMMI
In september 2001 ben ik hieraan begonnen en in juni 2002 hoop ik mij drs. E. Koree in de Bedrijfsinformatiesystemen te kunnen noemen (een hele mond vol zoals je kunt lezen).
The Capability Maturity Model for Software (CMM or SW-CMM) is a model for judging the maturity of the software processes of an organization and for identifying the key Laat ik maar gewoon eerlijk zijn door te zeggen practices that are required to increase the maturity of these processes. There are five dat ik het afstuderen niet altijd even leuk vind. Er zijn van die momenten dat je zou willen dat levels of maturity: je helemaal opnieuw kon beginnen. Over het algemeen (90% van de tijd) is het eigenlijk heel Optimizing 5 leuk. Het zoeken naar bruikbaar materiaal, het overleggen met docenten en je afstudeerbegeManaged 4 leider, je eigen (vrije) tijd indelen, enzovoort. Aan de hand van mijn eigen ervaring zal ik Defined 3 proberen uit te leggen hoe het een en ander in zijn werk gaat. Repeatable 2 Al voor dat ik in september begon, heb ik me al afgevraagd waar ik het over zou doen. Er zijn heel wat onderwerpen die je kunt gebruiken. Echter de vragen die je jezelf moet stellen zijn (1) vind ik het onderwerp leuk genoeg om er tenminste 6 maanden mee bezig te zijn (2) heeft het onderwerp voldoende raakvlakken met mijn studie (3) is er voldoende materiaal beschikbaar voor een gedegen onderzoek. Wanneer je deze vragen voor jezelf hebt beantwoord, kun je eigenlijk beginnen. Ik heb gekozen voor de titel Factoren die het Succes van Software Projecten Be誰nvloeden. Zoals je ziet een titel waar je veel kanten mee op kunt, maar die toch voldoende afbakening geeft over waar mijn scriptie over zal gaan.
8
Initial
1
COCOMOII COCOMO (COnstructive COst MOdel) is a screen-oriented, interactive software package that assists in budgetary planning and schedule estimation of a software development project. Through the flexibility of COCOMO, a software project manager (or team leader) can develop a model (or multiple models) of projects in order to identify potential problems in resources, personnel, budgets, and schedules both before and while the potential software package is being developed. The COCOMO software package is based upon the software cost and schedule estimation model: COnstruc-
cavia
tive COst MOdel version II (COCOMO II). UPM This is a model that is new on the area of work breakdown. A work breakdown structure (WBS) is the vehicle for budgeting and collecting costs. To monitor and control a project’s financial performance, the software project manager must have insight into project costs and how they are expended. The structure of cost accountability is a serious project planning constraint. A good WBS and its synchronization with the process framework are critical factors in software project success. Mijn onderzoek bestaat uit twee delen. Het eerste deel is het theoretisch onderzoek. Hier probeer ik aan de hand van bestaande literatuur goede definities te geven aan de modellen en te voldoen aan het doel wat ik in mijn onderzoeksopzet heb gesteld. Het tweede deel is het empirisch onderzoek. Hier probeer ik mijn theoretisch onderzoek door middel van een enquête tastbaar te maken. Het zoeken naar bruikbaar materiaal heeft mij de meeste tijd gekost. Dit komt doordat er heel veel informatie is en je simpelweg heel veel daarvan niet kunt gebruiken. Het bruikbare deel zal je toch eerst moeten lezen voordat je ermee aan de slag kunt. Gelijktijdig aan het vinden van een geschikt onderwerp en het lezen van het materiaal is het verstandig een afstudeerbegeleider te vinden. Ook hier moet je jezelf een aantal vragen stellen (1) weet deze docent iets van mijn
onderwerp of sluit ik aan bij een lopend onderzoek (2) kan ik iets leren van deze persoon (3) kan ik het gedurende mijn afstudeerperiode (tenminste 6 maanden) met deze persoon vinden. Dit laatste is natuurlijk geen vereiste, maar is wel reuze handig. Nu is de tijd aangebroken van het schrijven van je onderzoeksopzet. Hierin staan onder andere een korte inleiding van het onderzoek, de relevantie van het onderzoek, doelstelling, type van onderzoek (theorie of praktisch), projectkader, onderzoeksobjecten, optiek, visualisatie van het onderzoeksmodel, onderzoeksvraag, begripsbepaling, onderzoeksmateriaal, strategie en onderzoeksplanning. De onderzoeksopzet heb ik in november geschreven en in januari ben ik begonnen met het schrijven van mijn theoretisch onderzoek. Op dit moment (april 2002) komt het einde in zicht. Op de agenda staan nu het verbeteren van mijn theoretisch onderzoek (na het verkrijgen van nieuwe inzichten door gesprekken met mijn afstudeerbegeleider prof. drs. G. Denene) en het (af)maken en versturen van de enquête. Daarna rest mij alleen nog het verwerken van de resultaten van de enquête en de lay-out van het onderzoeksverslag. Nieuwsgierig geworden naar mijn scriptie? Kijk dan vanaf 1 juli op http://www.va2000.nl/ afstuderen
Op 29 mei hebben 25 studenten op het VIA-onderwijsforum gediscussiëerd over onder andere de kwaliteit van het onderwijs, laptops en over de lamlendigheid van studenten.. Nieuwsgierig naar de uitkomsten en ondernomen acties? Zie http://via.uvastudent.org/onderwijs
editie 3 - 2002
9
Steganografie
Frank Geerlings
Wat is het?
