Uit 't Hart - wijkkrant Heilig-Hart - winter 2025-2026

UIT HET HART

WIJKKRANT HEILIG HARTWIJK

Vernieuwde reglementen

Beste buurtbewoner,

Terwijl de dagen korter worden en de lichtjes onze straten weer doen schitteren, sluiten we 2025 af met een warm gevoel. Het was een jaar vol ontmoetingen, buurtfeesten en creatieve initiatieven die onze wijken deden bruisen.

Samen hebben we opnieuw bewezen hoe sterk verbonden we zijn, zelfs in de koudste maanden.

Ook in 2026 staat er heel wat moois op de planning. In deze wintereditie vind je een goedgevuld overzicht van activiteiten en nieuwtjes die jouw buurt doen leven. Laat je inspireren en geniet van de gezelligheid die deze tijd van het jaar met zich meebrengt.

Veel leesplezier!

Tom Thijsen S teven Vandeput Schepen van Burgemeester Wijkopbouw

Vanaf 1 januari 2026 kan je het hele jaar door een erkenning én subsidie aanvragen voor je buurtcomité of wijkraad. Geen ingewikkelde administratie meer, gewoon klantvriendelijk en eenvoudig. Zo heb je meer tijd om samen activiteiten te organiseren, noden op te vangen en te signaleren en jullie buurt nog sterker te maken.

Wijkbudget: samen maken we Hasselt warm!

Heb je een idee dat de buurt dichter bij elkaar brengt? Een project dat gezelligheid en verbondenheid schept in de straat of wijk? Dan kan je nu een wijkbudget tot maximum 2.500 euro aanvragen om jullie plan waar te maken. Trommel minstens vijf buren op die mee achter het voorstel staan, en dien jullie aanvraag in vóór zondag 15 februari. Zo zetten we samen Hasselt in beweging!

Meer info en aanvragen: www.hasselt.be/wijkbudget.

Inhoud

p2 Stadsinfo

p3 Inhoud – Rechtzetting

p4-5 S truikelstenen

p6 Tramstraat

p7 Wijkraad

p8 Kerst in tent & hart / Torenhoog Akte II

p9 Brand Gelatinefabriek

p10-11 L uc Valkenborg

p12-13 Parkeren

p14 Agenda Repair Café / b rug kanaalkom

p15 T he Creek / CASH shop

p16-17 D e Spor tegen werkloosheidg esprek Sam Kerkhofs

p18 H artStarter Rik Verheye

p19 Edgar Darimont

p20-21 Werner Roef

p22 Levensloop w ijkteam - Colofon

p23 Iron woman

A strid Volders

Rechtzetting – De lift van de A. Hertzstraat

In het vorige nummer meldden we informatie over het gebruik van de lift aan de Armand Hertzstraat. Daarbij gaven we een te hoge kostprijs mee voor de universele bedieningssleutel die nodig is om de lift te gebruiken. De stad laat weten dat zo’n universele Eurosleutel slechts 37,50 euro kost wanneer je deze rechtstreeks aanvraagt bij de organisatie die het beheer doet. Bij een installateur (zoals het eerder vermelde bedrijf) ligt de prijs inderdaad een stuk hoger.

Je kan de sleutel rechtstreeks aanvragen via het formulier op www.eurosleutel.nl. Voeg bij je aanvraag een bewijsstuk toe dat aantoont dat je aan de voorwaarden voldoet. De sleutel is bedoeld voor ouderen vanaf 70 jaar en personen met een fysieke handicap of functiebeperking (zoals scootmobielof rolstoelgebruikers, mensen met een visuele beperking, stomapatiënten of personen met chronische darm- of urinewegproblemen). Met deze sleutel worden meer dan 10.000 locaties in heel Europa beter toegankelijk -- en dus niet enkel onze lift. (ds)

Wil je jouw informatie over een evenement, gebeurtenis, … in de wijkkrant laten opnemen? Stuur dan voor 20 februari 2026 een mailtje naar raymond.rutten@telenet.be

Pierre, Jozef en Victor Hick: drie namen om nooit te vergeten

Op zondag 9 november werden in de Eerste Eeuwfeeststraat drie struikelstenen gelegd voor het huisnummer 18 tijdens een ingetogen herdenkingsmoment. Deze stenen maken deel uit van het project ‘Stolpersteine’ van de Duitse kunstenaar Gunter Demnig.

Op de laatst gekende verblijfsplek van slachtoffers van het Duitse nationaalsocialisme plaatst hij overal in Europa kleine kasseistenen als aandenken aan hun moed en lijden. Demnigs assistent en opvolger legde de drie stenen omdat de gezondheid van de kunstenaar het niet langer toelaat om dit persoonlijk te doen.

De bedoeling is natuurlijk niet om over deze stenen te struikelen. Om het messing plaatje met de geboortedatum en deportatiedatum van de betrokken persoon te lezen, moet je vooroverbuigen. Op die manier toon je respect voor zijn of haar inzet voor de vrijheid van iedereen. “De herinnering aan de moedige daden van al deze mensen mag immers nooit verloren gaan”, meent Hasselaar Jörg-Werner Palm, de initiatiefnemer voor de Hasseltse struikelstenen.

In het totaal heeft Hasselt er nu al 18 en de komende vijf jaar komen er elk jaar nog 10 bij.

Moedige familie

Nadat Duitsland voldaan had aan de afgedwongen herstelbetalingen van de Eerste Wereldoorlog, werd het bezettingsleger ontbonden en vervoegde Pierre Hick het Elfde Linieregiment in Hasselt. Als onderofficier kreeg hij het voorrecht om in de nieuwbouwwijk op het Windmolenveld een woning aan te kopen. Na de Achttiendaagse Veldtocht in 1940, leverde hij zijn militaire uitrusting in bij het Duitse bezettingsbestuur, maar ondergronds zette hij de strijd verder. Als stichtend lid van het Geheim Leger speelde hij een belangrijke rol bij de sabotageacties en het doorspelen van inlichtingen.

De Duitse bezetter had al vlug niet alleen vader Pierre, maar ook zijn twee zonen in het vizier. Jozef was de bezetter meestal te snel af, zoals die ene keer dat hij op de trein van Brussel naar Hasselt via het coupévenster wist te ontsnappen. In zijn vlucht liet hij echter wel belastende bewijsstukken achter: een bundel pamfletten, bedoeld om in Hasselt te verspreiden. Jammer genoeg werd hij verraden en in Hasselt opgepakt. De jongste zoon Victor was betrokken bij de Komeetlijn, de belangrijkste vluchtroute die het Belgisch Verzet organiseerde.

Arrestaties

Waar iedereen schrik voor had, gebeurde vroeg in de ochtend, op 7 december 1943: het dramatische bevel “Aufmachen! Schnell!”, bedoeld voor zoon Victor en vader Pierre. Victor, amper 16 jaar oud op dat ogenblik, had pech terwijl Pierre erin

slaagde om te ontsnappen. Op 7 februari 1944 werd hij echter verraden en de bezetter stuurde hem direct naar het kamp Flossenbürg in Duitsland.

