GODSKESGAZET
Godske Spice verovert de wereld p6 Spanje bezoekt Godsheide p14 Stuur ons jouw motorverhaal p16
#03– Herfst 2026 – jg 7
v.u. Dir k L ambr ic h t s , B o s s t r a a t 2 3 9, 3 5 0 0 Ha s s e l t
WIJKKRANT MALPERTUUS - GODSHEIDE CENTRUM - WOLSKE
W O O R D J E VA N D E B U R G E M E E S T E R E N S C H E P E N
Buurtboetiek: save the date Beste buurtbewoner Terwijl de bladeren verkleuren en de herfst haar intrede doet, brengen we jullie graag een nieuwe editie van onze wijkkrant. Ontdek wat er leeft in de buurt, laat je inspireren door mooie verhalen en kijk mee vooruit naar de activiteiten die ons samenbrengen. Dankzij de inzet van vele vrijwilligers, verenigingen en betrokken Hasselaren blijft jullie wijk een warme plek waar mensen elkaar ontmoeten en ondersteunen. Wij wensen jullie veel leesplezier toe.
Steven Vandeput Burgemeester
Tom Thijsen Schepen van Wijken
Noteer dinsdag 13 oktober van 19 tot 22 uur alvast in je agenda! We nodigen alle Hasselaren die actief zijn binnen een buurtcomité, wijk- of dorpsraad, of bewonersinitiatief van harte uit in stadhuis ’t Scheep voor een nieuwe editie van de Buurtboetiek. Je vindt alle info via www.hasselt.be/buurtboetiek en onze nieuwsbrief.
Mooiste kerstbuurt: doen jullie mee? Heel wat straten starten weldra met de voorbereidingen voor de Mooiste Kerstbuurt. Samen met je buren kerstversiering maken, lichtjes ophangen en de straat omtoveren tot een gezellige ontmoetingsplek zorgt voor heel wat sfeer en gezelligheid in de buurt. Nog niet ingeschreven? Dan kan tot en met 19 oktober via www.hasselt.be/kerstbuurt. De deelnemende straten kunnen gratis kerstbomen bestellen bij Stad Hasselt of kiezen voor een eigen, creatief en duurzaam alternatief. Ook dit jaar vallen er mooie prijzen te winnen. De winnaar van de wedstrijd ontvangt een uniek straatnaambord én een cheque van 2.500 euro voor een buurtgerichte actie. Daarnaast selecteert de jury een top 10. Uit deze geselecteerde straten kunnen alle Hasselaren via de website stemmen voor de publieksprijs. De winnaar van de publieksprijs ontvangt een cheque van 2.000 euro voor een buurtgerichte actie. Samen maken we van Hasselt weer een warme en sfeervolle kerststad!
17 oktober: werelddag van verzet tegen armoede Iedereen is van harte welkom in Domein Kiewit van 13 tot 17 uur. Het wordt een gezellige namiddag met gratis activiteiten voor kinderen en volwassen. Wie actief deelneemt, krijgt gratis pannenkoeken. We voorzien ook wafels en drankjes.
-2-
Raadsel uit de oude doos Stratenvoetbaltornooi Landelijke Gilde Godsheide in 1984 en 1985 Roger Kums van de Mizerikstraat bezorgde een legendarische foto aan Godskesgazet. In onze vorige editie publiceerden we de foto met de vraag: Weet je iets over dit kiekje, laat het ons weten. Wat kwam Godskesgazet hierover te weten dankzij jullie reacties? Niets. Het is blijkbaar een vergeten evenement. Godskesgazet ging dan maar zelf op onderzoek en vond toch iets. In 1984 organiseerde “de Landelijke Gilde” afdeling Godsheide een stratenvoetbaltornooi tussen verschillende buurten uit Godsheide. Drijvende krachten achter dit leuke initiatief waren Ludo Nouwen van de Cerabank en Werner Heleven van Aveve. Zonder twijfel zaten er nog meer mensen in de organisatie. Wij kwamen het niet te weten. De Landelijke Gilde nam dit initiatief om leven in de brouwerij te brengen tussen de verschillende buurten. En natuurlijk om vriendschappelijke contacten tussen de buurten te leggen. In 1985 ging het voetbaltornooi opnieuw door op de velden van Godsheide VV. Toen nog geen koninklijke club, want ze bestond nog geen 50 jaar.
Deze foto uit 1985 bewijst dat 8 ploegen het balletje rondtikten en dat er veel bekers te winnen waren. Rechts beneden staat mede-organisator Werner Heleven klaar om de rangschikking aan te vullen. De namen van de meeste ploegen spreken voor zich. Klein Kapel was een mix van spelers van de Kleinstraat en de Kapelveldstraat. Sjotters van de Platte Vijversstraat en de Handelskaai vormden samen een ploeg en de Bijvenne- en Vossenbergstraat brachten ook een team op de been. Wie met de hoofdvogel ging lopen, dat is in de vergetelheid geraakt. Is dat belangrijk?
De foto’s van de Mizerikgirls vertelt ons dat in 1985 ook damesploegen aan het tornooi deelnamen. Godskesgazet weet het niet zeker. Maar wellicht kon in 1986 het stratenvoetbaltornooi niet meer doorgaan omdat de herenploegen veel te opdringerig werden voor de dames. Het voetbalevenement is zeer waarschijnlijk geëindigd door een uit de hand gelopen testosteronverhaal. Wij begrijpen het volledig!
Tekst Rik E.
