De zomer is in aantocht. De dagen worden langer, de zon laat zich vaker zien en onze buurten komen tot leven. Overal zie je mensen buiten: kinderen die spelen, buren die een praatje maken en pleintjes die opnieuw gevuld worden met gezelligheid.
In deze zomereditie vind je nieuws, tips en verhalen uit de buurt. Laat je inspireren en geniet mee van alles wat onze buurt zo fijn maakt.
We wensen je een heerlijke, zonnige en gezellige zomer!
Steven Vandeput Tom Thijsen Burgemeester Schepen van Wijken
Goed nieuws voor jouw buurt!
We hebben het wijkbudget vernieuwd. Met deze subsidie kunnen bewoners samen hun buurt beter en mooier maken.
Heb je een idee? Bijvoorbeeld een gezellige ontmoetingsplek, meer groen in de straat of iets leuks voor de buurt? Dan kan je dit nu makkelijker aanvragen.
Wat is nieuw?
• Je kan het hele jaar door een idee indienen.
• Je kan tot 5.000 euro krijgen voor jouw project.
• De regels zijn eenvoudiger geworden.
Nieuw vanaf oktober:
Je kan ook kiezen uit een vast aanbod, zoals picknicktafels of kruidenbakken.
Interesse?
Ontdek alles op www.hasselt.be/wijkbudget.
Een steuntje in de rug voor buurtcomités
Hasselt telt heel wat actieve buurtcomités.
Ben jij ook betrokken in een buurtcomité?
Dan kan je een jaarlijkse subsidie van 200 euro aanvragen.
Met deze steun willen we bewoners ondersteunen die zich inzetten voor hun buurt. Denk aan activiteiten zoals een nieuwjaarsreceptie, een feestje op Dag van de Buren of deelnemen aan de Mooiste Kerstbuurt. Goed om te weten: naast deze subsidie voor buurtcomités kan je ook nog een aparte subsidie aanvragen voor een straat- of buurtfeest.
Een buurtcomité bestaat uit minstens 5 bewoners uit dezelfde buurt en organiseert minstens twee buurtgerichte acties per jaar. Aanvragen kan het hele jaar door.
Meer info? www.hasselt.be/nl/ subsidie-voor-een-buurtcomite
Raadsel uit de oude doos
Een ploeg van Beerhoutstraat-Mizerikstraat maakt onopvallende sluikreclame.
Roger Kums van de Mizerikstraat bewerkte een legendarische foto en bezorgde hem aan Godskesgazet. Wat weet Godskesgazet hierover?
Ongeveer 40 jaar geleden organiseerde “de Landelijke Gilde” afdeling Godsheide een tornooi tussen verschillende buurten uit Godsheide. Godskesgazet denkt dat het een voetbal- of minivoetbaltornooi was.
Wellicht vond er ook een soort “Spel zonder Grenzen” plaats met gemengde teams. Dames en heren, meisjes en jongens die voor hun buurt het beste van zichzelf gaven.
Drijvende krachten achter dit leuke initiatief waren Ludo Nouwen en Werner Heleven. Zonder twijfel zaten er nog meer mensen in de organisatie. Wij weten het niet meer.
Doet dit evenement bij jou een belletje rinkelen? Heb je misschien foto’s van dit Godsheides feest in een oude doos? Staat op zolder de beker van jouw winnende buurt onder het stof? Of kan je Godskesgazet weetjes vertellen over dit sportief wijkinitiatief?
Laat het de redactie weten via godkesgazet@de-unie-godsheide.be
Tekst Rik E.
Ludo Nouwen Cup: Meer dan een toernooi!
De kalklijnen zijn vervaagd en de spierpijn is (hopelijk) weggetrokken, maar de tweede editie van de Ludo Nouwen Cup zindert nog na. Mei was bij K. Godsheide V.V. een maand van strijden, tradities en waar alle generaties elkaar vonden tussen de lijnen. Met de Ludo Nouwen Cup als absoluut hoogtepunt werd bewezen dat sportiviteit en dorpsgevoel in Godsheide hand in hand gaan.
Terwijl onze eerste ploeg nog streed voor het behoud, werd in 3e provinciale de toon begin mei al gezet door de B-ploeg met hun interne clash “Jong tegen Oud”. De vriendschap die daar werd gesmeed, vormde de opmaat voor de Jeugddag op 9 mei. Daar zagen we een prachtig schouwspel: de allerkleinsten die hun ouders alle hoeken van het veld lieten zien.
Ludo Nouwen Cup
Al die energie kwam op 30 mei samen. De Ludo Nouwen Cup is inmiddels een vaste waarde op onze kalender. Een dag waar vriendschap boven rivaliteit staat. Gelegenheidsteams van buren, vrienden en oud-spelers lieten zien dat ze het voetballen nog niet verleerd zijn. In de speciale Bonnie Arena werd er gestreden in poules voor welke
kleppers in de Champions League gingen strijden, terwijl de sfeermakers mochten vechten voor de eer in de Europa League. Het doel was simpel: 5 tegen 5 op kleine doeltjes, met een tempo dat soms net iets hoger lag dan de conditie toelaat.
