Issuu

TEBERDE

Steeds meer thuis bij Severinus

Driehoekskunde; samen werken aan de beste zorg

Team Logopedie

Verbeteringen op een simpele manier S

Op het moment van schrijven van dit voorwoord is het de eerste lentedag van het jaar. Die eerste lentedag valt heel vroeg in het jaar, eigenlijk te vroeg, maar dat is wel de nieuwe werkelijkheid. Daarom ben ik blij dat we goed bezig zijn met onze duurzaamheidsdoelstellingen. Vorig jaar hebben alle locaties nieuwe afvalbakken gekregen om afval te sorteren. Alleen al door het beter scheiden van ons afval, besparen we in een jaar 4.404 kg CO2. Op een simpele manier.

Ook op het gebied van de samenwerking met verwanten zijn we goed bezig. Zoals bekend trainen we alle medewerkers opnieuw in Driehoekskunde; de samenwerking tussen de cliënt, de ouders of naasten en de professionals. In woonhuis Roost 8/10 hebben we de training tegelijkertijd aan ouders gegeven. In deze woning wonen cliënten tussen de 8 en 25 jaar. De bewoners zijn nog jong en de ouders zijn heel betrokken. In deze Te Berde vertellen medewerkers Jessie Vreys en Yvonne de Ridder hierover. Samen met ouders werd gezocht op welke punten de samenwerking beter of makkelijker kon. Er werden een aantal simpele verbeteringen aangebracht. Wat een mooi succes!

Verder weer veel mooie verhalen in deze te Berde. Vincent en zijn ouders vertellen hoe het was om bij Severinus te komen wonen en een warm welkom te krijgen. Peter vertelt met enthousiasme over zijn vrijwilligerswerk bij de Multimediagroep; in bijna iedere Te Berde staat wel iets van deze groep. Geestelijk verzorger Juultje reflecteert op zichzelf; hoe ze zichzelf bijna voorbijliep en hoe ze een betere balans zoekt, om tegelijkertijd goede zorg te bieden én zelf duurzaam inzetbaar te blijven. En onze logopedisten Kristel, Inge, Merel en Linda stellen zich voor; je kunt bij hen terecht voor alles wat met communicatie en verslikken te maken heeft.

Ik wens ons allen een mooie lente. Laten we samen blijven zoeken naar simpele manieren om te blijven verbeteren.

Raymond van Zoolingen

Bestuurder

SEVERINUS 72 UUR ZELFREDZAAM

De aandacht voor mogelijke noodsituaties zoals langdurige uitval van stroom, groeit in Nederland. Ook Severinus kan hiermee te maken krijgen. In de veiligheidsregio Brabant-Zuidoost is dit onderwerp al besproken. In het komende halfjaar werken we samen met collega gehandicaptenorganisaties in de regio en kijken we hoe we ons beter kunnen voorbereiden op een langdurige stroomuitval en/of uitval van ICT-systemen. Deze samenwerking sluit aan bij de landelijke campagne ‘Denk Vooruit’, die iedereen oproept om voorbereid te zijn op onverwachte situaties en calamiteiten. Samen brengen we in kaart welke risico’s er kunnen zijn voor de continuïteit van de zorg en ondersteuning. Op basis hiervan worden maatregelen uitgewerkt waarmee we als organisaties, zelfstandig en in samenwerking, deze risico’s kunnen verkleinen of wegnemen.

Met dit project zetten we een belangrijke stap richting meer bewustwording, voorbereiding en veerkracht binnen de organisaties. Door nu vooruit te denken, kunnen we later beter handelen. Later dit jaar delen we de uitkomsten van dit gezamenlijke project. ■

START IMPLEMENTATIE NIEUW MAALTIJDCONCEPT

KORT NIEUWS

“Door nu vooruit te denken, kunnen we later beter handelen.” “ “

In onze visie op eten en drinken willen we een fijne balans vinden tussen beleving van voeding, gezonde keuzes voor cliënten en duurzame voeding. De afgelopen maanden is er hard gewerkt aan een nieuw maaltijdconcept dat past bij deze visie op eten en drinken. Het nieuwe concept gaat uit van een suggestiemenu voor de warme maaltijd dat waar nodig aangepast kan worden op de cliëntvraag. Voor de bereiding van de maaltijd is er keuze uit zelf koken, alleen verwarmen of een tussenvorm.

Huuskes als nieuwe leverancier

We hebben de afgelopen periode een uitgebreid selectietraject doorlopen om tot een passende leverancier te komen. Hierbij is kritisch gekeken naar smaak, kwaliteit, service en het gemak van bestellen. Dit deden we samen met medewerkers, cliënten en vrijwilligers. Leverancier Huuskes kwam hierin als beste naar voren. Het aanbod sluit goed aan bij wat wij belangrijk vinden en geeft ons vertrouwen voor de toekomst.

