SkateNL Magazine 52 Januari 2026

TEAMNL KLAAR VOOR DE OLYMPISCHE SPELEN

INHOUDSOPGAVE SKATENL

Schaatssensatie Stijn van de Bunt gaat voor vier afstanden naar Milaan

Joy Beune was een beetje gebroken, maar gaat vol ambitie naar de Spelen

Samen naar de Spelen: een kinderdroom wordt waar voor broers Van ’t Wout

Colofon

Hoofdredactie Eric Korver

Commercie Eric Korver

Fotografie Neeke Smit, Jorn Holwerda Glenn Wassenbergh

Vormgeving Studio Konijn

Medewerkers Rijcko Treep Natasja Weber Lisa Deen

Druk Rodi Rotatiedruk BV

Oplage 20.000

Verspreiding Gratis via de ijsbanen en betere schaatsspeciaalzaken

Verschijning Maandelijks van oktober tot en met maart

Redactie 06-55866441

Mail info@skatenl.nl

Conflict is brandstof voor boze Joep Wennemars: ‘Ík was op de afspraak!’

De Nederlandse equipe voor het langebaanschaatsen tijdens de Spelen in Milaan

Uitgever

Korver Media Langebuurt 41 1911 AT Uitgeest

T 06-55866441 E info@skatenl.nl W www.skatenl.nl

Druk Rodi Rotatie Druk

Visseringweg 40 1121AT Diemen T 020-398 0808

SkateNL is een uitgave van Korver Media. SkateNL werkt milieuvriendelijk en verantwoord. Waterless Printing, ISO 14001 Grafimedia en KVGO.

SkateNL is geproduceerd onder gecontroleerde omstandigheden conform ISO 14001 Grafimedia getoetst door de SCGM, Certificaatnummer SCGM-MZ:2011.01.02

NB Niets uit deze uitgave mag worden gebruikt zonder schriftelijke toestemming van de uitgever.

Helaas hebben we na bijna tien jaar moeten besluiten dat SkateNL Magazine niet langer helemaal gratis kan zijn. Vanaf de editie januari 2026 geldt er een kleine vergoeding van slechts 1 euro. Deze kan worden voldaan door de QR-code hierboven of op de voorpagina te scannen. Neem je ’m mee, scan dan even de QR code en laat

Emoties

een euro achter, dan lees je voor een klein bedrag een mooi schaatsmagazine en draag je meteen bij aan het in stand houden daarvan. Is gebaseerd op eerlijkheid, maar we hopen dat iedereen dat oppakt. Alvast dank en veel leesplezier!

Sport is emotie. Dat kunnen we niet vaak genoeg zeggen. Zonder emotie is sport zielloos, dood, en het aankijken niet waard. Nou, gedurende het beruchte Olympisch Kwali catie Toernooi waren er emoties voldoende. Meer dan dat zelfs. Al vanaf de eerste de beste afstand was er drama in Thialf. We zagen Jutta Leerdam onderuitgaan en de gedachte was meteen bij de mannen van de selectiecommissie. Hoppa, eerste probleem op het bordje. Precies wat ze echt níet wilden.

Joy Beune ging door een achtbaan van emoties na haar 1500 meter. Eén misslag en weg ticket op de afstand waar ze absoluut de sterkste ter wereld is. Ze ontvluchtte Thialf, volledig ontdaan. Een dag later deed ze haar verhaal, meer huilend dan pratend. Het mag misschien niet, maar we voelden met haar mee.

Zo waren er veel meer. Valpartijen, dubbel vals voor Marrit Fledderus, duizendsten van een seconde die een streep haalden door een startbewijs, misslagen, slechte wissels, de boosheid van Kjeld Nuis. En dan was er ook nog Dai Dai Ntab, de man die in zijn carrière echt nul mazzel heeft gehad in de strijd om olympische tickets. Na dubbel vals acht jaar terug, geplaatst maar buiten de ploeg gehouden vier jaar terug, werd hij nu ziek op de dag waarop het moest gebeuren. Dat gun je niemand, maar zeker een aardige kerel als Ntab niet. Sterker, die gunden we nu juist álles. Maar ja, met gunnen is niemand ooit op de Spelen gekomen.

Sommige problemen losten zichzelf daarna min of meer op, zoals het geval Leerdam. Andere bleven bestaan of verergerden zelfs na een beslissing die niet kon worden geaccepteerd. Dat was er met name aan de hand bij de mannen.

Tot ver na het OKT ging de discussie door, vooral rond Marcel Bosker, Tim Prins, en de achtervolgingsploeg. Ook Prins is een jongen die echt op de Spelen zou thuishoren, maar die nu het kind van de rekening werd. Bondscoach Rintje Ritsma was er uiteindelijk zelfs helemaal klaar mee en had het in de media – dat dan weer wel –over riooljournalistiek. Kortom, de pijn zat diep bij allerlei hoofdrolspelers.

Het lijkt allemaal inherent aan een OKT, dat eigenlijk nog nooit vlekkeloos is verlopen. Maar wat is de oplossing? Misschien op elke afstand één zich duidelijk onderscheidende schaatser aanwijzen en de rest voor de tickets laten rijden? Dat voorkomt in ieder geval enige ellende. Wie het weet mag het zeggen. Na de Spelen zal de discussie wellicht weer oplaaien omdat dán het moment is om de procedure ter discussie te stellen, zoals Joep Wennemars opmerkte. Tot die tijd gaan we genieten van Milaan. En vooral hopen op mooie emoties!

Veel plezier!

ERIC KORVER

Hoofdredacteur

Stijn van de Bunt, de nieuwste sensatie

Femke Kok: ,,Dat wereldrecord heeft veel losgemaakt. Ik probeer me daarvoor af te sluiten, maar ondertussen geniet ik er ook wel van, want het blijft iets bijzonders.’’

(Foto Neeke Smit)

Stijn van de Bunt neemt even een moment om te verwerken wat hem allemaal overkomt tijdens het kwalificatietoernooi.

(Foto Ruben Bleichrodt)

Jonge stayer voor vier afstanden naar de Spelen

door Eric Korver

Juist op het moment dat Nederland de aansluiting dreigt te verliezen op de lange afstanden, diende zich een nieuwe stayer van formaat aan. Stijn van de Bunt begon het seizoen met bescheiden ambities, maar ontwikkelde zich tot de sensatie van het Olympisch Kwali catie Toernooi. Twee héél indrukwekkende zeges op de vijf en tien kilometer openden de poort naar meer startbewijzen. Van de Bunt mag in Milaan ook uitkomen op de massastart en de ploegachtervolging.

Buitenlanders moeten er soms weleens gek van worden. Wéér een nieuwe Nederlander die een geduchte concurrent vormt. En wéér een man die vrijwel vanuit het niets komt. Sommige rivalen hadden wellicht nog nooit van Stijn van de Bunt gehoord, maar als ze zijn naam niet kenden, dan kennen ze hem zeker nú. Want wees gerust, de buitenlandse schaatsers hebben absoluut het Nederlandse kwali catietoernooi voor de Spelen op de voet gevolgd. En ze zijn van hun stoel gevallen bij het zien van Stijn van de Bunt.

De 21-jarige schaatser uit Lopik liet al op de eerste dag zien in bloedvorm te verkeren. Met 6.09,30 liet hij de rest ruim achter zich. Dag drie van het OKT volgde een bijna nog grotere stunt. Van de Bunt racete naar 12.36,35, waarmee hij slechts een fractie boven het vijf jaar oude Nederlands record van Patrick Roest bleef. Van de Bunt had geen idee. ,,Ik hoorde later van mijn coach Erik Bouwman dat ik er zelfs even onder zat, maar ik was helemaal niet met tijden bezig. Wist eerlijk gezegd niet eens wat het Nederlands record was. Ik ben gewoon puur weggegaan op gevoel en op techniek.’’

Radar

Het enige dat Van de Bunt wel in zijn

hoofd had, was zijn eigen record. ,,Ik wist dat ik in mijn huidige vorm daar elke ronde wel wat op kon winnen, dus daar heb ik me ook op gefocust en niet op andere tijden.’’ De persoonlijke records die er bij de start van het seizoen stonden, konden in de prullenbak. Zoals dat eigenlijk een jaar eerder ook al gebeurde. Want de échte liefhebbers hadden Van de Bunt wellicht al op de radar staan nadat hij vorig jaar in de kwali catie voor de World Cup óók al negen seconden van zijn beste tijd op de vijf kilometer afhaalde, iets wat hij nu dus opnieuw deed. Van 6.27 naar 6.18 en nu dan 6.09. Zeggen dat het snel gaat, is een understatement.

Na vijf dagen topschaatsen in Thialf lag zijn naam op ieders lippen. Stijn van de Bunt ontpopte zich als dè sensatie van het beruchte OKT, het toernooi waar verder iedereen als een berg tegenop zag, maar waar de schaatser van Team IKOX²O volstrekt onbevangen aan begon.

Want Van de Bunt stelde zich aan het begin van het seizoen heel bescheiden op. Waar anderen móesten, wilde hij slechts graag. ,,In mijn doelstelling was top vijf tijdens het NK om me te plaatsen voor de World Cup de eerste logische stap. De Spelen? Als dat lukt, is het heel mooi, maar ik lig er niet wakker van als ik me niet plaats. Ik ben nog jong, mijn tijd komt nog’’, liet hij tegen het einde van de zomer optekenen.

Sterker

Van de Bunt ontleende optimisme aan het vorige seizoen, waarin hij inke stappen maakte. Na die winter ging hij met zijn coaches aan de slag om te analyseren waar de winst werd geboekt. ,,De conclusie was vooral dat ik fysiek een heel stuk sterker was geworden. In het eerste jaar bij de ploeg heb ik daarvoor echt de basis gelegd en van daaruit konden we het jaar erna doorbouwen.’’ Dat is in zo’n tweede jaar ook wat makkelijker, stelt hij. ,,De coaches kennen me beter, hebben

een beter beeld van wat ik technisch nog kan verbeteren en wat de fysieke punten zijn die beter kunnen. Daar kun je dan mee aan het werk, en ik denk dat ik op die basis mooie stappen heb kunnen maken.’’

Vervolgens begon hij ook vol vertrouwen aan dit seizoen. ,,Ik was in de zomer al beter dan ooit, en het is echt heel lekker dat te kunnen zeggen. Dat merkten we vooral aan het etsen, aan het vermogen dat je daar kunt trappen. Dat is voor ons een belangrijk meetpunt. In mei verbaasde ik me al over wat ik daar kon. En daarna ben ik ook nog voor het eerst op hoogtestage gegaan, wat me heel goed bevallen is. Mijn lichaam reageerde daar echt goed op.’’

Breuken

Wie Van de Bunt over het ijs van Thialf zag razen, kan niet vermoeden dat hij een hal aar geleden nog in het ziekenhuis belandde met breuken in zijn rug en ribben. Tijdens een hoogtestage in Andorra ging het helemaal mis bij een afdaling van één van de hoge bergen in de Pyreneeën. ,,Ik reed een bocht om en ineens stond er een auto midden op de weg te keren. Die kon ik nooit meer ontwijken en met zo’n vijftig kilometer per uur knalde ik vol op de zijkant. Dat leverde wat kleine fracturen op in mijn rug en mijn ribben. Dat was een inke tegenslag, ja. Maar gelukkig ging het een paar weken later wel weer.’’

Daar was allemaal weinig meer van te merken in het kwali catietoernooi. Van de Bunt is er kort na het EK in Polen –waar hij niet aan de start verscheen – nog steeds een beetje beduusd van. ,,Het is natuurlijk top dat ik op vier afstanden mag starten, iets wat ik van tevoren helemaal niet had verwacht. Kijk, dat ik na die winst op de vijf en tien kilometer goede papieren had voor de ploegachtervolging was me wel duidelijk, maar dat ik ook nog de massastart mag rijden kwam voor mij wel als een verrassing. Maar ik

ben superblij dat de KNSB vertrouwen in mij heeft.’’

Hij heeft, vertelde hij al tijdens het OKT, wel wat ervaring met de massastart. ,,Maar dat was als junior. En inderdaad heb ik toen wel gewonnen, maar nu mag ik met Jorrit Bergsma het ijs op. Dat is wel iets anders. Ook interessant omdat we allebei niet echt een pure afmaker zijn zoals Bart Hoolwerf. Toch denk ik dat hij en ik met het koersinzicht vanuit de marathon en het skeeleren een goede aanvulling op elkaar kunnen zijn.’’

Ontploft

Dat in een paar dagen tijd zijn leven op de kop is gezet, mag duidelijk zijn. Neem alleen al het mooie verhaal van zijn telefoon, nog tijdens het toernooi in Thialf. ,,Mijn telefoon ontplofte’’, vertelt hij. Niet letterlijk, maar het scheelde niet veel. ,,Het toestel liep helemaal vast omdat er in één keer heel veel meldingen binnenkwamen. Na de race en de persmomenten zat ik even boven op de ets en had ik mijn telefoon op ‘niet storen’ gezet. Maar toen ik dat er weer afhaalde kwam ineens alles binnen. Ongeloo ijk. Mijn scherm is vijf minuten gewoon zwart geweest. Ik dacht echt dat hij kapot was.’’ Het waren vooral veel appjes van mensen die zijn nummer hebben. ,,Maar ook via Instagram kwam er veel binnen. Plus in de dagen daarna ook veel berichtjes van journalisten die contact met me wilden.’’ Hij lacht even. ,,Dat ben ik helemaal niet gewend.’’ Zeker sinds de jaarwisseling probeert hij zich wat af te schermen. ,,Anders ben ik zo ongeveer elke dag een interview aan het geven, maar dat is niet de bedoeling. Ik wil wel gewoon mijn energie in de trainingen kunnen leggen zodat ik straks in Milaan supergoed kan zijn. Ik merkte het ook al na het OKT. Toen de adrenaline een beetje was weggeëbd, was ik ook gewoon moe. Gelukkig ben ik nu weer bijgekomen.’’

