
SPREKER
ESTHER COZIJNSEN: ‘DEZE TIJD HEEFT EEN BIDDENDE KERK NODIG’
DE HERDER MET NAAM: IK BEN LOURENS DU PLESSIS
LEVENSHEILIGING EN DE ROL VAN HET ZONDAARSGEBED RICHARD SANTINGE




![]()

SPREKER
ESTHER COZIJNSEN: ‘DEZE TIJD HEEFT EEN BIDDENDE KERK NODIG’
DE HERDER MET NAAM: IK BEN LOURENS DU PLESSIS
LEVENSHEILIGING EN DE ROL VAN HET ZONDAARSGEBED RICHARD SANTINGE




A M I L I E W E E K E N D O P D E V E L U W E
Tijd voor elkaar, zonder haast.

Op Vakantiepark Het Beloofde Land geniet je met de hele familie






✔ Accommodaties & kampeerplekken bij elkaar
✔ Veel ruimte om te spelen en te ontspannen
✔ Samen eten in Brasserie Dolce Vita
✔ Gezellige avonden bij het kampvuur

Voor familieweekenden, jubilea of gewoon omdat het kan. Voorthuizen – Veluwe
04 ‘Deze tijd heeft een biddende kerk nodig’
Interview
Esther Cozijnsen is de tweede spreker op de Pinksterconferentie dit jaar. Ze heeft een hart voor gebed en zal spreken over Mattheüs 21 waar Jezus het heeft over een huis van gebed.
08 De Herder met naam: Ik ben
Lourens du Plessis
Door de Bijbel heen laat God zichzelf kennen in namen die spreken van nabijheid, trouw en kracht. Ze tonen zijn hart, zijn karakter, zijn werk. De grote Ik ben… Wie is Hij?
12 Levensheiliging en de rol van het zondaarsgebed
Richard Santinge
In de achttiende en negentiende eeuw maakten opwekkingspredikers grootschalig gebruik van het zondaarsgebed. Heeft dit gebed ook nog betekenis voor de eenentwintigste eeuw in Nederland?
18 Trouwen is een werkwoord
Bert de Ruiter
God wil ieder echtpaar in staat stellen om te ontdekken dat je aan elkaar gegeven bent om Hem beter te leren kennen en te kunnen dienen.


28 ‘Ik dacht: topsport en geloof, dat gaat gewoon niet samen’
Interview
Als jonge topsporter in de schaatswereld worstelde Jan Achterberg met de vraag of sport en geloof wel te combineren waren. “In de kerk werd mijn passie voor sport niet begrepen.”
34 Radio cruciaal voor onbereikte volken
Henk Dik
Anno nu zijn er vele vormen van communicatie beschikbaar voor ons, van televisie tot online, maar nog altijd vormt de radio een belangrijk communicatiemiddel in onbereikte landen.
40 53 nieuwe kerken in Nederland
Interview
In 2019 riep God Christian en Nathalie Tan voor het stichten van honderd kerken in tien jaar. We spraken met Christian over deze missie, die zich uitbreidt.
Verder natuurlijk
03 Colofon
07 Frisse Kijk - Marja Verschoor-Meijers
17 Bijbelstudie Kees Goedhart
21 Persoonlijk – Lourens du Plessis
22 Opwekking Actueel
24 Pinkster Primeur
27 Aanbevolen media
38 Nieuws
43 Uitgevogeld - Henk Stoorvogel
Nr. 716 februari 2026, 66e jaargang | Opwekking Magazine is een uitgave van Stichting Opwekking en verschijnt 11 keer per jaar | Adres Ruitenbeek 16, 3881 LW Putten, 088 35 26 700, info@opwekking.nl, www.opwekking.nl | Redactie (redactie@opwekking.nl) Eindredactie: Carina Bergman; Hoofdredactie: Lourens du Plessis, Redactie: Manuel van Dam, Henk Dik, Kees Goedhart, Richard Santinge, Harry Zijlstra | Vormgeving: Verbaan Ontwerp, Margreet Sietsma | Fotografie : Adobe Stock, tenzij anders vermeld, cover: BYBAR Drukwerk: Veldhuis Media | Advertenties Eddy Morren, T: 06 23 05 66 72 E: eddy@morrenmedia.nl, Opwekking is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de advertenties. Leesbeperking: Opwekking Magazine is ook verkrijgbaar in gesproken vorm, info: CBB, T: 034 15 65 499 W: www.cbb.nl | Abonnementen en Financiën Opwekking Magazine is, gedrukt en online, gratis beschikbaar voor Vrienden van Opwekking. We bieden het blad gratis aan, maar natuurlijk zijn er kosten verbonden aan het produceren van het blad. De kosten worden gedekt door (periodieke) giften van Vrienden van Opwekking. Voor het uitvoeren van onze opdracht zijn we afhankelijk van God en van de trouwe achterban van Stichting Opwekking, door wat we ontvangen in gebed, medewerking en giften. In dankbaarheid zien we hoe God keer op keer vermenigvuldigt wat we ontvangen. Wil je ons werk steunen met een gift? Alvast hartelijk dank! Voor meer informatie kijk op www.opwekking.nl/word-vriend | Giften kunnen worden overgemaakt op IBAN: NL52 ABNA 0477 7744 82

Esther Cozijnsen is de tweede spreker op de Pinksterconferentie dit jaar. Ze heeft een hart voor gebed en zal spreken over Mattheüs 21 waar Jezus het heeft over een huis van gebed. “Ik wil de kerk aanzetten om te functioneren als huis van gebed, gekenmerkt door een cultuur van gebed.”
Esther Cozijnsen (38) is geen onbekende bij Opwekking. Zo was ze in de voorgaande jaren werkzaam als coördinator van het Gebedsplein en is ze verantwoordelijke voor de verdere uitbreiding van de gebedsministry. “Ik ben heel dankbaar dat ik mag gaan bouwen aan een grotere rol voor gebed en aanbidding op de Pinksterconferentie, voor alle generaties.”
Over de gebedsministry zullen we in komende nummers van het magazine verder spreken. Waarom is gebed zo’n belangrijk onderwerp voor jou?
“Het belang van gebed ligt eigenlijk wel van jongs af aan op mijn leven. Als klein meisje zei ik trouw mijn gebedje voor het slapengaan en het was toen al voor mij een zekerheid dat ik contact had met God. Ik voelde me altijd gehoord en gezien door Hem. Ik ging toen nog met mijn ouders naar een traditionele kerk, maar toen ik tiener was maakten mijn ouders een grote geloofsstap en werden we lid van een charismatische gemeente. Ik maakte kennis met andere vormen van gebed. Er werd in tongen en met handoplegging gebeden. Er was gebed voor vervulling met de Heilige Geest.
Ik ben toen boeken van Derek Prince gaan lezen en dat hielp mij om mijn geloofs- en gebedsleven te verruimen. Ik zat in een tienergroep die werd geleid door Bianca Boender, die ook heel actief was op het tienerterrein van Opwekking en ons daar mee naartoe nam. Ze vroeg mij op een
gegeven moment om te helpen bij de voorbede en met luisterend bidden. Dat vond ik heel spannend; daar stond ik tussen de tienerleiding hardop te bidden. Op een dag kwam een van hen na afloop naar mij toe en zei: ‘Als jij bidt dan raakt me dat echt, bedankt dat je er bij bent.’ Dat gaf mij zelfvertrouwen en leerde mij dat mijn gebed iets kon bijdragen.”
Hoe ben je daarmee verdergegaan in je volwassen leven?
“Ik ben een internship gaan doen bij een gebedsministry in Amerika. Ik werd daar zo geraakt door de kracht van gebed. Hoe vreugdevol het kan zijn om uren achter elkaar te bidden en Bijbel te lezen. En ik dacht: wat hier gebeurt mag ook
'Ik werd daar zo geraakt door de kracht van gebed. Hoe vreugdevol het kan zijn om uren achter elkaar te bidden en Bijbel te lezen'
in Europa ontstaan. Plekken van dag en nacht gebed, plekken van voorbede. Eenmaal terug in Nederland ben ik tien jaar lang vrijwilliger geweest bij een gebedshuis van Jeugd met een Opdracht in Amsterdam. Ik ben een bidder maar ook iemand die graag dingen organiseert, dus in die jaren hebben we conferenties en Bijbel-
scholen opgebouwd. Vanuit heel Europa kwamen mensen trainingen volgen over gebed en aanbidding.
Toen we een aantal jaar geleden verhuisden van Amsterdam naar het midden van het land dacht ik dat ik het gebedsgebeuren achter mij liet en dat ik mij als moeder van drie jonge kinderen op andere dingen moest gaan richten. Wel sprak ik af en toe in onze gemeente.”
Welke plaats heeft gebed in jouw dagelijks leven?
“Dat verschilt per fase van mijn leven. Toen ik nog bij het huis van gebed in Amerika was, was ik regelmatig acht uur lang aan het bidden en aanbidden. Later, toen ik jonge kinderen had, was ik al blij als ik een kwartiertje per dag kon reserveren voor gebed. Inmiddels gaan ze alle drie naar
'Mijn mond viel open van verbazing: ik had het gezien als een symbolisch beeld van een roeping waar ik voor sta'
school en heb ik vanaf half negen het rijk alleen in huis. Dan daalt de rust neer. Bidden vraagt voor mij wel een moment van rust en verstillen. Ook maak ik gebedswandelingen door het bos, of door mijn stad. Ik vind het heerlijk om te lopen en hardop te bidden. Soms is het aanbidden, soms is het een Bijbeltekst uitbidden en soms is het mijn hart uitstorten met alles wat er speelt in mijn leven.”
Hoe ben je bij de gebedsministry van Opwekking terechtgekomen?
“Omdat God tegen mij begon te spreken. Ik kreeg heel sterk op mijn hart om Ruben Flach, de toenmalige directeur van Opwekking, te vragen of ik iets kon doen voor het gebedswerk. In de jaren dat ik nog voor Jeugd met een Opdracht werkte had Ruben ons een keer gevraagd of wij konden helpen bij het gebed, maar we hebben
toen nee moeten zeggen. Dat bracht God mij op dat moment constant in gedachten. Ik kreeg het gevoel dat het nu tijd was om ja te zeggen op die vraag die Ruben jaren daarvoor gesteld had.”
Nu ben je gevraagd om te spreken op de Pinksterconferentie.
“Ja dat is ook op een bijzondere manier gegaan. In september 2024 vroeg iemand mij: ‘Als je heel eerlijk kijkt naar dat waar God je toe roept en wat je op je hart hebt, welk beeld komt er dan in jouw hoofd?’ En toen heb ik onder tranen verteld dat ik mijzelf op het podium van Opwekking zag om een oproep te doen aan de kerk om een biddende kerk te zijn. Precies een jaar later vroeg Lourens mij als spreker. Mijn mond viel open van verbazing: ik had het gezien als een symbolisch beeld van een roeping waar ik voor sta. Om dan een jaar later gevraagd te worden om letterlijk op dit podium te staan is een grote eer. Het bevestigde voor mij dat God iets wil doen als het gaat om gebed in de kerk. En ik proef dat Hij daar haast mee heeft.”
Waar wil je over spreken op de Pinksterconferentie?
“Ik ben daar nog over aan het nadenken en bidden. Maar ik denk dat mijn hoofdboodschap zal gaan over een tekst uit Mattheüs 21 waarin Jezus zegt: mijn huis zal heten een huis van gebed. Het is prachtig om met elkaar te bidden. Te weten dat Jezus naar ons luistert, dat Hij zich laat verbidden en dat Hij terug wil komen voor een kerk die daarom vraagt. Zo wil ik alle aanwezigen individueel liefdevol uitnodigen om onze plaats als biddende kerk in te nemen in onze maatschappij en in de wereld.” •

Esther Cozijnsen is getrouwd met Maarten en samen hebben ze drie kinderen.