Stap voor stap

Op dit moment bezoekt Huuskes alle locaties van Severinus om kennis te maken. Eind maart gaat de eerste locatie over naar het nieuwe voedingsconcept. Daarna werken we stap voor stap verder naar een volledige implementatie en zullen er steeds meer locaties overgaan naar het nieuwe voedingsconcept. De laatste locaties zullen half oktober overgaan. ■

SAMEN DUURZAAM: KLEINE ACTIES, GROOT RESULTAAT

Severinus gaat voor Samen Duurzaam. Dit doen we onder andere door afval beter te scheiden. Vorig jaar hebben alle locaties nieuwe afvalbakken gekregen om afval te sorteren. In ons restaurant High Chaparral staat een heel klantvriendelijke variant, met voorbeeldjes van het afval eraan toegevoegd. Medewerker Tim laat de bakken graag zien. Hij heeft daarbij ook nog een kritische vraag: “Hoe komt het dat wij hier geen bak voor het plastic hebben?”. Het antwoord is eigenlijk heel logisch. High Chaparral heeft in het restaurant geen plastic afval, alleen in de keuken. Daarom staat die afvalbak in de keuken.

Besparing in cijfers

We kunnen de resultaten van onze acties inmiddels goed meten. In de maand januari 2026 hadden we bij Severinus 5.590 kg minder restafval dan in dezelfde maand vorig jaar. We hadden 2.800 kg méér GFT afval. Deze winst halen we uit het beter scheiden van ons afval. Onze CO2-besparing steeg van 32 kg naar 367 kg. Omgerekend naar een jaar, besparen we daarmee 4.404 kg CO2. Dit staat gelijk aan de jaarlijkse CO2 opname van 220 bomen of de uitstoot CO2 van een autorit van 26.000 km! ■

Ons verhaal

Steeds meer thuis bij Severinus

Vincent woont sinds zijn achttiende bij Severinus. Daarvoor kwam hij er al vaak, voor dagbesteding en logeren. Zijn ouders Anja en Frank vertellen over Vincents reis. ‘Bij Severinus kregen we eindelijk weer eens te horen hoe fijn het is om hem erbij te hebben.’

Vroege signalen, eerste zorgen

Vincent wordt in 2005 geboren in Veldhoven, in een gezin met één oudere zus. Zijn vader heeft een schoenmakerij, zijn moeder werkt dan nog als companysecretaresse, totdat ook zij in de zaak gaat werken, om meer tijd voor Vincent te hebben.

Als Vincent anderhalf jaar oud is, merkt Anja dat hij zich anders ontwikkelt dan zijn zus. ‘Ik hield dat eerst voor mezelf,’ vertelt ze. ‘Totdat ze bij het consultatiebureau ook zeiden dat Vincent wel erg weinig praatte.’ Het zorgt er onder andere voor dat Vincent agressief gedrag vertoont, omdat hij niet met woorden kan uitdrukken wat hij wil.

Spanning en acceptatie

De situatie zorgt voor spanning tussen Vincents ouders. Frank: ‘Anja gaf aan dat ze het eigenlijk al wel wist. Ik was eigenwijs en stak m’n kop in het zand.’ Het was vooral Anja die voor Vincent een plek regelde bij een orthopedagogisch dagcentrum voor kinderen met een beperking. ‘Ik zag een gewone kleuterschool niet zitten, na onze ervaringen op het reguliere kinderdagverblijf’.

Via het orthopedagogisch dagcentrum raakt Frank in gesprek met een arts. Die vertelt dat Vincent op zijn achttiende de mentale ontwikkeling zou hebben van een kind van vijf. ‘Toen raakte Anja juist van slag,’ vertelt Frank. ‘Voor mij was dat het omslagpunt. Nu dacht ik ook: oké, dan moet Vincent dus de beste zorg krijgen.’

School, opvang en logeren

Anja en Frank melden Vincent aan bij de Prins Willem Alexander School in Veldhoven: een school voor kinderen met een beperking. De school biedt bovendien naschoolse opvang aan via de Severinus.

Al snel kiezen Anja en Frank er ook voor om Vincent regelmatig bij Severinus te laten logeren. Zodat Vincent went aan een andere omgeving, en zijn ouders rust krijgen. Frank: ‘Ik propte alles in zo’n weekend: de leukste vader zijn voor mijn dochter, met vrienden op stap én iets leuks doen met Anja. Dat lukte natuurlijk nooit allemaal. En toch konden we even op adem komen. We keken daar echt naar uit.’

Zoeken naar een woonplek

Anja en Frank denken ook na over de vraag waar Vincent zal gaan wonen. Ze besluiten om een woonplek voor hem te zoeken vanaf zijn achttiende. Maar de 24-uurszorg is zwaar. En het gaat steeds minder goed op school. Frank: ‘Vaak moest ik de zaak achterlaten om Vincent op te halen. Dan zeiden ze: “hier heb je ‘m weer, wij kunnen niets met hem”.’

Vincent gaat steeds meer en vaker naar Severinus. En als hij in zijn zestiende levensjaar in een zware psychose belandt is duidelijk: Anja en Frank moeten op zoek naar een goede woonplek. Ze bekijken meerdere huizen, ook groepen waar bewoners bijna niet praten. Maar daar zou Vincent niet op z’n plek zijn. Frank: ‘Begrijp ons niet verkeerd, het gaat niet om het niveau, of om beter of slechter. Maar Vincent is een gezelligheidsdier. Hij verwacht interactie. Zelf praat hij nu de hele dag door.’

