Issuu

VOOR MENSEN MET EEN GOED HART EN EEN SLECHT KARAKTER

EEN HOOPVOL 2025, HET JAAR VAN ELON MUSK Doorgaans zijn we niet zeer optimistisch over de toestand van het land en de toekomst, maar voor dit laatste nummer van het jaar maken we graag een uitzondering. De reden voor dat optimisme is Elon Musk. De rijkste mens ter wereld doet menig ander aardbewoner regelmatig de wenkbrauwen fronsen met zijn op het eerste gezicht irrationele uitspraken en handelingen. Vooral links wordt gek van hem. “Hoe kan iemand tegelijk zo geniaal en zo gek zijn?”, vragen ze zich af. Het antwoord is te vinden in de biografie die Walter Isaacson over Musk maakte. In dat boek wordt heel helder uit de doeken gedaan dat Musk gelooft dat het menselijke bewustzijn een unicum is in het universum. Hoewel het mogelijk is dat ook elders intelligent leven bestaat of in de juiste omstandigheden ooit kan ontstaan, dan nog is wat we hier op aarde hebben extreem zeldzaam en mogelijk zelfs uniek. Dat menselijke bewustzijn laten voortbestaan, ook wanneer de aarde daar om welke reden dan ook niet meer de gastheer voor kan zijn, dat is wat Musk drijft. Werkelijk al zijn ondernemingen, van Tesla over SpaceX, tot Neuralink en de overname van Twitter, passen in dat plaatje. Wat de afgelopen maanden duidelijker werd dan voordien, is dat Musk, wanneer hij zegt de beschaving te willen redden en bewaren, hij toch vooral de westerse beschaving bedoelt die op de Romeinse en joods-christelijke traditie is gebaseerd. Wanneer hij het heeft over meer kinderen krijgen, Trump, Farage en AfD steunt of het moeilijk vindt om Rusland te haten, past dat allemaal in datzelfde verhaal. Net zoals het beschermen van de vrijheid van meningsuiting iets dat op X nog niet helemaal op punt staat -, maar waarvan het doel helder is. Als Musk onze manier van leven en onze beschaving met dezelfde doortastendheid wil redden als die waarmee hij zijn bedrijven leidt, is dat een reden om hoopvol te zijn en hét grote verhaal om in 2025 naar uit te kijken. Wat de Belgische politiek betreft, hopen we vooral op een beetje verantwoordelijkheidszin en gezond verstand. Vlaanderen, met minister-president Matthias Diependaele aan het hoofd, mag in de komende legislatuur aan zijn burgers bewijzen dat het wel degelijk beter kan dan België. En federaal formateur Bart De Wever mag vooral voortdoen met bewijzen dat het met België niet lukt. Dan rest ons enkel nog om u namens de gehele redactie een fantastisch eindejaar en een gezond en voorspoedig 2025 te wensen!

“Mijn ego vult de functie nog niet helemaal” INTERVIEW

8-9

MATTHIAS DIEPENDAELE

MINISTER-PRESIDENT

DAT ER IN 2025 NAAR U GELUISTERD MOGE WORDEN

GUY-DAVID LAMBRECHTS (KLEERMAKER) “DEFTIG GEKLEDE CONNER ROUSSEAU ZOU MEER MENSEN OVERTUIGEN”

80ste jaargang • nummer 52 • donderdag 26 december 2024

12 € 4,75

OPINIE 2-5 / DOSSIER 7 / INTERVIEWS 8-9 / BUITENLAND 10-11 / SATIRE 12 & 16

Weekblad P608721 Afgiftekantoor 2099 Antwerpen X

Opinie

26 december 2024

Aanslag Maagdenburg: de pers rijdt zich verder de gracht in

Ik had in het jaaroverzicht (p. 3) misschien ook de aanslag in Southport moeten opnemen. Drie jonge meisjes werden daar neergestoken door een man van Rwandese afkomst. Voor de pers werd dat bloedbad zelf niet het voornaamste verhaal. De aanslag werd een zedenles over de kwaadaardigheid van sommige rechtse kringen die op sociale media het gerucht hadden verspreid dat de dader een extremistische moslim was. Daarna hoorden we nooit nog iets over Southport in de Vlaamse pers. Nergens werd dan ook nog gemeld dat enkele weken later uitlekte dat in de kamer van de dader een trainingshandboek van al-Qaida was gevonden en genoeg ricine om een klein dorp uit te roeien. Nergens werd gemeld dat de dader nu ook vervolgd wordt voor terrorisme, hoewel men ons de hele tijd heeft voorgehouden dat het hier niet over een terreurdaad ging. In de berichtgeving van de laatste dagen probeerde men over de aanslag van Maagdenburg een gelijkaardige manipulatie. In elke maandagkrant werd vooral de ‘recuperatie’ van rechts aangeklaagd. En ondertussen deed men precies hetzelfde. Terwijl De Morgen op de voorpagina nog de vraag openliet over de motieven van de dader, luidde de titel op pagina drie: “Taleb A. geraakte in de ban van extreemrechtse complotten”. In Het Laatste Nieuws deed men ongeveer hetzelfde. Het redactioneel stelde: “Een zot is een zot”. Maar twee pagina's verder was de titel al: “Hoe stoppen doorsloegen bij islamofobe dader.”

De pers is geen scheidsrechter meer Allemaal geloven we gemakkelijk in waarheden die passen in onze (politieke) visie op werkelijkheid. Er is echter iets dat de pers maar niet lijkt te snappen: het is volstrekt normaal dat politici dat doen. Dat doen ze allemaal, overal, altijd. Het is echter niet normaal dat de pers dat doet. Journalisten pretenderen ons correct te willen informeren, maar gedragen zich zo politiek geëngageerd als de politici die ze aanklagen. Ze zijn spelers in de wedstrijd geworden, maar blijven tegelijk het recht opeisen om scheidsrechter te zijn. Bij een islamitische aanslag houden ze altijd zo lang mogelijk vol dat, zelfs wanneer de dader ‘allahu akbar’ heeft geschreeuwd, er ‘geen duidelijkheid bestaat over zijn motieven’ en we niet te snel conclusies mogen trekken. Deze keer kregen we wel heel snel de informatie mee dat de Saoedi-Arabische dader ooit nog islamofobe commentaren zou hebben geuit en zelfs sympathie zou hebben gehad voor ‘extreemrechts’, met de insinuatie dat daar wel het motief voor de aanslag te zoeken is. Men wilde zo wanhopig graag dat dit de waarheid is, terwijl zoveel elementen in het dossier die uitleg tegenspreken. Een van de belangrijkste vaststellingen bij de verkiezing van Trump was de machteloosheid van de traditionele media. De dagelijkse diabolisering van Trump had geen enkel effect meer, zelfs niet op momenten dat de kritiek terecht was. De Vlaamse pers kan het blijkbaar ook niet laten. Met de partijdige berichtgeving en commentaar over de aanslag van Maagdenburg denkt men ongetwijfeld de domme mensen op hun plaats te hebben gezet die hier weer de islam aan het werk zagen, wat een begrijpelijk en redelijk vermoeden was. Met haar eigen recuperatiepogingen heeft heeft de pers echter alleen haar eigen geloofwaardigheid verder aangetast. JURGEN CEDER

EDITORIAAL

De politieke lessen van 2024 Het communautaire is nooit weg, weet ook David Leisterh

Het was op vele vlakken een verrassend politiek jaar. Tijd om lessen te trekken. De meest opvallende: Wallonië dat naar rechts draait, er is federaal geen centrumrechtse meerderheid meer en Bart De Wever die als formateur vooral een twijfelaar is. Eén zekerheid wel: het communautaire komt altijd terug.

www.pal.be Abonnementen/administratie: Lezersbrieven: Abonnementen binnenland 3 maanden: 58,5 euro 6 maanden: 117 euro 1 jaar: 234 euro Steunabo 1 jaar: 350 euro

Redactie & beheer: Uitgeverij ’t Pallieterke Lagesteenweg 5 bus 1, 1850 Grimbergen Tel. : 03-232 14 17

secretariaat@pal.be lezersbrieven@pal.be Abonnement buitenland: Tarieven afhankelijk van de bestemming. Alle inlichtingen op de kantoren.

Het abonnementsgeld kan overgeschreven worden op volgend rekeningnummer met vermelding van uw naam en adres: BE82 4096 5194 9168 BIC KREDBEBB

Elke week op donderdag in uw krantenwinkel Oud-hoofdredacteurs: Bruno De Winter (1945-1955, stichter), Jan Nuyts (1955-2000), Leo Custers (2000-2010), Karl Van Camp (2010-2020) Kernredactie: Wart Van Schel (hoofdredacteur), Jurgen Ceder, Simon Segers, Wannes Neukermans, Anton Schelfaut, Karl Van Camp Verantwoordelijke uitgever: Wart Van Schel Foto's: Belga, Photonews, Shutterstock

Wallonië draait rechtsaf

Eigenlijk is de belangrijkste politieke les die we uit het voorbije jaar trekken ééntje van over de taalgrens: tegen de verwachtingen in nam de Waalse politiek een bocht naar rechts. De liberale MR was de grote winnaar van de parlementsverkiezingen van 9 juni. Samen met de centristen van Les Engagés vormen ze een meerderheid in Wallonië. De verzwakking van links is duidelijk: de PS, de PTB en Ecolo waren in 2019 nog goed voor 55 procent van de stemmen. In juni was dat 42 procent. Een aantal voorspellingen die MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez in besloten kring had gedaan, komen nu uit, namelijk dat het electoraat van de PS naast uit uitkeringstrekkers meer en meer bestaat uit ambtenaren en gepensioneerden, en dat die groep demografisch gezien minder zwaar doorweegt. Daarnaast is de jonge generatie het PS-model beu. Ten slotte zou er bij een toenemend deel van de Waalse bevolking een gevoel overheersen dat de Vlamingen zo’n links Wallonië niet eeuwig gaan aanvaarden en een rechtser Franstalig België een dam moet opwerpen tegen confederale of zelfs separatistische krachten.

Geen centrumrechtse meerderheid meer

Maar België blijft dus het surrealistische artificiële land, want een centrumrechtse meerderheid in Wallonië betekent federaal nog niet dezelfde constellatie, ook al stemt Vlaanderen in meerderheid conservatief en economisch liberaal. Een werkbare centrumrechtse federale meerderheid is er niet, omdat het Vlaams Belang niet als federale partner wordt aanvaard door de Franstaligen en de partij van Tom Van Grieken sowieso enkel federaal wil meestappen om de laatste Belgische regering ooit te vormen. En omdat de meerderheid van N-VA, MR, Les Engagés en cd&v gewoon te krap is (één zetel) en geen Vlaamse meerderheid heeft, en evenmin een meerderheid heeft in de parlementaire commissies. Dat is een gegeven dat door de commentatoren die zich ergeren aan de ellenlange formatie wel eens vergeten wordt. Men kan bijna niet anders dan een centrumlinkse partij als Vooruit erbij nemen. En dat maakt het vinden van een akkoord op sociaaleconomisch vlak zeer moeilijk.

De Wever is en blijft een twijfelaar

“De Wever is Alexander De Croo niet.” De analyse die verschillende politici de voorbije weken en maanden hebben gemaakt, is terecht, maar dan moeten ze er zelf ook de nodige conclusies uit trekken. De N-VA-voorzitter is gewoon niet happig om in de Wetstraat 16 te gaan zitten. Dat was met De Croo anders en maakte dat hij veel wou toegeven om toch maar eerste minister te worden. De andere partijen beseffen blijkbaar nog onvoldoende dat de N-VA enkel in een federale regering stapt als er echt sprake is van sociaaleconomische hervormingen die naam waardig, want over een communautaire trofee wordt zelfs niet meer gesproken. Aan Franstalige kant vermoeden sommige opiniemakers dat Bart De Wever de onderhandelingen opzettelijk lang laat aanslepen om op die manier aan te tonen dat België eigenlijk niet werkt. Dat getuigt van een gebrekkige kennis van de persoon De Wever. De N-VA-voorzitter staat bekend als een twijfelaar en dat is één van de redenen waarom de gesprekken zo blijven slabakken. Knopen doorhakken binnen de eigen partij en bijvoorbeeld ondermaats presterende mandatarissen opzijschuiven of degraderen, ook zoiets doet De

Wever tegen zijn zin. Ten slotte is er de factor dat het Paleis de N-VA-voorzitter zowaar als de redder van het land ziet.

Vlaams Belang vervelt quasi tot beleidspartij

Het was Jean Faniel van de gerespecteerde Franstalige politieke denktank CRISP die in de krant L’Echo een zeer juiste analyse maakte: “Naast de verzwakking van de PS is de deelname van het Vlaams Belang aan de lokale besturen het tweede belangrijkste politieke feit van het jaar.” Dat klopt. De media hebben Tom Van Grieken zowel in juni als bij de lokale stembusgang in oktober een ‘overwinningsnederlaag’ aangepraat, maar dat klopt niet. Het Vlaams Belang is één van de grote winnaars van die verkiezingen. Zoals vorige week nog op deze pagina’s door Tom Van Grieken werd benadrukt: 5.000 stemmen meer en hij kon Vlaams als informateur aan de slag. Het klopt wel dat het Vlaams Belang na de gemeenteraadsverkiezingen op meer initiatiefrecht had gerekend om lokale coalities te vormen, maar eigenlijk is de nieuwe procedure voor het vormen van lokale besturen uiteindelijk zeer gunstig geworden voor het Vlaams Belang. In een aantal gemeenten werd de partij een reddingsboei voor lokale lijsten, daarbij paradoxaal genoeg geholpen door de N-VA-afdelingen die het verbod om coalities met het VB te vormen trouw volgden.

DE DEELNAME VAN HET VLAAMS BELANG AAN DE LOKALE BESTUREN IS HET TWEEDE BELANGRIJKSTE POLITIEKE FEIT VAN HET JAAR Achteraf kreeg Tom Van Grieken tijdens interviews vaak de vraag onder de neus geschoven of zijn partij niet te veel compromissen moest sluiten om lokaal mee aan de bak te komen. Dat de partij dat deed, is de logica zelve - tenzij men een absolute meerderheid heeft zoals in Ninove - al vervelt het Vlaams Belang lokaal alvast tot beleidspartij. Op andere niveaus blijft ze voorlopig een protestpartij.

Het communautaire is nooit weg

Het voorbije jaar werd in de Wetstraat amper gesproken over Vlaams-Franstalige thema’s. Maar zie, naar het einde van het jaar dook het communautaire spook weer op. In Brussel bijvoorbeeld, waar men besparingen in het Beliris-budget (het geld voor de hoofdstedelijke functie van Brussel, red.) als een N-VA-complot ziet. Net als de oproep van de Brusselse formateur David Leisterh (MR) om nationale partijvoorzitters bij de onderhandelingen te betrekken. Volgens veel Franstalige Brusselaars is het een poging om het gewest onder federale (lees: Vlaamse) voogdij te plaatsen. Ten slotte was er nog het verhaal van de treinbegeleider die de reizigers op Vlaams grondgebied in het Frans begroette en een reportage waaruit blijkt dat Waalse scholieren niet meer geïnteresseerd zijn in het Nederlands. Waarna cd&v-voorzitter Sammy Mahdi in de Kamer pleitte om het Nederlands als tweede taal te verplichten in de Waalse scholen. Dat leidde tot francofoon hoongelach en boegeroep. Dat zegt genoeg.

Jaaroverzicht 2024

26 december 2024

Twaalf maanden, twaalf gebeurtenissen, twaalf namen De VRT zal dit jaar geen jaaroverzicht uitzenden. De zender zegt daar de middelen niet meer voor te hebben. We hebben daar alle begrip voor. Wat koop je tegenwoordig nog met een jaarbudget van een half miljard euro? Kerstmis is de periode van vrede aan alle mensen van goede wil. Veel geld hebben wij ook niet, goede wil des te meer. Daarom zullen wij onze makkers van de openbare omroep te hulp komen en dit jaar het jaaroverzicht voor onze rekening nemen. Ik doe dat aan de hand van één persoon en één markanFEBRUARI te gebeurtenis voor elke maand. Alexei Navalny JURGEN CEDER

De dood van de laatste dissident

JANUARI

Klaus Schwab

Het WEF van Davos

Wereld Economisch Ook dit jaar was er veel volk op het s van de wereld elite de r waa ing ader verg de Forum, elan van eertijds is het r Maa len. ippe onze toekomst uitst helemaal verdwenen. jf van Klaus Schwab, Het WEF, eigenlijk het familiebedri nnia na de val dece twee de in en kende zijn gloriejar ld beheerst door van het communisme, in een were globalisering. De het geloof in een onherroepelijke r de coronacrisis doo l nde ldha verstoring van de were die illusie een zware ben heb e raïn Oek in og oorl de en n van Davos werd slag toegebracht. In de wandelgange tmerrie voor nach tste groo de vooral gesproken over heid dat Trump zou de progressieve elites: de mogelijk tsverkiezingen van iden pres de Na . den wor herverkozen ld van het WEF were de r: zeke november weten we het r. mee niet aat best

Op 16 februari overleed Alexei Navalny in een Russische strafkolonie. Als boegbeeld van de oppositie was hij de luis in de pels van Poetin, die deed alsof hij niet bestond. Ook na zijn dood liet Poetin kransen en foto’s voor Navalny, die waren neergelegd op publieke plaatsen, onmiddellijk weghalen. Navalny was nooit de dissident die het Westen zo graag had gewild. Hij stapte mee in de ‘mars der Russen’, was voorstander van strenge immigratiewetten en had weinig goeds te zeggen over de islam. De oppositie van Navalny was vooral gericht tegen de corruptie van het Poetin-regime. Hij was alles wat de psychopaat in het Kremlin niet is: integer, moedig, charismatisch. Navalny had voor zijn dood nog een bericht naar een vriend gestuurd: “Alles komt goed. En zelfs als dat niet zo is, hebben we de troost dat we eerlijk hebben geleefd.”

Emir Kir

NatCon verboden

Op 16 april had in Sint-Joost-ten-Node de eerste dag van de NatCon, een internationale conferentie van rechtsconservatieven, moeten doorgaan. Burgemeester Emir Kir verbood de bijeenkomst. Het meest opvallende was de desinteresse van de nationale pers voor wat duidelijk een politieke aanslag op het recht op vergadering was. Pas wanneer de internationale pers zich op de zaak stortte, werden onze media wakker. Emir Kir is een interessant figuur omdat hij symbool staat voor het verlies van de controle van links op de allochtone kiezers. Na een ontmoeting met een burgemeester van de Turkse Grijze Wolven, werd hij uit de PS gezet. Met zijn eigen lijst haalde Kir in oktober 50,5 procent van de stemmen. De verkiezingen zijn ongeldig verklaard, nadat bleek dat Kir met volmachten had geknoeid. De winnaar van de herverkiezing in februari is echter nu al gekend.

JULI

nkrijk zingen Fra Europese ie k r e v ts n Parleme ent National had het in ndehet

en Marine Le P

acro blem een Het Rassem zo goed gedaan dat M jn regering rote zi en g g n in zi g o p n g verkie ee n in ee aat was ontbond . Het result linkse oppositie. parlement en ev g te ak s vl al nieuw draag voor zowel de rechtse d. Marine Le Pen is g overwinnin ndsdien politiek verlam n, rien ne va plus. si haar steu g Frankrijk is ooit. Zonder een nieuwe ontbindin an d er g ti t h d ie mac t rb ve To . et en w rond rstrek De Franse g ment tot een jaar is ve eeste recente le em d , u ro ay B van het par lgers is elijke opvo llen Franço juli 2025 zu s premier, en zijn mog al aanstelling deren. en aanmod verder moet

OKTOBER

MEI

Eden Golan

nemen, is Als we de persaandacht als norm veruit de het conflict in het Midden-Oosten . De Vlaamse 2024 van nis urte gebe belangrijkste uit te leggen ons om best media deden ook hun zijn en de rs toffe slach de en stijn Pale de dat hoofd niet Israëli’s de daders, zodat we zelf ons g. vraa ele mor moeten breken over die sterke Het Eurovisiesongfestival bood een die liek pub e grot het aanwijzing dat a alle Westeenzijdige visie niet deelt. In bijn g van ndin inze de g kree en land pese Euro de bij ten pun 12 van m imu Israël het max moesten publieksstemming. De vakjury’s nken aan ingrijpen om de overwinning te sche aire’ -bin ‘non de van eden het groteske optr Nemo van Zwitserland.

