CİLT:6
SAYI:58
Şubat - Mart:2009
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
TÜRKİYE’DE DEVRİM VE KARŞI-DEVRİM Geçen sayıdan devam… Türkiye’de burjuva devrimine karşı çıkışlar, onlardan her zaman ödü kopan liberaller ve feodal artıklardan geldi. Devrimin jakoben (tepeden inme) görüntüsü onları ürkütüp uykularını kaçırdı. Osmanlı’da saray ve onların dayandığı egemen sınıflar ile liberal burjuvalar birlikte hareket etmişti. Jöntürkler’in jakoben yöntemleri sözde demokrasi adına bu gün de liberal burjuva demokratlar tarafından lanetleniyor. İttifak yaptıkları, AKP de siyasi temsilciliğini bulduğu feodal kafalı burjuvaların atalarının günümüzdeki temsilcileri yine devrime karşı kinlerini kusmaya devam ediyorlar: “1789 Fransız devriminin rüzgarı ile bir imparatorluğu
yağmaladılar1. Ulusçuluk adına bizi bize düşürdüler.” (Abdurrahman Dilipak. Vakit 9.3.2009) “10. Sultan Abdülhamit’in Jöntürk ve ittihatçı terör ötgütleri tarafından tahttan indirilmesi felaketler zincirinin büyük halkalarındandır. Sultan Abdülhamit son gerçek halifedir.” (Mehmet Şevket Eygi. Milli Gazete 11.03.2009) Siyasi iktidarın toplumsal dayanağı burjuvaziyi kıskanan, kendi içlerindeki farklılaşmadan zararlı çıkan düzenin sömürüsünden yeterince pay alamayan kesimlerin sözcüleri görüldüğü gibi, Osmanlı’dan yana, burjuva devrimlerine karşı mücadele içindedirler. Bu Osmanlı sonrasında da aynı tutum içindedirler. “İstiklal savaşından sonra da 1923’de Lozan Anlaşması ile kimliğimizi ve gerçek hürriyetimizi kaybettik.” (Mehmet Şevket Eygi. Milli Gazete 10.03.2009) 1
Altını ben çizdim.