-3-
Uit 1984: Ploeg Mizerik-Beerhout V.l.n.r. boven: Fons Emonds, Jef Emonds, Fons Cosemans, Rik Emonds, Paul Steegmans, Robert Pagnaer V.l.n.r. onder: Filippo Gorgoglione, Tjeu Zoons, Georges Steyvers, Bart Zoons, Piet Simkens, Rob Slechten, Bert Slechten
Godske Kermis: een nieuwe locatie, maar dezelfde vertrouwde sfeer! Wie aan de zomer in Godsheide denkt, denkt al snel aan Godske Kermis. Elk jaar opnieuw is het een moment waar jong en oud naar uitkijkt. Inwoners, families, vrienden en sympathisanten komen er samen voor een gezellige babbel, een hapje, een drankje, livemuziek en de nodige ambiance. Toch was deze editie bijzonder: voor het eerst moest Godske Kermis haar vertrouwde stek verlaten. Spanning voor de verhuizing Door de werkzaamheden in Godsheide Centrum kon de kermis dit jaar niet doorgaan op het dorpsplein. Het evenement moest noodgedwongen opsplitsen en verhuizen. De kermisattracties en kraampjes streken neer op de parking van de school, terwijl het optreden en het feestgebeuren plaatsvonden op het terrein van de voetbalclub. Een kermis die normaal één geheel vormt, werd deze keer verdeeld over twee locaties. Een ongewone situatie die vooraf toch voor de nodige spanning zorgde bij de organisatie. Want een vertrouwd evenement verplaatsen is meer dan alleen een praktische verhuis. Zou iedereen de nieuwe plekken weten te vinden? Zou de sfeer hetzelfde blijven? En zouden de vaste bezoekers net zo enthousiast zijn op deze nieuwe terreinen?
Gezelligheid op beide terreinen Achteraf kan de organisatie met een grote glimlach terugblikken: die koudwatervrees bleek nergens voor nodig. Op de schoolparking ontstond al snel de vertrouwde, gemoedelijke sfeer.
Bezoekers kwamen er samen, genoten van een drankje en iets lekkers en maakten er een fijne kermisdag van. Hoewel de omgeving anders was dan men gewend was, bleek het typische ‘Godske-gevoel’ simpelweg te zijn meeverhuisd. Kinderen genoten van de attracties, families en vrienden vonden elkaar terug. Net dat samenzijn maakt Godske Kermis elk jaar opnieuw zo bijzonder. Ook op de parking van de voetbalclub werd duidelijk dat een andere locatie geen rem zette op de feestvreugde. Er werd gefeest, gelachen en vooral volop genoten. De twee locaties mochten dan wel verschillend zijn, samen vormden ze toch één grote kermisviering.
Op muzikaal vlak werd het ook een geslaagde avond. Dinner@Nine zorgde voor een spetterend optreden en bracht de stemming er meteen in. Daarna nam DJ Maarten het over en werd de kermisavond verdergezet met de nodige muziek en ambiance. Zo veranderde de voetbalparking geleidelijk van feestterrein in een gezellige dansvloer.
Positieve reacties van het publiek Voor de organisatoren was het hartverwarmend om te zien hoe positief de bezoekers de verandering omarmden. Een verhuizing brengt altijd onzekerheden met zich mee, maar uiteindelijk zijn het de mensen die bepalen of een evenement slaagt. En de inwoners van Godsheide lieten hun kermis duidelijk niet in de steek. Integendeel: de opkomst en de sfeer maakten duidelijk dat de kermis voor velen meer is dan de plaats waar ze georganiseerd wordt. Het zijn vooral de mensen, de ontmoetingen en de gezelligheid die het evenement zijn eigen karakter geven. Wat begon als een noodgedwongen verhuizing, groeide zo uit tot een geslaagde editie die bewees dat tradities ook op een andere plek kunnen blijven bestaan.
2026 toch voor nieuwe mogelijkheden gezorgd? Dat zal de toekomst uitwijzen.
Wat brengt de toekomst?
Wat wel vaststaat, is dat deze editie het geloof in het evenement gesterkt heeft. Waar er vooraf misschien wat koudwatervrees was, kan nu met trots worden teruggekeken. Godske Kermis heeft bewezen dat gezelligheid niet aan één vaste plek gebonden is. Eén ding is zeker: waar de kermis volgend jaar ook zal staan, de bekende gezichten zullen ongetwijfeld weer van de partij zijn.
Of Godske Kermis volgend jaar terugkeert naar de vertrouwde stek in Godsheide centrum of opnieuw kiest voor deze opzet, is op dit moment nog niet beslist. De werkzaamheden in het centrum zijn tegen die tijd achter de rug, waardoor alle opties voor het bestuur weer openliggen. Keren de kermisattracties terug naar hun vertrouwde plaats, of heeft de opzet van
Tekst en foto’s Silke C.
-4-
-5-
Godske Spice stickers haalden de wereld al, nu zij nog Een goei feestje vereist dikke schijven. Chiara, Stien en Sam stonden de afgelopen jaren samen in leiding bij Scouting Godsheide en vonden al een tijd dat er geen fatsoenlijke muziek meer gedraaid werd. Toen er voor de jaarlijkse Jinterbar een tekort aan DJ’s bleek te zijn, besloten ze het heft in eigen handen te nemen en zelf achter de draaitafels te kruipen. Wat eerst bedoeld was als een ludiek invallersplan, sloeg onverwacht goed aan. Er volgden uitnodigingen van andere scoutsgroepen en Godske spice was geboren. Via hun Instagramaccount houden ze hun volgers op de hoogte van nieuwe avonturen en hilarische momenten achter de schermen. Al snel volgde een eigen logo, gebaseerd op het album ‘Brat’ van Charli XCX, in kenmerkend groen. Een nummer van deze plaat zit dan ook steevast in hun set.
Een tijd geleden lieten ze stickers met hun herkenbare logo drukken. Die blijken ondertussen een eigen leven te leiden. Via vrienden, kennissen en scoutsleden doken de stickers al op de meest uiteenlopende plekken ter wereld op. Van Godsheide tot ver over de landsgrenzen: overal laat Godske Spice zijn sporen na. Volg de avonturen van Godske Spice via Instagram: @godskespice.
Godske passeert aan toog 11 Voor een eerste passage van Godske Spice op Pukkelpop is het nog even wachten, maar Godheidenaren zijn er niet weg te slaan. Ook dit jaar werd de toog naast de Boiler weer bemand door vrijwilligers van Scouting Godsheide en zij konden verschillende buurtgenoten spotten! Deze foto’s publiceren we graag in de volgende editie van de Godskesgazet.
