Regenboog magazine 2025 editie 8

Van de redactie

TEKST WIM VAN ‘T HOOGERHUYS

TEAM REGENBOOGMAGAZINE IDO POELMAN & WIM VAN ’T HOOGERHUYS (REDACTIE), ROBERT KAMPSCHREUR (VERZENDING) & LAURENS VAN STORMBROEK (CODE I ZERO - VORMGEVING)

Wat een weelde, wat een luxe: voor de achtste keer dit jaar een Regenboogmagazine.

En deze editie een wat verlaat verhaal over de Kaagweek in de vorm van een interview met Marc Blees, niet alleen de man van Code Zero en een briljant zeiler, maar ook de man met het plan om ons lijfblad digitaal te maken.

Voorts een nabeschouwing van de Nakaag waar helaas maar weinig Bogen verschenen, maar het was wel de eerste echte wedstrijd voor een nieuw jeugdig fenomeen: Sjoerd Hartman.

Terug naar het VOC tijdperk gaan we met de Heren XVII. De Regenboog 17, die volgens de mannen altijd “Maas” heeft geheten (toevallig weet ik uit een jubileumboek van de “De Maas” dat de boot in eerste instantie “MOSA” heette), heeft een nieuwe eigenaar en wordt in het hart gesloten door het syndicaat Heren XVII: Hans, Henk en Peter.

In dit kader is het tevens vermeldenswaard dat de Regenboog 127 tegenwoordig nu drie relatief jeugdige eigenaren heeft: Menno, Jasper en Peter.

Als we ook nog vaststellen dat de 145 van Henk naar de ondervoorzitter van “De Maas” is gegaan kunnen we concluderen dat dit jaar mooi afloopt. Er is gezien dit alles hoop op grotere vloten en meer deelnemers voor 2026.

En dan hadden we een volstrekt unieke ervaring: we mochten Frans Brandjes interviewen en uitvinden wat hij nu eigenlijk doet. Niet alleen de man is heel bijzonder, dat geldt ook voor hetgeen waarmee hij zijn brood verdient.

Zoals altijd wensen wij u veel leesplezier.

Heren XVII

De Heren XVII, of Heren Zeventien, was de naam van het centrale bestuur van de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) en bestond uit zeventien bewindhebbers.

Bij “ons” net opgericht Regenboogsyndicaat Heren XVII is dat net even anders. Dat bestaat maar uit drie leden, zeilvrienden van elkaar. Hoe dat zit met dat syndicaat Heren XVII, verdient enige uitleg.

Alles draait in dit verband om Regenboog 17, een Regenboog met en lange historie. De 17 is gebouwd in 1917, het jaar dat de Regenboog is ontworpen en ook de eerste Regenbogen het levenslicht zagen.

Tussen 1917 en 1921 was de 17 eigendom van K.R.& Z.V. de Maas te Rotterdam. Zij werd door deze roei- en zeilvereniging “Maas” gedoopt. Tot op de dag van vandaag heeft de 17 altijd “Maas” geheten. Het schip is van 1921 tot 1997 in handen geweest van één familie, de familie de Goederen uit Rotterdam. Thuishaven in al die jaren was de R.Z.V. – Rotterdam. Hein de Goederen is een keer Nederlands Kampioen geworden met de 17.

In 1997 kwam de 17 in handen van Peter Hoogendam uit Loenen aan de Vecht. De Regenboog is in 1999/2000 volledig gerestaureerd door jachtbouw Herman van Eijk te Reeuwijk met behulp van de financiële steun van Landrover Nederland.

Tijdens deze ingrijpende operatie werden het dek en de dekbalken vervangen, is het merendeel van de spanten en wrangen vernieuwd, is de kielbalk verstevigd en het ballastblok en al het beslag vernieuwd. Ook de rondhouten en zeilen zijn toen aangepast aan de laatste ontwikkelingen in de Regenboogklasse. Doordat het schip aan de binnenzijde geheel met de hand is kaal gehaald is hier de historie van het schip terug te zien, omdat het dankzij deze tijdrovende manier van werken blank gelakt kon worden.

