ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΕ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ & ΑΣΦΑΛΙΣΤΕΣ Γράφει ο ΕΥAΓΓΕΛΟΣ Γ. ΣΠYΡΟΥ, εκδότης του «Ασφαλιστικού ΝΑΙ» e-mail: evaggelos@spiroueditions.gr
Οι τεχνο-ολιγάρχες του πλανήτη, μια φωτιά στο Πέραμα Δίστρατου Άρτας και οι ασφαλιστές του 2025
Σ
το τέλος Ιουλίου του 2025, διάβαζα για τον τεχνολογίας. Πιο πολλοί ήθελαν να μάθουν τι θα είναι πιο Αμερικανό συγγραφέα Ντάγκλας Ράσκοφ, ασφαλές σε περίπτωση που λάβει χώρα ένα μεγάλο «συμπου θεωρείται μία από τις πιο εμβληματικές βάν», δηλαδή μια παγκόσμιας εμβέλειας περιβαλλοντική μορφές της ψηφιακής αντικουλτούρας, έναν καταστροφή, κοινωνική εξέγερση, πυρηνική έκρηξη, πανθεωρητικό των νέων μέσων, «νονός» ευρέ- δημία και κάτι παρεμφερές. ως διαδεδομένων πλέον όρων, όπως viral «Να κτίσουμε καταφύγιο στην Αλάσκα ή στη Νέα Ζηmedia, digital nomad, social currency και screengers, συγ- λανδία; Κάτω από τη γη ή πάνω από τη γη;». Πίστευαν ότι γραφέας 20 και πλέον βιβλίων για τα αδιέξοδα της ψηφιακής το χρήμα και η τεχνολογία θα τους έσωζαν και ότι αυτοί θα κοινωνίας, δημιουργός πολλών ντοκιμαντέρ, όπως σημειώνει καταφέρναν να σωθούν, να υποτάξουν τους άλλους και ότι ο Κωνσταντίνος Τσαλακός σε συνέντευξη που του έδωσε η ισχύς θα δημιουργούσε το νέο «δίκαιο»… για το «ΒΗΜΑ» (20-7-2025). Το βιβλίο του «Survival of the Πίστευαν ότι αυτοί θα γλίτωναν από ιούς, τον πυρηνιRichest: Escape Fantasies of the Tech Billionaires» (εκδόσεις κό πόλεμο, την κατάρρευση οικονομίας, τους κλιματικούς Norton και Company, 2022) αποτελεί την ανθρωπολογική πρόσφυγες, την άνοδο της στάθμης των ωκεανών. Πίστευσπονδή στους δισεκατομμυριούχους της αν ότι αυτοί θα «έβγαζαν» φτερά να πάνε τεχνολογίας, στον τρόπο που βλέπουν τον σε άλλους πλανήτες με τη βοήθεια Τεκόσμο, την πολιτική, την κοινωνία, αλλά χνητής Νοημοσύνης και εκεί να χτίσουν και τη μανιώδη εμμονή τους με το «τέλος νέους κόσμους… του κόσμου». Το 2013 το ΜΙΤ κατέταξε τον «Οι tech-Bros μάς βλέπουν σαν Ντάγκλας Ράσκοφ έκτο πιο επιδραστικό σκουλήκια, πιστεύουν πως είναι ανώτεστοχαστή στον κόσμο. ρα όντα», είπε ο Ντάγκλας Ράσκοφ στη Αυτός ο Αμερικανός συγγραφέας συνέντευξή του. «Λίγα εκλεκτά σκουσυναντήθηκε σε μια ομάδα τεχνο-ολιλήκια μπορούν να βγάλουν φτερά, να γαρχών στην έρημο το 2018, όπου πέεγκαταλείψουν τον πλανήτη και να πάνε ντε δισεκατομμυριούχοι τον κάλεσαν σε επόμενο μέρος, είτε αυτό είναι ο Άρης να κάνει μια διάλεξη για το μέλλον της Ντάγκλας Ράσκοφ. είτε το σύμπαν είτε η μεταμόρφωση σε
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ
| ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2025 | 10
μια Τεχνητή Νοημοσύνη. Συνεπώς, δεν χτίζουν απλώς καταφύγια. Πιστεύουν ότι χτίζουν νέους κόσμους για να αφήσουν τους υπόλοιπους από εμάς πίσω…». Πόσο άλογοι και πόσο άσοφοι οι δήθεν σοφοί τεχνολόγοι! Είπε πολλά ο συγγραφέας για τη συνάντηση με τους δισεκατομμυριούχους Έλον Μασκ, Μαρκ Ζάκεμπεργκ, Πίτερ Τιλ, Σαμ Άλτμαν κ.λπ. Η ζωή συνεχίζεται, η τεχνολογία φέρνει νέους ορίζοντες αλλά και πανικούς, οι εξουσίες και οι δισεκατομμυριούχοι αλλάζουν τακτικές για διατήρηση των μονοπωλίων τους, οι λαοί και οι άνθρωποι αγωνιούν στην Αλάσκα, στην Ουκρανία, στη Μέση Ανατολή, στο Ισραήλ, στη Γάζα, στην Ευρώπη, στο Ιράν, στη Βόρειο Θάλασσα και σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, αγώνας για το ψωμί, το νερό και το αλάτι… Οι πόλεμοι τελειώνουν με έναν λυγμό και οι περιουσίες και ζωές χάνονται το ίδιο απλά όπως ήρθαν… Τα σπίτια γκρεμίζονται και καίγονται το ίδιο σε ειρήνη και πόλεμο, όπως πεθαίνουν και οι άνθρωποι σε καπνούς πολέμων ή καπνούς πυρκαγιάς όπου Γης… στη