Het cordon wan

kelt

In theorie is het co rdon niet doorbr oken. Geen enkele partij die destijds het char ter van haatsmur Jos Geysels heeft f ondertekend, he eft al officieel een bestuursakkoord met het VB geslo ten. bestuursakkoord en tonen echter aa Enkele lokale n dat het draagv voor het cordon lak afbrokkelt. Het Vl aams Belang kan meebesturen in Ra nst, Izegem en Br echt, samen met mensen die vroe ger nog lid ware n van Open Vld, en zelfs Vooruit. cd&v Het valt op dat de enige partij die beweert het cord on eigenlijk niet te onderschrijven die is die het het ook meest hardnekkig toepast: de N-VA De meest opgem . erkte uitslag van de gemeenteraadver kiezingen was de absolute meerderheid voor Forza Ninove van D’haeseleer moe st geen partijcord Guy D’haeseleer. on doorbreken om kunnen besturen. te

ute nis voor fo e g n a v e g r Eén jaa dent van de moppen et ssische dissi

n Ru -Unie: “H idze was ee ver de Sovjet tieke Valery Chal ij schreef o li o H . p ie p o at t er h e vorige gen ntreerde zijn aandac idden van d m ce Te . n co en d e n im ja vi et reg n h se n as va kl ers en janden tegenstand rmeende vi elen nog steeds in n echte of ve e menigte va en niet-politieke crim egen korter e d kr er w ze ; e, d w u o ar regim ch zw es er b d t rwan in min als sociaal ve raffen en zaten die uit st gevangenis lde t veroordee heden.” omstandig ele rechtbank van Gen eve ti on De correcti genhove tot 1 jaar effec e moppen en n d n La ra an eb V g n es ri aa . Van D s ternetgroep straf, wegen gevangenis ken in een besloten in egebracht, maar ra to straffe uitsp eeft niemand schade beroep h het hof van , die ve j o zi h n en te , g n in La is rs en ye g ae an C ev s eg ola moet toch d g alsnog mildert. Nic Pichal, die elin cht, en Sven jaar geen ra rk ve ft de veroord ee jarigen h kregen dit ver twee minder bezat en verspreidde, o o halidze het C rn r o p aa w er kind . Ik begrijp af tr ls ce e effectiev had.

JUNI

Parlementsverk ie

zin

gen België Het Vlaams Belan g was de partij di e het meeste stemmen won, m aa Bart De Wever. De r de morele winnaar was aangekondigde afstraffing van zijn partij bl eef aangekondigd de uit. Het VB had op voorhand grootste partij te zullen worden, maar ko n da Wever redde, voor t niet waarmaken. De al tv-debatten, de m door sterke optredens in eu geen fan zijn van belen voor de N-VA. Je moet de Wever - hij was ro persoonlijkheid van De nd Conclaaf’ - of blin uit arrogant tijdens ‘Het d beleidsmatige re zijn voor het uitblijven van sultaten, om toe te ge in de arena van ee n verkiezingscam ven dat hij pagne nog steeds Russell Cr owe in Gladiator I is. Vooral de verkiez ingen in Wallonië waren echter opvallend. Links kreeg voor het ee rst in vele jaren slaag. SEPTEMBER de Mossad

AUGUSTUS

Imane Khelif

Olympische Spelen

twee redenen herDe Olympische Spelen zullen om ingsceremonie, open e wok de was Er . den innerd wor ht vertegenmoc jks weli nau waarin Frankrijk nog werd beslodie , nen woordigd worden door autochto Avondmaal ste Laat het van g ottin besp ten met een in een balnen man en d baar door vrouwen met een . jurk zal vooral het onderVan het eigenlijke sportgedeelte s slaan’ memorabel moe tot wen deel ‘mannen die vrou Boksfederatie Imale iona rnat Inte de wel Hoe en. blijv vrouwenboksen, het tot iet toel r mee ne Khelif al niet ht hij zich in moc t, heef en omdat hij XY-chromosom Hij won met gemak. . wen vrou met en met toch js Pari andere atleet die al Ook de Taiwanees Lin Yu-ting, de een man, won in ens weg en, door de IBA was verbann rgewichten. vede jke weli vrou de van e gori de cate

NOVEMBER

Guy D’haeseleer

ngenhove

Dries Van La

Bart De Wever

Eurovisiesongfestival

APRIL

MAART

Donald Trump

Amerikaanse verkiezingen

na ook ‘persoon De man van de maand werd daar de meest wat In e. Tim ens volg ’ jaar van het de Amerikaanse van g ndin psta merkwaardige hero verde Donald politiek mag genoemd worden, vero droogde en ie inat nom se kein ubli Rep eerst de Harris af bij de ala Kam in, n inge daarna, tegen de peil presidentsverkiezingen. deze verkiezing Zoals vorige week geschreven, is toen een was p Trum . 2016 anders dan die van el dat hem op alle geïsoleerde president, met een best werken. Terwijl mogelijke wijzen poogde tegen te veel van zijn nu n lope is, w links nog steeds mur keer betekent Deze . over rs nde nsta tege ige mal voor Amerikaanse de voor nt elpu kant een g zijn verkiezin litiek. ldpo were de ook jk politiek en waarschijnli

Israël schakelt Hezbollah uit

Hezbollah zou een veel moeilijkere tegenstander worden dan Hamas. De militie is beter bewapend en heeft gevechtservaring opgedaan in Syrië, las ik. Israël zal verliezen tegen Hezbollah, voorspelde John Mearsheimer, het orakel van internationale conflicten. Het liep anders. Via tussenpersonen hadden de Israëlische geheime diensten piepers, geladen met springstof, verkocht aan Hezbollah. Ongeveer tegelijk werden die tot ontploffing gebracht. Wat nog overbleef van de kaders van Hezbollah, schakelde onmiddellijk over op walkietalkies. En dan ontploften die ook. Israël viel Libanon binnen, vernietigde het grootste deel van de raketlanceerders en drong de terreurorganisatie terug tot achter de Litani. Hezbollah was zo verzwakt dat het twee maand later niet meer kon ingrijpen om het bevriende regime van Assad te redden.

DECEMBER med al-Golani boe Moham A

Assad n De val van kwam onverwacht. Rebelaalern a

ssad en. D De val van A eling Aleppo ingenom artenhuisje. ts ka hadden plo gime in elkaar als een r net op re familie maa stuikte het zelf en zijn et snelle succes van ch zi n ko e Assad en. H vallen van d heid breng tijd in veilig te danken aan het weg gime. Iran, is re de rebellen steunpilaren van het gen zorgen. ei se buitenland ezbollah hebben hun woord H k Rusland en genlijk een vriendelij lani was o ei G is l’ A n le s. el er ebb ‘Reb ige machth rir al-Sham voor de huid n Al Qaida. Hayat Tah rschillende ve va en staat op atisch vroeger lid er al-Nusra cr o eg o em vr “d e tt n hee j ee ijsten. Dat zi terrorismel n álle burgers worden orden w ri systeem waa rdigd en minderheden a De Sutter tr o o Pe s w al en zo eg , vert hten ” zullen stic beschermd erg waarschijnlijk. t hoopt, is nie

Vlaanderen en de wereld

26 december 2024

HISTORISCH WEEKOVERZICHT

Proximus verloor op 5 jaar tijd 75 procent van zijn beurswaarde

Proximus en bpost die hun beurswaarde vooral zien dalen. De NMBS die ondermaats blijft presteren. Belfius die als staatsbank terughoudend is om lokale besturen te financieren. Wordt het geen tijd om die Belgische staatsbedrijven te privatiseren? Het geld kan voor schuldafbouw of investeringen in defensie gebruikt worden. Alleen lijkt het nu niet het ideale moment voor een verkoop, Belfius uitgezonderd. 4,93 euro. Dat was halverwege december de beurskoers van telecombedrijf Proximus. Vijf jaar geleden lag de koers op 25 euro per aandeel. Een ander bedrijf met de staat als meerderheidsaandeelhouder doet het eveneens slecht op de beurs. Een aandeel van bpost is 1,90 euro waard, in 2018 was dat nog 27 euro. Sinds de beursintroductie van bpost is de waarde van het aandeel met 83 procent gedaald. Wie belegd heeft in Proximus-aandelen zag de waarde ervan de voorbije vijf jaar met 75 procent dalen. Wat is hier aan de hand? Het antwoord is zeer eenvoudig: bedrijven met de overheid als aandeelhouder presteren gewoon minder goed. Nemen we een ander voorbeeld: Umicore. De Federale Participatiemaatschappij (FPIM) stapte in het kapitaal van het recyclagebedrijf. Dat zou ervoor moeten zorgen dat Umicore investeringen in Vlaanderen boven Noord-Frankrijk verkiest. Slim gezien op het eerste gezicht, maar sinds januari 2024 is de waarde van het Umicore-aandeel gedaald met 60 procent, daar waar de beurskoersen van de meeste bedrijven met 15 tot 20 procent zijn toegenomen in dezelfde periode.

DE SUTTER HEEFT HET OP SOCIALE MEDIA MEER OVER DE OORLOG IN GAZA DAN OVER DE BEDRIJVEN DIE ONDER HAAR VOOGDIJ STAAN Hier lopen dus een aantal zaken structureel verkeerd en men kan zich inderdaad niet van de indruk ontdoen dat het feit dat de Belgische staat aandeelhouder is, leidt tot wantrouwen bij de belegger.

De Sutter Ontslagnemend minister voor Overheidsbedrijven Petra De Sutter (Groen) heeft het op sociale media meer over de oorlog in Gaza dan over de bedrijven die onder haar voogdij staan. De indruk overheerst dat de politiek vooral geïnteresseerd is in de honderden miljoenen euro’s aan dividenden die jaarlijks worden uitgekeerd aan de Belgische staat en die helpen om de begroting te stutten. Tegelijk verwacht de politiek echter dat een bedrijf ondanks die financiële aderlating voldoende investeert én voor tewerkstelling zorgt. Drie opdrachten tegelijk, die moeilijk te verzoenen zijn. Bij bpost bijvoorbeeld was de discussie rond

de verlenging van het krantenbedelingscontract vooral bepaald door de vraag in welke mate dat banen zou redden. Het antwoord was positief: 4.000 jobs bleven op die manier overeind bij het postbedrijf.

Proximus Een CEO of manager van een beursgenoteerd staatsbedrijf moet dus constant op verschillende borden schaken en evenwichten bewaren. Neem Proximus. Er moet massaal geïnvesteerd worden om tegen 2026 een 5G-netwerk uit te rollen, maar tegelijk moet CEO Guillaume Boutin de tewerkstelling garanderen. Verder is Proximus actief in het buitenland met een overname van het Indische Route Mobile. Beleggers stellen zich de vraag of dat de taak is van een ‘nationaal’ telecombedrijf. Daar komt nog bij dat Boutin blijkbaar te laat de impact van de komst van een nieuwe telecomoperator - Digi - heeft ingeschat. Dat zijn allemaal elementen die beleggers ertoe aanzetten om het aandeel Proximus van de hand te doen. Op de koop toe is het mandaat van Boutin vorige zomer door de federale regering in lopende zaken verlengd, maar zijn de federale onderhandelaars nu aan het zoeken naar manieren om dat terug te draaien. Bij bpost is er met de nieuwe CEO Chris Peeters iemand aan boord gekomen die het voordeel van de twijfel geniet omdat hij nog niet zo lang aan de slag is. Maar het bedrijf draagt een aantal moeilijke overnames - Radial in de VS en Staci in Frankrijk - met zich mee. Ook een niet-beursgenoteerd overheidsbedrijf als de NMBS blijft op de sukkel.

Belfius Anders is het dan weer gesteld met staatsbank Belfius. Vorig jaar was er sprake van een winst van 1 miljard euro, met als gevolg dat de staat 440 miljoen euro aan dividenden mocht innen. Recent was er wel ergernis dat de staatsbank weigerde kredieten toe te staan aan armlastige lokale besturen in Wallonië, maar dat ongenoegen ebde snel weg. De uiteenlopende prestaties van de staatsbedrijven hebben wel het debat geopend over de relevantie van het aandeelhouderschap van de Belgische staat. Kortom: moeten een aantal van die ondernemingen niet geprivatiseerd worden? Het zou op de tafel van de federale onderhandelaars liggen. De miljarden euro’s die de verkoop van de laatste staatsbedrijven met zich mee zouden brengen, zijn gezien de moeilijke budgettaire situatie meer dan welkom. Het geld kan gebruikt worden om de staatsschuld te doen dalen. Of om een fonds op te richten voor defensie-investeringen. Beter nu dan later privatiseren, zou je dan denken. Maar dat ligt niet zo eenvoudig. Gezien de lage beurskoers en de zwakke reputatie van bpost en Proximus zou de regering hier het belang van 50 procent plus één van de aandelen aan een te lage prijs moeten verkopen. Waarom niet wachten tot de beurskoers opnieuw aantrekt? Alleen zal men daar nog lang op moeten wachten. Idem voor de niet-beursgenoteerde NMBS dat met een slechte internationale reputatie zit. Belfius dat in goede doen is, zou dan weer miljarden euro’s kunnen opbrengen, zelfs bij een gedeeltelijke verkoop of beursgang. Maar dan komt ook een einde aan de stroom van jaarlijks honderden miljoenen dividenden die niet de schuld doen dalen, maar welkom zijn voor de beheersing van het begrotingstekort. Een moeilijke keuze voor de politici.

29 december 1944

De slag om Boedapest begint. Meer dan 1 miljoen Sovjetsoldaten splitsen zich in twee groepen en trekken rechtstreeks naar de stad. Hun doel was Boedapest volledig te omsingelen en de resterende Duitse en Hongaarse troepen af te snijden. De stad werd van alle kanten beschoten en grotendeels verwoest. Meer dan 35.000 burgers kwamen om door verhongering of het oorlogsgeweld. Op dezelfde datum, maar dan in 1890, vond het bloedbad van Wounded Knee plaats in South Dakota. Het Amerikaanse leger probeerde de Lakota-indianen te ontwapenen, maar tijdens hun overgave ontstond verwarring en vielen de eerste schoten. De soldaten openden vervolgens het vuur met geweren en machinegeweren. Zo’n 300 Lakota-indianen kwamen om het leven. Het bloedbad betekende het einde van het grootschalige verzet van inheemse Amerikanen.

30 december 1916

Grigori Raspoetin wordt vermoord door een groep samenzweerders die zijn groeiende invloed op de Russische tsaar wilden stoppen. Raspoetin, een Russische mysticus en adviseur aan het hof van tsaar Nicolaas II en diens vrouw Alexandra Fjodorovna, had door zijn onorthodoxe gedrag en vermeende corruptie een controversiële reputatie opgebouwd. Rusland stond op de rand van een revolutie en de adel hoopte dat zijn dood de situatie zou stabiliseren. Dat bleek echter niet het geval. © ONBEKENDE FOTOGRAAF

Naar de privatisering van de laatste staatsbedrijven?

In het parlement wordt een besluit afgekondigd dat alle werknemers in de privésector toegang geeft tot sociale zekerheid. Het initiatief kwam van Achiel Van Acker van de socialistische partij en werd ondertekend door prins Karel, die op dat moment als regent fungeerde. Verzekeringen tegen ziekte, invaliditeit en werkloosheid werden verplicht gesteld. Het akkoord werd gezien als een teken van solidariteit tussen de verschillende sociale klassen en had als doel de sociale vrede te bevorderen tijdens de naoorlogse heropbouw.

1 januari 2002

De euro wordt officieel in gebruik genomen in alle lidstaten van de Europese Unie. Hoewel de munt al drie jaar digitaal werd gebruikt, werden de Belgische frank en andere regionale valuta vanaf nu fysiek vervangen door de euro. Toenmalig premier Jean-Luc Dehaene en koning Albert II huldigden de munt in. Bij de introductie namen twaalf landen deel. Inmiddels hebben twintig EU-lidstaten de euro als officiële munt, evenals enkele niet-EU-landen zoals Monaco, San Marino en Kosovo. Op 1 januari, maar dan in 1959, werd de Cubaanse president Fulgencio Batista afgezet door revolutionair Fidel Castro.

Koning Albert 2 en J-L Dehaene bij de eerste Belgische euro

2 januari 1492

De Reconquista komt tot een einde. Spaanse troepen slagen erin de islamitische Moren definitief van het Iberisch Schiereiland te verdrijven. Daarmee sneuvelde het laatste grote islamitische bolwerk in Europa. Koning Ferdinand II van Aragón en koningin Isabella I van Castilië heroverden de belangrijke stad Granada. Ook op 2 januari, maar dan in 1959, lanceerde de Sovjet-Unie de ruimtesonde Luna 1, het eerste ruimtetuig dat dichtbij de maan vloog. De missie bevestigde dat de maan geen meetbare atmosfeer had. Luna 1 vloog vervolgens verder in de richting van de zon en registreerde voor het eerst de aanwezigheid van de zonnewind, een stroom van geladen deeltjes afkomstig van de zon. Deze ontdekking was van groot belang Gerardo Sem Pavor is een voor het bePortugese ’reconquistador’ grip van het ruimteklimaat.

3 januari 1990

ANGÉLIQUE VANDERSTRAETEN

Raspoetin

31 december 1999

een kopie van de Concorde, werd in een haastige race sneller voltooid. Daardoor kampte het toestel met technische problemen en crashte het enkele jaren later tijdens een airshow in Parijs.

28 december 1944

Boris Jeltsin neemt ontslag als president van Rusland. Het land kampte al jaren met corruptie en economische problemen na de val van de Sovjet-Unie. Bovendien had Jeltsin gezondheidsproblemen en worstelde hij met alcoholmisbruik. Hij droeg de macht over aan premier Vladimir Poetin, die waarnemend president werd. Enkele maanden later won Poetin met gemak de presidentsverkiezingen. Hij luidde een nieuw tijdperk in van stabiliteit, maar ook van centralisatie van macht. Op dezelfde dag, maar in 1968, maakte het eerste supersonische passagiersvliegtuig zijn eerste vlucht. De Russische Tupolev-144,

De voormalige Panamese dictator Manuel Noriega wordt gearresteerd door Amerikaanse troepen tijdens de invasie van Panama. Bij de operatie werden meer dan 27.000 Amerikaanse soldaten ingezet, samen met 300 vliegtuigen en geavanceerde wapens. Noriega zocht op 24 december 1989 toevlucht in de Apostolische Nuntiatuur, de Vaticaanse ambassade in Panama-Stad. Om hem te dwingen zich over te geven, speelden de Amerikanen dagenlang harde rockmuziek buiten de ambassade. Uiteindelijk gaf Noriega zich over, mede onder druk van Vaticaanse diplomaten. © JUS MARSHALS

ECONOMISCHE ZAKEN

Arrestatie van Noriega

Opinie

26 december 2024

Blauwhelmen voor Brussel? De situatie is onhoudbaar Zondagavond viel er nog maar eens een dode bij een schietpartij in de omgeving van metrostation Aumale. Vrijdag werd in Vorst een vrouw door vier mannen gekidnapt. Intussen trekken de ondernemers aan de alarmbel: “We zitten met een enorm probleem, maar er lijkt toch zo weinig te gebeuren.” Drie bankdirecteurs trokken vorige week aan de alarmbel. In een brief aan onder andere premier De Croo en Brussels minister-president Vervoort vragen ze om de onveiligheid rond hun hoofdkantoren in Brussel aan te pakken. Ze klagen de onveiligheid in de omgeving van de Naamse Poort aan: openlijk drugsgeweld, fysieke agressie, exhibitionisme, prostitutie, bendegeweld, de toename in het aantal daklozen die openlijk drugs gebruiken en mensen lastigvallen, het verloederen van de wijken…

‘Economische woestijn’ De verschillende banken organiseren shuttles om de veiligheid van en naar het werk te verbeteren. De situatie is onhoudbaar. Ex-topmanager en econoom Bruno Colmant trekt aan de alarmbel en vreest dat Brussel “een economische woestijn” wordt als de drugsoverlast en het bendegeweld niet wordt aangepakt. Meer zelfs Brussel, zal geen nieuwe bedrijven meer aantrekken. “Iedereen weet dat we met een enorm probleem zitten, maar er lijkt toch zo weinig te gebeuren”, wijst hij met de vinger naar de politiek. De minister-president heeft zich waarschijnlijk in een kast verschanst, want hij laat niets van zich horen. De ceo’s wijzen erop dat de situatie on-

houdbaar is en dat er dringend moet worden ingegrepen. Ook het metrostation Naamsepoort kreunt onder de overlast, terwijl de MIVB en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest vorig jaar het project Sublink startten om drugsverslaafden op te vangen en hulp te bieden, zonder veel resultaat. Net als de gebruikersruimte Gate vormt dat plan zelfs niet eens het begin van een antwoord op het escalerende druggebruik en bendegeweld.

