Issuu

Alle sterren tellen

De Herberg Dit mens-zijn is een soort herberg Elke ochtend weer nieuw bezoek Een vreugde, een depressie, een benauwdheid Een flits van inzicht komt als een onverwachte gast Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij Zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt Die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat ISBN 978-94-90286-22-4 Alle sterren tellen is een uitgave van Stichting Aveleijn. Professionele fotografie door Rick Nederstigt (raamportretten) en Marlie Koggel. Vormgeving en realisatie door Geen Blad voor de Mond | www.gbvdm.nl.

Behandel dan toch elke gast met eerbied Misschien komt hij de boel ontruimen om plaats te maken voor extase De donkere gedachten, schaamte, het venijn, Ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns

In dit boek staan veel portretten van cliënten. Karakteristiek is dat de foto’s geschoten zijn door het raam, waarmee ook de fotograaf zich hield aan de regel om afstand te houden.

en vraag ze om erbij te komen zitten Wees blij met iedereen die langskomt De hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd

om jou als raadgever te dienen.

uitgave worden vermenigvuldigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke wijze dan ook zonder schriftelijke toestemming van Aveleijn.

Rumi (1202 – 1273)

Het jaar 2020 staat in ons geheugen gegrift Opeens, in het voorjaar, was daar het coronavirus. Een onbekend virus, met stevige risico’s voor kwetsbare personen. Onze gezondheidszorg kwam onder grote druk te staan. De ziekenhuizen raakten overbelast, de intensive care afdelingen liepen over en reguliere zorg werd afgeschaald. We werden verrast en wisten niet wat ons overkwam. Om de verspreiding van het virus terug te dringen ging

jaar de uitdagingen gezamenlijk zijn opgepakt. Dat was

Nederland in maart in een ‘intelligente lockdown’. Dit had

indrukwekkend. Dit boek geeft daar een prachtig beeld van. Het

grote gevolgen voor iedereen verbonden aan Aveleijn. Onze

laat de creativiteit zien die los kwam om er samen het beste

dagbestedingslocaties sloten, bezoek op onze locaties werd

van te maken. Het was moeilijk maar er zijn in deze periode ook

sterk ingeperkt, ambulante begeleiding boden we vanaf

mooie ontdekkingen gedaan. Sommigen voelden zich rustiger,

dat moment vooral digitaal. Waar mogelijk werkten onze

anderen zeiden: “Ik ben creatiever en zelfstandiger geworden”.

medewerkers vanuit huis.

We hebben diepe bewondering voor de collegiale verbinding die wij aantroffen op locaties waar zich besmettingen

Cliënten en hun familie, medewerkers en vrijwilligers, voor

voordeden.

iedereen was opeens alles anders. Vertrouwde routines en patronen werden doorbroken. Een onzekere tijd brak aan voor

Het jaar 2020 zal een bijzondere plek krijgen in de geschiedenis

ons allemaal. Plots waren er allerlei dilemma’s. We moesten

van Aveleijn. Dit boek toont de veerkracht en onderlinge

ingewikkelde afwegingen maken. Enerzijds voelden we ons

saamhorigheid binnen onze Aveleijn gemeenschap. Met

verantwoordelijk voor de medische veiligheid en bescherming

respect en waardering gaan we de laatste weken van het jaar

van onze kwetsbare cliënten en medewerkers. Anderzijds

tegemoet. Weken die opnieuw spannend en inspannend zijn.

beseften we dat kwaliteit van leven, behoefte aan sociaal

Maar de herfst en de winter brengen ons iedere dag dichter bij

contact en vrijheid belangrijke waarden voor een betekenisvol

de oplossing en dichter bij het einde van deze periode. We zijn

leven zijn. Moeilijke keuzes lagen voor.

trots op het onderlinge samenspel. Laten we de dialoog blijven koesteren (ook als het moeilijk wordt) en uitkijken naar een

We hebben veel geleerd in dit jaar. We zijn in onze organisatie

nieuwe lente in een nieuw jaar.

in sneltreinvaart opgeleid in het omgaan met maatregelen en zijn wendbaar geworden in het reageren op steeds nieuwe

Aveleijn Raad van Bestuur

informatie. Er is nu, eind 2020, meer bekend over het virus.

