Lectio Divina 2011 - พฤศจิกายน

พฤศจิกายน 2011

Lectio Divina

อารยธรรมแห่งรัก

Lectio (พระเจาตรัสอะไร) 31“เมื่อบุตรแหงมนุษยจะเสด็จมาในพระสิริรุงโรจนพรอมกับบรรดาทูตสวรรคทั้งหลาย 32บรรดาประชาชาติจะมาชุมนุมกันเฉพาะพระ พระองคจะประทับเหนือพระบัลลังกอันรุงโรจน พักตร พระองคจะทรงแยกเขาออกเปนสองพวก ดังคนเลี้ยงแกะแยกแกะออกจากแพะ 33ใหแกะ อยูเบื้องขวา สวนแพะอยูเบื้องซาย 34แลวพระมหากษัตริยจะตรัสแกผูที่อยูเบื้องขวาวา ‘เชิญมา เถิด ทานทั้งหลายที่ไดรับพระพรจากพระบิดาของเรา เชิญมารับอาณาจักรเปนมรดกที่เตรียมไวให ทานแลวตั้งแตสรางโลก 35เพราะวา เมื่อเราหิว ทานใหเรากิน เรากระหาย ทานใหเราดื่ม เราเปน แขกแปลกหนา ทานก็ตอนรับ 36เราไมมีเสื้อผา ทานก็ใหเสื้อผาแกเรา เราเจ็บปวย ทานก็มาเยี่ยม เราอยูในคุก ทานก็มาหา’ 37“บรรดาผูชอบธรรมจะทูลถามวา ‘พระเจาขา เมื่อไรเลาขาพเจาทั้งหลายเห็นพระองค ทรงหิว แลวถวายพระกระยาหาร หรือทรงกระหาย แลวถวายใหทรงดื่ม 38เมื่อใดเลาขาพเจาทั้ง หลายเห็นพระองคทรงเปนแขกแปลกหนา แลวตอนรับ หรือทรงไมมีเสื้อผา แลวถวายให 39เมื่อใด 40พระมหากษัตริยจะ เลาขาพเจาทั้งหลายเห็นพระองคประชวรหรือทรงอยูในคุกแลวไปเยี่ยม’ ตรัสตอบวา ‘เราบอกความจริงแกทานทั้งหลายวา ทานทำสิ่งใดตอพี่นองผูต่ำตอยที่สุดของเรา คนหนึ่ง ทานก็ทำสิ่งนั้นตอเรา’ 41“แลวพระองคจะตรัสกับพวกที่อยูเบื้องซายวา ‘ทานทั้งหลายที่ถูกสาปแชง จงไปใหพน ลงไปในไฟนิรันดรที่ไดเตรียมไวใหปศาจและพรรคพวกของมัน 42เพราะวา เมื่อเราหิว ทานไมให อะไรเรากิน เรากระหาย ทานไมใหอะไรเราดื่ม 43เราเปนแขกแปลกหนา ทานก็ไมตอนรับ เราไมมี เสื้อผา ทานก็ไมใหเสื้อผา เราเจ็บปวยและอยูในคุก ทานก็ไมมาเยี่ยม’ 44พวกนั้นจะทูลถามวา ‘พระเจาขา เมื่อไรเลาที่ขาพเจาทั้งหลายเห็นพระองคทรงหิว ทรงกระหาย ทรงเปนแขกแปลกหนา หรือไมมีเสื้อผา เจ็บปวย หรืออยูในคุก และไมไดชวยเหลือ’ 45พระองคจะตรัสตอบวา ‘เราบอก ความจริงแกทานทั้งหลายวา ทานไมไดทำสิ่งใดตอผูต่ำตอยของเราคนหนึ่งทานก็ไมไดทำสิ่งนั้นตอ เรา’ 46แลวพวกนี้ก็จะไปรับโทษนิรันดร สวนผูชอบธรรมจะไปรับชีวิตนิรันดร” (มธ 25:31-46)

