Druilie-huilie dromen Rosa zit op haar bed met haar laptop en telefoon naast zich. Verbijsterd staart ze voor zich uit. Waar kwam dat nou ineens vandaan? Naar Portugal? Met Esther? Het kwam zomaar uit haar mond gefloept, zonder dat ze erover nagedacht had. Bizar. Ze doet haar natte kleren uit, schiet in een T-shirt en een legging en duikt in bed. Ze leest de mail van Esther nog een keer langzaam over en staart voor zich uit. Eigenlijk is het niet eens zo’n gek idee, Portugal. Daar een poosje wonen en werken. Als Esther meegaat zou het helemaal perfect zijn. Zou het weer daar nu beter zijn dan hier? Ze pakt haar telefoon en opent de weerapp. Lissabon, tweeëntwintig graden, hele week zon! Ze opent Instagram en toetst de naam van Joya’s retreat in. Ze scrolt door de foto’s en stopt bij een jonge vrouw die met gesloten ogen in kleermakerszit op een doek op een strand zit. Ze vergroot de foto. Ja, het is Joy! Ze heeft rasta’s, een piercing in haar neus en is gekleed in een wijde jurk, veel kettingen en armbanden en ze speelt gitaar. Op een tweede foto zit ze te midden van een aantal gekleurde glazen kommen en houdt ze een witte staaf in haar hand. Om haar heen liggen mensen op schapenvachten. Rosa bestudeert de andere foto’s. Gestapelde stenen, voeten met teenringen in wit zand, een zwembad met parasols, smoothies en fruitsalades, mensen in onmogelijke yogaposes op een rots in de branding. Rosa klikt door naar de website. ‘Het bekende werk,’ mompelt ze. Vormgeving kan beter, originaliteit ver te zoeken. The Sacred Self Retreat, Portugal. Hardop leest ze de tekst voor, met een overdreven Amerikaans accent.‘Transformation and rebalancing. Discover your Sacred Contract, 28