“En nu is de 17 weer terug bij Henk Bergsma”

Tussen 2005 en 2012 was de 17 eigendom van Henk Bergsma uit Loosdrecht. Daarna heeft Hans van Drunen uit Dordrecht tot 2025, als eigenaar, achter het helmhout gezeten. En nu is de 17 weer terug bij Henk Bergsma.

Rede voor een feestje en de oprichting van het Regenboogsyndicaat Heren XVII. De heren van het syndicaat zijn de nog actief zeilende huidige en vorige eigenaren van de 17, Peter Hoogendam, Hans van Drunen en Henk Bergsma. Met de oprichting van het syndicaat bezegelen de leden hun vriendschap met Regenboog 17 en hun respect voor de geschiedenis van Regenboog 17.

Naar de toekomst zullen, via een uitgebreide selectie onder oud-17-bemanning, nieuwe leden gevraagd worden voor het syndicaat. Want naast de drie eigenaren zijn er ook vele andere mensen die de historische 17 een warm hart toedragen.

De leden van het syndicaat zullen, daar waar mogelijk, zeilen in de 17 en genieten van alles wat zij te bieden heeft. Dat zeilen zullen zij met zeer gekwalificeerde bemanning doen. Dat kan ook beteken dat Peter Hoogendam weer een keer in de 17 stapt.

Maar hoe zit ’t nou met Regenboog 145, de boot waar Henk Bergsma tot op heden eigenaar van was? Nou die is nu in de goede handen van dr. Jean-Bart Jaquet uit Rotterdam, plastisch chirurg bij het Maasstad Ziekenhuis, winnaar van de Maas Trofee in 2018 (als beloning voor zijn jarenlange inzet voor de wedstrijdzeilsport) en nu ook “Ondervoorzitter Zeilen” bij K.R.& Z.V. de Maas te Rotterdam. “Welcome on board” Jean-Bart.

U

w s c hip ve rk open ?

Met De Valk Yacht Brokers bent u op de juiste koers naar verkoop van uw schip!

Geïnteresseerd naar uw mogelijkheden?

Loop vrijblijvend bij één van onze kantoren binnen.

MARC BLEES (RB 114) EN DE KAAGWEEK,

REGENBOOGMAGAZINE & ZEILEN OP

MAXI JACHTEN

(een interview, locatie “CODE-ZERO” Aalsmeer)

Tijdens de afgelopen Kaagweek mocht uw verslaggever een dagje bemannen op RB 12. Die ene dag was het heerlijk ’s zomers weer, met een prima lopend windje. Goed naar mijn zin gehad. Blij dat ik toch nog een dagje Kaagweek heb meegepakt.

De Kaagweek is natuurlijk ook ‘de feestelijke en gezellige derde helft’. Tijdens deze ‘derde helft’ sprak ik Marc Blees (RB 114). Ik vroeg hem: “Zou je nu niet liever op een Maxi wedstijdjacht op zee zitten?”

Want buiten Regenboogzeilen is Marc ook regelmatig bemanningslid op één van de Maxi jachten (met een lengte van 70 voet of meer). Dat doet hij dan bij één van de teams waarvan CODE I ZERO de kledingsponsor is, in dit geval de Jethou 77.

Dat zeilen op die Maxi is jaloersmakend leuk. De Jethou 77, vernoemd naar het eiland Jethou, is één van de mooiste racejachten op het water van dit moment.

Met de potentie om te overtreffen, doet dit jacht mee aan verschillende regatta's, waaronder Rolex Giraglia, Les Voiles de Saint-Tropez en Tre Golfi Sailing Week, maar is ook in de Carib te vinden.