“Je columns zijn eigenlijk nooit meer grappig,” verzuchtte mijn man terwijl hij voorzichtig een nummer van Opwekking Magazine over tafel naar mij toe schoof. “Het is allemaal zo serieus.” Ik moet hem verbaasd hebben aangekeken. Nooit meer grappig?
Sinds wanneer is het de bedoeling dat ik maandelijks als een of andere lollige joker kom opdagen? Ik heb niet bepaald het idee dat ik mijn columns ooit heb geschreven om de lezer aan het lachen te krijgen. Nou ja, misschien helemaal in het begin dan. Toen wilde ik nog bewijzen dat christenen best humor hebben en dat het lachen mij, na mijn bekering, zeker niet was vergaan.
Prikkelen
Nooit meer grappig…. Ja zeg, alsof ik als een soort deugcabaretier de onheilige taak heb gekregen om de lezer te laten lachen alvorens toch stiekem een serieus preekje uit de hoge hoed te toveren. Alsof mijn columns het gehalte ernst in elk blad iets moeten drukken, zodat er maandelijks toch weer de nodige gezonde geestelijke balans op de mat valt.
Nee, zo is mijn schrijven niet bedoeld. Columns worden geschreven om te prikkelen en inspireren, om wakker te schudden en discussie op gang te brengen. Dat sommige lezers daarbij weleens in de lach schieten, is natuurlijk mooi meegenomen. Ik heb begrepen dat de boodschap dan ook beter blijft hangen.
Huppelend
Valt er op het wereldtoneel nog wel iets te lachen dan als het gaat om God, geloof en de Bijbel? Natuurlijk wel. “De schepping nodigt ons dagelijks uit om te lachen,” schreef Henk Stoorvogel enige maanden geleden in zijn column. En gelijk heeft hij. We nemen onszelf soms te serieus. Wat dat betreft zette de opmerking van mijn man me wel aan het denken. We moeten de balans goed
bewaken. In Prediker 3:4 staat het zo mooi: Er is een tijd om te huilen en een tijd om te lachen, een tijd om rouw te bedrijven en een tijd om te huppelen.
Eerlijk gezegd kom ik niet zo vaak huppelende christenen tegen, maar dat kan te maken hebben met de serieuze hoek van Nederland waarin ik woon. Toch is de behoefte om het geloof met een lach te omarmen er echt wel. Er is tegenwoordig zelfs een ‘Zij Lacht’ Bijbel en onlineplatform. ‘Zij Lacht’ wil vrouwen helpen om tijd vrij te maken voor Gods Woord, door elke dag een korte, praktische overdenking te plaatsen.
Valt er op het wereldtoneel nog wel iets te lachen dan als het gaat om God, geloof en de Bijbel?
Ik snap zo’n beweging wel. Over de gelovige vrouw staat immers geschreven: Kracht en glorie zijn haar kleding, zij lacht de komende dag toe (Spreuken 31:25). Stel je eens voor dat we als gelovigen allemaal zo bekend zouden staan in de wereld. Als mensen die elke nieuwe dag lachend en vol goede moed tegemoet gaan, ondanks de omstandigheden. Stel je eens voor wat een getuigenis dat zou zijn. Wij hebben nog genoeg te lachen, toch?
Toen werd onze mond vervuld met lachen en onze tong met gejuich. Toen zei men onder de heidenvolken: De HEERE heeft grote dingen bij hen gedaan! (Psalmen 126:2b) •
LOURENS DU PLESSIS
Door de Bijbel heen laat God zichzelf kennen in namen die spreken van nabijheid, trouw en kracht. Ze tonen zijn hart, zijn karakter, zijn werk. De grote Ik ben…

Zie je hem lopen? Een herder met de kudde van zijn schoonvader, trekkend over de ruwe grond van de woestijn. Dag na dag zoekt hij weiden en water voor zijn dieren. Dan, op een onverwachte plek bij een berg, ziet hij een struik die brandt zonder te verbranden. Wanneer hij dichterbij komt, klinkt de stem van God: “Mozes, doe je schoenen van je voeten.”
Daar maakt de Heer zijn naam bekend: Ik ben – Jahweh. Daar wordt Mozes’ roeping duidelijk bevestigd: om niet langer alleen de schapen te
leiden, maar een volk. Dit volk zal hij leiden in de naam van de Heer. En gaandeweg zal de identiteit van deze God steeds duidelijker worden.
In de verhalen van de Bijbel zien we dat God zich bekendmaakt als Jahweh Jireh, de HEERE die voorziet (Genesis 22:14); Jahweh Rafa, de HEERE die geneest (Exodus 15:26); Jahweh Nissi, onze Banier (Exodus 17:15); Jahweh M’kadesh, de HEERE die heiligt (Exodus 31:13); Jahweh Tsevaot, de HEERE van de heerscharen (1 Samuël 1:3);

Jahweh Tsidkenu, onze gerechtigheid (Jeremia 23:6); en Jahweh Shammah, de HEERE die er is (Ezechiël 48:35).
Deze namen vormen samen een getuigenis. Ze nodigen ons uit om God te leren kennen, om te begrijpen wie Hij is en hoe Hij werkt. En zelfs waar deze namen niet expliciet klinken, zien we zijn aanwezigheid en leiding zichtbaar worden.
Voorziener
We zien nog een herder lopen, in de heuvels van Bethlehem. Hij weet waar water te vinden is en waar roofdieren schuilen. Hij waakt over de kudde van zijn vader, zoekend naar grazige plekken voor zijn dieren. Zijn naam is David. Ook hij zal geroepen worden om herder van een volk te zijn. Maar boven alle roeping klinkt één waarheid: uiteindelijk is God zelf de grote Herder, de Leidsman van zijn mensen. David zingt een loflied tot deze God – een lied met een verhaal, een loflied, een danklied, een liefdeslied waarin God bezongen wordt voor wie Hij is. Wij kennen dit lied als Psalm 23.
De HEERE is mijn Herder, mij ontbreekt niets (vers 1).
Met deze woorden zet David de toon van de hele psalm. Hij begint niet bij zichzelf, maar bij de Heer. Hij zegt niet dat zijn leven zonder moeite is.
Hij zegt dat hij, mét God, niets tekortkomt.
De Heer ziet wat wij nodig hebben. Hij draagt ons, voorziet ons en geeft ons wat een mens nodig heeft, naar geest, ziel en lichaam. In deze zekerheid horen we de naam van de God die voorziet: Hij is Jahweh Jireh.
Genezer
Hij doet mij neerliggen in grazige weiden, Hij leidt mij zachtjes naar stille wateren. Hij verkwikt mijn ziel (vers 2–3a).
Grazige weiden en stille wateren zijn in de omgeving waar David woonde geen vanzelfsprekendheid. Een herder gaat op zoek naar zulke plekken. Hij ziet zijn kudde en kent hun behoefte. De Heer brengt zijn kinderen naar plekken van rust, waar ziel en lichaam tot adem komen. Wat

leren we hier? Rust en vrede komen uiteindelijk niet voort puur uit onze omstandigheden of inspanningen. De dingen die wij zelf verdienen of bouwen kunnen uiteindelijk niet voorzien in de behoefte van onze ziel.
Hij verkwikt mijn ziel betekent dat God ons binnenste herstelt
Hiervoor hebben we Gods zorg nodig. Hij verkwikt mijn ziel betekent dat God ons binnenste herstelt. God kan het. Hij is een Hersteller. Het gaat om de genezende hand van God. Want Hij is de Heere mijn genezer - Hij is Jahweh Raphá.
Gerechtigheid
Hij leidt mij in het spoor van de gerechtigheid (vers 3b).
Het spoor van de gerechtigheid draagt diepe betekenis: het is de weg die de Herder zelf gaat en waarop Hij zijn kudde uitnodigt Hem te volgen. Zo leidt de Heer ons in een weg die niet door onszelf gemaakt is, maar door Hem.
En gerechtigheid betekent hier niet: morele correctheid. Het betekent: de weg waarlangs een mens in een rechte relatie met God kan staan. Het is de weg waar zonde niet meer heerst, waar genade spreekt, waar mens en God in vrede wandelen. Daarom hoort bij dit deel van de psalm de naam: Want Hij is de Heere mijn gerechtigheid - Jahweh Tsidkenu.
…omwille van Zijn Naam (vers 3b, tweede deel).
Heilige grond. Dat is waar deze woorden naar wijzen. God leidt ons niet omdat wij zo sterk of zo wijs zijn, maar omdat zijn naam over ons is uitgeroepen. Wij dragen zijn naam. Hij heeft ons apart gezet. Hij heeft zijn stempel op ons leven gelegd: eigendom van de Heilige God.
Heiliging is geen last, maar een liefdesdaad. God vormt zijn kinderen zodat zij zijn karakter weerspiegelen, zijn hart leren kennen en zijn weg leren gaan. Hij is de Heere die heiligt – Hij is Jahweh M’kadesh.
Al ging ik ook door een dal vol schaduw van de dood, ik zou geen kwaad vrezen, want U bent met mij; Uw stok en Uw staf, die vertroosten mij (vers 4).
In het dal wordt onze taal persoonlijk. David zegt niet langer Hij, maar U. De Herder komt dichterbij wanneer de schaduwen dieper worden. Zijn stok beschermt. Zijn staf trekt terug. De weg is donker, maar de nabijheid van God is licht genoeg. Wie ooit door zo’n dal ging, weet dat de Heer niet wegkijkt – Hij komt dichterbij. Hij is Jahweh Shammah – de God die er is.
Banier
U maakt voor mij de tafel gereed voor de ogen van mijn tegenstanders. U zalft mijn hoofd met olie, mijn beker vloeit over (vers 5).
Hier zien we een tafel en een maaltijd – een plek van eer en nabijheid. En dat alles in het zicht van de vijand. Dit vers spreekt over confrontatie, de realiteit van geestelijke strijd. We wandelen

niet op neutraal terrein. Er is weerstand, druk, tegenwerking.
Maar juist hier klinkt de naam van de God die boven alle machten staat – de God van een hemelse legermacht, met wie wij mogen meelopen en zelfs een vaandel mogen dragen tot eer
Hij verkwikt mijn ziel betekent dat God ons binnenste herstelt
niet als schimmen, maar als trouw gezelschap.
Ze achtervolgen ons met zegen, met genade, met rust. Dit wist David ook. Deze woorden ademen de zekerheid van iemand die weet dat hij thuiskomt. Het huis van de Heer is geen eindstation ver weg, maar de thuisbestemming van iemand die met God wandelt.
De God die Mozes riep bij een brandende struik, en de God die David leidde in de heuvels, is dezelfde God die vandaag tot jou zegt:
Ik ben…
Ik ben jouw Voorziener.