Jozef was toen al meer dan een jaar aangehouden in Brussel, in november 1942. Eerder had hij twee keer geluk dat men hem kort na een arrestatie toch weer liet gaan.

Hij passeerde toen wel in verschillende gevangenissen, onder andere in Breendonk.

Zowel Victor als Jozef zaten ook kort in de gevangenis van Hasselt. Hun zus Maria probeerde hen toen te bezoeken om troost te brengen in hun moeilijke leven. Victor mocht om de twee maanden zelfs een brief naar huis sturen. Hij moest die brieven wel in het Duits schrijven en er was bovendien strenge censuur.

Sterven na ontbering…

Eind 1944 zaten Pierre en Victor een korte periode samen vast, eerst in de gevangenis in Nürnberg en daarna in het kamp Flossenbürg. Toen werden ze echter gescheiden.

Pierre moest aan het werk in een steengroeve aan de Donau. Hij stierf daar aan uitputting op 31 maart 1945 en zijn lichaam verdween in een van de ovens.

Victor moest gedwongen helpen bij de herstelling van de vlieghaven in Ganacker,

want dat vliegveld was het regelmatige doelwit van geallieerde bombardementen. Zijn situatie was echter onleefbaar. Er was te weinig voedsel beschikbaar, het werk was slopend en er was nauwelijks bescherming tegen de winterkou. Op 5 april 1945, amper een maand voor de capitulatie van Duitsland en enkele dagen na zijn vader, stierf ook Victor aan ontbering en uitputting. Zijn resten werden later naar België overgebracht en kregen een plek op het ereperk van het grote kerkhof. De krant kopte vijftig jaar later: “Victor woog bij zijn dood amper nog 35 kg”.

… en overleven om te getuigen

Jozef overleefde als enige van de drie, na mensonterende verblijven in liefst drie kampen die achteraf omschreven werden als ’de hel’: Vucht, Dachau en Sachsenhausen. In dat laatste kamp vonden zijn bevrijders hem levend maar uitgeput terug, samen met tal van anderen. Terug thuis getuigde hij tijdens lezingen over zijn onmenselijke leven in deze gevangenissen en werkkampen. Jozef overleed in juli 2002 in Hasselt. De volledige verhalen van Pierre, Jozef en Victor vind je terug via de website van de stad. Scan daarvoor de QR-code. Vergeet hen echter nooit. (Annemie Reysen/ds)

Maar waar ligt toch die Tramstraat?

Nu aan het station alles in gereedheid wordt gebracht voor de trambus van het hoogwaardig openbaar vervoer (HOV) komt de Tramstraat ineens terug in beeld. Deze straat strekte zich aanvankelijk uit tussen de Bampslaan en de Grote Breemstraat. In 1903 werd ze genoemd naar het nieuwe vervoermiddel dat sinds de eeuwwisseling Hasselt bereikte via de kleine ring. Gemeenten in heel Limburg kregen op die manier een aansluiting met Hasselt. En intussen gingen Hasselaren met de tram op uitstap tot in Luik.

Bovendien gebruikte men de tram ook voor het vervoer van goederen zoals kolen, bouwmaterialen, hout of bieten. Tram 495 kende iedereen bijvoorbeeld beter als de suiker- of bietentram. Deze lijn eindigde namelijk aan de suikerfabrieken Notre Dame in Oreye. Controle was er in die tijd trouwens ook al, en niet alleen op geldige vervoersbewijzen. Controleurs speurden hier namelijk ook naar smokkelwaar.

In 1958 verdween de tram stapte het streekvervoer over op bussen. Het autobusplein dat ontstond na de opruiming van het oude goederenstation, kreeg in 1974 de naam ‘Monseigneur Broekxplein’. Zelfs het straatnaambord van de Tramstraat verdween. Niet elke beller is te vertrouwen

En ook Google Maps lijkt een beetje de kluts kwijt: die toont de straat weliswaar, maar situeert ze aan de andere kant van het plein… In elk geval ligt de nieuwe HOV-infrastructuur – in de ogen van sommigen wellicht ironisch – op de plek van de oude Tramstraat.

(Annemie Reysen)

Verslag

1ste Open Forum

Op zaterdag 27 september organiseerde de wijkraad haar eerste Open Forum. Een 40-tal bewoners gingen toen in gesprek met

de leden van de wijkraad en met elkaar over diverse thema’s in de hele wijk – zoals mobiliteit, duurzaamheid, sociale cohesie – en over het ‘wensbeeld van de wijk’. Dat aantal lijkt misschien weinig ten opzichte van de ongeveer 3.500 gezinnen die onze wijk telt, maar toch leverde die input waardevolle informatie op waarmee de wijkraad de komende jaren aan de slag kan gaan.

Grote verrassingen kwamen niet uit de bus. “Behalve dan misschien dat er weinig gesproken werd over groen in de wijk. Nochtans bleek uit de 124 reacties op de voorafgaande online bevraging dat heel wat mensen dat toch belangrijk vinden”, horen we.

Quick wins

De komende maanden gaan de leden van de wijkraad in elk geval in overleg met de stad om een aantal ‘quick wins’ te realiseren, kleine of snel uitvoerbare veranderingen met een zichtbare impact. Het bospad achter het Crutzenhof staat onder andere op dit lijstje. Voor heel wat inwoners is dat een vaak gebruikte en geliefde zachte verbinding, maar dan moet gewoon de overwoekering van struiken aangepakt worden. Veilige fietsparking in verschillende parkjes is nog zo’n eenvoudige ingreep, net zoals extra of werkende straatverlichting op sommige plaatsen. Of extra laadpalen voor elektrische voertuigen, “zonder dat er ‘normale’ parkeerplaatsen verdwijnen. Het evenwicht tussen die twee moet er wel blijven.”

Verder zoekt de wijkraad op korte termijn ook manieren om inwoners beter en sneller te informeren over alle activiteiten en evenementen die in de hele wijk op stapel staan. Initiatieven zoals het Zomerfeest of

Cinékuur zijn intussen goed ingeburgerd, “maar vaak zien we nog affiches van tal van andere, kleinere evenementen. Jammer, want dat zijn elke keer opnieuw kansen om de sociale cohesie te bevorderen,” vindt de wijkraad.

Werkgroepen en uitbreiding bestuur

Voor grotere en meer complexe problemen zoals de mobiliteit in de wijk en de eventuele overlast die hier soms bij hoort, zal de wijkraad vanaf januari aparte werkgroepen oprichten. “Daarvoor is opnieuw de hulp en input van bewoners nodig, dus wie zin heeft om zich hiervoor te engageren, is vanzelfsprekend heel welkom. En ook wie na dit eerste aanloopjaar wil aansluiten bij ons vast bestuur, zien we heel graag komen!”