De naam van het toernooi is een eerbetoon aan Ludo Nouwen, de man die zijn hart aan de club verloor. Door de locatie dit jaar als de Bonnie Arena te dopen, herdenken we onze clubhelden één voor één. Het brengt mensen samen op de plek waar onze clubhelden zo van hielden: met de bal aan de voet en een glimlach op het gezicht!
Op naar volgend jaar!
De lat ligt hoog voor de derde editie. Heb je het toernooi gemist of zin je op revanche? Begin alvast met trainen en hou onze clubkanalen in de gaten voor de data van volgend seizoen!
Tekst en foto’s Silke C.
Buitenklas Vossenberg: ruimte en rust
Ouders en leerkrachten van kleuterschooltje
KT-Campus Vossenberg bouwden samen een prachtige buitenklas. De kleuters leren en leven in de klas, maar nu vaak nog liever in de buitenklas.
Hoe kwamen jullie aan het idee “buitenklas”?
Juf Annemie: Langs de school was de groene ruimte door de jaren met bomen en struiken dichtgegroeid. Er kon nog nauwelijks licht door de smalle vensters. Op een dag besloten leerkrachten en ouders samen de kleine jungle op te ruimen. Bij het zien van de grote ruimte die vrijkwam, groeide het lumineuze idee om een buitenklas op te zetten. Maar waar halen we de centen?
Jullie maakten een filmpje met de kleuters?
Juf Ulrike: Inderdaad. Via bricoklushelden.be kregen we een opdracht. Stel een klusteam samen van minstens zes gemotiveerde ouders, leerkrachten of sympathisanten. Ga aan de slag met je ideeën en stuur ons een filmpje. Onze ideeën voor de buitenklas lieten we door de kleuters vertellen en uitbeelden. Dat filmpje stuurden we binnen. En ja, ons project won en wij kregen € 10.000 aan materiaal.
En toen moesten jullie aan de slag!
Juf Kaat: We verdeelden het denk- en maakwerk over enkele groepen.
Tekst en foto’s Rik E.
Een werkgroep voor de overkapping, een werkgroep voor de honingraathuisjes, een werkgroep voor de buitenkasten, …
De meeste houtconstructies staken ouders tijdens de grote vakantie ineen.
Het opzetten van deze buitenklas heeft veel enthousiasme teweeggebracht. Het heeft de vrijwilligers ook kilo’s energie gekost. Maar als je het prachtige resultaat ziet, dan was het zeker de moeite waard.
De kleuters zijn ongetwijfeld laaiend enthousiast?
Juf Annemie: Jazeker. De buitenklas is een verlengde van de binnenruimte. De buitenklas dient om rustig te werken. Er staan tafeltjes om in groepjes te leren met de juf. In een kring kunnen we met een grotere groep aan de slag. In de honingraathuisjes doen de kleuters per twee hun ding. Uit de kasten kunnen ze aangepast spelmateriaal halen. Veel kleuters kunnen zich buiten beter concentreren en rustiger activiteiten doen dan binnen. Er is nu eenmaal buiten meer ruimte en rust dan in een leslokaal. Sommige kleuters willen hun activiteiten liefst altijd buiten doen.
Bekijk een leuke fotoreportage over het project via bricoklushelden.be
Beestig Godsheide:
‘Viervoeters (r)apporteren en geven de stok door’
HIJ KAN MET IEDEREEN GOED OPSCHIETEN!
Ik werd eropuit gestuurd om een Martine en haar hondje te interviewen. Bij het opendoen van de deur hoorde ik al een gesprekje om de hond gerust te stellen. Martine hield hem flink vast bij het opendoen van de deur… Hij leek niet op het schoothondje dat ik verwacht had. Ik begroette Torkan, een flinke Bouvier van bijna 8 jaar oud. Een echte ‘fletshond’. Hij wil op iedereen zijn schoot zitten. Dat heb ik gemerkt.
Hij is braaf en lief en een echte erfhond. Maar hij blijft niet graag alleen want hij heeft een beetje verlatingsangst. Hij zou ook goed moeten kunnen waken maar vermits hij allemans vriend is, vergeet hij dat soms. Eten en snoepen doet hij graag en, ja hij wordt ook een beetje verwend. Hij is dan ook haar kindje.
Martine en haar man hebben altijd Bouviers gehad. Je hebt er wel wat werk aan om hen te verzorgen. Een goede borstelbeurt wekelijks en regelmatig naar de trimmer. Iedere avond gaat Martine met hem wandelen. Dat kan zelfs tot 5 km zijn, maar hij
Artikel en foto: Ellen Renson
bepaalt hoe ver… soms kan hij het ook echt genoeg vinden. Hij is een echte hobby: ze gaan samen naar de nationale Bouvierdag of naar Bouvier-wandeldagen.
Wat is het perfecte gezin voor dit soort hond? Je moet de hond de baas kunnen, hij is geen vechter maar zijn enthousiasme moet je kunnen intomen. Hij speelt heel graag en is daardoor wat te onstuimig voor kleine kindjes.
Hij kan met de meeste honden en ook met konijnen en katten overweg. Hij is zelfs vriendjes met Freddy aan het kanaal.
Welkom op Buurt Bazaar!
Op zondag 30 augustus kan iedereen uit Godsheide en omstreken weer van een stevige portie gezelligheid komen proeven op de intussen 4de zomereditie van Buurt Bazaar.