van zijn naam: een banier voor onze God.
Want: Hij is Jahweh Tsevaot — de HEERE van de heerscharen, ja, Hij is Jahweh Nissi — de HEERE mijn Banier.
Ja, goedheid en goedertierenheid zullen mij volgen al de dagen van mijn leven. Ik zal in het huis van de HEERE blijven tot in lengte van dagen (vers 6).
Wanneer wij, zoals David, achteromkijken, zien we twee metgezellen die ons nooit verlaten: goedheid en goedertierenheid. Zij volgen ons –
Ik ben jouw Genezer.
Ik ben jouw Gerechtigheid.
Ik ben jouw Heiligmaker.
Ik ben jouw Beschermer in de strijd.
Ik ben jouw Banier van overwinning.
Ik ben degene die er altijd bij is. •
RICHARD SANTINGE
In
de achttiende en negentiende eeuw maakten opwekkingspredikers zoals Charles
Finney tijdens hun campagnes grootschalig gebruik van het zondaarsgebed - the sinner's prayer - een concrete manier om bewust een keuze voor Jezus te maken. Heeft dit gebed ook nog betekenis voor de eenentwintigste eeuw in Nederland?
Christenen worden door buitenstaanders nog wel eens gezien als mensen die vooral nadruk leggen op regels, normen en geboden - bijvoorbeeld over gedrag, relaties of eerlijkheid - maar lijken die regels vervolgens zelf niet altijd van harte na te leven. Dat kan dan overkomen als hypocrisie of schijnheiligheid.
Het idee van hypocrisie en schijnheiligheid komt ook in de Bijbel voor. Jezus was regelmatig in conflict met de religieuze leiders van zijn tijd
en noemde hen hypocriet. Het woord ὑποκριτής (hypokritēs) komt uit het Grieks en betekent oorspronkelijk ‘acteur’ of ‘toneelspeler’. Een hypocriet is dus iemand die zich anders voordoet dan hij werkelijk is. Maar hoe kan een christen ‘echt’ worden, en welke rol kan het zondaarsgebed hierin spelen?
Wedergeboorte
De eerste stap om als christen ‘echt’ te worden, begint bij een geestelijke geboorte. Christen-zijn
betekent niet dat we een pakket regels omarmen dat we tegen onze zin moeten naleven. Vroeg of laat zal dit mislukken; het is bijna onmogelijk om een dergelijke levensstijl op de lange termijn vol te houden.
Hoe vindt deze nieuwe geboorte plaats? In zijn brief aan de Romeinen maakt Paulus duidelijk dat mensen niet door het naleven van regels Gods goedkeuring kunnen verdienen. Zowel joden als niet-joden staan schuldig in de ogen van God als Rechter: en zo wordt ieder mens het zwijgen opgelegd en staat de hele wereld schuldig voor God (Romeinen 3:19-20 NBV21).
Het leven zou slechts een tijdelijke oefening in ‘survival of the fittest’ zijn
Het besef dat we schuldig staan voor God kan als bedreigend worden ervaren, maar het kan ook bevrijdend zijn. Door dit inzicht realiseren we ons dat we vergeving nodig hebben. Jezus kan pas als genezend medicijn ervaren worden wanneer we eerlijk onder ogen zien: ik sta schuldig voor God.
Zondaarsgebed
Tijdens de grote opwekkingsbewegingen van de achttiende en negentiende eeuw lag de nadruk sterk op persoonlijk geloof en bekering. Veel mensen gingen wel naar de kerk, maar dit leidde niet automatisch tot een levend geloof. Volgens deze predikers waren deze mensen hypocriet en schijnheilig als ze zich niet echt zouden bekeren. Het zondaarsgebed, the sinner’s prayer, werd in die tijd vaak gebruikt om een bewuste keuze voor Jezus te maken. Het hielp mensen te beseffen dat ze schuldig stonden tegenover God (Romeinen 3:19-20) en dat ze vergeving en verzoening nodig hadden (Romeinen 5) om in de kracht van de Heilige Geest te kunnen leven (Romeinen 8).

Het besef dat we schuldig staan voor God kan als bedreigend worden ervaren, maar het kan ook bevrijdend zijn
Overgave
Zelf kwam ik als negentienjarige op een punt waarop ik een keuze moest maken; ik kon niet langer neutraal blijven. Op een avond, vlak voor het slapen, zette ik alles nog eens op een rij: de voors en tegens van het christelijke geloof. Als de evolutietheorie waar was, dan zou er geen absolute Rechter bestaan die goed en kwaad kan beoordelen. Het leven zou slechts een tijdelijke oefening in ‘survival of the fittest’ zijn. Dat vooruitzicht voelde leeg en duister en wekte een diep verlangen op om mij over te geven aan God - de
Het was verhelderend te ontdekken hoe duidelijk de Bijbel spreekt over de natuurlijke staat van de mens
God die niet alleen Rechter, maar ook waarheid, liefde en schoonheid is.
Ik pakte het Nieuwe Testament dat ik van mensen in een kerk had gekregen, met de titel Levensecht. Achterin stonden enkele vragen en het zondaarsgebed, dat perfect aansloot bij mijn innerlijke verlangen naar overgave aan de levende God. Op die avond bad ik:
“Here God. Ik dank U dat uw Woord mij heeft laten zien dat er voor mij ook verlossing mogelijk is. Ik belijd U alle zonde in mijn leven en

vraag U deze, door het bloed van uw Zoon, de Here Jezus Christus, te willen vergeven. Ik wil graag uw Zoon, Jezus Christus, aannemen als mijn persoonlijke Verlosser. Ik dank Hem dat Hij zijn leven heeft gegeven om mij te redden. Vanaf nu wil ik U graag volgen en mij toewijden aan Jezus Christus als de Heer van mijn leven. Amen.”
Vergeving
In het gebed erkende ik dat ik een zondaar ben - en daar kon ik volledig mee instemmen. Het was verhelderend te ontdekken hoe duidelijk de Bijbel spreekt over de natuurlijke staat van de mens. Kijk naar de wereldgeschiedenis, het journaal, of je eigen hart: het kwaad is overal zichtbaar. Ik besefte dat ik vergeving nodig had, een nieuwe start om samen met God verder te kunnen leven.
Na het gebed ervoer ik psychologische rust: ik had een keuze gemaakt, en dat gaf innerlijke rust. Maar belangrijker was de geestelijke vrede: ik kwam thuis bij God de Vader. Vóór het gebed kon ik de Bijbel moeilijk als betrouwbaar accepteren, ná het gebed omarmde ik de Bijbel als het Woord van God. De Geest die in mij was komen wonen (Galaten 5:22) correspondeerde blijkbaar met de Geest die de Bijbel inspireerde (2 Timotheüs 3:16).
Perfectie?
Door wedergeboorte worden we ‘echt’ naar God en onszelf. We hoeven geen toneelstuk op te voeren om aan anderen te laten zien hoe geweldig wij zijn. Voor een christen is het belangrijk om onderscheid te maken tussen positie en ervaring. In mijn zoektocht naar God vond ik het bevrijdend om in de Bijbel te lezen dat ik van nature een zondaar ben (Romeinen 3:19-20). Dat kwam precies overeen met wat ik vanbinnen voelde: schuld tegenover God als mijn Rechter.
Toch leerde ik door mijn geestelijke wedergeboorte dat er wezenlijk iets is veranderd. Volgens de Bijbel ben ik ‘in Christus’ een nieuwe schepping geworden (2 Korintiërs 5:17).
Of: In Christus zijn wij rechtvaardig en heilig, en in Hem zijn wij verlost, opdat het zal zijn zoals geschreven staat: Wie roemt, laat hij roemen in de Heer (1 Korintiërs 1:30-31).
Mijn positie in Christus staat vast als een huis en dat geeft diepe rust en zekerheid. In de praktijk merk ik echter dat ik nog steeds kan zondigen, en dat ervaar ik niet als prettig. De Bijbel noemt dit de ongerechtigheid waarvan we - door te belijden - ons kunnen reinigen: Belijden wij onze zonden, dan is Hij trouw en rechtvaardig om ons onze zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid (1 Johannes 1:9).
In
de praktijk merk ik
echter
dat ik nog steeds kan zondigen, en dat ervaar ik niet als prettig
In Christus zijn wij voor God perfect geworden (positie), maar in ons dagelijks leven bereiken we die perfectie nog niet (ervaring). Dit spanningsveld in onze ervaring zal pas verdwijnen wanneer Jezus terugkomt en wij aan Hem gelijk zullen zijn (1 Johannes 3:1-3).
Ook voor nu?
Zou het zondaarsgebed ook vandaag nog kunnen werken voor een nieuwe generatie in Nederland? Naar mijn idee ligt de kracht van het gebed in de bewustwording dat wij zonder Christus van nature schuldig staan ten opzichte van God (Romeinen 3:19-20). Door deze heldere diagnose ontdekken we de noodzaak van Jezus en de

Heilige Geest, en kan het een beginpunt zijn voor een nieuw leven.
Daarbij kan het gebed “Kom, Heilige Geest” aanvullend zijn. Zelfs na een nieuwe geboorte kan het enige tijd duren voor er meer inzicht komt in de persoon en het werk van de Heilige Geest, die ons steeds meer vormt naar het beeld van Jezus (2 Korintiërs 3:18).
Levensheiliging is niet somber of zwaar. Levensheiliging is schoonheid. Het neemt niets af van je, maar helpt je juist een leven te leiden van vreugde, vrede en vrijheid. Want zeg nu eerlijk: welke vreugde, vrede en vrijheid levert verslaving aan de zonde op? En om de vraag te beantwoorden: ja, het zondaarsgebed kan nog steeds een middel zijn om hierin een eerste stap te zetten. •
Richard Santinge is voorganger van Evangeliegemeente Ermelo en bestuurslid van Opwekking.



Kees Goedhart
Iemand zei: “Het maakt niet uit wat je gelooft, zolang je maar eerlijk en oprecht bent!” Is dat zo? Een verpleegster gaf een patiënt in alle oprechtheid een medicijn. Het bleek dodelijk. Zolang je maar oprecht bent, gaat het goed! Of niet? Het maakt dus wel degelijk uit wat je gelooft en doet!