Agenda 2026 - Noteer nu alvast…

Zaterdag 31 januari 2026: Nieuwjaarsdrink + verjaardagsfeest 1 jaar wijkraad (zie achterzijde)

Zaterdag 27 juni 2026: Zomerfeest

Zaterdag 29 augustus 2026: Cinékuur

Zaterdag 26 september 2026: Open Forum

Wil je zelf deelnemen aan de wijkraad (bestuur) of een werkgroep? Meld je dan aan via wijkraadheilighart@gmail.com.

Kerst in tent & hart

Tent Heilig-Hartplein, 20 – 26 december

Zaterdag 20/12: Opening Winterbar vanaf 19 uur

Zondag 21/12 om 16 uur: Sing-a-long (kerstkoor), muziekjamsessies. Sint-Vincencius voorziet drank en hapjes en krijgt ook de opbrengst.

Maandag 22/12: Vinyl Vibes Winterbar met DJ Bart (Cinékuur) en DJ Ben Moors

Dinsdag 23/12: kindernamiddag vanaf 14 uur met kinderfilm om 16u30 - Surprise Kerstfilm vanaf 20u i.s.m. buurtwerker Jonas (stad Hasselt)

Er was geen plaats in de herberg, dus koos Kerp voor een grote tent op het HeiligHartplein en een boeiend kerstweekprogramma. Zoals je weet staat Kerp voor buurtinitiatieven en ontmoetingen in en rond de kerk met speciale aandacht voor mensen in kwetsbare situaties. Hun gezellige winterbar sluit elke dag om 23 uur. Kom zeker naar de open repetitie van het kerstkoor op zondagnamiddag 21 december vanaf 14 uur. “Vergeet deze keer zeker geen rode jas, muts of sjaal”, raadt Chris Adams lachend aan. “Kom gewoon af en draag liefst ‘a touch of red’!” Wil je meezingen? Laat het Chris dan op voorhand weten via 0473/299630. Dan ontvang je partituren van de 14 gekozen nummers.

Woensdag 24/12: eetnamiddag (chili con/sin carne) van 14 tot 18 uur door Café Anoniem, Kerstlichtjes-wandeling i.s.m.

’Hartvieringen’ (Jesse en Joke, de vroegere parochiemedewerkers) van 17 tot 19 uur.

Donderdag 25/12: kerstgezellige ontmoeting met koffie. Kijk op Hoplr!

Vrijdag 26/12: afsluiting Kerstweek vanaf 14u  met spelletjesnamiddag, Soep Op Stoep en wafels… i.s.m. Welzijnszorg, Samana & Beweging.net

Hasselt Torenhoog, Akte II

Vorig nummer vertelden we al over de lopende expo ‘Hasselt Torenhoog’ in CCHa die nog loopt tot 17 mei 2026. Architectuurwijzer breit daar nu een extraatje aan, ‘Akte II’. Er zijn nieuwe foto’s van Sepideh Farvardin én ook kunst van Kristof Ribus, een architect-kunstenaar die in 1978 in Hasselt geboren is en opgroeide in de Burgemeester Bollenstraat. In woord en beeld onderzoekt en bevraagt hij waarvoor de torens staan. Bij de expo vind je nu bovendien postkaarten van de getoonde werken, én je kan ook de originele tekeningen van Kristof kopen. (ds)

“Brand!! Roep de pompiers!”

In mei en in september brandde het in de resterende gebouwen van de Gelatinefabriek. Gelukkig waren dit relatief kleine branden die onze brandweerburen snel onder controle hadden. In 1927 brandde het echter ook al op dezelfde plek, maar toen hadden onze pompiers een iets groter probleem...

Op 30 september 1927 woedde immers een hevige brand op het fabrieksterrein van de Gelatines. Heel snel stonden verschillende loodsen met bijzonder brandbare producten in brand. Enkel de loodsen voor de zuivering van de gelatine, de kalkkuilen, de smidse, het labo en het gebouw van de electriciens bleven gespaard. De pompiers maakten die dag echter een slechte beurt bij gebrek aan groot materiaal, en zowel het bedrijf als het stadsbestuur moesten noodgedwongen de gevolgen van die “ellendige toestand van de politiebrandweer” onder ogen zien.

Lokale aankoop

In 1928 kocht de stad daarom een eerste autopomp aan, schrijft onze hulpverleningszone op haar website. 83.700 frank ontving de lokale Renault-dealer Robben in de Demerstraat voor dit goed uitgeruste voertuig – voor die tijd toch. Het bleek zelfs een vooruitstrevende investering. Want in de jaren 1930 reden onze pompiers bijvoorbeeld met deze autopomp naar Sint-Truiden om een brand in het kasteel van Nieuwenhoven te helpen blussen.

Tijdens WO II was het bovendien de enige, echte brandweerwagen die ons korps ter beschikking had, ook tijdens het zware Paas-bombardement in 1944. Uiteindelijk bleef het voertuig ongeveer 25 jaar in dienst, tot in het begin van de jaren 1950.

Stille getuigen

Heel toevallig ontdekte een Nederlandse fotograaf in 2015 dit type brandweervoertuig in een verlaten loods in Frankrijk. Zijn foto’s zijn vandaag zelfs stille getuigen van een opmerkelijk verhaal (scan QR-code). Een aantal mensen hadden namelijk diverse oude brandweervoertuigen verzameld om er een museum mee op te richten. Maar de financiële kosten waren te zwaar en het project stopte daarom in 2009. Intussen is de loods zelfs helemaal afgebroken, en weet niemand wat er gebeurde met al die historische brandweervoertuigen. Nu, ‘onze’ eerste brandweerwagen staat toch maar mooi op deze foto! (ds)

Boeven vangen

In 1977 start Luc Valkenborg als inspecteur bij de gerechtelijke politie arrondissement Hasselt (omvat zowat half Limburg). Hij wordt er commissaris, hoofdcommissaris en in 2001 directeur, waarna hij er de moeilijke fusie tussen politie- en rijkswachtcultuur vormgeeft. Zonder uiteraard het hoofddoel uit het oog te verliezen: misdadigers oppakken. Voor een leek klinkt het paradoxaal, maar ‘moordonderzoeken’ bijvoorbeeld zijn voor Luc doorgaans

Ex-politiebaas en sociaal geëngageerd:

Luc Valkenborg

Geboren in onze wijk. Hij studeert criminologie. Na zijn huwelijk, een ommetje van vijf jaar naar Runkst. Dan koopt en betrekt hij de ouderlijke woonst. Hoe dichter kan je terug naar je roots?

simpel. “Omdat je er telkens naar dezelfde grote motieven kan kijken: geld en relaties”, legt hij uit. “Onderzoeken naar drugs- en mensenhandel daarentegen zijn veel tijdrovender en frustrerender door de voorgeschreven procedures, tussenkomsten van advocaten, …”

Toch blikt hij tevreden terug, op de periode 1990-1999 zelfs met een zekere fierheid: “Ik was toen hoofd van de moord- en zedenafdeling, we voerden in die tijdspanne zowat veertig moordonderzoeken uit en die kregen we ook allemaal opgelost.”