‘Buurt Bazaar is meer dan alleen een markt, we willen jong & oud uit de buurt samenbrengen in een gezellige, ontspannen setting. Samen beleven daar zetten we op in!’ aldus Sarah en Lien, de organisatoren van dit evenement.
Op 30 augustus wordt de tuin van Lien voor één dag omgetoverd tot een plek boordevol activiteiten. Doorlopend (van 11 tot 18 uur) kunnen jullie langskomen op onze ambachtenmarkt. Een 15-tal ondernemers uit de buurt komen er hun unieke en handgemaakte producten aanbieden. Het assortiment is heel breed gaande van sieraden en keramiek tot handgemaakte kleding, zeep, glaswerk, houtwerk, honing... Bezoekers kunnen er zonder twijfel iets bijzonders vinden om mee naar huis te nemen.
Ook de kids willen we graag een onvergetelijke dag bieden. Fijn jumpen op het springkasteel terwijl de ouders kunnen genieten van de ontspannen sfeer op en rond de markt. De zomerbar, met haar gezellige zithoekjes, biedt verfrissende drankjes en een plek om even bij te praten met vrienden en buren. Hongertje? Geen probleem, er zijn een aantal lekkere eetkraampjes om onze markt.
Vergeet bij je bezoekje ook zeker niet langs te gaan bij onze kleine ondernemers op de kidsmarket! Een plek voor jong talent waar de kinderen aan hun eigen kraampjes knutselwerkjes en lekkers zullen verkopen. ‘Het belooft weer een mooie dag vol beleving te worden!’ melden Lien & Sarah vol enthousiasme. Iedereen dus zeer welkom om op zondag 30 augustus om zelf de unieke sfeer van Buurt Bazaar te komen opsnuiven. Het evenement gaat door in de Langwaterstraat 12 vanaf 11u en loopt door tot de vooravond. Graag nog een warme oproep om de wagen thuis te laten en met de fiets of te voet een bezoekje te komen brengen.
Artikel en foto’s ingestuurd door Lien Boons en Sarah Cremers
Nieuwe thuis, vertrouwde wegen
Sinds vorig jaar mag ik mij, samen met mijn verloofde Anton, trotse bewoner noemen van de Pijpersveldstraat. Een nieuwe stap, maar tegelijk voelt het voor mij ook als thuiskomen. Deze buurt is immers geen onbekend terrein.
Tijdens mijn middelbare schooltijd fietste ik dagelijks door Godsheide. Vandaag keer ik terug langs diezelfde wegen, maar dan al joggend. Het is bijzonder hoe vertrouwd alles nog aanvoelt.
Eén van die plekken is de kapel op de hoek van de Zandstraat en de Brugstraat, toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Rust. Het is een bescheiden, maar karaktervolle kapel. Voor mij heeft deze plek een persoonlijke betekenis. Zo’n 15 jaar geleden stond ik hier op de ochtend van mijn plechtige communie in de voortuin bloemetjes te plukken om mijn kapsel op te fleuren.
De kapel heeft doorheen de jaren ook kunnen rekenen op warme zorg van buurtbewoners. Zo was “Moeder” Rooske Vanquaethoven-Verding meer dan vijftig jaar de drijvende kracht achter het leven rond de kapel. Haar inzet bracht mensen samen, hoe meer volk er was, hoe meer ze straalde.
Ook vandaag blijft de plek mensen verbinden. Enkele weken geleden merkte
ik dat er een mooi bankje was bijgeplaatst.
Vaak zat daar een vriendelijke man, rustig genietend van het voorbijgaan van wandelaars, fietsers en joggers zoals ik. Al snel bleek dat het om Emmanuel ging, een echte buurtfiguur. Het bankje kreeg hij ter gelegenheid van zijn 90ste verjaardag, een hartverwarmend gebaar dat perfect past bij de sfeer van verbondenheid die deze plek uitstraalt.
Voor mij symboliseert deze kapel, samen met het bankje en de mensen errond, precies wat Godsheide zo bijzonder maakt: een buurt waar herinneringen blijven leven en waar nieuwe verhalen ontstaan. We kijken ernaar uit om hier verder ons plekje te vinden en deel uit te maken van deze warme gemeenschap.
Soms hoef je niet ver te zoeken om thuis te komen.
Emmanuel samen met Roza, dochter van Rooske
Tekst Kaat B. - Foto Christel De Vries
Godskesgazet brengt een reeks over de vroegere (en huidige) dorpscafés van Godsheide. In deze editie is het de beurt aan het bekend café pal tegenover de kerk.
Vroeger: Bij Vieke
Het café ‘Onder De Toren’ opende in 1938, kort na het huwelijk tussen Fons Gelders en Octavie ‘Vieke’ Serdons. Fons was een boerenzoon uit Godsheide en Vieke kwam uit Zonhoven. Vooral Vieke stond achter de toog, want het jonge paar had een klein landbouwbedrijf en Fons zorgde voor het vee en de akker.
Het café was een ontmoetingsplaats voor de mensen uit de buurt. De facteur en de rijkswachters dronken er hun pintje. Ook voorbijgangers kwamen binnen. Het paard werd dan aan de elektriciteitspaal gebonden en kreeg een emmer water. Het gezin Gelders kon op zondag nooit samen eten, maar moest elkaar aflossen.