Susanne Bentvelsen en Willem den Hartog

Behandelingen verbeteren en wereldwijd werkt men met man en macht aan een vaccin. Tot dat er is zullen we moeten ‘dansen’ met het virus. We zetten ons in om zoveel mogelijk persoonsgericht de kwaliteit van bestaan voorop te zetten. Vanuit dit uitgangspunt zoeken we naar maatregelen op maat, met oog voor de veiligheid van kwetsbaren en onze maatschappelijke verantwoordelijkheid. We sluiten aan bij het manifest “Isoleer het virus, niet de mensen!” We willen al onze medewerkers, cliënten en hun familieleden een groot compliment geven voor de wijze waarop dit

de elsmors

Dori en

Hoe het gaat, Is het te vroeg, Of is het te laat, Wat is goed, Wat is fout, Daardoor krijg je het soms benauwd, Zou je zoveel willen geven, Een bijdrage aan dit leven, Het leven wat al zo ‘beperkt’ kan zijn, Maar wat is het leven ook vaak zo fijn, Wordt ook dit vaak bepaald, En wordt alles afgeschaald, Zo ook hebben wij moeten leven, Met een ‘beperking’ dat ons zomaar werd gegeven, Doe je alles met ‘gezond’ verstand, En weet je ook niet waar je belandt, Heb ik gemerkt dat iedereen alles heeft gegeven, Om alles zo ‘normaal’ mogelijk te laten beleven, Is alles niet in een koud jasje gaan zitten, Maar deed de cliënt ons ons hart nog verhitten, Ging je vaak met een dubbel gevoel, Maar steeds met hetzelfde doel, En heb je gevoeld dat je altijd welkom bent geheten, Het belangrijkste is ook niet jezelf te vergeten. Ben ik dankbaar met mijn collega’s en de inzet. Maar het meest nog met die personen die deze wereld extra bijzonder maken. Een wereld vol wonderen, en geen verschil. En al zijn de wonderen de wereld nog niet uit. We zullen er staan en voor blijven gaan!

Samen sterk, is samen één.

Anne m a r ie

Test Naar gevoel In je neus En in mijn keel

CORONA?

Carmen

In de corona tijd heb ik veel creatieve dingen gedaan waardoor ik creatiever ben geworden en ook zelfstandiger

Tuindorp straat

Mi ke

Saai Geen werk 1,5 meter regel Wat een pokketijd

CORONA :-( Samen Buiten zitten Tijd voor hardlopen Zorgen voor het buurhondje

CORONA :-)

D ai sy

Deze mooie kleurplaten heb ik gemaakt omdat ik dit nou heel veel aan het doen ben in deze coronatijd. Ik vind dit nou echt leuk om te doen. Ik mis alle Aveleijn evenementen. En andere evenementen mis ik ook. Nou hoop ik dat de evenementen weer een keer doorgaan, dan doe ik er weer aan mee. En dat ik jullie van de begeleiding weer een keer kan zien. Tot gauw! Groetjes van Daisy uit Enschede

Laura

De Groene Bogen

Ro wena

Ineens werd de tijd anders Op een dag kwam er een bacterie binnen. Regels die er aankwamen waar je maar aan vast moest pinnen. De wereld werd even iets anders, er kwamen nieuwe wetten waaraan iedereen zich moest voldoen. Geen enkele persoon kon hier iets aan doen. Mensen werden zieker en zieker en kregen te maken met de dood. Dit werd met de dag alleen maar begroot. Ouderen hadden te maken met een strijd, dit was wel een feit. Mensen met een beperking kregen regels waar strikt aan gehouden moest worden en velen werden boos. Hier werd voor gekozen door het kabinet van volksgezondheid, die hiervoor koos. Mensen werden boos en verdrietig en misschien wel kwaad op elkaar. Het is niet nodig, maar het was wel waar. Er kwam een lockdown op winkels en andere keten. Er kwam een nieuwe regel die iedereen minder vond dat was 1.5 meter van elkaar af meten. Bezoekjes en visite werd het even niet meer, dat deed vele mensen zeer. Nu heeft de corona iets meer lichtpuntje aan de horizon gegeven door regels die we met z’n allen aan zijn gegaan. Wij hebben met z’n allen ons best gedaan. Misschien komt er weer een nieuwe golf en dat is rot, maar ook dat kunnen we aan. Ik vond het ook vervelend, maar nu weten we wel waar we voor gaan. Corona is niet zomaar iets voor de maatschappij en maakt het onwenning van een hele andere kant. Wij hebben dit allemaal wel volbracht en dat houdt het hele samenwerking met diegene die bij je staat met de dag een beter band.

Hallo allemaal, Op zaterdag 15 augustus jl. hebben we voor de eerste keer sinds maart een koffiemoment kunnen houden waarbij we met zeven personen aanwezig waren. Dit kon, dankzij de werkgever van Erwin, die het goed vond dat we de binnentuin van het Gelderman-complex in Oldenzaal gebruikten. Dit beviel ons allemaal zo goed, dat we de volgende keer dat we hier mogen zijn nog meer cliënten kunnen uitnodigen, op anderhalve meter en buiten! De foto’s laten zien dat de koffie goed was en de plek geweldig! Groetjes,

Erwin, Jan, Frank, Marian, Koen, Lisette en Joke

‘t Veldhoes

Tho ma s

Do ri en

DE VRAAG IS:

