ΠΩΛΗΣΕΙΣ
Μίλτος Πυρίντσης ΔΙΕΥΘΥΝΤΉΣ ΠΩΛΉΣΕΩΝ ΟΜΊΛΟΥ ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ, ΜΈΛΟΣ Δ.Σ.
Ο διευθυντής Πωλήσεων σπέρνει σπόρους ανάπτυξης συνεχώς
Ε
χοντας συμπληρώσει 30 και πλέον έτη εργαζόμενος στην ελληνική ασφαλιστική βιομηχανία, είχα την τιμή να συμμετέχω σε εκατοντάδες εκδηλώσεις εταιρειών, θεσμικών οργάνων και συναδέλφων ασφαλιστικών διαμεσολαβητών. Κοινό χαρακτηριστικό σε όλες αυτές τις συναντήσεις ήταν η έκφραση: Δυστυχώς η συμμετοχή της ελληνικής ασφαλιστικής βιομηχανίας στο συνολικό ΑΕΠ της χώρας αποτελεί ένα πολύ μικρό ποσοστό, το οποίο, εκτός του ότι είναι το χαμηλότερο στη Δυτική Ευρώπη, παραμένει σταθερό όλα αυτά τα χρόνια. Παράλληλα, με τη διαπίστωση αυτή, η συζήτηση συνεχιζόταν επιρρίπτοντας ευθύνες για αυτή την παθογένεια της αγοράς μας σε οποιονδήποτε άλλον φορέα (κράτος, θεσμικούς φορείς, εταιρείες), εκτός από εμάς τους ίδιους, τους ανθρώπους που αποτελούμε την κινητήρια δύναμη αυτής της αγοράς, τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές και τους ανθρώπους των Διευθύνσεων Πωλήσεων των εταιρειών. Αξίζει να κάνουμε όλοι μας μία αυτοκριτική και να δώσουμε στον εαυτό μας περισσότερο απαντήσεις στα παρακάτω ερωτήματα: Tι έχουμε κάνει ώστε παράλληλα με την αύξηση της προσωπικής ή εταιρικής μας παραγωγής να αυξήσουμε και το ποσοστό συμμετοχής της ασφαλιστικής αγοράς στο ΑΕΠ της χώρας; Πόσους σπόρους ανάπτυξης φυτέψαμε όλα αυτά τα χρόνια; Σε πόσους νέους ή νέες αυτής της χώρας μιλήσαμε με το ίδιο πάθος που μας είχαν μιλήσει εμάς αυτοί οι οποίοι μας έβαλαν στον υπέροχο κόσμο των ασφαλίσεων; Θυμάμαι με απεριόριστη ευγνωμοσύνη τον άνθρωπο που μου έδειξε τον δρόμο της προσωπικής επαγγελματικής μου επιτυχίας, που στην πρώτη μας συνάντηση με έβαλε να του απαριθμήσω το τι θα ήθελα να πετύχω επαγγελματικά στη ζωή μου. Με το θράσος της ηλικίας των 24 ετών, ξεκίνησα να του λέω πως θέλω: • Να κάνω ένα επάγγελμα στο οποίο δεν θα έχω το τυ-
πικό ωράριο ενός υπαλλήλου. • Να κάνω ένα επάγγελμα στο οποίο οι αμοιβές μου να μην υπάγονται σε μισθούς Συλλογικών Συμβάσεων, αλλά να είναι ανάλογες των δικών μου προσπαθειών. • Να μπορώ μέσα από τη δουλειά μου να γνωρίζω ενδιαφέροντες ανθρώπους από όλα τα κοινωνικά στρώματα και να μπορώ να φανώ χρήσιμος επαγγελματικά τόσο σε έναν εργάτη όσο και σε έναν βιομήχανο. • Και, τέλος, να μη χρειάζεται δικό μου κεφάλαιο για να ξεκινήσω το επάγγελμά μου. Ακούγοντάς με, χαμογέλασε και διαβεβαιώνοντάς με πως υπάρχει αυτό το επάγγελμα, συμπλήρωσε: • Πως μέσα από το επάγγελμα του ασφαλιστικού διαμεσολαβητή μπορεί κάποιος να είναι σε διαρκή επικοινωνία και επαφή με κάθε κοινωνική ή τεχνολογική εξέλιξη. • Πως ως ασφαλιστικός διαμεσολαβητής μπορεί κανείς να μαθαίνει καθημερινά νέους τρόπους κάλυψης των αναγκών των συνανθρώπων σε κάθε μορφή δραστηριότητας. • Πως μπορεί να σχεδιάζει με δικά του ακριβώς μέτρα και σταθμά το επίπεδο οικονομικών απολαβών που επιθυμεί, πως μπορεί ουσιαστικά να αγγίξει οποιοδήποτε όνειρο έχει τώρα ή θα του δημιουργηθεί στο μέλλον. Τη δεκαετία που εξελισσόταν αυτή η συζήτηση, στις αρχές του ’90, το επάγγελμα του ασφαλιστή δεν ήταν και το πιο.. σέξι επάγγελμα στα μάτια ενός 24χρονου. Άλλα επαγγέλματα είχα φανταστεί πως θα κάνω έχοντας σπουδές Marketing Management και Ψυχολογίας. Ωστόσο, η βεβαιότητα που διέκρινα στο βλέμμα του στρατολόγου μου ως προς τα πλεονεκτήματα του επαγγέλματος του ασφαλιστικού διαμεσολαβητή με έκανε να συμφωνήσω μαζί του πως άξιζε τον κόπο να συνεχίσουμε τη συζήτηση. Μόνο που στη συνέχεια ο στρατολόγος μου ξεκίνησε να απαριθμεί τις δυσκολίες του επαγγέλματος. Πως θα πρέπει πρώτα από όλα να μελετήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους όρους των ασφαλιστηρίων συμβολαίων πριν μιλήσω με τον πρώτο υποψήφιο πελάτη. Δεν θα μου
115 | ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2025 | ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