‘Er hing pijp- en sigarettendamp in het café, zodat heel het huis één sigarettengeur was’
Aldus Lieve Gelders (+2022), dochter van Vieke in het boek ’Warm Aanbevolen’, 2013
In februari 1954 werd door een aantal Godsheidenaren de ploeg Godsheide V.V. opgericht met als zetel en lokaal ’Bij Vieke’.
Wielerclub De Pedaal organiseerde in de naoorlogse jaren geregeld wielerwedstrijden. Al in 1949 won een
dorpsbewoner de koers, Jean Schraepen. De wedstrijden vertrokken altijd in de Kiezelstraat. De inschrijvingen gebeurden in één van de cafés: Bij Vieke, De Zwaan of bij Speelmans. Jaarlijks wisselde de plaats van inschrijving, net als de plaats waar de uitbetalingen gebeurden. De eindstreep werd getrokken ter hoogte van één van de cafés. Vieke is maar liefst 60 jaar de uitbaatster geweest van haar café.
Nu: Bij Fieke
Na het overlijden van Lieve Gelders werd het café gekocht door Ruben Hermans en Sofie Raes van het architectenbureau Urban Dots. Met veel eerbied voor het pand en voor de voormalige bewoners werd het omgevormd tot een combinatie van kantoor, ontmoetingsruimte (de bestemming ‘café’ blijft behouden) en studentenkamers. De eigenaars zelf wonen elders in Hasselt.
‘Heel wat mensen kijken nieuwsgierig door het raam, dan staan de handen op het vensterglas’
Het nieuwe interieur oogt sjiek. De toog is helemaal vernieuwd en staat op dezelfde plek als de oude. De vroegere toog is opgehaald door een verzamelaar uit Brugge en zou opnieuw in gebruik zijn
Tekst en foto Jaak N.
‘Fieke’ Sofie en Ruben koesteren een stukje geschiedenis van Godsheide met o.a. een mooie foto van Vieke. in de cafetaria van een interieurfirma.
De antieke vloertegels van het vroegere café zijn hergebruikt in de serre achter de kantoren. Achteraan (waar Lieve woonde) zijn alle gebouwtjes weg en er staat een berging, er is plaats gemaakt om te parkeren (via de Kleinstraat) en er straalt een iconische treurwilg.
De ruimte aan de straatzijde waar vroeger het café was en de ruimte net daarachter zijn nu in gebruik voor vergaderingen of feestjes. Vooraan staat een grote tafel, een toog, frigo’s en een toilet. In de aansluitende ruimte pronkt een prachtige gesprekszetel en
de achterste ruimte is omgetoverd tot kantoor.
Het geheel kan gereserveerd worden voor een privéfeestje, zoals een kinderfeest, een huwelijk, een bedrijfsfeestje of een vergadering met diner. Tot 50 personen. Het zijn vooral mensen van Godsheide zelf die van de plek gebruikmaken.
‘Bij Vieke is nu bij Fieke. Er staat dus geen schrijffout op de gevel. Vieke was genoemd naar Octavie. Fieke is genoemd naar huidige eigenares Sofie’
VAN VERTICUTEERMACHINE
TOT SLIJPSCHIJF ...
Delen brengt Godsheide
samen
Samen leven in een groeiend en aangenaam Godsheide is ook samen delen. Gereedschappenbibliotheek godskes.bieb maakt delen modern, eenvoudig, dichtbij, vanzelfsprekend en bovendien belachelijk goedkoop!
Een bib voor plan(t)trekkers en handige harry’s (M/V/X)
Godskes.bieb gelooft heilig in het motto: delen is het nieuwe hebben.
”Want waarom zou je een dure schuurmachine kopen als je die maar enkele keren in je leven nodig hebt?”
Of je nu je tuin onder handen wil nemen of een klusje plant, hier vind je de juiste tools.
Voor een jaarlijkse bijdrage van een belachelijke 45 euro ontlenen leden tientallen kwaliteitsgereedschappen, van een heggenschaar tot een zaagmachine. Dit alles via een makkelijke online reservatietool.
Achter de schermen staat een enthousiast team van vrijwilligers klaar dat je niet laat vertrekken zonder een groene tip of een fijne babbel. Minstens zo belangrijk is de band die ontstaat tussen mensen in het dorp. En door te delen, hou je ruimte over. In je huis, in je portemonnee en in je hoofd.
Registreer via Godskesbieb.be en maak kennis met ons aanbod en probeer het eens uit!
De Godskes.bieb huist in de pastorie, rechts van de kerk en is open op maandag en donderdag, 19.30u – 20.30 u.
Op de nieuwe steenweg werd een kunstwerk aangebracht op de gevel van een halfopen bebouwing. Dit is een werk van de Hasseltse street artiest Arno Croymans, alias Boyo. Arno maakt al verschillende jaren schilderingen op muren. Kleinere werken zijn terug te vinden op de fietstunnels en aan het oude slachthuis te Hasselt.
In tegenstelling tot vele anderen werkt hij meestal met verfpotten en een roller en niet met spuitbussen. Dit maakt zijn werk uniek. Arno was al een tijd op zoek naar een muur om er een grote “ TAG” op te zetten met zijn naam erbij. Hij twijfelde dus niet toen hij deze kans kreeg te Wolske.
