Terwijl de dagen korter worden en de lichtjes onze straten weer doen schitteren, sluiten we 2025 af met een warm gevoel. Het was een jaar vol ontmoetingen, buurtfeesten en creatieve initiatieven die onze wijken deden bruisen.
Samen hebben we opnieuw bewezen hoe sterk verbonden we zijn, zelfs in de koudste maanden.
Ook in 2026 staat er heel wat moois op de planning. In deze wintereditie vind je een goedgevuld overzicht van activiteiten en nieuwtjes die jouw buurt doen leven. Laat je inspireren en geniet van de gezelligheid die deze tijd van het jaar met zich meebrengt.
Veel leesplezier!
Tom Thijsen Steven Vandeput Schepen van Burgemeester Wijkopbouw
Vanaf 1 januari 2026 kan je het hele jaar door een erkenning én subsidie aanvragen voor je buurtcomité of wijkraad. Geen ingewikkelde administratie meer, gewoon klantvriendelijk en eenvoudig. Zo heb je meer tijd om samen activiteiten te organiseren, noden op te vangen en te signaleren en jullie buurt nog sterker te maken.
Wijkbudget: samen maken we Hasselt warm!
Heb je een idee dat de buurt dichter bij elkaar brengt? Een project dat gezelligheid en verbondenheid schept in de straat of wijk? Dan kan je nu een wijkbudget tot maximum 2.500 euro aanvragen om jullie plan waar te maken. Trommel minstens vijf buren op die mee achter het voorstel staan, en dien jullie aanvraag in vóór zondag 15 februari. Zo zetten we samen Hasselt in beweging!
Meer info en aanvragen: www.hasselt.be/wijkbudget.
Inhoudstafel
p.2 Woordje van de Burgemeester en Schepen
p.3 Inhoudstafel
p.4-5 De Estafette met René Vandereycken en Ludo Liefsoens
p.6 Van Kermt naar Florida: het zonnig verhaal van Ruben Vanoppen
p.7 Van ziekbed tot bedevaartsoord: het verhaal van Elisabeth van Spalbeek
p.8-9 Een unieke mijlpaal: 80 jaar fanfare en een jubilaris die alles meemaakte
p.10 De mispel: de vergeten vrucht die wacht op haar comeback?
p.11 Duurzaam Domein: Groen - De basis van onze gezondheid
p.12-13 Op het prikbord
p.14 Dana Winner: Chantal Vanlee blijft verbonden met haar Kermtse wortels
p.15 Reveil in Spalbeek: liedjes die het gemis even dragen
p.16 Linus Dekeyser: een glimlach op wielen
p.17 Hoe kan het beter? Onze omgang met mensen met een beperking
p.18 Kermtse kerk schittert weer na grondige restauratie
p.19 Puzzel
p.20-21 Wandelzoektocht Spalbeek
P.22 Samen knutselen
p.23 E woodzje Kerrems en Spalbiks - Colofon
p.24 Artistiek met Michelle Bervoets – Nieuwjaarsbrief
Foto op de cover: Kapel ’O.l.v van Lourdeskapel aka O.l.v Boodschapskapel’ in de Spalbeekstraat
René en Ludo: Twee
wegen, één verhaal
Onze estafettestok blijft vlot van hand tot hand gaan, en dus serveren we met veel plezier opnieuw een dubbelgesprek — deze keer één waar de nostalgie en pret letterlijk vanaf spatten.
We zijn te gast bij Ludo Liefsoens en zijn jeugdvriend René Vandereycken: twee rasechte Spalbekenaren, opgegroeid in dezelfde straat, gevormd door dezelfde grond, en nog steeds verbonden door een hechte vriendschap — zij het zonder elkaars deur plat te lopen. Zoals René het treffend zegt: “Ludo, dat is nen echte.” Een oprechte mens, met openheid, warmte en gezelligheid als handelsmerk. Een jeugd tussen poort en weide Ludo draagt met trots de geschiedenis van het dorp uit. Voor hem speelt René daarin een belangrijke rol — naast iconische
Hun jeugd speelde zich ook af op de weide achter Ludo’s huis, het toneel van talloze voetbalmatchen: het ‘dorp’ tegen ‘die van de overkant’, of de broers Liefsoens versus de broers Vandereycken. En dan is er dat legendarische ‘koerke’ bij René thuis, met het fietswiel in de okkernotenboom als doel. “Je zag toen al dat hij meer kon dan wij”, zegt Ludo, niet zonder trots.
Loopwedstrijden, deugnieterij en soep bij Irma
Ook de loopwedstrijden tussen de kinderen uit de buurt blijven levendig in hun herinnering. René lacht: “Ik liep voorop, en om zeker te zijn dat ons team won, liet Ludo zich in het steegje vallen zodat de tegenstanders er niet door konden.” Ludo grijnst: “Ja, ik was een deugniet — en geen gemakkelijke.”
Een bijzondere plek in hun herinneringen is weggelegd voor Irma, de moeder van René. Ludo vertelt hoe ze na de matchen soep maakte, en iedereen welkom was om mee aan te schuiven aan tafel.
En dan was er de schoolbus. Als René zich versliep, vertraagden de andere kinderen hun pas, onder aanvoering van Eddy Grosemans. “Eén voor allen, allen voor één”, zegt Ludo — het devies van de Spalbeekse jeugd.
Van Spalbeek
naar de top
Spalbeekse plekken zoals de kapel, het kasteel, of figuren als Hendrik van Veldeke.
René woont ondertussen al jaren in Stevoort, maar wanneer hij over Spalbeek vertelt, klinkt er nog steeds iets bijzonders door in zijn stem.