MINDERJARIGE DRUGSVERKOPERS WORDEN GEMARTELD ALS ZE ONVOLDOENDE OMZET DRAAIEN Dag op dag een jaar geleden schreef de ‘40 comités’, een burgerbeweging van honderden bewoners, handelaars en verenigingen, een open brief aan minister-president Rudi Vervoort waarin ze aangeven dat ze de toenemende overlast meer dan beu zijn. De burgerbeweging vroeg dringende maatregelen, maar intussen is de situatie verergerd. De Britse krant The Guardian schreef een

aantal maanden geleden dat het brutaal geweld in Brussel aan het escaleren is. De krant haalde getuigenissen aan waaruit blijkt dat minderjarige drugsverkopers worden gemarteld als ze onvoldoende omzet draaien. Verkrachtingen van jonge drugsverkopers die te weinig omzet draaien, worden gefilmd en verspreid om hen aan te sporen nog meer te verkopen.

Onmacht van politie en gerecht De politie en het gerecht geven openlijk toe de situatie niet meer aan te kunnen. Bovendien situeert de noodtoestand in het gerecht zich op verschillende niveaus. Het aantal geseponeerde dossiers in verband met mensensmokkel, drugshandel, intrafamiliaal geweld… loopt op. Recent bleek nog dat het Brussels Openbaar Ministerie – zelfs na herhaaldelijk aandringen van de onderzoeksrechter – weigerde om een poging tot diefstal van maar liefst 2 miljard euro bij de internationale effectenhandelaar Euroclear te onderzoeken. Er zijn te weinig speurders, klonk het droogjes. Volgens procureur-generaal Johan Delmulle gaat het jaarlijks om duizenden dossiers die niet behandeld worden. Niettegenstaande enkele successen tegen de welig tierende drugshandel, kan de politie en het gerecht in Brussel de kolkende stroom aan criminele feiten niet meer aan. Drugscommissaris Ine Van Wymersch en korpschef Jurgen De Landsheer moeten het met zoveel woorden toegeven. Tijdens het grote drugsdebat aan de VUB pleitten ze ervoor om de dealers een ander perspectief aan

te bieden. Een opleidingstraject aan de VDAB of een gesubsidieerd tewerkstellingsproject in de zorgsector? Waaraan had de drugscommissaris dan wel gedacht? De voorstellen zijn al even naïef als onhaalbaar en verraden machteloosheid. Zolang het lucratieve verdienmodel van de drugshandel blijft bestaan, zullen de politieagenten in Brussel op achtervolgen aangewezen blijven. Zowat de helft van het aantal diefstallen met geweld in België vindt in Brussel plaats. Dat is een kwart meer dan in 2023. Ook het aantal drugdossiers en schietpartijen stijgt spectaculair. Er zijn meer vuurwapens in omloop, maar voor de rest maakt politiezone Noord gewag van dalende misdaadcijfers. Of gaat het eerder om een afname van aangiften en vaststellingen?

Bewindsvoering Brussel telt intussen 16 hotspots waarin multidisciplinaire teams op het terrein inzetten op veiligheid, preventie en het leven in de wijk. De Brusselse Gewestelijke Veiligheidsraad verwacht daar veel van, maar de drugscriminelen zijn allerminst onder de indruk en spotten in het zicht van de camera’s openlijk met dat initiatief. Burgemeester van Anderlecht Fabrice Cumps (PS) stelt op oudejaarsavond een avondklok in voor jongeren onder de zestien jaar. Zo wil hij brandende auto’s, rellen en aanvallen op hulpdiensten vermijden. Maar meer dan wat symboolpolitiek is dat niet. De situatie is dermate geëscaleerd dat het zelfs geen druppel op een hete plaat is. Tegen de aandacht voltrekt zich de implosie van het Brusselse model, een budgettaire catastrofe en de onmacht van de politiek om ook maar een begin van maatregelen te nemen. Als de overheid niet in staat meer is om de veiligheid te garanderen, dan moeten er dringend blauwhelmen komen en moet het gewest onder bewindsvoering komen om ook maar een begin van uitvoering van de kerntaken te garanderen. JULIEN BORREMANS

Wat wordt de nieuwe naam voor Open Vld? Bij Open Vld wordt er opnieuw over een nieuwe naam gesproken. Alweer, zal de lezer misschien denken, maar na de rampzalige verkiezingen van 2024 en met een voorzitter die echt een breuk met het verleden wil maken, zou het deze keer wel eens menens kunnen zijn. Een nieuwe naam alleen zal nochtans niet volstaan.

mee zou de partij er weer moeten staan, ruim op tijd vóór de volgende federale verkiezingen, tenzij die vervroegd worden.

Geslaagde naamsverandering Ironisch genoeg draagt Open Vld nog steeds de resten in zich van een van de meest geslaagde naamsveranderingen in Vlaanderen én is ze tegelijkertijd het resultaat van een van de grootste mislukkingen op dat vlak. Vlaamse Liberalen en Democraten (VLD) was niet meer of niet minder dan een korte en goede samenvatting van de inhoud van de Burgermanifesten van Guy Verhofstadt en kon in 1992 niet duidelijker de breuk met het PVV-verleden aangeven. Je hoefde de Burgermanifesten echt niet gelezen te hebben om te weten welke richting het met het land uit zou gaan als je voor de VLD stemde, en dat alleen al creëerde een dynamiek die van de VLD een winnaar maakte. Eens de VLD aan de macht gekomen was, bleek de vlag de lading niet te dekken en begon meteen ook de aftakeling. Die aftakeling dacht men te kunnen stoppen door in 2007 een fusie aan te gaan met de twee minipartijtjes Vivant en Liberaal Appèl, en daaraan gekoppeld ook de toevoeging van het nietszeggende ‘open’ aan de partijnaam. We denken niet dat die nieuwe naam ook maar één kiezer bij de liberale partij heeft kunnen houden.

Nietszeggendheid troef

Hoe snel verdwijnt de naam Open Vld?

Niet alleen bij de Vlaamse liberalen, maar ook bij die andere verliezers van de federale verkiezingen, de Franstalige socialisten, wordt er nagedacht over een nieuwe naam. Toch is er een verschil tussen beide partijen: bij de Franstalige socialisten gaat men voorlopig niet verder dan dat een nieuwe naam geen taboe is. Bij de Open Vld is de naam echter zo uitgeleefd dat de partij onder de huidige naam eigenlijk niet meer verder kan.

Herbronning Een naamsverandering alleen zal uiteraard niet volstaan om de negatieve trend van Open Vld om te buigen. Daarvoor zal ook een forse koerswijziging nodig zijn, en we twijfelen er niet aan dat dat ook de wens van partijvoorzitter Eva De Bleeker is. Daar horen toch een paar vragen bij. Een eerste vraag is of het oude partijestablishment haar in die vernieuwingsoperatie zal willen steunen, of nog liever de partij ziet ondergaan dan hun ongelijk toe te geven. De tweede vraag is of dat oude partijestablishment nog in staat is om zo’n vernieuwingsoperatie te saboteren, als het dat dus zou willen doen. Maar de derde en misschien wel belangrijkste vraag is of er in Vlaanderen nog wel nood is aan een liberale

partij. Hoewel geen liberale partij in de traditionele zin van het woord, bedient N-VA vermoedelijk toch een groot deel van het economisch liberale kiespubliek. Het beperkt de mogelijkheden van de liberalen om zich te herpositioneren in het Vlaamse politieke landschap, en tegelijkertijd ook hoeveel succes ze met hun vernieuwingsoperatie kunnen behalen.

IS ER IN VLAANDEREN NOG WEL NOOD AAN EEN LIBERALE PARTIJ? Hoe ver de vernieuwingsplannen van de Open Vld al gevorderd zijn, weten we niet en het is best mogelijk dat daar intern al stevig aan gewerkt is. Maar we constateren toch dat bij die andere verliezer van 2024, de PS dus, er veel meer vaart achter zit, niettegenstaande de crisis daar lang niet zo existentieel is als bij Open Vld. In maart van volgend jaar houden de Franstalige socialisten alvast een startcongres waar de grote lijnen uitgezet zullen worden. Daarna volgen burgerpanels en andere discussiegroepen, om uiteindelijk in 2027 te kunnen concluderen met een vernieuwd partijprogramma, vernieuwde statuten en dus eventueel ook met een nieuwe naam. Daar-

Het is echter niet zo dat veel- of nietszeggendheid het verschil maakt tussen een geslaagde en een mislukte naamsverandering. Kijk naar de omvorming van de PSC naar de cdH: niet meteen een succes, maar niet omwille van de naam (ook niet omwille van het ietwat idiote spelletje met de hoofdletters). Maar ook bij de PSC was de oude naam uitgeleefd en dekte ze al lang niet meer waar de partij voor stond, terwijl cdH dat veel beter deed. Omgekeerd: de omvorming van cdH naar Les Engagés lijkt voorlopig wel een succes, niettegenstaande ‘engagés’ voor een politieke partij al even nietszeggend is als ‘open’. Bij welke partij zouden de politici en de militanten immers niet geëngageerd zijn? Nietszeggende namen lijken trouwens erg in de mode in de eurofractie van de liberalen. Wat moet je immers met de namen in de alliantie rond de Franse president Macron: Renaissance, Mouvement démocrate en Horizons? In Roemenië heet de grootste liberale partij Unie Red Roemenië, in Polen heet ze Polen 2050. En de nieuwste aanwinst uit België Les Engagés dus. De liberale klassiekers heeft Open Vld ondertussen allemaal opgebruikt: ‘vrijheid’ en ‘vooruitgang’ zaten al in de PVV, en ‘liberaal’ en ‘democraat’ in de VLD. Blijft nog over: ‘centrum’, maar dat kan snel doen herinneren aan het mislukte centre démocrate Humaniste. En ‘hervorming’ natuurlijk, maar tenzij men zich in de markt wil gaan zetten als de Vlaamse onderafdeling van Mouvement Réformateur, lijkt ook dat uitgesloten. Wordt het dan toch misschien Unie Red Vlaanderen (of België?) of Vlaanderen 2050? Of wordt het, zoals één van de liberale partijtjes in Italië Actie, of Meer Europa? FILIP VAN LAENEN

Politiek

26 december 2024

Asielshoppen zorgt voor ontsporing kosten asielopvang © BELGA

De Europese Unie kende in 2024 een daling van het aantal asielaanvragen, maar in België was er een stijging van 13 procent. Dat zorgde vorige donderdag voor enkele vragen in de Kamer en de conclusie was dat de asielinstroom te hoog is en de kosten uit de hand lopen. Volgens staatssecretaris voor Asiel en Migratie Nicole De Moor (cd&v) is het allemaal de schuld van de anderen. Het is dus de schuld van de Europese Unie en van andere EU-lidstaten.

Nicole de Moor en Francesca Van Belleghem in het federaal parlement

Nu zei de staatssecretaris dat natuurlijk niet letterlijk. “Daarvoor hebben we beter gecontroleerde buitengrenzen nodig”, klonk het in de Kamer. Om eraan toe te voegen: “Het is niet aanvaardbaar dat mensen doorreizen nadat ze asiel aangevraagd hebben in een ander land.” Bij een actuele vraag in de Kamer is het altijd nuttig om de vragen te stellen ‘waarom?’ en ‘waarom nu?’. Het korte debat kende een paar aanleidingen. Ten eerste de publicatie van cijfers door het Europese statistische bureau Eurostat. Statistieken over de eerste negen maanden van 2024. Ten tweede enkele berichten op sociale media van het jonge Kamerlid Francesca Van Belleghem (Vlaams Belang) na de commissievergadering deze week. Ten slotte verscheen er een opvallend artikel in De Tijd. Het laat zich raden dat de actualiteitsvraag tijdens het vragenuurtje in de Kamer zoals altijd een Vlaams onderonsje was. Dat gaat altijd zo. Iets duikt op in hetzij de Vlaamse of de Franstalige pers en dan bevragen enkel leden van de ene of de andere taalgroep het bevoegde regeringslid. De schaars aanwezige pers en de Kamerleden uit de andere taalgroep luisteren zelfs niet eens.

Waarover ging het? • België is een van de weinige Europese landen waar het aantal asielzoekers dit jaar hoger ligt dan in 2023. In onze buurlanden lag de instroom in de eerste negen maanden (fors) lager. • Het jaartotaal kan daardoor dat van 2022 - een uitzonderlijk jaar - overstijgen. • Op Europees niveau valt het hogere aantal West-Afrikaanse migranten en vluchtelingen op. Voor ons land springt de stijging van het aantal Palestijnse asielzoekers in het oog.

Hoogste cijfers sinds 2015 Het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen (CGVS) gaf in de pers recentere cijfers die bevestigen dat het aantal asielaanvragen het op één na hoogste zal zijn. Het re-

cord dateert uit 2015, toen tijdens de asielcrisis 38.788 personen asiel aanvroegen in België. Opvallend is het zogenaamde ‘asielshoppen’. In Duitsland liep het aantal asielaanvragen terug met bijna een kwart. In Frankrijk met 7 procent en in Nederland met 3 procent. De Oostenrijkers wisten het aantal aanvragen zelfs met 62 procent terug te dringen. Het land was lang net als Zweden, Nederland en België een zeer populaire bestemming. Tot het beleid veranderde. In Noord- en West-Europa liep de instroom met 25 procent terug. In België steeg die dus met 13 procent. In Ierland zelfs met 83 procent. België en Ierland zijn dus de uitzonderingen.

DE FORMATIEBESPREKINGEN SPELEN EEN BELANGRIJKE ROL IN HET MIGRATIEDEBAT EN OMGEKEERD In de armere landen in Oost- en Zuid-Europa tekenden Polen, Italië en Griekenland opvallende stijgingen op. Het gaat niet toevallig om die landen waar de migranten de Europese Unie binnenkomen. Dat is een pijnpunt, want veel van de aanvragers van asiel in die landen blijken later opnieuw asiel aan te vragen in België. Die situatie nam dergelijke omvang aan dat ontslagnemend staatssecretaris voor Asiel en Migratie Nicole de Moor (cd&v) nauwelijks een maand geleden beloofde om in beroep te gaan als de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (RVV), de beroepsinstantie voor asielaanvragen, dossiers ontvankelijk verklaart of erkenningen uitreikt aan asielzoekers die in een ander EU-land al erkenning kregen. Een opvallende groep daarbij waren Palestijnen die eerder in Griekenland of Bulgarije asiel aanvroegen.

Dubbele aanvragen Dat zorgde op 18 december, na de commissievergadering Binnenlandse Zaken, Veiligheid, Migratie en Bestuurszaken, in het federaal parlement voor een alarmerend persbericht van Vlaams Belang. Bijna niemand leest zoiets en het komt zelden in de media, maar meestal volgt dan een vraag in de Kamer op donderdag. De titel van het persbericht luidde: ‘2.384 asielzoekers in opvang reeds erkend in andere lidstaat’. De boodschap was droog en zakelijk. De partij merkte op dat de werklast en de achterstand bij het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen (CGVS) onder die dubbele aanvragen lijdt. “Dat is een rechtstreeks gevolg van het feit dat ook de instroom ongezien hoog blijft”, reageerde Kamerlid Francesca Van Belleghem op de recentste cijfers die in de commissie Binnenlandse Zaken toegelicht werden.

Binnenlandse Zaken gaf dus de cijfers waarmee het Vlaams Belang aandacht probeerde te trekken op het onderwerp. Van Belleghem zei daarop: “Als klap op de vuurpijl is 14 procent van de werklast van het CGVS terug te voeren op aanvragen van personen die elders zelfs al een vluchtelingenstatus kregen toegekend.” Daarnaast merkte ze op dat die 2.384 liefst 7 procent vertegenwoordigen van de opgevangen asielzoekers. Kortom, de helft van de dossiers gaat over aanvragen van personen die al een procedure hebben doorlopen. Van Belleghem herhaalde die stelling in haar Kamervraag toen ze het probleem omschreef: “Personen die al een procedure opstartten in een ander Europees land en hun aanvraag daar geweigerd zagen of het resultaat zelfs niet hebben afgewacht en gewoon zijn doorgereisd naar het Beloofde Land België.”

Chronische achterstand Het Vlaams Belang keerde zich vervolgens tegen de Franstalige kamer van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (RVV), de beroepsinstantie tegen beslissingen van CGVS. Steen des aanstoots is het feit dat de Franstalige kamer amper 20 procent van de negatieve beslissingen bevestigt. Daardoor herbegint die procedure bij het CGVS en groeit de chronische achterstand. Langs Nederlandstalige kant bevestigt de RVV de helft van de negatieve beslissingen. Los van wie dergelijke vraag in de Kamer stelt, is het een opvallende discrepantie puur op basis van de taal van een onafhankelijk administratief rechtscollege. Van Belleghem had na haar persbericht nog een pijl op haar boog en die schoot ze af in de Kamer. Die ging uiteraard over geld. “Straks gaan jullie er een begroting doorjagen waar nog eens tien miljoen euro extra gevraagd wordt voor de opvang van asielzoekers”, zei ze. “Jullie vragen in totaal maar liefst 235 miljoen euro om asielzoekers drie maanden lang op te vangen. In de maanden januari, februari en maart. Dat is evenveel als in 2017 op één jaar werd uitgegeven!” De formatiebesprekingen spelen een belangrijke rol in het migratiedebat en het migratiedebat speelt een rol in de formatiebesprekingen. Het VB-Kamerlid sloot daarom niet toevallig af met een heel scherpe: “Elke dag dat Arizona onderhandelt, gaat 2,5 miljoen euro extra asielbudget de deur uit.” “We zetten concrete stappen om de instroom te beperken”, antwoordde De Moor. Ze voegde eraan toe dat ze hoopte met Arizona te kunnen landen met een sterk asielakkoord. Dat laatste overtuigde de andere vragensteller, namelijk het Vlaamse liberale Kamerlid Kjell Vander Elst (Open Vld), niet: “Bij Arizona gaat het sneller, beter enzovoort worden. We gaan recht op de muur af. Stop met talmen met die regeringsonderhandelingen en stop de instroom.” LODE GOUKENS

Verboden te roken in straal van 10 meter buiten de schoolpoort

In 2025 zullen scholen met een nieuw probleem kampen: ze zullen namelijk een rookverbod vlak buiten de schoolgebouwen en op de openbare weg moeten handhaven, want er komt een rookverbod in een straal van 10 meter rond elke schoolpoort. Om het een beetje surrealistisch te maken, geldt dat rookverbod enkel voor wie in of uit de school komt en niet voor buren of passanten. Roken is slecht voor de gezondheid en daarom moeten kinderen beschermd worden tegen passief roken, maar ook tegen het zien roken, volgens minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (Vooruit). Dat laatste zou kinderen later immers aanzetten tot roken. Vanaf 31 december 2024 treedt daarom een nieuwe wet in werking. Die wet verbiedt om te roken in de buurt van schoolpoorten of in- of uitgangen van scholen.

Aanpassing oude wet De wet van 26 maart 2024 werd ondertekend door Vandenbroucke en de minister van Justitie Paul Van Tigchelt (Open Vld). De scholen beweren dat de wet quasi onuitvoerbaar is. Op zich gaat het niet enkel om scholen: het is in de openlucht verboden door de federale regering om te roken in openbare plaatsen. De wet omvat ook attractieparken, dierentuinen, speelpleinen, kinderboerderijen (tijdens de openingsuren) en sportterreinen, behalve wanneer zich daar een muziekfestival afspeelt van meerdere opeenvolgende dagen. De wet past oudere wetten met rookverbod aan en stelt verder het volgende: “Het is verboden te roken binnen een straal van 10 meter aan de in- en uitgangen van de volgende publiek toegankelijke plaatsen: 1. woonzorgcentra, centra voor kortverblijf, rusten verzorgingstehuizen; 2. ziekenhuizen 3. kinderdagverblijven 4. buitenschoolse opvang 5. scholen voor basisonderwijs, secundair onderwijs, hoger onderwijs en academies voor deeltijds kunstonderwijs 6. openbare bibliotheken. © BELGA

Merk op dat het bij instellingen voor avondonderwijs of volwassenenonderwijs er geen rookverbod is buiten de gebouwen. Binnen de gebouwen zijn al gewestelijke decretale rookverboden van toepassing. De wet heeft verder nog enkele bijzondere gevolgen, waaronder het trekken van een perimeter van 10 meter rond de schoolpoorten of schooluitgangen. Tenminste: alleen zolang die langs de gevel van de school loopt: “Voor een in- of uitgang in een gevel van minder dan 10 meter in de in paragraaf 1 vermelde plaatsen, geldt de perimeter niet. In deze gevallen loopt de rookvrije zone tot aan de grenzen van de gevel.”