Boyo op Kunstennacht
Ook stelde hij dit jaar zijn werken tentoon op kunstennacht. Hij lanceerde er zijn eerste ecologisch bamboe T-shirt met een print van zijn werken.
Hij is dus goed op weg om van zijn kunst te kunnen leven, een droom die hopelijk uitkomt!
Tekst en foto’s Dirk L.
Een parel in hartje Hasselt
Misschien heb je in de Hasseltse
Koning Albertstraat het winkeltje van Covida- Het Roer al ontdekt: de Parel.
Hier vind je tal van kleine kunstwerkjes, stuk voor stuk handgemaakt door mensen met een beperking en hun begeleiders. Ieder item is uniek en met veel liefde en geduld tot stand gekomen. Het aanbod volgt het ritme van de seizoenen en varieert voortdurend. Wenskaarten, kaarsen, keramiek, juweeltjes, cadeautjes om te geven of voor jezelf, hebbedingetjes voor een zacht prijsje.
Op weekdagen kan je enkele gasten bezig zien achteraan in de winkel. Ze zijn fier op hun werk en heel gelukkig bij iedere verkoop.
De winkel wordt opengehouden door vrijwilligers waaronder ook 5 dames uit Godsheide. Wies, Carine, Mady, Mia en Lidy nemen elk een halve dag per week voor hun rekening. Ze proberen, met de hulp van enkele cliënten van Covida-Het Roer, de werkjes te verkopen en de werking van Covida meer bekendheid te geven.
Wat is Covida?
Covida is een zorgvoorziening verspreid over Limburg en actief in 6 units. Ze bieden ondersteuning en ontwikkelingskansen op maat aan 1.200 kinderen, jongeren en volwassenen met een (verstandelijke) beperking. Wist je trouwens dat Covida een samensmelting is van Tevona en Ter Engelen?
Het Roer is één van de units met o.a. afdelingen in Runkst, aan de Borggravevijverstraat en in Godsheide. In hun dagcentra De Have en Aktiva ligt de focus op een zinvolle dagbesteding.
Tekst en foto’s Lidy O.
De vrijwilligers van Godsheide
Kristien,
trouwe klant op zaterdag
Iedere cliënt werkt op eigen tempo en volgens eigen mogelijkheden en interesses. Allemaal geven ze het beste van zichzelf en het resultaat van hun werk kan nu gekocht worden in de winkel, een echte Parel! Kom eens langs en bewonder met eigen ogen!
Godsheide Appelbabbel
Kiezelstraat 118 zaterdag 15 aug '26 15u-18u
Ontmoetingscentrum
Iedereen is welkom ...om een favoriet appelgebak te presenteren ... om te komen kijken en proeven ... om een babbeltje te slaan kandidaat bakkers kunnen zich inschrijven via fermgodsheide@outlook.com
Hoe zou het zijn met… ?
Godsheidenaar
Alex Lambrichts ging op zijn 18de ergotherapie studeren in Gent.
Hij ontmoette daar
Hilde en sinds hun huwelijk wonen ze
in Puurs. Alex is een artistieke duizendpoot. Hij doet aan beeldende- en schilderkunst, hij maakt collages en hij schrijft. De Godskesgazet laat jullie graag kennismaken met deze bijdrage van een ex-dorpsgenoot.
Alex over de asperge-clan
We vormen met 4 koppels een vriendengroep en we noemen onszelf de asperge-clan. We komen een aantal keren per jaar samen met als vaste afspraak ons asperge-etentje in juni. Ik lees dan voor. Soms fragmenten uit romans, soms zelfgeschreven tekstjes. Het gaat altijd over een thema uit onze leefwereld. Dit jaar was dat ouder worden.
Het tekstje is gebaseerd op ‘Ouder worden’ van Elke Heidenreich aangevuld met mooie zinnen uit ‘Beer’ van Marian Engel. Verder werd het aan elkaar geknutseld met zinnen die ik hier en daar sprokkelde. Het is dus geen plagiaat maar wel een bewerking.
Meer creativiteit kunnen de lezers vinden op instagram: alex.la9277
Asperge-etentje 25
Waarom uitstelgedrag
geen probleem hoeft te zijn
Het eerste wat bij vrouwen ouder wordt, is hun hals.
Op een dag zien ze in de spiegel een hals vol rimpels.
“Hoe kan dat zo ineens?” zeggen ze en ze bedoelen:
“Hoe kan dat zo ineens bij mij?”
Die laconieke toon, die delen alle vrouwen.
Ze was zich heel erg bewust van haar vrouwelijkheid.
Ze had daarmee het meeste contact als ze alleen was in de nacht.
Die keer was het een stralende nacht, een en al sterrenschittering, en aan de hemel hield de Grote Beer
met zijn zevenendertig duizend maagden haar gezelschap.
Ze had haar schoenen aangetrokken om naar buiten te gaan.
Ze had zich neer gezet om te plassen, terwijl ze zich afvroeg hoeveel jaren het geleden was dat ze nog een zo mooie plas had gemaakt.
Mannen hebben het moeilijker met ouder worden.
Zij zijn eenzamer. Vrouwen hebben meer vrienden, bekommeren zich beter om elkaar. Mannen praten niet, ze zeggen, kom maar binnen en drink nog eentje met me.
