Regenboog magazine 2025 editie 7

Van de redactie

TEKST WIM VAN ‘T HOOGERHUYS

TEAM REGENBOOGMAGAZINE IDO POELMAN & WIM VAN ’T HOOGERHUYS (REDACTIE), ROBERT KAMPSCHREUR (VERZENDING) & LAURENS VAN STORMBROEK (CODE I ZERO - VORMGEVING)

Het zeilseizoen in Nederland is echt voorbij: herfststorm Benjamin duurde vier dagen, tuinen raken vol met bruine blaadjes en boten overwinteren in loodsen

Even een paar maanden tijd om vooruit te kijken naar het volgend jaar.

Gaan we dat ook weer eens met heel veel Regenboogclubleden en aanhang doen tijdens het Nieuwjaarsprijzenfeest ?

Gaan we in de winter eens over denken hoe we in 2026 de boel weer eens even oppeppen?

Gaan we ook met organiserende verenigingen om de tafel om te zien hoe we het in samenwerking met die verenigingen weer leuker kunnen maken ?

Volgens mij is dat de weg die we op moeten.

Eerst kijken we in deze editie - alweer de 7e dit jaar - terug op een aantal van de laatste evenementen die op het water in 2025 plaats hebben gevonden.

TEKST IDO POELMAN

(RB 86) | BEELD ARJEN LEEST, LEO HARTMAN, EGBERT STEENWINKEL, FREEK KAMPSCHREUR,PATRICIA PADDENBURG & IDO POELMAN

Friesland – Holland, ook de afscheidswedstrijd van Harry

IDO POELMAN | BEELD EIZE HOEKSTRA & IDO POELMAN

Dat deze editie van de Friesland – Holland, tijdens de 88e Sneekweek, de afscheidswedstrijd (voor wat betreft het teamzeilen) van Harry Amsterdam (RB 141) zou worden, wist niet iedereen. Daar kwamen we achter tijdens de prijsuitreiking in It Foarûnder, na afloop van de wedstrijd.

De traditionele Friesland – Holland vond plaats op de zondagavond van de Sneekweek. Ik geef het je toch te doen, als wedstrijdleiding, om na een hele lange dag op het water te hebben gezeten, rond zeven uur ’s avonds weer op te mogen draven om de Friesland – Holland te begeleiden. Dan hebben we het niet alleen over een vol bemand startschip, maar ook nog over een paar jurybootjes met bemanning. Hulde.

Waar het op De Kaag om “the best of five” gaat, gaat het in Sneek om “the best of three” en wordt traditioneel gehouden op de zondag.

De zeilomstandigheden waren uitdagend. Wind uit het ZZW, 4 Bft met uitschieters naar 6 Bft. Niet echt fotogeniek weer, volgens Eize Hoekstra (de watersportfotograaf), vanwege de overhangende bewolking. Toch wist Eize weer mooie plaatjes te maken. Niet zo druk met volgbootjes als op de Kaag, maar toch is er best wel belangstelling. Goed om te zien.

Daar waar de Friezen het op de Kaag lieten afweten bij het starten, gingen de Hollanders op Sneek bij de eerste wedstrijd wat ongelukkig van start. Eén van de Hollandse Regenbogen startte zo’n tien seconden later dan de rest. Dat wist de Hollandse Regenboog niet meer goed te maken en eindigde uiteindelijk als laatste (tiende).

Friesland won de eerste wedstrijd met een 1, 3, 4, 7 en een 8 (totaal 23 punten). De Hollanders finishte met een 2, 5, 6, 9 en een 10 (totaal 32 punten). Stand 1 – 0, voor Friesland.

“Toch wel erg leuk dat Harry zijn laatst teamwedstrijd ook met winst heeft afgesloten. “De cirkel is rond’, zou je kunnen zeggen”

De tweede wedstrijd verging het de Hollanders beter. De start van de Hollanders was deze keer erg goed. Gedurende de rest van de wedstrijd behielden de Hollanders het overwicht en wonnen met een 2, 3, 4, 7 en een 9 (totaal 25 punten). Friesland finishte met een 1, 3, 6, 8 en een 10 (totaal 30 punten). Stand 1 – 1.