VINCENT

‘Ik heb een fijn huis, op de Koepel, met een mooie kamer. Er is veel gezelligheid. Peter woont er ook, dat is een goede vriend. Mijn begeleiders zijn Joey, Evi en Ben. En soms ook Sjoerd en Mo. Zij zijn allemaal top! Geweldig! Met Joey kijk ik vaak voetbal op onze grote televisie. En filmpjes, via YouTube. Of muziek. Ik ben fan van Snelle. Vooral zijn liedje De Reünie. Dat gaat over jongens die hem vroeger hebben gepest op school. Maar nu is ‘ie heel stoer. Hij is echt een voorbeeld voor mij. Ik ben lekker druk. Eén dag werk ik op de boerderij, kippen voeren en paarden verzorgen. En één dag ben ik bij Arkus. Daar puzzel ik of ga ik wandelen in het bos. Op werk haal ik soms grapjes uit. En soms ben ik juist heel serieus. Ik sport ook veel, wel drie keer in de week. Ik doe nu bootcamp, bij Severinus. Ik wil sterk worden, net als Rico Verhoeven.’

Een leuk jong

Uiteindelijk vinden ze de perfecte plek. Een mannenhuis, met bewoners die allemaal ouder zijn dan Vincent. ‘Voor Vincent is dat geen probleem,’ legt Frank uit. ‘Hij ziet geen leeftijden, alleen personen. Z’n beste vriend in het woonhuis is vijftig.’

Geëmotioneerd vertellen Anja en Frank over deze periode. Anja: ‘Bij Severinus noemen ze Vincent een leuk jong. Eindelijk kregen we weer eens te horen hoe fijn het was om hem erbij te hebben.’

Gedeelde zorg

Anja en Frank staan nog steeds heel dicht bij Vincent. Frank: ‘Je geeft het dierbaarste dat je hebt af. Ik noemde onszelf weleens kritische ouders. Maar Vincents begeleiders zeggen: “jullie zijn niet kritisch, maar betrokken”. Ze legden ook uit dat we Vincent niet loslaten, maar anders vasthouden.’

Anja: ‘We hebben supergoede ervaringen met Severinus, maar blijven wel altijd alert op wat Vincent nodig heeft. Nu Vincent bij Severinus woont, hebben we naast de dagbesteding van Severinus een externe dagbesteding voor hem geregeld. Omdat wij denken dat de fysiekere activiteiten daar zorgen dat hij zich nog meer kan ontwikkelen. Ik bemiddel daarvoor zelf tussen Severinus en de externe dagbesteding.

Eigen plek

Het geeft Frank en Anja rust om te weten dat Vincent nu echt zijn plek heeft. Anja: ‘Dat was nog wel een proces. Vincents start in het woonhuis was moeizaam, omdat hij herstellende was van een tweede psychose. Hierdoor hadden we slecht contact met hem. Maar door de juiste zorg en begeleiding op het woonhuis hebben we er samen voor gezorgd dat Vincent weer de oude werd. Nu maken Severinus, wij als ouders en uiteraard Vincent zelf het tot een succes.’ En dat blijkt. Inmiddels bedoelt Vincent zijn plek bij Severinus als hij praat over “thuis”.

Severinus heeft een nieuwe brochure!

Het verhaal van Vincent is een artikel uit de nieuwe brochure van Severinus. Een brochure in magazine-stijl, gevuld met échte verhalen en onze cliënten in de hoofdrol. Deze brochure is speciaal ontwikkeld voor nieuwe cliënten en hun ouders of wettelijk vertegenwoordigers. Een warme, eerste kennismaking met Severinus, waarin we laten zien hoe wonen, werken en leven er bij ons uitziet.

Samen met onze website vormt deze brochure een mooi en uitnodigend visitekaartje voor onze organisatie. Online vind je verdiepende informatie, terwijl de brochure je meeneemt in de sfeer, de mensen en de mogelijkheden van Severinus. We zijn er ontzettend trots op! Wil je de hele brochure bekijken?

Scan de QR-code en kijk snel op www.severinus.nl/publicaties/onder de tab 'algemene brochure'.

En we hebben de smaak te pakken

Wist je dat we, ook volop bezig zijn met het volledig vernieuwen van de Te Berde? De volgende editie wordt de allereerste in een frisse, nieuwe stijl. Wordt vervolgd! ■

Rupsje Nooitgenoeg

Soms komt zelfreflectie niet alleen als je haar uitnodigt maar knal je er snoeihard tegenaan. Dat is mij begin dit jaar overkomen. Het bleek een leerzame start van 2026!

Ik ben namelijk een Rupsje Nooitgenoeg. In mijn hoofd kan alles wat ik doe altijd beter, altijd meer. En dan is de combinatie met werken in de zorg een uitdaging! Er zijn op het logeerhuis waar ik werk altijd wel diensten op te lossen en ook als geestelijk verzorger kan ik mijn takenpakket oneindig uitbreiden. In beide functies werk ik met mensen. Mensen die het allerbeste verdienen. Mensen die ik de wereld gun. En mensen voor wie ik me met heel mijn ziel en zaligheid inzet. Het leidde tot een extra uurtje werken hier en een extra taakje oppakken daar. Alles om de beste zorg te bieden.