Tekst en foto’s Kaat B.
-6-
-7-
4 woningen op 1 nacht! Onder aan de tuikabelbrug plaatste een Genkse bouwfirma 4 modulaire halfopen woningen op één nacht. Een spectaculair gebeuren voor de buren van de Mizerikstraat en Beerhoutstraat. Bij veel Belgen zit de baksteen diep in de maag. Wij willen graag onze huizen bouwen of verbouwen naar onze persoonlijke smaak. Maar … dit kost heel veel geld. En waar vind je nog een betaalbare bouwgrond? Enkele bouwfirma’s denken dat ze een oplossing gevonden hebben. Ze maken bouwunits bijna kant-en-klaar in een grote fabriekshal. Vanuit deze
constructiehal verhuist de firma ‘s nachts de grote halve huizen met speciaal vervoer naar het juiste perceel. Kosten kunnen gedrukt worden, want alle woningen zijn precies identiek. De firma moet minder bouwvakkers aan het werk zetten en de gespecialiseerde bouwvakkers werken in de hal in prima weersomstandigheden. ‘Modulair bouwen gaat meer en meer gebeuren’, zegt de bouwwereld. Voordeel 1: het kost minder. Voordeel 2: van jongs af aan kan je beginnen oefenen met legoblokken.
De firma vertelt dat de woningen heel energie-efficiënt zijn. Als je de onderzijde van een unit bekijkt, willen we dit graag geloven.
Het is al aardig donker als de eerste vrachtwagen voorzichtig over de tuikabelbrug aankomt. De unit op de oplegger meet 6 m bij 12 m. Uitzonderlijk vervoer gebeurt daarom ‘s nachts onder politiebegeleiding. De grote kraan hijst de living-keuken hoog over de elektriciteitsdraden. Op de bouwgrond staan meerdere begeleiders de kraanmachinist bij met telefoon en computer. Zo wordt de halfopen benedenverdieping tot op de millimeter juist op de onderbouw geplaatst.
Het is intussen pikdonker. Geen probleem, de firma heeft uitstekende verlichting meegebracht. Een tweede vrachtwagen brengt de bovenverdieping en deze staat al heel vlug perfect op de onderste unit. De plaatsing van de eerste halfopen woning is nog voor middernacht een feit. De kraanmachinist kijkt al uit naar de volgende units. Op 13 juli tegen de avond arriveert een enorme kraan op de bouwwerf. De grondwerken zijn vooraf uitgevoerd en de fundamenten zijn gegoten. Hierop metselt een Portugees duo twee lagen snelbouwstenen met uitsparingen voor elektriciteit, water, afwatering, warmtepomp, … De buren kregen een briefje in de bus met excuses voor de overlast. Tijdens de nacht is er geen verkeer mogelijk op de straat en er zal ook wat lawaai- en lichthinder zijn.
Ongelooflijk, op 14 juli om 7 uur ‘s morgens pronken twee keer twee halfopen woningen in de straat. De grote gele kraan staat nog tussen de woonblokken maar vrachtwagens en werklui-begeleiders zijn al vertrokken. Voorbijgangers fronsen de wenkbrauwen. Wat is dit? Wie heeft hier ineens 4 huizen gezet?
Tekst en foto’s Rik E.
-8-
-9-
CAFÉS IN GODSHEIDE, VROEGER EN NU
Godskesgazet brengt een reeks over de vroegere en huidige dorpscafés van Godsheide. In deze aflevering staat brasserie ’t Pleintje centraal: een plek waar generaties dorpsbewoners elkaar ontmoetten en waar het dorpsleven zich jarenlang afspeelde rond de toog, het biljart en later ook aan tafel. De dorpscafés van Godsheide: ’t Pleintje Het verhaal van ’t Pleintje overspant drie periodes: van de familie Speelmans, over de jaren van Guido Weerts en Reinhilde, tot de zaak van Carl Jossa vandaag. Godskesgazet sprak met betrokkenen uit die drie generaties en reconstrueert zo de geschiedenis van een dorpscafé dat met zijn tijd meeging, maar altijd stevig in Godsheide verankerd bleef.
HOOFDSTUK 1: ‘Bij Treeske’ en ‘Welkom’ Lang voor ’t Pleintje zijn huidige naam kreeg, kende Godsheide het café aan de Kiezelstraat 173 als ‘Bij Treeske’. Treeske, de moeder van Jannes Speelmans, baatte de zaak uit. Haar man Harrie was dorpskapper. Daardoor was het huis meer dan een café: het was een plek voor een pint, een praatje, dorpsnieuws en desnoods meteen ook een knipbeurt.
Jannes en Celine Later namen Jannes en zijn vrouw Celine, afkomstig uit Wijer, het café over. Jannes werkte intussen als mijnwerker en grafdelver en was onder meer betrokken bij de grafdelving na de vlotramp. Celine drukte op haar beurt haar stempel op de zaak: ze kookte voor communies en bruiloften, organiseerde drukbezochte mosselfeesten en was in het dorp ook gekend als kapster.
Het café ademde de gemoedelijkheid van een klassiek dorpscafé. Rond de kolenkachel werd gebiljart, gekaart en nagepraat na de processie. Celine hield de zaak kraaknet, vertelde graag moppen en lachte veel. Jannes stond bekend als een sterke kaartspeler. Zoals in veel volkscafés waren er vaste klanten, een beetje ‘poef’ en af en toe ook een opstootje, maar bovenal was het een vertrouwde ontmoetingsplek.
Pinten tappen in de achterkamer Toen het werk Celine te zwaar werd, beslisten Jannes en Celine midden jaren zeventig om hun café te sluiten. Helemaal stil werd het niet meteen: enkele trouwe klanten bleven nog een tijdlang in de achterkamer langskomen. Hun zoon Georges zette de zaak niet verder, maar ging er wonen met zijn vrouw Elly. Uit die jaren herinnert Georges zich vooral de jukebox, het biljart en de kaarttafels. Na de sluiting bouwde Georges aan zijn eigen loopbaan, eerst bij Ford en later bij douane en accijnzen in Hasselt. Het caféverhaal aan de Kiezelstraat leek daarmee afgesloten. Toch zou het pand enkele jaren later opnieuw uitgroeien tot een ontmoetingsplek, dit keer met een nieuwe naam, nieuwe uitbaters en een frisse dynamiek.