In 1 Johannes 2:22-24 staat: Bestaat er een grotere leugenaar dan iemand die ontkent dat Jezus de Christus is? De antichrist is ieder die de Vader en de Zoon niet erkent. Ieder die de Zoon niet erkent, heeft ook de Vader niet. Wie de Zoon erkent, heeft ook de Vader. Wat uzelf betreft: wat u vanaf het begin hebt gehoord, laat dat in u blijven. Als in u blijft wat u vanaf het begin hebt gehoord, zult u in de Zoon en in de Vader blijven.
Johannes zet zich af tegen de gnostici van zijn tijd. Deze mensen geloven niet in het Woord van God. Gnosticisme (gnostiek) is een verzamelnaam voor een brede waaier van mystiek-religieuze stromingen die stammen uit de eerste eeuwen na Christus. ‘Gnosis’ is het Griekse woord voor ‘kennis’. De essentie daarvan is het verwerven van inzicht in de oorsprong, huidige situatie en de bestemming van de mens. Het centrale thema is dat de mens afkomstig is uit een goddelijke wereld en in zijn aardse situatie een goddelijke kern in zich heeft die afkomstig is uit die wereld. Die kern is verstrikt geraakt in de materie of in het kwaad in de stoffelijke wereld.
Twee honden
Ik herinner mij een uitspraak van iemand die zei: “Er wonen twee honden in mij, een gemene hond en een goede hond. Ze vechten doorlopend met elkaar. De gemene hond wil dat ik slechte dingen doe en de goede hond wil dat ik goede dingen doe. Wil je weten welke hond het wint? Die hond, die ik het meeste voedsel geef!” Belangrijk is hier dus: welke hond geloof je en vertrouw je en geef je dan voedsel?
De geestelijke les van dit hondenverhaal zal duidelijk zijn. Als wij onze nieuwe natuur goed voeden door het Woord van God dan zullen we de oude natuur overwinnen.
Valse leraren zeiden in de tijd van Johannes al: als christen hoef je niet in te zitten over de zonde, want alleen het lichaam zondigt en dat vergaat toch. De oude natuur is echter iets anders dan ‘het lichaam’. Het lichaam is neutraal, het kan gebruikt worden voor goede dingen en slechte dingen. Waar mijn hart en gedachten mee gevuld worden, is bepalend voor wat ik met mijn lichaam doe.
Waar mijn hart en gedachten mee gevuld worden, is bepalend voor wat ik met mijn lichaam doe
Volgens 1 Korintiërs 15:45 wonen er twee Adams in mij. De eerste mens, Adam, werd een levend, aards wezen. Maar de laatste Adam werd een levendmakende geest. Als verzoeking op de deur klopt, welke Adam stuur ik dan naar de deur?
Wanneer Hij komt zal Hij de wereld in het ongelijk stellen door duidelijk te maken wat zonde, gerechtigheid en oordeel is: zonde – dat ze niet in Mij geloven, gerechtigheid – dat Ik naar de Vader ga en jullie Me niet meer zien (Johannes 16:8-10). •
BERT DE RUITER
Wie een vrouw gevonden heeft, heeft iets goeds gevonden,
en de goedgunstigheid van de HEERE verkregen (Spreuken 18:22).
Mijn vrouw Jenny en ik hebben elkaar 42 jaar geleden gevonden. We zijn door God aan elkaar gegeven. Jenny is, na God, de belangrijkste relatie in mijn leven, en ik heb me altijd gerealiseerd dat deze relatie, net als de relatie met God (en elke andere relatie) onderhoud vraagt. De huwelijksband blijft niet automatisch dynamisch en hecht. Er is werk aan de winkel! Trouwen is een werkwoord! Dat betekent dat we ons inspannen om elkaar steeds beter te leren kennen; wekelijks tijd voor elkaar maken (minstens 2 uur), romantische uitjes organiseren; blijven werken aan voldoende intimiteit in onze relatie en elk jaar een boek lezen over relaties, et cetera.
Jenny en ik hebben onlangs weer een huwelijksverdiepingsweekend georganiseerd waarin we met andere stellen hebben nagedacht over vragen zoals: Hoe bewaar je de eenheid wanneer je zo verschillend bent? Hoe communiceer je met elkaar op emotioneel niveau? Hoe ga je om met conflicten? Hoe bewaar je de romantiek? Het geven van zulke trainingen is voor Jenny en mij een manier om zelf ook te blijven investeren in onze relatie.
Waardevol
We merken overigens dat vrouwen meer belangstelling hebben voor zulke weekenden dan mannen. Mannen vinden werk weliswaar belangrijk, maar dat trouwen een
werkwoord is, is voor velen nog onbekend. Soms nemen we genoegen met een 5,5 in plaats van ons in te spannen om er een 6,5 of 7,5 of zelfs een 9 van te maken.
Ik vind het verschrikkelijk jammer om te zien dat ook onder christenen de waarde van het huwelijk lijkt te ver minderen. Blijkbaar worden we meer beïnvloed door de wereld dan goed voor ons is.
Soms wordt de vraag gesteld: “Wat maakt het voor verschil dat God deel uitmaakt van het huwelijk?” Immers, ook niet-christenen kunnen goede huwelijken hebben en ook onder christenen komen slechte huwelijken voor. Wat maakt het christelijke huwelijk anders dan een huwelijk tussen niet-christenen?
Ik wil vijf aspecten noemen waarin een huwelijk tussen twee christenen zich onderscheidt van een huwelijk tus sen niet-christenen. Om ze gemakkelijker te onthouden vormen de beginletters van deze vijf punten samen het woord ‘Bruid’.
B Bovennatuurlijke bronnen
Christenen beschikken over bovennatuurlijke bronnen en bovennatuurlijke mogelijkheden. Volgelingen van Jezus hebben de Heilige Geest van God ontvangen, en die Geest stelt ons in staat om boven onszelf uit te stijgen,

om dingen te doen of na te laten, die je uit eigen wilskracht nooit zou kunnen opbrengen. God is bezig met een proces in ons leven - werk in uitvoering - om ons steeds meer te doen lijken op Jezus. God stelt ons in staat om bovennatuurlijk lief te hebben, te vergeven, trouw te blijven, geduld
Als gelovigen realiseren we ons dat je er ten diepste niet voor verantwoordelijk bent om elkaar gelukkig te maken
op te brengen, de ander een nieuwe kans te geven. Ik ben ervan overtuigd dat als ieder van ons onze relatie met God onderhoudt, we betere vrienden en betere huwelijkspartners kunnen zijn.
Bovendien mag je ervan uitgaan dat God niet alleen in óns werkt, maar ook in onze partner. We hoeven onze partner niet te veranderen. Dat kunnen we overigens ook niet, maar we kunnen wel God vragen onze partner te veranderen en ons te helpen geduld te hebben tijdens dit veranderingsproces.
Bij een bruiloft belooft het bruidspaar elkaar trouw en uiteraard verwachten we dat de ander zich aan die belofte houdt. Je bent met elkaar getrouwd omdat je gelukkig met elkaar bent en dat mag je ook zijn. Maar als gelovigen realiseren we ons dat je er ten diepste niet voor verantwoordelijk bent om elkaar gelukkig te maken.
Wanneer God centraal staat in ons leven en dus ook in ons huwelijk, betekent het dat je je realiseert dat de ander niet jouw diepste bron van zekerheid, veiligheid, geluk of zinge-


ving is. Je mag veel voor elkaar betekenen, je mag elkaars leven verrijken, maar je identiteit wordt niet in de eerste plaats bepaald door wat je partner van je vindt, maar door wat God van je vindt. We mogen van onze partner geen afgod maken. We mogen ons geluk, onze zingeving, ons levensdoel en onze identiteit niet in de eerste plaats door onze huwelijkspartner laten bepalen. En we moeten ook niet proberen dit voor de ander te zijn.
U Uithoudingsvermogen
Ik wou dat ik kon zeggen dat in het huwelijk van christenen de partners het altijd met elkaar eens zijn, nooit het bloed onder elkaars nagels vandaan halen, en elkaar nooit zullen kwetsen. Maar dat zou onjuist zijn.
De relatie met God mag een interactieve relatie zijn. Hij spreekt en Hij luistert
Ondanks het feit dat we toegewijde christenen zijn, die ernaar verlangen om God te eren in ons leven, kunnen er ook in huwelijken van christenen geregeld fikse ruzies voorkomen. Een christelijk huwelijk betekent niet dat er geen problemen komen op het gebied van rolverdeling, omgaan met geld, opvoeding van de kinderen, communicatie et cetera. Maar Gods aanwezigheid in het huwelijk betekent dat Hij de partners in staat stelt om het met elkaar vol te blijven houden, om met elkaar verder te willen gaan, om bereid te zijn te vergeven en om, hoe dan ook, de relatie in stand te houden. Ook als het stormt in hun relatie. Wanneer God de eerste plaats in je leven en je huwelijk blijft houden, kun je het woord ‘echtscheiding’ uit je woordenboek schrappen.
I Interactieve relatie met God
We willen graag dat God ons leven zegent. Gods zegen is echter niet los verkrijgbaar. De zegen die God wil geven is zijn eigen aanwezigheid. Hij is niet een makelaar die een bruidspaar een nieuw contract overhandigt en hen veel gelukwenst in hun nieuwe huis. Nee, Hij is de architect van het huis, die bij hen in komt wonen. God is de ontwerper van het huwelijk en Hij wil met het echtpaar bespreken hoe
zij dit het beste vorm kunnen geven. De relatie met God mag een interactieve relatie zijn. Hij spreekt en Hij luistert. Dit betekent dat het belangrijk is dat we dagelijks tijd doorbrengen met Hem. Het is belangrijk dat elke huwelijkspartner dagelijks mét en vóór elkaar bidt, elkaar aanspoort tot gehoorzaamheid aan Hem, en elkaar tot voorbeeld zijn in het dienen van Hem.
Een christelijk huwelijk heeft de mogelijkheid om een eenheid te worden, die zijn weerga niet kent in de wereld. De Bijbel noemt het huwelijk een geheimenis, omdat het een afspiegeling is van de relatie tussen Jezus en zijn gemeente. De eenheid die God in een christelijk huwelijk voor ogen heeft, komt steeds meer tot zijn recht als ieder echtpaar Hem de ruimte geeft.
De vrouw/man met wie je je leven deelt is een geschenk van God voor de rest van je leven. Jij en je partner zijn gelijkwaardig in de ogen van God. Wanneer je beseft dat je partner waardevol is in Gods ogen, weerhoudt dit je ervan hem of haar te manipuleren, voor jouw karretje te spannen, te misbruiken of naar jouw beeld te kneden.
God wil ieder echtpaar in staat stellen om te ontdekken dat je aan elkaar gegeven bent om Hem beter te leren kennen en te kunnen dienen.
Kortom, christenen die met elkaar getrouwd zijn mogen: gebruikmakend van de Bovennatuurlijke bronnen, die God hen ter beschikking heeft gesteld, op basis van Realistische verwachtingen, Uithoudingsvermogen krijgen om de rest van hun leven met elkaar te delen, groeiende in een Interactieve relatie met God, die hen brengt tot een Diepe eenheid, die ongekend is.
Om hier in te groeien is inzet nodig, want trouwen is een werkwoord.
Bert de Ruiter is consultant Christen-Moslim relaties in Europa bij European Christian Mission en spreekt in kerken. Daarnaast organiseren hij en zijn vrouw Jenny regelmatig huwelijksverdiepingsweekenden.
Lourens Du Plessis