De sponsoren van Team IKO-X2O Badkamers wensen Sebas, Joy, Stijn, Bart en Marten veel succes op de Olympische Spelen

JConflict als brandstof voor Wennemars

oep Wennemars had al twee tickets voor de Spelen op zak, maar pas op de laatste dag van het Olympisch Kwali catie Toernooi zette hij zichzelf vol in schijnwerpers na een indrukwekkende zege op de 1500 meter. En Wennemars pakte dat moment om zijn gram te halen. Waar de meeste schaatsers blij waren met een ticket, was Wennemars vooral bozig.

,,Wij waren vandaag op de afspraak’’, klonk het fel. ,,Dit was de dag dat je het moest doen en wij hebben het gedaan.’’ De ‘wij’ waren Wennemars zelf en ploeggenoot Tijmen Snel, die zich eveneens plaatste. ,,Ik zat in een tunnel. Er lagen mogelijkheden en Tijmen en ik zijn ze gewoon gaan halen. Dat is eigenlijk het verhaal.’’

Maar dat verhaal begon al veel eerder, zo werd duidelijk in het relaas van Wennemars. Hij sprak zelf over vier jaar frustratie en twijfel. ,,Het heeft me al die jaren niet heel vaak meegezeten, zeker niet op de 1500 meter. En ik heb best weleens in een moeilijke situatie gezeten. Kort voor het OKT was ik nog in Hamar om daar voor lul te staan. Dat was in mijn ogen topsport onwaardig.’’ Met dat laatste doelde Wennemars op het feit dat hij vanwege zin liesblessure alleen naar Noorwegen was gekomen om te starten en zo kostbare punten voor Nederland veilig te stellen. ,,Ik heb heel vaak mijn mond gehouden, ook op momenten dat ik best wel wat wilde zeggen. Heb ik niet gedaan. Dat heb ik allemaal gespaard voor de dag dat het móest, en dat is voor de Nederlanders op het OKT. Ik stond er vandaag en ga nu op drie afstanden naar de Spelen.’’

Hij heeft, vervolgde Wennemars, regelmatig zijn tong moeten afbijten. ,,Dat is moeilijk, want ik ben iemand die in principe wel houdt van een beetje con ict, om dat te gebruiken als brandstof. Maar ik heb er heel vaak voor gekozen dat niet te doen omdat het niet het moment was om uit te halen. Want áls ik uithaal, krijgt de ander daar ook energie van. Bovendien ben ik pas sinds een jaar echt één van de beste rijders. Dan kun je niet vier jaar lang je mond opentrekken.’’

Gezeurd

Wennemars nam daarbij vooral Kjeld Nuis op de korrel, de regerend olympisch kampioen op de schaatsmijl, die zich tijdens het OKT kritisch uitliet over de regels. ,,Het deed me goed Nuis eraf te rijden. Hij heeft veel gezeurd over van alles en nog wat, en

ik ben het daar niet mee eens. Nuis heeft zich nooit ingezet om vroegtijdig dit soort regels aan te passen, was niet aanwezig bij de atletenvergaderingen. Pas als hij er zelf belang bij heeft begint hij te praten.’’ Overigens is Wennemars het wél eens met de kritiek van Kjeld Nuis. ,,Ik vind het ook belachelijk dat sommige schaatsers zich nog moeten bewijzen. Daar heeft hij een punt. Maar dit is niet het moment om daarover te zeuren. Dat hadden we vier jaar geleden kunnen doen, of twee jaar geleden. En dat kunnen we straks ná de Spelen ook weer doen.’’ Kjeld Nuis had geen moeite met de kritiek van Wennemars. ,,Ik draag zelf ook het hart op de tong, vind het alleen maar mooi als een ander zich ook uitspreekt. En hij had misschien nog wel een punt ook. Het had anders gemoeten.’’

atúúrlijk draaide het op de sprintafstanden om Jenning de Boo. Winnaar van de 500 meter, winnaar van de 1000 meter, en héél

wie zich

Sebas Diniz mee met Jenning de Boo

zien, was Sebas Diniz. De sprinter van Team IKO-X²O mag zich voorbereiden op zijn eerste Olympische Spelen.

Voor Sebas Diniz is dat de voorlopige piek in zijn loopbaan, maar ook een kwalicatie die zijn ontwikkeling van de laatste jaren markeert. De 23-jarige sprinter maakte elke winter stappen en laat nu zien zich te kunnen meten met de absolute top. Voor het tweede toernooi achter elkaar liet hij in de eerste omloop Jenning de Boo achter zich, iets wat weinig rijders kunnen zeggen. ,,Hij gaat wel elke keer die tweede beter rijden’’, grapte Diniz, die bekende toch gemengde gevoelens te hebben. ,,Ik wilde de wedstrijd graag winnen. Die 34,14 in de eerste rit was geweldig, maar ik had de tweede gewoon sneller moet zijn. Dat lukte helaas niet, en dan zie je dat Jenning toch nog een keertje hard uithaalt.’’ Maar Diniz had toch vooral veel om opgetogen over te zijn, naast zijn aanstaande olympische debuut. ,,Ik zat in de eer-

ste rit driehonderdste van mijn persoonlijk record af, en dat heb ik gereden in Calgary. Dit was een supertijd in Thialf. Ik was er superblij mee en dat nam zeker druk weg voor de tweede rit. De starts waren ook goed en ook dat was prettig. En als het gaat om de Spelen: ik ben een sprinter die gebaat is bij rust. Daar ga ik beter van schaatsen. Dat er in Milaan geen tweede rit is op de 500 meter is voor mij alleen maar jn.’’

Hij krijgt er dus gezelschap van Jenning de Boo, die in de tweede omloop met 33,96 sneller was dan hij ooit in Thialf reed. Op de 1000 meter klokte De Boo 1.06,84 en was daarmee een halve seconde sneller dan nummer twee Joep Wennemars. Ook Kjeld Nuis schaarde zich bij de olympiërs op deze afstand, nadat hij met slechts vijfduizendsten van een seconde ploeggenoot Tim Prins klopte.

Bestel jouw bergwater op wildalp.nl

Puur en onbewerkt water dat je verder brengt!

Het zit ‘m in de kleine dingen

Wist je dat stromend bergwater veel gezonder is dan het stilstaande grondwater van de bekende merken. Wildalp is voedzaam natriumarm water dat rijk is aan zuurstof en natuurlijke mineralen (elektrolyten).

We halen er niets uit en voegen er niets aan toe, omdat het nooit vervuild is geraakt! Puur en onbewerkt, direct uit de natuur.

Kok als absolute topfavoriete naar de Spelen

Fenomenale Femke

tijdens het OKT, zoals na haar geweldige baanrecord op de 500 meter. (Foto Neeke Smit)

Drama in Thialf, al op de eerste afstand van het Olympisch Kwali catie Toernooi. Niemand minder dan Jutta Leerdam ging op de 1000 meter onderuit en zadelde daarmee meteen al de selectiecommissie met een probleem op. Dat loste ze vervolgens zelf ook weer deels op door zich te plaatsen op de 500 meter. De aanwijsplek was vervolgens logisch.

Jutta Leerdam, de beste van de wereld op de 1000 meter, de vrouw die nooit valt. Maar je zult altijd zien, juist tijdens het OKT gaat het dan mis. Leerdam had geen idee waardoor ze viel. Iets onder haar schaats of iets op het ijs, vertelde ze geëmotioneerd. Maar ze had wél een idee waar ze naar op weg was. ,,Laag in de 1.13 na mijn één na snelste opening ooit. Ik zou hier gewoon sneller zijn geweest dan iedereen.’’ Klinkt goed, maar woorden zijn nu eenmaal geen olympische startbewijzen waard, keiharde tijden wél.

superlatieven moet je nog uit de kast trekken om de huidige vorm van Femke Kok te beschrijven? Je kunt het hele arsenaal

gebruiken en dan nog is het onvoldoende om de itsende Friezin te typeren. Feit is dat Kok ook tijdens de strijd om de olympische startbewijzen weer fenomenaal was. Aan één rit had ze voldoende om een baanrecord te realiseren en het ticket in de wacht te

de olympische startbewijzen weer slepen.

Het bleef in Thialf ook bij die ene rit. Tot grote spijt van het uitzinnige publiek en ook van Femke Kok zelf, liet ze de tweede race lopen. Zelfbehoud in een tijd waarin de kalender vol is en de rustmomenten schaars zijn. ,,Het is een luxe dat ik me kan afmelden voor een tweede rit in het kwali catietoernooi’’, beaamde Kok enigszins beschroomd. ,,Stiekem had ik ook graag die tweede rit willen rijden omdat het gewoon superleuk is en ik er echt van houd hier te racen. Zeker voor de fans die ook naar Thialf zijn gekomen om mij te

zien rijden. Ik heb ze met dat baanrecord in ieder geval iets moois laten zien.’’ Maar ze moet ook even aan zichzelf denken, stelde Kok, die dus met een geweldige 36,87 het publiek op de banken kreeg. Liefst drie uur tussen beide ritten was niet handig. ,,Op dit moment is dat energieverspilling. Dat maakten de trainers me ook duidelijk. Samen hebben we besloten dat het bij die ene rit blijft.’’ Dat was natuurlijk met het oog op de 1500 meter een dag later, nadat Kok op de eerste dag al de 1000 meter had gewonnen in een geweldige tijd, maar ook in een wedstrijd die vooral werd beheerst door de val van Jutta Leerdam. En als je dan het hele OKT overziet, hebben Gerard van Velde en zijn staf de juiste keuze gemaakt voor Kok, want ook op de schaatsmijl was de rijdster uit Nij Beets bijzonder sterk. Niet de sterkste, dat was haar ploeggenote Antoinette Rijpma-De Jong, maar op een honderdste daarachter dwong Kok haar derde tic-

ket af.

En het zal iedereen duidelijk zijn dat ze als topfavoriete naar de Spelen gaat op in ieder geval háár 500 meter. Die afstand is inmiddels al twee seizoenen het domein van Kok, al zijn er natuurlijk nooit garanties. In Milaan gaat ook de 500 meter over slechts één race en dan moet alles klop-

pen.

Logische aanwijsplek Jutta Leerdam

Het vangnet werd al snel uitgerold voor Leerdam, en daar was natuurlijk veel voor te zeggen. Leerdam bewijst zichzelf immers al jaren op de 1000 meter en kwam dit seizoen sterk terug na haar enkelproblemen van vorig seizoen. Er werd al meteen gesproken over een aanwijsplek en die claimde Leerdam zelf eigenlijk ook. ,,Ik hoor gewoon op de 1000 meter op de Olympische Spelen thuis’’, stelde ze. Ze maakte het de selectiecommissie zelf een stuk makkelijker door zich achter Femke Kok als tweede te plaatsen op de 500 meter. Dat betekende al een ticket voor Milaan, en daarna was de optelsom nog een stuk eenvoudiger. Leerdam mag met een aanwijsplek ook de olympische kilometer rijden. Betekende wel dat Naomi Verkerk als reguliere nummer drie op die afstand de dupe werd.

Op de korte afstand in Milaan verschijnt ook Anna Boersma. De rijdster van Team Staan/CTS Group maakte het zichzelf in Thialf niet makkelijk. Na een mislukte start in de eerste omloop liet ze die race gaan, waarmee ze alle druk op de tweede 500

meter legde. Boersma, toch al bezig aan een heel sterk seizoen, bewees dat ze die aankon. Met een geweldige race pakte ze

Jutta Leerdam heeft het moeilijk na haar val op de 1000 meter. (Foto Neeke Smit)

het derde ticket op die afstand en zo maakt ze in Milaan haar olympische debuut.

De onthulling van het speciale pak voor de Aart Koopmans Memorial, met van links naar rechts Heleen Schöppink (Coördinator Ronald McDonald Huiskamer Enschede), Lianne Booijink (Manager Ronald McDonald Huis Zwolle) en Inge Wessels. Vanaf 23 januari worden de pakken van Bart Hoolwerf en Crispijn Ariëns online geveild via de websites van Schaatsteam Reggeborgh en Reggeborgh Foundation.

HMarathonteam Reggeborgh zet zich in voor Ronald McDonald Huis

In speciale schaatspakken op Weissensee

et vormen van een hartje met zijn handen door Bart Hoolwerf na de nish van het Nederlands kampioenschap massastart in het vorige schaatsseizoen heeft mooie gevolgen gekregen. Zijn team Reggeborgh pikte het signaal op. Reggeborgh Foundation is maatschappelijk betrokken en zet zich in voor goede doelen. Zo ook nu. Het hartje van Hoolwerf leidde tot het steunen van het Ronald McDonald Huis in Zwolle en de huiskamer in Enschede.

De marathonploeg van Reggeborgh rijdt straks op de Weissensee de Aart Koopmans Memorial in unieke pakken, speciaal ontworpen voor het Ronald McDonald Huis.

