VOOR MENSEN MET EEN GOED HART EN EEN SLECHT KARAKTER
Guldensporenslag tegen betutteling
Deze week is het weer 11 juli. De Vlaamse feestdag. De dag waarop we herdenken hoe onze voorouders in 1302 te Kortrijk de Franse ridders in het moeras lieten zakken. Letterlijk. En figuurlijk natuurlijk ook.
Elk jaar weer dezelfde plechtige speeches. Dezelfde toespraken over Vlaamse identiteit en culturele eigenheid. Maar wat de brave sprekers al te vaak vergeten te vermelden, is dat we eigenlijk alle reden hebben om fier te zijn. Want economisch gezien slaan we er als Vlamingen nog altijd lustig op los. Kijk maar naar de cijfers. Vlaanderen draait als een tierelier. Onze bedrijven exporteren naar de hele wereld. Onze havens zijn wereldtop. Onze technologie tot op heden ook nog. We zijn het rijkste stuk van België en een van de welvarendste regio’s van Europa. Als die Franse ridders van 1302 konden terugkomen, zouden ze versteld staan van wat we er allemaal van gebakken hebben. Maar ja, daar hebben we dan weer onze moderne vijanden voor uitgevonden. Geen Franse ridders meer met lansen en zwaarden, maar wel ambtenaren met formulieren en reglementen. Want wat we in economische kracht winnen, verliezen we weer in bureaucratische rompslomp. Wilt u een bedrijf opstarten? Eerst maar eens achttien formulieren invullen. In drievoud. Bij vier verschillende instanties. Waarvan de ene de gegevens niet deelt met de andere en als het even tegenzit ook nog eens andere eisen heeft. En als u dan eindelijk mag beginnen, komen er regelmatig controleurs langs om te kijken of u wel netjes alle regeltjes naleeft. Regeltjes die ondertussen alweer veranderd zijn, natuurlijk. Onze ondernemers hebben het talent van onze voorouders geërfd. Ze zijn vindingrijk, hardwerkend en koppig. Maar in plaats van tegen Franse ridders te vechten, moeten zij nu opboksen tegen Europese richtlijnen, Belgische wetten en Vlaamse decreten. Allemaal bedoeld om te helpen, begrijpt u wel. Om alles ‘beter te reguleren’ en ‘eerlijker te maken’. Het resultaat? Dat we ondanks onszelf nog altijd goed draaien. Dat we ondanks alle administratieve molenstenen om onze nek nog steeds bij de koplopers horen. We kunnen nog altijd winnen, maar nu moeten we eerst een aanvraag indienen om te mogen winnen. En die aanvraag moet in het Frans vertaald worden. Voor de zekerheid. Stel u voor wat we zouden kunnen als we die moderne Franse ridders van de bureaucratie ook eens een toer in het moeras zouden laten maken! De echte les van 11 juli is misschien wel dat Vlamingen creatief en ondernemend zijn en vol doorzettingsvermogen. En dat ze zoals in 1302 hun eigen boontjes kunnen doppen zonder bemoeienis van vreemde heerschappij of van een overijverige Vlaamse of Belgische staat. Misschien wordt het tijd voor een nieuwe Guldensporenslag. Deze keer tegen de betutteling en de regelneverij van binnen en buiten onze grenzen.
GEWELDDADIG KLIMAATACTIVISME IN OPMARS “Strekkingen binnen Code Rood zijn geradicaliseerd, met bijwijlen revolutionaire allures waarbij ze drastische en illegale actiemethodes niet schuwen.” Het Coördinatieorgaan voor de dreigingsanalyse (OCAD) schuwt de straffe woorden niet meer in een nieuwe informatienota over de klimaatactivistengroep. Code Rood omschrijft zichzelf als “een beweging voor burgelijke ongehoordzaamheidsacties”. Ze is opgericht door activisten in 2022 en geldt als de koepel waaronder ruim twintig vzw’s actief zijn – waarvan er sommige heel wat subsidies ontvangen.
Klimaatacties opgeschoven Dat illegale acties niet geschuwd worden, geeft de organisatie zelf toe. “Door
opzettelijk de wet te overtreden, maken we deel uit van een lange geschiedenis van sociale strijd”, schrijven ze op hun website Het doel heiligt de middelen: dat bewijzen ook de reacties die Paul Baümer verzamelde op pagina 14. “Jarenlang hebben wij, als klimaatjongeren, actie gevoerd en geprobeerd verandering te brengen op de meest passieve en symbolische manieren. Maar de overheid bleef zwijgen en is ervan afgekomen met totale inactie”, schrijft de betrokken
klimaatactivist Anuna De Wever daarover op haar Instagram. Omdat de overheid de eisen niet inwilligde, gaat men nu over tot ‘verschillende manieren van verzet’ . Die ‘verschillende manieren van verzet’ omschrijft OCAD nu expliciet als gevaarlijk. “Voorlopig richten de acties zich enkel tegen infrastructuur en niet tegen personen, maar verscheidene van de recente acties hadden personen in gevaar kunnen brengen.” In de kantoren van voedingsbedrijf Cargill in de Gentse haven werd enorm veel materiële schade aangericht. Noodstoppen die werden ingedrukt en datakabels die werden doorgeknipt, zorgden voor een acuut explosiegevaar. Op die manier is het morele kader rond het gebruik van geweld volgens de terreurwaakhond opgeschoven.
LEES MEER OVER CODE ROOD OP PAGINA'S
“De meerwaardetaks raakt Vlamingen meer dan Walen” SAMMY MADHI VOORZITTER CD&V
8& 9 € 4,75
O P I N I E 2 - 5 / D O S S I E R 7 / I N T E R V I E W 8 - 9 / B U I T E N L A N D 10 - 11 / S AT I R E 16 81ste jaargang • nummer 28 • donderdag 10 juli 2025
14-15
Weekblad P608721 Afgiftekantoor 2099 Antwerpen X