In Markus 6 zien we hoe Jezus alleen de berg opgaat om te bidden. Dit is interessant. Drie keer lezen we in het evangelie van Markus dat Jezus de eenzaamheid opzoekt om te bidden. Telkens weer: Jezus alleen in gebed.
De drie keren dat Jezus de eenzaamheid opzoekt, in het Markusevangelie:
▸ Jezus ging in de eenzaamheid bidden na de indrukwekkende bedieningstijd in Kapernaüm (Markus 1:35).
▸ Jezus ging in de eenzaamheid bidden na het voeden van de vijfduizend (Markus 6:46).
▸ Jezus ging in de eenzaamheid bidden in de tuin van Gethsémané (Markus 14:39).
In elk van deze gevallen was er onbegrip onder zijn eigen discipelen over wat zijn taak en missie werkelijk waren. Bij elke gelegenheid was er verwarring. Hoe reageerde Jezus in tijden van druk en verwarring? Hij zocht de stilte. Hij zocht zijn Vader. Hij bad.
Biddend en lezend
Ik herinner me hoe ik, toen ik opgroeide, mijn eigen ouders zag bidden. Ik zag mijn moeder ’s ochtends altijd in bed zitten met haar Bijbel en haar boekje met gebedsverzoeken, teksten en aantekeningen. Ze bad altijd, zelfs na de plotselinge, tragische dood van mijn broer.
Mijn vader stond ’s ochtends vroeg op, als het nog nacht was. Als ik ooit een nare droom had of midden in de nacht wakker werd, zag ik een lichtstreepje onder de deur van zijn studeerkamer. Ik wist dat ik hem daar zou aantreffen: biddend en lezend uit de Bijbel.
Toen ik op de middelbare school zat, riep mijn vader
me op een dag bij zich. Hij zei: “Ik wil dat je weet dat dit magere jaren voor ons zijn.” De economie was slecht, mijn vader werkte in een kleine gemeente en mijn moeder kon op dat moment niet werken. Hij legde me zelfs uit dat wat er elke maand binnenkwam, niet voldoende was om alle noodzakelijke uitgaven te dekken.
Ik vroeg: “Wat ga je doen, papa?”
Zijn antwoord zal ik nooit vergeten.
Hij zei: “Ik ga bidden. Ik heb een gelofte aan de Heer gedaan om voor een aantal maanden trouw ’s morgens
Ze hebben mij door hun leven laten zien wat toewijding is
tussen vier en zes zijn aangezicht te zoeken.”
Ik herinner me hoe verbaasd ik was over de gedachte dat iemand Gods aangezicht kon zoeken voor zulke zeer reële problemen. Maar juist het voorbeeld van mijn ouders heeft mijn eigen leven diep beïnvloed. Zij hebben mij door hun voorbeeld geleerd wat gebed betekent. Ze hebben mij door hun leven laten zien wat toewijding is; wat het betekent om te bidden en met God te wandelen. •
Lourens
aan
Het is bijna februari, en dat betekent dat de registratie voor de 56ste Pinksterconferentie van start gaat! Iets later dan je van ons gewend bent – dit jaar kan je je vanaf 12 februari vanaf 18.00 uur opgeven als kampeerder, daggast en/of medewerker. Vanwege de aanpassingen en technische ondersteuning die daarvoor nodig is, hebben we voor een moment gekozen waarop we alle support kunnen bieden! Maar er blijft natuurlijk nog voldoende tijd om je op te geven voordat het Pinksteren is.
Scan de QR-code voor meer informatie en opgave (vanaf 12 februari dus), of lees meer info in de Pinkster Primeur op pagina 24. Van harte welkom van 22 t/m 25 mei op het Walibi-evenemententerrein.


Onlangs hebben we afscheid genomen van ons bestuurslid Rien Schakel, die de rol van penningmeester vervulde. We zijn dankbaar dat Rien met enthousiasme en expertise de schouders onder het werk van Opwekking heeft willen zetten. We wensen hem en zijn gezin van harte Gods zegen!
Menno Vink - die begin vorig jaar aantrad als bestuurslid - neemt het stokje van Rien over en is de nieuwe penningmeester.
De laatste Opwekking in Concert van dit seizoen staat alweer voor de deur! Op zaterdag 21 maart komen we naar Berea de Maten in Apeldoorn voor een avond vol aanbidding onder leiding van onze eigen Opwekkingband. Een avond met veel ruimte voor de Heilige Geest, een korte, inspirerende boodschap van Lourens du Plessis en tijd voor ministry en ontmoeting. Natuurlijk nemen we ook de derde serie Opwekkingsliederen op tijdens het aanbiddingsconcert – de laatste serie van cd 50! De ticketverkoop is al gestart, dus boek vandaag nog je tickets via de QR-code

Opwekking Media
Van generatie tot generatie: jongeren een plek geven in Gods huis

Iedere maand lichten we een van de video’s uit op ons videoplatform Opwekking Media. Daar heb jij als Vriend van Opwekking vrij toegang toe. Krachtige content die je geloof versterkt en je aanspoort om op jouw eigen plek Jezus zichtbaar te maken.
Deze maand zetten we de schijnwerper op het seminar van Joël Ricardo. Van generatie tot generatie wordt het geloof doorgegeven – maar voor jongeren is de aansluiting vaak een uitdaging. Joël gaat in op de vraag waarom het zo belangrijk is dat er ruimte is voor hun vragen, hun aanwezigheid en hun roeping. Want jongeren horen thuis in Gods huis.
Scan de QR-code en bekijk het seminar van Joël (vanaf 1 februari).

De tweede serie Opwekkingsliederen is gereleased! Vanaf 30 januari kun je de vier nieuwe nummers van cd 50 beluisteren.
Dan komen:
→ 914 Jezus, uw naam (Jesus Your Name) – Matt Redman
→ 915 Wij houden van die God (The God we love – the Nicene creed) – CityAlight en Matt Redman
→ 916 Het is zo goed (How good it is) – Chris Tomlin
→ 917 God regeert (Our God reigns) – Martin Smith
beschikbaar via diverse digitale luisterplatforms, in de OpwekkingsliederenApp, in OPS en natuurlijk in de webshop van Opwekking. De tweede serie is opgenomen op 22 november tijdens Opwekking in Concert in Maastricht.
Scan de QR-code en zing heerlijk mee!
Iedere maand geven we je in onze rubriek Pinkster Primeur een update van de Pinksterconferentie 2026. Mooi om zo samen naar de Pinksterconferentie toe te leven!
WhatsApp-kanaal
De voorbereidingen voor de Pinksterconferentie 2026 zijn gestart en jij wilt natuurlijk niets missen. Daarom is er nu een speciaal WhatsApp-kanaal. Meld je aan en je ontvangt alle praktische én belangrijke updates. Zo ben jij altijd als eerste op de hoogte.
Registratie
Dit jaar gaat de registratie nét iets anders. Je bestelt je tickets, maar dat is pas het begin. In je mailbox ontvang je een bevestiging met een link: de link naar jouw persoonlijke selfservicepagina. Daar wacht een stappenplan dat je door het proces leidt. Stap voor stap vul je de informatie in, zodat wij alles goed kunnen regelen en jij straks zorgeloos kunt deelnemen. Zorg jij ervoor dat je de maten van je kampeermiddel bij de hand hebt?
Startschot registratie:
Donderdag 12 februari om 18.00 uur
Let op: het startschot klinkt dit keer op donderdag 12 februari om 18.00 uur, (niet zoals je gewend bent op 1 februari). We hebben bewust gekozen voor dit moment, zodat ons team klaar kan staan om je te helpen bij alle nieuwe stappen.
Groepen
Samen kamperen maakt de Pinksterconferentie extra mooi. Ook dit jaar is het mogelijk om als groep bij elkaar te staan. Meld je daarom altijd aan als groep, zodat je een voorkeursveld kunt doorgeven:
) Bij groepen van 20 personen of meer reserveren wij vooraf de benodigde meters voor jullie.
) Is je groep kleiner dan 20 personen, bijvoorbeeld 2 of 3 gezinnen? Kom dan gelijktijdig aan. Dus kies hetzelfde tijdsslot op dezelfde dag. Zo kunnen wij jullie zo dicht mogelijk bij elkaar plaatsen.
Samen kamperen betekent ook dat we samen letten op de ruimte. We gaan uit van 1,85 meter kampeerruimte per persoon. Controleer daarom goed of je kampeermiddel hierbinnen past. Past dit niet, regel dan een ander kampeermiddel. Dan is er voor iedereen plek!
Houd onze informatiekanalen goed in de gaten, zodat je niets mist over samen kamperen.
Meld je aan en je staat meteen op de eerste rij voor alle praktische én belangrijke updates.

⛺ Kamperen
▸ De kampeertarieven blijven gelijk.
▸ Alleen de toeristenbelasting gaat omhoog.
�� Parkeren
▸ Het weekendtarief blijft hetzelfde.
▸ Het dagtarief stijgt naar € 12,50.
�� Daggasten
Sinds de invoering van daggast-registratie betaalden bezoekers alleen registratiekosten. Dit deden we om de conferentie voor iedereen toegankelijk te houden.
�� We merken nu dat de lage prijs een nadeel heeft:
▸ Veel mensen kopen een ticket, maar komen niet.
▸ Bij de afgelopen conferentie ging het om 14.500 daggasten die niet zijn gekomen.
▸ Daardoor konden andere mensen geen ticket meer kopen, terwijl zij wel wilden komen.
❗ Dit was niet de bedoeling van de lage prijs.
�� Nieuwe tarieven daggasten
Daarom gaan we echte dagtarieven rekenen in plaats van alleen registratiekosten:
▸ Volwassenen: van € 2,75 naar € 15,-
▸ Kinderen t/m 12 jaar: € 7,50 Kijk op de website voor alle tarieven.
�� Touringcar
Kom gezellig samen met je kerk of gemeente een dagje met de touringcar naar de Pinksterconferentie. Het is relaxed, gezellig en duurzaam. Je wordt dicht bij het terrein afgezet en weer opgehaald.
Kom je op zaterdag 23 mei of zondag 24 mei met een groep? Dan krijgt de chauffeur een gratis toegangsticket. Meld je groep wel vooraf aan. Meer informatie vind je op onze website.

Tot slot: het aankomstproces, herhaald:
1 Eén tijdslot voor aankomst ��
Tijdens het aanmeldproces kies je een tijdslot waarin je arriveert. Zo spreiden we de toestroom over de dag. Je keuze geef je door via jouw selfservicepagina.
2 Twee aankomstdagen ��
Meer kampeerders mogen al op donderdag 21 mei aankomen. Tot nu toe was dat alleen voor kwartiermakers van grote groepen. Zo voorkomen we piekmomenten. Je keuze geef je door via jouw selfservicepagina.
3 Drie aankomstlocaties ��
Je krijgt een aankomstplek (‘buffer’) toegewezen op basis van het veld waar je kampeert. Volg de route die we je vooraf aangeven.



40% KORTING

Op alle agenda’s en jaarkalenders 2026

BESTEL ZE DUS NOG SNEL
Met zo’n leuke korting laat je ze toch niet liggen?
Gebruik de volgende code voor de korting: 40%jaarproducten





HOE DOE JE DAT, BIDDEN?
David Pawson schreef dit toegankelijke boek “BiddenGewoon doen!” waarin hij praktische, Bijbelse principes uitlegt over hoe je eenvoudig en nuchter kunt bidden.Door te praten met God en te luisteren, in plaats van een standaard ritueel te volgen; het is een ‘werkwoord’ dat in de praktijk gebracht moet worden voor iedereen die God liefheeft.