De twee waren buurjongens, geboren in warme gezinnen — bij Ludo waren ze zelfs met negen thuis. Ze voetbalden samen op straat, tegen de poort van het huis. “Ludo stond in het doel tegen de poort, ik moest van op straat trappen”, herinnert René zich. “Niet zonder risico — al reden er toen gelukkig nog maar weinig auto’s.”
Vanuit dat warme nest trok René eerst naar Hasselt, en later naar Club Brugge. “Het overviel me”, blikt hij terug. “Toen ik naar Brugge vertrok wist ik zelfs nog niet waar ik die nacht zou slapen.” Zijn bescheidenheid en het geloof in het toeval als drijvende kracht typeren hem tot op vandaag. Spalbeek bloeide in hun jeugd: 18 cafés (jawel!), drie slagers, en een dorpspolitiek die leefde. Ludo’s vader was burgemeester, René’s vader was van een andere strekking — maar dat deerde de vriendschap niet. “Voor ons telde dat allemaal niet”, zegt Ludo.
“Als we op zaterdag naar de mis gingen, wachtten we in het portaal tot ons ma wegging (ze dacht dat we braaf binnengingen) en dan vertrokken we op café”, lacht René.
Eenvoud, verbondenheid en dialect
Wat hen bindt, is de dorpsmentaliteit die ze koesteren: eenvoud, behulpzaamheid, en gewoon jezelf zijn. “Tot mijn vijftiende hadden we thuis zelfs geen deurbel”, vertelt René. “Wie binnen wilde, kwam gewoon achterom.”
Hoewel René een internationale carrière uitbouwde, voelt hij zich beter in een kleine groep dan in een grote massa. “Ik was eigenlijk verlegen”, bekent hij. Maar hij leerde wel weerwerk te bieden tegen de ‘kromme’ mensen. Op het veld gold wel één regel: wie zijn ‘maten’ raakte, kreeg hem over zich heen.
Van vroeger naar nu
Ludo hoopt dat de interesse in de lokale geschiedenis blijft leven, net als het dialect — een schat die elk dorp uniek maakt. René roept op tot “gewoon doen”, met respect voor verschil. “Als jongere bots je daar tegenaan, maar na een tijd leer je dat aanvaarden.”
Beiden besluiten met een warme glimlach: “We hebben een prachtige tijd gehad. Een fijne jeugd.”
En dat kunnen wij na dit gesprek alleen maar beamen. Op naar de volgende etappe van onze estafette!
Van Kermt naar Florida:
het zonnig verhaal van Ruben Vanoppen
Ruben Vanoppen, zoon van Peter Vanoppen en Johanna Vanspauwen en broer van Tom, woont met zijn gezin in het zonnige Florida. Zijn schoolcarrière begon op ’t Kabaske in Kermt, gevolgd door de humaniora aan Kindsheid Jesu, waar hij wetenschappenwiskunde studeerde. Meteen na het middelbaar trok hij de oceaan over naar de USA, waar hij in Georgia zijn bachelor in Business Administration behaalde. Daar ontmoette hij ook zijn toekomstige vrouw Katie. Daarna volgde nog een master aan Southern Arkansas University.
Na zijn studies verhuisde Ruben samen met Katie, afkomstig uit Rockledge (Florida), naar de Sunshine State. Katie vond er werk als leerkracht buitengewoon onderwijs, terwijl Florida voor Ruben, als tenniscoach, een echte droomlocatie bleek. “Tijdens COVID zijn we getrouwd, ik heb hier een leuke job en Florida voelt gewoon goed”, vertelt hij.
Zijn eerste indruk van Florida? “Palmbomen en zonneschijn — dat beeld is me altijd bijgebleven.” Het leven in Amerika verschilt volgens Ruben sterk van dat in België. “Door de hitte begint de dag hier vroeg.
Om 7 uur sta ik vaak al op het tennisveld les te geven en de meeste mensen slapen al rond 22 uur. In België is dat wel anders”, lacht hij. Ook de prestatiedrang onder de Amerikaanse bevolking valt hem op: “De focus op topuniversiteiten begint al op jonge leeftijd. Iedereen wil uitblinken.”
Wat hij het meest mist? “Zonder twijfel familie en vrienden. En fietsen! Hier doet niemand dat — alles ligt te ver uit elkaar. In België gaf dat me altijd een gevoel van vrijheid.”
Samen met Katie en hun zoontje Miles, die op 15 oktober één jaar werd, geniet Ruben van het leven onder de palmbomen — met warme herinneringen aan zijn thuis in Kermt.
Van ziekbed tot bedevaartsoord: het
verhaal
van Elisabeth van Spalbeek
Spalbeek in de 13de eeuw: een klein dorpje tussen de velden, waar op de plaats van de huidige O.L.V.Boodschapkapel een eenvoudige boerderij stond. Daar werd rond 1246 Elisabeth geboren. Ze was broos en ziekelijk en zou haar ouderlijk huis nooit verlaten. Toch werd haar naam bekend tot in de hoogste kringen van Europa. Haar vertrouweling, abt Willem van Rijckel uit Sint-Truiden, zorgde ervoor dat er een kapelletje naast haar kamer kwam. Zo kon ze, zonder haar bed te verlaten, de dagelijkse mis bijwonen. Bezoekers uit binnen- en buitenland klopten bij haar aan, onder wie abt Philip van Clairvaux. Hij was zo onder de indruk dat hij rond 1267 een uitgebreid en gedetailleerd levensverhaal over haar schreef, “Het Heilig Leven van Elisabeth van Spalbeek”. Er bestaan nog altijd exemplaren van in het Latijn, Frans en Engels.