In 2001 lanceert Luc een ‘follow-themoney’ strategie. Hij breidt de financiële

afdeling sterk uit, creëert een antiwitwascel en richt een kaalplukteam op om systematisch de goederen van misdadigers in beslag te nemen en hen zo in het hart van hun bestaan te treffen. Ook zet hij een computerunit op die sindsdien fel is uitgebouwd. Vooral twee memorabele zaken blijven hem bij. In de eerste plaats de moord van Ronald Janssen op onder meer Annick Van Uytsel in 2007. “Een bijzonder akelige aangelegenheid met veel emotionele weerslag op het korps. Initieel konden we geen enkel bewijs vinden. Uiteindelijk is Janssen in 2011 toch gekraakt en heeft hij vier moorden bekend.”

Een andere zaak, ook berucht via een volgens Luc waarheidsgetrouwe tv-serie met acteurs Frank Lammers en Tom Waes, is deze van drugsbaron Janus van Wesenbeeck. “Gedurende de week woonde hij in een superbeveiligde villa in Lommel, tijdens het weekend en zoals hij het jarenlang gewoon was, op een camping. Pas na een anderhalf jaar durende undercoveroperatie konden we de crimineel in 2012 inrekenen.”

Internationale missie

In 2014 krijgt Luc van toenmalig commissaris-generaal Catherine De Bolle de opdracht om, in de strijd tegen de grenscriminaliteit, als verbindingsofficier Benelux een structurele samenwerking tussen de gerechtelijke politie van België/Luxemburg en deze van Nederland tot stand te brengen. Het houdt in dat de respectieve procedures en wetgevingen rond politionele bevoegdheden ééngemaakt

zouden worden. “Bedoeling was om de gerechtelijke politie van de drie landen bevoegdheid te geven op elkaars grondgebied, wat bijvoorbeeld toelaat over elkaars grenzen heen misdadigers te blijven achtervolgen”, verduidelijkt hij. “Het was een periode van vlotte samenwerking”, herinnert hij zich nog, “alleen was er altijd wel een of andere instantie die bezwaren had en duurde alles ellendig lang. Maar uiteindelijk hebben we de beoogde eenheid gerealiseerd.”

Blijvend actief

Sinds 2020 is Luc op pensioen. Veel van zijn verwezenlijkingen hebben blijvend effect op de werkwijze van onze gerechtelijke politie en indirect op onze samenleving. “Voor de toekomst zie ik vooral cybercriminaliteit als een grote dreiging waarmee haast elk individu vroeg of laat te maken krijgt.”

Luc is sociaal geëngageerd. Zijn rijke ervaring, onder meer als hoofd van de jeugdpolitie, komt hem uitstekend van pas in de uitoefening van het mandaat van voorzitter van een aantal vzw’s uit de bijzondere jeugdzorg en van voorzitter van de vzw scholengemeenschap Sint-Quintinus te Hasselt. Het zijn vrijwilligerstaken waarmee hij de handen vol heeft, maar de nieuwe connecties daarbij zijn voor hem een rijkdom.

Gelukkig vindt hij nog een uitlaatklep in het mountainbiken met vrienden, het wandelen met zijn vrouw Lizy en het geregeld treffen met zijn twee zoons en vijf kleinkinderen. Het maakt een man compleet. (Willy Cosyns)

In welke parkeerzone woon jij?

We zetten de belangrijkste parkeerprincipes nog even op een rij, gebundeld per parkeerzone in onze wijk. Het nieuwe parkeerreglement van de stad, waarover je ongetwijfeld al hoorde, verandert niets aan de geldende regels voor onze wijk.

Zone Station

Kuringersteenweg (beide zijden), Kleine en Grote Breemstraat, Ambachtsschoolstraat,

Goetbloetsstraat, Parklaan, Frans Massystraat, Mgr. Broekxplein, Tramstraat, Stationsplein, Geraetsstraat, Bampslaan, Passerelstraat, Brendelstraat.

- Betaalzone voor alle stadsbezoekers (werknemers, shoppers, toeristen, …).

Zij mogen 1x per dag 30 minuten gratis parkeren, maar moeten wél hun nummerplaat ingeven in een parkeerautomaat. Na 30 minuten kost parkeren 3 euro per uur (deelbaar, maximum 12 uren).

- Gratis op straat in zone Station en Alverberg voor elke bewoner met een bewonersparkeervergunning en voor persoonlijk bezoek via de elektronische bezoekersoplossing.

- Gratis toegang tot slagboomparking Astrid met aanvullende bewonersparkeervergunning met badge.

Zone Tuinwijk

Lazarijstraat (beide zijden), Mouterijstraat, Melkvoetstraat, Burg. Bollenstraat, Manteliusstraat, Rozenstraat, Vrijwilligersplein, Stokerijstraat (tot rotonde A. Hertzstraat), Gazometerstraat, Blijde Inkomstraat, Prinsenstraat, Eerste Eeuwfeeststraat, A. Hertstraat (beide zijden), Lijmstraat, Permekestraat.

- Betaalzone voor alle stadsbezoekers (werknemers, shoppers, toeristen, …).

Zij mogen 1x per dag 30 minuten gratis parkeren, maar moeten wél hun nummerplaat ingeven in een parkeerautomaat. Na 30 minuten kost parkeren 3 euro per uur (deelbaar, maximum 12 uren).

- Gratis op straat in zone Tuinwijk en Alverberg voor elke bewoner met een bewonersparkeervergunning en voor persoonlijk bezoek van bewoners via de elektronische bezoekersoplossing

- Gratis toegang tot slagboomparking Astrid met aanvullende bewonersparkeervergunning met badge.

Zone Alverberg

Oude Kuringerbaan, Palmstraat, Breestraat, Van Eycklaan, Rubenslaan, Lazarijstraat (vanaf de rotonde aan de A. Hertstraat), Haarbemdenstraat (beide zijden), Alverbergstraat en alle straten binnen dit gebied. De ventweg van de Herkenrodesingel valt niet onder deze blauwe zone.

- Blauwe zone voor alle stadsbezoekers (werknemers, shoppers, toeristen, …), dus gratis met de blauwe parkeerschijf en

Gebied Quartier Bleu, Gelatinesite en Parkwijk

Een nieuw ‘aanvullend reglement op het wegverkeer’ regelt sinds 26 september 2025 het parkeren in dit gebied. Enkel met een vergunning mag je parkeren langs de Slachthuiskaai, tussen het Broekermolenplein en de S-bocht bij parking Blauwe Boulevard. Voor het overige is de Slachthuiskaai een officiële voetgangerszone. Langs de Gelatineboulevard geldt een volledig parkeerverbod, behalve de parkeerstroken voor laden en lossen tussen 6 uur en 11 uur.