Het merendeel van die collectors items is al geveild, maar de schaatspakken van Bart onder de hamer. Verder draagt de vernijn’ bij aan de opbrengst voor Ronald fels zijn in het normale koop

via de website marathonkonijn.nl. Tijdens de veiling zijn er nog twee extra large konijnen verkocht. Verder etsen de schaatsers eind juni mee in de HomeRide die helemaal in het teken staat van fondsenwerving voor het Ronald McDonald Huis.

Bart Hoolwerf krijgt een lach op zijn gezicht als hij ziet hoe Reggeborgh Foundation zijn gebaar heeft opgepakt. De succesvolle schaatser van Reggeborgh vormde dat hartje om zijn steun duidelijk te maken aan vrienden. ,,Die waren kort daarvoor hun dochtertje verloren en hebben in de periode daarvoor langere tijd in een Ronald McDonald Huis gezeten’’, vertelt Hoolwerf. ,,Een heel trieste aanleiding, maar het is mooi te zien wat er nu gebeurt en hoe we als team dat doel kunnen steunen.’’

Emotioneel

in voor Ronald McDonald. ,,Ik heb een cli-

nic gegeven voor kinderen waarbij ik in gesprek raakte met mensen van Ronald McDonald en vertelde wat onze vrienden kort daarvoor hadden meegemaakt. Dat gaf wel een klik en vervolgens heb ik op de Weissensee nog een praatje gehouden bij Weissensee4Kids, waar die vrienden van mij ook bij waren. Dat was een emotionele avond. Daarna kwam ook ter sprake dat ik een hartje kon vormen bij de World Cup in Canada zodat ze wisten dat ik aan ze dacht. Door een vertraagde reis verliep die wereldbeker wat anders, maar vervolgens deed ik dat wel bij het NK Mass-Start, wat ook nog eens vol in beeld was bij de NOS.’’

Dat ontging de zussen Inge en Gérita Wessels van Reggeborgh Foundation niet. ,,Zij vroegen me wat ik deed en wat het betekende’’, vervolgt Hoolwerf, die zich met de

marathonploeg jaarlijks inzet voor een goed doel. ,,Dat was de afgelopen jaren voor Stichting Jarige Job, Villa Joep en vorig jaar voor de vrijwilligers

van de EHBO. Na ons gesprek werd besloten dat we dit jaar het Ronald McDonald Huis omarmen. Dat vind ik echt heel mooi.’’ De sociale Hoolwerf vindt die koppeling van topsport en maatschappelijke betrokkenheid bij Reggeborgh heel belangrijk. ,,Reggeborgh Foundation steunt veel topsporters, maar heeft ook oog voor wat er buiten de topsport gebeurt en daarin worden de atleten meegenomen. Als sporter verkeer je in een bevoorrechte positie. Om dan iets terug te doen is een kleine moeite, maar je kunt er wel iets groots mee bereiken. De mensen die gebruik moeten maken van een Ronald McDonald Huis hebben vaak al veel meegemaakt. Dan is het fantastisch dit te kunnen ondersteunen.’’

Hoort erbij

Bart Hoolwerf voert de trein van Reggeborgh aan. ,,Om als sporter iets terug te doen is een kleine moeite, maar je kunt er wel iets groots mee bereiken.’’

Hoolwerf krijgt bijval van zijn coach Roy Boeve, die antwoord geeft op de vraag hoe bijzonder het is dat een schaatsploeg aandacht vraagt voor maatschappelijke doelen. ,,Helemaal niet meer zo bijzonder’’, stelt hij. ,,Omdat het voor ons hoort bij wat we doen, hoort het bij ons team. Maatschappelijke betrokkenheid is net zo belangrijk als het schaatsen zelf. Natuurlijk is een wedstrijd winnen belangrijk, maar hiermee kunnen we ook van toegevoegde waarde zijn voor iemand. Dat combineren is het mooiste.’’ Het contrast tussen topsport en vrijwilligerswerk of goede doelen kan bijna niet groter zijn, vervolgt Boeve. ,,Topsport draait toch vooral om jezelf, waarbij we denken dat elke zaterdag de wereld vergaat als we niet winnen. Maar er zijn dus ook heel veel mensen die zich inzetten voor een ander zonder bijbedoelingen of eigen gewin. Die gewoon iets voor een ander doen. En dat is iets heel gaafs.’’ Daarom rijdt het marathonteam ook de HomeRide op de ets later dit jaar. ,,Een 24-uursrace waarmee geld wordt opgehaald voor het Ronald McDonald Huis. Dat is voor die organisatie een belangrijk evenement en dan is het mooi daar als team aan deel te nemen en ons steentje bij te dragen.’’

goede ,,Topsport

Rijpma-De Jong met mes op de keel

Het was de kortste dag van het Olympisch Kwalicatie Toernooi. Slechts een uur en twintig minuten duurde het hele programma. Maar dat was lang genoeg om te voorzien in een overvloed aan drama, waarbij de tranen rijkelijk vloeiden. Tranen van geluk, maar zeker ook tranen van verdriet. Antoinette Rijpma-De Jong viel in de eerste categorie, nadat ze haar laatste kans op een olympisch startbewijs benutte.

Antoinette Rijpma-De Jong reed die schaatsmijl met het mes op de keel, en zo voelde ze dat zelf ook. Maar dat ze in die situatie belandde, was ook min of meer eigen keuze. Nadat haar olympische missie op de 1000 meter mislukte, meldde ze zich af voor de drie kilometer. ,,Het was echt een moeilijke keuze die afstand te laten lopen en alleen nog voor één afstand te gaan’’, vertelde Rijpma-De Jong (30). ,,Daarmee werd het voor mij echt wedden op één paard.’’

Het verloop van die kilometer was uiteindelijk bepalend voor het kwali catietoernooi van de Reggeborgh-rijdster. ,,Als ik

Heen goede 1000 meter zou hebben gereden, wilde ik heel graag die 3000 meter rijden. Dat is namelijk ook altijd goed voor de 1500 meter. Maar ja, ik verprutste die 1000 meter.’’ Dat is ook waar coach Gerard van Velde ingreep. ,,Hij stelde het heel simpel, zei dat ik niet maandagavond zou denken ‘had ik die drie kilometer maar niet gereden’. Dit was gewoon zoals het moest zijn.’’

En dus stond er in Thialf een geëmotioneerde Antoinette Rijpma-De Jong, die zich na een rit met ploeggenote Femke Kok verzekerd wist van een startbewijs voor haar vierde (!) Olympische Spelen.

De voorgaande optredens leverden haar één keer zilver en drie keer brons op. Na haar verrassende winst op de zinderende 1500 meter – met de top vier binnen tweetienden van een seconde – kwamen bijna onvermijdelijk de tranen. ,,Het moest van ver komen. Ik ben altijd heel hard voor mezelf en het lukte steeds net niet. Dan ben je zó gefocust en wil je zóveel dingen goed doen, en elke keer stel je jezelf een beetje teleur. Ik weet dat het erin zit, maar het kwam er gewoon niet uit. Dan bouw je in dit toernooi zoveel spanning en zoveel adrenaline op en is het echt zó een ontlading als het eindelijk goed gaat.’’

Bente Kerkhoff voorkomt probleem

aar naam stond ergens in de kantlijn: een rijdster om ’in de gaten’ te houden. Maar van de kantlijn schoof Bente Kerkho naar de spotlights. Haar tweede plaats op de vijf kilometer achter ploeggenote Merel Conijn bezorgde haar ineens een ticket voor Milaan. En ze loste en passant een dreigend probleem op de selectiecommissie.

Kerkhoff zwaait nog wat aarzelend, maar kan even later haar olympische startbewijs vieren. (Foto Neeke Smit)

Natuurlijk kent iedereen inmiddels wel de kwaliteit van Bente Kerkho (24). De vraag was vooral of ze zich ook kon onderscheiden tijdens de strijd om de olympische startbewijzen. Op de vijf kilometer gaf ze het antwoord, op de laatste dag van dat beladen toernooi, dat nooit haar favoriet zal worden. ,,Het zijn gewoon zenuwslopende dagen. Voor het publiek is het hartstikke mooi om naar te kijken, maar als rijder kun je je echt leukere dagen bedenken dan zo’n OKT.’’

Toch beleefde ze het mooiste moment uit haar loopbaan in Thialf. Al vroeg in de vijf kilometer zette ze een tijd neer die alleen nog door Merel Conijn werd overtro en. Na de laatste rit waren er emoties bij de doorgaans onverstoorbare rijdster uit het West-Friese Oostwoud. ,,Het

overviel me allemaal een beetje. Dat olympische ticket halen was natuurlijk onbeschrij ijk mooi. Ik heb dat ook echt even moeten laten bezinken, samen met familie en vrienden. Daarna moest de focus alweer op het NK marathonschaatsen.’’ Ze kreeg een stortvloed aan felicitaties. ,,Zóveel berichtjes. En ik ben er nog lang niet doorheen.’’ Kerkho komt in Milaan meteen uit op twéé onderdelen, want ook de massastart staat op haar programma. Daarmee bewees ze iedereen een dienst. De selectiecommissie kon ze het inmiddels vaste koppel voor de World Cups aanwijzen: Kerkho en Marijke Groenewoud. In de aanloop naar het OKT voelde Kerkho al dat ze misschien een kans had. ,,Ik merkte dat ik echt heel goed begon te schaatsen, hoewel ik toch wat vermoeid was van de World Cups. Dat was allemaal nieuw voor mij. Maar ik was blij dat we nog een weekje in Heerenveen hadden om te trainen, en daarin merkte ik heel goed dat ik elke dag een stapje beter werd. En dan rolt dit eruit. Fantastisch.’’

Op de langste afstanden krijgt Kerkho gezelschap van Merel Conijn, die op zowel de drie als de vijf kilometer een startbewijs veroverde. Haar ploeggenote uit Edam maakt daardoor net als Kekrho haar olympische debuut in Milaan. Dat geldt niet voor andere rijders. Jorrit Bergsma veroverde al in 2014 de olympische titel op de tien kilometer, en dat is de afstand waarop hij ook nu uitkomt. Bergsma wordt 1 februari veertig jaar en zal daarmee absoluut één van de oudste atleten op de Spelen zijn. ,,Vier jaar geleden was ik al de oudste van Team NL en dat zal nu ook weer zo zijn’’, stelde Bergsma lachend. ,,Maar leeftijd is een getal en zo voel ik me helemaal niet. Sterker, dit is één van mijn betere seizoenen. Wat dat betreft gaat het echt niet minder. Maar ik moet wel zo eerlijk zijn dat dit waarschijnlijk wel mijn laatste Spelen zijn.’’

Chris Huizinga heeft ook al de nodige ervaring, net als Marcel Bosker. De twee plaatsten zich ook nu weer voor de vijf kilometer. Zij rijden beide ook de ploegachtervolging.

ook

Doe dan mee en maak kans op een Noorse fjorden cruise voor twee, met gemakkelijk vertrek vanuit Rotterdam of Amsterdam.

Scan de QR code, ga naar wineenhalcruise.nl

7 nachten

Noorse fjorden met Sognefjord

- Rondreis Rotterdam

- Schip: Rotterdam

- 2 augustus 2026

14 nachten Arctische cirkel oversteek: Noordkaap

- Rotterdam naar Amsterdam

- Schip: Rotterdam

- 30 augustus 2026

14 nachten Ultieme fjorden

- Rondreis Rotterdam

- Schip: Nieuw Statendam

- 19 september 2026

JJoy Beune moet knop omzetten na bittere teleurstelling

Een beetje gebroken

oy Beune had er in de aanloop naar het Olympisch Kwali catie Toernooi nooit een geheim van gemaakt. Ze zag op tegen het evenement, vond het spannend, en weigerde zich op voorhand al rijk te rekenen. De schaatsster zal nooit hebben kunnen vermoeden hoe zwaar het OKT voor haar zou uitpakken. Maar na alle tranen zette Beune wel de knop weer om. ,,Ik ga genieten van het avontuur dat ik nu ga meemaken.’’

In een paar minuten tijd werd Thialf voor Joy Beune een arena die ze alleen maar wilde ontvluchten. Weg van camera’s, weg van de spotlights, weg van vragen.

En misschien ook wel gewoon weg van de werkelijkheid, die keihard was voor de vrouw die al bijna twee seizoenen domineert op de 1500 meter en op die afstand ook de regerend wereldkampioene is. Maar door het bizarre scenario dat zich ontrolde tijdens het kwali catietoernooi ook de afstand waarop ze straks in Milaan géén gooi naar olympische roem kan doen.

Een tegenstribbelend ritsje, een moment van verminderde focus en vervolgens een misslag; het gebeurde allemaal in seconden en kostte haar uiteindelijk tienden van seconden. Voldoende in ieder geval om in het slagveld van deze schaatsmijl ineens tekort te komen. Precies tweetienden achter winnares Antoinette Rijpma-De Jong, met daartussen nog eens Femke Kok en Marijke Groenewoud. De vierde plek was niets anders waard

dan teleurstelling en verdriet. Precies dat straalde Joy Beune ook uit toen ze een dag later wél haar verhaal deed, na de vijf kilometer die haar ook al niets bracht. ,,Ik ben gebroken’’, stamelde ze tussen de tranen door. Zo zag ze eruit ook. Kwetsbaar. Leeg. Zelfs de verslaggevers, voor wie emotie ook vaak inspiratie is, voelden met haar mee. Zachte stemmen, ingetogen vragen. Niemand wilde het Joy Beune moeilijker maken dan ze het zelf al had.