Elke dag beeldde Elisabeth het lijden van Christus uit, rond haar twintigste vertoonde ze volgens de overlevering zelfs de stigmata – de kruiswonden van Jezus zelf. Samen met abt van Rijckel hielp ze bovendien mee bij het
Dit schilderij uit 1652 laat zien dat Elisabeth meer dan 300 jaar na haar dood nog niet vergeten was. Ze wordt hier wel afgebeeld in een cisterciënzer-tenue van Herkenrode terwijl ze daar nooit zou zijn geweest.
identificeren van waardevolle relieken van Herkenrode.
Zelfs aan het Franse hof kende men haar naam. Toen kroonprins Lodewijk in 1276 stierf, ging het gerucht dat Elisabeth in een visioen had gezien dat koningin Maria van Brabant hem vermoordde. Onderzoek toonde echter aan dat dit een leugen was: haar naam was misbruikt door de echte schuldige.
Na haar dood rond 1316 werd Elisabeth als heilige vereerd. De kapel in Spalbeek werd nog tweemaal vergroot en in de 14de eeuw versierd met unieke muurschilderingen op basis van ‘platte kaas’. Pelgrims stroomden toe, en het dorp werd een bedevaartsoord dat dikwijls in combinatie met Herkenrode bezocht werd.
Bezoek zeker deze interessante kapel: ze is elke eerste zondag van de maand in de namiddag open.
Een unieke mijlpaal: 80 jaar fanfare en een jubilaris die alles meemaakte
De fanfare Sint-Cecilia viert haar 80-jarig bestaan met een reeks feestelijke activiteiten, met als hoogtepunt een jubileumconcert op zaterdag 7 februari in Kermeta. Oud-leden worden nog uitgenodigd voor optredens in openlucht en een tentoonstelling over de geschiedenis.
Reeds tijdens de donkere oorlogsdagen sluimerde bij enkele Kermtenaren het verlangen om blijdschap in het dorp te brengen. Kort na de bevrijding werd die droom werkelijkheid. Met wat geld uit de kas van de toneelgroep werd de fanfare op 7 december 1945 boven de doopvont gehouden. “Wat begon als een groepje, is uitgegroeid tot een vaste waarde in het sociale en culturele leven. We brengen generaties samen”, vertelt een fiere voorzitter Rudy Jouck.
Guillaume ‘Lommeke’ Schouterden kan het ganse verhaal levendig navertellen. Hij is van in het begin ononderbroken spelend lid en hiervoor ontvangt hij de hoogste onderscheiding, drie weken voor zijn negentigste verjaardag! In zijn schrijnwerkerij gaf bezieler Frans Dumoulin hem de eerste lessen notenleer en de geslaagde kandidaten kregen een instrument.
De toewijzing gebeurde volgens de fysionomie: dikke of dunne lippen, groot of sterk, veel of weinig adem, … De repetities vonden plaats in de bovenzaal van het gemeentehuis.
Na enkele maanden toeteren kreeg de jeugdige fanfare een aanvraag om op 16 juni 1946 de gouden bruiloft van het echtpaar Iliaens-Morren in de Heiligenhoek op te luisteren. Bij Lommeke zit deze prelude nog fris in zijn geheugen: “Ik moest
mijn klotsbroek en wit hemd aantrekken. Wij wandelden over de verlaten dreef achter de nationale driekleur. Het was er moeilijk stappen langs diepe karrensporen. Ik speelde bugel en de mars van Snijers was de enige die we kenden.”
Muziek liep als een rode draad door het leven van de familie Schouterden. “Je moet bij de post beginnen werken”, bleef zijn moeder aandringen. Na zijn legerdienst in Duitsland begon hij in 1957 in Gelinden. Vertrek per fiets om 4 u. in de Busselkensstraat en om 5u45 stond hij als koerier klaar langs de Steenweg om kranten, tijdschriften en de zakken met brieven uit de lijnbus te halen. “Op mijn ronde in Mettekoven en Klein-Gelmen kende ik alle families met hun bijnaam. Vaak waren de bewoners aan het werk in de velden en legde ik de poststukken neer in hun keuken, want brievenbussen bestonden nog niet.” In 1997 ging hij als postbode met pensioen in Kermt.
Met de bugel, de althoorn of de schuiftrombone, het was voor Lommeke genieten van elke muzieknoot. Met klaroeners, een vrouwelijk trommelkorps en majoretten bereikte men een hoogtepunt met meer dan 100 spelende leden. Na de kepie volgde een nieuw jasje en later de uniformen. In 1966 nam men de eigen muziekzaal aan
de Verbindingsweg in gebruik. Er kwamen de dirigenten Louis Beulen, Leon Pétré en inmiddels al 15 jaar Raf Dielkens, die graag nieuwe leden welkom heet. “De repetities op maandagavond staan open voor muzikanten van alle niveaus en leeftijden. Het is de perfecte plaats om muziek te beleven en nieuwe vrienden te maken.”
“Er is ondertussen veel veranderd”, blikt Lommeke terug op het Kermtse muzikaal verhaal. “We luisterden jaarlijks twee processies op: de Sacramentsprocessie, die door de Molenstraat trok en de Onze-Lieve-Vrouwprocessie, die halt hield in de Koorstraat bij Gevers, aan de Kapel in Tuilt en het altaar nabij de boerderij van Laurent Franssens in de Heerstraat. Wij maakten talloze uitstappen, namen deel aan wedstrijden en behaalden eerste prijzen, gaven concerten op de kiosk voor de mei-avondviering en de kermis. Hoogtepunten waren ongetwijfeld de carnavalstoeten in ons eigen dorp, waarna we menig pintje dronken.” Lommeke heeft het allemaal goed verteerd en die minzame glimlach straalt nog steeds van zijn gezicht. Samen met zijn echtgenote Paula, met wie hij in augustus de diamanten bruiloft vierde, verdient hij terecht een hartelijke serenade.