Mannen geven elkaar geen cadeautjes voor de verjaardag, vrouwen wel. En vrouwen kunnen beter een huishouden voeren.
Mannen zijn onbeholpen en afhankelijker dan vrouwen.
Hij had ervoor gekozen om de strijd aan te gaan
met de vijandige buitenwereld door zijn eigen onvolmaakte zelf te blijven, te volharden in zijn fouten en hartstochtelijk onaangepast te zijn.
“Wees niet te leergierig!” was zijn motto.
Een heel leven volstaat niet om af te leren wat je je argeloos gedwee hebt laten aanpraten –onnozelaar!-
zonder aan de gevolgen te denken.
Het leven is één generale repetitie. Er komt niets hierna.
Alles is fictie, alleen doodgaan niet. Ik ontwijk de dood niet.
Ook het ouder worden schuw ik niet. Ik heb geen angst voor verval.
Voor elke rimpel die ik zie, heb ik gewerkt.
Het leven is tijdelijk en vakantie is tijdelijk.
Dus, het leven is één grote vakantie.
Die ervaring werd nog sterker toen hij terug binnenkwam.
Op de vloer van de kamer, als uit het niets opgedoken, zit plots een enorme vuursalamander; hij contrasteerde met de oude planken als een vlam met de duisternis.
Dankzij liefde veranderen feiten in kunst, vormen ze een eenheid en worden naar een hogere werkelijkheid getild, en in een landschap wordt die alomvattende liefde uitgedrukt door licht.
Dat is ook wat literatuur doet.
Literatuur confronteert ons met onze innerlijke tegenstrijdigheden en met onze eenzaamheid.
In een goede relatie bescherm je elkaars eenzaamheid.
Daarom moeten we wanhopig van elkaar houden, alsof iedere dag die we samen zijn de laatste zou kunnen zijn.
Met uitzondering van de liefde, kan werkelijk alles op deze wereld, tot morgen worden uitgesteld.
De eetbare tuin krijgt vorm
In onze vorige artikels hebben we het steeds gehad over de mensen, deze keer over de tuin zelf. De aanplanting die we momenteel hebben bestaat uit een vijftal kastanjebomen, 240 aalbesstruiken, een mooie kruidenbak en tien fruitbomen, waaronder appel-, peren-, kersen- en pruimenbomen. Ook onze windberm en takkenwal beginnen stilaan vorm te krijgen. We zijn gestart met de voorbereiding van een bloemenstrook en ook de eerste zonnebloemen en pompoenen werden reeds aangeplant. Binnenkort volgen nog enkele variëteiten van hazelnoten en vlierbessenstruiken. Ook de wilgen beginnen goed uit te schieten.
Wat enkele maanden geleden nog een open terrein was, begint nu stilaan te veranderen in een levend landschap. Elke week zien we nieuwe groei, meer kleur en meer leven verschijnen. Dat is misschien wel het mooiste aan een eetbare tuin: het is een project dat je niet van vandaag op morgen afwerkt, maar dat zich stap voor stap ontwikkelt.
Naast de aanplantingen merken we ook dat de natuur zelf haar weg vindt. Insecten en vogels weten de tuin steeds beter te vinden en zorgen voor extra leven op het terrein.
De komende maanden zullen nog heel wat zaken toegevoegd worden. Een eetbare tuin groeit immers in lagen en doorheen de seizoenen. Wat vandaag nog klein lijkt, kan binnen enkele jaren uitgroeien tot een plek waar mensen kunnen wandelen, ontdekken, oogsten en genieten.
Stilaan wordt zichtbaar wat de bedoeling altijd geweest is: een groene ontmoetingsplaats waar natuur, voedsel en mensen samenkomen.
Tekst en foto’s Dirk L.
Uit de eetbare tuin: kruiden, kleur en verbinding
Een eenvoudig vegan recept voor lange zomeravonden
Wie denkt aan een eetbare tuin, denkt misschien eerst aan groenten en fruit.
Maar eigenlijk groeit er nog iets anders: ontmoeting. Even blijven praten terwijl iemand munt plukt voor thee. Samen ontdekken hoe citroenmelisse ruikt.
Een kind dat voor het eerst een aardbei rechtstreeks van de plant eet.
De toekomstige eetbare tuin van Godske Leeft wil precies zo’n plek worden. Geen perfecte moestuin waar alles netjes in rijen staat, maar een levende plek waar mensen elkaar vinden tussen kruiden, bloemen en bessenstruiken. Een tuin die mee verandert met de seizoenen én met de mensen die er komen. Daarom hoort bij zo’n tuin natuurlijk ook eten. Eenvoudige gerechten die vertrekken vanuit wat groeit, geurt en gedeeld kan worden.
Een ideaal recept voor de zomer is deze kleurrijke kruidenwrap met hummus en gegrilde groenten. Helemaal plantaardig, makkelijk te maken en perfect om samen buiten op te eten.
Meer dan eten
VEGAN KRUIDENWRAPS MET HUMMUS EN ZOMERGROENTEN
Wat heb je nodig?
