Regenboog magazine 2025 editie 5

10

16

21

Van de redactie

TEKST WIM VAN ‘T HOOGERHUYS TEAM REGENBOOGMAGAZINE IDO POELMAN & WIM VAN ’T HOOGERHUYS (REDACTIE), ROBERT KAMPSCHREUR (VERZENDING) & LAURENS VAN STORMBROEK (CODE I ZERO - VORMGEVING)

Na de eerder verschenen vier edities van ons - tegenwoordig digitale magazine presenteren wij u hierbij de vijfde uitgave in 2025.

Inmiddels zijn wij zo ingewerkt in het produceren op de nieuwe manier en met nieuwe vormgevers dat we nu ook inhoudelijk aanpassingen maken. Waren de eerste edities voornamelijk gevuld met tekst en beeld met betrekking tot wedstrijden, vanaf deze editie gaan we inhoudelijk weer meer in de richting van het oude, vertrouwde magazine dat met een dreun op uw deurmat viel.

Natuurlijk nemen wij u weer mee naar recent gehouden wedstrijden, zowel de strijd om de Jeneverboomtrofee als het Loosdrechtse klassenevenement komen ter sprake. Dat laatste in de vorm van een interview met Marcel de Jong, die daarin ook met enige weemoed terugkijkt over hoe het kortgeleden nog was.

Wij hadden het genoegen om in een mooi gesprek met Matthieu Moerman uit te vinden “wat hij nu eigenlijk doet” en dat is niet mis.

De Jeneverboom 2025

Wederom grepen Matthieu, Peter en Ted (RB 149) net naast de hoofdprijs. Hoe dat zit, verdient enige uitleg.

De DNC van RB 149 op zondag is niet aftrekbaar. Die hakt er dan ook behoorlijk in.

Daarom hebben we de bemanning van RB 149, voor zover ik weet, tot op heden nog niet bij de prijsuitreiking op het hoogste treetje van het medaillepodium zien staan.

Wie er deze Jeneverboom wel op het hoogste treetje van het medaillepodium stonden, waren Rick,Leo en Fons van RB 148. Zij waren tevens de winnaars van de langeafstandswedstrijd.

Een vast onderdeel van de Jeneverboom is de langeafstandswedstrijd, die gevaren wordt op de zondag van het evenement. De start van de langeafstandswedstrijd is bij de startoren van de KWV De Kaag. Niet zelden is het een halfwindse- of voordewindse start. Vervolgens volgt het veld een baan die de zeilers over de Kagerplassen, inclusief de vaartjes in de Boerenbuurt, leidt.

Uw verslaggever vindt dit onderdeel van de Jeneverboom juist wel aardig. Goed beschouwd, vormen de Kagerplassen en omgeving een prachtig Hollands landschap. Daar vaar je dan, tijdens de langeafstandswedstrijd, doorheen. Wedstrijdzeiltechnisch is het natuurlijk allemaal wat minder en daar wringt hem de schoen bij de mannen van RB 149. Traditiegetrouw kom je RB 149 dan ook niet tegen bij de start op zondag.

“Het Kaagwater gleed er, zo te zien, goed in bij de mannen van RB 148”

Tijdens de prijsuitreiking dienen de winnaars van de langeafstandswedstrijd een glas Kaagwater (Jenever) te nuttigen. Het Kaagwater gleed er, zo te zien, goed in bij de mannen van RB 148.

Op beide dagen van de Jeneverboom werd er gezeild onder prima zomerse omstandigheden. Op de zaterdag was er een lekker lopend windje uit het westzuidwesten. Dit gaf het comité de mogelijkheid om de op-en-neerbaan over bijna de volle lengte van het Zweiland te leggen.

Met vier ééntjes en een tweetje op de zaterdag toonden de mannen van RB 149 als vanouds weer hun klasse, maar was, als eerder gezegd, niet voldoende om de uiteindelijke winnaar te worden van de Jeneverboomtrofee.