Tot ik standaard meer uren maakte dan mijn contract, ik thuis niet meer goed kon ontspannen en ik juist niet meer de beste zorg kon bieden. Er was te weinig ruimte over om echt aanwezig te zijn bij onze bewoners. Om er voor collega's te kunnen zijn. Om goed voor mezelf te zorgen.

Met mij zijn er talloze collega's van wie veel wordt gevraagd en die het heel graag goed willen doen voor onze bewoners. Dat is prachtig en geeft veel zingeving. Maar het brengt ook een verantwoordelijkheid met zich mee. Een verantwoordelijkheid om tegelijkertijd goede zorg te bieden én zelf duurzaam inzetbaar te blijven. Het al te bekende voorbeeld is natuurlijk dat van de zuurstofmaskers in het vliegtuig: je dient eerst je eigen masker op te zetten voordat je een ander kunt helpen in geval van een calamiteit.

Toen ik begin dit jaar merkte dat mijn batterij opraakte, wist ik dus dat ik moest handelen. Terug naar de basis: keuzes maken tussen welke taken moeten en welke op een lager pitje gezet kunnen worden. Juist omdat ik recht wil doen aan de bewoners, mijn collega's en aan mezelf is het soms nodig om even wat minder te doen.

Het voelt ergens kwetsbaar om dit te delen. Tegelijkertijd weet ik dat zo veel van mijn collega's, maar ook verwanten en vrijwilligers, in eenzelfde schuitje zitten of hebben gezeten. Zorgen voor mensen is prachtig, maar soms ook zwaar. Ik hoop dat we daarom binnen Severinus onszelf durven uitspreken. Benoemen wat goed gaat en waar we energie van krijgen, maar ook wat we lastig vinden en waar we tegenaanlopen. Als ik tegen collega's zeg dat er kracht zit in kwetsbaarheid, moet ik zelf wel het goede voorbeeld geven. Daarom hier mijn verhaal. Een verhaal van een Rupsje Nooitgenoeg dat haar best doet om stukje bij beetje te veranderen in Juultje Goedgenoeg. ■

THEMA’S BEWONERSRAAD IN 2026

In januari spraken we in de Bewonersraad samen af welke onderwerpen we dit jaar willen behandelen. Elke maand hebben we een vergadering en dan nodigen we een deskundige uit die ons kan informeren over een bepaald onderwerp. Die praat ons bij over de laatste ontwikkelingen bij Severinus. Wij luisteren naar hen en stellen vragen, zodat we alles begrijpen. Vervolgens willen ze heel graag weten wat wij ervan vinden en wij geven natuurlijk hierover onze mening. Want ook de mensen die we uitnodigen vinden het belangrijk te weten wat de bewoners van Severinus vinden.

Dit jaar gaan we bijvoorbeeld met een gedragskundige praten over hoe bewoners op een

goede manier grenzen kunnen (leren) stellen. En er komt iemand vertellen over innovatieprojecten bij Severinus. Zo blijven wij op de hoogte van de laatste technologische ontwikkelingen. En we kunnen op die manier ook laten weten wat we daarvan vinden. Daarnaast gaan we het onder andere hebben over vervoer, veiligheid, vrijetijdsbesteding en werk.

Net als twee jaar geleden wordt één van onze vergaderingen een strategiebijeenkomst. In kleine groepen komen diverse beleidsthema’s aan bod. De directie en het management vinden onze mening belangrijk bij het uitzetten van de strategie en de toekomst van Severinus.

Ideeënbus

We horen graag alle goede ideeën voor de Bewonersraad van Severinus. Die kunnen we dan meenemen in de vergadering en doorspelen aan de mensen die er actie op kunnen ondernemen. Het hele jaar door kun je ideeën in de ideeënbus stoppen. Zet er wel bij wie je bent en waar je woont. Dan kunnen we contact met je opnemen. ■

Zondag 19 april, Lenteconcert met Hajim. Openingsconcert van het jubileumjaar. Kijk voor meer informatie op www.alexanderband.nl. ■ Concert Alexanderband

19 april

Royisgeslaagdvoor zwemdiplomaC!

praat g

ZWEMDIPLOMA C

Tijdens een lunch las Roy een tekst op een theezakje met de vraag: “Welke sport zou je nog eens willen beoefenen?”. Roy wist het meteen: hij wilde graag zijn zwemdiploma C halen, en wel met kleding aan. Deze wens hebben we neergelegd bij de afdeling Beweging. Dankzij Ilse werd het mogelijk gemaakt dat Roy mocht afzwemmen.

Met veel inzet en doorzettingsvermogen zwom Roy door het gat, liet

hij zijn borstcrawl en rugcrawl zien en zwom hij ook met kleding aan. Hij werd enthousiast aangemoedigd door verschillende lieve mensen langs de kant. Met trots kunnen we zeggen: Roy is geslaagd!