Voor het Ankerpad, Matrozenpad, Schipperspad en Kanaalpad geldt een volledig parkeerverbod.

Slagboomparking Astrid

Denk verder ook aan het Hasselts parkeerbudget van 100 gratis uren dat elk Hasselts gezin jaarlijks krijgt voor deze parking. Ook bestaat de mogelijkheid om hier een abonnement te nemen, zodat je zeker bent van een parkeerplek. Zo’n abonnement bestaat in twee varianten: een ’24/7 bewonersabonnement’ van 50 euro per maand, of een ’bewoners abonnement

gedurende maximaal 2 uren, van maandag tot en met zaterdag tussen 9 uur en 21 uur. De schijf ’verder draaien’ is verboden.

- Gratis op straat voor elke bewoner met een bewonersparkeervergunning.

Bewoners van dit gebied hebben voor hun eigen voertuig ook gratis toegang tot slagboomparking Astrid via de aanvullende bewonersparkeervergunning met badge. Hun persoonlijk bezoek parkeert daar gratis via de elektronische bezoekersoplossing.

Je kan natuurlijk ook altijd betalend ondergronds parkeren in parking Blauwe Boulevard. Vanaf 1 januari 2026 veranderen wel de tarieven. Je betaalt dan 1,80 euro per uur i.p.v. 1,50 euro. Een ganse dag kost vanaf dan 12 euro i.p.v. 10 euro.

avonden en weekend’ van 25 euro per maand. Onthoud tenslotte ook de nieuwe tarieven vanaf 1 januari 2026: vanaf dan betaal je 2 euro per uur (deelbaar) met een maximum van 15 euro per dag, van maandag tot en met zaterdag vanaf 9 uur tot 21 uur, uitgezonderd op wettelijke feestdagen en 11 juli. Kort parkeren is hier ook mogelijk, want als je binnen- en buitenrijdt binnen de 30 minuten, dan betaal je niets. Je moet echter wel een ticket nemen.

Heb je toch nog vragen? Contacteer dan de verkeerswinkel in ’t Scheep. (Of haal dit blad uit de wijkkrant en bewaar het…)

Repair Cafe Heilig Hart

heilighart.repair�

opgelet: in januari, de 2de woensdag - anders de 3de woensdag v/d maand

14(!) januari

15 april

15 juli

21 oktober 18 februari 20 mei 19 augustus 18 november 18 maart 17 juni 16 september 16 december

Methodeschool van Veldeke Gazometerstraat 4, Hasselt

De brug is op komst!

In het najaar van 2026 zal de nieuwe fiets- en wandelbrug over de Kanaalkom gebruiksklaar zijn.

Zo’n 10 jaar na de afbraak van de oude brug komt er eindelijk een waardige, maar vooral functionele opvolger die het Broekermolenplein in onze wijk verbindt met de kade in de Kempische wijk. In laatste instantie was er toch nog een beroep aangetekend, maar die klacht werd uiteindelijk ingetrokken na de nodige toelichting. Half oktober startten de nutsbedrijven al met hun voorbereidende werken. Intussen werkt men ook aan de nodige funderingen en brugpijlers op beide oevers. In een metaalbedrijf in Temse wordt tegelijk de brug van 55 meter in vier aparte delen gemaakt. Als die delen uiteindelijk aan elkaar gelast zijn, vervoert men de hele

brug per binnenschip naar Hasselt. Dat gebeurt naar verwachting in het voorjaar van 2026. Ten slotte volgt nog de afwerking van het bovendeel en de aanplanting van het groen dat de nieuwe brug omtovert tot een belevingsbrug. (ds).

Jong wijktalent droomt van Pukkelpop

Misschien heb je ze al wel eens gezien en gehoord, de vier jongens uit onze wijk die samen coverband The Creek vormen. Voorlopig zijn ze enkel lokaal actief, maar ze hopen dat daar op termijn verandering in komt.

The Creek bestaat uit zanger-gitarist Jannes Beulen, gitarist en tweede stem Mathis Beulen, bassist-gitarist Wannes Simons en drummer Wietse Stulens. Repeteren doen ze in de garage van de oma van Mathis in de Haarbemdenstraat. “Samen met mijn neef Jannes ben ik begonnen met een paar nummertjes te spelen op familiefeestjes en voor onze scoutsgroep SMAF”, vertelt Mathis. “Zo groeide stilaan het idee om een bandje op te richten. In het Virga Jessecollege, waar we allebei schoolliepen, maakten we Wannes en Wietse warm voor ons idee.”

“We hebben onze band The Creek genoemd omdat een kreek het begin van een riviertje is met veel bochten,

zoals het begin van ons bandje. En we willen de mensen ook meenemen in de stroom met onze muziek.”

“Ondertussen bestaan we al een tijdje en hebben we al wat optredens achter de rug: op de chrysostomosfuif van het college en op verschillende wijkfeestjes of evenementen van de jeugdbeweging. Maar ook op Hasselt Live stonden we al op het podium. Onze droom? Daar moeten we niet lang over nadenken: we willen heel graag eens op Pukkelpop spelen!” (raru)

CASH shop Stokerijstraat

Hasselt heeft sinds 9 december een nieuw neutraal CASH-punt ter beschikking vlak bij het centrum. Elke burger, ongeacht bij welke bank zij of hij een rekening heeft, kan in de nieuwe CASH-shop Stokerijstraat gebruikmaken van de functies ‘geld afhalen’ en ‘pincode wijzigen’. Klanten van Belfius, BNP Paribas Fortis, Fintro, ING en KBC kunnen er ook het saldo van hun rekening opvragen en geld storten – vandaar de naam CASH shop. Dit kan elke dag van de week tussen 6 uur ’s morgens en 24 uur ’s nachts bij drie geldautomaten.

Terwijl de samenleving almaar meer overschakelt op digitaal bankieren, stelt dit initiatief van de vier Belgische grootbanken zich tot doel om in het hele land een optimale spreiding van geldautomaten aan te houden. Zo behoudt elke burger de mogelijkheid om vlot aan cash geld te geraken in alle veiligheid en vertrouwen, zeker nu de deelnemende banken hun eigen netwerk van bankautomaten afbouwen. In Hasselt was er zoals gekend hoge nood aan bijkomende geldautomaten. (ds)

Begin oktober sloot De Spor zich aan bij een groot Limburgs initiatief om mensen aan het werk te krijgen. ’Skillsmatch’ wil namelijk gespreid over de komende drie jaren 400 vacatures bij industriële en logistieke bedrijven in Limburg invullen via kortlopende opleidingen en een aansluitend begeleidingstraject. ”Het grootste inclusieve arbeidsmarktproject ooit in onze provincie start vandaag”, stellen initiatiefnemers PlastIQ, VDAB Limburg, Atrium, Alternatief vzw en Sporting Hasselt. Met 1,2 miljoen euro kunnen ze alleszins terugvallen op stevige financiële ondersteuning vanuit Europa.