Knuffel

Ze schetste een beeld van de uren na haar race. ,,Ik ben naar boven gegaan in Thialf, naar mijn spullen. Vervolgens ben ik naar mijn ouders gegaan, heb ik even een knuffel gehaald.’’ Ze keek de race van Kjeld Nuis, die haar daarna ook opzocht. ,,We zijn best lang samen geweest. Ik was opgelucht dat hij het wél had gehaald, maar de teleurstelling overheerste nog. Natuurlijk moeten we blij zijn dat we allebei naar de Spelen gaan, maar het besef is er nog niet dat ik me niet heb geplaatst op de 1500 meter. Nou ja, dat besef is er wel, maar ergens denk je nog dat het een grap is.’’ Maar dat het geen grap was, bleek ook wel uit de verbijsterde reacties van haar buitenlandse collega’s, van directe concurrenten. ,,Die snappen niet zo goed dat ik er straks niet bij ben op de 1500 meter. Brittany Bowe stuurde me een berichtje en zei dat daar gewoon hoor. Ik vind het mooi dat een tegenstander dat zegt, dat ze vindt dat het helemaal nergens op slaat. Maar zo zijn de regels in Nederland nu eenmaal.’’

En Bowe was zeker niet de enige. Ook haar grote rivale Miho Takagi betreurt de afwezigheid van Beune op het koningsnummer, net als haar coach Johan de Wit. ,,Opeens hebben we een grote concurrent minder. Dat is jammer, want op de Spelen wil je iedereen verslaan.’’

keek ik het meest naar uit en had ik ook het meest op gehoopt. Op die afstand regeer ik ook al een tijdje en ik had daarop gewoon heel graag goud willen winnen op de Spelen. En dat was een grote kans geweest. Het is een enorme teleurstelling, ik ben echt een beetje gebroken.’’

Trots

En juist die 1500 meter. Háár afstand. ,,Daar

Beune beseft echter ook dat ze vooruit moet kijken, dat ze niet helemaal met lege handen staat. Ze plaatste zich op de eerste dag van het OKT al voor de drie kilometer en start ook op de ploegachtervolging. ,,Dat is waar. Ik ben er ook trots op dat ik er ook heb gestaan op die vijf kilometer. Want mijn eerste reactie was om naar huis te gaan. Ik was er klaar mee. Ik heb ook tot heel laat met mijn coach gezeten en uiteindelijk besloten wél te starten. Ik wilde me niet laten kennen en ik wilde gewoon nog eruit halen wat erin zat.’’ Ze lacht tussen de tranen door even cynisch. ,,Dat was dus niet veel. Ik heb álles gegeven, maar ik ben zó blij dat het er nu op zit.’’ Beune was meteen ook vastberaden. ,,Ik ga er alles aan doen in Milaan goud te winnen op die drie kilometer, en ook op die ploegachtervolging. Het is alleen niet de droom van de Olympische Spelen zoals ik die voor me had gezien. En natuurlijk zal ik nog kansen krijgen in mijn loopbaan, maar ik had het gewoon graag dit jaar willen doen. Dat valt nu in duigen.’’ De re ectie kwam op de laatste dag van het jaar, een dag na het slot van het OKT. ,,Ik heb veel emoties gevoeld, maar mijn droom gaat uitkomen. Strijden voor een gouden medaille op de Olympische Spelen. Ik werd verliefd op deze sport als klein meisje. Schaatsen is mijn leven, ik stop mijn ziel in deze sport. Daarom zijn teleurstellingen soms extra hard en intens, maar ik ga mega genieten van het avontuur dat ik nu ga meemaken en er alles aan doen om mijn droom van dat kleine meisje te laten uitkomen.’’

500 METER

Jenning Sebas

Joep de Boo Diniz Wennemars

1000 METER

Jenning Joep

Kjeld de Boo Wennemars Nuis

1500 METER

Joep Wenemars

Tijmen Snel

5000 METER

Stijn van de Bunt

Chris Huizinga

10.000 METER

Stijn van de Bunt

Kjeld Nuis

Onze mannen voor Milaan

Dit zijn de negen Mannen van Oranje die het voor ons land moeten gaan doen tijdens de Olympische Spelen in Milaan, en de bijbehorende afstanden. Anders dan bij de vrouwen werd de selectiecommissie hier wel voor serieuze problemen gesteld. Onomstreden is dit negental dan ook zeker niet. Vooral de keuze voor Marcel Bosker

ten koste van Tim Prins, die zich kwali ceerde op de 1500 meter, was en is onderwerp van discussie. Met Bosker werd een duidelijke keuze gemaakt ten faveure van de ploegachtervolging. Grootaandeelhouder in deze equipe is nieuwkomer Stijn van de Bunt, die uitkomt op liefst vier afstanden..

Marcel Bosker

Jorrit Bergsma

Chris Huizinga

Marcel Bosker PLOEGACHTERVOLGING

Stijn van de Bunt

Jorrit Bergsma

Stijn van de Bunt MASSASTART

Onze vrouwen voor Milaan

Dit zijn de negen Vrouwen van Oranje die het voor ons land moeten gaan doen tijdens de Olympische Spelen in Milaan, en de bijbehorende afstanden. Hebben zij het de selectiecommissie moeilijk gemaakt? Nou nee, niet echt. Daar leek het na dag één en de val van Jutta Leerdam op de 1000 meter niet echt op, maar de kwali catie van Leer-

dam op de 500 meter maakte het vervolgens wel eenvoudiger. Al blijft het natuurlijk beroerd voor Naomi Verkerk dat zij haar plek op de 1000 meter verloor. Grootgrutters zijn Marijke Groenewoud en Femke Kok met respectievelijk vier en drie startbewijzen.

PLOEGACHTERVOLGING

Joy Beune

Marijke Groenewoud

Antoinette Rijpma-De Jong

500 METER

Femke Kok Jutta Leerdam Anna Boersma

1000 METER

Femke Kok Suzanne Schulting Jutta Leerdam

1500 METER

Antoinette Rijpma-De Jong

Femke Kok

3000 METER

Marijke Groenewoud

Marijke Groenewoud

Joy Beune

Merel Conijn

Marijke Groenewoud Bente Kerkhoff MASSASTART

5000 METER

Conijn

Bente Kerkhoff

Petra Grimbergen van topwielrenster naar koningin van de Weissensee

Unieke reeks: vier op een rij

door Eric Korver

Petra Grimbergen had topsport in haar vezels. Ze stond als wielrenster namens Nederland op de Olympische Spelen, veroverde op de ets een Nederlandse titel en had een mooie loopbaan. Maar de switsch naar de schaats legde haar evenmin windeieren. Grimbergen groeide uit tot een legende van de Weissensee, met liefst vier zeges op de Alternatieve, en die ook nog eens op rij.

Petra Grimbergen – 55 jaar inmiddels –heerste met ijzeren vuist op de Weissensee. Van 2002 tot en met 2005 was ze onverslaanbaar in de Alternatieve Elfstedentocht. Op het befaamde bord langs de boorden van het Oostenrijkse bergmeer prijkt haar naam daar vier keer op rij. Da’s een unieke reeks. Klasina Seinstra won er ook vier, maar niet op rij. Wel drie keer. Gretha Smit won ook drie keer, maar daar zat eveneens een jaar tussen. Niemand heeft de reeks van Grimbergen ooit kunnen evenaren, laat staan overtre en. Ze blijft er zelf niettemin bescheiden over. En een keuze maken

als het gaat om de editie die haar als mooiste is bijgebleven, kan ze evenmin. ,,Ik vond alles mooi, en het aantal maakt me eigenlijk niet zoveel uit.’’ Toch is het natuurlijk opmerkelijk wat ze presteerde, zeker als je in ogenschouw neemt dat Grimbergen zichzelf eigenlijk helemaal niet zo geschikt achtte om überhaupt een race over 200 kilometer te rijden. ,,Voor die tijd reed ik gewoon af en toe wat marathons op de baan in Amsterdam, waar ik ook fulltime mijn eigen zaak runde, een etsenwinkel. En als er dan een landelijke marathon was in Amsterdam, Haarlem of Utrecht,

Marathonschaatsen is al tientallen jaren een sport die boeit. Op kunstijs, maar zeker op natuurijs. Vooral dáár geldt het recht van de sterkste, en slechts een enkele keer dat van de gelukkigste. De schaatsers van de lange adem zijn avonturiers, doorzetters, de cowboys van het ijs. En ze maakten door de jaren heen ink wat mee. In deze serie verhalen haalt SkateNL voor de liefhebbers de mooiste en meest memorabele momenten terug. Deze keer Petra Grimbergen, die op de Weissensee liefst vier keer op rij de Alternatieve Elfstedentocht won.

dan deed ik om vijf uur de winkel dicht en schreef ik in. Dat vond ik leuk. Daar trainde ik een paar avonden in de week voor den rest deed ik gewoon op mijn wielrenbasis. En als ik er was, reed ik goed en won ook nog best wel wat.’’

Rijke kerel

Maar 200 kilometer, vervolgt ze, is natuurlijk een heel ander verhaal. ,,Dan moet je gewoon een paar keer in de week lang duurwerk doen, moet je met een ander trainingsprogramma werken. Dat was enkel weggelegd voor een enkeling die dan toevallig een klein baantje had, of een rijke kerel. Als je gewoon moet werken, is dat niet te doen. Zo heb ik daar altijd in gestaan.’’ Tot ze zelf de mogelijkheid kreeg zich meer en serieuzer met schaatsen bezig te houden. ,,Ik had in die tijd geen idee waar ik stond, was ook helemaal niet bezig met de andere dames. Ik wilde gewoon kijken wat ik zelf kon. Tja, en daarbij bleek dat ik op natuurijs wel heel behoorlijk uit de voeten kon.’’ Het waren wel andere tijden, memoreert Grimbergen. ,,We reden destijds nog maar met een klein peloton, en één keer zelfs een heel

klein pelotonnetje omdat er veel rijdsters dat jaar de keuze moesten maken tussen de Weissensee en het NK dat later die winter in Zweden werd gereden.’’

Opvallend was dat er in die jaren op de Weissensee nog gewoon met mannen en vrouwen door elkaar werd gekoerst. ,,Dat was natuurlijk een heel ander verhaal, en ik zag daar een mooie uitdaging in.’’ De strategie van het mengen in de koers van de mannen was eigenlijk eenvoudig, vertelt ze. ,,Je wilt gewoon weten hoe ver je mee kan. En ik wilde gewoon in die top dertig van de mannen rijden. Ik vond dat ontzettend gaaf, ook al in het wielrennen, om mee te rijden met die mannen en zo proberen je eigen grenzen te verleggen. Met andere vrouwen was ik eigenlijk helemaal niet bezig. Klinkt misschien wat arrogant, maar zo is het niet bedoeld. Het ging er puur om hoe ver je mee kon met die mannen. Daarmee maakten we destijds gewoon het verschil. En de tijden die we reden waren ook best wel netjes.’’

Nieuwsgierig

Grimbergen kijkt met interesse naar de manier waarop de wedstrijden in Oostenrijk tegenwoordig zijn opgebouwd. ,,Nu rijden ze natuurlijk gescheiden en dan ben ik nieuwsgierig naar hoe dat zich zou verhouden als je inderdaad apart zou starten. Maar daar komen we natuurlijk nooit meer achter.’’

Feit is dat het peloton in die jaren misschien kwantitatief niet heel veel rijdsters telde, maar de kwaliteit maakte dat meer dan goed. Er reden behoorlijk wat vrouwen rond die ook op natuurijs geweldig sterk waren. Opvallend daarbij was dat Grimbergen bij haar laatste drie zeges in de Alternatieve steeds met dezelfde vrouwen op het podium stond: Daniëlle Bekkering en Lieke Splinter; die laatste twee dan in wisselende volgordes, maar Grimbergen altijd op de hoogste trede.

Twee keer zegevierde ze solo, en bij nummer drie kwam het aan op een sprintje met Lieke Splinter. De laatste was de leukste nale, herinnert Grimbergen zich. ,,We waren nog met z’n drieën over, tot Lieke

Splinter wegreed met iemand van DSB die haar meenam. Daarna was het even wat onrustig, maar vervolgens kon ik mooi achter de broers Ralf en Jens Zwitser aan, die het gat dichtreden. Ik heb daarna gewoon vol ingezet op de sprint, had een klein voorsprongetje, maar durfde echt niet meer om te kijken.’’

Doping

Natuurlijk had Petra Grimbergen buitengewone kwaliteiten als schaatsster, maar ze was ook mentaal sterk. Dat had ze al getoond in haar wielerloopbaan en dat kwam haar weer uitstekend van pas op het ijs. De eerste twee zeges op de Weissensee boekte ze in het pak van Frisia, de toenmalige vrouwenploeg uit de stal van Dirk Scheringa. ,,Maar daar werd ik uit de ploeg gezet, of werd in ieder geval mijn contract niet meer verlengd. Het seizoen daarna was het ergens in december bij een wedstrijd in Groningen, waar ik na a oop gewoon in mijn eigen kleding zat. Ik had nog geen sponsorjas. Hoorde ik iemand zeggen dat ’die Grimbergen op haar retour was, dat werd helemaal niks meer’. Haha, dat prikkelde mij alleen maar. Mentale doping. Maar ze vergisten zich lelijk.’’ Dat heeft ze in het pak van Zuidema Kranen nog wel laten zien.