Wat is jouw coronagevoel? Wat is jouw coronagevoel? Er schiet van alles door mijn hoofd, het is een heleboel. Wat moesten we doen, heel wat bedacht. Het ging allemaal heel goed, zelfs beter dan verwacht. Heel wat regels en protocollen erbij. De een voor hygiëne de ander voor veiligheid, er kwam heel wat voorbij. Hard werken, veel humor. Dat hoort erbij. Vervelende momenten ombuigen met een grap en een lach, zo gaat onze werktijd mooier en sneller voorbij. Samen werken aan zoveel mogelijk controle op dit vervelende COVID-probleem, Hou vol, ga door. Samen slaan we ons er doorheen! Nu even een paar weken vakantie, lekker vrij. Even alle aandacht thuis, Over twee weken ben ik er weer bij. Dan ben ik terug om te werken, waar jullie wonen! Weer aan het werk voor het realiseren van jullie dromen! Onze cliënten zijn kanjers. Mijn collega’s net zo goed, dit is in het kort wat corona met me doet!

Ellen

duikelaar je leven lijkt in evenwicht standvastig en onwankelbaar positie fier rechtop, vrij zicht nog onbewust van het gevaar ruw duwt plots tegenslag, je zwicht kantelt in onbalans, loodzwaar duister bedekt het hemellicht jouw waarheid blijkt een leugenaar val je dan, kwetsbaar en ontwricht weet, er staat iemand voor je klaar liefde vormt steeds vast tegenwicht tuimelend als een duikelaar ervaar je stille kracht die richt geloof en hoop als steunpilaar

Ge rard

Beste mensen, In de periode van het coronavirus, mocht ik niet werken op mijn D.A.C. het klussenhuis. Ik hoorde dat van mijn begeleidster van de Westerstraat. Gelukkig hebben de begeleiders en begeleidsters en mijn stemmendokter mij geleerd om met mijn stemmen om te gaan. Rust en ritme zowel overdag als ’s avonds en ’s nachts. Ik heb zelf een schema gemaakt met mijn begeleidster. Dat heeft mij erg goed gedaan. Vaste tijden uit bed, vaste tijden eten en pauzes, vaste tijden werken. Om mijn dag zo goed door te mogen brengen. Waar ik dankbaar voor ben: top Aveleijn! Vaak ging ik naar Nederland in beweging kijken of fietsen (wat ik binnen kan gaan doen). De fiets heb ik gekregen van mijn pleegmoeder. Dat vind ik erg lief van mijn pleegmoeder. Ik heb vrijwillig 75 kleurplaten voor het tijdschrift de Schik gemaakt. Ik ben trots op het maken van die kleurplaten. Ik fitneste toen thuis en ik heb een aantal spullen gekocht met mijn begeleidster. Ik heb in januari een passe-partout snijder gekocht uit Zeeland. En in de coronatijd heb ik 200 stuks passe-partouts gesneden voor een vriendin uit Almelo. Dat karton heb ik gratis gekregen van een vriend. Dat was erg top van die vriend. En ik heb kaartjes gemaakt van aardappelen. Als ik last kreeg van mijn stemmen in mijn hoofd ging opruimen en stofzuigen. Daar kreeg ik weer een goed gevoel van. Mijn stemmen in mijn hoofd zijn soms best wel aardig voor mij. Ik moest elke keer afwassen van mijn stemmen zodat ze zien dat het met mij goed gaat. Ik mocht een hele tijd niet weg in verband met de risicogroep zegt Aveleijn. Ik heb twee mooie schilderijen thuis gemaakt voor twee klanten waar ik trots op ben. Drie en half maand thuisgewerkt. Met vriendelijke groeten, Gerard Keizer (Kunstenaar)