hebben een techniek ontwikkeld waarbij muziek die wordt verspreid op CD voorzien is Steganografie is de wetenschap van het verber- van een onhoorbaar signaal dat aangeeft dat het gen van informatie. Het komt van pas als je een origineel betreft. Als de CD wordt gekopigegevens wil sturen zonder dat iemand die erg eerd dan verandert dit signaal, waardoor op jou aan het letten is doorheeft dat je ook toekomstige CD-spelers kunnen vaststellen of daadwerkelijk die gegevens stuurt. het een echte of een gekopieerde CD betreft. In het laatste geval zullen ze de CD waarschijnlijk Als je bijvoorbeeld plattegronden van grote wolkenkrabbers naar het thuisfront wil mailen, niet afspelen. Of dit ook werkelijk zin heeft is natuurlijk maar sterk de vraag. Mensen die of foto’s van kleine jongetjes wil delen met de houden van muziek maar die er niet voor willen zuiderburen, dan wil je doorgaans niet dat iemand daar weet van heeft. Dus als iemand per betalen zullen altijd wel een manier daarvoor vinden, zeker als er door de platenmaatschappij ongeluk toch een blik in je mail werpt, heb je liever dat ze een groepsfoto van opa’s tachtigste zo gigantisch veel aan wordt verdiend loont het verjaardag zien dan wat er eigenlijk staat, toch? de moeite ze een poot uit te draaien, maar dat is stof voor een heel artikel op zich. Steganografie gaat dus over de kunst van het Na de aanslag op 11 september vorig jaar is een verstoppen van informatie. Aan de hand van een simpel voorbeeld zullen we zo eens kijken groepje Amerikaanse hobbyisten begonnen met hoe dat in zijn eenvoudigste vorm in zijn werk het zoeken naar verborgen informatie in foto’s, omdat het gerucht gaat dat handlangers via gaat, maar eerst kijken we even naar enkele situaties waarin steganografie wordt toegepast. Hotmail informatie over vliegtuigen, gebouwen enzovoort hebben verstuurd, en dat deze informatie zat verstopt in onschuldig ogende Watermarking vakantiefoto’s. Ze hebben nog niets gevonden, ook al zeggen ze zelf half het internet al te Veel fotografen verdienen hun geld met het hebben onderzocht. Om te kijken hoe makkeverkopen van de door hun geschoten plaatjes. lijk het is zelf zo’n foto te maken, gaan we zelf Heel wat foto’s in tijdschriften en advertenties eens aan de slag. zijn gekocht, hetzij door een opdracht aan een freelance journalist, hetzij via beelddatabanken zoals Corbis. Afhankelijk van de oplage waarin de foto verschijnt, krijgen Corbis en de fotograaf een som geld. Maar wat weerhoudt iemand ervan om naar www.corbis.com te gaan en uit de verzameling een mooie foto te kiezen, een exemplaar te kopen en deze vervolgens in een oplage van miljoenen te verspreiden? Om dit te voorkomen en in een rechtszaak te kunnen bewijzen dat de betreffende foto uit het archief van Corbis komt, worden alle foto’s voorzien van een onzichtbaar ‘watermerk’, een digitale handtekening die, indien aanwezig, het bewijs levert dat het een gejatte foto betreft. Met de huidige techniek kunnen foto’s zelfs als gejat bestempeld worden als ze zijn geprint, gekopieerd en weer gescand zijn. In de strijd tegen illegale verspreiding van muziek (MP3’s via Napster dus) heeft Sony ook naar het wapen steganografie gegrepen. Ze
10
Dat kunnen wij ook Wat hebben we nodig om een foto te verstoppen in een andere foto? Allereerst natuurlijk twee foto’s natuurlijk. En een geheim. Dit blad heet Cavia, dus zou het helemaal niet raar zijn om een foto van zo’n beestje in dit blad aan te treffen. Die foto nemen we dus als onschuldige foto. Nu nog iets om te verbergen. Pornografisch materiaal doet het altijd goed, dus hebben we ook een foto gevonden om achter het schattige huisdierenbehang te plakken.
cavia
De methode die we gebruiken is heel simpel. Ik noem het de LSB/MSB-methode, omdat we de minst significante bits van de cavia gebruiken om de meest significante bits van onze ondeugende foto in te verstoppen. Beide plaatjes zijn 256-kleuren GIFjes. 256 kleuren, ofwel 2^8 kleuren, dus we gebruiken 8 bits. Omdat het resultaat bij deze methode het mooist is met zwartwitplaatjes, werken we daar dus mee. Het menselijk oog is toch niet in staat om 256 verschillende grijswaarden van elkaar te onderscheiden, dus kunnen we van de 8 bits die we nu voor ieder plaatje gebruiken er best een paar afsnoepen. Als we de acht bits eerlijk verdelen voor het openbare en het geheime plaatje, dan heeft ieder plaatje 4 bits, dus 16 kleuren ter beschikking. De cavia ziet er dan niet zo heel fris meer uit, dus zou iemand misschien argwaan kunnen krijgen en achter ons geheim komen.
Gebruiken we nu vijf bits voor de cavia, dan hebben we nog drie bits over voor ons geheim, dat vertaalt zich in 32 respectievelijk 8 grijswaarden. De kwaliteit gaat nog wel iets achter-
+ =
Cavia
Banaan
Cavia
Banaan
Cavia zichtbaar, banaan onzichtbaar
editie 3 - 2002
uit, maar het oogs nog steeds prima. Het verbeteren van de zichtbare foto gaat ten koste van de kwaliteit van onze geheime foto, dus het is zaak om hiertussen een acceptabele balans te vinden. We kunnen ook de foto van de cavia gewoon wat groter maken, zodat we geheime pixels kunnen ‘uitsmeren’ over meerdere caviapixels, maar we houden dit voorbeeld simpel. Iedere cavia-pixel neemt dus nu 5 bits in beslag. Iedere geheime pixel kost drie bits. Hangen we deze achter elkaar, met de meest significante bits voor de cavia, dan krijgen we samen weer 5 + 3 = 8 bits, het 256-kleurenplaatje waar we al mee begonnen. Het eindresultaat, onze porno verstopt in een schattig huisdiertje, ziet er nu als volgt uit: Dit is natuurlijk het allermakkelijkste voorbeeld dat er te bedenken is. We hadden in plaats van een foto ook gewoon tekst kunnen verstoppen. Terwijl ik dit schrijf heb ik nog maar 6000 bytes aan dit artikel besteed, dus als ik alleen maar de minst significante bit van een foto gebruik, dan kan ik in een plaatje van 800x600 dit artikel al tien keer kwijt. En dan heb ik het nog niet eens gecomprimeerd. Verder kan je je geheimen in plaats van in het spatiele domein verstoppen, zoals we hier hebben gedaan, ook in het frequentiedomein verbergen. Dan is er voor het blote oog echt helemaal geen link meer met de oude informatie te leggen, en kunnen we bijvoorbeeld ook JPEG gebruiken als behangfoto. Als we gegevens gaan verstoppen in filmbeelden dan kunnen we iedere seconde vaak wel 25 foto’s verstoppen. Of een andere film natuurlijk. Dit artikeltje is bedoeld om wat bekendheid aan het fenomeen steganografie te geven, en om wat nieuwsgierigheid voor dit onderwerp te kweken. Zoals je zelf al wel begrepen hebt is dit simpele voorbeeld maar het topje van de ijsberg. In de bibliotheek is aardig wat over dit onderwerp te vinden, en wellicht verschijnt er in een toekomstige Cavia nog eens iets over steganografie.
11
Boston Reisverslag 2002 Vrijdag 19 april Het vertrek van de eerste en tweede groep. De vliegreis, helaas niet voor iedereen smooth verlopen (zoals in Boston op het vliegveld staan en er niet uit kunnen), had gelukkig wel voor iedereen een happy end and destination: het Youth Hostel, hun tweede pand, bijna voor ons alleen. Perfect dus.
museum gegaan. De USS Constitution bleek het eerste Amerikaanse marineschip geweest te zijn dat de hele wereld over is gevaren en belangrijke internationale contacten aangehaald heeft. Aan het begin van de avond kwam ook groep 3 eindelijk aan en waren we bijna compleet, alleen Sander BIS misten we nog. Die bleek achteraf op dat moment ergens in Washington rond te wandelen.
