Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο μικρός Αχιλλέας σε ένα νησί της
Ελλάδας. Ο Αχιλλέας περνούσε ώρες στο λιμάνι του νησιού βλέποντας τα καράβια να πηγαινοέρχονται, μεταφέροντας κόσμο. Ο Αχιλλέας είχε όνειρο να γυρίσει τον κόσμο με ένα πλοίο. Έτσι, σκέφτηκε ότι από κάπου έπρεπε να ξεκινήσει. «Θα φτιάξω τη δική μου βάρκα», είπε και ξεκίνησε να ψάχνει τα απαραίτητα υλικά, για να φτιάξει τη βάρκα. Μια φωνή μέσα του ψιθύρισε: «Εγώ είμαι η βάρκα». Ο Αχιλλέας κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο αναζητούσε υλικά για την κατασκευή της βάρκας σε κάθε γωνία του νησιού. Ήταν πολύ χαρούμενος, καθώς βρήκε παλιά υφάσματα, ξύλα, βίδες και εργαλεία, τα οποία συγκέντρωσε στην παλιά αποθήκη του παππού του, με σκοπό να πραγματοποιήσει το όνειρό του. Όμως, ο Αχιλλέας ήταν προβληματισμένος, γιατί, ενώ είχε συγκεντρώσει όλα τα υλικά για την βάρκα του δεν ήξερε από που να ξεκινήσει. Τότε πέρασαν από εκεί οι φίλοι του ο Αλέξανδρος και η Καλλιόπη και τον ρώτησαν τι του συμβαίνει.
- Προσπαθώ να φτιάξω μια βάρκα. - Α! Καλή ιδέα! - Τότε γιατί είσαι σκεπτικός; - Να έχω βρει τα υλικά, αλλά δεν ξέρω πως να ξεκινήσω. - Μην ανησυχείς , θα σε βοηθήσουμε εμείς να φτιάξεις τη βάρκα! - Υπέροχα! Όταν, όμως η βάρκα είναι έτοιμη θα ταξιδέψουμε όλοι μαζί παρέα! Έτσι, κάθε μέρα μετά το σχολείο τα τρία παιδιά μαζεύονταν στην αποθήκη και άρχισαν να κατασκευάζουν τη βάρκα τους . Ο Αχιλλέας που ήταν καλός στο σχέδιο, σχεδίασε τη βάρκα σε χαρτί και σιγά σιγά άρχισε να συναρμολογεί τα κομμάτια της. Η Καλλιόπη που αγαπούσε τη ζωγραφική, έβαψε
τη βάρκα με ζωηρά χρώματα και την έκανε να μοιάζει με καινούρια. Ο Αλέξανδρος που ήταν καλός στους κόμπους, με τα υφάσματα που είχαν συλλέξει, έφτιαξε ένα μικρό πανί, ώστε να κινείται η βάρκα με τη βοήθεια του ανέμου. Όμως, τα παιδιά αντιμετώπισαν αρκετές δυσκολίες στη κατασκευή της βάρκας. Ο Αχιλλέας δυσκολευόταν να κολλήσει τα ξύλα μεταξύ τους. Της Καλλιόπης της έσταζε η μπογιά, αφήνοντας στάμπες στα ξύλα. Ενώ, ο Αλέξανδρος έσκισε κατά λάθος μερικά από τα παλιά υφάσματα που θα χρησιμοποιούσε για το πανί της βάρκας. Κάθε φορά που κάποιος από τους τρεις φίλους ήθελε να τα παρατήσει οι άλλοι δύο του θύμιζαν πως: «Εγώ είμαι η βάρκα» «Εσύ είσαι η βάρκα» «Εμείς είμαστε η βάρκα». Με τον καιρό τα παιδιά κατάλαβαν, ότι η βάρκα ήταν τα όνειρά τους και οι ελπίδες τους για το μέλλον και πως έπρεπε να κοπιάσουν πολύ, για να τα πραγματοποιήσουν. Μετά από κάμποσο καιρό η βάρκα ήταν έτοιμη να σαλπάρει για μακρινούς και ανεξερεύνητους τόπους. Τα παιδιά ονόμασαν τη βάρκα τους «ΕΛΠΙΔΑ», για να θυμούνται ότι πάντοτε υπάρχει μια ελπίδα να πραγματοποιήσει κανείς τα όνειρά του, όσο ακατόρθωτα και αν φαίνονται. Η βάρκα ήταν ασήκωτη και οι τρεις φίλοι δεν μπορούσαν να την μεταφέρουν. Τότε οι συγχωριανοί, οι φίλοι και οι συγγενείς των παιδιών που γνώριζαν όλο αυτό το διάστημα για το όνειρο τους, τους βοήθησαν να την μεταφέρουν στην αποβάθρα του λιμανιού. Παράλληλα τους έδωσαν συμβουλές για το ταξίδι τους, τους έφεραν τρόφιμα και χοντρά ρούχα για τις δύσκολες καιρικές συνθήκες. Όλοι μαζί πολύ συγκινημένοι τους ευχήθηκαν «καλή τύχη» για το μεγάλο ταξίδι τους. Το ταξίδι των παιδιών είχε αρχίσει!