HOOFDSTUK 2: Bij Guido van ’t Pleintje In 1984 brachten Guido Weerts en Reinhilde opnieuw leven in de brouwerij. Guido, toen voetballer bij Godsheide VV, vroeg in de voetbalkantine aan Georges of hij diens woning mocht huren om er een café te beginnen. Georges en Elly stemden toe. Guido, schrijnwerker van opleiding, nam de verbouwing grotendeels zelf in handen en maakte van het pand een warme, brandveilige bruine kroeg. Guido en Reinhilde kozen resoluut voor het avontuur en zegden allebei hun werk op. Ze wilden er voluit voor gaan, al kregen ze meteen ook goede raad. Een ervaren horecaman waarschuwde hen om niet zoals gepland zeven dagen op zeven open te zijn om misnoegdheid te vermijden en gaf een les mee die zou blijven hangen: Geef klanten eerlijkheid, vriendelijkheid en properheid gratis. Guido maakte er zijn lijfspreuk van. De nieuwe zaak kreeg de naam ’t Pleintje en bleek vanaf het begin een schot in de roos. Het café zat vaak vol, soms zelfs tot buiten. Guido herinnert zich Gaby en Edgard Brepoels als zijn eerste klanten. Voor veel inwoners werd ’t Pleintje opnieuw de plaats waar men afsprak voor een pint, een gesprek, een kaartspel of gewoon om even onder de mensen te zijn.
Spaghetti ’t Pleintje Er kwam ook eten op de kaart. Eerst ging het om eenvoudige caféklassiekers zoals croque-monsieur, spek met eieren en vidé. Maar vooral de spaghetti bleef hangen in het collectieve geheugen. Guido bewaart nog altijd een prijslijst waarop spaghetti vanaf 85 frank stond (omgerekend 2,12 euro). Voor heel wat klanten werd dat eenvoudige gerecht een vaste reden om terug te keren.
Karakterkoppen vereeuwigd door Van Campenhout Een opvallend aandenken aan die periode hangt vandaag nog altijd aan de muur. Vaste klant Clement Van Campenhout tekende voor enkele pintjes portretten van andere klanten, eerst op bierkaartjes en later op papier. Zo groeide een collectie van 113 gezichten, waaronder ook Jean-Pierre Van Rossem. Samen vormen ze een eigenzinnige galerij van dorpsfiguren en een tastbaar stukje geschiedenis van ’t Pleintje. Guido en Reinhilde maakten in die jaren bijzonder lange dagen. De zaak ging vaak open rond half tien ’s ochtends en sloot soms pas om vier uur ’s nachts. Het succes van ’t Pleintje rustte op hun inzet, gastvrijheid en voortdurende aanwezigheid achter de toog. Na twintig jaar gaven ze de fakkel door. Guido vat die intense periode met een glimlach samen: hij ging van 68 naar 100 kilo. Na ’t Pleintje werkte Guido nog korte tijd bij meubelen Hindrikx. Daarna waren hij en Reinhilde achttien jaar koude bakker op Rooierheide. Toch bleef Godsheide voor hen een bijzonder hoofdstuk.
Tekst en foto Jaak N.
- 10 -
- 11 -
Onze fotograaf nam een foto van de 3 cafébazen: Guido, Carl, Georges
Guido geeft nog één boodschap mee voor de lezers: ‘Schrijf maar in de Godskesgazet dat Georges de beste huisbaas is en dat Carl het heel goed doet.’
HOOFDSTUK 3: ’t Pleintje vandaag met Carl Jossa Toen Guido in 2004 stopte, kwamen Carl Jossa en Jan Claus uit Bokrijk in beeld. Zij namen ’t Pleintje over en begonnen aan een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van het pand. Carl had al horecaervaring opgedaan bij zijn broer David in De Zwaan en kende Godsheide bovendien via het voetbal. Daardoor voelde de overstap naar het dorpsplein voor hem niet als een sprong in het onbekende, maar eerder als een kans om een vertrouwde plek nieuw leven te geven. In het begin lieten Jan en Carl de zaak grotendeels zoals ze was. Er kwamen verf, opfrissingen en praktische aanpassingen, maar het karakter van het bruine café bleef herkenbaar aanwezig. Later volgden grotere ingrepen, zoals nieuwe toiletten, plafonds en een vernieuwd interieur. Nadat Jan stopte, zette Carl zijn eigen koers uit. Stap voor stap evolueerde ’t Pleintje van volkscafé naar hedendaagse brasserie. Die verandering gebeurde geleidelijk, zodat vaste klanten konden meegroeien met de zaak en de band met het dorp behouden bleef.
Van café naar brasserie Onder Carl verschoof de nadruk steeds duidelijker naar eten. Ook het publiek en het ritme van de zaak veranderden mee. Er kwamen minder vaste klanten na de hoogmis, minder kaarttafels en meer drukte tijdens de eetmomenten. De brasseriefunctie werd belangrijker, zonder dat de herinnering aan het vroegere café verdween. Carl vat die evolutie kernachtig samen: ‘Vroeger was ’t Pleintje 80 procent café en 20 procent eten, nu is het 90 procent eten.’ Vandaag is ’t Pleintje een vaste waarde op het dorpsplein. De zaak staat bekend om royale porties, een gezellige sfeer, vriendelijke bediening en een vertrouwde kaart. Wat begon als een volkscafé waar het dorp samenkwam, groeide uit tot een brasserie waar nog altijd veel Godsheidenaren hun weg naartoe vinden, voor een maaltijd, een ontmoeting of een vertrouwd gezicht. De vorm veranderde, maar de functie bleef herkenbaar: ’t Pleintje blijft een plek waar Godsheide elkaar ontmoet.