’s Avonds zijn we uit geweest in een zeer hippe discotheek vlak achter ons hostel. We waren daar vrijdagavond namelijk ook al langs Er is voor vandaag niets gepland op het gelopen en zagen daar toen een rij van 10 rooster, dus is het aan ons zelf om te bepalen wat we gaan doen. Aan het begin van de avond kilometer, moest wel leuk zijn dachten we toen. Het bleek uiteindelijk niet zo heel bijzonders. arriveert ook groep 3. De portier was een nogal vervelend mannetje Wij besloten met z'n vieren (Jeroen, Sander AI, die volgens mij alleen maar de woorden “get it Banda, Nick) de stad maar eens een beetje te over hea” kende en die dan ook op een tamelijk verkennen, want veel hadden we er nog niet van verveelde manier bleef herhalen. gezien. We hebben dus veel gelopen, een hoop - Nick Eislin en Banda Booms mooie gebouwen gezien en een hele lekkere koffiezaak ontdekt! (Seattles best coffee.) Na een tijdje lopen kwamen we uit in het havenge- Zondag 21 april bied. Daar stonden veel mensen in de rij om Cultureel dagje, verder op eigen initiatief een boottocht door de haven van Boston te Boston verkennen. maken. Leek ons een leuk idee, en dat Vroeg opgestaan met hebben we dus ook een wortelsapje (de maar gedaan. eerste vitamines die ik
Zaterdag 20 april
in Amerika heb binnengekregen) dwaalden we richting onze eerste georganiseerde activiteit – een bezoek aan het Science Museum. Aangekomen bij het Science Museum werd er na een korte kosten-baten analyse toch maar besloten om de jogging route van Joey (Dawsons Creek) te gaan volgen. Uiteindelijk De boot zette ons af bij de USS Constitution. kon ik de non-besluitvaardigheid van de Wij hadden geen idee wat de significantie van reisleiding niet meer dragen en ben met deze boot was, maar hij werd zwaarder bewaakt Maartje, Corinne en Rina de metro ingestapt. dan de vliegvelden waar wij tot dan toe waren Omdat ik zwaar in de minderheid was werd geweest. Om wat meer over deze boot te weten besloten uitgebreid te gaan shoppen in allemaal te komen zijn we maar naar het bijbehorende Bijen-korfachtige winkels en ben ik maar in het groene park van de zon gaan genieten. De boottocht nam ons mee langs een aantal bezienswaardige plaatsen in de haven van Boston, onder andere de plaats waar de Boston tea party heeft plaats gevonden. De gids op het bandje dat ondertussen werd afgespeeld kon hier met uitzonderlijk droge humor over vertellen.
12
cavia
’s Middags gingen we een stukje onpartijdige geschiedenis bekijken. We genoten van de dode Britse miniaturen, en waagden ons 300 treden in de staaf Gods om een ietwat tegenvallend uitzicht te bekijken. We kregen geen ijsje om ons daarna te conformeren aan de rode lijn. Frank, Jet en ik bekeken daarna hoe de rest zich gewillig onderwierp aan een inspectie om op een houten boot te mogen kijken. Sander bewonderde de navy mannetjes die de boel daar bewaakten en begon vrij te associëren over hun hoedjes.
bezig met open-source en met het ontwikkelen van een .NET achtige applicatie. Deze multiplatform-tool, die veel met HTML en Javascript werkt, maakt programmeren een stuk makkelijker. Wij hebben echt geen flauw idee waar die man het over had. Voor de diehard informatici onder ons was het vast heel interessant.
Om half elf was er aandacht voor Extreme Blue, een project van IBM om getalenteerde studenten de kans te geven hun vaardigheden te tonen en zich natuurlijk te profileren als toekomstig medewerker van deze organisatie. In dit programma wordt gebruik gemaakt van “You are surrounding a United States navy een projectmatige aanpak waar groepjes van vessel. If you do not make about immediately vier personen met verschillende vooropleidinmeasures will be taken.” gen, van zeer technisch tot meer bedrijfskundig Na onze welverdiende rust zijn we zonder strip en commercieel, samenwerken om te komen tot search verwelkomt op de USS ‘Moorereboot’ de beste oplossing voor het geschetste proDit sloeg nergens op, op een houten tobbe moet bleem. Dit alles onder leiding van een deskunje alles van metaal afdoen, maar een groot dige op het betreffende gebied. Mensen die slagschip, daar laten ze je zonder meer op. geïnteresseerd in het volgen van dit programma kunnen meer informatie vinden op http:// - Ork de Rooij www.ibm.com/extremeblue of op http:// www.ibm.com/careers.
Maandag 22 april
De volgende activiteit op het programma was een bezoek aan het Center voor e-business innovation van IBM. In dit centrum worden diverse nieuwigheden op het gebied van ebusiness bedacht, ontworpen en geïmplementeerd. Na een uitgebreide ontvangst met een typisch (groot!) Amerikaans ontbijt bestaande uit koffie, thee en bagels was het om half tien tijd om te beginnen met het serieuze deel van het programma dat Brenda Garcia voor ons had voorbereid. Dit begon met een tour door de kantoren van deze vestiging van IBM. Het interessante hieraan was dat er hier geen sprake was van een standaardkantoorindeling maar dat iedereen zijn of haar eigen werkplek naar eigen wensen kon inrichten. Zo was er bijvoorbeeld op diverse plekken muziek te horen, was er een spelletje Monopoly aan de gang en lag er een skippybal. Dit alles om de creativiteit, die centraal staat in dit innovatieve centrum zoveel mogelijk te stimuleren. Het volgende programmaonderdeel was een lezing van David Grossman. Deze techneut, herkenbaar aan zijn Johnny Quest T-shirt, is
editie 3 - 2002
Na deze interessante uiteenzetting over dit programma was het tijd om meer te weten te komen over wat IBM in de praktijk doet. Het voorbeeld dat hier gebruikt werd was dat van Boston Coach, een limousineverhuurbedrijf dat problemen ondervond in de informatievoorziening. Tijdens deze presentatie werd door twee consultants van IBM uitgelegd hoe IBM bij een dergelijke opdracht te werk gaat. Zo word er eerst uitgebreid met de klant overlegd waarbij consultants proberen een zo compleet mogelijk beeld te krijgen van de organisatie en haar problemen. Een zeer belangrijk punt uit de filosofie van deze consultants is dat de gebruikers tijdens het hele project nauw betrokken worden bij de gang van zaken. Saillant detail was wel dat bij Boston Coach alleen managers betrokken waren omdat door de komst van de door IBM te ontwerpen tool een groot gedeelte van de planners en chauffeurs overbodig zouden worden. Elk programmaonderdeel werd afgesloten met een op Amerikaanse smaak en trek aangepast hapje en een drankje. Ook na de presentatie over Boston Coach was er tijd voor versnaperingen waarbij de broodjes rijkelijk genoeg
13
belegd waren om een gemiddeld Hollands gezin een hele winter van vlees te voorzien. Niets dan goeds hierover dus. Na de lunch begonnen we weer met frisse moed aan enkele lezingen over wat IBM zoal bezighoudt in het dagelijks leven. Onder andere werd gesproken over het creatieve proces dat leidt tot de website van een grote fabrikant van kantoorartikelen, ondermeer met behulp van grote potloden en kilo’s popcorn.