De Mispel: de
vergeten vrucht die wacht op haar comeback?
Weinigen kennen haar, nog minder weten dat deze vrucht een lekkernij is. Ze ziet eruit als een kruising tussen een rotte appel en een klein buitenaards wezen, maar is eeuwenlang een delicatesse geweest. In de middeleeuwen was de mispel namelijk dé hippe vrucht van de adel.
Je kunt een mispel pas eten als ze eruitziet alsof ze al weken vergeten is op de fruitschaal. Dat proces heet bletten, wat een chic woord is voor “controlled rotting” (of: de vrucht laten vergaan tot ze eindelijk lekker is). Pas dan krijgt het vruchtvlees die zachte, zoete, licht kaneel-achtige smaak die een beetje doet denken aan appelmoes met een vleugje dadel.
Je kunt er mispel-confituur van maken — lekker op toast, of bij een kaasplankje.
Mispel-likeur is ook een optie en voor de echte keukenheld: mispel-chutney bij wild of gevogelte.
Kortom, de mispel is de underdog van het fruit: een beetje vreemd, een tikje beschimmeld van reputatie, maar verrassend lekker als je haar een kans geeft. Misschien is het tijd om haar weer op te nemen in onze keukens — als symbool van tweede kansen, fermentatie, en goede humor aan tafel.
Huisgemaakte mispel-likeur
Maak je eigen mispel-likeur met dit recept, het werd geproefd en goedgekeurd door de Gazet3510-redactie.
Ingrediënten voor 1 liter likeur
400 gr mispels (volledige vrucht)
300 gr witte suiker
1 liter jenever (38°)
12-14 kruidnagels (1 per mispel)
Neem een grote glazen pot. Steek de kruidnagels in de mispels en stop ze in de pot. Giet de suiker en de jenever in de pot, sluit de pot goed af en laat dit een 3-tal maanden op een donkere en koele plek staan.
Verwijder na 3 maanden de kruidnagels uit de mispels en laat de drank daarna nog 3 maanden staan.
Drink met mate(n)!
Duurzaam domein:
Groen – De basis van onze gezondheid
Adem eens heel diep in en denk er even over na waarom dat zo heerlijk is wanneer je het buiten kunt doen, omringd door bomen, struiken en ander fris groen. Tijdens de COVID-lockdowns hebben we allemaal opnieuw gevoeld hoe waardevol een bos in de buurt eigenlijk is – zijn we dat al vergeten?
Met de werkgroep Trage Wegen van de Dorpsraad hebben we een prachtig wandelnetwerk uitgewerkt dat in 2017 officieel werd geopend. Elke Kermtenaar en Spalbekenaar heeft vast al eens een toertje gemaakt door onze prachtige omgeving, de Herkenrodebossen, toch?
Een dagelijks of wekelijks ‘bosbad’ geeft je niet alleen gezonde lucht in de longen, maar helpt ook de spanning uit je lichaam te halen. En als je met open ogen wandelt, ontdek je zoveel schoonheid: planten, vogels, paddenstoelen, … En wie vroeg genoeg vertrekt, komt misschien zelfs een ree tegen.
Wist je dat het grootste aandeel groen in Vlaanderen in jouw én mijn tuin ligt? Maak jij
daar ook een levendige, natuurlijke tuin van?
In november konden opnieuw heel wat Hasselaren een broeikasboom (of struik) aanvragen bij Stad Hasselt. Jammer genoeg halen veel mensen die afzonderlijk met de wagen op. Daarom kwam Duurzaam Kermt in 2016 op het idee van een broeikasboomcarpool. Zo bundelden we tot 75 bestellingen in één ophaalronde, goed voor een besparing van 83 liter benzine en meer dan 1.200 overbodige autokilometers. Een inspirerend voorbeeld van hoe meer groen perfect samengaat met minder negatieve impact.
Rond de KinderSamenTuin (zie vorige editie van Gazet3510) hebben we jaren geleden samen met de kinderen en enkele ouders maar liefst 500 bloembollen geplant. Elk jaar in februari en maart zorgen die voor de eerste kleuruitbarstingen van het jaar – kleine vrolijkmakers waar elke passant spontaan blij van wordt.
Ik ga alvast een bosbad nemen. Hopelijk kom ik je daar tegen!
Heb jij een tof duurzaam weetje of een vraag? Contacteer dan ‘Duurzaam Kermt’ (Tom: 0495 58 65 95 of mail: duurzaam@kermt.be)
SPALBEEKSE HUISKAMERS
ZOEKEN LUISTERAARS!
In de donkere maanden brengt Marco Lenaerts (van de Spalbreakers) met zijn liedjesvoorstelling “Diepzeeduiker” warmte en licht in de buurt. Een intiem concert van een uurtje met piano, zang en een vleugje ukulele — recht uit het hart, om samen even stil te vallen en te voelen.
Volgende huiskamers zoeken luisteraars:
30 januari bij Ann Vanhengel, in de Molenstraat 133 (rechts van parking Eneide)
6 februari bij Bas Vandensavel, achter de bos (Wijerstraat 65 )
28 februari bij Marco Lenaerts, op de Gaer 52
Wil jij zo een bijzondere avond meemaken?
Meld je dan aan via info@spalbeek2.be, via de QR-code (of telefonisch bij Ann Vanhengel 0497 89 90 40). Het aantal inschrijvingen is beperkt tot 20, reserveer dus snel je plekje. Bijdrage: 10 euro per persoon. Start: 20u.
Samen duiken we diep … en komen lichter weer boven.
