10 FÖSTUDAGUR 15. FEBRÚAR 2008
Helgarblaö DV
i MsSÉafflsi
MJOG ÞEGAR MÁGKONA MÍI TÓKÍVARÍFANG OG SAGÐIHVER2 YNDISLEGUR HANNVÆRI.HÚ VARSÚFYRST/ SEMHORFÐITIL ^HANSÍSTAÐ KKARJÓNSr
$>'
m
'm"
E
Ö-
Katrín Snjólaugsdóttir,
m
Katrín Snjólaugsdóttir og (var Hrafn (var er frumburður Katrínar og Jóns Guðmundssonar. Þeim var ekki Ijós fötlun hans fyrr en eftir að hann fæddist. Þetta var áfall fyrir fjölskylduna fyrst um sinn. Hinir nýbökuðu foreldrar voru þó fljótir að aðlagast nýjum aðstæðum og segja fjölskylduna hafa orðið ríkari fyrir vikið.
móöir ellefu ára drengs með Downs-heilkennið, óttast þá þróun að æ fleiri konur kjósi að eyða fóstrum sem greinast með litningagalla. Hún segist tárast við tilhugsunina um að samfélagið útrými þessum börnum jafnt og þétt. Hún segir son sinn hafa orðið fjölskyldunni til mikillar gæfu, en erfiðast hafi verið að taka fordómum samfélagsins gegn þessum þjóðfélagshópi. DVMYNDSIGURÐUR
g upplifi þessa þróun sem árás á barnið mitt og þá sem eru með Downsheilkenni. Ég spyr mig hvort líf þeirra sé ekki eins mikilvægt og annarra og ekki nógu innihaldsríkt. Þarna er horft of mikið á hið læknisfræðilega í málinu. Það vantar að horft sé jákvæðum augum á það og að litið sé til þess hvað börnin geti en ekki hvað þau geti ekki. Foreldrum er engin vorkunn að eiga börnin og krökkunum er engin vorkunn að vera til. Ég tárast við tilhugsunina um að leitað sé sérstaklega að þessum börnum til að útrýma þeim og mér sárna rökin sem eru notuð, að krakkarnir kunni að vera álag á fjölskyldurnar," segir Katrín Snjólaugsdóttir, móðir ívars Hrafns, ellefu ára drengs með Downs-heilkennið, um þá miklu fjölgun sem hefur orðið á eyðingu fóstra á Islandi sem greinast með litningagalla á meðgöngu. Gífurlegt áfall fyrirfjölskylduna
Katrín átti ívar Hrafn árið 1997 með Jóni Guðmundssyni, en þá var hún 27 ára. Þá var fósturskimun ekki komin til sögunnar á Islandi. Katrín fór þó í reglubundnar mæðraskoðanir, þar á meðal sónarskoðun. ívar Hrafn er frumburður Katrínar, en henni varð ekki ljóst að hann hefði Downs-heilkennið fyrr en læknar sögðu henni nokkrum klukkustundum eftir fæðinguna að líkur væru á að svo væri. „Þetta var gífurlegt áfall þegar við Jón komumst að þessu. Ég var að læra hjúkrunarfræði á þessum tíma og því vissi ég strax um þau líkamlegu vandamál sem gætu fylgt í kjölfarið. Fljótlega kom í ljós að Ivar hafði engan slíkan galla. Þegar maður eignast barn með Downs er einblínt á fötlun þess fyrstu dagana, en svo strax og heim er komið er þetta orðið barnið manns, sem þarf á sömu ást og umhyggju að halda og hvert annað," segir Katrín. Katrín segir nánustu ættingja þeirra Jóns hafa orðið miður sín þegar fréttist af því að fvar væri með Downs. Þeir hafi þá margir