verzorgd en slank uit. Niet alleen onze tourleidster is niet te versmaden, ook de rest van de studentes lijkt direct uit Hollywood te zijn weggelopen.
Omdat Boston College erg veel waarde hecht aan zijn buitenlandse contacten, worden wij als vertegenwoordiging van de Universiteit van Amsterdam als worsten onthaald. Na een eenvoudig ontbijt wordt ons het Amerikaanse universiteitssysteem uitgelegd, gevolgd door een rondleiding over de campus. De universiteit De dag werd afgesloten door een senior is een geheel zelfvoorzienend ecosysteem met consultant die duidelijk wel van het klappen een eigen politiemacht, telefooncentrale en van de zweep wist waar het grote groepen brandweer. Het College Football is in Amerika luidruchtige studenten onder de duim houden erg groot, en deze universiteit heeft een stadion betreft. In dit onderdeel werd een case geprevoor 45.000 man. Verder kan je iedere sport en senteerd. Het ging hier om een verzekering activiteit die je maar kan bedenken, uitoefenen. waarvoor IBM een nieuwe website en bijhorenEr wordt hier veel belang aan gehecht, meer de systemen ontwikkeld heeft. Aan ons werd nu dan bij ons. Vrijwel iedereen neemt deel aan gevraagd om dit nog eens dunnetjes over te minstens een extracurriculaire activiteit. doen om zo te kunnen zien in hoeverre onze ideeën overeenstemmen met die van IBM. Tijd voor een oer-amerikaanse powerlunch Ondanks de grote verschillen in ervaring en supervette slappe Pizza met een kerel die cultuur bleek dat onze opvattingen vaak ondertussen een (eveneens slap) verhaal erbij bijzonder leken op de oplossingen die de houdt. Na de maaltijd, waar we nog wat experts van IBM na een maandenlang onderbijkletsen met studenten over het leven op de zoek boven tafel wisten te brengen. Dit tot campus (en het aanhoren van complimenten grote verbazing en genoegen van onze begelei- over de fantastische wintersportmogelijkheden der. Ons verbaasde het uiteraard nauwelijks. in ons land) mogen we deelnemen aan een hoorcollege. Niet alle reizigers waren erg Na deze laatste sessie was het tijd om na een geboeid door het derdejaarscollege over hartverscheurend afscheid naar huis te gaan. Enterprise Java Beans, dus bij het aanvangen Het was een lange en vruchtbare dag geweest. van het volgende vak dat ons werd aangeboden, - Erik van Tricht week de helft uit naar het grasveld, dat heerlijk in het zonnetje lag. De dag werd afgesloten met een kijkje in de techniek achter de telefooncenDinsdag 23 april trale en de mainframe. Op de planning stond MIT, maar vandaag Toevallig trad Busta Rhymz op in het (indrukechter hebben we alleen een korte rondleiding wekkende) stadion van het universitair sportover de campus gekregen. centrum, dus is een groot gedeelte van de groep hier ’s avonds naartoe gegaan. Ze zijn ongetwijfeld uit hun dak gegaan bij de phatte beats en Woensdag 24 april ille rijmen. De rest is zich, net als de avond Bezoek aan Boston College. ervoor, weer gaan klemzuipen met gratis refills bij de Burger King, zoals het de Nederlander Het vermoeden dat de vadsigheid van de betaamt. Amerikaan een functie is van zijn inkomen, wordt bevestigd bij ons bezoek aan de Boston Er waren 15.000 dwergen. 9000 hiervan waren College, een prijzige privé-universiteit een paar undergraduates, en 6000 hiervan waren graduamijl buiten Boston. Ieder van de VARX tes. Elke dwerg betaalde 34.000 goudstukken undergraduates en VARY graduates ziet er even per jaar. Volgens ingewijden is elke tweede
14
cavia
dwerg die je tegenkomt op een willekeurige wandeling over het Bostoniaanse College een vrouwtjes-dwerg. En daarna nog een beetje. Dit statistische feit wordt op onze trip door bepaalde bezitters van digitale camera’s op deze zonovergoten dag goed uitgebuit. - Frank Geerlings, Arjan Scherpenisse
Donderdag 25 april Bezoek aan Harvard University. Boston staat bekend om haar grote aantal universiteiten en Harvard University is misschien wel de meest bekende en meest prestigieuze universiteit die de stad rijk is. We waren dan ook erg verblijd dat we een dag in de voetsporen mochten treden van veel bekende mensen die hier ooit gestudeerd hebben. Zo heeft niemand minder dan John F. Kennedy in zijn studententijd onderwijs genoten aan Harvard. In twee groepen werden we door een gids rondgeleid over het universiteitsterrein. De groep waar ik in zat werd begeleid door een heel vrolijk Amerikaans meisje die veel opzien baarde onder de mannelijke reisgenoten door haar kanten slipje duidelijk zichtbaar een stukje boven haar strakke jeans uit te laten komen. Dit meisje vertelde vol energie de ene anekdote na de andere en het zag er allemaal prachtig uit, behalve dan het Science Center dat een onooglijk gebouw was en ons erg aan Euclides deed denken. Aan het eind van de rondleiding kwamen we bij het standbeeld van John Harvard, grondlegger van de universiteit. Er zaten alleen een paar minpuntjes aan het beeld. Ten eerste heeft John Harvard de universiteit niet gesticht, ten tweede klopt het vermelde jaartal op het standbeeld niet en ten derde is de afgebeelde man een compleet ander persoon dan John Harvard. Dit beeld vat de Verenigde Staten erg goed samen: het ziet er leuk uit, maar inhoudelijk stelt het helemaal niets voor. Nadat we allemaal geposeerd hadden voor het beeld zijn we naar een bepaalde afdeling gegaan van de universiteit, de John F. Kennedy School of Government, alwaar een college geregeld was. Het eerste pluspunt aan het college was dat er een uitgebreide lunch klaarstond met luxe broodjes en gekoelde blikjes. Het tweede pluspunt was dat de voorganger een enorme
editie 3 - 2002