Na afloop werd dit mooie succes gevierd met een gezellig feestje op de woning. Roy straalde van blijdschap –en terecht! ■

ezellige

Kerstdiner

Het was 16 december weer tijd voor het jaarlijkse kerstdiner op Berkt 14/16. Samen met familie, vrijwilligers, begeleiding en bewoners hebben we genoten van een lekker hapje en drankje. Het was weer erg lekker en gezellig! ■

SNEEUW

Ook op de Heikantsebaan 42 was het bar en boos met het winterweer, de 2e week van januari.

Daarentegen genoot Fiona ontzettend van haar favoriete seizoen; sneeuw en kou deed haar besluiten een prachtige sneeuwpop en iglo te maken.

Helaas was de pret van korte duur maar gelukkig hebben we de foto's nog. ■

KALENDER

VRIJE TIJD

APRIL

Vrijdag 3 t/m maandag 6 april

Paasspeurtocht

Berkt en Akkereind

Zondag 12 april

Verwendag (uitsluitend voor laag-niveau)

Café-Restaurant Berksveld, Wilgeman 1, Veldhoven

Zaterdag 18 april

Lenteviering

Café-Restaurant Berksveld, Wilgeman 1, Veldhoven

MEI

Zaterdag 9 mei

Musical Kapsones –“Geen circus zonder Brul!”

Grote sportzaal, Platanenlaan 28, Veldhoven

JUNI

Zaterdag 19 juni en zondag 20 juni

Kermis Severinus

Grasveld Berkt/Nieuwe Kerkstraat (tegenover Dagbestedingscentrum Brink), Veldhoven

Kijk voor het volledige programma op www.severinus.nl/ activiteitenkalender

* Let op: sommige activiteiten hebben beperkte plekken en een inschrijftermijn ■

Driehoekskunde

Samen werken aan de beste zorg

Driehoekskunde gaat over de samenwerking tussen de cliënt, de ouders of naasten en de professionals. Samen vormen zij een driehoek. We vinden het belangrijk om te zien dat een cliënt nooit alleen staat, maar altijd onderdeel is van zijn of haar omgeving. Ouders en naasten kennen de cliënt vaak al jarenlang en weten veel over hem of haar. Professionals komen later in beeld en bieden voor een periode ondersteuning en zorg. Als alle partijen goed samenwerken, levert dat betere zorg op, meer vertrouwen bij de cliënt en meer begrip voor elkaar.

Bij Severinus is Driehoekskunde een verplichte scholing voor alle medewerkers. De methode is onlangs vernieuwd, zodat deze beter aansluit bij de huidige tijd en de ontwikkelingen in de zorg. Daarom worden alle collega’s opnieuw geschoold.

Het netwerk van de cliënt

Een cliënt heeft een groot netwerk, zowel binnen als buiten Severinus. Denk aan huisgenoten, begeleiders, de tandarts, maar ook familie, buren, vrienden en vrijwilligers. Het is belangrijk dat de cliënt vertrouwen heeft in dit netwerk. Dit lukt alleen als we allemaal dezelfde taal spreken. De methode Driehoekskunde gebruikt daarbij drie belangrijke principes: beloven, begrijpen en begrenzen.

• Beloven: de professional doet wat hij of zij belooft, en probeert – als het kan – iets extra’s te doen.

• Begrijpen: ouders en professionals maken écht contact, luisteren aandachtig en proberen zich in elkaar te verplaatsen.

• Begrenzen: iedereen weet welke rol hij heeft en respecteert de grenzen van de ander.

Met deze principes zorgen we samen voor de best mogelijke zorg voor de cliënt.

Goed van start op Roost 8/10

Op woonhuis Roost 8/10 wonen cliënten tussen de 8 en 25 jaar. Het woonhuis bestaat nu anderhalf jaar in de huidige samenstelling. Bij de start kwamen er tegelijk nieuwe bewoners, nieuwe ouders en nieuwe medewerkers. De bewoners zijn nog jong en de ouders zijn heel betrokken. Om deze betrokkenheid vast te houden én de samenwerking in de driehoek te versterken, is gekozen om de scholing te geven aan zowel medewerkers als ouders.

Regiebegeleiders Jessie Vreys en Yvonne de Ridder werken vanaf het begin op het woonhuis. Zij vertellen over het belang van Driehoekskunde en een goede samenwerking met het netwerk.

Jessie legt uit: “Iedereen in de driehoek heeft zijn eigen rol en het is belangrijk dat iedereen in zijn eigen deel van de driehoek blijft. Soms schuif je wat naar elkaar toe, maar dat doe je samen. Bijvoorbeeld als ouders tijdelijk meer ondersteuning nodig hebben van begeleiding, of andersom.”

Yvonne vult aan: “Driehoekskunde helpt je om te begrijpen dat iedereen zijn eigen waarheid kan hebben. Om dit te verduidelijken laat Jessie een plaatje zien van een aantal balken. “Zie je drie of vier balken? Het hangt af van waar je staat. Als je elkaar vraagt: ‘Hoe zie jij het?’, kun je beter begrijpen waarom iemand iets anders ervaart.”