Haar prestaties op natuurijs verbaasden Petra Grimbergen aanvankelijk enorm. Want ze was, legt ze uit, helemaal niet opgegroeid met natuurijs. ,,Ik zat al heel jong in Jong Oranje, en tja, als er dan natuurijs lag, dan ging je daar niet op rijden omdat je alleen maar bezig was met die langebaan. Bovendien hadden we vroeger thuis een winkel waar ook schaatsen werden verkocht als er dan natuurijs lag, moesten we daar alle zeilen bijzetten en allemaal helpen. Later in mijn eigen zaak verkocht ik ook schaatsen, en dat was hetzelfde verhaal. Zodra er natuurijs lag, was het topdrukte. Was ik alleen maar bezig met heen en weer rijden naar Viking om schaatsen te halen, de hele nacht door schaatsen slijpen. Een gekkenhuis. Al die jaren heb ik nooit op natuurijs gestaan.’’

Helemaal los Zelfs de laatste Elfstedentocht miste Grimbergen op die manier. ,,Mijn zus Jolanda vroeg of we gingen rijden. Natuurlijk gaan we, zei ik. En dat dacht ik ook echt. Maar die hele week, eigenlijk al vanaf de kerstdagen daarvoor, was het onvoorstelbaar druk in de winkel. En vanaf het moment dat Henk Kroes zei ’it giet oan’ ging het helemaal los. De rijen voor de deur waren niet normaal. We lieten tien mensen binnen, hielpen ze, en dan de volgende tien. Zo ging het maar door. Binnen een paar dagen was de hele winkel leeggetrokken. Schaatsen op, alle sportvoeding weg, de overhoezen, beschermers. Het was niet normaal. De avond voor de koers belde Jolanda met de vraag hoe laat we naar Leeuwarden gingen. Maar ik lag ziek op bed, was echt gesloopt. Ik heb de tocht ook niet gereden, lag ziek op de bank. Ja, daar baal ik nog steeds wel van, maar aan de andere kant heb ik later in het leven ook geleerd dat er ergere dingen zijn. En ik ben gewoon heel blij met wat ik allemaal wél heb kunnen doen.’’ Petra Grimbergen keerde na haar afscheid nog een enkele keer terug naar de Weissensee, met haar man en hun jonge zoontje Roel. ,,We waren aan het rondtrekken in onze camper en hebben die toen een paar dagen aan de Weissensee neergezet. Ik denk dat het 2007 was, en ik weet nog dat er echt ontzettend veel sneeuw lag. Er reden nog wat meiden in het peloton waar ik heel leuk contact mee had en die hebben we aangemoedigd, er waren ook nog wat vrienden mee. Het was echt hartstikke leuk. Maar ik was er echt als toerist, had niet eens schaatsen mee.’’

VRIENDEN VAN HET MARATHONSCHAATSEN

Google

Ze verhuisde ruim twintig jaar geleden ook naar Friesland, naar Nij Beets. ,,Woonde ik jaren recht tegenover het gezin van Femke Kok. Die ken ik al vanaf dat ze een jaar of drie was. Echt heel leuk, en fantastisch te zien wat ze nu allemaal presteert.’’ Grimbergen werkt tegenwoordig in Friesland in een gezondheidscentrum en wordt zelden meer herinnerd aan haar topsportleven. ,,Soms komen ze er weleens achter. Dan gaan ze googelen en zijn verrast te zien dat ik ook op de Olympische Spelen ben geweest. Maar dat is nóg langer geleden dan het schaatsen. Dat is nu 34 jaar terug, da’s gewoon eng. En ik begrijp best dat mensen dat leuk vinden, en met terugwerkende kracht ben ik dan ook wel een beetje trots op mezelf. Maar ik heb liever dat mensen me gewoon waarderen om hoe goed ik ze help. Dat vind ik veel jner.’’ Met de schaatssport heeft ze nog dunne lijntjes. ,,Ik ben nergens aan verbonden, maar kom nog wel vaak in Thialf. Zodra je in Friesland komt wonen, word je gauw gestrikt. Bij de HCH heb ik jeugdtraining gegeven aan de pupillen en de B en C-junioren die net onder het gewest zaten. Heel leuk. Ook wel wat talenten gehad die doorgestroomd zijn. Maar daar ben ik tien jaar geleden mee gestopt.’’ Nu volgt ze de ontwikkeling van zoon Roel, die aanvankelijk zijn vizier op ijshockey had gericht, met de Flyers uit Heerenveen zelfs landskampioen werd, maar sinds enkele jaren heeft gekozen voor de langebaan. Afgelopen zomer was Roel Regts zelfs een maand in de Verenigde Staten in de leer bij niemand minder dan Shani Davis. ,,Hij zit bij het gewest en doet het hartstikke leuk. Mooi om nu hem te volgen.’’

Hekman juicht, met het voor Sjoerd Huisman kenmerkende Supermanlogo op de mouw. (Foto Neeke Smit)

Tsiba en Danilova als eerste Nederlandse paar naar de Spelen

Sprookje voor kunstrijders

De grote droom was al ergens weggestopt in een ijskast. Voorbij. Michel Tsiba en Daria Danilova hadden niet kunnen voldoen aan de eisen van NOC*NSF en zagen de hoop op een olympisch optreden vervliegen. Maar het sprookje van de kunstrijders kende alsnog een gelukkig einde. De KNSB verzocht de sportkoepel nog eens naar de situatie van het duo te kijken, en dat leverde uiteindelijk groen licht op. ,,We zijn zó blij en zó dankbaar.’’

Michel Tsiba (27) en zijn partner Daria Danilova (23) zijn zo uiteindelijk toch het eerste paar kunstrijders dat ons land vertegenwoordigt tijdens de Olympische Spelen. Maar ze hebben een achtbaan aan emoties doorstaan voordat het zover was. Aan de internationale eisen had het koppel al voldaan, maar de standaard van NOC*NSF was een lastiger te nemen horde. Vorig jaar maart waren ze er dichtbij. Tijdens het WK in het Amerikaanse Boston was de veertiende plaats voldoende geweest. Ze werden vijftiende. En de punteneis die NOC*NSF vervolgens oplegde, haalden ze dit seizoen ook niet.

Tranen

Michel Tsiba en Daria Danilova konden hun geluk niet op nadat duidelijk werd dat ze alsnog naar de Spelen gaan, en daar zelfs het eerste Nederlandse koppel ooit in het kunstschaatsen worden. ,,Toen we het hoorden konden we het amper geloven. We waren in Frankrijk, kregen een verzoek in een Teams-overleg te komen, en toen hoorden we dit. De tranen stonden in onze ogen’’, vertelt Danilova. ,,We zijn zó blij en zó opgelucht. Dit is een droom en dat we

dit mogen meemaken is uniek.’’ Ze hadden er niet meer op gerekend dat ze Milaan deze winter nog zouden zien. ,,Puur omdat een besluit als dit in de historie van NOC*NSF gewoon niet vaak voorkomt. Ik weet niet eens of het voorgekomen is. Maar het is in ieder geval uniek. We zijn de KNSB en NOC*NSF echt heel dankbaar’’, verzucht Tsiba. Tsiba en Danilova rijden nu zeven jaar samen. Tsiba groeide op in Zandvoort, maar heeft wel wortels in Oekraïne en Rusland, terwijl Danilova werd geboren in Rusland, maar sinds twee jaar de Nederlandse nationaliteit heeft. Samen werden ze

onder andere al drie keer Nederlands kampioen. Al die jaren is Milaan een doel geweest. ,,Aanvankelijk lag Beijing ook nog op de tafel’’, vertelt Tsiba. ,,Maar achteraf was het beter een hele cyclus goed mee te draaien. Als we hadden gekwaliceerd voor Beijing, dan hadden we echt ergens onderaan ingestapt. Nu kunnen we naar de subtop kijken. Nee, we gaan niet meedraaien om de medailles, daar moet je eerlijk in zijn. Maar we horen zeker niet bij de laagste teams. En er kan altijd iets geks gebeuren.’’

Genieten

Maar dat had z’n redenen, leggen Tsiba en Danilova uit, hoewel de twee niet tot in detail willen ingaan op de zaak. ,,Er is in onze voorbereiding op het seizoen een aantal dingen gebeurd die van grote invloed zijn geweest op onze prestaties’’, legt Tsiba uit. ,,Juist die voorbereiding is enorm belangrijk. De KNSB was daarvan op de hoogte, we hebben steeds korte lijntjes gehad met de bond.’’ Wat er dan precies speelde, wil hij niet op ingaan. ,,Het gaat om zaken in de privésfeer. Voor ons ligt dit achter ons en wij willen juist vooruitkijken. Het is gebeurd, het is klaar, en we gaan nu verder.’’

De gebeurtenissen waren wel zodanig ernstig dat de KNSB er aanleiding in zag een uitzondering te vragen voor Tsiba en Danilova bij de nationale sportkoepel. Die ging daarin mee en gaf het koppel groen licht voor Milaan. Dat is, stelde André Cats, heel bijzonder. ,,Het gebeurt echt zelden dat er positief gereageerd wordt op een dergelijk verzoek vanuit een sportbond. Dan moeten er echt bijzondere redenen zijn en na bestudering van de zaak hebben we geconcludeerd dat daarvan sprake is. Zo zijn we tot dit uitzonderlijke besluit gekomen’’, verklaarde de directeur topsport van NOC*NSF.

De voorbereiding op de Spelen is inmiddels gestart, met een heel ander gevoel, vertelt Danilova. ,,Dat is echt heel apart. We stonden weer op het ijs in Thialf en dan realiseer je je dat je niets meer móet, dat je je niet meer hoeft te bewijzen en rustig richting Milaan kunt werken. We konden opeens echt genieten. Dan gaat het allemaal makkelijker, gaan ook meteen de elementen veel beter, voelt het veel vrijer.’’ In de wereld van het kunstrijden kijkt buiten Nederland niemand er van op dat Tsiba en Danilova er straks bij zijn in Milaan. Sterker, hun áfwezigheid zou zijn opgevallen. De twee maken geaccepteerd onderdeel uit van de mondiale top. ,,Vanuit de hele wereld hebben we reacties gehad, maar vooral ook uit Japan’’, vertelt Tsiba. ,,Daar hebben we heel veel fans die erg met ons meeleven.’’ Fans in Japan? Tsiba, met een lach: ,,Ja, kunst- rijden is daar echt groot. We zijn daar in ieder geval jaarlijks voor een wedstrijd en maken soms gekke dingen mee. Zo gingen we een keer naar de tribune, kwam er iemand naar ons toe voor een foto en stond er binnen de kortste keren een enorme rij. Hebben we een uur staan signeren. Dat maak je hier niet mee, maar dat is ook weer prima.’’

Daria Danilova en Michel Tsiba. ,,We zijn zó blij en zó opgelucht.

Dit is een droom en dat we dit mogen meemaken is uniek.’’ (Foto Neeke Smit)

De kür voor Milaan staat al helemaal in de steigers. ,,We houden van wat pit, van rock ’n roll. Vorig jaar deden we The Chain van Fleetwood Mac, maar nu hebben we gekozen voor Stairway to Heaven van Led Zeppelin. Daarin zijn we net even anders, maar dat wordt wel gewaardeerd. Die kür gebruiken we inmiddels al een tijdje, maar richting Milaan gaan we die verder perfectioneren. We kijken er nu al naar uit.’’

Daan Gelling schreeuwt het uit van vreugde nadat hij de Nederlandse marathontitel heeft gepakt.

Groninger voegt ook Nederlandse kunstijstitel toe aan erelijst

Bijzonder

De strijd om het Nederlands kampioenschap van de marathonschaatsers is de voorbije jaren niet altijd een feest voor de liefhebbers geweest. De editie van 2026 zullen de volgers zich echter nog lang herinneren. En de schaatsers zelf trouwens ook. Het gevecht om de titel resulteerde in een waar slagveld, met Daan Gelling uiteindelijk als de sterkste van de dag.

Daarmee tekende Daan Gelling voor een bijzondere prestatie. Natuurlijk, de Nederlandse titel is altijd bijzonder, maar in het geval van de man uit het Groningse Huizinge zat daar een extra aspect aan. Gelling is pas 25, maar heeft nu al de derde hoofdprijs in zijn loopbaan binnen. En dat realiseerde de schaatser uit de ploeg van Royal A-ware zich onmiddellijk. ,,Ongeloo ijk dat ik nu al drie van die grote titels binnen heb’’,

trio voor Daan Gelling

stamelde Gelling terwijl hij zich nestelde op de stoeltjes langs het ijs in Thialf, de fraaie kampioenskrans op het stoeltje naast hem. Het Open Nederlands Kampioenschap op natuurijs stond al achter zijn naam, net als de heilige graal voor marathonschaatsers: de Alternatieve Elfstedentocht. ,,Maar dit is meteen de grootste op kunstijs. Beter wordt het niet.’’ Met een lach: ,,En ik hoop dat er nog heel veel moois bij komt.’’