MOOIE DRAAGTASSEN

Deze stevige katoenen draagtas is jouw ideale metgezel, in elk seizoen. Perfect voor boodschappen, werk, school of een dagje uit.
MAAK VAN KLEDING JOUW MESSAGE
Voor iedereen die erbij was in 2025 of voor iedereen die (weer) gaat in november 2026, bestel nu je favoriete shirt of sweater (wit of zwart) via onze webshop en shine straks op upperroom 2026!



MARNEY
Het aangrijpende waargebeurde verhaal van Menno en Flor Giliam en hun gezin. Vanuit Friesland worden Menno en Flor naar Nederlands-Indië uitgezonden als zendelingen. Na 13 jaar breekt de Tweede Wereldoorlog uit en het gezin wordt hardhandig uit elkaar getrokken. Menno wordt als krijgsgevangene afgevoerd naar werkkampen in Thailand, Singapore en Japan. Moeder Flor en de kinderen worden in interneringskampen geplaatst. De omstandigheden zijn slecht en de Japanse kampbewakers zijn meedogenloos. Toch weten Menno en Flor afzonderlijk staande te blijven in deze onmogelijke situatie. Hun geloof geeft hun kracht, maar wordt ook beproefd.
Het boek leest als een roman en komt dicht bij de lezer doordat er veel persoonlijke brieven van vader Menno in zijn verwerkt. De omstandigheden van de Nederlanders in Nederlands-Indië tijdens de Japanse bezetting zijn vaak onderbelicht gebleven. Dit boek geeft een indrukwekkend verslag van hoe het geweest is voor velen in die tijd. Het is een getuigenis van veerkracht door geloof in de meest barre en beproevende omstandigheden.
BOEK
TITEL
SCHRIJVER
EDDIE LYLE EN NICK PAGE

Tekst
TITEL
SCHRIJVER
In dit boek combineren de schrijvers – beiden verbonden aan Open Doors – de getuigenissen van broeders en zusters uit de vervolgde kerk met de zaligsprekingen uit de Bergrede. Passend, want de zaligsprekingen waren gericht tot mensen die bekend waren met discriminatie en onderdrukking. De hedendaagse getuigen uit dit boek wijzen ons de weg naar een leven achter Jezus aan – wat het ook kost. Ze zijn indrukwekkende getuigen van vreugde, hoe ongelooflijk dat ook klinkt. Bij elk hoofdstuk geloofslessen met een praktische verwerking om zelf te (leren) getuigen.
€ 19,95 | Gideon
40 DAGEN LUISTEREN NAAR HET HART VAN GOD REINIER BLIJLEVEN
TITEL

Tekst
SCHRIJVER
Oorspronkelijk schreef Reinier dit boek voor de veertigdagentijd – de tijd van vasten als voorbereiding op Pasen – maar die koppeling is bewust losgelaten. Want bidden, vasten, Bijbellezen en geven zijn niet slechts voorbehouden aan een bepaalde periode van het jaar, maar brengen ons het hele jaar door dichter aan het hart van God. Reis in 40 dagen door het boek Markus, of sta jezelf juist toe om langer de tijd te nemen voor een bepaald hoofdstuk. En reflecteer, schrijf en ontdek wat God je te zeggen heeft!
€ 22,50 | Gideon
Tekst
Marney Blom schreef dit mooie boek als eerbetoon aan haar grootouders. In de schaduw van de zon laat je zien hoe God in moeilijke omstandigheden wonderlijk voorziet.
0,00 | Uitgeverij
€ 24,95 | Gideon
JAN ACHTERBERG:

Sport en geloof, wat hebben die met elkaar te maken? Zijn ze eigenlijk wel te combineren? Als jonge topsporter in de schaatswereld worstelde Jan Achterberg (inmiddels 39 jaar) met deze vragen. “In de kerk werd mijn passie voor sport niet begrepen.”
Sport was best leuk, maar had niet veel nut. Deze opvatting hoorde schaatser en marathonloper Jan Achterberg in de kerk. Terwijl hij in de sportwereld het tegenovergestelde ervoer. “Daar snapten ze juist niet wat het nut was van mijn geloof en deden ze er lacherig over. En eigenlijk wist ik zelf ook nog niet hoe mijn geloof relevant kon zijn op de plek waar ik de meeste tijd doorbracht: in de sportwereld.”
Ontdaan
Dat geloof wel degelijk een verschil kan maken in je ‘gewone’ leven ontdekte Jan rond z’n twintigste, tijdens een reis naar Malawi met vrienden uit de kerk. “Een maand lang trokken we op met een man die anderen niet alleen over Jezus vertelde, maar die ook zijn omgeving beter maakte. Dat inspireerde mij. Hij liet zien hoe je je geloof praktisch kunt uitleven op plekken waar mensen Jezus niet kennen.”
Terug in Nederland hervatte Jan zijn trainingen. “Ik kwam weer terug in mijn oude flow. Dat was goed voor mijn sportprestaties, maar toch was er die vraag in mij: en Jezus dan?” Toen zijn sport, het marathonschaatsen, dreigde te worden verplaatst van de zaterdag naar de zondag, gaf dat voor Jan de doorslag. “Ik zou dan elke zondag moeten schaatsen. Daarmee werd de kans om in de kerk te komen helemaal nul, iets wat ik toen zag als basis voor mijn geloof. Ik besloot uit de sport te stappen en had daar vrede mee. Toch was ik ontdaan toen een vriend uit de kerk zei: ‘Ach ja, topsport en geloof, dat gaat gewoon niet samen.’ Als God mij een talent voor sport had gegeven, terwijl daar geen ruimte voor was binnen het geloof, dan had Hij me een flauwe streek geleverd. Waarom zou ik dat talent dan hebben?”
Sport als aanbidding
Jan ging werken voor Athletes in Action, een organisatie die sport inzet om mensen te bereiken met het evangelie. “Hier vond ik mijn plek.
Ik ben eigenlijk de persoon geworden die ik destijds zelf nodig had gehad,” zegt hij. “Iemand die sporters geestelijk ondersteunt in het uitleven van hun geloof, buiten de kerkmuren.”
Voor Jan is het inmiddels geen vraag meer op welke manier geloof relevant is in de sport. “Als je doet waarvoor God je heeft gemaakt, kom je op de plek waarvoor God je heeft bedoeld en ontmoet je de mensen die Hij voor jou heeft.” Hij legt uit wat hij daarmee bedoelt: “Je talent inzetten is in eerste instantie iets tussen jou en God. Doen waarvoor je gemaakt bent is een vorm van aanbidding. God geniet als een trotse Vader van jou wanneer je sport. Dit besef verandert hoe je naar je sport kijkt. Je laat niet langer




‘Als je doet waarvoor God je heeft gemaakt, kom je op de plek waarvoor God je heeft bedoeld en ontmoet je de mensen die Hij voor jou heeft’
je identiteit bepalen door zoiets instabiels als je sportprestaties. Dat is namelijk een groot gevaar in de topsport. Sporters merken dat verschil bij je, en dat leidt tot vragen: ‘Jij doet het anders…’”
Marcus
De afgelopen jaren begeleidde Jan vooral topsporters bij hun geloof, maar nu wil hij een stap verder gaan. “In Nederland zijn er 8 miljoen mensen die wekelijks sporten. Daar zitten ook christenen tussen. Hoe kunnen we hen activeren om zich uit te strekken naar hun ongelovige clubgenoten of teamgenoten? Op dit moment laten ze hun geloof misschien wel achter in de kleedkamer. Dat wil ik veranderen.”
Weten wie Jezus is, dat is ook voor onszelf zo belangrijk.
Met een marathonactie waarin hij in veertien dagen tijd veertien marathons rende, verzamelde Jan fondsen voor Marcus, een boek met daarin het hele Marcusevangelie, plus getuigenissen van topsporters en korte Bijbelstudies. Door een samenwerking met het Neder-
lands-Vlaams Bijbelgenootschap kon Marcus eind september worden uitgebracht.
Kadertje Streamer
“Marcus kun je weggeven aan teamgenoten die hopelijk al aan je zien dat jij je sport ‘anders’ doet”, zegt Jan. “Als zij vragen naar je geloof, kun je ze natuurlijk vertellen wie Jezus is voor jou. Dat lees je ook in de korte getuigenissen van topsporters in Marcus. Maar als mensen zelf Jezus willen leren kennen, gebeurt dat via de bladzijden van de Bijbel. Dat is Gods Woord. Door het lezen van Marcus kan God rechtstreeks tot mensen spreken.’

Zijn eigen favoriete verhaal uit het Marcusevangelie is wanneer Jezus aan zijn leerlingen vraagt: “Wie zeggen jullie dat Ik ben?” Jan: “Mensen hebben verschillende meningen over Hem, maar voor Petrus is het duidelijk. Weten wie Jezus is, dat is ook voor onszelf zo belangrijk. Er zijn zoveel discussiepunten, ook tussen kerken, maar volgens mij is onze eerste taak om steeds weer onder de indruk te raken van wie Hij is.” •
De ontwikkeling van AI gaat razendsnel. Opwekking krijgt er ook mee te maken; vooralsnog vooral op het gebied van de te selecteren liederen. En dat levert een belangrijke vraag op.
Hoe verhoudt AI zich tot aanbidding?
Een paar jaar geleden leek het vooral een onderwerp voor een spannend science fiction boek, maar vandaag de dag wordt het gesprek al gevoerd op welke manieren AI de maatschappij zal veranderen, ook bij Opwekking. Al tientallen jaren worden Opwekkingsliederen gekozen door een selectiecommissie in een uitgebreide procedure. En met reden: Opwekking heeft een groot besef van verantwoordelijkheid als het gaat om de inhoud van de liederen die ze een plek in de bundel geeft. Nieuwe liederen worden gewogen op hun theologische inhoud, zingbaarheid en taal. Allemaal met hetzelfde doel: het dienen van de kerk.
Met de opkomst van Artificial Intelligence (AI) zijn daar veel vragen bij gekomen. Want AI kan niet alleen liedteksten kunstmatig genereren, maar ook muziek. Simpel gezegd: er hoeft geen mens meer aan te pas te komen bij het daadwerkelijk schrijven en componeren van een lied.
De afgelopen maanden werden zo al verschillende liederen voorgedragen die deels of helemaal gemaakt waren met AI
Geest-geïnspireerd
De eerste vraag die opkwam toen AI zich op deze manier aandiende, was: hebben we het in zo’n situatie nog wel over aanbidden in geest en in waarheid, zoals in Johannes 4 beschreven staat? In dat gedeelte staat ook expliciet dat God mensen zoekt ‘die Hem op deze manier aanbidden’. Onze richtlijn is wat het selecteren van liederen betreft eenvoudig: we willen Geest-geïnspireerde liederen doorgeven; geen chip-gegenereerde. AI wordt vaak omschreven als ‘slechts’ een hulpmiddel, maar het is meer dan dat. Zeker als het gaat om creativiteit en inspiratie. Dat wordt nu volledig door de software overgenomen en weggehaald bij de mens. Muziek is een taal van de geest. Muziek raakt ons en spreekt tot ons omdat het diepere waarheid meedraagt.