Godskesgazet schakelde vervolgens artificiële intelligentie in met de vraag om de drie generaties van ’t Pleintje samen te brengen op 1 foto, terwijl ze een pint tappen. Hieronder ziet u het resultaat:
En de portretten van Clement Van Campenhout hangen er nog steeds.
Tekst en foto’s Jaak N.
- 12 -
- 13 -
Pieter en Sofia hebben niks met Sinterklaas. Ze kennen de heilige man niet. Dat de Sint speculaas bakt in Spanje: dat is raar. Zij hebben nog nooit speculaas in de winkel gezien. Maar … ze eten ‘onze’ speculaas wel verduiveld graag. Dan zullen we hen speculaas leren bakken. En speculaaskruiden en kandijsuiker meegeven op de terugreis.
Bezoek voor Jeanne Thomis: zoon Ward Emonds links en kleinzoon Pieter met vriendin Sofia.
Spaanse Godsheidenaar met vakantie in België
Neefje Pieter en vriendin Sofia zijn wild enthousiast over België en zeker over Godsheide.
In 1991 las Ward Emonds een verzoekje in de krant. Een professor ging in Spanje 3 maanden lang gastcolleges geven. De prof nam zijn vrouw en dochters mee. Hij zocht twee leerkrachten om in de buurt van Alicante zijn kinderen leerstof bij te brengen.
Hoe is ‘t in Spanje, Ward?
Ward reageerde op het verzoek en belandde zo voor 3 maanden in het warme zuiden. Lesgeven moest alleen in de voormiddag. Voor de rest van de dag waren de twee leerkrachten vrij. Ze trokken geregeld naar de nabijgelegen stad, Elche. Daar ontmoetten de jongelui enkele enthousiaste Spaanse dames. Eén van deze dames zag Ward wel zitten. Zo gaat dat. En nu woont Ward met zijn vrouw Isabel nog steeds in Elche. Ze hebben drie kinderen: Andrea, Pieter en Hugo.
En dan na het werk het zwembad in?
“Bloedheet. Van begin juni tot eind september 35 à 40 graden. Overdag kan je eigenlijk nauwelijks buitenkomen. Gelukkig hebben we thuis airco. Ook in bedrijven en openbare gebouwen is airco geïnstalleerd zodat de mensen gewoon kunnen werken.” “Neen, wij wonen in een appartementsblok zoals vele Spanjaarden. Ik ben helemaal geïntegreerd in de typische Spaanse samenleving en spreek vlot Spaans. Mensen merken niet dat ik een Belg ben. Onze vrienden zijn allemaal Spaans. Ik heb helemaal niks met toerisme te maken.”
Welk werk doe je dan? “Ik heb talen gestudeerd. Veel Spanjaarden spreken nauwelijks andere talen. Bedrijven die willen exporteren hebben vaak vertalers-tolken nodig.
POSITIEF - De bomen en struiken zijn zo groen! Bij ons is er nauwelijks groen, want het regent bijna nooit.
Zo werkte ik altijd in de exportafdeling van firma’s. Eerst zo’n twintig jaar in de schoenenindustrie en nu al vijf jaar voor een hijskranenbedrijf. Ik ben net met mijn baas een week op zakenreis in Marokko geweest.”
- De temperatuur is aangenaam: 30° C is fantastisch! Vier maanden 35-40 graden is niet leuk. - Het is geweldig om te fietsen. Bij ons kan je niet fietsen. Het is te heet en er zijn geen fietspaden.
En wat doe je in je vrije tijd?
- Jullie zijn veel rustiger dan Spanjaarden. Die babbelen heel veel en luid en doen heel druk.
“In de zomer gaan we regelmatig naar zee op 8 km. In de winter maken we stevige wandelingen in de bergen op een uurtje rijden. En zoals andere Spanjaarden gaan we ‘s avonds met vrienden iets eten en drinken. Meer dan de helft van het jaar kan dit gezellig in de buitenlucht.”
NEGATIEF - Wat doen jullie toch met die paella? Vis, vlees, scampi, mosselen, … alles door elkaar! En de rijst is niet gekookt zoals het hoort! Bij ons zou niemand jullie paella eten, hoor! Ofwel maak je paella met vlees, ofwel met vis, ofwel met groenten. Maar dit!? Bweuk!
“We genieten van de plaatselijke zomerfeesten in La Hoja bij Elche. Op de pleinen zet de dorpsraad tafels, stoelen en tenten neer. Mensen schuiven aan om te eten en drinken aan lage prijzen of brengen het eten mee. Dan begint de dansavond onder leiding van een orkest. Ambiance tot in de late uurtjes. Drie weken aan een stuk.”
- Nederlands is verschrikkelijk moeilijk. Vooral de g. G-ghghh-ghhh-odsheide! Onmogelijk!
Tekst en foto’s Rik E.
- 14 -
- 15 -
Vrienden van de motor
Beestig Godsheide:
Met de motor door Umbrië: van onverhard avontuur tot Italiaanse haarspeldbochten Misschien hebben sommige buurtbewoners mij de voorbije maanden wel eens zien rondjes rijden door Godsheide. Oefenen, oefenen en nog eens oefenen… Ondertussen mag ik met trots zeggen: rijbewijs behaald! Joepie! Dank ook aan buurman Bart. Mijn vriend en ik hadden misschien alleen iets te veel vertrouwen in mijn prille motorervaring, want onze eerste grote motortrip hadden we meteen behoorlijk ambitieus aangepakt. We trokken naar Umbrië, het groene hart van Italië, met het plan om een avontuurlijke roadtrip te maken over onverharde wegen en door het Italiaanse binnenland. Dat klonk geweldig… en dat was het ook. Al bleek na twee dagen dat het verschil in rijervaring tussen ons – mijn vriend een ervaren rijder, ik nog volop aan het leren – toch iets te groot was.