Zie je 3 of 4 balken?

Mooie initiatieven door samenwerking

Tijdens de scholing gingen ouders en professionals in kleine groepjes met elkaar in gesprek. Ze onderzochten op welke punten de samenwerking beter of makkelijker kon. Dit leidde tot verschillende mooie en praktische ideeën.

Spreiding van het bezoek

Op zaterdag waren vaak alle bewoners op de woning, waardoor het relatief druk was. Op zondag waren juist bijna alle kinderen weg. Toen ouders dit inzicht kregen, bleek dat een deel best op zaterdag op bezoek wilde komen. Nu is het bezoek beter verdeeld over beide dagen. Hierdoor is het rustiger én krijgen de bewoners die thuis zijn meer aandacht.

Het kledingmandje

Een klein maar handig idee is het kledingmandje. Soms past kleding niet meer of is er iets kapot. Ouders zien dat niet altijd, en medewerkers kunnen vergeten dit door te geven. Daarom leggen medewerkers kleding die te klein of kapot is in een mandje. Ouders zien dit meteen bij bezoek en kunnen zelf bepalen wat ze ermee doen. Dit voorkomt dat het kledingstuk steeds weer in de was of in de kast belandt. Een kleine verandering maar heel waardevol.

Afstemming bij ziekte

De bewoners zijn normaal gesproken overdag niet thuis. Tussen 11.00 en 14.30 uur is er daardoor geen begeleiding aanwezig. Als een bewoner ziek is, moet er natuurlijk wel iemand aanwezig zijn. Er wordt dan eerst gevraagd of ouders kunnen helpen. Daarna worden er wijzigingen in diensten aangebracht. Door deze manier van samenwerken kan een roosterprobleem worden voorkomen. Uiteraard blijven de collega’s op het woonhuis eindverantwoordelijk voor de zorg, maar samen zoeken we naar de beste oplossing.

Ouders zijn heel behulpzaam Het zijn slechts een aantal voorbeelden. Jessie en Yvonne merken dat ouders erg betrokken en behulpzaam zijn. Naar aanleiding van de scholing geven ouders aan dat ze het fijn vinden om meer inzicht te krijgen in hoe het er op het woonhuis aan toe gaat. Ze denken en helpen graag mee. De samenwerking levert betere zorg op voor de bewoners – en daar doen we het uiteindelijk allemaal voor.” ■

Een tijd van komen, een tijd van gaan…

De cliëntenraad telt in volle bezetting negen leden. Zij worden benoemd voor een termijn van drie jaar en kunnen maximaal twee keer opnieuw worden benoemd. Voor Astrid Peeters zit de derde termijn er eind 2026 op, terwijl Evert de Kock net is begonnen aan zijn eerste termijn. Wat is hun binding met Severinus, wat is hun motivatie om zich in te zetten voor de CR, hoe zien zij het contact tussen cliëntenraad en achterban? We vragen Astrid om een terugblik en Evert naar zijn eerste indrukken.

EVERT:

ASTRID:

‘Mijn zoon Peter woont al 31 jaar bij Severinus, momenteel op Akkereind. Zelf heb ik veertig jaar in verschillende takken van de zorg gewerkt. Ik had altijd al een ‘zorghart’. Al dik tien jaar ben ik vrijwilliger bij Severinus, bij de fitness, het zwemmen en tennissen. Ik heb dus veel ervaring in de omgang met bewoners. Uit het contact met mensen haal ik de motivatie om de zorg goed voor elkaar te krijgen, zorg op àlle fronten. Daarom ben ik in de cliëntenraad gestapt toen daar ruim acht jaar geleden een plek vrijkwam. Namens de CR neem ik ook elke maand deel aan de vergadering van de bewonersraad en dat vind ik erg fijn! Enkele bewoners zouden graag een keer deelnemen aan een vergadering van de CR, en dat lijkt mij een goed idee. Voor de CR is het belangrijk om nauw bij de cliënten en hun familie betrokken te zijn, zodat adviezen ten gunste komen van de cliënten. We maken al gebruik van een panel, maar het contact met de achterban zou nog beter kunnen.’

‘Mijn zus Ella woont op de Heikantsebaan en werkt bij Montis. Ik ben - naast mijn moeder- haar wettelijk vertegenwoordiger. In het verleden heb ik bij de toenmalige familieondersteuners van Severinus meer aandacht gevraagd voor de broers en zussen (brussen). Brussen hebben veel overeenkomstige zorgen, die zij niet altijd uitdragen. Het is essentieel voor cliënten dat Severinus oog heeft voor deze indirecte doelgroep. Want met hun broer of zus delen zij meestal meer levensjaren dan met hun ouders. Een resultaat is de Brussendag die afgelopen najaar is georganiseerd. Zoals een goede brus betaamt zeg ik makkelijk ‘ja’ op verzoeken die bijdragen aan de kwaliteit van zorg. Dat geldt dus ook voor mijn inzet voor de CR. Vooralsnog heb ik daar geen spijt van. Ik vind het belangrijk dat cliënten en naasten meedenken en meepraten over zaken die het dagelijks leven raken. Dat kan in het woonhuis, de dagbestedingslocatie of opvanglocatie. Tip: vaak gaat dat leuker met een hapje en drankje! Als dat inspraakoverleg er nog niet is, vraag er dan naar op de locatie waar je betrokken bij bent. En het cirkeltje is rond als bevindingen vanuit jouw locatie hun weg vinden naar de cliëntenraad, die hierover de bestuurder kan adviseren.’ ■

