Molen De Heimolen te St.Hubert Type en functie:
ronde stenen bergmolen, korenmolen
Vlucht:
24,60 meter
Inrichting:
een koppel 16er kunststenen
Eigenaar: Molenaars:
Gemeente Mill en St.Hubert Harry Daverveld en Walter Cornelissen
Korte geschiedenis Tot vlak na de Tweede Wereld oorlog kende het dorp St. Hubert twee windmolens voor het malen van granen.
Een van die molens was: “De Korenaar” die in 1880 gebouwd is in opdracht van de molenaars familie Verbruggen Tot het jaar 1951 heeft hij in de dorpskern van St. Hubert gestaan,daarna werd hij afgebroken en naar het westen van ons land getransporteerd om weer opgebouwd te worden. Ten Zuid-Westen van St.Hubert staat nu nog “De Heimolen” deze werd hier gebouwd in het jaar 1877, in opdracht van de molenaars familie Reijnen uit Wanroy en de pastoor Reijnen uit Altforst.Voor de bouw van de molen is ook gebruik gemaakt van onderdelen van een standerdmolen, die in Mill heeft gestaan en daar in 1873 is afgebroken. Over de locatie van de molen was goed nagedacht en kwam hij boven op een plooiing in het landschap te staan , deze verhogingen zijn ontstaan ver voor onze jaartelling door aardverschuivingen,aan de oostkant loopt het landschap af,aan de westkant blijft het landschap hoog en is nu een bosrijke omgeving maar vroeger was dit een uitgestrekt heide landschap , en daardoor de naam “De Heimolen” In de jaren twintig is de molen van eigenaar verwisseld,maar wel binnen de familie Reijen, en in het jaar 1935 Is de molen eigenaar geworden van de toenmalige molenaarsknecht Piet Vereijken en deze heeft er jaren mee gewerkt,zelfs in de Tweede Wereldoorlog is de molen zwaar beschadigd en heeft hij jaren gedraaid met twee wieken In het jaar 1985 is de molen verkocht aan de Gem.Mill en St. Hubert en wordt nu draaiende gehouden door vrijwillige molenaars. De laatste restauratie is in 2000 uitgevoerd,hierbij is het linkervoeghout, de lange en korte spruit de staart met de lange en korte schoren en ook de kruilier vernieuwd,en op de buitenroe zijn twee nieuwe zeilen aangebracht. Wat je niet vaak tegenkomt is, dat het spoorwiel op de steenzolder op zijn kop is bevestigd, dit in verband met het aandrijven van een mengketel die jaren dienst heeft gedaan maar helaas niet meer in de molen aanwezig is. Tot slot staat “De Heimolen” er prachtig bij, zelfs in de avonduren in de schijnwerpers.