Niet voor buren Het rookverbod gaat overigens niet enkel over sigaretten en sigaren. Het is tevens verboden e-sigaretten te roken of te vapen. Zelfs kauwtabak, snuiftabak, snus en nicotinezakjes om in de mond te consumeren vallen onder het nieuwe rookverbod. Schooldirecties kregen de boodschap dat de lokale politie toezicht zal houden en zal verbaliseren. Het gaat hier om strafrechtelijke vervolging van zowel scholen als individuen. De gemeentebesturen moeten geen borden plaatsen voor 1/1/2025; dat moeten de scholen zelf doen. Maar het meest surrealistische aan de wetgeving is voor wie ze van toepassing blijkt te zijn en voor wie niet. Er bestaat immers een uitzondering voor passanten op het voetpad aan de schoolpoort. Ook buren mogen roken. Niet enkel eindigt de perimeter van 10 meter aan het einde van de schoolgevel, maar voor buren (als de straat minder dan 10 meter breed is of als er boven de onderwijsinstelling nog mensen wonen) en passanten (die niet stil blijven staan) geldt het rookverbod aan de schoolpoort niet. Het rookverbod geldt enkel voor wie in of uit de school gaat of in de school werkt of enigerlei band heeft met de school, zoals ouders, leerlingen, leerkrachten, bezoekers en personeel.

Ook het gebruikt van nicotinezakjes en snus wordt verboden

LODE GOUKENS

Nieuwjaarsbrieven

26 december 2024

De Vlaming blijft niet bij de pakken zitten Dat gezin, waartoe ook ik sinds 1980 behoorde, kwam oorspronkelijk uit Oost-Turkije. Ze waren niet christelijk en wisten dus niet wat Kerstmis was. Maar als klein meisje zag ik in deze tijd van het jaar heel wat feestelijk verlichte bomen voor de ramen staan. Ik wist niet wat die bomen te betekenen hadden, maar ik vond ze wel mooi. Mijn vader wist evenmin waar die bomen voor stonden. Hij wist niet dat op 25 december de geboorte van Jezus gevierd werd in het christelijke Europa. Hij wist toen nog niet dat het een feest van hoop en warmte was, wist nog niet dat het een tijd was van cadeautjes, lekker eten, samenkomen met de familie en van liedjes zingen. Dat wist hij toen allemaal nog niet. Hij vond absoluut dat ook wij zo’n kerstboom in huis moesten halen, want zonder kerstboom zouden de Demirs eruit springen. Ze zouden nog meer opvallen. Ons lege raam, zonder kerstboom, zou naar voorbijgangers schreeuwen: “Kijk hier, in dit huis wonen mensen die anders zijn!” Dat wilde mijn vader te allen tijde vermijden. Kortom: mijn vader vond een kerstboom een teken van integratie. En zo geschiedde: het gezin Demir vierde voortaan elk jaar kerst. Het is een traditie waar we tot op heden nooit van

zijn afgeweken. Ik ben trots genoeg om toe te geven dat het de kleine Zuhal was die sindsdien elke december de leiding nam in het ophangen van die kerstversiering. En de kerstboom? Die stond voor het raam, zoals dat in Genk gedaan werd, zodat iedereen kon zien dat wij erbij hoorden. In tegenstelling tot mijn vader groeide ik wel op in Vlaanderen. Ik kon dus wel van kinds af aan de betekenis van Kerstmis leren. Naast een moment om gezellig samen te zijn met mijn dochtertje en mijn familie, is kerst voor mij vooral een feest van hoop. Het is het warmste feest van het jaar, op het koudste en donkerste moment van het jaar. En vandaag lijken het wel bijzonder koude en donkere dagen, in Vlaanderen en de wereld. Er is oorlog in Europa. Economisch zijn de vooruitzichten niet rooskleurig. En ik ben de laatste die je kan wijsmaken dat het goed gaat met ons onderwijs, ooit nochtans wereldtop. Het zijn bange dagen, maar het is bijna kerst. En kerst is een feest van de hoop. En die hoop is er wel degelijk. Maar blinde hoop? Daar koop je niks mee. Hoop moet ondersteund worden door daden. Heel wat van mijn collega-politici zijn nochtans experten in het verkopen van gebakken lucht, maar ik blijf niet bij de pakken zitten. De Vlaming blijft niet bij de pakken zitten. Mijn vader wachtte ook niet op zijn buren die hem kwamen leren hoe en waarom hij kerst moest vieren. Hij zette de kerstboom zelf, op eigen houtje, voor het raam. Ik wens u een zalig kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar. Ik weet dat wij, u en ik, er samen voor zullen zorgen dat 2025 een jaar van de hoop wordt. ZUHAL DEMIR, VLAAMS MINISTER VAN ONDERWIJS, JUSTITIE EN WERK (N-VA)

De familie Demir arriveerde in de jaren 1970 in het Vlaanderen waar ik zo van hou. Om precies te zijn vestigden ze zich in de Genkse wijk Waterschei. Mijn vader werkte er in de steenkoolmijn, met mensen van over heel de wereld: Vlamingen, Koerden, Turken, Italianen, Spanjaarden, Grieken, Polen, … Het was zwaar, gevaarlijk werk. Maar hij gaf er zijn gezin mee te eten.

Dat er in 2025 naar u moge geluisterd worden Weet u wat wielerlegende Rik Van Looy, de ‘Stranger met den baard’ Alex Boeye en het cordon sanitaire gemeenschappelijk hebben? Alle drie hebben ze het einde van 2024 niet gehaald. Voor wat betreft de keizer van Herentals en Boeye is dat bijzonder jammer. Voor wat betreft het cordon sanitaire is dat bijzonder heuglijk. Enkel de traditionele machtspartijen - ditmaal met de N-VA voorop - betreuren het verdwijnen van dat antidemocratische onding.

35 jaar na de val van de Berlijnse Muur, de communistische schandvlek die de burgers hun vrijheid en waardigheid ontnam, is eindelijk ook die andere schandvlek, de Brusselse Muur - het cordon sanitaire - gesloopt. Door het volk, net zoals in 1989 in Berlijn. 2024 was een dubbel verkiezingsjaar. En tweemaal behaalde het Vlaams Belang een stevige overwinning. Geen zinnig mens kon dat ontkennen, hoewel de regimemedia dat uiteraard wel probeerden. Telkens hebben ze gepoogd de stevige verkiezingsoverwinningen van het Vlaams Belang zowaar als een verlies te framen. In juni kozen de Vlamingen overwegend Vlaams en rechts. De twee zogenaamde V-partijen werden met voorsprong de grootste partijen van het land. Het was een

signaal dat kon tellen, maar waarvoor N-VA-voorzitter Bart De Wever doof en blind bleek te zijn. Hij zag er zelfs een reden in om een regering te vormen met linkse belgicisten, en zette zijn bromance met Conner Rousseau nog wat verder. Het werd een bijzonder pijnlijk schouwspel voor de ‘meester-strateeg’ die dacht een afspraak met de geschiedenis te hebben, en een zo mogelijk nog pijnlijker schouwspel voor Vlaanderen.

2025 MOET BEGIN ZIJN VAN NIEUWE ÉCHT DEMOCRATISCHE WIND IN DE VLAAMSE POLITIEK En dan waren er de lokale verkiezingen van oktober. Opnieuw waren de V-partijen aan het feest. Opnieuw werd her en der gehoopt op een Vlaams-rechtse coalitie om de kiezer te geven waar hij of zij om had gevraagd. En met een burgemeester en elf schepenen voor het Vlaams Belang is die coalitie er in enkele gemeenten ook gekomen. Naast een absolute meerderheid in Ninove, werd het cordon sanitaire echt gebroken in Ranst, Brecht en Izegem. Maar niet door wat een natuurlijke partner zou moeten zijn. Integendeel, het was net de N-VA, die stelt tegen het cordon te zijn, die zich overal te lande als de meest hardnekkige en meest hartstochtelijke verdediger van dat antidemocratische misbaksel profileerde. In Izegem was het de vorige N-VA-burgemeester die in de pers het luidst raaskalde over ‘extreemrechts’ in het bestuur. Hij fantaseerde er zelfs bij dat bussen vol gepensioneerden hun geplande bezoek aan Izegem begonnen te annuleren. Het was trouwens diezelfde N-VA-burgemeester die het ‘begrijpelijk’ vond dat werkgevers en vakbonden leden van de lokale partij bedreigden. Het waren integendeel lokale partijen, die niet gebonden zijn aan dictaten vanuit de Wetstraat of ’t Schoon Verdiep, die de demo-

cratische reflex hadden om effectief te luisteren naar de kiezers. De kiezers die net zoals elders in Europa en ook in de Verenigde Staten duidelijk hebben aangegeven de buik vol te hebben van de jarenlange ongebreidelde immigratie die hun veiligheid en hun welvaart onder druk zet. De lokale partijen gingen met iedereen te praten. En dat is een hoopvol en hartverwarmend signaal. Wat dat betreft, kan en moet 2025 het begin zijn van een nieuwe en ditmaal echte democratische wind in de Vlaamse politiek. De start van een beleid waarbij de Vlaamse kiezers en niet de Waalse partijen en hun

slaafse Vlaamse slippendragers bepalen welk bestuur Vlaanderen krijgt. Laat meer democratie dus zijn wat ik u allen toewens voor het komende jaar. Dat er naar u moge geluisterd worden, dus ook naar de communautaire verzuchtingen die in de verkiezingsuitslagen zo duidelijk naar boven kwamen. En dat in 2025 dus het omgekeerde moge gebeuren van wat er momenteel in de eindeloze en uitzichtloze federale onderhandelingen aan de gang is, waar alle communautaire problematieken door formateur Bart De Wever onder de mat geveegd worden. Door de ‘Vlaams-nationalist’ die, zolang de verkiezingscampagne duurde althans, niet in een regering zonder confederalisme wou toetreden. BARBARA PAS, KAMERLID EN ONDERVOORZITTER VLAAMS BELANG

Interview

26 december 2024

MATTHIAS DIEPENDAELE

“Mijn ego vult de functie nog niet helemaal”

Matthias Diependaele (45) leidt nu al enkele maanden de nieuwe Vlaamse regering, maar zegt nog wat te moeten wennen aan de standing die bij het minister-presidentschap hoort. “Ik ben van nature eerder bescheiden, maar je moet die functie op een bepaalde manier wel dragen. Dat betekent natuurlijk niet dat ik naast mijn schoenen ga lopen… Tenzij anderen dat tegenspreken?”, vraagt hij zich af terwijl hij zich even richt naar zijn medewerkers. “Zie je, nu durven ze niets te zeggen”, lacht de N-VA’er. “Het zullen nog altijd kroketten zijn bij de kalkoen, mijn job verandert daar niets aan.” Om enkele seconden later eerlijk toe te geven zelf geen idee te hebben wat de pot schaft op Kerstmis. Zelfs op een zucht van de kerstvakantie zijn het drukke dagen voor Diependaele. Met een klein beetje vertraging loopt de minister-president zijn bureau op het Martelaarsplein binnen, achternagestoven door hondje Lea. “Als ze lastig is, duw je ze maar weg!” De eerste minuten van het interview steelt vooral de hond van de minister-president de show, door rond het hele kantoor van Diependaele te draven. Een kantoor dat overigens na enkele maanden nog niet volledig ingericht is. “Ik heb zelfs de foto’s van mijn gezin nog niet kunnen ophangen. De laatste maanden zijn enorm druk geweest.”

resultaat. De standpunten van onze partij komen mooi terug in het regeerakkoord. Vlaanderen doet het goed, maar we gaan het nog beter maken.”

Moet er nog wel een chemischindustriële sector zijn in Vlaanderen? Tijdens uw passage in De Afspraak ontstond daarover een discussie.

Campagne voeren, formeren of regeren. Wat kiest u?

Bent u al volledig ingewerkt als Vlaams minister-president?

“Ik denk van wel. Iedereen moet zijn rol vinden, ook ik ben moeten groeien in mijn rol. Dat vraagt wat tijd, sommige collega’s komen uit de oppositie en zitten nu in de meerderheid. Maar ik denk dat er geleidelijk aan meer synergieën gevormd worden. Natuurlijk kost het tijd om elkaar te leren kennen. Tijdens de formatie groeide er appreciatie en waardering, omdat je voor een lange periode erg intensief met dezelfde mensen samenwerkt. Er is ernstig onderhandeld en stevig gedebatteerd, maar we hebben ook serieus wat afgelachen onder elkaar.”

“Daar moet absoluut nog plaats voor zijn. Voor alle duidelijkheid, ik begrijp het punt van professor Paul De Grauwe wel dat je voortdurend moet veranderen. Niets is voor eeuwig en we maken vandaag andere dingen dan vroeger. De textielindustrie is voor een groot deel naar het buitenland vertrokken, wij hebben ons gespecialiseerd in textielmachines. Je moet dus doen waar je goed in bent. Maar nu komt er een ander laagje bovenop, want ik ben ervan overtuigd dat we omwille van geopolitieke redenen moeten zorgen dat we bepaalde industrie hier houden, zoals bijvoorbeeld de staalnijverheid. In het regeerakkoord hebben we een aantal strategische sectoren benoemd waar we op willen inzetten.”

“We zijn goed bezig. De functie is natuurlijk erg belangrijk en ik vind dat die ook met voldoende eerbied en respect benaderd moet worden. Dat geldt trouwens voor alle mandaten: we mogen echt wel wat belang hechten aan onze parlementsleden, burgemeesters en schepenen. Dat is niet zomaar een 9 tot 5-baan. Maar aan de andere kant denk ik dat mijn ego de functie nog niet helemaal vult.”

U vindt zichzelf nog te bescheiden? “Ik ben van nature eerder bescheiden, maar het minister-presidentschap is, net als veel andere mandaten, een job waar een bepaalde uitstraling bij hoort. Je kan het eens of oneens zijn met de keuzes die een burgemeester, parlementslid of minister-president maakt, maar de functie betekent wel iets. En dat moeten we op een of andere manier ook dragen, schragen. En dat is iets waar ik nog in moet groeien.”

De politiek heeft er een vermoeiend jaar op zitten. Hoe blikt u terug op 2024? “Die formatie van drie maanden is erg intens geweest. Die maanden zijn in mijn hoofd verdwenen, in oktober leek het nog juni. Maar we hebben er hard aan gewerkt en ik ben tevreden met het

“Dan toch campagne voeren, dat doe ik echt graag. Formeren is ook uitdagend hoor, daar niet van. Maar tijdens de campagne waren we buiten onder de mensen en kan je met hen praten, terwijl we tijdens de regeringsonderhandelingen dagenlang in lokalen opgesloten zaten.”

Is de Vlaamse regering intussen op kruissnelheid? Met Vooruit als nieuwe partner was het misschien even zoeken.

De afgelopen weken lazen we heel wat onheilspellende berichten over de Vlaamse economie en industrie. Hoe serieus is de situatie? “Erg serieus, want achter al die cijfers zitten mensen die ontslagen worden, achter alle bedrijven zitten gezinnen, dat is dramatisch. We weten dat er uitdagingen zijn, we zien de bedreigingen en zien ook wat er op ons kan afkomen. En ik ben ervan overtuigd dat we in Vlaanderen alles in huis hebben om erdoor te geraken. We hebben de arbeiders, we hebben de ondernemingen, we hebben de onderzoeksinstellingen, we hebben het innovatiepotentieel en we hebben nog altijd degelijk onderwijs, dus ik ben ervan overtuigd dat we die dingen aankunnen. Maar dat betekent natuurlijk niet dat we op onze lauweren kunnen rusten en mogen aannemen dat alles vanzelf goedkomt.”

In datzelfde kader gaat het ook over een Vlaamse defensie-industrie. Is de terughoudendheid daartegen in Vlaanderen eindelijk weg? “Ik denk het wel. Ik heb niet gezegd dat we morgen moeten investeren in bommen en granaten. Maar ik denk wel dat we moeten kijken binnen onze eigen economie waar we sterk in zijn.”

Waarom moeten we niet in bommen en granaten investeren? “De overheid moet niet zeggen wat ondernemers moeten maken. De overheid heeft ook niet tegen allerlei bedrijven gezegd dat ze een chemische cluster moesten opstarten in Antwerpen. Dat is economisch zo gegroeid en dan is het aan de overheid om die te ondersteunen, indien nodig. Vijftien jaar geleden zou niemand gezegd hebben dat we in Vlaanderen een gamingsector nodig hadden. Maar plotseling zitten we met de HoWest die daar zeer sterk in staat en dan is het aan de overheid om die opportuniteit te zien en die mee te ondersteunen.” “Hetzelfde zouden we moeten doen met de defensie-industrie in Vlaanderen. Waarin zijn wij sterk? In hoogtechnologisch materiaal en medische componenten. Maar ik ga nu niet zeggen dat we plots vuurwapens moeten maken. We zien wel wat er groeit uit onze eigen sterktes. Zo

moet ieder land dat doen en op die manier krijg je een heel militair arsenaal, samen met de bondgenoten.”

Minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden (cd&v) lanceert via het Nationaal Crisiscentrum een campagne om ons weerbaarder te maken. Heeft u zelf al een noodpakket samengesteld en cash geld in huis gehaald? “Neen, ik ben geen prepper. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het altijd een moeilijk evenwicht vind tussen paniekzaaierij en mensen waarschuwen, daarom dat ik me ook vragen stel bij die uitspraak van Mark Rutte. Finland heeft bijvoorbeeld een zeer lange grens met Rusland: het is logisch dat het oorlogsrisico daar veel meer leeft.

DE POLITIEK MOET SOMS WAT TERUGHOUDENDER ZIJN MET INGRIJPEN Wij liggen verder van het conflict, maar ook hier moeten we bepaalde voorzorgsmaatregelen overwegen. Luchtafweer voor de haven van Antwerpen vind ik bijvoorbeeld niet zo onlogisch. Wie vrede wil, moet zich voorbereiden op oorlog. Dat wil niet zeggen dat iedereen schuilkelders moet bouwen, maar enkele voorzorgsmaatregelen kunnen geen kwaad.”

Moet 2025 een hervormingsjaar worden voor de Vlaamse regering? “Voor mij moet elk jaar dat zijn. De uitspraak komt van een oude communist en nog niet de minste, namelijk Mao, dus gebruik het alsjeblieft niet tegen mij. Maar hij had het over een permanente revolutie en dat vind ik wel een goede term. Je moet als overheid voortdurend de openheid hebben om jezelf in vraag te stellen en bij te sturen. De samenleving en de wereld veranderen continu, dus uw beleid moet zich ook voortdurend aanpassen.”

Zijn er zaken die deze Vlaamse regering fundamenteel anders moet doen dan de vorige? “Qua onderwijs is de ‘sense of urgency’ alleen maar gegroeid. We hebben in de vo-

Interview

26 december 2024

VLAAMS MINISTER-PRESIDENT wat het Grondwettelijk Hof nu van dat stikstofkader zegt, mijn overtuiging is alleszins dat het overeind blijft.”

HET COMMUNAUTAIRE STAAT OOK VOOR MIJ VOOROP, MAAR WE HEBBEN GEEN MEERDERHEID OM DAT DOOR TE DUWEN

In de vorige Vlaamse regering was u minister van Begroting, in dit regeerakkoord staat de ambitie om te besparen op de Vlaamse overheid. Hoe kijkt u naar het initiatief van SpaceXbaas Elon Musk die in de Verenigde Staten het Department of Government Efficiency (DOGE) gaat leiden? Is dat in Vlaanderen ook nodig? “We houden dat zeker in de gaten, al is het maar om iets bij te leren. Er zijn blijkbaar drie miljoen federale ambtenaren in de VS en daar wil hij er een miljoen van schrappen. Ik ben benieuwd of hij daarin zal slagen.”

Kan u dat vertalen naar Vlaamse cijfers? “De eerste vraag is of dat wel nodig is in Vlaanderen. In de Vlaamse ambtenarij monitoren we wel degelijk continu het aantal ambtenaren. Zo hebben we in 2019 een besparing gedaan op het ambtenarenapparaat. Door de zesde staatshervorming kenden we wel een toename wegens een overheveling van personeel van de federale overheid en provincies. Ook de coronacrisis noopte ons ertoe extra personeel aan te werven.”