Op het prikbord
BIJ ELKAAR KOMEN IS EEN BEGIN, BIJ ELKAAR BLIJVEN IS VOORUITGANG, MET ELKAAR SAMENWERKEN IS SUCCES. HENRY FORD
Dorpsraad Kermt vzw
Wij nodigen graag alle Kermtenaren uit op onze jaarlijkse KERMTDRINK(T)
De eerste is op onze kosten.
Zondag 25 januari 2026 14u - 17u Muziekzaal Kermt
Verbindingsweg 26, 3510 Hasselt
GELUK IS: EEN GOEDE GEZONDHEID EN EEN SLECHT GEHEUGEN. INGRID BERGMAN
NIEUWJAARSFEEST SPALBEEK 2026
Beste dorpsgenoten,
We klinken samen op het nieuwe jaar!
Kom op zaterdag 17 januari 2026 naar zaal Eneide voor ons gezellig nieuwjaarsfeest, met veel sfeer, plezier en warme ontmoetingen.
Start: 15.00 u
Tot: de bar sluit
Er is voor elk wat wils:
• Gezellig samenzijn met buren en vrienden
• Hapjes en drankjes
• Kinderanimatie voor de kleinsten
Tot dan!
Team Dorpsraad Spalbeek 2.0
WIE ZICH GELUKKIG VOELT MET HET GELUK VAN ANDEREN, BEZIT EEN RIJKDOM ZONDER GRENZEN.
FRANS DAELS (VLAAMS ARTS EN POLITICUS 1892-1974)
Dana Winner: Chantal Vanlee blijft verbonden met haar
Kermtse wortels
Voor de meeste mensen is ze Dana Winner, maar in Kermt kennen ze haar gewoon als Chantal. De bekende zangeres werd er geboren, groeide er op en komt nog regelmatig op bezoek bij haar moeder. “Als je de helft van je leven ergens doorbrengt, dan laat dat sporen na”, vertelt ze.
Haar jeugd in het dorp zit vol warme herinneringen. In de derde kleuterklas zong ze al ‘Mama’ van Heintje op vraag van juffrouw Mangelschots. Later werd ze lid van het kerkkoor onder leiding van juffrouw Roosen. “We zongen met tachtig kinderen! Het ging er toen nog niet om om zangeres te worden, wel om gezellig samen te zijn — zoals in de jeugdbeweging en de volleybalclub.”
Dat warme groepsgevoel draagt ze nog steeds met zich mee. Geen toeval dus dat ‘Het Dorp’ van Wim Sonneveld haar telkens raakt.
Dana werkte ook vier jaar in een frituur in het dorp, de ‘CHAN’ in de naam refereert nog naar haar.
“Bijna iedereen kent me hier als Chantal. Ik hou van dat echte leven. Dat voel ik in Kermt nog altijd.”
Ze kreeg van haar ouders een belangrijke levensles mee: met beide voeten op de
Chantal en Maria, twee handen op een buik grond blijven en nooit vergeten waar je vandaan komt.
Dana heeft nog een boodschap voor de jeugd van vandaag: ”Wees voorzichtig met ‘social media’. Het is handig, maar het vraagt veel maturiteit om te onderscheiden wat echt is. Daarom: luister naar je ouders — ze willen echt het beste voor je.”
Zelf zegt ze nog werkpunten te hebben: “Ik ben soms te goedgelovig, en geduld is niet mijn sterkste kant.”
Ze bewondert sterke vrouwen zoals Michelle Obama en is muzikaal geïnspireerd door Whitney Houston.
Tot slot een knipoog: “Mensen denken soms dat ik braaf ben. Maar hoor me eens vloeken op het padelveld!” Een artieste met wereldfaam, maar altijd nog dat meisje van Kermt — met de voeten op de grond en ook wel soms met een hoek af.
Vlamingen en rouw … het blijft een moeilijke combinatie. Verdriet dragen we vaak stil en diep vanbinnen. En toch was er op Allerheiligen in meer dan 150 Vlaamse gemeenten een bijzondere plek om dat stille verdriet even te laten ademen. Het initiatief Reveil bracht op 1 november troostconcerten op begraafplaatsen en in kerken, gedragen door lokale muzikanten, dichters en vertellers. Wat tien jaar geleden in Vlaanderen ontstond, vindt vandaag internationaal weerklank — dit jaar zelfs tot in Oekraïne, op een geheime locatie om veiligheidsredenen. Overal blijkt dezelfde behoefte te bestaan: ruimte voor warmte, herinnering en verbondenheid. Ook in Spalbeek kregen we zo’n moment van gedeelde stilte en zachtheid. Marco Lenaerts nam het initiatief en bracht twee intieme concertjes in de dorpskerk. Met eigen liedjes over verlies, afscheid en de vaak kwetsbare weg van zorg en dementie wist hij vele aanwezigen diep te raken.
Reveil in Spalbeek: liedjes die het gemis even dragen
De muziek voelde als een zachte hand op de schouder, een herkenningspunt voor iedereen die met gemis leeft. Dorpsgenoten vonden elkaar in stilte, in samenzijn, in klanken die nog even bleven hangen in de gewelven van een kerk die zoveel generaties heeft zien komen en gaan.
Dat samenzijn kreeg nog een bijzondere symboliek. De kerk, ooit het kloppend hart van het dorp, wordt nog maar zelden gebruikt en zal binnenkort worden verkocht. Het concert werd zo ook een afscheid van een plek die in ons gemeenschappelijk geheugen gegrift staat — een plaats van doopsels en bruiloften, van vieren en wenen, van ontmoeting en rust.
Na afloop zei een tevreden Marco het mooi: “Als één lied iemand helpt zich iets minder alleen te voelen, dan heeft het zijn doel bereikt.”