Vlak voor de start van de derde en laatste wedstrijd van deze editie van Friesland – Holland brak bij één van de Hollanders een “poot” af van de gaffelklauw. Daar kan je niet behoorlijk mee verder zeilen en het betreffende team trok zich dan ook terug uit de

De derde wedstrijd waren de Friezen superieur, van start af aan. Friesland won de derde wedstrijd met een 1, 2, 3 en een 8 (totaal 14 punten). De Hollanders finishte met een 4, 5, 6 en een 7 (totaal 22 punten). Stand 2 – 1, voor Friesland en dus winnaar van deze editie. De Friezen hebben daarmee revanche genomen op hun slechte prestatie op de Kaag.

Wat volgde was weer een gezellige en wat chaotische prijsuitreiking met weer een leuke speech van de teamcaptain van Holland, Frans Sluyters. Tijdens de prijsuitreiking maakte Harry Amsterdam (RB 141), toch wel een beetje emotioneel, bekend dat waar we naar gekeken hadden, de afscheidswedstrijd was van hem.

In 1974 voer Harry zijn eerste wedstrijd voor het Friese team, een wedstrijd die toen ook gewonnen werd door de Friezen. Toch wel erg leuk dat Harry zijn laatste teamwedstrijd ook met winst heeft afgesloten. “De cirkel is rond’, zou je kunnen zeggen.

SNEEKWEEK 2025

Tja….. om te beginnen met het schrijven van een verslag van de Sneekweek, als inmiddels het einde van november nadert, is natuurlijk niet echt handig. Had ik eigenlijk twee maanden eerder mee moeten beginnen. Dat wordt graven in mijn geheugen.

Al gravende kwam ik er achter dat 20 Regenbogen zich hadden ingeschreven voor de achtentachtigste editie van de Sneekweek. Zeker een mooi veld, maar terwijl ik dit opschrijf denk ik: “Dat waren er toch ooit twee keer zoveel?”. Heb het nog even nagekeken op de site van de Regenboogclub en het klopt.

Bijvoorbeeld in 2005 hadden zich 40 Regenbogen ingeschreven voor dit evenement, opgedeeld in een gold- en silver fleet. Als je toen eerste werd in de silver (je eindigde per saldo dan in de middenmoot) ging je toch ook mooi met zo’n felbegeerd Delfts blauw bord naar huis. En zo kon het gebeuren dat ook bij ons thuis zo’n bord kwam te hangen.

Het mooie is, op het bord staat vermeld: “Hoofdprijs Sneekweek”. Kan dus ook zomaar van de gold fleet zijn geweest. Maar goed, dat gelooft natuurlijk helemaal niemand.

Die 20 Regenbogen werden getrakteerd op mooi zeilweer deze editie. De wind kwam overwegend uit het westen, met een maximale sterkte van 5 Bft. Temperatuur overdag 21 °C, met niet zelden een zonnetje erbij. Alleen de woensdag ging de wind naar een dikke 6 Bft. Op de woensdag hebben ze ons dus niet weggeschoten. Daarom konden we op de donderdag twee wedstrijden varen. Ik was aan het einde van die donderdag toch wel behoorlijk gesloopt. Wat wind betreft was deze Sneekweek best uitdagend.

De uiteindelijk winnaars van deze Sneekweek waren Jilko Andringa, Jilles Andringa en Paul Rijk met de 150. Als zij op dag twee niet ergens aan het begin van de wedstrijd in de fout waren gegaan, was hun overwinning waarschijnlijk afgetekend geweest, maar ondanks de fout was hun wedstrijdreeks nog steeds indrukwekkend.

Leo Hartman, Philip Peter Plevier en Steyn van Driessel, met de 148, waren de eerste drie dagen ook aardig op weg naar de hoofdprijs, met een 3 een 1 en een 2. Alleen zou de 148 het bij deze drie dagen laten en deed niet meer mee op de dinsdag, woensdag en de donderdag.