Na drie dagen kozen we daarom voor een andere aanpak De onverharde paden maakten plaats voor asfalt. En daar kregen we zeker geen spijt van! We reden over spectaculaire bergwegen met stevige haarspeldbochten, steile hellingen en afdalingen, langs kleine dorpjes en door een landschap dat voortdurend bleef verrassen. Umbrië is werkelijk prachtig: groene heuvels, uitgestrekte vergezichten, bossen, valleien en middeleeuwse dorpjes die als het ware tegen de heuvels zijn geplakt. Onderweg kregen we bovendien een wel heel bijzondere ontmoeting: een groep wilde
paarden kruiste ons pad. Uiteraard konden we die kans niet laten liggen en maakten we een foto met deze prachtige dieren. We bezochten onder andere Gubbio, Norcia, Spoleto, Perugia en Orvieto, reden langs het Lago Trasimeno en ontdekten kleinere pareltjes zoals Proceno, Toscolano en Avendita. Om in het dorp Assisi te geraken overwonnen we eerst een heuse berg, die was zo steil dat we in Assisi zelfs even met knikkende knieën gingen bidden voor een goede én veilige afloop van onze motortocht – geen overbodige luxe op sommige Italiaanse wegen!
En Italië zou Italië niet zijn zonder eten We lieten de grote toeristische restaurants links liggen en schoven aan in kleine, lokale zaakjes, soms zelfs bij mensen thuis. We overnachtten bovendien in een echt kasteel en maakten een lokaal dorpsfeest mee. Heel gezellig… al denken we dat ze in Godsheide met ons Godskesfies toch nog een paar lessen kunnen komen volgen… Ook in Godsheide zien we regelmatig motorrijders voorbijrijden, of motoren op opritten en in garages staan. Welke verhalen, avonturen en bijzondere machines zitten daarachter? Misschien is dat wel iets voor een volgende editie van de Godskeskrant: de motorverhalen van Godsheide. Dus, motorrijders: laat van jullie horen! Stuur een mailtje naar renilde. cox@telenet.be of godskesgazet@de-uniegodsheide.be en iemand van de redactie komt graag bij je langs voor een interview.
‘Viervoeters (r)apporteren en geven de stok door’ “LOUP IS GAON LOEPE” ** Op een zachte dag in augustus spreken we af: An Strick en haar elegante Loup van 12 jaar. We komen elkaar soms tegen, ik met de mijne en dan kruisen we elkaar vrolijk kwispelend. Het is een joviale hond die vriendelijk is voor jong en oud. De Ierse setter komt snuffelen aan mijn been en een aai vragen om dan weer rustig in de schaduw te gaan liggen. Toen ze op zoek waren naar een hond, kwamen ze via via een nestje op het spoor in de Creuse in Frankrijk.
Een wolf in Wolske
Kindervriend en jager
Hij moest een naam hebben met een ‘L’. Loup verwijst naar een wolf. An beseft ineens dat het extra passend is, wonende in Wolske.
De kinderen zijn echt verbonden met hem. Toen hij vorig jaar de vallende ziekte kreeg, was iedereen ongerust. Gelukkig is dat verholpen.
De hond is gekozen om te gaan wandelen. Twee keer per dag een grote toer. Hier is het ideaal om mooi te wandelen. Keuzes genoeg: naar het LUC, langs het spoor en het nieuwe industrieterrein is ook fijn. En het feit dat hier nog veel vuilbakken staan is een pluspunt.
We hebben zijn jachtinstinct echt onderschat. Soms mag hij al eens los van de leiband. Dan durft hij wel de benen nemen achter een reetje of een konijn aan. Het kan dan meer dan 15 minuten duren voordat hij terug opduikt.
Hij eet graag hard gekookte eitjes en iets met tomatensaus. Als we spaghetti eten, doet hij de voorwas voor de afwasmachine.
** Op een dag, toen het weer eens zo ver was, stond An te roepen: ‘Loup, loup… ‘ en één van de buurmannen zei in het sappig Diepenbeeks: **
Artikel en foto: Ellen Renson
Tekst en foto Eline V.
- 16 -
- 17 -
De vrijwilligers van de Eetbare Tuin op bezoek bij Permacultuurproject te Puurs
leven te verdwijnen. Terwijl net die natuur zo belangrijk is. Daarom bouwen de vrijwilligers aan een sponstuin: een groene plek die water vasthoudt en tegelijk een toevluchtsoord vormt voor allerlei planten en dieren. Want biodiversiteit gaat over veel meer dan alleen de dieren die we het beste kennen. Wist je bijvoorbeeld dat zoogdieren slechts ongeveer 2 procent van alle soorten op aarde uitmaken? Er is dus een enorme wereld aan planten, insecten, schimmels en andere organismen die vaak onzichtbaar blijft, maar onmisbaar is voor een gezond ecosysteem.
Heb jij een bijzondere boom?
Een waardevolle boom? Hasselt helpt je hem te behouden! Een grote boom in je tuin is meer dan alleen een stukje groen Het is een stukje natuur, een schuilplaats voor dieren en een verkoelende plek op warme dagen. En wist je dat de Stad Hasselt eigenaars van waardevolle bomen een financieel duwtje in de rug geeft?
Hasselt ondersteunt waardevolle bomen De stad zorgt natuurlijk voor heel wat groen in het openbaar domein, maar ook bomen in private tuinen zijn van grote waarde. Daarom wil Hasselt samen met inwoners werk maken van het behoud van grote, vitale bomen. Heb je zo’n bijzondere boom in je tuin? Dan kan je rekenen op ondersteuning.
De stad neemt de kosten van een professionele gezondheidsscan van de boom volledig voor haar rekening. Bovendien is er een gedeeltelijke tussenkomst voor onderhoudswerken die ervoor zorgen dat de boom gezond blijft en langer kan leven.