Dat mag je wel verwachten als je in ogenschouw neemt welke staat van dienst Daan Gelling in relatief korte tijd al opbouwde. Want hij is pas bezig aan zijn vijfde seizoen op het hoogste niveau, nadat hij zijn debuut maakte voor de ploeg van Bouwselect, het huidige De Haan Westerho . Gelling viel op bij Jillert Anema, die van het talent uiteindelijk een winnaar maakte. Daar had hij overigens niet te lang voor nodig, want al in zijn zesde wedstrijd onder de vleugels van Anema had Gelling zijn eerste zege te pakken. Inmiddels staat de teller

op drie cupwedstrijden, maar veel indrukwekkender zijn de zeges van Gelling in de grote wedstrijden.

Zware koersen

bij het peloton over de hele baan in stukken uiteen geslagen werd. Halfkoers waren er nog slechts 21 mannen in de race.

Die, denkt Gelling zelf, zijn hem misschien wat meer op het lijf geschreven dan de reguliere cupwedstrijden. ,,Het zijn toch allemaal wel de zware koersen, wat langer ook. Ik heb het gevoel dat ik dan eerder kom bovendrijven in die omstandigheden, en dat zijn dan over het algemeen ook meteen de grote en mooie wedstrijden. Natuurlijk heb ik ook wel wat cupwedstrijden gewonnen, maar misschien is 125 ronden voor mij gewoon niet zwaar genoeg.’’ Gelling kan na zijn tweede zege van dit seizoen in ieder geval ook een andere conclusie trekken. ,,Dat het de goede kant op gaat’’, stelde hij opgewekt. ,,Ik probeer natuurlijk elke wedstrijd zo goed mogelijk te rijden, maar wat er nu achter mijn naam staat is wel bijzonder. Vlak voor het NK had ik het er nog over met vrienden: nog eentje en dan heb ik ze allemaal. Dat zoiets vervolgens ook nog lukt, is natuurlijk bizar. En het smaakt alleen maar naar meer.’’

Maar in het marathonschaatsen geldt doorgaans ook: geen zege zonder ploeg. En dat was zeker ook van toepassing in een koers op z’n minst spectaculair te noemen was. Het was nodig om op nieuwjaarsdag uitgeslapen te zijn in Thialf, want bij de strijd van de mannen kwamen de toeschouwers ogen te kort. Bijna honderdvijftig ronden lang was er actie in de Heerenveense ijstempel, waar-

Gekke wedstrijd ,,Het was best wel een gekke wedstrijd’’, erkende Gelling, die vroeg in de koers nog onderuitging. ,,Dat was best klote, want het was echt meteen koers. Eigenlijk vanaf ronde één al. Maar met de ploeg zaten we overal goed bij.’’ De vele vluchters veroorzaakten chaos en een snel uitdunnend peloton, maar de beslissende ontsnapping zat er nog niet bij. Dat gevoel had Gelling ook niet toen hij weg was met Jordy Harink, Mats Stoltenborg en Casper de Gier. ,,Een klein groepje, waarin niemand echt wilde overnemen en ik veel zelf moest doen. Ik snapte dat wel, reed rustig door en ineens zie ik dat Jorrit Bergsma zich laat afzakken.’’ Als dát gebeurt, is het bij iedereen Alarmfase 1. ,,Ik wist eerst niet of onze vlucht voor de winst was, maar als Jorrit zich laat afzakken weet je dat het honderd procent voor de winst is. Geweldig.’’ Met een ronde voorsprong op zak mochten de vier het samen uitvechten. Gelling verwachtte aanvallen, maar zag die niet. ,,Dat verbaasde me, maar ik vond het prima zo. In de sprint hield ik vervolgens vooral rekening met Casper de Gier, die ook echt snel is, maar in zó een goede ploeg zit dat hij niet vaak de kans krijgt dat te laten zien. Gelukkig reed ik een iets betere laatste bocht en kon ik daar het verschil maken.’’

Jillert Anema bevestigde nog eens zijn reputatie als kampioenenmaker. Alleen al bij de mannen was het de dertiende keer in de laatste achttien NK’s dat de coach uit Bontebok een Nederlands kampioen kon bejubelen. En ook dát is een memorabele statistiek.

ACHTER GROND

Marijke Groenewoud sterk in kwalificatietoernooi en NK Marathon Goud na ’terrorweek’

successen

Groenewoud heeft alle reden tot lachen na in het OKT én het NK Marathonschaatsen.

(Foto Neeke Smit)

Mijn sponsor

MAvit Group is sinds eind 2024 sponsor van Marijke Groenewoud en prijkt het logo op haar linkerschouder. Wat begon als een samenwerking, is inmiddels uitgegroeid tot een duurzame verbinding waarin topsport, vitaliteit en technologie samenkomen.

,,We werken nu al geruime tijd samen en dat voelt nog steeds heel goed’’, vertelt

arijke Groenewoud greep het einde van 2025 én de eerste dag van 2026 maar weer eens aan om haar neus tegen het venster te drukken. Eerst in het Olympisch Kwali catie Toernooi en vervolgens in de strijd om de Nederlandse marathontitel op kunstijs. Resultaat? Vier startbewijzen voor de Spelen in Milaan plus een tweede nationaal kampioenschap in de marathon.

Eerst maar eens dat laatste succes. Het lijkt haast wat onwerkelijk dat het pas de tweede nationale kunstijstitel is voor Marijke Groenewoud. De Friezin draait al lang mee en is zó succesvol dat gevoelsmatig de teller al hoger aanslaat. ,,Maar het is echt de tweede’’, stelde Groenewoud met een lach. Ze heeft natuurlijk lang moeten aanhikken tegen de hegemonie van ploeggenote Irene Schouten, die een record van acht titels neerzette. Daar komt Groenewoud – eind januari wordt ze 27 – nog niet bij in de buurt. ,,Ben ik ook niet mee bezig. Ik ben nu vooral blij met

deze titel.’’

dag doorheen heeft gesleept.’’

Want Groenewoud had een zware week achter de rug, dat mag niet vergeten worden. In de strijd om de olympische startbewijzen kwam ze drie keer in actie, drie keer om te presteren onder hoogspanning. ,,Het was een terrorweek’’, verzuchtte ze. ,,Zóveel spanning, een hele week op topniveau schaatsen. Dat sloopt je echt, kost enorm veel energie. Dat heb ik misschien wel een beetje onderschat. En dan heb je één dag waarin alles van je af valt, maar moet je de volgende dag alwéér de knop omzetten.’’

bleek ook nu weer.’’

altijd

Die winst kwam niet geheel volgens plan tot stand, maar niemand die daar om maalde in het bijna altijd succesvolle kamp van AH Zaanlander. ,,Je bespreekt wel een plan, maar dat loopt vaak anders. Dat los je vervolgens met de ploeg op’’, verklaarde de Friezin, die opmerkte dat haar ploeg in het eerste deel van de koers niet de controle had. ,,Dan stuur je uiteindelijk maar af op een sprint.’’ Daarin was ze weer onbetwist de sterkste, voor Kim Talsma en Lianne van Loon. ,,Op die sprint kunnen we altijd vertrouwen, dat De blijdschap na het binnenhalen van die titel was niet geveinsd, was geen toneel. Groenewoud is altijd oprecht blij met marathonsucces. ,,Omdat ik die marathon nog altijd hartstikke mooi vind. En dan is er één keer per jaar zo’n NK op kunstijs, en dat is dan superbelangrijk. Dat is ook wel wat me er deze

belangrijk.

Groenewoud. „Avit is oprecht betrokken. Ze leven mee met het seizoen, volgen de wedstrijden en zijn aanwezig wanneer het kan. Er zullen zelfs collega’s en klanten van Avit aanwezig zijn bij de Olympische Winterspelen Milano Cortina 2026. Die interesse en support geven extra energie.’’ Ook buiten het ijs is er regelmatig contact, wat de samenwerking persoonlijk en laagdrempelig maakt.

Volgens Robert van Zanten, directeur van Avit Group, sluit Groenewoud perfect aan bij de waarden van het bedrijf: ,,Marijke

Over de prioriteiten laat ze geen misverstand bestaan, hoe mooi Groenewoud die marathontitel ook vindt. ,,Het OKT was het allerbelangrijkste. Daar heb ik me eerst op gefocust en pas de dag voor de marathon bedenk je dan dat inderdaad ook die wedstrijd er nog is.’’ Die ene ’tussendag’ besteedde ze op een manier die echt bij Groenewoud past. Vroeger stond de Friezin immers al voor dag en dauw in de bakkerij, en dat bakken is er altijd in blijven zitten. Alleen deze keer waren het geen cupcakes. Samen met de door een beenbreuk voor de rest van het seizoen uitgeschakelde Elisa Dul ging ze aan de slag. ,,Lekker bakken. Appel appen, worstenbroodjes; allemaal lekkere dingen.’’

Dat was ook even een momentje om na te genieten van een uitstekend kwali catietoernooi. Groenewoud veroverde tickets op de 1500 en de 3000 meter, en mag ook uitkomen op de ploegachtervolging en de massastart. ,,Ik ben heel blij’’, stelde ze lachend. ,,Dat ticket op de 1500 meter wilde ik echt heel graag. Daar zat enorm veel druk op, want er waren misschien wel zeven concurrenten. Dat ik daar aan de goede kant van de streep stond, daar was ik heel blij mee. Was ook een bizarre afstand met de eerste vier binnen tweetienden van een seconde. Ik moest een persoonlijk record rijden om me te plaatsen. Maar ja, je weet dat het niveau in Nederland enorm hoog ligt en dat iedereen piekt in dat toernooi. Dan moet echt alles kloppen, en ik kan echt alleen maar tevreden zijn.’’

inspireert ons met haar uitdaging om tegen de sterkste schaatsers te rijden, niet omdat het eenvoudig is, maar juist omdat het haar scherper maakt, sneller en beter. Die vastberadenheid herkennen wij bij Avit. In de ICT-branche is de concurrentie net zo intens. Een aanbesteding bijvoorbeeld, is als een wedstrijd waarin alleen de beste strategie, het sterkste team en de meest innovatieve oplossingen het verschil maken. Wij schromen niet om het op te nemen tegen de grootste spelers in de markt en winnen vaak door onze vastberadenheid, inzicht en het meedenken met onze (potentiële) klant.’’

Avit Group BV is in 2002 opgericht en uitgegroeid van IP-telefoniespecialist tot Managed Security Services Provider (MSSP), gespecialiseerd in complexe ITinfrastructuren op basis van Cisco-technologie, waarmee het bedrijf een strategische samenwerking heeft. Als Preferred

Partner van Cisco levert, implementeert en beheert Avit o.a. Enterprise Networking-, Collaboration- en Cyber Securityoplossingen voor grote organisaties, overheden en multinationals.

De kracht van Avit zit in verbinding: tussen technologie en mensen, maar ook tussen werk, vitaliteit en ambitie. Topsport en bedrijfsleven delen daarin dezelfde kernwaarden: teamwork, continue verbetering en mentale weerbaarheid. ,,Net als Marijke geloven wij dat groei ontstaat door uitdagingen aan te gaan, grenzen te verleggen en te laten zien wat je waard bent’’, besluit Van Zanten. ,,Op het ijs draait het om snelheid, techniek en doorzettingsvermogen. In onze wereld gaat het om expertise, betrouwbaarheid en innovatie. Samen delen we één overtuiging: de top bereik je niet door de makkelijkste route te kiezen, maar door elke dag te strijden voor het beste resultaat.’’

De 100% elektrische Mitsubishi Eclipse Cross is er. Stil, krachtig en klaar voor elke rit. Dankzij een rijbereik van 633 kilometer op één acculading rijd je zorgeloos naar elke bestemming. Profiteer nu tijdelijk van € 2.000 introductievoordeel en stap in vanaf € 43.690. Rijd je zakelijk? Dan geniet je dit jaar nog van slechts 17% bijtelling. Netto bijtelling vanaf € 245 per maand. Benieuwd? Maak een proefrit en ontdek de Eclipse Cross.

Broers Jens en Melle van ’t Wout samen naar de Spelen

Kinderdroom die waarheid wordt

Stralende lach, glimmende ogen.

Niemand hoeft aan de broers

Jens en Melle van ’t Wout te vragen of ze uitkijken naar hun olympische avontuur in Milaan; de gezichten spreken boekdelen. ,,Het is voor ons gewoon een kinderdroom die waarheid gaat worden.’’

Ze doen hun verhaal na het Nederlands kampioenschap in Leeuwarden, een toernooi dat er op de keper beschouwd niet veel toe doet. Geen meetmoment voor olympische kwali caties, en dankzij zware trainingsintensiteit vooraf ook een wedstrijd waar zo’n beetje iedereen ink vermoeid aan de start staat. Jens haalde daar ogenschijnlijk moeiteloos de drie individuele titels op, waarbij hij het meest genoot

van die op de 1000 meter. ,,Daar was het echt weer racen met Melle, die ook alleen maar voor de winst ging. Prachtig’’, vond Jens van ’t Wout.

Eigenlijk staat alles nu al in het teken van de Olympische Spelen. Oók het Europees kampioenschap, dat half januari in Tilburg wordt verreden. Dat wordt een toernooi met een andere insteek. ,,Je wilt het natuurlijk goed doen op een EK, maar je wilt ook niet tè goed zijn. Dan ga je namelijk nooit meer goed worden voor de Spelen’’, vat Jens van ’t Wout (24) het dilemma samen. ,,Maar ik hoop natuurlijk wel dat ik daar goed ben.’’