De Jeneverboom is vooral ook een evenement dat draait om gezelligheid. De ontvangst op Fort Marina (de haven van waaruit de Jeneverboom wordt gevaren) is altijd hartelijk met uitstekende koffie en koek. Banenkaarten en wedstrijdreglement haal je op bij café Het Wapen van Warmond op vrijdagavond, waar we met z’n allen aan een lange tafel buiten een prima sateetje krijgen geserveerd.

Na de wedstrijden op zaterdag “happy hour” op de steiger bij Fort Marina en vervolgens eten met de hele club bij Het Wapen van Warmond. Na de langeafstandswedstrijd op zondag lunch bij de Kaagsociëteit, gevolgd door de prijsuitreiking onder leiding van het Genootschap De Jeneverboom.

Prima weekend gehad, op naar de Kaagweek 2025.

REGENBOOG 140, MARCEL DE JONG EN LOOSDRECHT TIJDENS PINKSTEREN 2025

TEKST

IDO

POELMAN | BEELD EIZE HOEKSTRA, E.J. BEUKERS, FONS HARTMAN, JAMES VEENHOFF, LEO HARTMAN, PETER SCHOUTEN

(een interview, locatie “De Rustende Jager”)

“Een jaar of 35 geleden begon het eigenlijk op de Sneekweek. We waren toen twintigers. De mannen waarmee ik zeil, ken ik mijn hele leven al. Wij waren, met name, aan het feestvieren tijdens deze Sneekweek en niet zo veel aan het zeilen. Maar we hadden bedacht: “We kunnen net zo goed gaan zeilen, nu we hier toch zijn.” Mijn vader had toen nog RB 97 in de garage staan. Die Regenboog mochten Eric Kampschreur, Hans de Jong (mijn broer) en ik gebruiken voor deze Sneekweek.” Met deze woorden schetst Marcel het ontstaan van het team dat nu RB 140 bemant.

Het huidige team van RB 140 bestaat uit Eric Kampschreur, Frank Bik, Robert Kampschreur en Marcel de Jong. Ze zijn ook allen mede-eigenaar van de 140.

Voordat de mannen de 140 kochten van Michael de Kraa, mocht er proefgevaren worden, tijdens een klassenevenement op Loosdrecht. De eerste wedstrijd werd er meteen een ééntje gevaren. Michael natuurlijk blij, maar dat was dus eigenlijk niet zo goed voor de koopprijs. Toch een “eind goed al goed” en is de 140 aangeschaft.

“Met veel genoegen denkt

Marcel nog terug aan het Nationaal Regenboog Evenement (NRE)”

Sinds Frank Bik ziek is geworden, heeft hij niet meer meegezeild in de 140. Inmiddels behoorlijk hersteld, is Frank toch afgeraden nog in de Regenboog te stappen. Met licht weer zou het nog wel kunnen, maar dat is natuurlijk lastig plannen. Overigens is Frank nog steeds mede-eigenaar en dat zal, naar het zich laat aanzien, ook wel zo blijven.’

Even voor de mensen die niet (meer) weten wat het NRE was: Het NRE was een jaarlijks vijfdaags zeilevenement voor de Regenboog (met 14 teams), georganiseerd door de Regenboogclub en gesponsord door diverse gemeenten in Zuid-Holland. Het evenement volgde de traditie van het Skûtsjesilen, maar dan met Regenbogen in plaats van Friese Skûtsjes. Bezoekers konden niet alleen de krachtmeting op het water volgen, maar ook deelnemen aan randactiviteiten op de wal om kennis te maken met de zeilsport en het Groene Hart te promoten. Dankzij de combinatie van topzeilers en een laagdrempelig walprogramma trok het jaarlijks honderden toeschouwers naar de waterkant.