Voor 4 personen: 4 wraps, 1 courgette, 1 rode paprika, 1 wortel, een handvol sla of jonge spinazie, hummus, olijfolie, peper en zout
En uit de eetbare tuin, als die er straks staat: verse munt, peterselie, bieslook, citroenmelisse of basilicum
Hoe maak je het?
Snij de courgette en paprika in reepjes en bak of grill ze kort in wat olijfolie. Rasp de wortel fijn. Verwarm de wraps even in een pan.
Besmeer elke wrap royaal met hummus en beleg met de groenten en sla. Werk af met veel verse kruiden.
Vooral munt en citroenmelisse geven een verrassend frisse smaak.
Rol de wraps dicht en serveer meteen — liefst buiten, met wat zon en goed gezelschap erbij.
Wat dit recept bijzonder maakt, zijn niet alleen de ingrediënten. Het is het idee erachter: koken met wat dichtbij groeit. Proeven van het seizoen. Nieuwe smaken ontdekken omdat iemand zegt: ‘Hier, ruik eens.’
Hopelijk wordt de eetbare tuin van Godske Leeft binnenkort wel zo’n plek waar recepten vanzelf ontstaan. Waar iemand te veel munt heeft, een ander courgettes meebrengt en er spontaan samen gegeten wordt.
Want uiteindelijk draait een eetbare tuin niet alleen om voedsel kweken. Het gaat ook om tijd maken. Voor natuur, voor elkaar en voor kleine momenten die blijven hangen. Misschien is dat wel het mooiste wat er kan groeien, midden in het dorp.
2 jongeren betrapt op orgel in de kerk van Godsheide
Simon Weltin uit Duitsland speelt vlijtig het kerkorgel in de kerk van Godsheide.
Robbe Smets uit Evergem (boven Gent) en Simon Weltin uit Pullach (onder München). Die namen zeggen u ongetwijfeld niets. En toch hebben ze allebei iets met Godsheide. Onze redactie vernam dat beide jonge muzikanten een grote liefde hebben voor ... het orgel in ons pittoresk kerkje. Vreemd, dachten we, en we zochten de 2 jongelingen op. Op zoek naar het antwoord op de vraag: waarom in godsnaam het ‘Godskes-orgel’.
Simon Weltin
Simon is pas 17. De Duitse jongeling verblijft een half jaar als uitwisselingsstudent in Hasselt en studeert aan het PIKOH (opleiding muziek). Muzikant Simon speelde als kind al viool en piano. En nu zijn benen lang genoeg zijn voor de orgelpedalen, ook het orgel. Hij start in het najaar met een opleiding kerkmuziek.
Simon nodigt ons uit op het maandelijks (1ste zaterdag) orgelconcert in de St.Quintinuskathedraal. Een aanrader, zo blijkt: het is een prachtig orgelconcert.
Simon kent en bespeelt het prachtige classicistisch kathedraalorgel. Zijn gastgezin in de Maastrichterstraat (Jewels Multiple) bracht Simon in contact met Kathedraalkoster Johan en met de Hasseltse stadbeiaardier Jan Verheyen.
Tekst Jaak N. - Foto Bart Lambrichts
‘Ik vond op YouTube een filmpje van meer dan 10 minuten waar Paul Fey op het orgel van Godsheide speelt’
Simon oefent graag, maar de beschikbare uren in de Kathedraal zijn beperkt. Op Youtube vond Simon een filmpje van Paul Fey (The SPECIAL Organ Stop at Onze-Lieve-Vrouw Bezoekingkerk Hasselt). Simon vond geen contactpersoon, fietste naar Godsheide en noteerde vlijtig de gegevens aan de kerkdeur. Hij werd met open armen ontvangen en is uitermate blij om te kunnen oefenen op ons orgel.
Robbe Smet
Robbe volgt een bacheloropleiding aan PXL-Music, richting ‘Muziektechniek. Voor ‘Filmmuziek&Games’ kreeg Robbe de opdracht om een stuk filmmuziek te maken. Robbe koos ervoor om iets te doen met orgel en ging dus op zoek.
Robbe zit op kot in de Kapelveldstraat. Hij heeft een klik met Godsheide. Zo verkiest hij een wandeling op het golfterrein boven de drukte van het stadscentrum, leest onze Godskesgazet in de frituur bij Bèr en fietst graag door ons dorp. Al fietsend spotte Robbe de kerkdeur die uitnodigend open stond. Robbe contacteerde Jos Briers, secretaris van de Kerkraad, die snel en enthousiast reageerde. Robbe greep zijn kans en ging oefenen om de orgelklanken te beluisteren.
Robbe werkt aan een stuk filmmuziek, gespeeld op onze orgel. Hij zet nieuwe muziek op een bestaande film (experimentele kortfilm uit de corona-tijd).
Zijn stuk wordt niet typisch kerks, maar eerder experimenteel met lange klanken en trance verwekkend. Dat kan perfect, aldus Robbe, door het scala van grondstemmen van ons neoromaans orgel.
Zijn werk is een schoolopdracht en wordt niet gepubliceerd, dus we gaan het helaas nooit te horen krijgen.
‘Ik wandel liever op het Golfterrein in Godsheide, dan een pint te drinken in een studentencafé’
Ons orgel
Het orgel in onze kerk is een historisch waardevol instrument met een rijke geschiedenis en is één van de weinige goed bewaarde 19e-eeuwse orgels in de regio.