baard had en heel blij was. Het was een gastcollege van een docent van MIT en in het kort kwam het er op neer dat die man in achterstandsbuurten een bouwkeet huurde, daar wat computers inzette en daarmee de kinderen van de straat hield. Hij had hier allemaal prachtige voorbeelden van en al met al was het een vermakelijk college. In principe was het verplichte deel van de dag nu afgelopen en ons reisgezelschap spoedde zich in een rap tempo naar de dichtstbijzijnde Harvard souvenirshop alwaar de plastic tassen gevuld werden met sweaters en t-shirts. Deze donderdagavond was heel erg speciaal omdat we een gelegenheid hadden gevonden waar ook onder de 21 jaar entree verleend werd. Er zou bij ons in de straat een 80s-party gegeven worden en we hadden besloten om hier met de hele groep heen te gaan. Een deel begon de avond in de Hooters alwaar wij alle vooroordelen over het personeel bevestigd zagen. Mensen die in 1982 geboren waren kregen zonder pardon bier voorgeschoteld en toch waren de rekenkwaliteiten van het personeel niet zo slecht want ze waren uitstekend in staat om hun eigen fooi te berekenen. Maarja, dan heb je ook wel wat, namelijk 14 pitchers bier en chicken-wings van licht- tot zeer pittige aard. Ruim $200 armer vertrokken we naar de 80’sparty en hier kan ik helaas geen verslag van doen vanwege bepaalde illegale activiteiten die ik op de dansvloer in de praktijk gebracht heb, tot grote ontsteltenis van de uitsmijter die zijn naam erg duidelijk heeft gemaakt. Voor mij eindigde de dag dus niet zo leuk, maar ik heb begrepen van mijn medereiskornuiten dat de party erg geslaagd was. Na in de huiskamer nog wat slechte liederen gezongen te hebben zijn al onze avonturiers maar weer lekker onder de wol gekropen. Over deze dag zal nog lang nagepraat worden… - Rik Willemsen
Vrijdag 26 april Bezoek aan Sun Microsystems. Helaas bleek de activiteit die op het programma stond, namelijk een bezoek aan Sun Microsystems, onhaalbaar vanwege het gebrek aan
15
openbaar vervoer in de outskirts van Boston. Vervolgens is iedereen op zichzelf een beetje gaan shoppen, touren, auto’s gaan huren of zelfs nog cultureel gaan doen.
Zaterdag 27 april Een zonnige dag voor eigen invulling. Tijd voor een verzetje. Na een week lang bezoeken aan universiteiten en bedrijven hebben we een vrije dag. Erik, Rik, Nick en ik huren een auto, een Pontiac Grand Prix, inclusief chauffeur. De chauffeur is net als alle taxi-chauffeurs in Amerika van buitenlandse afkomst; een Ghanees die naar later blijkt gewoon een SWI-student is en deelnemer aan de reis. Weet ik veel! Goeie vermomming Jair… Ons doel is Cape Cod, een kaap op een paar uurtjes rijden van Boston en erg mooi. De eerste tussenstop is een ‘mall’. Onze Ghanees kan namelijk niet tegen het nieuwerwetse Amerikaanse schoeisel dat hij net heeft aangeschaft. Daar krijgt ie blaren van. Bij de Wallmart schaft hij een paar degelijke woestijnsandalen aan. Wij maken van de gelegenheid gebruik om proviand in te slaan: water, een family pack (american size!) cookies en nog meer zoete bende. Onze tocht voert ons over saaie stukken snelweg waar onze buitenlandse vriend zich ontpopt tot een ware Michael Schumacher. Zijn binaire manier van rijden (Geen gas, of volgas. Er tussenin doet hij niet aan. Dat is voor mietjes... Hij spreekt verbazingwekkend goed Nederlands!) zorgt voor veel angstige, edoch leerzame momenten op de achterbank. Zo test men de wegligging door vol gas een bocht door te scheuren. Op het moment dat we met 90 mph.
16
op de snelweg rijden geven we hem het bevel een plekje te zoeken om even de benen te strekken. De parkeerplaats die we aanwijzen lijkt hij niet geschikt te vinden, aangezien hij geen gas terugneemt, maar bijgeeft. Op het laatste moment gooit hij toch het stuur om en scheurt met volle vaart de pits in. De remsporen zijn indrukwekkend. We left our mark in the US! Aangezien snelwegen ook niet alles zijn gaan we verder op de toeristenroute. Onderweg ontdekken we dat de Nederlandse vlag een rare functie heeft in dit deel van het land. Winkels geven door middel van deze vlag aan of ze open of dicht zijn. Later blijkt dat er ook echt een connectie is met Holland als we langs een vlooienmarkt rijden waar de dresscode volendamse klederdracht is. Aangezien we ons in Nederland ook niet met dit soort lui in zouden laten, geven we onze chauffeur opdracht niet te stoppen. Op dezelfde weg een paar kilometer verderop zien we bij een gigantische villa zeventien stretched limo’s staan, regelrecht afkomstig uit Miami Vice of de set van een of andere maffiafilm. Onze Afrikaanse bestuurder toont bovenmatig veel interesse voor deze bijeenkomst. Gepaard met zijn bizarre rijgedrag leidt dit bij mij tot de conclusie dat hij crimineel is en altijd de get-away-car heeft bestuurd. Eindelijk zijn we dan bij Cape Cod. Daar aangekomen vraag ik aan de chauffeur of hij ons ook terugrijdt of dat hij dan de rijtijdenwet overtreed, voorzover ze die hebben in de VS. Hij legt me uit dat hij ons natuurlijk terugrijdt omdat hij ook deelnemer is aan de VIA-reis. Zijn naam is Jair. En inderdaad, op de terugtocht zit hij ook weer in de drivers seat, Erik naast hem. Rik, Nick en ik vallen, moe van alle avonturen op de achterbank in slaap. Rik besluit dat dit een goed moment is om stiekem
cavia