Van de 19 bemanningsleden van de Jethou 77 zijn Marc en de eigenaar, Sir Peter Ogden, over het algemeen de enige amateurs. Voor Marc geldt meestal zondagavond, na het evenement, terugvliegen naar huis en dan maandagochtend weer op kantoor. “Kijk die andere jongens, de profs, gaan wel wat drinken, maar er wordt niet veel gedronken in de kroeg. De professionele bemanning gaat nog even fietsen of naar de gym. Ik zit na het zeilen niet zelden achter mijn laptop en doe mijn dagelijkse dingen”, waarmee Marc het serieuze karakter en de sfeer schetst van het zeilen op zo’n Maxi.

“Dan doe je ook mee aan een Kaagweek, dat is van een heel andere orde, een heel andere wereld.”

“Maar wel superleuk. Ik vind ook een Sneekweek erg leuk. Je bent er even uit. Je huurt een huisje. Even langs de bakker. Een eitje bakken. ‘s Avonds met al je zeilmaten en, wat ik nu leuk vind, met je kinderen een feestje maken.”

“Ja, ik vind het nog steeds hartstikke leuk. Er zitten veel ondernemers in. Veel mensen met humor. Het zijn allemaal mooie gasten. Het is een boot die toch niet te veel kost, als je het vergelijkt met het zeezeilen. Het reizen is makkelijk.

“Je bent met je eigen kinderen daar. Je drinkt er een biertje mee en sta je mee in die tent.

Dat vind ik eigenlijk het mooiste”

Je haalt de boot uit de schuur, hangt ‘m in de kraan en vaart weg. En je hebt

spectaculaire boot. Er staat veel zeil op. Dus als het gaat waaien heb je echt wel

“Jullie zijn derde geworden tijdens de Kaagweek, op zich geen slecht

“Nee, we hadden het eigenlijk moeten

“Dat had ook zo maar gekund?”

“By far’ hadden we de beste wedstrijden, maar in de allerlaatste wedstrijd hebben we het laten liggen. Op de één na laatste dag stonden we nog eerste. In de laatste wedstrijd waren we heel slecht. Dat werd onze aftrekker. Kijk Mels (Jongeneel RB 144) heeft gewonnen en heeft met zijn team terecht gewonnen, want zij hadden toen op de laatste dag, door te beginnen, bij de pin al de beste startpositie. Wij zaten in de verkeerde hoek. Kregen het ook niet meer goedgemaakt. Zo werden we drie totaal.”

“Naar je zin gehad?”

“Ik heb gelachen. De boot is goed. We hadden een mooi team met Martijn van Muyden en Joost Houweling. Die ken ik allebei goed. Het idee kwam eigenlijk van Joost. Die belde mij en zei: “Hé die Kaagweek is over een maand. Ben je in Nederland dan? Gaan we nog wat doen?” Ik had een woonboot gehuurd, vlak naast de sociëteit. Er zaten zes bedden in. Dus er kwamen ook nog allemaal vriendjes langs, die konden blijven slapen. Helemaal geweldig. Je bent er ook even uit. Het mooie is ook met mijn kinderen erbij. Het leeftijdsverschil maakt niet uit. Je bent met je eigen kinderen daar. Je drinkt er een biertje mee en sta je mee in die tent. Dat vind ik eigenlijk het mooiste.”

“Ook nog even over het Regenboogmagazine. We hebben nu een vijftal edities gemaakt. Hoe vind je het er uitzien? Is het een beetje naar het idee wat jij er van had, van het digitale magazine?”

Jazeker. Dit is zo makkelijk op je tablet, je computer of je telefoon. Het is een vooruitgang en het ziet er gewoon goed uit. Het past ook in deze tijd, waarin steeds meer overgaat van ‘paper print’ naar digitaal. Niet onbelangrijk is ook dat het de Regenboogclub een substantiële besparing oplevert.

“En dan aan het einde van het jaar komen we met een jaarboek.”

“Ja, min of meer naar het voorbeeld van de Star-klasse. Die komt jaarlijks met een jaarboek met wedstrijdverslagen, bootmutaties en het belangrijke nieuws van de Star-klasse van dat jaar. Wordt hier door ons best goed gelezen en vooral ook bewaard.”