De fout van team 150, op dag twee, behelsde een verkeerd boeironding. Downwind naderden zij, voorop varend, de oranje boei 7. Oranje op Sneek betekent altijd bakboord ronden. Zij namen de boei stuurboord. Toch wel een tikkie bijzonder. Voor de 150 is het Sneekermeer namelijk hun thuiswater. Maar goed: “Kan de beste overkomen.” Gelukkig hadden ze hun fout snel door en besloten de boei opnieuw te ronden. Wat dan volgt is hogere wiskunde. Ga dat hier niet uitleggen, maar die hogere wiskunde hadden de mannen van 150 even niet paraat. Dus wederom volgde een verkeerde boeironding. Na de wedstrijd erkende de 150 de fout en heeft zich teruggetrokken en noteerde daarmee een RET in de uitslagenlijst. Moraal van dit verhaal: “Denk er nu alvast eens over na over de wijze van boeironden, als je de boei in eerste instantie verkeerd hebt gerond.”

“Ook in de omschrijving van de Sneekweek door It Foarûnder: “SAIL, EAT, PARTY, REPEAT”, kunnen wij ons helemaal vinden”

Voor ons is zo’n Sneekweek eigenlijk wel een vakantieweek, waarbij de “aftersail” ook behoorlijk belangrijk is. “Overdag voor de eer en ’s avonds voor de sfeer”, bij deze slogan van de Koninklijke Watersportvereniging Sneek (KWS) sluiten wij ons volledig aan. Ook in de omschrijving van de Sneekweek door It Foarûnder: “SAIL, EAT, PARTY, REPEAT”, kunnen wij ons helemaal vinden.

Het feestprogramma van It Foarûnder was dit jaar beter afgestemd op de zeilers dan vorig jaar. Vorig jaar kon je na het zeilen nog wel eens voor een gesloten feesttentdeur komen te staan en kon je ’s avonds in It Foarûnder een kanon afschieten.

Nee, dat ging dit jaar veel beter. ’s Avonds een band of DJ, die na zijn optreden in de feesttent nog even doorging in It Foarûnder, meezingers draaien en dat soort gekkigheid. Tweemaal een feestavond, georganiseerd door de KWS, waarbij het feest op de slotfeestavond als vanouds weer helemaal leuk was.

Ook onze Friese Regenboogvrienden hadden weer het één en ander georganiseerd.

Zo werden de Regenboogzeilers en aanhang op de zondagavond, na de prijsuitreiking van de Friesland –Holland, door It Foarûnder getrakteerd op een prima runderburger, op een brioche bun met pulled pork, zoetzure uien, tomaat, ijsbergsla en bbq-saus, geserveerd met friet en salade. Die burger ging er lekker in.

Op maandagavond met de Regenboogzeilers naar de overkant van het Sneekermeer en wel naar Salt, het sfeervolle restaurant van de sympathieke Yodi Vellinga aan de Saltpoel. Echt prima gegeten aldaar.

Op dinsdagavond de traditionele gezamenlijke Chinees- Indische maaltijd bij It Foarûnder. De koks van It Foarûnder hadden zich ook dit jaar weer uitgesloofd om een lekkere rijsttafel samen te stellen. Was prima gelukt.

Deze Sneekweek was weer als vanouds. Naar alle waarschijnlijkheid tref je ons weer aan op Sneek in de eerste volle week van augustus 2026.

Vrijdag 31 juli tot en met donderdag 6 augustus 2026. Ik zou zeggen: “Zet hem ook alvast in je agenda.”

Do or Die’, ‘Podium of Jodium’ of ’de Hoogmoed en de Val’…

‘Do or Die’, ‘Podium of Jodium’ of ’de Hoogmoed en de Val’…… Zomaar wat termen die bij mij naar boven komen als iemand mij vraagt naar het Nederlands Kampioenschap 2025. Het was een intense strijd, maar wat hebben we genoten.