Ten tijde van het NRE zaten Robert en Frank in het bestuur van de Regenboogclub. Robert en Frank hebben, samen met Marcel, in principe destijds het NRE bij elkaar geregeld. Het was een zeer feestelijk en geslaagd evenement, niet alleen voor de zeilers en toeschouwers, maar ook voor de clubkas uiteindelijk.

“Ik mis daar wel wat”

Dat feestelijke mist Marcel eigenlijk wel een beetje. Neem nou bijvoorbeeld het klassenevenement op Loosdrecht, dat was één van de mooiste evenementen. Dat is het sinds een jaar of vijf toch minder geworden en dan met name hetgeen er omheen georganiseerd wordt. Sloepen- of fietstochtje voor de partners bijvoorbeeld is er niet meer. Niet vanzelfsprekend een optreden van een band of een zanger/zangeres. Het is niet meer zo’n sociaal feestje als vroeger. Dat heeft ongetwijfeld te maken met de clubkas, maar jammer is het wel. Daarom wordt dit soort evenementen minder aantrekkelijk. “Ik mis daar wel wat”, aldus Marcel.

Opvallend vindt Marcel ook de leeftijdsverdeling binnen de Regenboogklasse. Van zijn leeftijdsgroep (vijftigers) en boven hem zitten nog zat mensen, maar de vertegenwoordiging in de leeftijdsgroep daaronder is wel dun. Er zijn nog wel mensen in de leeftijdsgroep onder die van Marcel, zoals het groepje van Rick Kampschreur, PP Plevier, Steyn van Driessel, Ted van Munster en Fons Hartman bijvoorbeeld, maar heel veel aanwas is daar niet. Dat is toch wel verontrustend. Dan weer even terug, in dit verband, naar het Loosdrecht evenement. “Als het daar ’s avonds wat minder “feestelijk” is, heb je kans dat dit groepje enthousiaste jonge Regenboogzeilers mogelijk afhaakt”, uit Marcel zich enigszins zorgelijk.

“We hadden zwaar weer, heel zwaar weer tijdens dit Pinksterweekend. De zondag hadden we zulk zwaar weer dat we maar tot ’s middags één uur gezeild hebben. Er waren die zondag twee potten (van de oorspronkelijk vier geplande potten). De tweede pot startten we met windkracht 5 Bft. Zo’n tien minuten voordat wij finishten, trok die wind nog meer aan en werd het een soort van overleven.

In die pot werden wij derde en het was niet echt leuk meer. Bij één Regenboog ging toen ook de mast plat. Uiteindelijk, wonder boven wonder, geen schade bij deze Regenboog, maar spannend was het wel. De maandag waren de zeilomstandigheden veel beter. Een lopend windje 3 Bft en wisselend bewolkt. Wij zeilden toen die dag een 2 een 3 een 10 en een 2. Uiteindelijk zijn we overall derde geworden.”

Later dit jaar zouden Mels Jongeneel, Maarten-Max Moerman en Bart Jonker de Kaagweek winnen. Dat Sven Coster, Dirk Jan Lucas en Michiel Sluijters kunnen wedstrijdzeilen, weten we inmiddels. Zij zijn meermaals Nederlands Kampioen geweest.

Mels Jongeneel, Maarten-Max Moerman en Bart Jonker meldden zich dit seizoen ook regelmatig aan de top. Ik heb begrepen dat ze kampioensaspiraties hebben. We gaan het meemaken bij het NK op de Braassem.