Meer groen, meer leven Ook de vrijwilligers van de Eetbare Tuin zijn enthousiast over dergelijke initiatieven. Voor hen is het behoud van bomen en natuur een belangrijk onderdeel van een leefbare omgeving. We zien vandaag niet alleen een fysieke verstedelijking, maar ook een soort mentale verstedelijking. De natuur lijkt soms steeds verder van ons dagelijkse
Een oude boom is eigenlijk een klein ecosysteem op zichzelf. Hij biedt voedsel en beschutting, houdt water vast, zorgt voor schaduw en brengt leven in onze omgeving. DAAROM DEZE WARME OPROEP VAN DE EETBARE TUIN: Heb je een mooie, grote en waardevolle boom in je tuin? Kijk dan zeker na of je in aanmerking komt voor de subsidie van de Stad Hasselt. Want wat vandaag misschien gewoon een boom in je tuin lijkt, kan voor de natuur van morgen van onschatbare waarde zijn. Meer informatie en de voorwaarden vind je bij Stad Hasselt. Subsidie onderhoud van waardevolle bomen | Hasselt De natuur kost ons niets, maar dat betekent niet dat ze niets waard is. Misschien begint natuurbehoud wel gewoon bij die ene grote boom in onze eigen tuin.
Tekst en foto’s Dirk L.
- 18 -
- 19 -
Dwars door Godsheide “EnergyVison Dwars door Hasselt 2026”
De samenwerking met onder andere de scoutsgroep Akabe was top! Zij zorgden voor het bevoorradingspunt aan hun scoutslokalen en voor een aangepaste sfeer.
Datum: zondag 11 oktober De loopafstanden die in Godsheide passeren: • 8.55 uur: Handbike (21 km) – passage Godsheide
Oproep voor beleving langs het parcours
• 9 uur: Halve Marathon (21km) – passage Godsheide
Graag hierbij een warme oproep aan alle inwoners en verenigingen van Godsheide. Laat jullie warme gastvrijheid zien op zondag 11 oktober door een geluidsinstallatie buiten te plaatsen, een spandoek te plaatsen of een muzikale animatie te verzorgen langsheen het parcours van de lopers! Op deze wijze kan Godsheide zich bij de vele lopers, ook van buiten de provincie (vorig jaar een recordopkomst van deelnemers buiten Limburg) op een bijzondere wijze tonen en dit alles voor de lopers in een uniek kader. “Kom op Godsheide, ga ervoor! “
• 11.45 uur: 15km – passage Godsheide Vorig jaar de meest succesvolle editie ooit met in totaal net iets meer dan 15.000 deelnemers! De passage door de Golf Hasselt, de Tuikabelbrug Godsheide, het groene en rustieke Godsheide, de passage over de brug ‘De Langeman’ en de zone langsheen Quartier Canal zorgde voor bijzonder veel mooie plekjes en afwisseling voor de lopers. Nooit eerder mocht de organisatie zoveel positieve reacties ontvangen.
Meer info: www.dwarsdoorhasselt.be
BELANGRIJK: Dwars door Hasselt (en Godsheide) op zondag 11 oktober Net als vorig jaar trekt de jaarlijkse stratenloop EnergyVision-Dwars door Hasselt weer de straten van Godsheide, en dat voor de lange run van 21 kilometer. Daarom zijn enkele straten een tijdlang afgesloten voor gemotoriseerd verkeer en geldt er een parkeerverbod. Hou hier als buurtbewoner zeker rekening mee. Volgende straten zijn van 7 tot 14 uur afgesloten: Vissenbroekstraat, Brugbemdenstraat, Platte Vijversstraat, Marie Smeetsstraat, Kiezelstraat, Kleinstraat, Berenbroekstraat, Langwaterstraat, Bijvennestraat, Vossenbergstraat, Brugstraat, Pijpers veldstraat, Turfstekersstraat en Boksbeemdenstraat. Op de website van de Stad Hasselt vind je een gedetailleerde omschrijving van alle straten en pleinen die op het parcours liggen. Elke bewoner ontvangt nog een uitgebreide bewonersbrief. Meer weten? hasselt.be/dwarsdoorhasselt Tekst Jaak N.
Er is een boek verschenen over een meisje uit de Kiezelstraat in Godske Boek “Lieve tussen ons” Lieve Gelders stierf op 3 oktober 2022. Ze was 80 jaar. Lieve was een bijzonder mens. Ze had van jong af een lichamelijke beperking, droeg veel pijnen en zat in de rolstoel.
Het boek kost 15 euro, de opbrengst is integraal voor AMVIM, Marokko, jaarlijks gesteund door het Lieve Gelders Fonds. Bestellen kan via toon.hermans@outlook.com.
Als kunstenares en lerares in het Gerardusinstituut kwam ze op voor kinderen en mensen met een beperking. Ze werd een activiste voor gelijke kansen voor de zwakkeren in de samenleving en had onvoorstelbaar vele acties en ideeën.
het Gerardusinstituut in Diepenbeek, de getuigenissen van vele mensen en haar werk in Marokko,… geven in het boek aan hoe geliefd en actief Lieve was. Na haar dood werd het Lieve Gelders Fonds opgericht om jaarlijks de projecten in Marokko kleinschalig en duurzaam te blijven ondersteunen.
Lieve was actief bij de opstart van projecten voor kinderen in Marokko, haar tweede thuisland en stond aan de wieg van de stedenband tussen Hasselt en Missour in Marokko. Na haar dood werd een leefgroep-klas in AMVIM, het opvanghuis voor kinderen met een beperking in Kenitra, naar haar genoemd.
Het boek is geschreven door Frans Swartelé en Toon Hermans en werd voorgesteld in het vernieuwd caféetje Bij Fieke in Godsheide, het vroegere Bij Vieke. Dat is het woonhuis van Lieve, nu het architectenbureau Urban Dots. Ook daar blijft haar geest behouden.
Ze behaalde bij Pax Christi de Vredesprijs.
Het Lieve Gelders Fonds Haar verborgen dagboeken, die pas uitkwamen na haar dood, haar inzet in Tekst Jaak N.
- 20 -
- 21 -
De toren gaat eraf! Wie door Godsheide wandelt, kan er haast niet naast kijken: het charmante kerkje, mooi ingebed in het dorpsbeeld. Het oogt feeëriek, bijna tijdloos. Maar achter die vertrouwde muren gebeurt meer dan men op het eerste gezicht zou denken. Wie gebruikt het kerkje vandaag? En welke activiteiten vinden er een plaats? De redactie van de Godskesgazet ging op zoek naar het verhaal achter de kerkdeur. Mag ik een fuif organiseren in de kerk van Godsheide?