ทำความเขาใจตัวบท C ในมัทธิวบทที่ 25 มีเรื่องเลาอยู 3 เรื่อง คือ อุปมาเรื่องหญิงสาวสิบคน (ขอ 1-13) อุปมา เรื่องเงินตะลันต (14-30) และ การพิพากษาครั้งสุดทาย (ขอ 31-46) เพื่อบอกวา ตองทำอะไร ใน “เวลานี้” เพื่อรับมือกับ “เวลานั้น” 1

X ในเรื่องหญิงสาวสิบคน ให “นำน้ำมันใสขวดไปพรอมกับตะเกียง” (ขอ 4) ในเรื่องเงินตะลันต ใหทำ “กำไรสองเทา” จากเงินที่ไดรับ สวนในเรื่องการพิพากษาครั้งสุดทาย “ตองรักพระเจาในพี่ นองผูต่ำตอยที่สุด” X เรื่องสุดทาย เปนฉากการพิพากษา มีการแบงชนออกเปนสองกลุม ใหอยูซายหรือขวาของ กษัตริย พระองคตรัสกับกลุมหนึ่งวา“เชิญมาเถิด ทานทั้งหลายที่ไดรับพระพร” สวนอีกกลุม พระองคตรัส “ทานทั้งหลายที่ถูกสาปแชง จงไปใหพน” เหตุผล? “เพราะวา ทานให” หรือ “ทานไม ให” X ทั้งผูถูกเชิญ และ ผูถูกไล ถามคำถามเดียวกัน “เมื่อไรเลาขาพเจาทั้งหลายเห็นพระองค?” คำตอบคือ “ทานทำสิ่งใดตอพี่นองผูต่ำตอยที่สุดของเราคนหนึ่ง ทานก็ทำสิ่งนั้นตอเรา” X สิ่งที่กษัตริยจะพิพากษาเรา “เวลานั้น” เปนเรื่องเดียวกับที่เราทำ “เวลานี้” อันที่จริงเปนเรา เองที่พิพากษาพระองค ตอนรับหรือไมตอนรับพระองค พระองคเพียงบอกใหทราบถึงสิ่งที่เราทำกับ พระองคเทานั้น พระองคเพียงอานสิ่งที่เราเขียนดวยมือของเราเอง X พระองคทรงบอกกลาวลวงหนา ใหเราเปดตามองสิ่งที่ตนกำลังกระทำอยูใน “เวลานี้” บท สรุปทางเทววิทยาของมัทธิวก็คือ เราจะถูกพิพากษาตามการกระทำที่เราทำกับผูอื่น (7:12) ผูอื่น นั้นคือพระเจาเอง ดังนั้น บัญญัติประการแรกกับบัญญัติประการสองจึงมีน้ำหนักเทากัน (22:39) พระองคทรงกระทำตนเปนเพื่อนพี่นองของเรา และประทับอยูกับเราเสมอ (28:20) ทรงเรียก พระองคเองวา “บุตรแหงมนุษย” (24:30) ทรงเปรียบพระองคกับโยนาห (12:39s)พระองคคือผูถูก ตรึงกางเขน ที่มีใบหนาของคนยากจนทุกคนบนผืนแผนดิน X สาระของตัวบทก็คือ มนุษยทุกคนจะถูกพิพากษาตามความรักที่มีตอพี่นองผูต่ำตอยที่สุด เพราะพระองคทรงถือวา กระทำตอพระองคเอง X ตัวบทนี้ถูกเขียนขึ้นสำหรับผูอานที่เปนคริสตชน เขาจะไดรับพร หรือ การสาปแชง ขึ้นอยู กับความรักที่เขามีตอเพื่อนพี่นองผูยากไร X เมื่อเรารักเพื่อนพี่นอง เทากับรักพระเจาเอง “เรารูวา เรารักบรรดาบุตรของพระเจา เมื่อเรา รักพระเจาและปฏิบัติตามบทบัญญัติของพระองค” (1 ยน 5:2) X “เมื่อบุตรแหงมนุษยจะเสด็จมา” (ขอ 31) ณ ที่นี้ไมพูดถึงการรอคอย แตพูดถึงจุดจบของ ประวัติศาสตร ไมใชเปนเพียงคำอุปมา แตเปนการพยากรณถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น หลังจากที่มนุษยทุก ชาติไดฟงการประกาศเรื่องพระอาณาจักรแลว X พระเยซูเจาตรัสถึงพระองคเองวาทรงเปน “บุตรแหงมนุษย” มิใชผูรับทรมาน (17:12.22; 20:18-19) แตทรงเปน“บุตรแหงมนุษย”ที่เสด็จกลับมาในพระสิริรุงโรจน หลังจากที่ไดรับอำนาจ อาชญาสิทธิ์ และทรงประทับนั่งบนบัลลังก ทรงเปน“บุตรแหงมนุษย”ที่เปน“กษัตริย”และ“ผู พิพากษา” (ดนล 7:9.13-14) X “บรรดาประชาชาติจะมาชุมนุมกันเฉพาะพระพักตร” (ขอ 32) พระองคทรงประทับอยูบน บัลลังก และเริ่มการพิพากษา 2