Geen mens is zo aanwezig als degene die wordt gemist ” ”
Linus Dekeyser: een glimlach op wielen
In de Heerstraat woont Linus Dekeyser, 15 jaar, leerling in het derde jaar OV4 op Sint-Gerardus in Diepenbeek. Linus is een puber zoals zovelen: hij lacht graag, houdt van sport, droomt over de toekomst en heeft zo zijn eigen mening over de wereld om hem heen. Alleen doet hij dat allemaal staande in de kay walker of vanuit zijn rolstoel, want Linus heeft een motorische beperking.
Wie hem kent, weet dat Linus altijd een grappige opmerking klaar heeft en met zijn brede glimlach iedereen weet te ontwapenen. Toch loopt hij – figuurlijk –wel eens tegen obstakels aan: paden met steentjes, trappen zonder toegang, slecht onderhouden fiets- en voetpaden, … “Ook in restaurants is het soms zoeken naar een tafel waar ik met mijn rolstoel aan kan zitten”, vertelt Linus.
Elke week volgt hij vijf keer kinesitherapie op school en thuis. En wanneer hij vrij is, duikt hij in zijn hobby’s. Linus is een echte sportliefhebber: hij kijkt graag naar voetbal (vooral Club Brugge en Real Madrid), maar
ook basket, wielrennen en handbal boeien hem. Daarnaast volgt hij toneel, waar hij zelfs al meespeelde in “Romeo en Julia”!
Zijn muzieksmaak? Pop, met Laura Tesoro hoog in de afspeellijst. Hij houdt ook van oude spullen, zoals retro televisies en radio’s, evenals oude feuilletons (Zone Stad, Flikken, enz.).
Over eten gesproken: frietjes en spaghetti staan bovenaan zijn lijst. Soep, spruitjes en ovenschotels? “Nee bedankt!” zegt hij met een knipoog. Zijn lievelingsvak is Retail en Logistiek, L.O. is wat moeilijker door de pijn in zijn spieren. En lezen? Daarop reageert Linus met een brede lach: “Geen commentaar!”
Linus zou graag meer activiteiten voor jongeren met een beperking zien, beter onderhouden voetpaden, en meer verkeersveiligheid, zeker in de buurt van scholen. En nog iets: “Een deel van de maatschappij accepteert nog altijd niet dat iemand anders is. Dat vind ik soms moeilijk.”
Zijn moeilijkste moment tot nu toe was het overlijden van zijn oma in augustus. Maar ook dat probeert Linus een plek te geven met de steun van familie en vrienden. En de toekomst? “Ik wil graag acteur worden of bij de politie op kantoor werken.” Met zijn humor, doorzettingsvermogen en warme persoonlijkheid lijkt dat helemaal niet onmogelijk.
Linus is het levende bewijs dat een beperking geen belemmering hoeft te zijn om volop te leven — en om anderen te inspireren met een glimlach.
Hoe
kan het beter?
Onze omgang met mensen met een beperking
WEL DOEN
• Vraag altijd eerst: “Kan ik je ergens mee helpen?” i.p.v. zomaar ingrijpen.
• Gebruik normale taal: praat met deze mensen zoals je dat met iedereen zou doen.
• Respecteer hulpmiddelen: raak geen rolstoel, taststok of hoorapparaat aan zonder toestemming.
• Neem de tijd: spreek rustig en luister aandachtig.
• Kijk de persoon aan tijdens een gesprek, ook als er een begeleider aanwezig is.
• Maak activiteiten toegankelijk: denk aan ruimte, zitplaatsen, ondertiteling of duidelijke uitleg.
• Wees inclusief in groepen: betrek iedereen bij gesprekken, ook als communicatie meer tijd kost.
• Accepteer verschillen: zie iemands beperking niet als beperking van de persoon, maar als onderdeel van diversiteit.
X NIET DOEN
• Niet betuttelen: iemand behandelen alsof hij of zij niets zelf kan.
• Geen aannames doen: denk niet dat je weet wat iemand wel of niet kan.
• Niet vermijden: negeer mensen met een beperking niet uit angst om iets verkeerd te zeggen.
• Geen ongepaste nieuwsgierigheid: stel geen persoonlijke medische vragen tenzij iemand daar zelf over begint.
• Geen overdreven complimenten: dingen als “Amai, hoe goed dat je gewoon buiten bent!” kunnen kleinerend overkomen.
• Niet invullen: ga niet praten namens iemand met een beperking als hij of zij zelf kan antwoorden.
Samengevat: behandel iemand met respect, gelijkwaardigheid en nieuwsgierigheid naar de persoon, niet naar de beperking. Kleine veranderingen in houding maken vaak een groot verschil.
Wist je dat een vraag, melding of klacht, van welke aard dan ook, kan gemeld worden in het klantencontactcentrum van Hasselt? Is er een straatlamp kapot, zie je een losliggende straatsteen of een fietspad met een gat in, telefoneer dan naar 011/23 90 00 of stuur een gedetailleerde mail met alle gegevens naar www.hasselt.be/nl/melding
Kermtse kerk schittert weer na grondige restauratie
Restauratie van de koepel
De kerk O.L.V. Ten Hemelopneming van Kermt straalt weer in volle glorie. Het vertrouwde dorpsbeeld kreeg niet alleen een opknapbeurt, maar ook een frisse toekomst.
Een gebouw met een rijke geschiedenis
De toren, met zijn gotische stijl en romaanse onderbouw, is het oudste deel van het gebouw (1220). Rond 1770 werd het kerkschip heropgebouwd in classicistische stijl, waarna in 1911 een neoklassieke dwarsbeuk werd toegevoegd. De sacristie kreeg in 1969 een nieuw jasje.
Na de eeuwwisseling begon de tand des tijds echter zwaar te wegen: het dak was volledig versleten, de gevels vertoonden scheuren en ook binnenin waren vocht- en barstschade zichtbaar.