In het regeerakkoord staat de ambitie om “eerder dan een controlerende overheid te zijn, meer te focussen op kerntaken”. Wat zijn die kerntaken?

rige regering al maatregelen genomen en experten hebben erkend dat dit de goeie richting was. We moeten nu nog een stap verder gaan om resultaten te boeken. Wat betreft de industrie: daar is in de vorige legislatuur nog wat minder naar gekeken. Die komt nu onder druk te staan, dus moeten we daarop ingrijpen.”

Een deel van de problemen komt door de vergunningszekerheid. “Dat klopt. Ook op dat vlak zijn er in de vorige legislatuur wel wat aanpassingen gebeurd, de doorlooptijd bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen is bijvoorbeeld verkort. Dat was eerder symptoombestrijding, nu moeten we ook fundamenteler gaan hervormen en het systeem veranderen. Collega Jo Brouns (cd&v) is daarmee bezig en ik heb er veel vertrouwen in dat we alle stappen kunnen zetten. Maar het is wel een moeilijk gegeven, want je moet dat ook doen binnen een Europees werkveld.”

Binnen de vorige meerderheid vormde dat ook al een groot twistpunt. “Toen ging het vooral over stikstof. We gaan er niet flauw over doen: dat blijft een moeilijk punt. Maar we hebben nu een stikstofkader en daarmee hebben we het scenario van een vergunningenstop gelukkig vermeden. Niets meer kunnen vergunnen was een ramp geweest. We zullen zien

“De mindset binnen de overheid moet veranderen. Dit is eerder een federaal voorbeeld, maar ondernemers moeten door de belastingdienst niet op voorhand als potentiële fraudeur behandeld worden. Zij moeten door de overheid net ondersteund worden, zodat ze met alles in orde zijn. Hetzelfde geldt voor omgevingsvergunningen. Elke vergunning wordt gecontroleerd met de gedachte: ‘Daar staat zeker iets verkeerds in’. Dat is een foute redenering.”

WE MOETEN MORGEN NIET INVESTEREN IN BOMMEN EN GRANATEN, MAAR KIJKEN WAAR WE ZELF STERK IN ZIJN “Dat kerntakendebat benader ik liever vanuit een politiek-filosofisch standpunt. De politiek moet soms wat terughoudender zijn. De dag van vandaag hebben we te snel de reflex om in te grijpen. Er staat iets in de krant, er is een probleem en de politiek gaat het oplossen. En dus gaan we regeltjes maken of geld uitgeven. Soms vraag ik me af of dat wel de juiste manier is. Heeft het altijd maatschappelijk nut om als overheid in te grijpen, overreguleren we niet te vaak? Die afweging moeten we meer maken.” “Het mooiste voorbeeld daarvan was de energiecrisis. Die sloeg in september 2022 keihard toe. Ik herinner me nog zeer goed dat toenmalig minister-president Jan Jambon (N-VA) op het Voka-openingsdebat ondervraagd werd. Ik zat in de zaal. ‘Er moet nú gereageerd worden.’ ‘U moet on-

middellijk ingrijpen!’, klonk het toen. Jan zei toen dat men niet onmiddellijk maatregelen moest verwachten en dat die bekend zouden worden na de begrotingsbesprekingen, enkele weken later.”

DE OVERHEID MOET NIET ZEGGEN WAT ONDERNEMERS MOETEN MAKEN “Er was toen veel heisa over het feit dat de Vlaamse regering minder snel handelde. De overheid die onmiddellijk gereageerd had en gigantisch veel geld had uitgegeven, kreeg drie maanden later een rapport waarin stond dat de verleende steun niet goed was terechtgekomen. Dat was de federale overheid. De Vlaamse regering heeft onderzocht hoe ze het best gericht kon ingrijpen. Wij hebben ook veel geld uitgegeven, maar dat is toegekomen waar het moest toekomen. Maar dat paniekvoetval leidt té vaak tot paniekbeleid.”

Gaat de politiek te vaak mee in die mediastormen? “Ja, dat denk ik wel. Maar dat is ook een perfect natuurlijke reflex. Wij politici willen behagen, we willen de mensen tevreden stellen. Maar soms moeten we durven zeggen dat we het probleem wel zien, maar toch nog eens goed moeten nadenken hoe en of we kunnen ingrijpen.”

Anderzijds is er niet altijd de tijd of de luxe om lang te discussiëren over maatregelen. “Neen, aan het begin van de coronapandemie was dat veel moeilijker. We hebben toen op drie dagen tijd de ondersteuningspremie, toen nog de ‘hinderpremie’, voor bedrijven uitgewerkt. Op drie dagen was die af, maar we hebben dat systeem nadien nog twaalf of dertien keer bijgestuurd en aangepast.”

De overheid zou ondernemers niet vooraf als fraudeurs mogen behandelen, maar anderzijds staat er in het Vlaams regeerakkoord wel dat er praktijktesten ingevoerd worden op de arbeidsmarkt. “Dat is omdat 30 van de 36 sectoren al op vrijwillige basis convenanten hadden afgesloten waarin ze meegingen met die praktijktesten. Als je al zo ver zit, kan je even goed zeggen dat je het invoert.”

Was dat een goedkope toegeving voor N-VA in de regeringsonderhandelingen? “We zijn met drie verschillende partijen die dingen op tafel gelegd hebben. Sommige dingen zijn afgesproken, andere niet. Dit was iets dat al zeer ver gevorderd stond en al gebruikt werd. Voor het overige: met of zonder praktijktesten vind ik het absoluut in het belang van bedrijven en ondernemers dat zij alle arbeidskrachten die er zijn, proberen te gebruiken. Ook al zijn er veel ontslagen gevallen, er is nog altijd een krapte op de arbeidsmarkt. Dus laat ons iedereen aan het werk krijgen, ook mensen van vreemde origine.”

gen bevoegdheden werken aan Vlaanderen. We gaan dat niet laten afhangen van het federale niveau, al kom je elkaar uiteraard soms wel tegen.”

Heeft u als minister-president verzoeken richting de federale onderhandelaars? Wat moet er zeker in het akkoord staan? “Als minister-president niet. Er staan in het regeerakkoord wel wat zaken over gedeelde bevoegdheden, maar we hebben geen eisen opgesteld richting het federale niveau. Maar als N-VA’er vind ik vooral dat we de Vlaamse welvaart moeten verzekeren. Daar heb je verschillende instrumenten voor.”

Bijvoorbeeld door institutionele hervormingen op tafel te leggen? “Het communautaire staat voor mij voorop, maar goed: we weten ook dat we geen meerderheid hebben om dat door te duwen. Ik hoop dat we daar meer en meer mensen van kunnen overtuigen, maar dat is nu eenmaal de verkiezingsuitslag.”

Is minister van Mobiliteit Annick De Ridder (N-VA) klaar om het Vlaamse treinverkeer te regelen? Een gelekte nota sprak over de splitsing van de NMBS. “Ik denk dat Annick voor alles klaar is en alle bevoegdheden aankan (lacht). Maar we zullen zien of dat er federaal doorkomt. Daar kan ik geen voorspellingen over doen.”

Dat was effectief een van de enige communautair getinte voorstellen die uit de federale onderhandelingen naar buiten kwamen. Het stilzwijgen daarrond is opvallend. “Kijk, de algemene regel is dat als het stil is rond een formatie, dat een goed teken is. Geen nieuws is soms goed nieuws. Maar het is vandaag niet echt stil, want het gaat misschien niet over het communautaire, maar er worden toch veel zaken gelekt. Maar ik wil geen uitspraken doen over de federale onderhandelingen die het de collega’s nog moeilijker maken dan het al is.”

Zou u als lid van de Vlaamse Volksbeweging vandaag mee protesteren tegen het gegeven dat er al zo lang geen communautaire vooruitgang is? “Ik ben opgegroeid binnen de VVB en ik heb altijd zeer duidelijk gezegd dat we op twee sporen moeten werken. Ten eerste is er het institutionele: we moeten ervoor zorgen dat de staatsstructuur van dit land veranderd wordt. En ten tweede, en dat is waar ik mij nu op toespits, is er het feit dat we Vlaanderen moeten opbouwen. We moeten ervoor zorgen dat de Vlaming aanvoelt waarom het in zijn voordeel is dat Vlaanderen zelf kan beslissen. Daar is ook nog veel werk aan. We moeten ervoor zorgen dat wat we zelf doen, we effectief beter doen.” WANNES NEUKERMANS

Bent u tevreden dat u in deze kerstperiode Matthias Diependaele bent met een Vlaamse regering op de rails en niet Bart De Wever die in moeilijke onderhandelingen zit? “Goh ja, we hebben met de partij natuurlijk altijd samengewerkt. Kijk, we hebben nood aan een goeie federale regering die durft doorpakken en de hervormingen doorvoert die nodig zijn om de Vlaamse welvaart te verzekeren. Dat is de reden waarvoor N-VA aan tafel zit: wij willen zorgen dat Vlaanderen er morgen beter voorstaat dan vandaag.”

Het zou handig zijn om als Vlaamse regering nog eens een ‘parallelle’ federale regering te hebben. Matthias Diependaele

“Dat is geen noodzaak, maar misschien wel handig. Ik wil toch vooral binnen onze ei-

Betaalt jouw ziekenfonds het lidgeld van je sportclub tot 30 euro terug?

Hoofdzetel:

Hoogstratenplein 1 - 2800 Mechelen Tel 015 28 90 90 - www.vnz.be

Word lid van het VNZ.

10 Buitenland

26 december 2024

DUITSLAND

Artsenkamers willen legalisering cannabis ongedaan maken

Duitse artsen willen snelle en fundamentele wijzigingen in het gezondheidssysteem in Duitsland. Het gaat dan over cannabisgebruik, over lobbywerk door de medische industrie en over huisartsen als eerstelijnsgeneeskunde. De Bundesärztekammer (een soort Orde van Geneesheren) vraagt in een nota aan de komende Duitse Bondsregering de legalisering van cannabis terug te draaien. Daarboven pleit ze om taksen op tabak en nicotineproducten te verhogen en een suikerbelasting in te voeren. E-sigaretten met aroma zou de Duitse overheid dan weer moeten verbieden. De nota werd gepubliceerd door het Redaktionsnetzwerk Deutschland. Artsen in Duitsland willen vooral kinderen en jongeren beschermen tegen drugs en voedingsmiddelen met te veel suikers en vetten. Productreclame die gericht focust op die leeftijden, willen geneesheren verboden zien.

Naar een andere organisatie van het gezondheidsbeleid in Duitsland

rampzalige Ampelcoalitie heeft veel werk op de planken gelegd. Werk inzake economische relance, inzake het terug veilig maken van Duitsland en het beperken van ongecontroleerde migratie, maar ook werk op het vlak van energie en gezondheidszorg. Het is alle hens aan dek in Duitsland. PIET VAN NIEUWVLIET

FRANKRIJK

Regering sluit Moslimbroederschapinstituut

Als laatste wapenfeit van de ontslagnemende Franse minister van Binnenlandse Zaken, Bruno Retailleau, kan het tellen. Op woensdag 4 december vielen politiediensten het zogenaamde IESH (Institut européen des sciences humaines – Europees instituut voor menswetenschappen) in de Morvan binnen. De onderwijsinstelling werd officieel beschuldigd van ‘witwaspraktijken, misbruik van vertrouwen en het niet naleven van de verplichting om buitenlandse financiering aan te geven’. Eerder had de directeur van het instituut, Larabi Becheri, in een onderzoekscommissie van de Franse Senaat nog verklaard: “We hebben nooit geld van de Moslimbroederschap ontvangen”. Het complex van IESH in de Morvan beslaat een domein van 11 hectare. IESH wordt er door Frankrijk van verdacht gefinancierd te worden door Qatar. De instelling leidt elk jaar 200 leerlingen op, en dat in drie leergangen:

De Orde van Geneesheren wil dat het gezondheidssysteem in Duitsland beter wordt georganiseerd, wat in het voordeel van iedereen is, aldus de nota. “Het Duitse gezondheidssysteem wordt gekenmerkt door een omzeggens niet-gestuurde en weinig gestructureerde toegang tot ziekenhuizen.” Daardoor is het bijzonder moeilijk een individuele en veilige verzorging voor elk te garanderen. Een verbetering zou het zijn, zeggen de Artsenkamers, mochten patiënten in de eerste plaats naar hun huisarts gaan, die dan, zo nodig, naar specialisten kan doorverwijzen. De Artsenkamers vragen bijkomend dat lobbywerk door financiële investeerders in artsenpraktijken zoveel mogelijk wordt ingeperkt. Het is “niet langer verenigbaar met het beroep van deze vrije beroepen” als “derde investeerders, die gericht zijn op omzet en winst het aanbod en therapiebeslissingen van artsen bepalen”, luidt het in het schrijven van de Duitse Orde van Geneesheren. Het lijkt erop dat in het zicht van de komende Duitse parlementsverkiezingen van februari 2025 alle sectoren zich roeren. De

Koranstudie, islamitische theologie en de Arabische taal. Wie de verplaatsing niet kan maken: de lessen worden ook in zogenaamd afstandsonderwijs aangeboden. Het domein werd in 1990 gebouwd op terrein dat aan de voormalige Franse president François Mitterrand toebehoorde. Mitterrand wou imams ‘op zijn Frans’ laten opleiden.

Eerder werd al een ander IESH gesloten IESH zelf is een initiatief van de Franse Union des organisations islamiques de France (UOIF), later omgevormd tot Musulmans de France. Die vereniging staat dicht bij de Moslimbroederschap. Tijdens de zomermaanden is de campus gesloten, maar worden er vakanties aangeboden voor jongeren tussen 6 en 17 jaar. Omdat de organisatoren bepaalde overheidsregels niet wensten na te leven, werd de vakantiekolonie enkele jaren geleden al gesloten. Eertijds was er ook een IESH in Saint-Denis, maar dat werd in 2019 door de Franse overheid gesloten wegens een ‘veiligheidsrisico’. En begin 2024 vertrok de voorzitter van IESH Saint-Denis, Ahmed Jaballah, naar Tunesië nadat hij het bevel had gekregen het grondgebied te verlaten wegens illegaal verblijf en verstoring van de openbare orde. Het is Marion Maréchal die de kat de bel aanbond en wees op de veiligheidsrisico’s. Zij beschuldigde dat IESH ervan gefinancierd te zijn door Saoedi-Arabië en Qatar. Hoe de vork precies aan de steel zit, in voorlopig nog onduidelijk, maar de Franse overheid besliste om niet te wachten op de resultaten. PIET VAN NIEUWVLIET

FRANKRIJK

DUITSLAND

Als het Franse Rekenhof een disfunctie in de openbaarheid brengt, zoals op 27 november over de drugshandel in Frankrijk, wordt er aandachtig geluisterd. Het is niet de eerste Franse staatsinstelling die inzake drugshandel en drugsgeweld aan de alarmbel trekt, maar het is zeker één van de belangrijkste signalen dat een en ander totaal verkeerd loopt. Het rapport van het Rekenhof vervolledigt de resultaten van een eerdere parlementaire onderzoekscommissie. Twee zaken vallen op: de exponentiële groei van de drugshandel en de infiltratie van drugs in de Franse maatschappij.

Duitsland heeft het ‘geschafft’, zo blijkt. Van stroomexporteur naar stroominvoerder. Na het sluiten van de Duitse kerncentrales, blijken onze oosterburen bij windluwte aangewezen op import van elektriciteit uit de buurlanden. Duitsland tekende een record op bij de invoer van energie uit kerncentrales: van de 40 miljard kilowattuur aangekochte elektriciteit uit het buitenland was niet minder dan 16,5 miljard kilowattuur afkomstig van kerncentrales.

Een drugsstaat wordt over het algemeen gedefinieerd als een overheid ‘waarin alle staatsinstellingen geïnfiltreerd zijn door de macht en de winsten die drugshandel genereert’. Frankrijk, aldus de onderzoekscommissie, is zowel een markt waar drugs massaal worden verkocht als een draaischijf voor de drugshandel. In 1950 telde men 600 drugsverslaafden in Frankrijk, in 2022 was dat aantal opgelopen tot 600.000 cocaïnegebruikers. Nog andere cijfers? In 2016 gaf 54 procent van de gemeenten in Frankrijk aan met drugshandel te worden geconfronteerd, in 2022 steeg dat cijfer tot 79 procent van de gemeenten.

Zwaar geweld vloeit rechtstreeks voort uit uitbreiding afzetmarkten Uitbreiding van de vraag naar drugs zorgt natuurlijk voor meer drugs en meer omzet uit drugshandel. Die uitbreiding van de drugshandel zorgt ontegensprekelijk voor meer overlast en geweld. Zo telde men in Frankrijk 315 druggerelateerde moorden of

moordpogingen in 2023, een stijging ten opzichte van 2022 met 57 procent. Het zal niet verbazen dat het aantal politieagenten werkzaam in de OCTRIS en OFAST (het Franse antidrugsagentschap) steeg van 98 in 2018 naar 200 in 2023. Een verdubbeling, maar veel te weinig om een efficiënte dam op te werpen tegen het drugsgeweld. Wat het Franse Rekenhof zeer verontrust, is de steeds groter wordende infiltratie van Franse diensten die als doel hebben de drugshandel te bestrijden. Want “de drugshandel beschikt blijkbaar over middelen die superieur zijn aan die van de overheden”, zegt het Rekenhof. Alles kan door drugscriminelen worden gekocht, ook personeel. Het rapport citeert de beroepen waarop drugscriminelen focussen: dokwerkers, douanepersoneel, leden van de veiligheidsdiensten, politici, magistraten en advocaten, en hun personeel. Ziet u de overeenkomsten met de drugsproblematiek in België en in de haven van Antwerpen? PIET VAN NIEUWVLIET

Dat is ongeveer de helft van de elektriciteit die in het jaar 2022 door de laatste drie nog op het net aangesloten Duitse kerncentrales werd geproduceerd. Sinds de befaamde energiebocht van de Duitse Bondsrepubliek, komt het grootste deel van de ingevoerde elektriciteit uit Frankrijk. Alleen al in vergelijking met vorig jaar verdubbelde de invoer uit Frankrijk naar het Duitse net. Een ontwikkeling waarvoor niet enkel critici van de overhaaste kernuitstap hadden gewaarschuwd.

Rekenhof trekt aan Nooit méér elektriciteit alarmbel omtrent drugs- van kerncentrales handel en drugsinfiltratie geïmporteerd

Groene hypocrisie

kernenergie Duitsland een exportland van elektriciteit was. Volgens energie-experts kan Duitsland niet langer de bevoorradingszekerheid waarborgen uit eigen energiebronnen. Energie-econoom Manuel Frondel spreekt duidelijke taal in de Duitse krant: “Door overhaast uit de kernenergie te stappen, gedraagt Duitsland zich tegenover zijn buurlanden op een uitgesproken egocentrische manier. Ze gaan ervan uit dat het stroomdeficit in eigen land door andere landen zal worden opgevuld.”

De Duitse krant Bild Zeitung citeert uit het ‘Radiant Energy Report’, dat aangeeft dat de import van elektriciteit in het jaar 2024 reeds het drievoudige was van de invoer in 2023 - en de cijfers dateren van begin december. Want blijven wind en zon weg - zoals dat in de winter vaak het geval is -, dan is er voor onze oosterburen geen andere keus dan energie in het buitenland aan te kopen. Tenminste als ze geen gas- en koolcentrales wensen in te zetten. Merkwaardig allemaal, zeker als men bedenkt dat vóór de uitstap uit

Bruinkoolwinning in Duitsland t.g.v. de Energiewende

PIET VAN NIEUWVLIET

Buitenland

26 december 2024

OPINIE

Wie een hoofddoek draagt op de werkvloer kan niet voor de overheid werken Een van de discussiepunten bij de vorming van een nieuwe meerderheid in Antwerpen was de vraag of ambtenaren aan het loket levensbeschouwelijke kentekens mogen dragen. Alhoewel het debat in abstracte termen wordt gevoerd, is het probleem terug te brengen tot één enkele categorie: moslima’s die wel voor de overheid willen werken, maar weigeren om tijdens de werkuren hun hoofddoek af te nemen. De N-VA hield vast aan het principe dat de neutraliteit van de overheid ook zichtbaar moet zijn. Ambtenaren kunnen bijgevolg hun persoonlijke overtuiging niet tonen wanneer ze in aanraking komen met het publiek. De socialisten hadden in 2007 zelf nog een verbod op het dragen van levensbeschouwelijke tekens ingevoerd. De partij heeft ondertussen om opportunistische redenen, maar evengoed omwille van een gebrek aan ideologische beginselvastheid, een bocht van 180 graden gemaakt. Het compromis lijkt nu te bestaan in de invoering van een uniform met hoofddeksel. Of men daarmee ‘de polarisatie zal ontmijnen’, valt nog zeer te bezien. Voor de politieke islam is dat soort schermutselingen maar het begin van de oorlog, niet het eindpunt.