Het werd gebouwd in 1869 door de bekende orgelbouwer Peter-Jan Vermeulen uit Weert.
De orgelkast valt op: slank, eikenhout, neoromaans en ingebouwd in een nis.
Het originele pijpwerk en de windladen zijn grotendeels bewaard gebleven.
Het instrument beschikt over een mechanisch sleepladenorgel dat typisch is voor de Limburgsromantische stijl, met een breed scala aan grondstemmen. Het orgel is sinds oktober 1975 als monument beschermd.
Ben jij het nieuwe familielid van La FaMi?
La FaMi is een muziekensemble van mensen die een strijkinstrument spelen. Drie jaar basisopleiding en de goesting om samen te musiceren zijn de enige vereisten om lid te worden van hun muzikale familie. De naam is zeker niet toevallig gekozen, jong en oud zijn welkom, diversiteit is een meerwaarde zowel op persoonlijk vlak als op gebied van muziekstijl, de vriendschappelijke en familiale sfeer primeert. Is je nieuwsgierigheid geprikkeld, neem dan een kijkje op www.lafami.be, Instagram of Facebook.
Ik ging alvast even langs tijdens hun repetitie in campus Banneux van Hogevijf. Het was een gezellige zondagvoormiddag. Lore, de piepjonge dirigente, haalt het beste uit elke strijker. Zij studeert momenteel viool en altviool aan het Lemmens instituut in Leuven. ‘Het dirigeren bij La FaMi is leerrijk en leuk om te doen’, verzekert ze mij.
Er spelen ook twee Godsheidenaren mee. Elke woont sinds 2014 in de Kleinstraat en Kris woont ruim tien jaar in de Hommelvennestraat.
Godsheidenaren Kris en Elke hopen dat er nog meer mensen uit de buurt aansluiten bij La FaMi
Vanaf september verhuizen de repetities naar het ontmoetingscentrum van Godsheide. Het OC biedt immers veel meer mogelijkheden. Ze kunnen hier niet enkel oefenen maar ook concerten geven. In 2025 gaven ze reeds een concert rond het thema filmmuziek. In 2026 staat een zomerse muziekstage gepland en een kerstconcert.
‘Alle muzikanten oefenen hun partituur thuis’, vertelt Elke enthousiast. ‘Iedereen wil het goed doen voor elkaar. Het is ook heel tof dat je als lid inbreng hebt in de muziek die er gespeeld wordt. Elk muziekgenre is bespreekbaar, we zijn steeds op zoek naar een nieuwe uitdaging.’
Wil je graag meer informatie? Neem dan gerust contact op via lafami.info@gmail.com of telefonisch via 0474/60 62 76
Tekst en foto Godsheidenaren Renilde C. - Foto dirigent en groepsfoto’s Elke Cleuren
Sfeerbeeld tijdens een optreden
Veel jeugd op post tijdens de zomerstage
Van harte welkom in onze familie!
Help, er zit een schrijver in mijn klas!
Evelien Gillis zit in het vijfde leerjaar en ze heeft al verschillende schoolkrantjes gemaakt.
Ze laat de lezers van de Godskesgazet nu ook mee genieten van haar schrijverstalent.
Mini-astronauten in Godsheide
Op donderdag 7 mei heeft 5-6B een workshop gedaan over de ruimte. Om de workshop te beginnen hebben we een paar proefjes gedaan. Die gingen als volgt: als eerste moesten we een LED-lampje en een motortje verbinden met een batterij, zodat we licht en beweging hadden. Daarna vervingen we de batterij door een zonnepaneeltje en toen we het in de zon hielden, werkte het meteen.
Na de proefjes hebben we eerst een beetje uitleg gekregen over verschillende soorten ruimteraketten. Daarna begonnen we met het maken van onze eigen raketjes uit PET-flessen en stukken papier. Toen de PETflesraketten klaar waren, zijn we ze gaan lanceren op de speelplaats. We moesten druk zetten op de raketten door er lucht in te pompen met een soort fietspomp, daarna mocht ik op de lanceringsknop duwen. De raket schoot de lucht in! Dat was heel cool om te zien. Bij mij in het groepje zaten Nora en Charline. Onze raket was tot aan het tweede verdiep geraakt, dat vonden we al superhoog, maar een ander groepje is met hun raket tot aan het dak geraakt.
Het was een leuke activiteit, zeker omdat we ook ruimtepakken mochten aandoen. Op de foto hieronder zie je links Nora en Charline die druk zetten op de raket, terwijl ik rechts sta om op de lanceringsknop te drukken.
Colofon
Deze wijkkrant is een initiatief van de dienst Wijkopbouw van Stad Hasselt i.s.m. dit vrijwillige redactieteam: Hoofdredactie: Dirk Lambrichts (dirk.lambrichts@ outlook.com) en Renilde Cox (renilde. cox@telenet.be)
Godskesgazet digitaal lezen via www.hasselt.be/wijkkrant
Teksten en fotografie: Stad Hasselt, Dirk Lambrichts, Rik Emonds, Renilde Cox, Kaat Bogaert, Jaak Nijs, Lidy Olaerts, Eline Valkeneers, Silke Carolus en Sanne Rouma. Vormgeving: tricolor.be