Γάζα, στο Ιράν, στη Ρωσία, στην Κύπρο, στην Κερατέα, στη Χίο, στην Πελοπόννησο, στην Πάτρα, στο Μάτι, στο Χάρκοβο, στην Αφρική, στην Ασία, στην Ευρώπη… Καλοκαίρι Ιούνιος-Αύγουστος 2025 και οι φωτιές «ειρήνης» ή «πολέμου» καίνε τον κοσμάκη και την Ελλάδα μας. Οι σκηνές στην τηλεόρασή μας εναλλάσσονται σε κάθε δελτίο ειδήσεων στη Γάζα, στη Χίο, στην Ουκρανία, στην Πάτρα, στην Κερατέα και πάλι στη Γάζα, στην Ουκρανία, στην Ήπειρο, στην Πρέβεζα, στην Άρτα, στην Αττική κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ… Βαθιά προβληματισμένος, παραμονή εορτής της Παναγίας, τον Δεκαπενταύγουστο, έσκυψα να προσκυνήσω την εικόνα της στη Μητρόπολη Χανίων και αριστερά πρόσεξα ανάμεσα στα αφιερώματα και μια ασημένια πλάκα με τη λέξη «Ευχαριστώ». Κάποιος ευεργετημένος σε κάτι πρόσφερε αυτό το «Ευχαριστώ», που πολύ με συγκίνησε και μου πρόσταξε να μην ξεχνώ για τα τόσα καλά που έχουμε όλοι, και εγώ, στην Ελλάδα μας, που όμως συχνά ξεχνάμε… Είχα ξεχάσει με τα χρόνια πως κάποιον Δεκαπενταύγουστο (πριν από 68 χρόνια) τέλος του 1950 είχε πιάσει φωτιά το χωριουδάκι μου και είχαμε καεί, αφορμή να ξενιτευτεί η οικογένειά μας. Δεν ήμουν δέκα χρόνων όταν σε μια πλαγιά στο Πέραμα Δίστρατου Άρτας ξεκίνησε μια φωτιά που έκαψε μεγάλη έκταση και ο αέρας που φυσούσε πήρε ένα καμένο ξύλο και το
πέταξε από μεγάλη απόσταση πάνω στη χορτάρινη σκεπή της καλύβας, δίπλα στο σπιτάκι μας. Οι φλόγες άναψαν και τα διπλανά καλυβάκια μας μέσα στα οποία ήταν κλεισμένα τα ζώα μας. Κάηκαν όλα. Τα παιδικά μου μάτια τα είδαν όλα τα τραγικά συμβάντα. Με κόπο έκλεισα ένα παράθυρο και την πόρτα, αγκάλιασα την αδελφή μου Ελένη και τραβώντας από το χέρι τον εξάχρονο αδελφό μου Δημήτρη έτρεξα στα χωράφια να σωθώ… Η μάνα μου, που έλειπε στην εκκλησία διπλανού οικισμού, έτρεξε ανάμεσα σε άνδρες που ήρθαν να μας σώσουν, μας αγκάλιασε σαν κλώσσα τα κλωσσόπουλα που τα απειλεί το γεράκι, κάπου κοντά σε ένα χωράφι… Μετά την καταστροφή, ο πατέρας ήρθε από την ξενιτιά που πάλευε και φύγαμε στον δρόμο του ξενιτεμού, πρόσφυγες στην πατρίδα μας. Λείπω 60 και πλέον χρόνια από τον τόπο όπου γεννήθηκα… Ξεκινήσαμε επταμελής οικογένεια από το μηδέν, σε ένα μικρό δωματιάκι χωρίς νερό, χωρίς ψυγείο, χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς κρεβάτια στην Αγία Τριάδα Αγρινίου, όπου ο πατέρας δούλεψε στις οικοδομές. Εκεί δουλέψαμε όλα τα αδέλφια και η μάνα σε διάφορα μαγαζιά, κουρεία, υποδηματοποιεία, μανάβικα, οικοδομές και καπνά. Η μάνα δούλεψε και καθαρίστρια. Δόξα τω Θεώ, τα καταφέραμε! Τα σκέφτηκα όλα σαν παλιό σινεμά σε ένα παγκάκι στα Χανιά, έξω από την εκκλησία καλοκαίρι του 2025. Όταν γύρισα, η τηλεόραση έδειχνε φωτιές, καμένα σπίτια και δάση, απελπισμένους, κατεστραμμένους, που θα ξανάρχιζαν από την αρχή μια νέα ζωή. Πολλοί, όπως κι εγώ πριν εξήντα και πλέον χρόνια… Πολλοί χωρίς μια αποζημίωση από πουθενά, άλλοι ανασφάλιστοι, άλλοι χωρίς στον ήλιο μοίρα… Οι ασφαλιστές του 2025 πολλά θα έχουν να πουν μετά τα γεγονότα του καλοκαιριού. Και εγώ, εορτή της Παναγίας, περπατώντας προς το σπίτι, φέρνω στον νου μου κάποιες απαντήσεις για τους «μεγάλους» του κόσμου μας, αλλά και εμάς τους «μικρούς» από ακολουθίες του Ακάθιστου Ύμνου, έτσι για να γαληνέψουμε: «Χαίρε Σοφίας Θεού δοχείον, χαίρε προνοίας αυτού ταμείον. Χαίρε φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα. Ρήτορας πολυφθόγγους ως ιχθύας άφωνους ορώμεν επί σοι Θεοτόκε… Χαίρε τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα». Καλή συνέχεια, καλό φθινόπωρο! ΕΥΆΓΓΕΛΟΣ Γ. ΣΠΎΡΟΥ
11 | ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2025 | ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