Reineringen
Duive
nstraat 22
Tijdschrift van de Koninklijke Kring voor Heemkunde Kontich Verschijnt driemaandelijks • Jaargang 13, nummer 3 (juli - september 2022)
E
Voorwoord
en artikeltje uit een krant van 1930. De lezers zullen denken het is komkommertijd op de redactie van Reineringen. Niets is echter minder waar. Onze auteurs hebben voldoende inspiratie en stof om over na te denken en te schrijven. Waarom dan teruggrijpen naar het verleden? Wel, de heemkundige kring beschikt over nogal wat jaargangen van de Gazet van Kontich en aanverwante titels. Die werden onlangs professioneel ingebonden. Ze staan nu niet alleen maar te blinken in hun mooie blauwe kaft, maar zijn nu ook veel beter raadpleegbaar. De toegankelijke jaartallen zullen eerlang op onze website worden gepubliceerd. Maar we willen ook van de gelegenheid gebruikmaken om een nieuwe rubriek op te starten en telkens een berichtje uit het verleden weer aan de oppervlakte te brengen. Grappig, ernstig, geëngageerd, cultureel, …, we merken dat heel veel zaken – soms onder gewijzigde vorm – terugkeren. Andere zaken dreigen dan weer te verdwijnen of vergeten te raken. Daarom lijkt de zoektocht naar de nog bestaande Heilig Hartbeelden op ons grondgebied een uitstekende kans om van dit onroerend stukje erfgoed geen ontroerend vergeten erfgoed te maken. Het Kontich-Kazernese Heilig Hartbeeld is daarbij het startpunt om op zoek te gaan naar de oorsprong en de beleving van een - in onze contreien - zo goed als verdwenen devotie. Verrassend is het verhaaltje dat gastauteur Dolf Van Herck vertelt. Het past perfect in de traditie van oraal erfgoed dat steeds aan belang wint en laat je meeslepen door Pudding en Eergisteren. Helemaal verdwenen zijn de Kontichse zoeaven en waarschijnlijk ook de referenties aan die pauselijke wacht of Zwitserse garde. Een oude foto van een Kontichse Romenaar die niet verder raakte dan de Waarlose en Walemse cafés is de aanleiding voor een duik in een door ons vergeten geschiedenis. En al helemaal vergeten is waarschijnlijk Elisabeth, neen niet onze vroegere koningin, maar een dame die ons terugbrengt naar het Kontich van vroeger. Je leest er meteen ook wat slavernij en sigaren met elkaar te maken hebben. En wie tabak zegt, zegt ook bier. Dat dit ook in Kontich aanwezig was kun je lezen in het artikel over De Arend. Dat doet waarschijnlijk een belletje rinkelen. Inderdaad, het gaat om het gebouwencomplex waar het seniorenlokaal, de bibliotheek en ons museum zich bevinden. Ons museum voor heem- en oudheidkunde is vanaf september weer elke zondagnamiddag van twee tot vijf uur open. Wie het voor het eerst bezoekt, blijkt zich telkens weer te verbazen over de rijkdom van ons Kontichs patrimonium. Het is makkelijk te bereiken. Ook al zal dat voorlopig nog altijd niet met de tram zijn. De redactie