VOETENBANKJE
‘Nou, en dan is hier je bureau,’ zei de jonge vrouw, een meisje nog. Ze keek aarzelend van het bureau naar Cavia. ‘Werkt dit voor jou zo, denk je? Of moet er iets van een voetenbankje...’ ‘Nee, dit werkt wel,’ zei Cavia snel. Ze probeerde te bedenken hoe haar nieuwe collega ook alweer heette. De jonge vrouw had het bij de eerste begroeting gezegd, maar toen was Cavia zelf nog veel te druk geweest met normaal doen. ‘Sorry, kun je nog een keer zeggen hoe je heet?’ vroeg ze. ‘Noor.’ ‘O ja, Noor,’ zei Cavia. ‘Mooie naam. En ik heet dus Cavia.’ ‘Ja, dat is duidelijk,’ zei Noor en ze glimlachte. Het was even stil. ‘Heb je je inloggegevens al ontvangen?’ vroeg Noor. ‘Nee, is dat erg?’ ‘Nou, het was wel handig geweest op zich. Want dan kun je in het systeem. Ik bel wel even.’ Noors telefoon hing aan een dik koord om haar nek. Cavia zag dat ze naar ‘Support’ belde. ‘Ja hoi, met Noor, ik sta hier met een nieuwe werknemer die haar inlog nog niet heeft... Nee, e-mail dus ook niet... Nee, dan heeft het dus geen zin als jullie die naar haar mailen.’ Ze glimlachte even naar Cavia. ‘Ze heet Cavia... Met een c... Ja, inderdaad, ze ís ook een... Ja. Mail anders maar naar mij, dan geef ik alles wel aan haar door. Dank je, doei.’ Ze keek Cavia aan. ‘Op zich gaat alles hier best goed, maar soms zijn er kleine dingetjes waar je even achteraan moet bellen. Ik 7