Als je de oprechte input van de mens, het hart, weghaalt bij het maken van muziek, zal het resultaat vast oppervlakkig gewaardeerd kunnen worden, maar zal het niet zijn zoals bedoeld.
God spreekt op verschillende plekken in de Bijbel over creativiteit en aanbidding en telkens weer zie je waar de aandacht naar uit gaat: oprechtheid en authenticiteit. De mens die zijn hart oprecht opent voor God. Als iemand een belijdenis voorleest die schitterend klinkt, maar later geschreven blijkt te zijn door iemand anders, dan waarderen we dat niet als een ‘oprechte belijdenis’. Zo benaderen we op dit moment AI. Het is een bijzonder instrument, zeker. Maar als het om aanbidding gaat, liederen die de
We willen Geest-geïnspireerde liederen doorgeven; geen chip-gegenereerde
kerk dienen omdat ze vanuit een oprecht hart iets willen belijden en doorgeven van wie God is en wat Hij doet, dan kiezen we voor authenticiteit. We nemen daarbij de waarschuwing van Romeinen 1 vers 25 in gedachten, om niet het geschapene in plaats van de schepper te aanbidden.”
Voorkomen we hiermee dat er in de toekomst een lied geselecteerd wordt wat achteraf toch AI blijkt te zijn? Dat is moeilijk te garanderen. De ontwikkelingen gaan zo snel dat een kunstmatig gegenereerd lied al heel moeilijk te
WAT IS AI?
AI (artificial intelligence) is, eenvoudig uitgelegd, kunstmatige intelligentie. In wezen is het software die tekst, data, beelden en geluid kan analyseren, bewerken en zelf kan maken, waardoor het intelligentie (het vermogen om kennis te verwerven, te begrijpen, aan te passen en problemen op te lossen) nabootst. Omdat het daarbij put uit een in de loop van vele jaren opgebouwde database, ‘weet’ de software hoe een boom er uit ziet, hoe een tekst leest en een lied klinkt als iemand het in algemene termen beschrijft.
Er zijn verschillende soorten AI die onder drie hoofdcategorieën vallen:
] Artificial Narrow Intelligence (ANI) - ANI is AI die getraind is om een specifieke taak uit te voeren.
] Artificial General Intelligence (AGI) - AGI is ‘krachtiger’, gemaakt en getraind om zelf te leren en doen zoals mensen dat zouden doen.
] Artificial Superintelligence (ASI) - ASI is vergelijkbaar met AGI maar is dusdanig krachtig en snel, dat het mensen voorbijstreeft in vermogen.
De meeste mensen kennen AI dankzij apps als ChatGPT, wat onder Artificial Narrow Intelligence valt. Ook de voorbeelden uit dit artikel vallen vooral onder ANI.
onderscheiden is van een eigenhandig gemaakt lied en een mooiklinkende tekst is geen garantie voor een oprecht hart. We richten ons dan ook vooral op relaties waarin we dat hart kunnen proeven. Laten we liedschrijvers en aanbidders koesteren die werken zoals beschreven staat in Jesaja 64 vers 8: Wij zijn de klei, door u gevormd, wij zijn het werk van uw handen. •
Leon van Steensel is werkzaam bij Opwekking muziekproducties.




HENK DIK
Diep in het Himalaya gebergte, heel ver verwijderd van moderne infrastructuur werkt een klein team christenen met microfoons, media en jaren aan vertrouwen winnen om een boodschap van hoop te brengen aan het Tibetaanse volk.
In de jaren na de Tweede Wereldoorlog vormde de radio een van de weinige contacten met de buitenwereld. Elke maandagavond zat ik thuis, vaak met het hele gezin, te luisteren naar programma’s zoals De familie Doorsnee of Detective Paul Vlaanderen. Hitlijsten waren er niet, maar wel Arbeidsvitaminen, een programma waarin verzoekplaten werden gedraaid.
Anno nu zijn er vele vormen van communicatie beschikbaar voor ons, van televisie tot online,
maar nog altijd vormt de radio een belangrijk communicatiemiddel in onbereikte landen. In het kader van Wereld Radio Dag, op 13 februari, sprak ik met Joost Bastiaans, manager van de afdeling Media van Trans World Radio, over de landen die door deze zendingsorganisatie bereikt worden.
Trans World Radio is sinds 1954 wereldwijd actief en onlangs werd gevierd dat Hans van der Steen zestig jaar geleden de Nederlandse


tak oprichtte. Het was en is de missie van TWR om mensen dichtbij en ver weg te bereiken met Gods goede nieuws.
Tibetaans
In juli 2025 reisde Joost Bastiaans naar Noord-India om de Tibetaanse nomaden te bezoeken die daar op 5500 meter hoogte wonen. Dat wil zeggen: ze leven in tentenkampen met gemiddeld 25 – 35 families samen. Ze verblijven ongeveer drie maanden op één plek om hun schapen of geiten te hoeden. Het dorp kent een dorpshoofd en leiders. Er is geen stroom, internet of andere faciliteiten en bovendien is het 7 à 8 maanden ijzig koud.
Ze spreken talen zoals het Amdo en Khampa dialect; de meeste mensen zijn ongeletterd en ongeschoold. Soms is er een lagere school, maar zijn er geen materialen om te gebruiken. Het zijn radicale boeddhisten die diepgeworteld zijn in hun religie. De Dalai Lama is hun geestelijke leider en wordt door hen geadoreerd, zowel in
Tibet - dat door China gecontroleerd wordt - als door de Tibetanen die elders in de wereld wonen. Naar schatting zijn er ongeveer 6 miljoen Tibetanen en ongeveer 200 – 300 van hen zijn christen en wonen in India of Nepal en in kleine ondergrondse gemeenschappen in Tibet.
Een van de christenen is Lobsang, een bekeerde boeddhistische monnik die al ruim tien jaar onder deze stammen werkt. Hij vertelde Joost: “Toen ik hier pas kwam, sliep ik in mijn eigen tent en kookte ik mijn eigen maaltijden. De mensen waren heel voorzichtig om met mij om te
Belevingscentrum TWR


Het Belevingscentrum van TWR biedt bezoekers een onvergetelijke ontdekkingsreis en helpt bij het nadenken over de vraag: hoe bereiken we mensen ver weg en dichtbij met het evangelie? Meer informatie: twr.nl/missie-media







gaan, Nu, bijna 10 jaar later, word ik verwelkomd in hun huizen. Ik eet met hen, luister naar hun verhalen en wanneer ze er naar vragen vertel ik hun over mijn geloof in God, over Jezus Christus. Het zijn niet altijd woorden, maar soms alleen al mijn tegenwoordigheid of een Bijbel die ik hen biddend geef.”
Inmiddels zijn er ook andere hulpmiddelen: kleine, op zonne-energie werkende audiospelers, allen voorzien van gedeeltes uit de Bijbel en overdenkingen in de Tibetaanse taal. Voor gemeenschappen met een hoge ongeletterdheid en geen internet zijn deze apparaten een krachtige, toegankelijke manier om de boodschap te horen.
Bemoediging
Op 13 februari is het Wereld Radio Dag, een dag ingesteld door de UNESCO-Verenigde naties. Wereldwijd worden evenementen georganiseerd door omroepen en radioverenigingen om het belang van vrije en onafhankelijke radio te benadrukken. Vrijheid van meningsuiting en vrije toegang staan op deze dag centraal.
Radio’s zonder stroom

Voor het zendingswerk in onbereikte landen is radio onmisbaar. Maar omdat stroom niet altijd voor handen is in sommige gebieden, wordt gebruikgemaakt van andere technologieën, zoals radio-ontvangers met een zonnepaneeltje. De kleine transistors worden in China gemaakt en Noord-Korea binnengesmokkeld. Op de foto toont Joost een radio-ontvanger die door middel van een slinger aan de achterzijde wordt ‘opgedraaid’ om zenders te kunnen ontvangen; deze wordt in delen van Afrika gebruikt.
Trans World Radio en andere evangelische radiozenders stemmen daar van harte mee in, maar zien deze dag ook als een bijzondere dag waarop aandacht wordt geschonken aan de radiostations die de blijde boodschap, het evangelie van Jezus Christus, wereldwijd bekend maken. Voor veel luisteraars zijn ze een bron van inspiratie en bemoediging. •
Radio psalm
Vijftig jaar geleden was ik vertegenwoordiger van een christelijke radiozender in Ecuador. Radio HCJB was één van de eerste zendingsorganisaties die in geheel Zuid –en Midden-Amerika beluisterd kon worden.
Zendelingen vertelden mij in die tijd dat de eerste vijf verzen van Psalm 19 de ‘radio psalm’ genoemd werden. In een wereld van ‘geluidsgolven, frequenties en andere technische begrippen, zijn dit profetische woorden
van David: De hemel ontvouwt de glorie van God; het uitspansel zegt:
‘Ik kom uit zijn handen’. Elke dag opnieuw wordt dat verkondigd, elke nacht opnieuw wordt dat gefluisterd, zonder tong of taal, geen stem laat zich horen; en toch klinkt de boodschap over heel de aarde, reikt dat getuigenis tot het einde van de wereld (Psalm 19: 1 – 5 Willibrord Vertaling)

Het bekende muzikale duo Reni & Elisa – ook bekend van de Opwekkingsband – viert dit jaar hun 25-jarig jubileum met een tour door het land. Op de concertavonden zullen bekende liederen te horen zijn, zoals Als het leven soms pijn doet, Hou vol en Eén gebed bij jou vandaan en ook minder bekende liederen zoals Het vadergebed, Waar ben je en Elke dag
Het voorlopige tourschema: 14 februari Veenendaal, 13 maart Dalfsen, 18 april Alphen a/d Rijn, 30 mei Eindhoven, 18 september Winschoten, 16 oktober Zwijndrecht, 13 november Roosendaal, 14 november Emmen. Meer info en tickets: www.eventsforchrist.nl
Zendingsorganisatie Frontiers organiseert ’30 dagen gebed voor de mos limwereld’ van 18 februari tot en met 19 maart. De organisatie schrijft: “Waarom bidden we voor moslims? Omdat we geloven dat God moslims liefheeft en we hen met liefde en respect uit willen nodigen om Jezus te volgen.” Dit jaar deelt Frontiers verhalen van gelovigen (met een moslimachtergrond) die nu zelf het goede nieuws brengen naar hun eigen of naburige moslimvolken.
Meedoen kan onder andere door middel van de speciale hiervoor ontwik kelde gids, het leesplan in de Holy Bible app, online gebedssamenkomsten en een (live) gebedsdag.
Meer info: frontiers.nl/30dagen



Gave organiseert op 7 februari een speciale trainingsdag voor muzikanten, zangers, geluidstechnici en iedereen die betrokken is bij worship in de kerk. De dag is bedoeld om samen te leren, te inspireren en te groeien in interculturele aanbidding. Naast praktische workshops is er ook volop ruimte om visie te delen en ervaringen uit te wisselen met anderen uit heel Nederland. De dag wordt afgesloten met aanbidding onder leiding van de Iraanse zanger en muzikant Dariush Golbaghi.
Meer info: www.gave.nl