Daarom besliste de kerkfabriek van Kermt in 2008 om het gespecialiseerde architectenbureau Michel Janssen uit Tongeren aan te stellen voor een grondige restauratie.
De werken werden opgesplitst in drie fasen:
Daken (2013-2014) – De eerste fase pakte het leien dak aan.
Bij de heropening op 18 oktober
Gevels – Meteen aansluitend volgde de restauratie van de buitenmuren. Interieur (2025) – De slotfase richtte zich op het binnenwerk: muren, gewelven en schilderwerken.
In de kerk werd zout- en vochtschade aangepakt, barsten hersteld en houten stucwerk zorgvuldig gerestaureerd.
De oude, dampdichte verf werd verwijderd en vervangen door lichte, dampopen tinten die het interieur opnieuw fris en uitnodigend maken.
De kolommen en plinten kregen een afwerking in geglaceerde grijsnatuursteenkleur, terwijl een nieuwe elektrische installatie en energiezuinige ledverlichting discreet werden geïntegreerd.
Dankzij deze restauratie blijft de kerk O.L.V. Ten Hemelopneming niet alleen een blikvanger in het dorpshart van Kermt, maar ook een waardevol stukje levend erfgoed dat klaar is voor vele toekomstige generaties.
Deze puzzel vraagt wat actie. Je kan dingen opzoeken in een atlas, op internet, op lokale kaarten, enz. Je kan natuurlijk ook op de fiets springen, rondrijden in je onmiddellijke omgeving en vooral heel goed rondkijken. Of je wandelschoenen aantrekken en op die manier de buurt verkennen. Noteer interessante plekken, beken, straten, enz. Een andere bron van informatie om de puzzel op te lossen is een gesprek met je ouders, grootouders, oudere buren, enz. Veel succes ermee! De oplossing staat ergens in dit nummer van Gazet3510.
1. Vroegere volleybalclub in Spalbeek (6)
2. Uit het Latijn, ook een outstanding winkel (8)
3. Water waar jij niet bij bent, loopt door Stokrooie (12)
4. Was onlangs nog hier, althans toch voor de kleintjes (11)
5. Straat in Kermt, ook schrijver van een bleek personage (6, 5)
6. Mini rivier in de buurt (6,4)
7. Nederlands voor het Latijnse ’carmetum’ (8)
8. Bekend schilder uit Spalbeek 1892-1977 (6, 7)
9. Niets
10. Ooit café met een flamboyante caféhoudster in Spalbeek (2,6)
11. Vloeit door Sterrebos (10)
12. Aannemer en oud-burgemeester van Kermt (6,4)
13. Verkocht snoepjes per stuk, bijna aan de schoolpoort, kleiner dan haar naam doet vermoeden (6)
14. Vergane glorie met twee sterren in Kermt (11)
15. Vloeit eerst door een naburig dorp vooraleer Kermt en Spalbeek aan te doen (12)
16. Verblijft nu in Pairi Daiza, was ooit kruidenier in Spalbeek (5)
17. Nachtelijke zangvogel die door Berbroek vloeit (14)
Marleen Piccard uit de Wijerstraat bezorgde Gazet3510 een leuke wandelzoektocht in Spalbeek. Die van Kermt volgt in het voorjaar.
Start: Kerk Spalbeek, Spalbeekstraat 24 (1,9 km)
Onze-Lieve-Vrouw-Boodschapskerk
Welke naam hoort bij de volgende foto?
Volg de routebeschrijving en vind het antwoord op de vragen. Hou rekening met volgende: : alle vragen en foto’s zijn vanaf openbaar domein te zien,
Routebeschrijving
, zoals historische gebouwen of kunstwerken is het nuttig even . De oplossingen zijn zowel links al rechts te vinden in de straten.
Start aan de kerk en ga de Kerkstraat in. Neem vervolgens de eerste straat naar rechts, de Maanlichtstraat. Op het einde van de straat ga je naar rechts. Tegenover huisnummer 162 ga je naar rechts de parking op. Ga voor de omheining naar links en ga via het paadje links van de parochiezaal richting Spalbeekstraat. Ga op de Spalbeekstraat naar links. Neem de eerste straat rechts, de Molenstraat, neem na 40 m het wandelpad aan de linkerkant van de straat. Blijf dit pad volgen tot aan de speeltuin van de basisschool. Ga voor de speeltuin naar rechts. Je gaat rond de gebouwen van de Stedelijke Basisschool Spalbeek. Neem vervolgens het eerste pad naar rechts. Je komt uit in de Spalbeekstraat. Steek de straat over en neem een kijkje aan de kapel Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes. Ga terug naar de Spalbeekstraat en ga naar rechts. Blijf de Spalbeekstraat volgen tot aan de kerk.
Bij welk gebouw vind je volgende foto’s?
10. 11. 12.
Wat was een unicum in de carrière van Eugenie Droogmans? …………………………………..
Welke exacte tekst zit verborgen achter het gele vak? 17. 18.
Wandelzoektocht Spalbeek
Wandelzoektocht Spalbeek
Samen knutselen
Wenskaartjes van eierdozen
3D Boom: scheur de binnenkant uit de eierdoos en snij deze in twee. Plak deze op een stukje karton en versier. Werk af met een woordgrapje.
Voor de kleintjes: teken een boom, kerstbal, cadeautje op een kaartje en vul deze met gescheurde stukjes eierdoos. Versier met wat je in huis hebt.
Varia
E woodzje Kerrems en Spalbiks - Bè un see
Ne kleuwn of ne kloown: is een clown (maar kan ook werkkledij zijn - een blauwe overall).