IN EEN AANTAL STEDEN EN ORGANISATIES IS DE NEUTRALITEIT IN WEZEN AL OPGEGEVEN Ook andere steden en organisaties worden vanzelfsprekend met de problematiek geconfronteerd. Naarmate de islam zich

verspreidt, komt de vraag ook op de kleinere gemeenten en organisaties af. Men kan dus maar beter een helder standpunt innemen voor de eerste concrete casus zich aandient. In een aantal steden en organisaties is de neutraliteit in wezen al opgegeven, ook al heeft men dat gecamoufleerd door een ‘herdefiniëring’ van het begrip ‘neutraliteit’. Dat wordt nu geïnterpreteerd als de gelijke behandeling van alle overtuigingen, waarbij ambtenaren hun persoonlijke identiteit mogen uitdrukken zolang dat niet leidt tot bevooroordeelde dienstverlening. Het is een prachtig voorbeeld van hoe men door manipulatie van de taal het debat kan perverteren. George Orwell omschreef dat in zijn ‘1984’ als ‘dubbeldenken’. ‘Oorlog is Vrede’ en ‘Vrijheid is Slavernij’ decreteerde de Partij in het boek van Orwell. Anno 2024 kunnen we daar in Vlaanderen aan toevoegen: ‘Hoofddoeken zijn Neutraliteit’. Ik zou overigens wel eens willen weten hoe lang die nieuwe definitie overeind blijft wanneer er een ambtenaar met een T-shirt van het Vlaams Belang of een petje van de N-VA op de werkvloer verschijnt. Wedden dat men dan plots een stuk minder ‘inclusief’ zal denken? Ik heb een uitgesproken mening over deze zaak. Als schepen in Aalst was ik voor-

REISGIDS DOOR DE INTERNETJUNGLE

Dinesh D’Souza

stander van de meest strikte interpretatie van neutraliteit, niet alleen in contacten met het publiek, maar op de werkvloer tout court. Kledij dient niet enkel om je lichaam warm te houden. Kledij biedt ook de mogelijkheid om een functie, een sociale status en een persoonlijke of collectieve identiteit uit te drukken. Kledij geeft ons ook de kans om te laten merken dat we aan de sociale verwachtingen willen voldoen. Je komt niet in sportkledij naar een sollicitatiegesprek. Je komt niet op teenslippers naar een begrafenis. Je komt niet in een maatpak naar een barbecue bij vrienden. En dus ook: je komt niet met religieuze of ideologische kentekens op de werkvloer.

In een roman zou Dinesh D’Souza een ongeloofwaardig personage zijn. Hij werd geboren in Mumbai, waar hij bij de jezuïeten studeerde. Zijn ouders waren katholieken afkomstig uit de deelstaat Goa, een voormalige Portugese kolonie. Hij emigreerde naar de VS, publiceerde een reeks zeer controversiële rechtse artikels en werd onder andere adviseur van president Reagan.

Door onze kleding aan te passen aan de gelegenheid, laten we zien dat we een situatie correct inschatten, dat we van plan zijn om de rol te spelen die van ons verwacht wordt en dat we respect opbrengen voor de andere mensen. Wie op de werkvloer van de overheid een hoofddoek wil dragen, stuurt het signaal uit dat men de persoonlijke voorkeur belangrijker vindt dan de functie die men opneemt. Dat soort mensen lijkt mij niet geschikt om voor de overheid te werken.

Ik vond zijn boeken ‘The End of Racism’ en ‘What’s So Great About Christianity’ zeer overtuigend. Zijn documentaires heb ik niet gezien, maar als ik lees hoe hij door de woke media wordt verketterd, belasterd en uitgescholden, en hoe hij op Wikipedia wordt beschuldigd van het verspreiden van ‘conspiracy theories’ omdat hij zaken aankaart die absoluut waar zijn - onder andere over Obama en Bill en Hillary Clinton -, dan zie ik dat als een aanbeveling. Zoals het ook een aanbeveling is dat hij gevangen heeft gezeten in een ‘halfway-house’, officieel wegens een overtreding van de regels voor partijdonaties; iets waarvoor linksen nooit zo zwaar gestraft worden. Mijn belangrijkste punt van kritiek is dat D’Souza gelooft dat conservatieve moslims, joden en christenen bondgenoten kunnen zijn in de strijd tegen het linkse secularisme. Maar dat is een randbemerking. Bekijk bijvoorbeeld het ultrakorte YouTubefilmpje ‘The Best Case For Capitalism over Socialism You’ll Ever Hear’, ‘Socialism Analogy with the Grocery Store’ of ‘Students ask D’Souza to prove the Democrats’ racist history’.

KARIM VAN OVERMEIRE

KLEDIJ GEEFT ONS DE KANS OM TE LATEN MERKEN DAT WE AAN DE SOCIALE VERWACHTINGEN WILLEN VOLDOEN

OPINIE

Massamoord in Maagdenburg Over de feiten bestaat geen twijfel: een Saoedi reed met een SUV in op de bezoekers van een kerstmarkt in Maagdenburg. Daarbij vielen vijf doden en honderden gewonden. Een jaar geleden had hij op X geschreven dat de Duitse staat Saoedische vluchtelingen vervolgde en dat de wraak nog zou komen. Nu heeft hij de daad bij het woord gevoegd.

Hij had al eerder met geweld gedreigd, en de Saoedi’s hadden al eerder voor hem gewaarschuwd. Maar al die alarmsignalen waren genegeerd. De zaak wordt echter ingewikkelder nu blijkt dat hij zich al jaren van de islam had afgekeerd en een militante atheïst was geworden, die zelfs fundamentele kritiek op de islam had geleverd. Een interview uit 2019 met de FAZ (Frankfurter Allgemeinen Zeitung) bewijst dat. Hij zou ook enkele lovende dingen hebben gepost over AfD.

ISLAMOFOOB, EEN WOORD DAT INHERENT LEUGENACHTIG IS Er was één positief punt in de reacties van de overheid en de media: de identiteit en de achtergrond van de dader werden nog dezelfde dag bekendgemaakt. Gewoonlijk houdt men zulke informatie zo lang mogelijk achter. Men laat het nieuws rotten tot de uiteindelijke schoorvoetende onthulling dat het alweer een moslim was geen emotionele impact meer heeft. Het is een censuurprocedé dat vrijwel alle westerse media toepassen. Deze keer niet.

de niemand dat dit een geval van fanatiek atheïsme was. Dat zou kunnen kloppen met de materiële feiten, maar niet met de psychologie die we uit de geschiedenis van bekeringen kennen. Mensen die zich tegen hun religie afzetten, hebben vrijwel altijd twee kenmerken gemeen: zij zijn fanatieker dan gelovigen die in een bepaalde overtuiging zijn opgevoed en als dat fanatisme tot terreur leidt, dan is die bijna altijd gericht tegen het ‘oorspronkelijke’ geloof van de bekeerling. Na de Russische Revolutie begonnen bolsjewieken van Joodse afkomst religieuze joden te vervolgen. Natuurlijk zijn hierop vele individuele uitzonderingen, maar het patroon is duidelijk. Zelfs achter waanzin schuilt een diepere logica. Als we dat op de Saoedische terrorist toepassen, dan zou hij met zijn SUV een moskee binnengereden zijn. En zeker als hij behalve atheïst ook ‘islamofoob’ was.

Een woord dat inherent leugenachtig is. Een fobie is de angst voor een onbestaand gevaar. De islam is écht gevaarlijk.

Of islamitische geloof teruggevonden? Dat belette niet dat de socialistische minister van Binnenlandse Zaken Nancy Faeser domweg verklaarde dat de dader ‘islamofoob’ was. Echt? We herhalen de vraag: waarom reed hij dan op een christelijke kerstmarkt in en niet op een moskee? Nog een raadsel: oorspronkelijk schreven de Duitse media dat de dader een sjiiet was. In Saoedi-Arabië is dat een minderheidsgroep die met de Iraanse vijand wordt geassocieerd. Maar over dat sjiitische element wordt nu geen kik meer gegeven.

Wat is de waarschijnlijkste hypothese? Dat die man inderdaad een periode van twijfel en atheïsme heeft doorgemaakt en misschien eventjes geprobeerd heeft een nieuwe psychologische thuis bij AfD te vinden, maar dat hij gewoon is teruggevallen in de islamitische denken geloofspatronen waarin hij decennialang heeft geleefd. Je kan een leeuw een tijdje gras laten eten. De Groenen proberen dat. Vegetarische leeuwen… Maar zijn ware vleesetende aard komt ten slotte altijd weer naar boven.

DE DADER WAS EEN SJIIET Hebben we dat na de massamoorden van Hamas op 7 oktober 2023 op kleinere schaal ook niet zien gebeuren met moslims als Fouad Ahidar en Abou Jahjah? Tot Israël en de Joden in beeld kwamen. Toen verdween die redelijkheid als sneeuw voor de islamitische zon. Ik beweer niet dat de terrorist van Maagdenburg door de gebeurtenissen in Syrië is ‘getriggerd’ tot een terugval in zijn oude geloof. Voorlopig is er niets dat daarop wijst. Het kan iets heel anders zijn geweest, misschien iets heel kleins. Er is ook niet veel nodig om een vegetarische leeuw zich weer op een stuk vlees te laten storten. Chassez le naturel, il revient au galop. PAUL BÄUMER

Sinds de Franse Revolutie, de Commune van Parijs en de marxistische revoluties in de twintigste eeuw weten we dat er inderdaad moordzuchtige atheïsten bestaan, heel veel zelfs. Maar vreemd genoeg beweer-

Atheïst…

Bloemen voor slachtoffers aanslag

12 Interview

26 december 2024

GUY-DAVID LAMBRECHTS (ANTWERPS MODEONTWERPER)

“Een politicus dwingt respect af met wat hij draagt” Antwerps burgemeester, N-VA-voorzitter en formateur Bart De Wever is een van de weinige politici die steevast ‘strak in het pak’ de politieke arena betreedt. De meningen over zijn soms kleurrijke kostuums durven al eens uiteen te lopen. Maar wie is nu precies de man die ervoor zorgt dat de formateur steeds piekfijn aan de onderhandelingstafel verschijnt? ’t Pallieterke trok naar Antwerpen voor een gesprek met modeontwerper Guy-David Lambrechts.

uy-David Lambrechts mag niet alleen Bart De Wever tot zijn klanten rekenen, maar ook verschillende BV’s en ‘gewone’ mannen die op zoek zijn naar een origineel trouwkostuum. Hoewel hij dus niet het gevoel heeft dat hij louter gereduceerd wordt tot ‘de kleermaker van Bart De Wever’, komen toch veel mensen bij Lambrechts terecht omdat ze op zoek zijn naar het zogenaamde ‘Bart De Wever-kraagje. De hemden van deze Antwerpse ontwerper onderscheiden zich door de afgeronde vorm van de kraag. Dat is niet alleen een esthetische keuze, maar ook een praktische.

BEN WEYTS VINDT DAT HIJ GEEN KOSTUUM MOET DRAGEN EN EEN BEETJE ONNOZEL MAG DOEN “Het belangrijkste voordeel is dat een ronde kraag niet drukt op het sleutelbeen”, legt Lambrechts uit. “Ik heb de test gedaan bij jongeren: om 10 uur ’s avonds had iedereen met een ronde hemdskraag zijn das nog aan. Iemand met een puntkraag zal nog voor hij goed en wel in de auto zit zijn das al uitdoen. Dat komt omdat de punt op een zenuw duwt. Omdat ik de punt heb weggehaald, is er geen druk meer op het lichaam. En omdat die druk er niet meer is, zal je je niet meer ergeren aan je das. Een ander voordeel van een ronde kraag is dat hij - in tegenstelling tot een puntkraag - niet naar binnen of buiten plooit.”

Waarom is het volgens u belangrijk dat mannen een stropdas dragen? “Een stropdas heeft – net zoals een hemd, dat je ín je broek steekt om de nieren te beschermen – een functie. Hij is bedoeld om onze hals te beschermen tegen de koude. Maar omdat de halzen van confectiehemden doorgaans te klein zijn en de scherpe kraagpunten een bron van irritatie zijn, hebben veel mannen de stropdas afgezworen. De vis rot aan de kop: als een CEO geen stropdas meer draagt, zullen zijn ondergeschikten dat ook niet meer doen. De Nederlanders zijn tien jaar geleden als eersten gestopt met het dragen van stropdassen. Je moet er maar eens op letten: niemand van onze noorderburen draagt nog een stropdas. Maar dat is niet zonder risico, want een ontblote hals wordt voortdurend blootgesteld aan de weerselementen. Er is een reden waarom we al 200 jaar dassen dragen.”

Zijn er nog andere redenen waarom mannen geen dassen meer dragen? “Mannen die sporten krijgen een dikke nek. Daarmee bedoel ik letterlijk: een volumineuze hals. Ze willen natuurlijk een aansluitend overhemd om hun gespierde lichamen in de verf te zetten, maar een puntkraag is daaraan niet aangepast. Het gevolg is dat mannen hun hemd niet meer dicht krijgen en dus geen das meer kúnnen dragen.”

Met welke elementen houdt u rekening wanneer u Bart De Wever een bepaalde outfit aanbeveelt? “Ik verplaats me in het hoofd van de politicus Bart De Wever. Als hij staats- of regeringsleiders ontvangt, raad ik hem altijd aan om een donkerblauw of grijs kostuum te dragen. Als hij pakweg een lichtblauw kostuum zou dragen, is het contrast met zijn collega - die doorgaans heel neutraal gekleed zal zijn - te groot en dreigt Barts kostuum een gespreksonderwerp te worden. Dat willen we vermijden.” “Voor de filmpremière van ‘BDW: Politiek Beest’ heb ik hem aangeraden om zijn donkerblauwe smoking te dragen. Hij draagt altijd een kostuum, maar op zo’n bijzondere avond mag het natuurlijk wat meer zijn. We moeten er wel voor opletten dat hij niet té vaak een smoking draagt, want dat zou de linkerzijde tegen hem kunnen gebruiken. Een smoking kan al snel als elitair worden beschouwd.”

Wat vindt u van politici die het kostuum hebben afgezworen, zoals Vooruit-voorzitter Conner Rousseau? “Als Conner een beetje deftiger gekleed zou zijn en niet als een kinderachtige 16-jarige, zou hij volgens mij meer mensen kunnen overtuigen van zijn politieke boodschap. Hij kan het wel goed uitleggen voor de camera’s, of toch zeker voor iemand van zijn leeftijd. Er zijn oudere politici die dat minder goed kunnen. Maar hij zou veel beter voor de dag komen als hij een stilist achter zich zou hebben staan.”

Zou zijn achterban dat niet minder kunnen appreciëren? “Dat denk ik niet. Je zou hetzelfde kunnen zeggen over Tom Van Grieken, de voorzitter van het Vlaams Belang. Hij en zijn entourage dragen ook altijd een kostuum, terwijl ze net als de socialisten (haven)arbeiders tot hun achterban mogen rekenen. Die zullen heus niet op een andere partij stemmen omdat Van Grieken een kostuum draagt.”

Tegenwoordig lijkt het wel alsof een kostuum dragen een politiek statement is. “Dat is de reden waarom Conner Rousseau net het omgekeerde doet. Ook Ben Weyts vindt dat hij geen kostuum moet dragen en een beetje onnozel kan doen. Maar wat is het gevolg? Niemand neemt hem nog ernstig. Je kan hem vergelijken met Bert Anciaux. Iedereen noemde hem ‘den bleiter’. Men had geen respect voor hem. Iedereen vond hem een onnozel ventje. Die perceptie is ook Conner voor zichzelf aan het creëren.”

Een kostuum is dus essentieel om respect af te dwingen?

“Waarom zijn de kerken leeggelopen? Daar is een heel simpele verklaring voor: in de jaren 1960 hebben de pastoors hun toga afgeworpen. Een pastoor in een lang kleed dwong respect af. Je zou voor hem rechtstaan op de bus. Maar sinds hij zijn toga in het openbaar niet meer draagt, krijgt hij geen respect meer. Waarom zouden we nog naar de kerk gaan als daar niemand meer is naar wie we kunnen opkijken? Als politieagenten geen uniform meer zouden dragen, zou er chaos ontstaan. Respect hangt nauw samen met iemands voorkomen. Een politicus dwingt onder meer respect af met wat hij draagt. Dat betekent niet dat De Wever een kostuum moet dragen als hij gaat skiën of lopen. Dat begrijpen de mensen ook wel. Maar in een professionele context hoor je je professioneel te kleden. Dat is voor mij het uitgangspunt. Ook het onderwijs heeft boter op het hoofd.”

Op welke manier? “Het is jammer dat vrijwel geen enkele leerkracht nog een kostuum draagt. Het stijlniveau in de samenleving heeft daar onvermijdelijk onder geleden. Leerlingen zullen beter luisteren naar een leerkracht met een verzorgd voorkomen dan naar iemand die probeert om eruit te zien zoals hen. Een deel van het probleem is de midlifecrisis waarin veel veertigers en vijftigers zich bevinden. Ze willen eruitzien zoals een twintiger. Maar ze vergeten dat hun baard grijs is. Het plaatje klopt niet. Zien ze nu zelf niet dat ze die beter zouden afscheren? Ik zeg dat ook tegen mijn klanten die zich daaraan bezondigen.”

Geeft u De Wever soms uw mening over de laatste politieke ontwikkelingen? “Wij praten met elkaar wel over politiek. Maar hij is intelligent genoeg om te weten dat hij geen politiek advies van zijn stilist nodig heeft. Ik ben goed in mijn vakgebied. En hij is heel goed in het zijne. Ik hoef hem dus niet de les te spellen. Hij zegt me ook niet op welke plaatsen ik zijn broek moet innemen. Maar ik geef wel mijn mening. Zo heb ik hem ooit gezegd dat ik van mening was dat zijn uitleg te veel op intellectuelen gericht was, waardoor hij volgens mij de gewone sterveling niet altijd bereikte. We zien bijvoorbeeld in Frankrijk dat presidenten bewust trager spreken - soms zelfs een beetje té traag - zodat mensen hun boodschap gemakkelijker kunnen verwerken. Wanneer je te veel moeilijke woorden gebruikt, haakt

de gewone sterveling af omdat hij of zij de boodschap niet begrijpt. Ik heb het gevoel dat De Wever tegenwoordig ook iets trager spreekt. Maar ik weet niet of ik die pluim op mijn hoed mag steken (lacht).”

Wat is uw voornaamste taak als stilist van Bart De Wever? “Ik zorg ervoor dat hij dingen draagt die bij de gelegenheid passen. Zo heb ik hem na de verkiezingen van 9 juni aangeraden om bij zijn bezoek aan de koning een beige kostuum met koningsblauwe stofafwerking te dragen. Daarover kon hij dan een grapje maken, iets waarvan ik weet dat hij dat graag doet. Hij geeft me veel vrijheid, net omdat hij weet dat ik hem niks zal laten dragen dat niet bij de gelegenheid past. Ik heb hem ook aangeraden om tijdens de regeringsonderhandelingen blauw te dragen, omdat zijn kostuum geen gespreksonderwerp mag zijn. Het moet nu over de inhoud gaan. Maar bij andere gelegenheden mag hij niet vergeten dat hij de ambassadeur is van de modestad Antwerpen. Dat moet hij ook uitstralen.”

In hoeverre is hijzelf doordrongen van het idee dat hij goed gekleed moet zijn als hij in functie is? “Stilisten die bijvoorbeeld voor VTM Nieuws werken zeggen hem soms dat bepaalde kleuren niet geschikt zijn voor televisie. Daar trekt hij zich niks meer van aan. In het begin wel. Ik heb die stoffen al op voorhand getest. Ik weet dat de camera de kleuren goed zal oppikken. Veel stilisten denken dat ze hun vak kennen, maar in de praktijk laat hun kennis vaak te wensen over. Hoe kan je anders verklaren dat ze journalisten in een kostuum, maar met witte sneakers het nieuws laten presenteren? Iedereen had meer aandacht voor de witte sneakers van de presentator dan voor zijn uitleg.”