zijn shirt onder te kwijlen. Helaas maakt de vuurtoren te komen, die we uiteindelijk niet digitale camera van Jair een einde aan de illusie bezichtigd hebben. Ook al hadden we vlak dat dit onopgemerkt zou blijven. daarvoor een wilde rivier overgestoken om er te komen. We hebben walvissen gezien. TenminOp de terugweg naar Boston blijkt dat we nog ste kleine zwarte stipjes waarvan de aanwezige behoorlijk wat benzine op moeten maken toeristen mét verrekijker ons verzekerden dat voordat we ons geld eruit hebben. Om de een of het ‘whales’ waren. Jair heeft een mooie witte andere duistere reden besluiten we door te schelp gevonden. Gefeliciteerd Jair! We hebben rijden naar Boston College, niet gehinderd door de beste pizza van Amerika gegeten in het het feit dat niemand weet waar het ligt of hoe plaatsje Provence, alwaar een boze moeder ons we er moeten komen. Gelukkig hebben we ook probeerde dood te staren omdat we te ongegeen kaart, dus dat moet lukken. Als na uren neerd zaten te kijken naar haar zestienjarige rijden de tank maar niet leeg wil raken (die dochter in wit jurkje met daaronder een rozeAmerikaanse auto’s zijn toch zuiniger dan je stippeltjes-onderbroek. Boys will be boys zou denken) en inmiddels niemand meer weet mom! We hebben ontdekt dat de plaatselijke waarom we uberhaupt naar Boston College sheriff mede-organisator is van wilde homowilden, komt iemand op het idee auto’s te gaan feesten (foto’s als bewijs). En Erik is over de volgen. Hier komt het maffiaverleden van Jair zak koekjes heengereden. toch goed van pas. Met goed succes volgt hij meerdere auto’s. Bij de derde achtervolging Wat een tocht! maken we iets merkwaardigs mee. Het lijkt er - Sven Lanser namelijk op dat deze zelf ook iemand achtervolgt en dat hij op het punt staat te worden ontdekt. Een bocht naar rechts kan, meteen Zondag 28 april daarna nog een kan ook nog, maar bij de derde Het is alweer zondag, voor het grootste deel achtereenvolgende bocht naar rechts slaat ons van de groep de laatste dag van deze spannende angst om het hart. Beide auto’s parkeren de week vol verassingen. Voor deze dag stond voor een groot huis. Jair zet de auto aan de een bezoek aan MIT op het programma, en overkant van de straat neer met de lichten uit. deze keer echt. Dat heeft ie vaker gedaan denken we, en aangezien we het zaakje niet vertrouwen Bij MIT werden we ontvangen door twee bevelen we hem door te rijden. ‘Five Dutch Nederlanders die werkzaam als professor students found dead in burned out car’ lijkt ons respectievelijk graduate student zijn aan het geen prettige krantenkop. instituut. Deze mensen hebben ons het een en ander verteld over het leven aan deze gerenomIn de middle of nowhere worden we geconfronmeerde universiteit. Vooral uit de verhalen van teerd met een staaltje oerhollands cultuurgoed. de student hoe, in tegenstelling tot de NederOp de ramen van een ticket office staan de landse universiteit, het leven uitsluitend in het namen van grote sportploegen en bekende teken staat van de studie. Een sociaal leven zit artiesten. Tussen de Boston Celtics en Britney er niet in. Maar ondanks alle zware inspanninSpears prijkt trots de naam van niemand minder gen werd ons zowel door professor Kaashoek dan Andre Rieu. Gedemotiveerd door zoveel als door de student sterk aangeraden zelf ook domheid besluiten we een einde te maken aan eens zoiets te ondernemen. onze road trip. Als echte mannen weten we intuitief de weg naar Boston te vinden. Onze Na deze lezing was het tijd voor het afsluitende woeste tocht eindigt als Jair op een parkeerpizzadiner bij de plaatselijke pizzaboer. Door plaats bij het hostel de auto tegen een muur aan sommigen, eigenlijk door de meesten, werd parkeert. Niemand merkte het, geen schade, deze afsluiting nog in de pub en bij Hooters maar hij staat toch echt tegen de muur. Whate- voortgezet. Een mooi eind voor een interessanver, op naar de kroeg! te week. O ja, Cape Cod zelf was ook leuk. We hebben uren over het strand gelopen om bij een
editie 3 - 2002
- Erik van Tricht
17
Procmail 101
Arjan Scherpenisse
Altijd al willen weten hoe je op een eenvoudige manier mail van een bepaalde personen compleet kan negeren? Of hoe je een simpele mailinglijst opzet? Of hoe je al je inkomende email-berichten archiveert? Of wil je een oplossing voor al die spam die dagelijks je mailbox overstroomt? Als je een van de bovenstaande vragen met ja hebt beantwoord, dan is procmail iets voor jou. Procmail is yet another handig unix-programma om inkomende mail te verwerken. In de manpagina wordt procmail omschreven als een autonomous mail processor, en dit is een heel terechte benaming. Het is een uitzichzelf handelend programma dat iets met binnenkomende mail doet, volgens een set door jou gespecificeerde recepten. Een typisch procmail recept ziet er als volgt uit: :0 * ^From: spammer@.*\.com /dev/null
Ben je er nog? Ok. Op de mailservers van de faculteit wordt procmail automatisch gedraaid om te kijken wat er met je ingekomen mail moet gebeuren. Procmail kijkt in het bestand ~/.procmailrc om zijn recepten te vinden. Een doorsnee procmail recept zoals hierboven bestaat uit een drietal onderdelen: namelijk, de indicatie van het begin van het recept (regel 1), de regel waaraan een mailtje moet voldoen (2), en de actie die er ondernomen moet worden (3). Over de aanhef-regel hoef je je nu nog geen zorgen te maken: :0 voldoet altijd (voor meer info, zie de manual pagina van het procmail configuratiebestand: man procmailrc). De tweede regel is het zogenaamde filter: Dit begint altijd met een asterisk (*), en vervolgens een reguliere expressie waaraan een van de headers van het bericht moet voldoen om voor deze regel in aanmerking te komen. De derde regel bepaalt wat er met het gefilterde bericht gaat gebeuren: dit is de zogenaamde actie-regel. Met een bericht kunnen de volgende dingen gebeuren: Opslaan in een bestand (unix mbox formaat): hiervoor bestaat de actieregel gewoon uit de bestandsnaam (in het voorbeeld is dit dus het bestand /dev/null, oftewel, het generieke zwarte gat van unix). Bv: /home/arjan/mbox