X ในโลกนี้ แกะอยูปะปนกับแพะ คนดีปะปนอยูกับคนไมดี แต“เวลาสิ้นโลก” เปนเวลาของการ แบงแยก(13:39-40.49)ระหวางชนสองพวก X ผูพิพากษาทรงใชวิธีของคนเลี้ยงแกะ (25:32ข-33)คือจัดแกะ ซึ่งหมายถึง “ผูที่ไดรับพระพร” “ผูชอบธรรม” ใหอยูดานขวา สวนแพะ คือ ผูที่ “ถูกสาปแชง” ใหอยูดานซาย X “ทานทั้งหลายที่ไดรับพระพรจากพระบิดาของเรา” (ขอ 34)ทำใหคิดถึงความเปนพี่นองกัน ครอบครัวของพระเจารวมตัวกันในบานของพระบิดาตลอดไป ในอาณาจักรที่เตรียมไวใหแลวตั้งแต สรางโลก นี่แสดงวา อาณาจักรนี้ไดถูกเตรียมการไวแลวตั้งแตนิรันดร และพระเจาไดทรงเรียกเรา เขาสูชีวิตนิรันดร มีความสนิทสัมพันธเปนหนึ่งเดียวกับพระองค ซึ่งการเรียกนี้มิไดคำนึงถึงความ เหมาะสม หรือ บุญบารมีของเราแตประการใด (16:27) แตเปน “มรดก”ที่ทรงเตรียมไวใหQ Meditatio (พระวาจาของพระเจาบอกอะไรแกฉัน) Q

ผูไดรับพระพรไดทำอะไร จึงไดรับมรดก? เขาทำกิจเมตตา 6 อยาง คือ “เมื่อเราหิว ทานใหเรากิน เรากระหาย ทานใหเราดื่ม เราเปนแขกแปลกหนา ทานก็ตอนรับ เราไมมีเสื้อผา ทานก็ใหเสื้อผาแกเรา เราเจ็บปวย ทานก็มาเยี่ยม เราอยูในคุก ทานก็มาหา”(ขอ 35และ36) กิจการ 6 อยางนี้เปนเหตุผลของการรับพระพร หรือ การสาปแชง แตกิจการเหลานี้ เกี่ยวของกับเพื่อนมนุษยและพระเจา ดวยการกระทำหรือไมทำสิ่งเหลานี้ เขารวมทุกข รวมสุข และ แบงปนความรัก ความดี ความเมตตา กับผูที่มีความตองการมากกวา บัดนี้เขาเองก็ไดรับตาม สัญญาของพระเจา คือ “จะไดรับพระเมตตา” (5:7) มรดกคือของประทานแหงความเมตตา แสดงใหเห็นพระทัยดีอันไมมีขอบเขตของพระเจา การ “รับใช” ผูยากไร เทากับรับใชพระเยซูเจาเอง ‘ทานทำสิ่งใดตอพี่นองผูต่ำตอยที่สุด ของเราคนหนึ่ง ทานก็ทำสิ่งนั้นตอเรา’ “พี่นองผูต่ำตอยที่สุด” หมายถึงทุกคนที่ประสบความทุกขยาก เชนเดียวกับคำวา “บรรดา ประชาชาติ” ก็หมายถึงชนทุกชาติบนโลกนี้ เขาเหลานี้ แมไมเปนสมาชิกของพระศาสนจักรอยาง เปนทางการ แตเขาก็เปนประชากรของพระเจาได โดยทางกิจเมตตา ใครก็ตามที่ทำกิจการนี้ เขา รับใชพระเจา และจะไดรับรางวัลตอบแทน X ในวันพิพากษาครั้งสุดทาย หลายคนจะแปลกใจ ที่เห็นผูคนมากมายเขาสูอาณาจักรนิรันดร เพราะไดทำความดี มีเมตตากรุณา