Mogelijk dat niet iedereen (meer) weet dat het digitale Regenboogmagazine door CODE I ZERO wordt vormgegeven en dat het door de Regenboogclub uit te geven jaarboek ook door één van de medewerkers van CODE I ZERO zal worden vormgegeven. Daar gaan best nog behoorlijk wat uurtjes inzitten en dat allemaal ‘om niet’ voor onze club. Het zal duidelijk zijn dat de Regenboogclub daar dankbaar voor is.

https://www.youtube.com/watch?v=ByW9AbUK4CM

Het gaat Marc erom dat je een beetje liefde voor de klasse toont. Of je dat nou doet voor je tennis-, hockey- of voetbalclub, maakt niet uit. “Ergens waar je plezier aan hebt, daar moet je gewoon wat energie in steken om het leuk te houden, dat is het eigenlijk”, aldus Marc. Lijkt best aardig te lukken.

BART JONKER, MAARTEN-MAX MOERMAN, MELS JONGENEEL

MATTHIEU MOERMAN, TED DUYVESTIJN, PETER PEET

De Nakaag en een geslaagd debuut

Deze Nakaag moest het maar een keer gebeuren: Sjoerd (Hartman) inschrijven als voordekker. Hij was al vaker mee geweest maar dan als extra bemanningslid. Met zijn vieren in de boot. Hij is pas 13 immers en nog in de groei. Maar zijn ambities zijn groot.

“Waarom mag ik nou niet mee, ik kan dat makkelijk met die spinnakerboom. Het lukt mij in 12 seconden (droog oefenen op ‘t voordek). Bij Fons (Hartman) duurt het meestal 20 seconden voordat hij staat.” Enfin, de Nakaag werd zijn moment off fame.

De voorspellingen waren prima voor onze junior, 5-10 knoopjes. Dat vond hij zelf overigens niet. Donderdag was hij nog helemaal in mineur: “Ik ga niet mee”, schreeuwde hij….!!! “Er staat helemaal geen wind. Moet ik zeker weer een jaar wachten voordat ik meekan…!” Enfin, er was veel voor nodig om hem weer rustig te krijgen.

Ondanks alle moeite die het organisatiecomité, en met name Koen Sijlmans, had gedaan - heerlijke dorstlessende après-sail met voldoende bruin fruit - levende muziek en voor de liefhebbers ook nog verse oesters, kwamen we niet verder dan drie Regenbogen helaas.

Gelukkig waren er voldoende Pampussen, 12-Voetsjollen, Valken en Marieholms. Dus het werd een zeer gezellige middag/avond op de Soos. Dit gaan we zeker bij de Voorkaag herhalen..!

En dan het zeilen…!

Zaterdag ging Rick (Kampschreur) mee om junior alle geheimen van het voordek te laten ontdekken. Een mooi lopend windje, precies genoeg om onze jonge god te laten shinen op het voordek. Zelfs loef laten zakken en ook nog een keer loef hijsen, alsof hij nog nooit anders had gedaan.

“Rest mij nog om de vrijwilligers te bedanken, en dan bedoel ik uiteraard alle vrijwilligers, die de prachtige en spannende wedstrijden van de Regenboogclub dit seizoen weer mogelijk hebben gemaakt”

Zijn vader was de eerste wedstrijd nog niet scherp aan de start, wat resulteerde in een inhaalrace en eindigde met een tweede plaats. De 39, met Peter Bisschop aan het roer, en veteraan Ernst Jan Beukers op het voordek en good old Joost Tijssen aan de fok werden keurig eerste en Pieter Kempeneers werd derde.

Enfin meteen weer opladen voor de tweede wedstrijd. Gelukkig een betere start en vol gas naar de X.