Sven Coster, Dirk-Jan Lucas, Michiel Sluijters

Mels Jongeneel, Maarten-Max Moerman, Bart Jonker

Eric Kampschreur, Marcel de Jong, Robert Kampschreur

De winnaars van deze editie van Loosdrecht werden Sven Coster, Dirk Jan Lucas en Michiel Sluijters met de 60. Tweede werden Mels Jongeneel, Maarten-Max Moerman en Bart Jonker met de 144.

duurzaam stofferen zonder zorgen

referentieproject: CocaCola International & CocaCola Nederland

2500 m2 tapijttegels Tarkett/Desso &Ex

215 m2 Tapijttegels Shaw

250 m2 LV T / P V C vloer Tarkett/Desso Id inspiration

160 m2 LV T / P V C vloer Interface Elevation

75 m2 Forbo Ethernal Wood P V C in banen

1 x Egalisatie ondervloeren

1 x Diverse jaloezieën Luxaflex

Wat doe jij nu eigenlijk?

Op een redelijk zonnige augustusmorgen vervoert Zoe ons geruisloos overvanwege de vakantieperiode rustige – voornamelijk de A4 naar Schiedam. Daar aan de Havenstraat gaan wij uitvinden wat Matthieu Moerman nu eigenlijk doet, naast heel goed zeilen.

We parkeren voor de ingang van een zo te zien redelijk nieuw kantoorgebouw van een verdieping of vier, gelegen aan de Nieuwe Maas.

Wij melden ons aan de receptie en stellen aan de manier waarop wij door de goedlachse receptioniste ontvangen worden vast dat we ongelofelijk dicht tegen Rotterdam aanzitten (wat een verademing). We komen niet zomaar naar binnen.... Terwijl de receptioniste onze komst aan Matthieu meldt, moeten wij op een tablet kijken en luisteren naar de gedragscodes in het pand die geheel in het Engels worden toegelicht.

zullen gedragen, krijgen wij een toegangsbadge en kunnen wij de ingangspoorten openen. Aan de andere kant daarvan is Matthieu inmiddels aangekomen en mogen wij kiezen voor de trap of de lift: gezien ons beider leeftijd en conditie is de lift de voor de hand liggende keuze.

Matthieu begeleidt ons verder naar de zeer ruime mooi ingerichte conferentiezaal, waar wij het interview zullen houden. Aan een wand hangt een fotoserie waarin heel in het kort de oprichtingsgeschiedenis van het bedrijf wordt gevisualiseerd.

Dat we in de scheepvaart terechtgekomen zijn zal u inmiddels duidelijk zijn, maar waar precies? We zijn te gast bij Sal Heavy Lift (SAL) waar Matthieu werkzaam is als Director Renewable and Offshore. De Nederlandse vestiging maakt onderdeel uit van de organisatie waar ook Jumbo Shipping deel van uitmaakt. Het voert te ver om de totale geschiedenis van het bedrijf sedert de oprichting van Sal en Jumbo in 1948 in detail te beschrijven. In ieder geval zijn de twee, van oorsprong Duitse en Nederlandse, bedrijven gaan samenwerken. Beide bedrijven hebben hun oorsprong in het transport van fruit over zee. Jumbo Sinasappelen na de oorlog aangezien de opricht Meneer Kahn een behoefte zag in Noord West Europa voor vitamines. SAL (wat origineel staat voor Schiffahrtskontor Altes Land) heeft zijn oorsprong uit de investeringen van appels.

Door de marktontwikkelingen binnen de scheepvaart, zoals bijvoorbeeld de massale containervaart, gingen zij zich, zoals een aantal Nederlandse rederijen ook hebben gedaan, specialiseren in moeilijke transporten waarvoor speciale schepen nodig waren. Dat is het Heavylift deel van het bedrijf. Niet te verwarren met Big Lift uit Amsterdam dat gelieerd is met het Nederlandse

Spliethoff-bedrijf. Recent is aan de groep het bedrijf Intermarine toegevoegd dat voornamelijk in de Verenigde Staten opereert en meer

Hoe is Matthieu daar terechtgekomen? Deels is het “genetisch” bepaald. Matthieu veel te vroeg overleden vader Fred was niet alleen een begenadigd wedstrijd (O-jol) zeiler, hij was tevens eigenaar van Kustvaartbedrijf Moerman. Dat bedrijf was door zijn vader, Maarten Moerman opgericht. Kort voor zijn overlijden had hij het bedrijf verkocht.