Is de kledingstijl van Bart De Wever bepalend geweest voor zijn electorale succes? “Toen hij in 2012 voor het eerst een gooi naar de Antwerpse burgemeesterssjerp deed, heb ik hem aangeraden om op verkiezingsdag een grijs kostuum te dragen. Omdat we niet zeker wisten of hij burgemeester zou worden, mocht hij van mij absoluut geen kleurrijk kostuum dragen. Het had even goed opnieuw de socialist Patrick Janssens kunnen worden. Maar zodra hij officieel burgemeester was geworden van de modestad Antwerpen, ben ik met hem aan de slag gegaan. Dán pas mocht hij gezien worden en in het oog springen.” ANTON SCHELFAUT

Cultuur

26 december 2024

BOEKOVERZICHT

Over jaartellingen en zo… Er is een nieuw jaar aangebroken: 2025 is officieel een feit. Dit vormde de aanleiding voor de redactie van uw geliefde weekblad om even stil te staan bij wat een nieuw jaar zoal kan brengen en ook even stil te staan bij hoe we precies tot deze jaartelling zijn gekomen. Een klus die mij als het ware op het lijf is geschreven, want als cultuurwetenschapper met een flinke interesse in geschiedenis heb ik in de loop der jaren enige affiniteit ontwikkeld met data, jaartellingen en kalenders. Al moet ik eerlijk toegeven dat de Pirelli-kalenders, de eerste kalenders die ik als jonge snaak systematisch verzamelde, weinig met mijn interesse voor jaartelling en nog minder met een obsessie voor de betere autobanden hadden te maken…

e zijn het er intussen al vele generaties en wereldwijd over eens dat we eenheden als uren, minuten, seconden, dagen en maanden gebruiken om de tijd uit te drukken, maar we denken al lang niet meer na over de oorsprong van deze markeringen. Ik vertel absoluut geen geheim wanneer ik stel dat jaartellingen alles te maken hebben met tijd en hoe we die zijn gaan meten.

OORSPRONKELIJK BEGON EEN ROMEINS KALENDERJAAR IN MAART EN EINDIGDE IN FEBRUARI Tijd was een abstract begrip tot we die in een meetbaar referentiekader konden plaatsten. De vroegste mensen ontwikkelden volgens de meeste academici wellicht al vrij snel een notie van tijd door de periodiciteit der dingen, gaande van dag en nacht over de seizoenen tot maancycli. De opkomst van de eerste grote beschavingen creëerde de noodzaak om de tijd in te delen en te synchroniseren, en zo onder meer de datering van gebeurtenissen te standaardiseren. De tijdsinstelling was dan ook nauw verbonden met het gevoel van sociale stabiliteit in die eerste beschavingen.

DE OUDE EGYPTENAREN

Voor zover we kunnen nagaan, waren het de oude Egyptenaren die, op basis van de observatie van de sterren, als eersten jaarlijkse periodes telden en ook de pioniers waren in het creëren van 12 onderverdelingen van tijd op basis van seizoenen. Dit systeem voor tijdsindeling werd een jaartelling of kalender genoemd. De Griekse historicus en geograaf Herodotus schreef over dit vermogen van de zogenaamde ‘tijdmeesters’ in het jaar 3 voor onze jaartelling: “Hun berekeningen zijn nauwkeuriger dan die van de Grieken, die elke twee jaar een schrikkelmaand toevoegden, zodat de seizoenen konden samenvallen. De Egyptenaren telden 30 dagen voor elk van de 12 maanden, waarbij ze vijf dagen toevoegden aan het totaal van elk jaar en zo zou de volledige cirkel van de seizoenen samenvallen met de kalender…” Het begrip kalender dat in gebruik kwam om deze jaartellingen aan te duiden, hebben we aan de Romeinen te danken, die de eerste dag van een maand als ‘kalendae’ benoemden. Deze Romeinse kalender heeft sinds de stichting van Rome in de 8ste eeuw voor onze jaartelling heel wat veranderingen ondergaan.

Gregorius XIII ligt aan de basis van onze tijdrekening

DE AANVAL OP HET WESTEN Douglas Murray | Ideologie

Ons Avondland heeft met vele vijanden te maken: extern en intern. Zij die onze welvaart benijden, maar vooral zij die ons cultureel erfgoed verafschuwen. Murray brengt hen, hun drijfveren en hun acties in kaart en ziet hen met open vizier tegemoet.

Oorspronkelijk begon een Romeins kalenderjaar in maart en eindigde in februari. Dat is tot op vandaag nog merkbaar in sommige maandnamen: september (van septem = 7), oktober (van ‘octo’ = 8), november van novem = 9) en december (decem = 10), en het feit dat de laatste maand, februari, de restdagen bevatte… Het Romeinse kalenderjaar telde precies 304 dagen verdeeld over 10 maanden, met een ‘surplus’ van om en bij de 60 dagen die bij de wintermaanden werden bijgerekend. De voorlaatste versie van de Romeinse kalender was de juliaanse, zo genoemd naar Julius Caesar die hem in het jaar 45 voor onze jaartelling als ‘pontifex maximus’ of hoofd van de Romeinse eredienst, had ingevoerd. Julius Caesar legde op advies van de Alexandrijnse astronoom Sosigenes een kalender vast die een jaar van gemiddeld 365,25 dagen telde door om de vier jaar, als correctie, een schrikkeldag toe te voegen.

DE KERK BESLIST De juliaanse kalender bleef tot het einde van de 16de eeuw in voege in onze gewesten, tot hij in 1582 werd vervangen door de gregoriaanse kalender die werd ingevoerd door paus Gregorius XIII. Deze kalender corrigeerde het gebruik van de schrikkeljaren. In Oost-Europa, ten dele in de oosters-katholieke, maar vooral in de oosters-orthodoxe kerken blijft men tot op vandaag de juliaanse kalender evenwel gebruiken voor het bepalen van de kerkelijke feestdagen, en in Rusland bleef de juliaanse kalender in voege tot de val van het tsarenrijk. Zo vond de bolsjewistische Oktoberrevolutie van 1917 in de gregoriaanse novembermaand plaats. Een paar maanden na de Oktoberrevolutie voerde men in Rusland de gregoriaanse jaartelling in… Wij hebben onze christelijke jaartelling in feite te danken aan een hoog oplopend geschil in de Kerk. De Kerk gebruikte de juliaanse kalender, maar was het intern oneens over de datum waarop Pasen diende te worden gevierd. Daarom werd op initiatief van de Romeinse keizer Constantijn I van 23 mei tot 25 juli 325 het Eerste Concilie van Nicea georganiseerd. De bedoeling hiervan was om tot een breed gedragen consensus te komen over allerlei kerkelijke vraagstukken zoals de goddelijke aard van Jezus en diens verhouding tot God en de Heilige Geest, het opstellen van een universele geloofsbelijdenis en de introductie van het vroegste canoniek recht.

DE CHRISTELIJKE JAARTELLING IS IN FEITE TE DANKEN AAN EEN HOOG OPLOPEND GESCHIL IN DE KERK Tijdens dit concilie werd ook de datum van Pasen vastgelegd; het werd de eerste zondag ná de volle maan ná de lente-equinox die jaarlijks rond 21 maart valt. Dit gebeurde op voorstel van de Scytische abt en mathematicus Dionysius Exiguus die uitging van het jaar 1, het jaar van Jezus’ geboorte als ‘Anno Domini’ of het Jaar onzes Heren, het begin van de christelijke jaartelling. Het heeft echter nog bijna twee eeuwen geduurd voor deze jaartelling in heel de christelijke wereld in gebruik werd genomen.

ANDERE JAARTELLINGEN Naast de christelijke jaartelling die in het Westen wordt gehanteerd, zijn er nog verschillende jaartellingen die - net als de christelijke - ook op religieuze of filosofische gronden wereldwijd in voege zijn. Zo is er de joodse jaartelling die teruggaat tot 3.761 voor onze jaartelling, het jaar waarin volgens de Tenach de schepping van de wereld plaatsvond. De vrijmetselarij hanteert een jaartelling die tot 4.000 jaar voor onze jaartelling teruggaat, terwijl de boeddhistische teruggaat tot 543 jaar voor onze jaartelling en verwijst naar het sterfjaar van Gautama Boeddha. Thailand telt echter 1 jaar minder door een striktere interpretatie van de maanstanden. Zo is het dit jaar 2569 in onder meer Sri Lanka, Laos, Myanmar en Cambodja, maar 2568 in Thailand. De islamitische jaartelling is gebaseerd op het jaar 622 als begin van hun jaartelling. Dit is het jaar waarin de hidjra, de historische verhuis van de profeet Mohammed van Mekka naar Medina plaatsvond. En tot slot is er ook nog de Japanse jaartelling die telkens herbegint bij een troonsbestijging van een keizer. JAN HUIJBRECHTS

DE GEUREN VAN DE KATHEDRAAL Wendy Wauters | Cultuurgeschiedenis

Lijken begraven, schuilende armoedzaaiers, doortrekkende handelaars, rondlopende dieren, vrome liturgische diensten badend in wierook,… Een meesterlijke reconstructie op basis van ‘geuren allerhande’ doet de lezer werkelijk aanvoelen hoe de Antwerpse kathedraal in de 16de eeuw een verzamelplaats van de samenleving was.

DE LAATSTE 242 - De terechtstelling van collaborateurs na de Tweede Wereldoorlog Elise Rezsöhazy | Geschiedenis – Repressie

De repressie is een brok onverwerkt verleden in Vlaanderen. Dit onderzoek spreekt geen oordeel uit, maar schetst inzichtelijk hoe het justitiële apparaat toen werkte aan de hand van talrijke dossiers van repressieslachtoffers en hoe de politiek ermee omging.

DE LIEDERLIJKE MIDDELEEUWEN De andere kant van de mythe Jef Janssens | Geschiedenis – Middeleeuwen

De middeleeuwen zijn meer dan beelden en straffe verhalen van heldhaftige ridders en vrome monniken. Op basis van grondige tekstenstudie, geïllustreerd met miniaturen en afbeeldingen, ontdekken we overtuigend dat ‘de goede zeden’ toen al een rekbaar begrip was…

DE VAL VAN BELGIË Wouter Verschelden | Belgische politiek

Een onwaarschijnlijk gedetailleerde en gedocumenteerde kroniek van vier jaar Vivaldi-regering, waarin de auteur alle protagonisten uit meerderheid én oppositie met hun karakter, overtuiging, kleine en grote kantjes, én hun meningsverschillen en conflicten tegenover elkaar plaatst.

EUROPESE LENTE - De strijd voor een nieuwe wereld (1848-1849) Christopher Clark | Geschiedenis - 19e eeuw Historicus Christopher Clark zoomt in op een vergeten revolutie, die grote delen van Europa in de ban hield. Liberaal, nationaal, sociaal,... Ze inspireerde de jaren erna en tot vandaag radicalen van diverse pluimage. Het boek beschrijft de vele dimensies en vormen van opstand: van de kruitdampen tot de drukinkt.

GEDEELDE GROND Björn Rzoska | Autobiografie

Een indringend relaas over de waarheid achter de verzwegen achtergronden van de twee grootvaders van de auteur tijdens het interbellum, de Tweede Wereldoorlog én daarna. Twee grootvaders die toen elkaars tegenstanders waren, maar nadien hun keuzes en wedervaren toedekten.

HERCULES OP DE TWEESPRONG Andreas Kinneging | Filosofie

Waarom is de hedendaagse mens vertwijfeld en vooral ongelukkig? Richten we ons niet te veel op de afgoden van de verlichting en romantiek? De hoogleraar rechtsfilosofie Andreas Kinneging biedt ons een alternatief voor hoe we naar de samenleving moeten kijken. Met focus op het beste wat Athene en Jeruzalem onze traditie te bieden hebben.

STOUTE SCHOENEN Bart Van Loo | Geschiedenis –

Nederlanden Na de onwezenlijke dynamiek die ‘De Bourgondiërs’ losmaakte, trekt bard Bart Van Loo nu zijn stapschoenen aan om de lezer-toerist op de sporen van de Bourgondische dynastie in de Lage Landen en Frankrijk te wijzen. Vaderlandse geschiedenis op zijn best!

ZWERVEN LANGS DE LIMES De raden van het Romeinse Rijk Luc Devoldere | Geschiedenis – Oudheid

Het licht en de schaduw van Rome zijn vandaag nog steeds zichtbaar in Europa en tot voorbij de Middellandse Zee. De lezer is bevoorrecht de queeste naar dat culturele erfgoed mee te beleven op de schouders van filosoof Luc Devoldere.

14 Absurdistan

26 december 2024

DE WERELD DRAAIT DOOR

LEZERSBRIEVEN

Anuna De Wever “bijna gearresteerd” aan stakingspiket

Onderwijs Pallieterke,

“Er is net echt iets f*cked up gebeurd” en “Wtf is er gaande?” Nee, aan Anuna De Wever is geen groot literair talent verloren gegaan. In een filmpje op X doet ze haar beklag over een incident aan een stakingspost voor de fabriekspoorten van Audi Brussel. Dat doet ze met haar beste Marokkaanse accent en met een arafatsjaal om de hals. Maar wat is er nu precies gebeurd, daar aan de stakingpost in Brussel? Wel, de aanwezige politieagenten zouden er volgens Anuna nog geen halve minuut na haar aankomst mee gedreigd hebben om haar te arresteren als ze niet meteen zou vertrekken. “We kennen u en mensen met uw gedachtegoed. Jullie zijn hier niet welkom. U bent helemaal geen werknemer van Audi. Je moet hier helemaal niet zijn. Als u nu niet vertrekt, arresteren we u”, zouden de agenten haar hebben gezegd. Anuna koos dan maar eieren voor haar geld en verliet het stakingspiket. Maar niet zonder er in een filmpje op X veel misbaar over te maken. Ze heeft het over “een gevaarlijk precedent”. “De bevolking kan worden opgepakt omdat ze solidair is met werknemers die protesteren voor hun rechten”, waarschuwt ze. Ze roept de vakbonden en de coalitie ‘Recht op protest’ op om op het incident te reageren. Daarbij laat ze ook haar innerlijke politicoloog los. “De Arizona-regering zal antisociale en harde maatregelen nemen”, voorspelt ze. “De solidariteit tussen de bevolking, werknemers en vakbonden is dus broodnodig.” Wordt ongetwijfeld vervolgd. O ja, ook de grieven van de werknemers van Audi kregen nog een beetje aandacht in de grote Anuna De Wever-show.

Nu begrijp ik waarom het onderwijsniveau steil bergaf gaat: enerzijds is er het gebrek aan taalkennis van de nieuwkomers en anderzijds is er de onderwijsmethode. Nadat ik enkele leerboeken onder mijn ogen heb gekregen, is het mij duidelijk dat het fout moest lopen. Boeken met titels als ‘Formule 1’ en ‘Mavo & ik’ zeggen niets en bevatten een eenheidsworst. De eerste zou zoiets als wiskunde zijn en de tweede van alles wat. Breng alstublieft structuur in het onderwijs. Benoem aparte vakken geschiedenis, aardrijkskunde, verschillende wetenschappen, taal met onder andere zinsontleding, rekenen, meetkunde, algebra, Engels, Frans, enzovoort. Dan weten leerlingen waarover het gaat en is er een voortgang, een evolutie in de vakken. Nu springt men van de hak op de tak. De leerstof is doorspekt met sociale problemen en klimaattheorieën. Wanneer Zuhal Demir nu met nieuwe boeken wil beginnen, laat die dan geen afgietsel zijn van de vorige, maar duidelijk anders. Weg met de invulboeken en de schermen! Bij groepstaken zijn het steeds dezelfden die werken. Laat leerlingen opnieuw meer individueel werken en schrijven. Bij het schrijven leest de leerling meteen ook zijn teksten. Lessen leren, ondervragen en huiswerk maken, een beetje zoals het vroeger was. Vroeger scoorden we toch veel beter met dat soort onderwijs. Een gezonde mix tussen het oude en de nieuwe technieken moet toch kunnen?

Jaak Vander Straeten, Vichte

Schaamteloosheid bij bpost Pallieterke, Ik vernam dat het onvolprezen bpost een nieuw logo en dito slogan heeft gelanceerd. “Wij bezorgen zonder zorgen”, klinkt het. Als ze daar een weinig zelfkennis hadden, dan zou dat moeten zijn: “Wij bezorgen zonder zorgen, niet nu, maar misschien overmorgen.” Dat is dan nog zeer eufemistisch voor een door ons allen betaalde dienst die erin lukt om een blad tweemaal in een maand zes dagen te laat te bezorgen, zonder zich daarover zorgen te maken. Van schaamteloosheid gesproken!

Dirk Callens, Beveren

SATIRE

Van Quickenborne niet opgezet met alcoholslot op Kortrijkse deelsteps Oud-burgemeester van Kortrijk Vincent Van Quickenborne is niet te spreken over het alcoholslot op de deelsteps van Hoppy. Tijdens de kerstperiode zullen gebruikers een reactietest moeten uitvoeren vooraleer ze met een deelstep de baan op kunnen in Kortrijk. Wie tijdens de kerstperiode een glaasje te veel op heeft, zal zich niet door Kortrijk kunnen verplaatsen met een deelstep. Om een step te ontgrendelen, moeten gebruikers eerst een reactietest afleggen. Daarmee moeten ze bewijzen dat ze nuchter genoeg zijn om zich met een step op de openbare weg te begeven. Vanuit liberale hoek komt er heel wat kritiek op de maatregel. Oud-burgemeester van Kortrijk Vincent Van Quickenborne (Open Vld), tegenwoordig voorzitter van de gemeenteraad en federaal parlementslid, is er niet over te spreken. “Als ervaringsdeskundige kan ik u zeggen dat het perfect mogelijk is om stomdronken met zo’n deelstep te rijden. Je loopt hier en

dha-natuur’? We hebben wel wat te leren van het Oosten. Een citaat uit het werk van Ulrich Libbrecht, prof. comparatieve filosofie: “In politiek, economie, sport en zelfs religie kan men blijkbaar alleen leven in conflicten. Om ons te troosten beweren we dat ‘du choc des idées jaillit la lumière’. Zouden we niet beter zeggen: ‘jaillit la guerre’? Wij schrijven geschiedenis onder het motto ‘botsende beschavingen’ en de Amerikaanse president juicht dat toe, omdat hij zo een alibi heeft voor het oorlogsgeweld, de oefenterreinen voor de militaire conflicten kan handhaven en de oorlogsindustrie de meest bloeiende tak van de economie blijft. Zalig Kerstmis.

daar soms wel een paar schrammetjes op, maar niks dat een alcoholslot kan rechtvaardigen.” Toch blijft de auto volgens Van Quickenborne een veiliger keuze. “Omdat een auto vier wielen heeft, kan je niet omvallen. Dat risico loop je op een deelstep wel. Bovendien weet ik dankzij mijn goede contacten bij de politie perfect welke wegen ik moet volgen om alcoholcontroles te vermijden.”

Steekvlampolitiek Het ongeval dat Tom Waes recent in een dronken bui veroorzaakte, getuigt volgens Van Quickenborne van “amateurisme”. “Ik heb zoiets nog nooit

meegemaakt, terwijl ik al heel wat dronken maar veilige kilometers heb afgelegd. Tom Waes kan er niks van. Je moet er gewoon voor zorgen dat je niet tegen de lamp loopt.” Verder hekelt Van Quickenborne de ‘steekvlampolitiek’ die na het incident werd gevoerd. Onder meer Vooruit pleitte voor nultolerantie achter het stuur. “Het hoeft niet te verbazen dat de partij van Conner Rousseau met zo’n belachelijk voorstel komt. Het is niet omdat hij niet tegen de drank kan, dat hij daarom andermans plezier moet afnemen. Misschien kan hij gewoon niet verdragen dat ik hem onder tafel drink?” ANDY D.