Chri st i e n

Hallo allemaal, Graag wil ik een stukje schrijven over mijn ervaringen in deze coronacrisus. In februari dit jaar zag ik beelden in het journaal van mensen met mondkapjes! Later hoorde ik dat dit zich in China afspeelde. Daar waren mensen met corona besmet! Ik wist toen nog niet wat het echt allemaal inhield. In maart dit jaar begonnen ze er over te praten op mijn werk. Vanaf ongeveer 15 maart zaten mijn man en ik thuis! Eerst zat mijn werk nog voor iedereen dicht. Maar later gingen ze open voor 15 mensen per afdeling. Mijn man zit in de risicogroep zoals dat zo mooi heet. Dus ik moest thuis blijven. (Maar geen vakantie hoor) Ik kreeg thuiswerk! Oh wat spannend zeg. Ik ben iemand die op het werk heel snel om hulp vraagt (vroeg) Nu moest ik alles zelf doen!! En ik kreeg eigen orders thuisgebracht! Oh, wat was ik trots. Maar er kwam een grote verantwoordelijkheid op mijn schouders terecht. Helaas mag ik geen foto’s laten zien van de stickers. Dan zouden jullie kunnen zien hoeveel het er soms wel niet waren. Wel zien jullie hiernaast mijn eigen mal. Desalniettemin hebben mijn man en ik ons goed gered. Begeleiding kregen we via videobellen.Dat was even wennen. Maar handig dat het zo kan tegenwoordig. Wij konden tot zover het mogelijk was met de coronamaatregelen ons nog redelijk vrij bewegen. Maar een goede vriendin van ons moest vanaf maart letterlijk binnenblijven!! Dat lijkt me verschrikkelijk. Gelukkig hebben we lekker veel gebeld. En we zijn 1 keer op raam bezoek geweest. Maar het was geen makkelijke tijd voor haar. Het coronavirus is nog niet weg. Dus een vriendelijke vraag aan julllie: Laten we ons allemaal alsjeblieft aan de coronamaatregelen houden en anderhalve meter afstand houden als we zo nodig naar het strand willen. Zodat er voor sommige mensen van ons niet weer een lockdown komt. Want daar moeten we toch niet aan denken!! Laten we hopen dat er niet weer een nieuwe golf komt!! Allemaal nog een fijne zomer en tot de volgende keer. Groeten van Christien Roelofs

At el i erZ

Tamara

Hallo lezer Ik zal je vertellen hoe ik de coronatijd heb beleefd en hoe nu met mij gaat. Ik woon met 24 uur zorg in Enschede. De coronatijd was niet makkelijk. Zelfs totaal niet makkelijk. Ik had erg veel moeite met de omschakeling van zelfstandig naar afhankelijk van begeleiding. Van volle agenda naar lege agenda, dat koste mij ook veel moeite. Ik wou werken, maar dat mocht niet. Geen vrienden en familie, echte lockdown. Waar ik eerst niks mocht, mocht ik vanaf eind juni alles weer gelukkig tot de herfst. Ik heb me wel weten te redden. Op een gegeven moment kwam iemand met het idee dat als je ni et alleen wilt eten, maak het dan gezellig aan tafel. Zo’n handig idee, zo voelde het niet dat ik alleen at. De beer had ik erg veel vast, dat was mijn grote steun in deze moeilijke tijd. En nu nog is de beer tot mijn steun waar ik veel aan heb als ik het erg moeilijk heb. En ik ben ook erg veel afgevallen in coronatijd: 10 kg. In totaal 35 a 36 kg over de jaren heen. Ook was ik vaak creatief bezig. Schilderen, kleuren en tekenen. Daar ben ik altijd druk mee geweest. Nu ben ik net begonnen met het maken van schilderijen om ze daarna te verkopen. Kijk deze ezel maakte ik ook zelf. Neem gerust een kijkje op mijn website, dat is de moeite waard: www.creatievekunstschuurvantamara.blogspot.com De schilderijen zijn ook te koop.

De Hoesstee

Je ssi c a

St ephani e

Eenzaamheid in de coronatijd... Ik ben Stephanie, 43 jaar en woon nu 3 jaar binnen Aveleijn. Ik ben al 13 jaar gelukkig getrouwd met mijn man Stephan, die woont in een andere instelling. Om de week zien we elkaar in het weekend. Dan is het altijd heel fijn om bij elkaar te zijn en om samen leuke dingen te doen. Op 15 maart 2020 zou ik op bezoek gaan bij Stephan, maar kreeg toen te horen dat dit niet mocht vanwege het coronavirus. Ik was kwaad en verdrietig. Ik zag anderen van mijn groep wel naar huis gaan voor langere periode en vond dat niet eerlijk. Ik had het gevoel dat anderen werden voorgetrokken. Het nadeel voor ons was dat Stephan ook te maken had met de regels van zijn instelling. We konden hierdoor maanden lang niet bij elkaar op bezoek komen. Ik werd hier behoorlijk depri en chagrijnig van. Beeldbellen vonden we allebei erg irritant om te doen. Ik heb in die tijd veel gesprekken gehad met mijn gedragswetenschapper en met mijn begeleiders en dat luchtte wel een beetje op. Op 13 mei 2020 mocht ik eindelijk weer naar Stephan toe. We waren allebei hartstikke blij om elkaar weer te zien. We kwamen naar elkaar toe lopen, we moesten huilen toen we elkaar zagen en hebben elkaar wel stiekem heel snel een kus en knuffel gegeven terwijl dat eigenlijk niet mocht. Het was al met al zo’n onzekere tijd voor ons, vooral omdat we niet wisten wanneer en of we elkaar nog zagen. Een tip voor alle instellingen is dat als er nog weer een lockdown komt, zorg dan dat getrouwde stellen in ieder geval bij elkaar kunnen zijn.