In ’t Spalbiks
Oppet verjoordaagsfieske worre ter boekessekoeke/ pannekoekke bè bruine soeker en struup, doowe wor ne kleuwn en ellek keind kreeg e pekske.
Op ze Kerrems
Obbet verjoordaagsfieske worre ter pannekookke be braujne soeker en stroep, doowe wor ne kloown en ellek keind kreeg e pekske.
Diepte in je landschap: maak eerst met verschillende kleuren je landschap. Plaats grote bomen vooraan, elk laagje naar achteren krijgt kleinere bomen.
De 3D boom is een perfect kaartje dat je zo kan geven zonder envelop! Maak je buren blij en steek het zo in de brievenbus. Maak er een spel van om alles te maken met afval en wat je thuis vindt of hebt, ga niets kopen! Upcycling (creatief hergebruik) ten top én origineel. Heb vooral veel plezier als je samen knutselt, want creativiteit verbindt!
Inge van Bazarts bezorgde Gazet3510 dit leuk knutselmoment. Het creatief atelier op de Lummense Kiezel bestaat ondertussen 15 jaar. Tal van kinderen en volwassenen leven zich al vele jaren uit op knutselkampen, met schilderen, op workshops (acryl, epoxy, ...) en teambuildings.
Wat heb je nodig: eierdozen, lijm, schaar/mesje, karton/ papier/tijdschrift, takjes/eikeldopjes/knopen/parels Oplossing puzzel: 1. Spavoc
Oplossing wandelzoektocht:
In het Nederlands
Op het verjaardagsfeestje waren er boekweitkoeken/ pannenkoeken met kandijsuiker en siroop, er was een clown en elk kind kreeg een cadeautje.
De man met de blauwe werkkledij aan: Dzjelièn Greuzeman bè zenne bleuwe kleuwn in Spalbik
Colofon
De wijkkrant is een initiatief van de dienst Wijkopbouw van de stad Hasselt i.s.m. het redactieteam van vrijwilligers.
De lente-editie van Gazet3510 verschijnt midden maart. Artikels en informatie zijn welkom tot half januari.
Ideeën, foto’s en opmerkingen blijven van harte welkom via gazet3510@kermt.be of spreek iemand van de redactie aan. De wijkkrant wordt vier maal per jaar huis aan huis verdeeld in Kermt en Spalbeek.
Gazet3510 en alle wijkkranten van de Hasseltse buurten, zijn digitaal beschikbaar via www.hasselt.be/wijkkrant
Een welgemeend dankjewel aan het vrijwilligersteam!
2. Carmetum 3. Zonderikbeek 4. Sinterklaas 5. Ernest Claes 6. Kleine Herk 7. Haagbeuk 8. Eugeen Salaets 9. Blanko 10. Ad Fundum 11. Sterrebeek 12. Eugeen Mees 13. Reuske 14. Scholteshof 15. Tuilterdemer 16. Panda 17. Nachtegaalbeek 18. Herkenrode 19. Dana Winner
1. Architect 2. BJB 3. Maan 4. Meester Buekers en zijn vrouw 5. Een drieling 6. 1952 7. 1982 8. Stedelijke Basisschool
Boodschap kerk 13. Grote Cirkel 14. Kerkstraat 15. Spalbeekstraat 16. 12 17. BJB 18. 14 Km 19. SBS Spalbeek 20. Eneide
Artistiek
wat als we even blijven stilstaan, bij de 365 dagen van het afgelopen jaar een moment van rust nemen, een terugblik op 2025 voor onze geest halen het is zo gezond om uit te kijken naar wat 2026 te bieden heeft en eveneens normaal om er nog niet helemaal klaar voor te zijn maar wanneer jij dat bent, hef ik het glas op wat komen zal en wie weet, welke wonderen er dan op ons wachten?
Een gedicht van Michelle Bervoets. De Spalbeekse Michelle schrijft ontzettend graag verhalen, maar haar grote liefde is poëzie. Ze is 34 en werkt als maatschappelijk werker voor het OCMW. Samen met haar man Wim woont ze al 5 jaar in de Wijerstraat. Michelle volgt momenteel nog het laatste jaar ‘Creatief Schrijven’.
#Michelle_schrijft
EEN BLIK VOORUIT
HET JAAR LOOPT OP ZIJN EINDE. WE KIJKEN TERUG OP MAANDEN VOL INZET, SAMENWERKING EN GROEI. ER WAREN MOMENTEN VAN ZOEKEN EN BIJSTUREN, MAAR OOK VAN TROTS EN VOLDOENING.
GAZET3510 ZAG HET LEVENSLICHT – EEN PROJECT
GEBOREN UIT ENTHOUSIASME, NIEUWSGIERIGHEID EN VERBONDENHEID.
WAT BEGON MET IDEEEN EN PLANNEN, GROEIDE UIT TOT IETS TASTBAARS, WAAR VELE HANDEN EN HOOFDEN AAN MEEWERKTEN.
WE DANKEN U, ONZE LEZERS, VOOR UW TIJD, UW AANDACHT, UW IDEEEN, INZENDINGEN EN UW STEUN. WIJ HOPEN DAN OOK DAT WE IN DE TOEKOMST OP U MOGEN BLIJVEN REKENEN! UW BETROKKENHEID
GEEFT BETEKENIS AAN ONS WERK. MET VERTROUWEN KIJKEN WE NAAR 2026.
WE BLIJVEN VERHALEN BRENGEN DIE RAKEN, INFORMEREN EN VERBINDEN – MET DEZELFDE TOEWIJDING WAARMEE WE BEGONNEN.
NAMENS DE REDACTIE, MET DANKBAARHEID EN EEN WARM HART, WENSEN WIJ U EEN JAAR VOL HELDERHEID, GEZONDHEID EN HOOP.