Drempels wegnemen

”Er is een serieuze vergrijzing bezig binnen de Limburgse bedrijven in deze sectoren”, vertelt regionaal directeur Joris Philips van VDAB. ”Tegelijk blijft men op vele plaatsen echter zoeken naar ’witte raven’. Terwijl er heel wat mensen aan de slag kunnen gaan van wie bedrijven het potentieel onderschatten. Enkel een degelijke, korte basisopleiding en daarna een begeleidingstraject op maat ontbreken vaak, stellen we vast.”

Onbekend is ongebruikt

”Investeren in een basisopleiding voor mensen met een zogenaamde ’afstand tot de arbeidsmarkt’ is volgens ons de sleutel om openstaande vacatures in te vullen”, vult projectverantwoordelijke Nathalie Massei

Skillsmatch: bankzitters in de vaste

kern doen belanden

aan. ”Gedurende twee weken werken we intensief met 9 mensen per groep aan hun basisvaardigheden. We willen hen zoveel mogelijk laten oefenen en helpen, zodat ze dan met een stevige rugzak naar een bedrijf toe kunnen stappen voor een stage, een IBO-contract of meteen een vast contract. Die bedrijven gaan we daarbij ook helpen trouwens, want soms kennen zij niet alle aanwervingsmogelijkheden.”

Match tegen de arbeidsmarkt

Hierbij kan Sporting Hasselt interessante deuren openen. ”We nodigen bedrijven uit tijdens thuiswedstrijden, om ons initiatief te promoten. Sporting heeft namelijk een heel sterk communicatienetwerk”, vertelt Nathalie over de rol van onze voetbalburen. ”Ergens is er wel een link met een voetbalploeg, namelijk met bankzitters die nooit speelkansen krijgen. We proberen gewoon om mensen in de vaste kern te krijgen.”

”Een match tegen de arbeidsmarkt spelen: dat is mooi omschreven”, lacht Sam Kerkhofs van Sporting. ”De initiatiefnemers keken naar meerdere voetbalploegen als partner in dit initiatief, maar wij zijn natuurlijk heel goed in aandacht genereren. Dit is bovendien een Limburgs initiatief, en als voetbalploeg van de hoofdstad moeten we daarin een beetje verantwoordelijkheid nemen. We steunen ook voluit de doelstelling: meer diversiteit in de talentontwikkeling voor de arbeidsmarkt. Daar blinkt voetbal nu net in uit, denk ik. Hier merk je het minst van de achtergrond van spelers.”

”Verrassend, ambitieus en goed.”

Tijdens een kort gesprek vat Sam Kerkhofs het seizoen tot nu samen in 3 woorden: “verrassend, ambitieus en goed”.

Verrassend? "Omdat de aanloop naar het seizoen wel een verrassing bood. Je doet de hele voorbereiding met een team en met een coach, en die krijgt dan een aanbieding de laatste week voor we beginnen. Daar moet je wel altijd rekening mee houden natuurlijk in het voetbal, maar toch blijft dat verrassend."

Ambitieus? "We blijven onze ambities bekrachtigen. Toen we in deze reeks kwamen, zeiden we dat we binnen de drie jaar de stap willen zetten. Vorig jaar werden we derde en ik denk dat we het dit jaar beter moeten doen. Waarom niet dit jaar al promotie afdwingen? Aan die ambitie heeft de trainerswissel weinig veranderd. Zolang er zoveel volk blijft komen zoals vandaag, denk ik dat we dat ook aan de supporters verplicht zijn om die ambities waar te maken."

Goed? "Het kon zeker altijd beter. Ik denk dat we tot nu één slechte match hebben gespeeld, hier thuis tegen Thes. Dat is natuurlijk extra pijnlijk. Tegen Belisia mochten we misschien wat meer ambiëren, maar voor de rest hebben we alle wedstrijden gewonnen. Er komen nog enkele moeilijke wedstrijden, en dan zullen we

weten waar we staan. Maar ik ben wel tevreden met hoe we gestart zijn." Een terechte uitspraak, als herfstkampioen van de heenronde.

Infrastructuur? "Er waren enkele jaren plannen om de staantribunes te moderniseren, maar ook veel kleiner te maken. Ik snap ook de nood die er toen was om dat te doen. Sinds de laatste twee jaar is dat natuurlijk niet meer het beste idee. We hebben samen met de stad bekeken om de hoofdtribune die volledig lek was, aan te pakken en weer waterdicht te maken. Want soms durft het hier in Limburg wel eens serieus te regenen." (lacht)

Keuze voor Sporting? "Ik denk dat we tot nu moeten zeggen dat onze keuze een hele goeie was. Het gaat veel sneller dan ik had gedacht. Ik had nooit gedacht dat we nu al hier zouden staan, dat er rekening met ons zou worden gehouden in de competitie. En tenslotte dacht ik aanvankelijk dat we langer zouden nodig hebben om de fanbase uit te bouwen die we vandaag hebben." (ds)

HartStarter Rik Verheye

Na een persoonlijke ervaring besliste Rik Verheye vorig jaar om zijn bekende gezicht (en invloed) te ‘doneren’ aan de campagne ‘Word HartStarter’ van de Belgische Cardiologische Liga. Met succes, laat directeur Rik Vanhoof weten. “Deze campagne heeft een sterke impact gehad op zowel bewustwording als gedragsverandering.” Ze kreeg aandacht van 86 grote media en bereikte meer dan 3,8 miljoen mensen via sociale media. De pop van Rik verscheen zelfs in ‘De Slimste Mens’ of tijdens een reanimatieles op Rock Werchter (zie foto). Maar belangrijker nog: de campagne leidde tot 1.121 nieuwe CPR-certificaten.

“Het doel was om reanimatie onder de aandacht te brengen en meer Belgen op te leiden tot levensredders. Daarnaast zagen onze partnerorganisaties een stijging in de vraag naar reanimatie -

Edgard Darimont, een bijna vergeten meester

Edgar Darimont (1909-1980) ontdekte al vroeg zijn tekentalent.

Op zijn vijftiende trok hij naar de academie van Hamburg voor een voortgezette opleiding als grafisch ontwerper. In die stad ontwierp hij vijf affiches voor dierentuin Hagenbeck.

Ging je in het Jenevermuseum al genieten van de prachtige tentoonstelling ‘Jenever en ZOO’? Dat kan anders nog tot en met 4 januari 2026. Ontdek via 200 objecten, waaronder 26 affiches en persoonlijke dagboeken, de rijke grafische erfenis van deze al lang overleden wijkbewoner.

lessen. Met deze resultaten zijn we daar duidelijk in geslaagd”, besluit Rik Vanhoof.