En daarna gaat de knop helemaal om naar Milaan. Voor Jens van ’t Wout wordt dat een hernieuwde kennismaking met de Spelen. Hij was er vier jaar geleden al bij

in Beijing, hoewel dat gevoelsmatig wel anders ligt. ,,Ik heb de Spelen voor mijn gevoel niet echt meegemaakt. Was er ook helemaal niet mee bezig, het voelde als een gewone wedstrijd. Pas nu besef ik dat het toch heel special was.’’

Zwart gat

Broer Melle (25) bekeek die Spelen bovendien thuis. Een inke blessure hield de oudste broer weg van het ijs. ,,Dat was lastig’’, verzucht Melle van ’t Wout. ,,Jens weg, mijn vriendin Selma Poutsma weg. Ik viel een beetje in een zwart gat, ook omdat ik door die blessure helemaal niet meer kon trainen. Het waren bovendien rare Spelen door corona.’’

Nee, dan de huidige situatie. Die is wel even anders. De broers Van ’t Wout verze-

kerden zich al vroegtijdig van een olympisch startbewijs, en vanaf dat moment kon het grote genieten al beginnen. Zeker voor Melle die zich voor het eerst op het olympische toneel mag laten zien. Dat zijn jongere broer daar al wel stond en hij niet, motiveerde hem ook in zijn revalidatie. ,,Zeker. We hebben altijd gezegd dat we samen naar de Spelen willen. Dat is de droom van elke atleet, maar als je dat samen met je broer of zus kan doen, is dat één van de mooiste dingen die er zijn.’’

Genieten

Jens van ’t Wout is ook duidelijk. ,,Dit is voor ons een kinderdroom die waarheid wordt. En ik vind het zó mooi te zien hoe sterk Melle nu weer is. Daar verbaast hij me echt wel mee, want in het begin van het seizoen gingen we naar Montreal en was hij best nog wel ’geploft’ na zijn blessuretijd. Maar al een paar weken later was hij er gewoon weer. Dat is supersnel gegaan. En als ik zie hoe hij nu rijdt, daar kan ik echt van genieten. We hebben samen weer ouderwetse gevechten op het ijs, dat is geweldig.’’

Melle onderschrijft de woorden van zijn broer. ,,Ik ben echt tter dan ooit, heb ook nog nooit zo goed gepresteerd op de 500 meter. Ik moet nog aan een paar dingen werken, maar als dat allemaal op z’n plek valt kunnen er leuke dingen gebeuren.’’ Jens is vooral ook nieuwsgierig. ,,Ik hoor van alle kanten dat ik nog geen écht Spelen heb meegemaa kt. Daar ben ik dan wel heel benieuwd naar.’’

Atleten hebben in Milaan de keuze of ze een kamer willen delen, maar in het geval van de broers Van ’t Wout is daar geen twijfel over. ,,Jens is zeker mijn roomie’’, zegt Melle met een lach. ,,We zijn zó lang weg, dan is het een luxe om altijd met hem op de kamer te zijn. Dan voelt het ook alsof je gewoon thuis bent. En die hele ervaring van de Spelen wil ik echt met hem op één kamer delen. Daar kijken we nu al naar uit. Dat zeggen we soms ook weleens tegen elkaar tijdens een trainingskamp of zo: ‘Holy shit, we gaan samen naar de Spelen’.’’

Jens (l) en Melle van ‘t Wout hebben lol na de prijsuitreiking van de 1000 meter. Straks willen ze samen lol hebben in Milaan. (Foto Neeke Smit)

De leukste hoezen bij Schaatshoes.nl

Schaatshoezen

De custom made schaatshoes voor Hardrijders Club Heerenveen.

Jzijn belangrijk voor schaatsers, voor het beschermen en onderhouden van je dure schaatsen. Maar schaatshoezen zijn ook nog eens ontzettend leuk om te géven en om te krijgen. En bij Schaatshoes. nl hebben ze de allerleukste schaatshoezen van Nederland, die ook nog eens helemaal naar eigen ontwerp kunnen worden gemaakt.

eroen Janissen belandde op een podium in een stad waar hij helemaal niet had willen zijn. De rijder van Okay/Interfarms had in zijn planning een bezoek aan Thialf opgenomen, wilde het NK Allround rijden. Het werden uiteindelijk de natuurijsmarathons in het Zweedse Luleå, een keuze die beloond werd met winst in het klassement van de Grand Prix op natuurijs.

Schaatshoes.nl gebruiken. Wie goed oplet, ziet ze ook regelmatig voorbijkomen op televisie, want alle schaatsers van Team Essent hebben bijvoorbeeld hun eigen hoezen. En die zijn daar heel enthousiast over.

Janissen ging in overleg met trainer Ron Neymann. Resultaat? Er ging een streep door het NK Allround en er werden tickets geboekt naar Luleå. ,,Maar op dat moment heb ik ook wel gezegd dat het voor mij dan echt een doel werd om dat oranje pak te veroveren’’, verklaart Janissen, die ook volgend seizoen uitkomt voor Okay/Interfarms.

Daarom schiet Jeroen Janissen ook in de lach als hem gevraagd wordt hoeveel waarde hij hecht aan dat klassement. ,,Had je dat aan het begin van het seizoen gevraagd, dan had ik gezegd eigenlijk geen. Maar mijn overwinning op de Weissensee heeft alles veranderd. De wedstrijden daarna reed ik ook hartstikke goed, en dan ben je ineens leider in het klassement.’’

Dat laatste is natuurlijk geweldig wanneer je bijvoorbeeld als vereniging je vrijwilligers wilt bedanken, of een groep trouwe rijders in het zonnetje wilt zetten. Sommige clubs gebruiken de speciale schaatshoezen ook als een mooie beloning voor inzet, vertelt Editha Takken van Schaashoes.nl. ,,Laatst bestelde een club een ink aantal schaatshoezen. Die waren bestemd voor de kinderen die minimaal een bepaald aantal loten hadden verkocht voor de Grote Clubactie. Geweldig natuurlijk.’’ Maar het zijn niet alleen amateurschaatsers die de hoezen van

Editha Takken heeft voor deze winter weer een aantal nieuwe designs gemaakt. Heel populair zijn de designs met ijskristallen, tegen een achtergrond van navy blue of turquoise. ,,Daarnaast hebben we nu ook typisch Hollands hoezen in Delfstblauw. Die zijn ook leuk om cadeau te doen aan schaatsende vrienden of relaties uit het buitenland.’’

Recent ontwierp Takken nog mooie hoezen voor de HCH, de ijsclub uit Heerenveen. Compleet met Friese vlag én uiteraard gepersonaliseerd met naam. ,,En dat kunnen we natuurlijk doen voor elke andere club. En voor elke gelegenheid. Als mensen wensen hebben, kunnen ze contact opnemen.’’

Een pak dat hij in Zweden echter al snel kwijtraakte aan Christian Haasjes. Maar dat het oranje voor de man van Team Sprog geen blijvertje zou worden, was meteen duidelijk. Haasjes rijdt uit geloofsovertuiging niet op zondag, en dat was precies de dag van de Grand Prix nale. Daarin lag dus opeens alles open. Ook voor Janissen. Die kon echter een zakjapanner meenemen op het ijs, want dat er veel gerekend moest worden stond vast. ,,Mijn vriendin heeft me de avond voor de

delijk gunstig voor Janissen, die met een achtste plaats uiteindelijk zes punten voor Haasjes bleef. ,,Vorig jaar was ik al blij met

echt voor gereden. Maar dat ik nu echt een klassement win, dat vind ik echt wel heel vet. En dan nog op natuurijs. Ik zag mezelf nooit echt als een natuurijsrijder, maar ik denk dat inmiddels wel duidelijk is dat van de top vijftien op kunstijs ook vrijwel iederallemaal heel allround geworden. En om

Vraag is wat toevoegen olympisch kampioene doet met teamdynamiek

Suzanne Schulting in dubbelrol

Eén Nederland kampioenschap is voor Suzanne Schulting voldoende geweest om de selectie van de shorttrackers voor de Spelen in Milaan overhoop te gooien. Niet Diede van Oorschot, maar de drievoudig olympisch kampioene gaat mee naar Italië in een oplossing die een beetje lijkt op een ouderwets Nederlands poldermodel.

De Selectiecommissie Shorttrack (SCST) van de KNSB kreeg in het eerste weekend van 2026 meteen een ink dilemma voorgeschoteld. Dat Suzanne Schulting zou deelnemen aan het NK in Leeuwarden werd snel na het beruchte Olympisch Kwali catie Toernooi voor de langebaanschaatsers duidelijk. In welke vorm zij in de Elfstedenhal zou verschijnen, was echter maar de vraag. Dat antwoord kwam luid en duidelijk. Schulting pakte brons op de 1000 meter en veroverde zelfs de Nederlandse titel op de 1500 meter. Grote vraag daarna was: wat nu?

Xandra Velzeboer nam daarop alvast een voorschot. De – na de overstap van Schulting naar de langebaan – leading lady van de Nederlandse shorttrackers, was duidelijk in haar onduidelijkheid. Over de mogelijke rol van Schulting wilde Velzeboer niets zeggen. ,,Dat is niet aan mij’’, was ze helder. Maar daarna was ze tussen de regels door net zo helder. ,,We heb-

ben de afgelopen twee jaar een heel hecht team opgebouwd dat voor de relay inmiddels staat als een huis. Dat hebben we internationaal laten zien door onder andere de laatste twee relays in de World Tour te winnen én het klassement. Wij zijn de favorieten voor olympisch goud op de relay. Daar hebben we heel hard voor gewerkt en daar werken we nog steeds elke dag heel intensief aan. De relay is gewoon teamsport en daarvoor moet je iedere dag samen trainen en op elkaar ingespeeld zijn.’’

Patronen

Met andere woorden, de relayploeg is zó een hecht collectief dat er eigenlijk geen ruimte is voor een nieuwe kracht die wellicht de balans verstoort. Velzeboer voorziet niet dat de toevoeging van Schulting de bestaande patronen overhoop haalt. ,,Nee, dat denk ik niet, juist omdát we zo hecht zijn als team zal er niets veranderen aan hoe wij als team zijn.’’

Suzanne Schulting jubelt in Leeuwarden nadat ze de nationale titel op de 1500 meter heeft veroverd en zo de deur naar Milaan open zette. (Foto Neeke Smit)

Waar Velzeboer zich zo allerminst een expliciet voorstander toonde van het inschuiven van Suzanne Schulting bij het team, is dat wel precies wat er nu gebeurt. De SCST heeft Schulting een aanwijsplek gegeven voor de 1500

meter, de afstand waarop Schulting Nederlands kampioene werd. ,,Het NK Shorttrack was geen selectiewedstrijd’’, stelt technisch directeur Remy de Wit. ,,Niettemin was het knap wat Suzanne heeft laten zien en dan vooral op de 1500 meter. Daarbij is ze zesvoudig olympisch medaillewinnaar en heeft ze natuurlijk een schat aan ervaring op het shorttrack-ijs.’’

Bondscoach Niels Kerstholt verklaart de keuze voor Schulting: ,,Om rust en duidelijkheid te bewerkstelligen, heb ik - naast de drie voorgeselecteerde rijdsters - Zoë Deltrap voorgedragen voor het EK en de Spelen. Daarop heeft de selectiecommissie Suzanne Schulting als vijfde rijdster aangewezen voor de Spelen en is Diede van Oorschot buiten de boot gevallen. We leven uiteraard met Diede mee. We hebben met ons team veel tijd in de relay geïnvesteerd en het is altijd pijnlijk als een teamlid afvalt. Vanaf nu willen we echter vooruitkijken richting het EK en de Spelen.’’

Polderoplossing

Schulting wordt wel expliciet genoemd als rijdster voor de 1500 meter, maar er wordt nergens gesproken over de relay. En daar gloort wellicht die polderoplossing. Schulting wel mee, maar niet op de relay – of als vijfde rijdster – om het team niet op de schop te gooien. Daarmee zou dan ook Velzeboer ‘haar’ team intact zien blijven. Zo kan iedereen tevreden worden

gehouden, maar blijft toch de vraag wat er gebeurt met de teamdynamiek. Suzanne Schulting is in ieder geval blij. ,,Het enige wat ik kon doen was mezelf laten zien tijdens het NK en tijdens de trainingen in de week die daaraan voorafging. Dat heb ik gedaan. Daarna was het aan de commissie. Ik wilde graag en vind het heel bijzonder dat ik nu op twee disciplines mag starten.’’

Want Schulting vervult natuurlijk een dubbelrol, rijdt ook de olympische 1000 meter op de langebaan. Er is afgesproken dat het langebaanprogramma van Schulting leidend is in de voorbereiding op weg naar Milaan. Daarom zal ze niet meedoen aan het EK in Tilburg. Nadat ze maandag 9 februari op de 1000 meter langebaan in Milaan in actie is gekomen, sluit Schulting volledig aan bij TeamNL Shorttrack ter voorbereiding op de 1500 meter shorttrack, die staat gepland voor vrijdag 20 februari.

Teams shorttrack

De teams van de shorttrackers voor de Spelen in Milaan zien er als volgt uit: Vrouwen: Xandra Velzeboer, Michelle Velzeboer, Selma Poutsma, Zoë Florence Deltrap, Suzanne Schulting. Mannen: Jens van ’t Wout, Melle van ’t Wout, Teun Boer, Friso Emons, Daan

Omdat Daan Kos nog revalideert van een rugblessure, kan de SCST hem nog niet de nitief selecteren voor Milaan. Mocht Kos niet t genoeg zijn, dan wordt Itzhak de Laat voorgedragen bij Kos. NOC*NSF.