Opslaan in een directory (volgens het Maildir-formaat, wat gebruikt wordt op veel IMAP servers), hiervoor is de regel gewoon de naam van de betreffende maildirectory. Bv: /home/arjan/Maildir/
Forwarden, doorsturen dus, naar een ander adres of meerdere adressen: de actieregel begint in dit geval met een uitroepteken, gevolgd door het adres (of adressen) van de persoon naar wie het bericht wordt geforward. ! jan@demelkboer.com
Als invoer gebruiken voor een ander programma: hiervoor begint de regel met het pipe teken (|), gevolgd door de naam van het programma. | /usr/local/bin/l33tforwardingscript.pl -w
Mailfilters Normaal gesproken filter je je email via client-side programma's zoals Outlook of Evolution, maar met procmail kan dit ook. Dit is vooral handig als je vanaf verschillende computers je email bekijkt maar toch je mail gefilterd wil lezen (als je IMAP gebruikt bijvoorbeeld). Zo heb ik onder andere een recept dat de slashdot-nieuwsbrief automatisch in een mapje zet, en een filter dat alle mail gericht aan via@science.uva.nl in het VIA-mapje doet:
18
cavia
:0: * From:.*slashdot@slashdot.org /home/arjan/Maildir/.Slashdot/ :0: * ^TOvia@.*.uva.nl /home/arjan/Maildir/.VIA/
Fighting Spam Zoals iedereen ongetwijfeld weet, is spam ongewenste post. Procmail is een goede tool om je mailbox vrij te houden van je dagelijkse portie spam. Op internet zijn er verschillende sites waarop zogenaamde blacklists worden bijgehouden: lijsten van IP-adressen van afzenders van ongewenste email. Het programmaatje rblcheck (http://rblcheck.sourceforge.net) kan in combinatie met procmail worden gebruikt om te checken of een emailtje mogelijk spam is of niet. Hiertoe wordt eerst het IP-adres van de afzender gefilterd uit het mailtje (via een perl programmaatje met de naam origip.pl, zie voor de broncode de link onderaan dit artikel), en daarna wordt gedetermineerd met rblcheck of dit IP in de RBL blacklist voorkomt. Is dat zo, dan wordt het mailtje in de spam-folder gedropt, in plaats van in je gewone inbox. Het volgende, ietwat complexere procmailrecept bewerkstelligt precies dit bovenstaande: :0h TCPREMOTEIP=| origip.pl LOG="Remote IP: \"$TCPREMOTEIP\"" :0 * ! ? if [ -n "$TCPREMOTEIP" ]; \ then /usr/local/bin/rblcheck -q "$TCPREMOTEIP"; fi { LOGABSTRACT=all LOG="Filter: RBL-filtered address: \"$TCPREMOTEIP\"" :0: $SPAMFOLDER }
Ik moet er voor de eerlijkheid bij zeggen: er zijn toch wel spam mailtjes die door dit filter heenkomen, ik heb het thuis op mijn mailbox geinstalleerd, en ongeveer 60% van alle spam wordt gefilterd.
Een eenvoudige mailinglijst Naast spam-bestrijding kan je nog meer doen met procmail: er is een handig truukje om een bericht te forwarden naar meerdere email-adressen die je in een tekstbestand hebt opgeslagen. Stel je adressen staan in het bestand ~/mensen.txt, en je wilt dat mensen berichten naar de lijst kunnen sturen door [onderwerp] in het subject te zetten als ze naar jou mailen. Het procmailrecept hiervoor ziet er als volgt uit: :0 * ^[Ss]ubject: .*\[onderwerp\] ! `cat ~/mensen.txt`
Zoals je ziet kan je met procmail dus niet alleen spam ontwijken, maar het is ook nog eens mogelijk om zelf een spammer te worden :-)
editie 3 - 2002
19
Tip: voorkom mail-loops Uit betrouwbare bron heeft ondergetekende vernomen dat het geen goed idee is om zogenaamde mail-loops te creeren. Een mail-loop is een emailtje dat naar zichzelf wordt doorgestuurd, op de volgende manier: :0 ! $USER
Ik heb me laten vertellen dat het systeembeheer van de faculteit dit niet op prijs stelt >:-)
Links Om af te sluiten, hieronder een aantal verwijzingen naar handige sites die met procmail te maken hebben. Filter ze! De officiele site: http://www.procmail.org RBLCheck homepage: http://rblcheck.sourceforge.net Anti-spam recept en origip script: http://www.rosat.mpe-garching.mpg.de/mailing-lists/procmail/1999-09/msg00076.html
De ombudsstudent Geen docent bij het practicum? Een tentamen zonder papier? Na twee maanden nog steeds het tentamen niet nagekeken? Dit zijn natuurlijk dingen die niet kunnen, maar helaas regelmatig voorkomen. Speciaal om dit sort dingen aan de kaak te stellen is de ombudsstudent in het leven geroepen. We hebben helaas een tijdje geen ombudsstudent gehad bij ons onderwijsinstituut. Oftewel, geen onafhankelijk persoon waar je met je klachten terecht kan. De onderwijscommissie van VIA vond dat dit eigenlijk niet kon en heeft dit aangekaart bij het OWII. Men heeft nu mij de kans gegeven een jaar voor jullie als ombudsstudent op te treden. Ik ben inmiddels vierdejaars student informatica, en voor ik ombudsstudent werd was ik mentor, secretaris van de WEIS (nu de VIA) en ik heb een jaar de organisatie van de introductie voor eerstejaars op mij genomen. Hierdoor weet ik inmiddels wel een beetje de weg bij het onderwijsinstituut. Ik hoop dat deze ervaring van pas komt bij het behartigen van jullie belangen. Als ombudsstudent zal ik regelmatig overleggen met de onderwijsdirecteur. Ik probeer van de laatste ontwikkelingen op de faculteit op de hoogte te blijven, zodat ik jullie problemen zo snel mogelijk kan bespreken met de juiste
20
Frank Geerlings persoon. Heb je een probleem of ben je ontevreden over een van de zaken die ik hierboven noemde, kom dan gewoon bij me langs of spreek me aan in de wandelgang. Alles wat je mij vertelt zal ik natuurlijk vertrouwelijk behandelen. Dit trimester (het derde trimester) houd ik spreekuur op iedere donderdag houd ik van 13:00 tot 15:00 in kamer P.117. Maar ook buiten die tijden kan je me gewoon aanspreken, bijvoorbeeld in de terminalzaal. Hieronder zie je de manieren waarop je mij kan bereiken nog eens opgesomd.