Πρώτη στάση των παιδιών ήταν ένα ξερονήσι. Εκεί συνάντησαν ένα ψαρά που ήταν λυπημένος, γιατί λόγω της κακοκαιρίας η βάρκα του είχε τσακιστεί στα βράχια και δεν μπορούσε να πάει για ψάρεμα, για να φροντίσει την οικογένεια του. Τότε τα παιδιά προσφέρθηκαν να του επισκευάσουν τη βάρκα, γνωρίζοντας πλέον πως να φτιάχνουν βάρκες. Ο ψαράς χάρηκε πολύ με τη γενναιοδωρία των παιδιών και για να τα ευχαριστήσει τους έδωσε φρέσκα ψάρια για το υπόλοιπο ταξίδι τους. Τα παιδιά τον αποχαιρέτησαν με συγκίνηση και συνέχισαν την εξερεύνηση τους προς το άγνωστο.
Μετά από κάμποσες ώρες τα παιδιά έφτασαν στην επόμενη στάση τους, μια παραθαλάσσια μεγαλούπολη. Οι άνθρωποι στην πόλη ήταν τελείως διαφορετικοί από ότι τους περίμεναν. Ήταν σκυθρωποί, αγχωμένοι και αποξενωμένοι ο ένας από τον άλλον. Έτρεχαν να προλάβουν τις δουλειές της
καθημερινότητας, αδιαφορώντας για τους συνανθρώπους τους. Η κίνηση στους δρόμους ήταν χαοτική. Επίσης, ο ουρανός δεν είχε πια γαλάζιο χρώμα εξαιτίας των καυσαερίων που έκανα την ατμόσφαιρα αποπνικτική. Τα παιδιά λυπήθηκαν πολύ που είδαν έτσι τους συνανθρώπους τους και ήθελαν να διοργανώσουν μια εκδήλωση, για να τους κάνουν να χαρούν. «Ας διοργανώσουμε ένα νησιώτικο πανηγύρι», είπε η Καλλιόπη. «Υπέροχη ιδέα», απάντησαν ο Αλέξανδρος και ο Αχιλλέας. « Εμείς είμαστε η βάρκα», αναφώνησαν και οι τρεις μαζί. Αμέσως τα παιδιά ρίχτηκαν στην δουλειά για τις προετοιμασίες για το καλύτερο νησιώτικο πανηγύρι. Η Καλλιόπη ζωγράφισε τις αφίσες για το γλέντι. Ο Αλέξανδρος καθάρισε ένα μικρό χώρο δίπλα στο λιμάνι, ενώ ο Αχιλλέας άναψε φωτιά για να ψήσει τα φρέσκα ψάρια που τους είχε δώσει ο ψαράς. Δειλάδειλά οι κάτοικοι της πόλης άφησαν για λίγο τις δουλείες τους και όλοι μαζί έγιναν μια μεγάλη παρέα. Χόρευαν και τραγουδούσαν ασταμάτητα. Οι τρεις φίλοι είχαν πετύχει τον στόχο τους!
Οι κάτοικοι της πόλης υποσχέθηκαν στα παιδιά να είναι πιο χαρούμενοι από εδώ και πέρα και να δείχνουν καθημερινά την αλληλεγγύη τους στους συνανθρώπους τους. Οι τρεις ήρωες σκέφτηκαν πως είχε έρθει η ώρα να γυρίσουν στο νησί τους. Έτσι, αργά το βράδυ πήραν το δρόμο της επιστροφής, βλέποντας τα φώτα της πόλης να απομακρύνονται.
Όταν τα παιδιά έφτασαν στο νησί τους όλοι τους υποδέχτηκαν με χαρά και ενθουσιασμό. «Ταξιδέψατε μακριά και κάνατε καλές πράξεις», είπε ο δάσκαλός τους. Ο Αχιλλέας χαμογέλασε και είπε: «Μάθαμε, ότι αν προσπαθεί ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί, μπορούμε να πετύχουμε σπουδαία πράγματα. «Ξεκίνησε σαν ένα παιδικό όνειρο και έγινε πραγματικότητα», συμφώνησε η Καλλιόπη. «Πρέπει να παλεύουμε για τα όνειρά μας και να μην τα παρατάμε», συμπλήρωσε ο Αλέξανδρος. Οι τρεις φίλοι είχαν καταλάβει το βαθύτερο νόημα του ταξιδιού και της συνεργασίας τους. «Εγώ είμαι η βάρκα» «Εσύ είσαι η βάρκα» «Εμείς είμαστε η βάρκα». Αν συνεργαστούμε μπορούμε να καταφέρουμε το αδύνατο να γίνει δυνατό! ΤΕΛΟΣ
Συγγραφική Ομάδα και Εικονογράφηση Οι μαθητές του Τμήματος Ε2 του 13ου Δημοτικού Σχολείου Κερατσινίου, 2024-2025 Ασλανίδη Μαρία Άννα
Παπαδοπούλου Βαρβάρα
Ευστρατίου Σταμάτης
Πεστεματζόγλου Αντώνης
Ζάχος Βίκτωρας
Πετσίνι Νικόλα
Κωνσταντούλια Ελισάβετ
Πολυχρονιάδης Παναγιώτης
Λίλα Μαίρη
Σαμπάνι Βιβή
Μάντουκας Νίκος
Σιγάλα Καλλιόπη
Μηλιανός Θανάσης
Σιγάλας Κώστας
Μονοβασιού Κωνσταντίνα
Στωικίδη Καλομοίρα
Μουραμπά Νεφέλη
Τσούλφας Χάρης
Νομίδη Μαρίνα
Χαραλαμπίδης Κωνσταντίνος
Ντερβίση Εμμανουήλ Υπεύθυνη Εκπαιδευτικός: Σανιδά Χαριτωμένη Ευχαριστούμε θερμά τον εκπαιδευτικό Πληροφορικής του σχολείου μας κ. Γεωργακόπουλο Σέργιο για την πολύτιμη βοήθεια του.