Esther Kiel middelpunt van vreugde tussen Ineke Dedden en Elsemieke van Maaren na winst in de finale van de Grand Prix. ,,In die ploeg klopte álles.’’ (Foto Neeke Smit)

Noord-Hollandse voelt plezier afnemen en hakt knoop door

Esther Kiel stapt de nitief af

door Eric Korver

Esther Kiel is bezig aan haar laatste wedstrijden als marathonschaatsster. De rijdster van Team Puur ICT-BTZ heeft de knoop doorgehakt en stopt na dit seizoen. Vorig jaar twijfelde ze al, nu weet ze het zeker. Het plezier in de wedstrijden neemt af, legt ze uit. ,,En juist dat plezier was voor mij de belangrijkste reden om door te gaan.’’

Esther Kiel (29) reed uiteindelijk elf seizoenen marathons op het hoogste niveau, maar vooral de laatste jaren was ze in het peloton een vrouw om rekening mee te houden. Eigenlijk maakte haar overstap naar de toenmalige ploeg BDM-BTZ voor haar het verschil, al boekte ze al haar eerste overwinning in dienst van Bouwbedrijf De Vries. Maar juist onder de vleugels van ploegleider Eelco Kooistra en trainer Jack de Rijke kwam de Noord-Hollandse helemaal tot bloei.

Haar entree was verpletterend. Kiel moest nog even haar weg zoeken in de nieuwe omgeving, maar toen ze eenmaal was gewend, sloeg ze keihard toe. In de laatste weken van 2022 boekte ze liefst vier cupzeges op rij, en dat was nog maar een voorbode van wat nog zou volgen. Dat was een heel andere Esther Kiel dan de schaatsster die teleurgesteld afhaakte op de langebaan na een moeizaam avontuur bij team Worldstream. ,,Ik was daar alleen maar aan het strugglen met mezelf. Maar vanuit de marathontraining leerde ik een heel andere benadering. Ga gewoon lekker naar de baan, voer je training uit en heb plezier met elkaar. De ene keer heb je een mooie training, de andere keer wat minder. Maar het hoeft daar niet vanaf te hangen of het leuk is of niet. Gewoon lekker je ding doen. Daar heb ik zóveel plezier uitgehaald.’’

Ze pikte die marathonmentaliteit op van haar ervaren ploeggenotes Ineke Dedden, Merel Bosma en Elsemieke van Maaren. ,,Een geweldig team was dat’’, stelt Esther Kiel. ,,We vulden elkaar zó goed aan. Eelco Kooistra zei weleens dat hij niet eerder had meegemaakt dat een ploeg zo goed bij elkaar paste, zo goed samenwerkte en

waarin iedereen het met elkaar kan vinden. En dat was helemaal waar.’’

Schema

Die ploeg maakte van Esther Kiel een echte marathonschaatsster. ,,Want ik kwam binnen als een echte langebaner. Alles moest precies volgens schema. Stond daar 200 meter op, dan was het ook precies 200 meter. En technisch natuurlijk goed uitgevoerd. Maar de andere meiden hebben me geleerd dat ook los te laten, vertelden me dat het echt niets uitmaakte of de rust nou 200 meter langer was. Jack de Rijke bracht me bovendien bij te luisteren naar mijn gevoel, dat was een heel waardevolle les. Zij hebben mij vrijheid teruggegeven in de trainingen, en dat heeft ook wel mijn ogen geopend. Je kon dus ook op een heel andere manier je sport beleven, waarbij dat ook nog eens heel leuk was en die ook nog eens tot succes leidde. Dit was voor mij de manier om de sport te beleven, dat paste veel beter bij me dan de manier van de langebaan.’’

Op die langebaan dreigde de loopbaan van Esther Kiel uit te gaan als een nachtkaars. ,,In dat jaar bij Worldstream ben ik het plezier in schaatsen helemaal verloren. Ik presteerde slecht, het wilde gewoon allemaal niet. Het sfeertje op de langebaan begon me ook tegen te staan. Wilde ik een goede training draaien, lukte niet. Zo viel de training vaak tegen, voelde het allemaal niet lekker. Ik vond het vooral lastig elke keer teleurgesteld te worden in mezelf. En dan gaat het plezier er snel vanaf.’’

marathon. Dat heeft mij wel laten zien dat een andere manier van trainen en een heel andere mindset met minder trainingsuren zelfs alleen maar beter werkte.’’

Beleving

Maar nu bespeurt Kiel om andere redenen dat het plezier opnieuw minder wordt. Na vorig seizoen twijfelde ze al of ze door moest gaan. ,,Maar dat was niet het moment om te stoppen. Toen brandde het vuur echt nog wel.’’ Nu is het vooral haar beleving van de wedstrijden die haar beslissing heeft gevormd. ,,Ik heb altijd wel de druk rond de wedstrijden zwaar gevonden, en dan vooral de druk die ik mezelf opleg. Ik sta niet aan de start van een wedstrijd om mee te rijden. Ik wil het beste uit mezelf halen en daar hoort een mooie uitslag bij. Daar ben ik heel erg mee bezig, ook achteraf. Analyseren wat ik heb gedaan, wat beter had gekund. Ik merk dat dat veel van me vraagt.’’ Ook de koersen zelf werken momenteel niet mee aan haar plezier. ,,Ik moet zeggen dat de wedstrijden dit seizoen wel heel goed zijn. Er gebeurt veel. Maar zoals het vorig seizoen ging, met het team van

Als ze nu terugkijkt, vindt Kiel het opmerkelijk dat ze juist vanuit de marathon, vanuit die veel lossere benadering, ook op de langebaan veel betere resultaten behaalde. Ze plaatste zich zelfs op de 1500 meter voor de World Cup. ,,Ik heb echt nog stappen gezet en dat vind ik heel bijzonder. Terwijl ik me eigenlijk focuste op de

Zaanlander dat zó dominant is, en dan elke week afkoerst op een sprint. Ik bedoel, als je zó sterk bent zijn er ook nog wel andere manieren om dat te laten zien. Ik vond dat echt jammer. En dan ook nog al dat duwen en trekken in de sprinttrein. Zeker, daar deed ik zelf ook aan mee. Je moet wel, wordt erin meegetrokken. Maar ik vond dat absoluut niet leuk. Achteraf baalde ik vaak van mijn eigen acties. Al met al wegen inmiddels de negatieve punten zwaarder dan de positieve, en dat is het moment waarop je een besluit moet nemen.’’

Natuurlijk komen er nog mooie weken aan. De Weissensee, het Zweedse Luleå; het zijn allemaal plekken waaraan Kiel mooie herinneringen bewaart. Want de Overveense behaalde de afgelopen jaren mooie successen. ,,Het afgelopen seizoen was daarbij natuurlijk de kers op de taart als het gaat om natuurijs. Als je in één seizoen het Open Nederlands kampioenschap op de Weissensee mag winnen en de 200 kilometer, veel beter wordt het niet. Enige smetje was dan misschien dat de Alternatieve werd gereden in Zweden, maar deze was daardoor misschien nog wel zwaarder. En ik krijg nu nog een kans.’’

Esther Kiel in één van haar mooiste momenten: als winnares van de 200 kilometer op het Zweedse natuurijs van Luleå. (Foto Neeke Smit)

Shorttrack

JANUARI

16-18 januari ISU EK Shorttrack Tilburg

17 januari KNSB Cup Breed 2 Leiden

24-25 januari Dutch Challenger

Heerenveen

31 januari KNSB Cup Breed Relay Leeuwarden

FEBRUARI

6-8 februari Alpe Adria Sisak (Kro)

7-22 februari Olympische Wintersplen Milaan (Ita)

7 februari Twente Bokaal

20-22 februari Star Class

FEBRUARI

Enschede

Heerenveen

28 februari Speculaas Cup Hasselt (Bel)

Langebaan

JANUARI

23-25 januari ISU World Cup 5 Inzell (DUI)

24-25 januari NK Pure Sprint/Supersprint Den Haag

FEBRUARI

7-22 februari Olympische Winterspelen Milaan (ITA)

7-8 februari Holland Cup 4M/Eindhoven Trofee Eindhoven

7-8 februari Holland Cup 4V/Kraantje Lek Haarlem

14-15 februari Holland Cup 5S/Utrecht City Bokaal Utrecht

21-22 februari ISU Junior World Cup 3 Inzell (DUI)

27-28 februari ISU WK Junioren Inzell (DUI)

28 februari Daikin NK Allround & Sprint Heerenveen

Marathon

JANUARI

17 januari Marathon Cup 10 Alkmaar NK Masters Alkmaar

21 januari Grand Prix 1 Weissensee (Oos) ONK Masters Weissensee (Oos)

7 februari Marathon Cup 11 Utrecht

14 februari Marathon Cup 12 Heerenveen

21 februari Marathon Cup 13 Breda NK Jeugd Marathon Breda

25 februari Grand Prix 4 Luleå (Zwe)

26 februari Grand Prix 5 Luleå (Zwe)

28 februari Grand Prix Finale Luleå (Zwe)

Programma Olympische Spelen

Zaterdag 7 februari 16.00 3000 meter vrouwen

Zondag 8 februari 16.00 5000 meter mannen

Maandag 9 februari 17.30 1000 meter vrouwen

Woensdag 11 februari 18.30 1000 meter mannen

Donderdag 12 februari 16.30 5000 meter vrouwen

Vrijdag 13 februari 16.00 10000 meter mannen

Zaterdag 14 februari 16.00 500 meter mannen

Kwali catie Ploegachtervolging vrouwen

Zondag 15 februari 16.00 500 meter vrouwen

Kwali catie Ploegachtervolging mannen

Dinsdag 17 februari 14.30 Finales Ploegachtervolging vrouwen en mannen

Donderdag 19 februari 16.30 1500 meter mannen

Vrijdag 20 februari 16.30 1500 meter vrouwen

Zaterdag 21 februari 15.00 Mass-start vrouwen en mannen

22 januari Grand Prix 2 AKM Weissensee (Oos)

24 januari Open NK Weissensee (Oos)

27 januari Alternatieve Elfstedentocht Weissensee (Oos)

28 januari Reserve AEW of Criterium Weissensee (Oos)

Puzzel weer gezellig met SkateNL

Tjonge, we hadden even de indruk dat alle schaatsliefhebbers tijdens het Olympisch Kwali catie Toernooi de dweilpauzes hebben benut om de puzzel van SkateNL Magazine op te lossen. Heel veel inzendingen en uiteraard heel veel goede oplossingen. En die oplossing was het woord IJSVORMING. Met

dat laatste werden we in de eerste week van januari op onze wenken bediend. De prijswinnaars hebben inmiddels een berichtje gekregen.

Uiteraard is er ook deze editie van SkateNL weer een mooie puzzel om op te lossen. Geen dweilpauzes meer richting de volgende editie, maar wellicht vin-

den onze lezers toch nog een moment om ook nu weer te puzzelen voor de juiste oplossing.

Wil je ook kans maken op leuke prijzen? Los dan onderstaande puzzel op en mail het antwoord naar info@skatenl. nl. Doe dat wel voor 10 februari van het jaar 2026.

Puzzel

De prijzen worden verloot onder de goede inzenders van de puzzel. Prijswinnaars krijgen bericht. Veel plezier bij het oplossen van onze puzzel.

Je

Jutta, je bent een inspiratie.

Zet 'm op!

Je bent nu al een winnaar!

Believe in your journey. We're with you.

Straight to the top!

Go

Jutta, je bent een inspiratie.

Op naar de winst!

Zet 'm op!

Wij geloven in je

Alles geven vandaag Jutta

Zet

Milaan

Olympische kanjer

Jutta, je bent een inspiratie.

Milaan wordt top!

Op naar de winst!

Milaan wordt van jou

Milaan wordt top!

Alles geven vandaag Jutta Go chase

Jij kan dit. Altijd. Kracht in elke slag

Wij geloven in je Kracht in elke slag

Go Girl! Let’s go!!

Jij kan dit. Altijd.

Jutta, je bent een inspiratie.

Jij maakt ons trots

Straight to the top!

Straight to the top!

Wij geloven in je Kracht in elke slag

Jij kan dit. Altijd.

Alles geven vandaag Jutta

Zet 'm op!

You got this. Always.

Knallen! Vlieg!

Blijf vechten tot de finish

Jij maakt ons trots

Jij kan dit. Altijd.

Milaan wordt van jou

Vlieg over het ijs!

You got this. Always.

Straight to the top!

Go chase it!

Jij maakt ons trots

Milaan wordt top! Op

Jij maakt ons trots

Geef nooit op. Ga

Gouden vibes vandaag Straight to the top!

Tijd om te vlammen!

Blijf vechten tot de finish

Jij maakt ons trots

Blijf vechten tot de finish

Alles geven vandaag. Go go go!

Je bent nu al een winnaar! Gooooold!!!

Je bent een ster.

Geef nooit op. Ga door. You got this. Always.

Laat je niet stoppen

Blijf vechten tot de finish

Go Girl!

Olympische kanjer

Blijf vechten tot de finish

Jij kan dit. Altijd.

Geef nooit op. Ga door. You got this.

Laat je niet stoppen

Jutta, je bent een inspiratie.

Zet 'm op!

Milaan wordt top!

Straight to the top! Jij maakt ons trots

z’n allen achter Jutta.