Ook dit jaar waren weer aardig wat teams afgereisd richting de prachtige Braassem om een gooi te doen naar de meest begeerde titel van het jaar. Dat de ambities hoog lagen was wel weer terug te zien in de poule (hulde Rick). Meerdere inschrijvers hadden zichzelf op de eerste plaats gezet, ik ook vanwege de mooie herinneringen die ik met Harry Amsterdam en Jack Hettinga had aan het vorige NK hier in 2016. We werden toen tweede.

Vol goede moed begonnen we vrijdag dus onder een stralende zon en een lopend windje aan de eerste wedstrijden. De val liet niet lang op zich wachten. Al knokkend in een ijzersterk middenveld kwamen we niet verder dan een 13e stek. Vanaf daar meenden wij te zien dat 108 van Frank Tol ver voor het veld uitvoer, maar achteraf bleek toch de 156 de serie als sterkste te zijn gestart.

Onder perfecte omstandigheden liet in de tweede wedstrijd de 148 zien ook zijn mannetje meer dan te staan en won de pot magistraal.

Ondertussen hadden wij ons ook weer een beetje herpakt en konden wij de derde wedstrijd winnen.

Hoewel op deze dag de 60 en de 143 geen enkele wedstrijd wonnen waren zij door constant te presteren aan het eind van de eerste dag de nummers 1 en 2.

Het comité had gelukkig ook rekening gehouden met de wens voor genoeg borreltijd, dus stonden we keurig op tijd op het terras met een natje en een hapje.

Op zaterdag was weinig wind voorspeld, maar gelukkig bleef er toch een prachtige bries staan gedurende de hele dag en er was een heerlijk zonnetje.

Tijdens de ochtendwedstrijden bleken zowel het team van de 143 als wijzelf de nacht zeer goed verteerd te hebben met beiden een eerste en een tweede stek.

Het was tijdens deze uitstekend verzorgde lunch op de wal dat bij ons de hoogmoed begon op te bouwen... “Wat als we dit nou volhouden? Waarom zouden we dit niet door kunnen zetten?”, u kent al deze gedachten wel...

In de middag werden we even goed op onze plek gezet, met een 5e en een 20ste plek…. Dit wordt niks meer…. Die middag kwamen wel de 60 (2e en 3e) en niet te vergeten de 144 (2x 1e) bovendrijven met zeer constante goede scores.

Voor de zondag had het weer wat anders bedacht, een stevige bries betekende dat we eindelijk echt aan het werk mochten. We kwamen met de 141, ondanks de val van zaterdagmiddag, toch weer behoorlijk voor dag en konden een mooie eerste plek noteren.

De tweede wedstrijd werd soeverein gewonnen door het team van de 148, met de 100 en wijzelf in de 141 er direct achter.

Met nog alleen de laatste race te gaan (en geen tweede aftrekker Fred) stond de top-3 (141, 60 en 143) vlak achter elkaar, met 30, 31 en 37 punten. Alles was nog te vergeven in die laatste race. Niemand kon zich een matchrace permitteren, want dan was er een derde hond in het kegelspel....

In de laatste race lieten zowel de 143 als de 60 zien waarom zijn al meerdere keren kampioen zijn geworden. Beide teams hielden het hoofd koel en deden wat zij moesten doen. De 143 won de race fier, en de 60 voer gedecideerd naar de score die ze nodig hadden om kampioen te worden (5e). Wijzelf in de 141 konden ons succes van eerder op de dag niet herhalen en namen trots genoegen met de derde plek in het klassement.

Als team 141 kijken we terug op een prachtig kampioenschap dat fantastisch werd georganiseerd door de WV Braassemermeer (hulde aan het comité) en waar onder de beste omstandigheden een fantastische en eerlijke strijd werd geleverd door de 27 schepen aan de start.

De felicitaties gaan uit naar Sven, Michiel en Dirk-Jan. Voor het derde jaar op rij winnen jullie de titel door geen enkele slechte wedstrijd te varen, fantastisch.

Dit jaar hebben we als team even mogen snuffelen aan een titel, volgend jaar vreten we hem op...!

Klik op de link en bekijk het volledige aanbod van te koop staande Regenbogen en zeilen op de website van de Regenboogclub.