- Een vijftiental dopen - Gelegenheidsconcerten, zoals de harmonie van Godsheide of koor Margoda - Om de twee maanden een lezing van UMB (Universiteit Maatschappelijk Belang) - Gelegenheidstentoonstellingen, zoals Perspectief (kunstorganisatie) - Thematische weekends, zoals het vredesweekend - Repetities van Gamba, een groep fluitisten - Spontane bezoekers, met vragen over de vlotramp of over relieken van Odilia
De kerk is een ontmoetingsplek
Om dat te weten te komen, klopten we aan bij de kerkraad (het uitvoerend orgaan van de Kerkfabriek) van Godsheide. Die wordt gedragen door vijf geëngageerde mensen die er mee voor zorgen dat erediensten waardig kunnen plaatsvinden. Zij waken niet alleen over de praktische organisatie, maar ook over de sfeer en het warme onthaal — letterlijk zelfs, want in de winter zorgen ze ervoor dat de kerk verwarmd is. Jos Briers maakt graag tijd voor ons en geeft een inkijk in het rijke leven dat zich vandaag in en rond het kerkje afspeelt: - Wekelijkse misviering op dinsdag om 8.30 uur (in de winter in de pastorie) - Maandelijkse zaterdagviering op de 4de zaterdag van de maand om 17.30 uur - Maandelijkse zondagsviering van de Servisch-Orthodoxe Kerk - Een vijftiental begrafenissen per jaar - Enkele huwelijken, meestal van mensen uit Godsheide
De kerk vandaag is dus veel meer dan een plek voor erediensten alleen. De kerkraad staat open voor initiatieven die passen bij de eigenheid en de sereniteit van het gebouw. Concerten zijn mogelijk, ook in kleinere of private vorm. Ook een intieme uitvaart met nadien een drankje kan. Zelfs een filmvertoning behoort tot de mogelijkheden. Wie een activiteit wil organiseren, neemt wel best vooraf contact op met de kerkraad. Die bekijkt zorgvuldig of het voorstel past binnen de waardigheid van de kerk en de rust van haar omgeving. En die fuif? Die zal er niet komen. Dat is ook begrijpelijk. Vlak bij de kerk ligt het kerkhof, waar onder meer de 37 slachtoffers van de vlotramp van 1941 rusten. Het kerkje van Godsheide is dus een plek waar ontmoeting mogelijk is, maar altijd met respect voor de stilte, de herinnering en de geschiedenis die er mee aanwezig zijn. Contact: Jos Briers, 0472/68 27 15 en kerkraad.godsheide@gmail.com
De kerk van Godsheide, gebouwd in 1858, heeft dringend zorg nodig. De draagbalken van het natuurleien dak zijn door jarenlange blootstelling aan hitte, regen en wind aangetast. Daardoor wordt het dak broos en sijpelt er water naar binnen. De kerkraad, die instaat voor het onderhoud van het kerkgebouw, staat voor een moeilijke opdracht: de kerk moet hersteld worden, maar de kerkfabriek beschikt niet over voldoende financiële middelen. Wel zijn er gronden in eigendom. Wat gebeurt er dan?
Kerktoren verliest tijdelijk zijn spits in 2028 Als openbare instelling heeft de kerkfabriek de opdracht om het kerkgebouw goed te onderhouden en geregeld te laten controleren. Tijdens een recente inspectie bleek dat de balken waarop het bovenste gedeelte van de kerktoren rust, niet langer voldoende verankerd zijn. Ze moeten hersteld worden. Ook aan de onderkant van het natuurleien dak moeten openingen worden gedicht om verdere waterinsijpeling te vermijden. Om die werken veilig en grondig uit te voeren, zal de huidige torenspits tijdelijk moeten verdwijnen. Die ingreep is niet alleen nodig voor de toren zelf. Ook het kerkorgel van Godsheide, dat beschermd erfgoed is, moet gevrijwaard blijven van mogelijke schade door vocht. Water dat binnendringt, kan immers niet alleen het gebouw aantasten, maar ook waardevolle erfgoedelementen bedreigen. De herstelling brengt uiteraard een stevige kost met zich mee. Omdat de kerkfabriek
zelf niet over de nodige middelen beschikt, werd een investeringsdossier ingediend bij de stad Hasselt. Dat dossier is intussen goedgekeurd, waardoor de noodzakelijke werken kunnen worden voorbereid. De werken zijn gepland voor 2028, nadat de stabiliteitsstudie van de toren is afgerond. Tot die tijd blijft de kerkfabriek de toestand opvolgen. Voor Godsheide wordt het dus even wennen wanneer de vertrouwde kerktoren tijdelijk zonder spits in het dorpsbeeld zal staan.
Tekst Jaak N.
- 22 -
- 23 -
la fa mi
muziekensemble
rst kemet la fami
Kom helemaal in de feestsfeer tijdens ons jaarlijks kerstconcert! Inkom: volwassenen €12,00 - kinderen (-12j) €6,00 Versnaperingen en drank beschikbaar.
19 December 2026 - 19u
OC Godsheide Kiezelstraat 118, 3500 Hasselt Schrijf je in via lafami.info@gmail.com
Colofon Deze wijkkrant is een initiatief van de dienst Wijkopbouw van Stad Hasselt i.s.m. dit vrijwillige redactieteam: Hoofdredactie: Dirk Lambrichts (dirk.lambrichts@outlook.com) en Renilde Cox (renilde.cox@telenet.be) Teksten en fotografie: Stad Hasselt, Dirk Lambrichts, Rik Emonds, Renilde Cox, Kaat Bogaert, Jaak Nijs, Lidy Olaerts, Eline Valkeneers en Silke Carolus. Vormgeving: tricolor.be Drukwerk: Realise Printing
Godskesgazet digitaal lezen via www.hasselt.be/wijkkrant