Even voorstellen: Kristel, Inge,

Linda & Merel, team Logopedie

Onze afdeling Behandeling bestaat uit een kundig netwerk van professionals die zich voor en achter de schermen ontzettend inzetten om de beste zorg te kunnen bieden die onze cliënten verdienen. Wij zijn trots op ons mooie vak en vertellen je graag meer over de expertise die we in huis hebben.

Wist je dat...

Je bij ons terecht kunt voor alles wat met communicatie en verslikken te maken heeft? Team logopedie helpt je graag.

Communicatie

Je even voorstellen is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Toch zit er in elk mens de wil om contact te maken. Communicatie is een basisbehoefte. Als een cliënt (nog) niet kan spreken, zoeken wij samen met de begeleiders naar een andere manier om te kunnen communiceren. We zoeken een ‘stem’ voor het prachtige mens dat stiekem zoveel te zeggen heeft. Gebaren, pictosystemen en spraakcomputers zijn hulpmiddelen, maar vergeet ook de basis niet. Aandacht voor de ander, op dezelfde hoogte gaan zitten, alert zijn op expressie en intonatie.

En rust! Geen haast hebben in contactmomenten. Er volledig bij zijn en je niet ‘even voorstellen’, maar

verbinding maken. De lach en de stralende ogen die je dan terugkrijgt zijn goud! Van hieruit werken we

“Het belangrijkste in communicatie is horen wat er niet gezegd wordt.” “ “

Verslikken

Een andere basisbehoefte van de cliënten waar wij onze expertise laten zien is bij eten en drinken. Een van onze belangrijkste taken is om te observeren hoe het eten of drinken verloopt en of er risico’s zijn op verslikken of verstikken. Zo ja, dan kijken we hoe we het toch zo veilig mogelijk kunnen aanbieden, maar nog wel smakelijk voor de cliënt. Dit brengt soms ook wat teleurstelling met zich mee. Een longontsteking is een gevolg van slikproblemen wat we uiteraard met alle liefde willen voorkomen. Wij zijn daarom regelmatig bij de woonhuizen op bezoek en worden graag uitgenodigd. Begeleiders weten ons goed te vinden en we waarderen deze samenwerking heel erg. ■

aan uitbreiden van de ‘stem’, meer autonomie krijgen. Kunnen aangeven wat je behoeften zijn door middel van bijvoorbeeld een kijkraam, een picto aanwijzen, een spraakcomputer laten spreken of gebaren te maken. Woordenschat en uitbreiding van de zinsbouw, zodat onze cliënten trots kunnen vertellen wat ze die dag gedaan hebben of wat zijn/haar wensen zijn.

Vrijwilliger

Dat kleine dingen het leven zo mooi kunnen maken is mooi om te ervaren

Peter de Wit, vrijwilliger bij de Multimediagroep Ik woon in Waalre. Ik ben 70 jaar en ruim 40 jaar geleden getrouwd met Hilda. We hebben 3 kinderen. Inmiddels ben ik 3 jaar met pensioen. Ik werkte daarvoor bij o.a. de gemeente Eindhoven.

Vertel eens: wat motiveerde jou om vrijwilliger te worden bij Severinus en specifiek bij de Multimediagroep?

Ik zocht aanvankelijk iets in de kunstensector. In 2024 las ik op een vacaturebank voor vrijwilligers, dat Severinus (tijdelijk) iemand zocht bij de Multimediagroep, die voor een middag per week een bepaalde cliënt wilde begeleiden met het bewerken van video’s. Daarop heb ik gereageerd. Dat vond ik zo leuk en divers, dat ik ben gebleven en nu twee dagen per week actief ben.

Je bent sinds eind 2024 vrijwilliger. Wat was jouw eerste indruk en wat maakte dat je bent gebleven? Ik had geen idee wat het niveau zou zijn van de cliënten. Wat zouden we wel en niet kunnen doen? Het viel me al snel op, hoeveel dingen mensen met een beperking wél kunnen. Ook de passie van veel medewerkers sprak me aan. De mensen zijn goudeerlijk. Gaat het fout dan hoor je dat gelijk, en (gelukkig) als het goed gaat ook.

Ik vind het leuk dat we op de Multimediagroep heel verschillende dingen maken, zoals : foto’s, video’s, posters, en podcasts. En dat voor diverse klanten. In bijna elke Te Berde staat wel iets van ons. Eva (van der Veer) werkt eraan dat cliënten hun activiteiten zien als (gewoon) werk. Je ziet dat veel cliënten ervan genieten als ze serieuze klussen mogen doen voor bijvoorbeeld de afdeling Communicatie, of voor de directie, en daarvoor waardering krijgen.

Hoe ziet een gemiddelde dag van de Multimediagroep eruit?