Op 13 februari organiseert MissieNederland in samenwerking met haar Leergemeenschap Samen Jong en het netwerk Samen Jong een symposium en boekpresentatie rond het Samen Jong Praktijkboek. De dag heeft als doel deelnemers en belangstellenden te inspireren om met het boek aan de slag te gaan en samen te ontdekken hoe intergenerationeel kerkzijn steeds meer zichtbaar kan worden. Naast een plenair programma zijn er diverse seminars, ruimte voor gebed en ontmoeting en volop gelegenheid om ervaringen uit te wisselen.
Het symposium is bedoeld voor kerken, organisaties, professionals en vrijwilligers die verlangen naar een kerk waarin alle generaties samen optrekken.
Meer info: www.missienederland.nl
Christian Tan – bekend van de missie ‘Meer Jezus in meer mensen’- is gestart met twee podcastseries. Een serie gaat over actuele onderwerpen zoals de recente discussie over alverzoening. De andere podcastserie verzorgt Christian samen met zijn vrouw Nathalie. Hierin delen ze hoe het is om als echtpaar samen God te dienen, met ook nog een gezin, huwelijk en gezondheid om goed voor te zorgen. De Meer Jezus Podcast is te vinden op Spotify en YouTube.
In 2019 spraken we Christian Tan over zijn roeping voor het stichten van honderd nieuwe kerken in tien jaar, onder de vlag van de VPE. Onlangs vroegen we om een update en de teller, die in 2020 ging lopen, staat nu op 53 nieuwe kerken. “En dan is er nog een aantal gemeentes die wel bij de familie horen, maar niet officieel lid zijn van de VPE,” vertelt Christian.

In 2018 keerden Christian en Nathalie Tan terug van hun zendingsavontuur op Aruba vanwege de gezondheid van een van hun kinderen. Eenmaal in Nederland gaf God hun een duidelijke visie: ▸ Meer Jezus in meer mensen – en roeping: ▸ 100 kerken in 10 jaar stichten. De roeping werd bevestigd door de toenmalige voorzitter van de VPE, die met precies dezelfde getallen kwam. “Dat was voor ons een heel duidelijke bevestiging,” zegt Christian, terugkijkend op die beginperiode. “En we zien dat de Heer het zegent. Inmiddels zijn er 53 nieuwe kerken gesticht. We zijn persoonlijk betrokken bij de stichting van vijf van deze kerken. Bij sommige
andere hebben we ofwel actief begeleid of een cruciaal zetje kunnen geven. En er zitten er ook bij die wij niet kennen maar die wel nieuw zijn
'Ik hoorde de Heilige Geest in mijn gedachten: Hier moet je een gemeente stichten’
aangesloten bij de VPE. Dus er zit veel variatie in die groep. Soms zijn het satellietgemeentes van een bestaande kerk, soms zijn het anders-
talige diensten in een Nederlandstalige kerk.
Maar die tellen we alleen als ze ook echt een eigen leiderschapsteam hebben. Verder zitten er ook pioniers bij die ergens een nieuw avontuur beginnen en die wij dan ondersteunen.”
Wil je iets vertellen over de gemeentestichtingen waar je zelf bij betrokken bent? Hoe ging dat in zijn werk?
“De eerste gemeente ontstond al in 2019, in Enschede. Ik had die avond gesproken bij een groep studenten en rond één uur ’s nachts liep ik door het centrum van de stad. Ik zag dat het daar een drukte van belang was – overal stonden en zaten mensen. Ik hoorde de Heilige Geest in mijn gedachten: ‘Hier moet je een gemeente stichten.’ En in mijn gedachten reageerde ik: ‘Ik ken hier niemand. Als U het bent die spreekt,
'Dus
vanaf dat moment ging ik om de week op donderdagavond naar ze toe om met elkaar te bidden en samen de Bijbel open te doen'
honderd nieuwe kerken te stichten. Na afloop van die avond kwamen de pianist en de zangeres van de band naar mij toe: ‘Toen je dat zei was het alsof God ons onder stroom zette. We ervaren dat God ons vraagt om jou te helpen een kerk te starten in onze woonplaats Enschede.’ Tot hun verbazing reageerde ik met: ‘Okay, dat is goed.’ ‘Maar moet je dat niet eerst in gebed brengen?’ vroegen ze. En toen vertelde ik over het spreken van de Heilige Geest, drie dagen daarvoor.

Met dat stel, en vijf anderen, is deze gemeente gesticht. In Lukas 10 vers 6 en 7 staat: wanneer je een persoon van vrede aantreft, blijf dan in dat huis en ga niet steeds naar een ander huis. Dus vanaf dat moment ging ik om de week op donderdagavond naar ze toe om met elkaar te bidden en samen de Bijbel open te doen. En die groep is gaan groeien, dwars door de coronatijd heen en inmiddels is het een gemeente waar zo’n zestig mensen samenkomen.”
ouders en zijzelf kwamen al niet meer in de kerk, dus het was allemaal nieuw voor ze. Die jongeren zaten echt niet gelijk de zondag daarna in de kerk. ‘Nee joh, ik moet mijn kater nog uitslapen,’
'Er moet prediking van het Woord zijn, en mensen moet gediscipeld worden'
kregen we dan als reactie. Maar inmiddels is er een gemeente aan het ontstaan. Wij geloven in gemeentes met een Bijbels oudstenschap. Er moet prediking van het Woord zijn, en mensen moet gediscipeld worden.”
Welke visie hebben jullie voor de komende jaren?
'Ik kies ervoor om te geloven in de redding van zielen en dat God daar kracht voor gaat geven'
“Een andere gemeente waar we betrokken waren bij de stichting, zit in Veghel in Brabant. Het zaadje daarvoor werd al in 2018 geplant toen ik sprak op een kinderkamp. Er werkten tieners mee op dat kamp die eigenlijk niks van God wisten maar die daar geraakt werden door de Heilige Geest en tot geloof kwamen. We hebben geprobeerd ze te koppelen aan gemeentes in Eindhoven en Den Bosch, want het was voor ons te ver weg om er actief een gemeente te planten. Wel ben ik blijven bidden voor Veghel want ik voelde: dit is een witte vlek op de kaart waar iets moet gaan gebeuren. In 2022 kregen we een email uit Veghel van mensen met een vraag rondom kerkplanting. Op dat moment kreeg ik heel helder de gedachte dat ik Carla Veldhuis moest bellen en zij bleek een nicht in de buurt te hebben. Ik kreeg haar telefoonnummer en binnen een paar dagen zat ik bij haar en haar man op de bank. We spraken en baden met elkaar en alle drie beseften we dat God aan het werk was. Ze zijn met een Alphacursus gestart en er kwamen best veel jongeren tot geloof. Hun grootouders zijn vaak katholiek maar hun
“Ik merkte op een gegeven moment dat VPE-gemeenteleiders zeiden: ‘Mooi Chris, al die nieuwe gemeentes, benieuwd hoe het volgend jaar gaat, succes.’ Ik miste daar wat eigenaarschap, daarom ga ik nu het land in met de boodschap: ‘Dit is iets van ons allemaal. Wat als we er nou eens tweehonderd kerken in vijftien jaar van maken? Wat betekent dat voor jouw regio?’
Als we geloven dat Jezus de enige weg is. Als we geloven dat onze zestig, zeventig of tachtig jaar op aarde bepalend zijn voor de eeuwigheid, waar zijn we dan mee bezig? Hoezo zijn we tevreden met een gemeente van tweehonderd mensen? In de gemeente Deventer wonen 100 duizend mensen, van wie er misschien 2 duizend actief iets met de kerk hebben. Dan zijn er dus 98 duizend mensen van wie we geloven dat ze voor eeuwig verloren gaan. Ik kies ervoor om te geloven in de redding van zielen en dat God daar kracht voor gaat geven.” •

Henk Stoorvogel

Ik ben geen echte vogelaar. Ik heb geen verrekijker en herken een vogel niet aan zijn zang. Toen ik een keer met Ruth naar een kerkdienst liep waar ik die ochtend moest spreken zag ik een witte duif van de stoep opvliegen.
Ik ontving de duif als een teken van God. Een teken dat de Heilige Geest die ochtend wel bijzonder krachtig zou werken. Ik stootte Ruth aan, en zei: “Kijk schat, een witte duif! Teken van de Heilige Geest. Het wordt een bijzondere dienst!” Ruth antwoordde: “Henk, dat is geen duif. Dat is een meeuw.”
Ik ben dus geen echte vogelaar. Maar ik hou wel echt van vogels. Over één soort heb ik zelfs een boek geschreven. De metafoor van de adelaar hebben Eugène Poppe en ik uitgewerkt in Geboren om te vliegen. Ik weet nog dat ik bij een meer in Arkansas, Amerika, stond en tientallen zeearenden op de takken van de bomen zag zitten. Vol ontzag bleef ik staan. Ik wist niet wat ik zag.
Parmantig
Maar ook dichter bij huis hou ik van vogels. Als ik wakker word, luister ik altijd eerst of ik vogels hoor zingen. Hun gezang vind ik troostrijk. En hoe dichter het voorjaar nadert, hoe meer de vogels me uitnodigen om de nieuwe dag tegemoet te treden. Of het nou een statig klein vinkje is, of een parmantig roodborstje, een ondeugende merel of een schichtige specht, iedere vogel heeft zo zijn eigen manieren, en als je er een beetje op let maakt het de dag een stuk leuker.
Ruth antwoordde: ‘Henk, dat is geen duif, dat is een meeuw’
Eén van de beroemde avonturen van Franciscus van Assisi is zijn preek voor de vogels. Hij noemde de vogels zijn ‘vrienden’ en toen hij sprak hielden zij zich allemaal plechtig stil. Meer dan dat ik zou preken tot de vogels, ervaar ik dat de vogels spreken tot mij. Zij zingen elke dag het hoogste lied. Zij zweven tussen hemel en aarde. Hun beide vleugels houden hen in evenwicht.
Inspirerend
Ik zie dat allemaal als kwaliteiten die zij meer hebben dan ik. Ik vind het mooi om van de vogels te leren. Mij door hen te laten inspireren. Hun gezang mag ook mijn mond vullen met lof voor God. Hun zweven tussen hemel en aarde mag mijn blik steeds weer naar boven richten. Levend, met het hoofd in de hemel en de voeten op aarde. Hun evenwicht herinnert mij er steeds weer aan hoe belangrijk het is om te leven in balans, ook al kan ik niet vliegen.
Ik ben geen echte vogelaar, maar hoop het wel meer te worden. Het is vast niet voor niets dat God er zoveel verschillende soorten van heeft gemaakt. Ik hoop dat de vogels jou en mij dit voorjaar veel vreugde mogen geven – en veel mogen leren. •

Vrijdag 22 t/m 25 mei - Walibi, Biddinghuizen pinksterconferentie.nl
Aanmelden vanaf 12 februari 18.00 uur