3

X เราคริสตชนมีโอกาสอานพระวาจาของพระเยซูเจาอยางสม่ำเสมอ เราเดินในประวัติศาสตร โดยรูอยางชัดเจนวา ตองทำสิ่งใดเพื่อเอาตัวรอด เราทราบดีวา เรารอดไดดวยการทำกิจเมตตา ปราณี X เรามิไดเดินในความมืด เราเปน “บุตรแหงความสวาง” เปน “บุตรแหงทิวากาล” (1 ธส 5:5) เราเปนเชนนี้ไดก็ตอเมื่อ เราปฏิบัติตามคำสอนของพระเยซูเจา X การเปนผูไดรับพระพร หรือ การเปนผูถูกสาปแชง ขึ้นอยูกับเราเอง เราพูดไมไดวาไมรู ถา ในวาระสุดทาย เราอยากไดยินพระองคตรัสกับเราวา “เชิญมาเถิด ทานทั้งหลายที่ไดรับพระพร จากพระบิดาของเรา เชิญมารับอาณาจักรเปนมรดกที่เตรียมไวใหทานแลวตั้งแตสรางโลก” (25:33) เราก็ตองเจริญชีวิตดวยความสมัครสมานสามัคคีกับมนุษยทุกคน เราจึงจะไดรับ “มรดก”ที่อยูเหนือ บุญกุศลที่เราไดสรางไว X นักบุญยอหนคริสโตสตอมกลาววา “หากคนชั่วตองรับโทษตามความยุติธรรม คนดีก็ไดรับ รางวัลเพราะพระเมตตาของพระเจา เพราะวา ถึงแมเราจะไดกระทำกิจการดีมากมาย แตก็เปน เพราะพระหรรษทานอันเปยมลนที่แลกเปลี่ยนการชวยเหลือเล็กนอยแกคนจน กับอาณาจักรสวรรค อันมหึมาและพระสิริรุงโรจนตลอดนิรันดร” X ใหเราทำความดีและหวังโดยไมสงสัยเลยวา พระเจาจะทรงประทานความยินดีนิรันดรที่มาก กวาบุญกุศลทุกประการที่เรากระทำ Oratio (พระวาจาของพระเจาทำใหฉันภาวนา) X ขอโทษC X “ความมั่งคั่งทำใหเสียคน คนหยิ่งยโสจะไมมีความสงบ เขาอาปาก กวางเหมือนแดนผูตาย ไมรูจักอิ่มเหมือนความตาย เขาดึงนานาชาติมาหาตน รวบรวมชนทุกชาติ มาเปนของตน” (ฮบก. 2:5) C ‘พระเจาขา เมื่อไรเลาที่ขาพเจาทั้งหลายเห็นพระองคทรงหิว ทรงกระหาย ทรงเปนแขก แปลกหนา หรือไมมีเสื้อผา เจ็บปวย หรืออยูในคุก และไมไดชวยเหลือ’ พระองคจะตรัสตอบวา ‘เราบอกความจริงแกทานทั้งหลายวา ทานไมไดทำสิ่งใดตอผูต่ำตอยของเราคนหนึ่งทานก็ไมไดทำ สิ่งนั้นตอเรา’ (มธ 25:44-45) X ขอบคุณX “เชิญมาเถิด ทานทั้งหลายที่ไดรับพระพรจากพระบิดาของเรา เชิญมารับ อาณาจักรเปนมรดกที่เตรียมไวใหทานแลวตั้งแตสรางโลก” (มธ 25:34) X ขอพรพระจิตเจาX “ถาภารกิจที่ทำใหตาย ซึ่งจารึกเปนตัวอักษรบนแผนศิลา ไดมีความ สวางรุงโรจนจนกระทั่งชาวอิสราเอลมองดูใบหนาของโมเสสไมได เพราะใบหนานั้นมีแสงสวาง รุงโรจนแมเพียงชั่วขณะ ภารกิจของพระจิตเจาจะมิความสวางรุงโรจนยิ่งกวานั้นอีกหรือ ถา ภารกิจที่นำไปสูการตัดสินลงโทษยังมีความสวางรุงโรจนแลว ภารกิจที่ใหความชอบธรรมก็ยิ่งจะ สวางรุงโรจนมากกวานั้น” (2 คร 3:7-9) 4