We beginnen elke dag met een vergadering. Daar verdelen we het werk voor de dag. In het werk zelf probeer ik cliënten te helpen bij het maken van foto’s e.d., en het bewerken daarvan op de computer. Ze verschillen daarin qua interesses en vaardigheden. Regelmatig ga ik met cliënten op pad om op een locatie te werken. Zo kom je nog eens ergens.

“ “

“De mensen zijn goudeerlijk. Gaat het fout dan hoor je dat gelijk, en (gelukkig) als het goed gaat ook.”

Welke vaardigheden of talenten breng je mee in deze groep?

Ik fotografeer al sinds mijn 15e. Verder heb ik in de loop der jaren aardig wat kennis van computer-, geluids- en videotechniek opgedaan. Ik breng naast enige creativiteit vooral technische kennis mee over de mogelijkheden en het gebruik van de camera’s, geluidsapparatuur en software.

Is er een project of activiteit waar je extra trots op bent?

Ik vond de projecten, die we met meerdere cliënten samendoen, het leukste, zoals de Severinusdagen, de video over het directieplan en de Severinus Media Awards. Daar komen alle talenten samen.

Hoe heeft jouw rol als vrijwilliger jouw kijk op zorg en ondersteuning veranderd?

De zorg blijft kwetsbaar. Met alle dreigingen in de maatschappij, moeten we er nog meer voor zorgen dat instellingen zoals Severinus aansluiting behouden bij de ‘gewone’ maatschappij: qua wonen en verzorging, maar ook qua maatschappelijke bijdragen vanuit de dagbestedingen en qua recreatie. Kunstuitingen kunnen daarin verbindend zijn.

Kort gezegd: de inclusie mag niet afnemen. ■

Wat betekent het vrijwilligerswerk voor jou persoonlijk?

Als pensionado vind ik het goed om maatschappelijk actief te blijven. Als je dan bij Severinus zo direct mensen kunt helpen, en blij kunt maken, is dat prachtig. Het is mooi te ervaren dat kleine dingen het leven zo mooi kunnen maken.

Zoals met een cliënt even buiten de gebaande paden door de hoge sneeuw te stappen, om extra mooie foto’s te kunnen maken. Of de blijdschap wanneer je onderweg een keer een bakje kibbeling scoort.

Wat zou je tegen iemand willen zeggen die overweegt om ook vrijwilliger bij Severinus te worden?

Probeer het gewoon. Ook als je geen zorgachtergrond hebt. Er is een proeftijd. Er is behoefte aan veel talenten. Vast ook wel aan een talent van jou. Als mens leer ik zelf elke dag iets bij. En het werk geeft me dan ook heel veel voldoening.

Heb je nog ideeën of plannen voor toekomstige activiteiten binnen de Multimediagroep?

Op onze bucketlist staan o.a. : plekken om te kunnen exposeren, internetradiouitzendingen, en mogelijke samenwerking met andere dagbestedingen en/ of Severinus Live. Soms moeten we daarvoor nog flink wat onderzoek doen. Ook moet het passen bij de vaardigheden van de cliënten. Niet alles zal lukken. Daarin moeten we eerlijk zijn.

Wat heb je geleerd sinds je begonnen bent?

Geduld en relativering. Wat vandaag niet kan komt morgen wel. En verder leer ik als 70-jarige nog het nodige over social media.

Binnenwereld

uit jouw ogen straalt een wereld voor ons totaal onbekend rotsen van verwarde massa modderstromen met een krent

poelen diep en onbereikbaar paden lopen nergens heen regenboog geeft vale tinten sterrenhemel is er geen

toch moet jij ergens om lachen is dat wat jij voelt misschien zoveel mooier dan wij denken blijft het voor ons ongezien

ogen rollen alle kanten vlinders vegen kleuren bij verven alles met een krijtje vallen zacht en zijn heel blij

bijen sjouwen met hun stuifmeel bouwen een mooi luchtkasteel brengen honing naar hun mondje worden ziek van veel te veel

dwergen geven weg hun puntmuts aan een langs vliegende elf die wat dwaallichtjes gaat zoeken voor familie en zichzelf

logisch dat je daar blijft kleven suikerspin eet eendendons in jouw wereld is het leven heel wat milder dan voor ons

Judith Baken-van den Hoogen

COLOFON

Te Berde is het relatiemagazine van Severinus en komt elk kwartaal uit. | REDACTIE Anne Smetsers en Jolanda Spronk Afdeling Communicatie & PR E communicatie@severinus.nl

CLIËNTINFORMATIE Kijk voor meer informatie op www.severinus.nl/voor-mij T 040 258 63 19 | VERTROUWENSPERSONEN Kijk voor de contactgegevens van onze vertrouwenspersonen voor cliënten en wettelijk vertegenwoordigers op www.severinus.nl/ klachten. Voor medewerkers vind je de vertrouwenspersonen op het Severinus Intranet. | KLACHTEN Kijk voor meer informatie op www.severinus.nl/klachten | DRUKWERK De Croon van Heerbeek | VORMGEVING KARBEEL Reclame & Publicaties