De 39 dacht daar hetzelfde over, dus strijd…! Halve wind, wind blijven zoeken in de luwte bij Koos de Haas en daar kwam ons aanstormend talent goed van pas, als een havik zocht hij de wind en kregen Rick en ik instructies. Op de spiegel van de 39 voeren we de Dieperpoel op en door een betere boeironding hadden we de 39 te pakken. Oren in de nek en vol gas naar de finish, alwaar we als eerste werden afgetoeterd. Sjoerd was super blij en trots. Het feest kan beginnen.

Voor zondag hadden we Boudewijn Beck weten te strikken om Sjoerd alle geheimen van het voordek te laten ontdekken. We moesten even wachten op de wind, maar uiteindelijk konden we met een dun windje van start. We hadden samen met de 39 dezelfde score, dus degene die deze laatste wedstrijd wint, heeft de Nakaag in de tas...!!

Naïef als ik ben, liet ik me bij de start opsluiten door de 39 en moesten we met een “ererondje” naast het startschip als laatste van start. Nu kwam het dus vooral aan op vlaagjes zoeken en wind houden. Richting boei 2 was er vooral aan bakboord een windbaan, had Sjoerd gezien. Dus meteen na boei 12 overstag en richting de Haas. We pikten inderdaad een heerlijk vlaagje op wat bleef staan en ook nog steeds beter werd. Ruim voor de 152 en de 39 ronden we boei 2 en deze voorsprong hebben we nooit meer weggegeven.

Kortom Sjoerd stond te springen op het voordek toen we door de finish voeren. Helemaal blij met zijn eerste overall overwinning tijdens de Nakaag. Hoeveel zullen er volgen..! En…. nog belangrijker, laat dit een voorbeeld zijn voor nog meer jeugd in onze mooie klasse.

Ik begrijp dat het in het Friese ook de goede kant uitgaat: Allereerst de gebroeders Blom die de 38 deze winter gaan opknappen en hopelijk volgend seizoen aan de start verschijnen. Daarnaast is Pieter Bouma (inderdaad Bouma junior) de nieuwe eigenaar van de 88 geworden en heeft hij tijdens de Sluitingwedstrijden les gehad van Arjan Snoeck en Bart La Grouw. Zij hebben samen bij Pieter bemand om hem alle kneepjes van het wedstrijdzeilen in sneltreintempo bij te brengen. Kortom de eerste stappen zijn gezet, we gaan het volgend seizoen allemaal meemaken. veel dank namens al onze leden en tot 2026!!!!!

Rest mij nog om de vrijwilligers te bedanken, en dan bedoel ik uiteraard alle vrijwilligers, die de prachtige en spannende wedstrijden van de Regenboogclub dit seizoen weer mogelijk hebben gemaakt. Zeer veel dank ook namens al onze leden en tot 2026!!!!!

Klik op de link en bekijk het volledige aanbod van te koop staande Regenbogen en zeilen op de website van de Regenboogclub.

Wat doe jij nu eigenlijk?

Wanneer wij een Magazine in elkaar steken, zitten Ido en ik minstens een paar keer per jaar een aantal uren in Zoe op weg naar –en van iemand waarmee wij een gesprek gaan houden in het kader van deze rubriek. Tijdens al die gesprekken had Ido mij al vaak verteld over avonturen op en om het water die hij beleefd had met zijn vriend Frans Brandjes uit Uitgeest.

En nu, nu mocht ik met Ido die Frans in het echt gaan ontmoeten en spreken. Frans, de man waaraan al eens een verhaal in ons lijfblad gewijd was geweest, nadat hij het 19 meter lange klassieke zeilschip Alert had gerestaureerd. Frans ook eigenaar van de Regenboog 122, het schip waarvan niemand precies met weet hoe en door wie het gebouwd is? Deels de oude 74? Deels door Bouw van Wijk?

Ido had een afspraak gemaakt om Frans in zijn kantoor/werkplaats/woning te gaan bezoeken aan het eind van een vrijdag; we konden dan gelijk de vrijmibo meemaken. Op weg naar Uitgeest konden wij midden in de vrijdagmiddagspits nog lekker doorrijden; de andere kant uit stonden tientallen kilometers aan file.