Meteen handelen

”Het toeval wil dat de Cardiologische Liga mij contacteerde over deze nobele campagne op dezelfde dag dat onze intussen ex-speler Timo plots ineenzakte na een oefenwedstrijd”, vertelt Rik Verheye. ”Voor mij was deze uitnodiging tot samenwerking dus een absolute no-brainer.” Hij vroeg zich trouwens al langer af hoe hij zou moeten handelen in zo’n noodsituatie en hoe je een hartstilstand bij iemand herkent. “Als je ziet hoeveel hoeveel respons en visibiliteit we op deze campagne kregen, kan ik enkel besluiten dat ik een trotse ambassadeur ben.”

Je kan zelf ook nog altijd HartStarter worden. Alle info vind je op www.wordhartstarter.be.

Terug in ons land bouwde hij verder aan zijn veelzijdige carrière. Hij werkte onder andere voor drukkerijen in Antwerpen en Brussel. In 1935 trouwde hij met Maria Hendrikx en verhuisde van Deurne naar Hasselt, en naar een job in loondienst bij drukkerij Roose. In 1940 koos hij er echter voor om te gaan werken als tolk voor de Duitse bezetter. Voor die activiteit belandde hij in 1946 anderhalf jaar lang in de gevangenis. In die periode tekende hij wel heel veel. Na zijn vrijlating kon hij opnieuw aan de slag bij drukkerij Roose, als freelancer ditmaal.

Beesten, jenever en sport

Tegelijk bleef Darimont actief en creatief als grafisch ontwerper, vanuit zijn atelier aan de Oude Kuringerbaan. Hier

maakte hij heel veel dierentekeningen, maar ook portretten, affiches, etiketten, verpakkingen, briefhoofden en zelfs neonreclames. Hij was dus zeker niet alleen een ‘beestentekenaar’. Zowel zijn iconische giraffenaffiche van de Antwerpse Zoo als de even bekende jeneverfles op de ton van stokerij Smeets of het klaverblad van stokerij Fryns bewijzen dit onmiskenbaar. Zijn werk verschoof wel van massadrukwerk naar unieke reclameobjecten zoals gevelschilderingen, opschriften op voertuigen of reclamepanelen. In de jaren ’60 zag je bijvoorbeeld een aantal grote panelen van zijn hand bij onze voetbalclub Excelsior – vandaag ‘de Spor’. Ook de Hasseltse cinema’s en de lokale jeneverstokerijen waren vaste klanten van deze bijna vergeten meester. (raru)

Het boek ‘Jenever en ZOO’ van kunsthistoricus en affiche-expert Karl Scheerlinck dient als basis voor deze expo. Scheerlinck geeft zelf nog een rondleiding op zondag 4 januari tussen 14.30 en 15.30 uur. Info en inschrijving via www.jenevermuseum.be.

Leven in dienst van handbal

Wie heeft er ooit gehoord van Werner Roef? Bijna niemand, durven we vermoeden. Nochtans kan onze wijkgenoot op zijn 60ste terugblikken op een erg succesvolle sportcarrière als handballer én als handbalcoach.

Na een korte carrière als voetballer bij Sporting Hasselt werd Werner in zijn eerste jaar als handballer al kampioen in eerste provinciale. Enkele jaren later acteerde hij op het allerhoogste niveau bij HC Kiewit, de ploeg waarmee hij zelfs Europees speelde. Op zijn 38ste eindigde hij zijn spelerscarrière in

Herstal als vice-landskampioen en werd daarna coach. Sindsdien behaalde hij nog meer triomfen.

Zo werd hij met Herstal vice-kampioen in eredivisie, loodste hij de dames van Initia Hasselt drie keer naar de bekerfinale – als T2, samen met zijn eeuwige handbalkameraad Ryszard Obrusik als T1 – en werd hij in 2022 landskampioen met de damesploeg van Fémina Visé, als hoofdtrainer. “Voor een bomvolle sporthal hebben we de grote

titelfavoriet Sint-Truiden toen geklopt met maar liefst 12 doelpunten verschil!”

Na dat seizoen laste Werner een carrièrepauze in. Maar de handbalwereld is klein, en de coachaanbiedingen bleven toch binnenkomen.

Bij de start van het seizoen 2025-26 koos hij voor de herenploeg van Kreasa Houthalen in de Belgisch-Nederlandse ‘Superleague’. Alweer een topniveau dus.

Rugby

“Een populaire sport is handbal niet, maar als je eens de microbe te pakken hebt, is er geen mooiere”, zegt Werner.

“Topwedstrijden in Duitsland, Frankrijk, Spanje of Scandinavië lokken zelfs meer dan 20.000 toeschouwers. Daar is de sport veel groter, hier is handbal echter nog een kleine sport. Wij zijn eigenlijk echte amateurs.”

“Handbal kan je eigenlijk een beetje vergelijken met rugby. Het gaat er soms hard aan toe, maar als er één ding is wat rugbyers en handballers hoog in het vaandel dragen, dan is dat ongetwijfeld fair play. Typisch is hier wel dat heel wat trainers van de ploegen uit eredivisie een Whatsappgroep hebben. Daarin geven we zelfs informatie over trainingsmethodes, tegenstrevers en dergelijke aan mekaar door.”

Wallonië

Behalve de heren van Herstal en de dames van Visé trainde Werner ook nog herenploegen in Amay en Montegnée.

“Ik voel me echt thuis in Wallonië”, vertelt Werner daarover. “Je wordt daar veel sneller geaccepteerd dan in Vlaanderen, hier is het allemaal een beetje afstandelijker. En de dankbaarheid is daar erg groot. Met een aantal dames van Visé, die ik trainde tot 2022, heb ik nog altijd contact. Onlangs nog kreeg ik dit hartverwarmende berichtje: ‘Bedankt Werner. Ik ben blij om jou te kunnen rekenen tot een van die mooie personen die ik dankzij deze sport heb ontmoet. Ik zal onze seizoenen nooit vergeten. (vertaald)’ Daar doe je het dus voor, toch?”

Diplomatisch

Iemand die zowel dames- als herenteams heeft getraind kan volgens ons goed het verschil in aanpak toelichten. “Bij mannen moet je heel direct zijn, alles duidelijk uit- en afspreken”, reageert Werner. “Vrouwen moet je diplomatischer aanpakken. En hun geheugen is veel beter... Als je halfweg het seizoen iets anders vertelt dan in het begin, dan krijg je daar

gegarandeerd een opmerking over!” (lacht)

Trop is echter teveel…

Vlak voor de deadline van deze wijkkrant vernemen we dat Werner onverwacht stopt als hoofdtrainer bij Kreasa. “In september vertelde ik al aan het bestuur van de club dat de combinatie van mijn fulltime job én van dit hoge competitieniveau toch een beetje teveel van het goede bleek. We besloten daarom eind november in onderling overleg dat mijn assistent (T2) het van mij zou overnemen.”