De ombudsstudent Spreekuur elke donderdag van 13:00 tot 15:00 in kamer P.117 Loop binnen, bel 020-525 5520 of leg een briefje in mijn postvakje. Je kan me ook mailen: Frank.Geerlings@student.uva.nl Je kan me ook buiten het spreekuur gewoon aanspreken, of een afspraak maken voor een tijdstip dat jou beter uitkomt. http://ombudsstudent.uvastudent.org
cavia
Advertentie Ordina
Het verhaal van Corrie Pietersen
Dwerg
Nu neem ik even de tijd voor het verhaal van de troosten, maar als de sterke vrouw die ze is, week, het verhaal gaat over Corrie Pietersen, weet ze zich weer enigszins in de maatschappij geboren op 13 oktober 1938 te Zwolle. te plaatsen. De plaatselijke kaartclub heeft aan haar een trouwe metgezel. Een van haar Het verhaal begint op een mooie lentedag in vriendinnen stelt voor dat ze kleiner moet gaan 1939. Vader en Moeder Pietsersen maken zich wonen, een benedenverdieping. Op haar leeftijd zorgen over de politieke toestand bij de kan ze daar zelfs voorrang voor krijgen! oosterburen. Ze zijn het soort mensen dat zich gewoonlijk alleen zorgen maakt over de kleur Inmiddels is het 2002 en aan de andere kant van de bovenkant van het brood en de kwaliteit van Amsterdam zit een jongeman achter zijn pc van de leverworst. Mevrouw Pietersen heeft de te surfen over woningnet.nl, hij vloekt vanuit de week ervoor nog een stuk leverworst teruggegrond van zijn hart en verwenst alle bejaarden. bracht naar Meneer Kutsruijter (zijn onfortuijn- Op het gloeiende beeldscherm prijkt de volgenlijke achternaam slechts een overblijfsel van de tekst: een verkeerd uitgesproken duitstalige voorvaAmsterdam Laagte Kadijk 125 der), dat kan als het product niet voldoet. Meneer Kutsruijter vind het dan ook niet erg en De woning is geaccepteerd door een kandidaat met een indicatie van 26. neemt met een glimlach de worst in ontvangst. Maar dat terzijde. sep 1962. Vader en Moeder Pietersen zitten in de woonkamer terwijl kleine Corrie in de wieg in de andere kamer ligt te slapen. Ze hebben een kaart van Nederland opengevouwen voor zich liggen. Ze hebben besloten dat het veiliger is om in de hoofdstad te wonen tijdens eventuele problemen met het buurland, ook al is Amsterdam een verderfelijke plaats. Ze maken zich een voorstelling van een stad belegerd door een vijandig leger, met heldhaftige patriotten op de stadsmuren. Zwolle zou nooit lang te houden zijn.
De klootzakken.
Na een brief aan de makelaar, Meneer Cohen, is de nieuwe verblijfsplaats geregeld. Ze verhuizen naar Amsterdam, en helaas tervergeefs blijkt een jaar later. Met veel moeite overleven ze de oorlog, gelukkig hoeven ze geen huur te betalen, want Meneer Cohen schijnt op vakantie te zijn aldus de buren. Corrie groeit snel, en op haar 24ste verjaardag vat zijn het plan op om met haar verkering Bart te trouwen. Ze schrijven zichzelf in september 1962 in bij de woningstichting, ze willen een mooi huis uit de sociale woningbouw. Door een mazzeltje kunnen ze een huis van een bevriende makelaar huren, en vergeten hun inschrijving bij de woningstichting Op 64 jarige leeftijd overlijdt Bart na een fijn huwelijk met zijn Corrie. Corrie is niet te
22
cavia
Zomerfilms
zie ook www.filmfocus.nl
11 juli: Nid de guêpes Abedin Nexhep, een Albanese maffiabaas wordt gearresteerd. Aangezien hij aan het hoofd staat van een groot prostitutienet, dient hij berecht te worden in een Europese rechtbank. Hélène Laborie, een dertigjarige politieagente, wordt belast met de overbrenging. Maar de mannen van Nexhep zullen alles in het werk stellen om hun leider terug te krijgen. Actie / Frankrijk / van Florent Emilio Siri / IMDB 7.7 1 augustus: Men In Black 2 Na vijf jaar draait dan nu eindelijk het vervolg van het uiterst succesvolle ‘Men In Black’ in de bioscopen. Het duo Will Smith en Tommy Lee Jones verenigen wederom hun krachten om de aliens te verbergen in ‘Men In Black 2’. Deze keer nemen de heren het op tegen een uiterst gemene alien gespeeld door Lara Flynn Boyle. Deze slechterik is vermomd als sexy lingerie-model. Uiteraard moeten J. en K. voorkomen dat haar plannetjes slagen. Er is echter een klein probleempje. K. is al jaren weg bij de MIB en weet niets meer van zijn verleden als alienbestrijder. Actie / Amerika / van Barry Sonnenfeld / met Tommy Lee Jones / IMDB 6.2 8 augustus: One Hour Photo Robin Williams speelt Sy Parrish; een eenzame, maar vriendelijke man. Sy werkt al 11 jaar in de locale SavMart in een fotowinkel, One Hour Photo. Hij krijgt een obsessie voor een familie die vaste klanten zijn in zijn winkel, de Yorkin familie. Hij fantaseert dat hij deel uit maakt van de familie. Het wordt echter gevaarlijk voor de familie wanneer Sy erachter komt dat zijn nieuw gevonden familie niet zo picture perfect is als hij dacht. Thriller / Amerika / van Mark Romanek / met Robin Williams / IMDB 7.5 8 augustus: Mein Bruder der Vampir (Getting my brother laid) De 14-jarige Nic wil ‘het’ doen omdat ze dan met haar leven verder kan. Haar broer Josch (29 jaar, Dracula-fan en geestelijk gehandicapt) wil dat ook. Hij weet ook met wie: met Nadine, de nieuwe vriendin van zijn broer Mike. Die probeert Josch aan zijn eerste keer te helpen én bij zijn vriendin weg te houden. Nic heeft haar zinnen gezet op de knapste jongen van de school. Ze weet zeker dat ze haar eerste keer met hem wil beleven. Klein probleem: hij wil (nog) niet... Komisch drama / Duitsland / van Sven Taddicken / IMDB 7.6 29 augustus: Femme Fatale Tijdens een film-première op het Filmfestival van Cannes aan de Franse Riviera heeft de verleidster en dodelijke schoonheid Laure Ash (Rebecca Romijn-Stamos) de opdracht gekregen om de bijzondere juwelen, die als een slang om het lichaam van een beroemd fotomodel gedrapeerd zijn, te stelen. Zij zet hiervoor al haar verleidingskunsten in. De doortrapte femme fatale vernedert niet alleen het model door haar volledig van haar diamanten sieraden te ontdoen, ook haar partners in crime laat ze met lege handen achter. Woedend zweren zij wraak. Thriller / Amerika / van Brian De Palma / met Rebecca Romijn 5 september: Oesters van Nam Kee Berry is een 18-jarige scholier, en leidt een dubbelleven. Hij wil voor zijn lichtcriminele vrienden verborgen houden dat hij in een villa woont. Zijn leven verandert compleet wanneer hij de mooie nachtclubdanseres Thera ontmoet. Alleen bij haar kan Berry zichzelf zijn. Dan verdwijnt ze plotseling uit zijn leven. Berry zoekt weer heil bij zijn dubieuze vrienden. De zaak komt tot een hoogtepunt als Thera weer opduikt. Hollands drama / Nederland / van Pollo de Pimentel / met Egbert Jan Weeber
editie 3 - 2002
23