Midden in het oude hart van Uitgeest staat een voormalig winkelpand/woonhuis met daaraan nog een werkplaats en een woonhuis in afbouw. Daar moesten we zijn. We werden verwelkomd door Frans die vertelde dat het pand uit 1874 stamt, eertijds de interieurwinkel van zijn ouders was en tevens het woonhuis van het gezin.

In de helderverlichte benedenverdieping is nu zijn ingenieursbureau gevestigd, hier gebeurt het. Het totale personeelsbestand bestaat uit vier personen. Ik wist van Ido dat ze daar iets doen aan het ontwikkelen van kielen voor schepen….

Hoe kom je daar terecht?

Frans, die uit een gezin met elf kinderen komt, was eigenlijk bestemd als opvolger van zijn vader, maar dat zat er niet echt in. Via avond-MTS en HTS kwam hij bij een tekenbureau. Bij

De affiniteit met veel wat vaart komt niet alleen tot uiting in het bezit van een Regenboog en de eerder genoemde Alert. Hij heeft nog een Klipperaak en een opknapsleepbootproject. Als hij niet vaart, kan er ook gereden worden, want in zijn collectie zit onder meer een klassieke Indian motorfiets en een net na-oorlogse Oldsmobile.

Maar nu gaat het om kielen, hoe kom je daar bij?

Zijn tekenwerk deed hij al veel in de nautische sector: Platforms voor (achterop) Superjachten, speciale hijsconstructies op jachten, scheepsdeuren etc. etc.

Door de contacten die hij in de loop der jaren in deze sector opdeed, kwam hij ook in contact met de professionals die met de schepen varen en een aantal keren met de eigenaren van de Superjachten. Met één van die eigenaren is zelfs een goede vriendschap ontstaan.

Er zijn naast de Supermotorjachten ook super Zeiljachten. In die sector varen ze allemaal tegenwoordig met heel diepe smalle kielen die, omdat er ook afgemeerd moet worden in ondiep water, ophaalbaar moeten zijn. Doordat die dingen beweegbaar (ophaalbaar) zijn, gingen ze in de zwaardkast “klapperen” en dat is ongelofelijk hinderlijk. Frans wist zich te onderscheiden van zijn concurrenten door beweegbare kielen te leveren die niet “klapperen”.

Ook komt er ongelofelijk veel zijwaartse druk op en daar moet de constructie tegen bestand zijn. In die niche markt heeft Frans met zijn bureau een volstrekt unieke positie op de wereld bereikt. Aan de muur van het kantoor prijken schaalmodellen van de beweegbare kielconstructies die hij met zijn mannen ontworpen heeft voor talloze superzeiljachten, zoals bijvoorbeeld het waanzinnige zeiljacht van Jeff Bezos.

Het is niet alleen nieuwbouw waar zijn bureau voor wordt ingeschakeld. In deze merkwaardige wereld is Refit een apart verhaal en ook daar komt zijn specialiteit van pas. Een model van een kantelbare ophaalkiel is voorhanden, het is nog niet toegepast.

Wat een ervaring: op een schitterende locatie in een historische omgeving, innovatie en unieke specialiteit. Ik vond het heel bijzonder Frans in levende lijve te hebben mogen ontmoeten en naar hem te luisteren is een ervaring op zich en het biertje was goed gekoeld.

“Wat

een ervaring: op een schitterende locatie in een historische omgeving, innovatie en unieke specialiteit”

Werven als (in Nederland) Huisman en Oceanco en Vigo in Spanje horen tot de opdrachtgevers en jachtarchitecten als Dijkstra en Hoek komen bij zijn bureau terecht als zij zeilschepen met kielen in opdracht krijgen. Naar zijn eigen zeggen heeft hij slecht één concurrent wereldwijd.