Groen

Eugeen S’heeren, Sint Truiden

Patrick Janssens

Pallieterke,

Tot zijn stomme verbazing las mijn man, een wiskundige, dat het ‘groene’ energie-eiland Prinses Elisabeth ongeveer 10 miljard euro zal kosten, en dat om 10 seconden in het Belgische elektriciteitsverbruik te kunnen voorzien... Toch verandert Groen niet van gedacht. Het heeft nog altijd niet begrepen, in tegenstelling tot groene partijen in andere landen, dat kernenergie de toekomst is: proper, nu zonder gevaar en tegen een fatsoenlijke prijs. Het afval van vroegere centrales gebruikend is er voor duizend jaar nucleaire brandstof voorradig in België. Ik vraag me af wanneer de ‘groenen’ rijp genoeg zullen worden om een land te helpen besturen. Veel dank aan ‘t Pallieterke voor zijn nuttig werk! Mia Vossen, Rochefort

Vlaams vaderland Pallieterke, Dit weze duidelijk: de PS weigert de wet in verband met de samenstelling der Brusselse regering toe te passen. Met andere woorden: ze stelt de grondwet buiten werking. Gevolg: de constructie van 1830 is niet langer geldig voor deze bestuurspartij en bij uitbreiding - wegens het gelijkheidsbeginsel - voor geen enkele beleidspartij. En bij een verdere uitbreiding voor niemand meer. Wat denken de Vlaamse partijen van deze overweging? Volgens mij is het de hoogste tijd dat de ‘amour sacrée de la patrie’ een gans andere invulling krijgt dan die van 1830. Mijn vaderland is Vlaanderen. Jef Nelis, Boechout

Superieure cultuur? Pallieterke, Dat onze westerse cultuur zo superieur is, lijkt me niet zo evident. Wie was bijvoorbeeld Mahatma Gandhi? Wat is het Boeddhisme en wat betekent onze ‘Boed-

Op het Antwerpse Schoon Verdiep heeft keizer Bart II ene sjarel Patrick Janssens terug aan boord gehesen. Denk terug aan de jaren 90: 800.000 mensen, ARCO-coöperanten, werden misleid. Dexia (nu Belfius) en de christelijke vakbond ACV stelden een kasbon als zéér veilig voor. Men werd overtuigd door de staatswaarborg en de flyer vermeldde dat de belegging 100 procent veilig was. Later, tussen 2007 en 2011, werd Patrick Janssens (Vooruit, toen sp.a) medebestuurder en lid van de raad van bestuur van Dexia. Hij kreeg jaarlijks een vergoeding voor financieel advies aan Dexia. Maar het was hij die zag hoe Dexia door een bevriende Franse bank werd leeggezogen… Het was hij die toen de ARCO-spaarders had moeten verwittigen, maar hij deed niets… Een bankencrisis loerde om de hoek en Dexia ging failliet. Wat een schandaal! Het ARCO-proces zit nog steeds in de beroepsfase. De zaak komt voor in 2028 en het arrest wordt verwacht in 2029. De rekeningen van zowel Belfius als ACV in Luxemburg puilen uit van de miljarden. Maar men weigert ook maar één cent uit te betalen en hoopt op een verjaring… Als dhr. Patrick Janssens nog geloofwaardig wil overkomen, dan moet hij ervoor zorgen dat de ARCO-afhandeling nu wél wordt opgenomen in het federaal regeerakkoord. Marc Nietvelt, Bornem

Kerstmis Pallieterke, Vooreerst wil ik jullie een zalig kerstfeest en een spetterend 2025 wensen! Wat mij opvalt op radio en televisie, is dat men het enkel heeft over eten, drinken en cadeautjes, maar nooit over wat Kerstmis eigenlijk is, namelijk de geboorte van Jezus. Ik vraag mij af of veel mensen, en zeker de jeugd, dat nog weten. Triestig! Patrick Van Cleemput, Sint-Niklaas

Een lezersbrief insturen?

Jongeren krijgen huisarrest in Kuregem

Stuur uw bericht naar lezersbrieven@pallieterke.net. Opgelet, brieven mogen maximaal 1.000 karakters tellen (inclusief spaties). Dat zijn een 30-tal lijnen in ’t Pallieterke of zo’n 160 woorden. We houden ons het recht voor om zonder verantwoording uw (te lange) brief niet te publiceren of in te korten. Uw naam en gemeente moeten worden doorgegeven voor publicatie bij uw brief.

PAL voor Vlaanderen

26 december 2024

De taalwet is geen vodje papier

Verleden week kregen we te maken met een taalrelletje. Een conducteur van de NMBS had in de trein tussen Mechelen en Vilvoorde de passagiers verwelkomt met de woorden goeiedag/bonjour. Volgens de taalwetgeving mag dat enkel in het Nederlands. Een reiziger had daarop een klacht ingediend bij de Vaste Commissie voor Taaltoezicht. Wat een heisa in onze Vlaamse media! Waarbij slechts één teneur - unisono - opviel: de reiziger die de klacht had ingediend is een onverdraagzame taalkwezel, de conducteur is daarentegen een warme mens die alle reizigers op een warme manier wil verwelkomen. Ik heb het zelden meegemaakt dat een taalrelletje zoveel aandacht kreeg in ons nieuws, zowel op televisie, radio als in de kranten. In het radionieuws op de VRT was het zelfs een hele dag zowat het belangrijkste onderwerp. Het werd zo belangrijk dat het ‘nieuws’ ook in Wallonië (uiteraard) werd opgepikt. Maar ook in onder meer Nederland en Frankrijk werd er over bericht. The Guardian in het Verenigd Koninkrijk titelde: “Train conductor’s bilingual morning greeting raises hackles in Belgium.” In Canada werd dat: “Belgique: un bonjour dans un train en Flandre sème la zizanie.” In eigen media doken vooral de woorden ‘belachelijk’, ‘absurd’ en ‘onbegrijpelijk’ op. Columnisten en journalisten die nog nooit een artikel geschreven hebben over iets communautairs in België, stonden nu op de eerste rij om hun mening te ventileren. Als we al hun commentaarstukken samenvatten, dan is maar één besluit mogelijk: waar houden die onnozele flaminganten zich mee bezig?

Van goede wil Nu wil ik best geloven dat de conducteur iemand van goede wil is en geen Franstalige provocateur die goedwetend de taalwetten aan zijn laars lapt. De man heeft op zijn Facebookpagina ten andere duidelijk gemaakt dat hij zijn goeiedag/bonjour niet via de intercom uitsprak, maar wel persoonlijk bij de controle van de treintickets. Dat is beleefd, vriendelijk en heel menselijk, maar niettemin is ook dat niet toegelaten volgens de geldende taalwetten. En daar knelt het in elke berichtgeving in onze en de buitenlandse pers: er wordt heel gemakkelijk aan de taalwetgeving voorbijgegaan. Vlamingen die enkel de toepassing vragen van de taalwetten: dat zijn onverdraagzame enge nationalisten. Maar taalwetten zijn er gekomen zoals ook verkeerswetten bestaan die bepalen hoe we ons in het verkeer moeten gedragen en die ons straffen als we ons niet aan de regeltjes houden. Taalwetgeving is niet zomaar uit de lucht komen vallen. En we weten wat er gebeurt als de taalwetten niet worden gerespecteerd. Vraag het aan de inwoners van Komen, Voeren, de Vlaamse Rand rond Brussel. Overal proberen de Franstaligen de taalwetgeving te ondermijnen en het Frans op te dringen. De verfranste faciliteitengemeenten rond Brussel zijn het mooiste (sic) voorbeeld van wat de gevolgen zijn van een soepele taalwetgeving.

PAL voor Vlaanderen is een project van PAL Academie vzw. Met die vzw zetten we onze kennis, kunde en netwerk in om het pad naar Vlaamse onafhankelijkheid te effenen. De vzw beschikt over ideeën en mensen, maar met uw financiële steun op rekening KBC BE39 7390 1640 4519 zouden we nog veel meer kunnen doen.

OVV levert lege communautaire doos af aan N-VA-hoofdkwartier

Het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen (OVV) is vorige week donderdag naar het partijhoofdkwartier van N-VA getrokken met een fictieve Vlaamse koerierdienst om een lege doos af te geven. Die doos staat symbool voor het ontbreken van elk communautair signaal in de regeringsonderhandelingen. Het OVV roept formateur Bart De Wever (N-VA) op om daar alsnog werk van te maken.

Het OVV voerde vorige week actie aan het hoofdkwartier van N-VA om formateur Bart De Wever aan te zetten tot actie. De koepelvereniging van Vlaamsgezinde verenigingen betreurt dat het communautaire aspect ondergesneeuwd dreigt te geraken in de regeringsonderhandelingen. Die gaan momenteel enkel over economische hervormingen. De voorzitter en ondervoorzitter van het OVV, Paul Becue en Jürgen Constandt, en VVB-voorzitter Michael Discart overhandigden een symbolische lege doos aan Piet De Zaeger, algemeen directeur van de N-VA. Op de doos staan de drie concrete eisen van het OVV: fiscale autonomie, en de splitsing van de gezondheidszorg en het arbeidsmarktbeleid.

Volgens Becue kon De Zaeger de driekoppige delegatie enigszins geruststellen: “Hij verzekerde ons dat we allemaal voor hetzelfde ijveren en we de overtuigden niet moeten overtuigen. De N-VA zal onze grieven meenemen naar de onderhandelingstafel.” “Sociaal-economische hervormingen zijn broodnodig, maar zonder communautaire hervormingen zijn we binnen vijf jaar weer terug bij af ”, vreest Becue. “We hebben nog vertrouwen in de N-VA, maar het is tijd voor daden in plaats van woorden. De Wever mag niet vergeten wat zijn eerste programmapunt is en wat hij voor de verkiezingen heeft beloofd.” ANTON SCHELFAUT

Versoepelen En ook nu gaan er stemmen op om de taalregels te versoepelen. Alhoewel de klacht gegrond is, heeft de NMBS al meegedeeld geen sancties te treffen tegen de betrokken conducteur. Volgens de NMBS-woordvoerder wordt immers van elke conducteur verwacht dat hij/zij “soepel en flexibel omspringt met de taalwetgeving”. Daags nadat het taalrelletje in het nieuws was gekomen, was er het wekelijkse vragenuurtje in de Kamer. Daar ging het ook over de oproep van Mobiliteitsminister Georges Gilkinet (Ecolo) om de taalregels bij de NMBS te versoepelen. Voor hem is het “een kwestie van gezond verstand” om de “verouderde” taalwetgeving “af te stoffen en soepel toe te passen”. Sammy Mahdi (cd&v) merkte daarbij op dat “het een schande is dat Franstalige kinderen niet verplicht zijn om Nederlands te leren”, waarna hij door de Franstalige Kamerleden op boegeroep werd getrakteerd. Herlees vooral die laatste zin even, want dat is de perfecte Belgische vertaling van ‘Tous Ensemble’. Laat het voor iedereen duidelijk zijn: de taalwet is geen vodje papier!

Michael Discart, Paul Becue en Jürgen Constandt

KARL VAN CAMP

1549

A B C D E F G H I J K L

9 10 11 12

Lees met een gerust hart Pal.be met Cyberbeveiliging van FBW.be

HORIZONTAAL A. Door de media gegeven naam aan de verkiezingen van 24/11/'91 toen het Vlaams Blok triomfeerde / B. Deel van het vrouwenlichaam Oppervlaktemaat / C. Bloem (symbool van Frankrijk) - Deponeer - Broom / D. Cartoonist in o.a. 't Pallieterke - Elegant dier - Loopvogel / E. Afwijzing - Brussels concertgebouw - Route impériale / F. Muzieknoot - Onderdrukt glimlachen / G. Grootste eiland in de Caribische Zee - Slijk der aarde - Titaan / H. Afstandsmaat - Inwoner van Azerbeidzjan - Filmgrap / I. Snel ronddraaien Zekere / J. International Refugee Organization Voor iedereen duidelijke / K. Heimelijke valsheid - Koordans / L. Niet samengestelde

VERTICAAL 1. Egocentrische / 2. Zeegras - Kwaadaardige gezwellen / 3. Elkeen - Verleidelijke blik / 4. Kanaaltje in Brugge - Zonder bobbels aan het oppervlak - Pers.vnw. / 5. Goed gedijen - Vlies van een graankorrel / 6. En dergelijke Weinigen - Bekeuring / 7. Oost-Vlaamse gemeente - Ingekorte jongensnaam - Algemene transport onderneming / 8. Deel van de kroon - Eindigde / 9. Godsdienstoefening - Wereldvreemd persoon / 10. Dalton - Gereedschap / 11. Bomentuinen - Onbepaald groot aantal / 12. Afgeboende

OPLOSSING 1548 1548

9 10 11 12

D R

A A

N M

O V

R N A M

B O

C H

H U M

A O R

D A N K

E E

R N

M O

A T

L T I

R U N

A K

E R

R O H U

16 Wat niet lachend kan gezegd worden, is de waarheid niet

26 december 2024

NOSTRADAMUS VAN DE WEEK

Het nieuwjaarsakkoord van 2027

Op Kerstmis 2026 staan we op een zucht van een nieuwe regering. Maar echt, deze keer. Er moeten enkel nog een paar kleine knelpunten worden weggemasseerd door de intussen 45 keer verlengde formateur Bart De Wever. De belofte om voor Kerstmis 2026 een regering te hebben, wordt nipt niet gehaald, maar in 2027 wordt met trots het Nieuwjaarsakkoord voorgesteld. En dan gebeurt het… België verstevigt over precies een jaar zijn positie in de officiële ranking van de langste regeringsvorming. Ons land houdt goud, zilver en brons nu stevig in handen en duwt het door oorlog en etnische groepen verdeelde Irak definitief in de achtervolging. Kinderen leren op school dat andere landen geregeerd worden door een premier, maar België door een formateur en een ontslagnemende regering. Maar met Kerstmis is er dan een definitieve doorbraak dankzij de nieuwe onderhandelingsformule van de sluwe formateur. “Nee, niet door bilaterale onderhandelingen of biechtstoelprocedures”, stelt Bart De Wever trots bij de regeringsvoorstelling. “In België moeten we onszelf steeds heruitvinden om akkoorden te kunnen sluiten.” Meer wil hij niet kwijt over de methode die hij zelf geheim wil houden voor verdere toepassing tijdens de Arizona-regering. “Hoe minder

er naar buiten komt, hoe beter het gaat in de regering”, zal De Wever eraan toevoegen. Transparantie zal ook in de toekomst onbestaande blijven in ons land. Het enthousiasme waarmee Bouchez en Rousseau het akkoord verdedigen, is ongezien. De voormalige kemphanen vallen mekaar huilend in de armen op de persvoorstelling van de nieuwe ploeg op de tonen van Noordkaaps ‘Ik hou van u/Je t’aimes tu sais’. Perscommentatoren hebben het over de meeste hechte ploeg die ze in hun carrière mochten aanschouwen.

Verkiezingen

EXCLUSIEF: DIE MIDDAG OP HET PALEIS

De wittebroodsweken van Arizona I stellen alvast niet teleur. De ene na de andere uitvoering van het regeerakkoord passeert de revue. Bouchez verdedigt met vuur de vermogensbelasting die hij zo verafschuwde. Rousseau is lyrisch over de afbouw van de sociale zekerheid, waar hij altijd tegen was. Halverwege februari komt er echter een kink in de kabel, wanneer Rousseau wordt opgepakt bij een nieuw café-incident met Roma. Hij claimt dat zijn drank gespiked werd en bloedonderzoek zal dat ook bevestigen. Er wordt Rohypnol aangetroffen in zijn lichaam. De bal gaat aan het rollen. Ook bij Bouchez worden sporen van Rohypnol gevonden. De Wever staat bovenaan de verdachtenlijst. In zijn dienstwagen worden door speurders grote hoeveelheden van de drug aangetroffen. “De enige manier om in België akkoorden te vinden, is zwaar onder invloed”, zal De Wever zich nog proberen te verdedigen. Het mag niet baten. Op 14 februari valt de regering.

Proficiat met je Vlaamse overtuiging! Maar ben je al lid van het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds? Splits zelf de sociale zekerheid! Word lid van het VNZ.

“Geen alternatief? Wat voor Vlaams-nationalist zijt gij eigenlijk?” In het kader van een transparante en open visie op de politiek, kreeg ’t Pallieterke een mooi kerstcadeau van het koninklijk hof. Voor het eerst in de geschiedenis van de Belgische staat mochten we een privéonderhoud meemaken tussen vorst en formateur. Het werd een onwaarschijnlijk gesprek dat misschien wel eens de toekomst van het land in een definitieve plooi kan leggen. “Nog een Cola Zero Bart? Ik heb net een nieuwe bak in huis gehaald.” De verbazing is op het gezicht van Bart De Wever te lezen wanneer de koning hem binnenloodst in de audiëntieruimte van het paleis. Uw dienaar zit samen met koninklijk hoftekenaar Vanmol grijnzend in de Louis XVI-zetel, die op hoorbare afstand van het bureau van de koning staat. “Gewoon doen of ze er niet zijn, Bart. Ik heb hen eens uitgenodigd om te tonen hoe dat gaat, zo’n audiëntie”, stelt de koning hem gerust. BART DE WEVER: “Maar Sire, en wat dan met het colloque singulier (de verplichte geheimhouding van gesprekken tussen vorst en onderdanen, red.)? Dit is hoogst ongebruikelijk.” FILIP: “Allez, Bart. Hang zo het mietje niet uit. Ik noem het altijd het klokklok singulier. Ik ga een Westmalle pakken. Jij een Cola Zero, comme d’habitude? Ik heb net een nieuwe bak in huis gehaald. Het zal volgende week toch ook geen nieuwe regering zijn, zeker?” BART: “Ik vrees ervoor, Sire. Zonder rietje deze keer, gewoon uit het flesje. Maar ik weet toch niet goed of dit een goed idee is. Straks wilt alle pers hier aanwezig zijn.” FILIP: “Geen zorgen, oude rukker. Ze gaan het schrijven alsof het satire is en niemand zal geloven dat ze hier ooit geweest zijn. Bon, hoe zit het ermee? Bouchez en de kleine Mussolini maken nog altijd ambras?” (neemt een grot slok van zijn Westmalle)

DOE IETS, IN PLAATS VAN UW VORST BELACHELIJK TE MAKEN

Ontdek meer voordelen op vnz.be of bel 015 28 90 90 VNZ zorgt voor het verschil

BART: “Awel ja, Sire, het zijn precies kleine kinderen. Over niks komen ze overeen en ik begin zo’n beetje te twijfelen of het wel zal lukken. Mijn officieel rapport naar u toe is dan ook dat ik het ook niet weet, maar dat het mij goed zou uitkomen als ik nog een verlenging krijg. Niet te lang, een weekje of twee. Drie maximaal, met de vakantieperiode. En dan zien we verder. Willen we dat afspreken?” FILIP: “Zoals toen ge eerst burgemeester wilde worden? Dat is toch goed gelukt, hé. Ja, die verlenging heb je hoor. Maar ik vond het belangrijk dat iedereen eens wist dat ik daar niks in te zeggen heb. Ik moet alleen uw handje schudden en de verlenging geven die jullie hebben afgesproken. Allemaal goed en wel dat de pers het heeft over: ‘De koning heeft beslist dat de onderhandelingen doorgaan’. Maar nu lijkt het dat ik de mongool ben die het blijft rekken. Begrijp je dat, Bart? Michel heeft zo met mijn kloten gerammeld, De Croo heeft dat gedaan en nu gij. Mannen, jullie zijn dat hier toch aan het opschrijven, hé?”

Zeker weten, Filip. Echt niet schoon van Bart. BART: “Ja maar, Sire. Dat is wel uw grondwettelijke taak. En op die manier kopen we tijd bij de bevolking om de geesten te laten rijpen. Er is geen alternatief voor deze coalitie.” FILIP: “Geen alternatief? Wat voor Vlaams-nationalist zijt gij eigenlijk? Amateur! Start een revolutie, man. Steek de koninklijke crypte in de fik. Maar doe iets, in plaats van uw vorst belachelijk te maken. Ik ben het beu om jullie marionet te zijn, godverdomme! Lap, ik mag weer gaan biechten. En wat mijn grondwettelijke plicht betreft, hé… Ik heb vier kinderen gemaakt. Niemand moet mij uitleggen wat mijn plicht is. Ik ken mijn plicht. Jullie zijn verdorie de prutsers. Wanneer doen jullie eens jullie grondwettelijke plicht?! Maak een regering, plunder de bevolking, deporteer de Walen. Doe maar op, maar ik wil terug naar Zuid-Frankrijk. Nog een Cola Zero? Ik pak nog een Westmalle. Met een jeneverke erin.” BART: “Sire, dit is een zeer complex land en ik ben een legalist. Ik heb geen enkele interesse in het platbranden van de mooie koninklijke crypte. Er is trouwens geen draagvlak…” FILIP: “Daar is hij weer met zijn draagvlak. Steek het waar de zon niet schijnt, uw draagvlak. Allez, trap het af. Tot over twee weken? Of wacht, ik heb nog een kerstcadeau voor u. Vanmol, pak uw stiften. Die kop ga je willen zien…”

MAES KOFFIE, DAAR KRIJG JE NOOIT GENOEG VAN!

LUIKERSTEENWEG 244 F 35007 ANKERSTRAAT HASSELT 3500 HASSELT 011 223 253 EN 011 273 272

011 223 253

MAESKOFFIENV@SKYNET.BE WWW.MAESKOFFIE.BE