Na zijn opleiding aan de Johan Cruyff University, solliciteerde Matthieu naar een stage plek bij SAL, maar om enige reden leidde dat niet tot een aanstelling. De jonge Matthieu ging in de Rotterdamse haven aan de slag, Hij begon bij Hendrik Veder – een traditioneel Rotterdamse onderneming die toen voornamelijk in kabels binnen de scheepvaart deed. Het aardige is dat hij vervolgens via een recruiter gevraagd werd om voor SAL het Nederlandse kantoor te openen.

Sal Heavy Lift, de naam zegt het al, is gespecialiseerd in zware ladingen. Het bedrijf beschikt over 35 heavy lift schepen en 20 multipurpose schepen. De vloot wordt uitgebreid met vijf schepen die in China in aanbouw zijn. Tevens wordt gebruik gemaakt van (ingehuurde) afzinkbare schepen.

In de nieuwbouw worden zo veel als mogelijk en economisch verantwoord hybride technieken toegepast.

Wat is de (wereldwijde) functie van Matthieu in dit geheel ? Het is een combinatie van commercie en verstand van de scheepvaart in al haar aspecten. Het is heel breed.

Waar is Heavylift onder meer bij betrokken:

- Vervoer en plaatsen van installaties in de gas- en olie industrie.

- Vervoer en plaatsen van onderdelen van windturbines.

- Transport van af te bouwen casco’s van binnenvaartschepen vanuit, onder meer, Vietnam.

- Transport van plezierjachten over de wereld.

- En nog heel veel meer moeilijke zaken.

Het voorgaande overziende zal het duidelijk zijn dat ook in dit vak de Regenboogclub ter sprake komt: Frank Bik voor Heerema (Offshore), Rimmert Berlijn (Damen Shipyards) Steyn van Driessel (Jachttransport)

Dit is slechts een greep uit de bezigheden van de onderneming. Als de klanten eenmaal gevonden zijn, gaan de planners binnen de onderneming aan het werk om de transporten zo efficiënt mogelijk te doen plaatsvinden. Want er moet ook geld verdiend worden. Leegstand levert geen geld op.

Het kan voorkomen dat bestaande schepen aangepast moeten worden voor het verlenen van bijzondere diensten. Dat gebeurt dan ook.

Wij krijgen in een schitterende presentatie heel veel voorbeelden van de diversiteit aan klussen die Heavylift uitvoert over de hele wereld. Het is buitengewoon indrukwekkend en Matthieu vertelt boeiend en deskundig over zijn bedrijf en zijn functie daarin. (dat moet hij dan weer van zijn moeder hebben…)

In de prachtige bedrijfskantine (nee dit is een bedrijfsrestaurant) krijgen wij een eenvoudige, doch smakelijke lunch aan geboden.

Na de lunch nog de staatsiefoto met het silhouet van Rotterdam op de achtergrond. Als je hier werkt maak je volgens mij graag lange dagen.

Matthieu is inmiddels meervoudig Kampioen in de Regenboog 149 (die zijn grootvader heeft laten bouwen) samen met Peter Peet en Ted Duijvesteyn. Gedrieën varen zij ook Finnjol. Broer Maarten-Max is penningmeester van de Regenboogclub. Het fundament in het water is buitengewoon stevig.

Op de valreep nog een vraag : “Waarom vaart de 149 nooit de langeafstandswedstrijd met de Jeneverboom? Als die dat wel had gedaan had de 149 al meerdere keren het totale evenement gewonnen. Het toeval wil dat op welke zondag dan ook deze wedstrijd gevaren wordt er altijd een verjaardag is bij een of meerdere bemanningsleden.

Klik op de link en bekijk het volledige aanbod van te koop staande Regenbogen en zeilen op de website van de Regenboogclub