Contemplatio (พระวาจาของพระเจาสำเร็จสมบูรณ) X วั​ันหนึ่ง ขณะที่อับราฮัมกำลังนั่งอยูที่ประตูกระโจมใตตนโอคแหงมัมเร เขาเห็นชายสามคน ยืนอยูใกลตน จึงวิ่งจากประตูกระโจมไปตอนรับ.........อับราฮัมรีบเขาไปในกระโจมของนางซา ราห และบอกใหไปเอาแปงละเอียดมานวดและทำขนมปงสำหรับแขกสามคน.........แลวอับราฮัมวิ่ง ไปที่ฝูงสัตว นำลูกโคอวนพีตัวหนึ่งใหผูรับใชฆา และรีบปรุงเปนอาหาร เขาเอานมขนเปรี้ยว น้ำนมสดและเนื้อลูกโคที่เตรียมแลว มาวางตอหนาคนทั้งสาม และยืนอยูใตตนไมคอยรับใช ขณะที่ คนทั้งสามกำลังกินอาหาร X เขากุลีกุจอตอนรับแขกทั้งสาม โดยไมทราบวา เขากำลังใหการตอนรับองคพระตรี เอกภาพ Communictatio (จากพระวาจาสูอารยธรรมแหงรัก) X คำสารภาพของเปาโล “9ขาพเจาเคยคิดวา ขาพเจาตองทำทุกอยางเพื่อขัดขวางนามของ 10ขาพเจาทำเชนนี้ที่กรุงเยรูซาเล็ม ขาพเจาไดรับมอบอำนาจจากบรรดา เยซู ชาวนาซาเร็ธ หัวหนาสมณะใหจับกุมคริสตชนหลายคนจองจำไวในคุก เมื่อเขาถูกพิพากษาประหารชีวิต ขาพเจา ก็ลงคะแนนใหประหารเขาดวย 11ขาพเจาเขาไปในศาลาธรรมตาง ๆ หลายครั้ง ทรมานเขา บังคับ เขาใหกลาวดูหมิ่นพระเจา ขาพเจาโกรธแคนบรรดาคริสตชนมาก จึงเบียดเบียนเขาในเมืองตาง ๆ นอกประเทศอีกดวย 12วันหนึ่ง ขาพเจาไดรับมอบอำนาจและภารกิจจากบรรดาหัวหนาสมณะ จึงเดินทางไปยัง เมืองดามัสกัสเพื่อจุดประสงคเดียวกันนี้ 13ขาแตพระราชา ขณะที่ขาพเจากำลังเดินทาง เวลา ประมาณเที่ยงวัน ขาพเจาเห็นแสงสวางจากทองฟา สวางจายิ่งกวาดวงอาทิตย สองแสงรอบตัว ขาพเจาและเพื่อนรวมทาง 14เราทุกคนลมลงที่พื้น ขาพเจาไดยินเสียงพูดเปนภาษาฮีบรูวา “เซาโล เซาโล เจาเบียดเบียนเราทำไม เจาจะตองเจ็บตัวเหมือนวัวถีบปฏัก” 15ขาพเจาจึงถามวา “ขาแตพระเจา พระองคคือใคร” องคพระผูเปนเจาตรัสวา “เราคือเยซู ที่เจากำลังเบียดเบียน” (กจ 26:9-15) !

!

!

!

!

!

xxxxxxxxxxxxxxxx

5