“Eigenlijk heb ik niks meer te bewijzen”, voegt Werner daaraan toe. “Ik speel competitie sinds mijn tiende en heb heel wat mooie successen behaald. Maar nu ga ik mijn leven buiten de sport eens op de eerste plaats zetten.” Om half acht ’s ochtends rinkelt zijn werktelefoon echter al. “Dat zijn niet de enige telefoons die ik krijg”, lacht hij. “Want ook handbalclubs blijven bellen. Dus, zeg nooit: ‘Nooit’…” (raru/ds)

Wijkteam Heilig-Hart voor Levensloop 2026?

Levensloop Hasselt is in april 2026 aan haar tiende editie toe. Tijdens het evenement brengen vrienden, clubgenoten en buurtgemeenschappen van mensen die vechten tegen kanker al wandelend of lopend geld in het laatje voor de strijd tegen de ziekte.

Willy Orlandini was al jarenlang een van de deelnemers aan het evenement en hij heeft daar een heel goeie reden voor. “Tien jaar geleden overleed mijn echtgenote Suzy aan kanker. Voor mij was het vormen van een Levensloop team de ideale gelegenheid om haar ieder jaar weer te gedenken samen met allen die haar gekend hebben.

En tegelijkertijd zamelde ons team ‘De annabellen’ geld in door een leuke activiteit te organiseren. Bij ons was dit de verkoop van annabellen, een bloem die ze zo graag zag.” Het bijzondere aan Levensloop is dat een deel van het geld gaat naar het verlichten van de psychosociale problemen, waarmee iedere kankerpatiënt kampt.

Een deel van de opbrengst van Levensloop (vorig jaar was dat 130.000 euro !) gaat naar lokale initiatieven.

Wat moet je doen?

Een wijkteam vormen is helemaal niet moeilijk. Meld je aan als teamkapitein op de website van Stichting tegen Kanker.

Colofon

Nodig dan vrienden, clubgenoten, wijkbewoners… uit om deel uit te maken van dit loop- of wandelgroepje. Op 25 en 26 april 2026 komen jullie dan samen op domein Kiewit en beweegt het team 24 uur lang als steun voor een kankerpatiënt in jouw onmiddellijke omgeving.

De website voor editie 2026 gaat pas begin januari officieel open. Tot die tijd kan je wel al mailen of bellen naar voorzitter Jean Baens ( voorzitter.hasselt@levensloop.be of 0471/920886). Komaan, wijk! Wie zet die eerste stap? (raru)

Deze wijkkrant is een initiatief van de dienst Wijkopbouw van Stad Hasselt i.s.m. dit vrijwillige redactieteam:

Hoofdredactie: Dirk Schuermans (dirk.schuermans@telenet.be) en Raymond Rutten (raymond.rutten@telenet.be)

Teksten: Annemie Reysen, Willy Cosyns, Gudrun Bongaerts, Dirk Schuermans, Raymond Rutten.

Fotografie: Raymond Rutten, Willy Cosyns, Annemie Reysen, Roland Brans/Djie Zeit van Hasselt, Ney & Partners/Cordeel/Stad Hasselt, Stad Hasselt, NMBS Heritage, Astrid Volders, Stichting tegen Kanker, Provincie Limburg, @FotoReza, Dirk Schuermans, urbex.nl en Lander Bikkembergs.

Vormgeving: tricolor.be Drukwerk: Realise Printing

Iron woman Astrid Volders

In oktober nam onze wijkgenote Astrid Volders (32) deel aan het WK triatlon voor vrouwen op Hawaii. Na 3,8 km zwemmen, 180 km fietsen en 42,2 km lopen kwam ze als 223ste van dc 1600 deelnemers over de meet in een tijd van 11 uur en 2 minuten.

“Sportief ben ik altijd geweest”, zegt de administratief bediende bij het sportcentrum van Genk. “Onze ouders vonden het erg belangrijk dat we fysiek bezig waren. Ik weet nog dat ik we op mijn 11de een fietstocht van 100 km hebben gemaakt. En lopen deed ik ook graag. Toen ik wat ouder werd, dacht ik wel eens over deelname aan een halve triatlon. Toch duurde het nog tot mijn 30ste voor het er echt van gekomen is. Lopen en fietsen was dus geen probleem, maar crawlzwemmen kon ik niet. Dat heb ik me met de hulp van Youtube-filmpjes dan maar zelf aangeleerd.”

Meevaller

Op 16 september 2023 was het zover. Met een flinke portie zenuwen stond Astrid aan de start van de halve triatlon ‘Les Lacs de l’Eau d’Heure’ in Froidchapelle. ”Bij het startschot was ik niet meteen weg omdat ik verwachtte dat alle 800 deelnemers sterker zou zijn dan mij en dat ik dus maar best in de achterhoede kon starten. Maar het werd een enorme meevaller. Ik was zo onder de indruk van de oppeppende sfeer dat ik sneller zwom, fietste en liep dan ik ooit op training gedaan had. Afgezien heb ik nauwelijks afgezien en mijn tijd van 5 uur en 32 minuten mocht er best zijn.”

Geselecteerd!

In 2024 deed Astrid maar liefst drie triatlons. In de Ironman van Kopenhagen eindigde

ze als 20ste. “Ik had daar vergeten om mijn fietshandschoenen uit te doen toen ik aan de marathon begon. Terugkeren kan niet en je mag ook niets afgegeven, dus ik heb ze de hele marathon moeten bijhouden. Na afloop ben ik naar de podiumceremonie gaan kijken en plots hoorde ik de speaker mijn naam afroepen als een van de geselecteerden voor het WK in Hawaii. Blijkbaar had ik dus goed gepresteerd.”

Afzien en genieten

“Mijn trainingsactiviteit heb ik dan serieus opgedreven: van 10 tot 12 uur per week naar 20 uur per week. Vier dagen voor de wedstrijd ben ik samen met mijn vriend Niels naar Hawaii vertrokken om te acclimatiseren en het parcours te verkennen. Het werd al snel duidelijk dat het een zware tocht zou worden. Op het fietsgedeelte moest er soms flink worden geklommen met een sterke zijwind als extraatje en tijdens het lopen stond de thermometer op 34 graden. In Hawaii heb ik wel afgezien, vooral door de warmte. Maar het enthousiasme en de steun van de vele vrijwilligers aan de 38 bevoorradingsposten én van de andere atleten maakten alles goed. Ik heb dus zowel afgezien als genoten. De laatste kilometers waren best emotioneel. Het besef dat je gaat finishen op het WK in Hawaii en dat veel mensen thuis in België de hele nacht zijn opgebleven om de wedstrijd te volgen, dat doet iets met een mens.” (Raymond Rutten)