OpNieuw is het blad voor de wijk Nieuwmarkt Lastage, door en voor buurtbewoners. OpNieuw wordt gratis huis aan huis verspreid in het gebied dat begrensd wordt door Geldersekade, Uilenburg, Zwanenburgwal, Staalkade, en 's Gravelandsveer, Kloveniersburgwal en Nieuwmarkt en op het Oosterdokseiland.
Deze uitgave wordt mede mogelijk gemaakt door Stadsdeel Centrum en de Koninklijke Nederlandse Akademie voor Wetenschappen.
Redactie
Lylith Oude Vrieling (vormgeving), Sati Dielemans, Roos Hendriks, Nanny Kok, Henk Oldeman.
Medewerkers aan dit nummer
Bert Baanders, Trix Bakker, Mieke van Beeren, Peter Commandeur, Cliff van Dijk, Ellis Doeven, Dunya, Marion Fambach, Jitske van der Goot, Maarten Henket, Gerrie van Heun, René Louman, Bas Marée, Mathilde muPe, Hedwig Paesbrugge, Gertrud Pijnenburg, Hans Puts, Barbara Wichers Hoeth
De advertentieprijs is vastgesteld op €1 per vierkante centimeter.
Bestuur Stichting OpNieuw bestuur@opnieuw.nu
Bezorgers
M.L. van Asperen de Boer-Eichholtz, Beiki Bakker, Mieke van Beeren, Iek Boeles, Mariken de Goede, Johanneke Guldemond, Lea Israels, George Janszen, Nico de Jong, Gerda Kievit, BaukjeKleinbekman, Femke Koens, Machiel Limburg, Marte Meijer, Evelien van Os, Gertrud Pijnenburg, Hans Puts, Dymph Rutten, Joost Schings, Cees Tijssen, Bob Vos en Barbara Wichers Hoeth.
Deadline volgende OpNieuw 13 november 2020
Sofia & Jelte jazzstandards
Hoe gaat het nu in de Flesseman?
Op twaalf maart ging de Flesseman op slot, dat heeft drieëneenhalve maand geduurd. Een hele lange tijd voor de bewoners, die verstoken waren van elk bezoek en entertainment en naar buiten gaan konden ze al helemaal niet.
Zo rond twintig juni werd mondjesmaat weer familiebezoek toegelaten en op 12 juli vond het eerste optreden in de ontmoetingsruimte plaats. Het eerste concert van een inhaalserie, speciaal voor de bewoners van de Flesseman, want de buurt mag nog niet naar binnen.
Familie en gescreende vrijwilligers gaan inmiddels wel weer met de bewoners op stap, mits de voorschriften in acht worden genomen.
Gezien de verontrustende geluiden over een tweede golf blijven we uiterst waakzaam en voorzichtig en houden we ons strikt aan de regels, ontsmetten de handen bij binnenkomst, houden 1,5 meter afstand en dragen (charmante) mondkapjes. We hopen dat op deze manier de Flesseman coronavrij blijft.
Personeel en medewerkers zetten zich nog altijd honderd procent zorgzaam en liefdevol in.
Wat fijn dat augustus zoveel mooie dagen telde, zo konden de bewoners in de prachtige binnentuin vaak van de ‘live’ muziek genieten. In de binnentuin staat veel groen en is er voldoende schaduw, een zacht briesje en op zijn tijd een ijsje zorgden er voor dat het daar heerlijk toeven was.
De versoepelingen in de Flesseman betekenen veel voor de bewoners en voor de musici (die ook maanden niets mochten). Wanneer wij onze buurtgerichte rol weer kunnen oppakken en u als buurtbewoner weer kunnen verwelkomen, valt niet te voorspellen. Wel is de dagbesteding voor de buurt toegankelijk; wilt u daar meer over weten bel dan Deborah Alzenaar-Valkhof 06.81452646.
Wilt u als buurtbewoner op de hoogte blijven, bezoek dan onze pagina op Facebook (www.facebook.com/flesseman), want daarop worden nieuwtjes gemeld.
Vergeet niet ons een te geven!
Deborah Elzenaar - Valkhof Dagbestedingscoach Nieuwmarktbuurt Woon en Zorg Centrum Flesseman
De brandweerman en de kazerne
Wat krijgen we nou?
De gemeente vraagt de burgers nu om die ruimte veilig en vriendelijk gezamenlijk te gebruiken met toeristen, wegens de Coronatijd. Dat is als het plaatsen van een spin in een web dat al bezet is. Gertrud Pijnenburg
De toekomst van OpNieuw
Zijn mensen nog wel geïnteresseerd in OpNieuw?
Auke Bijlsma Geveltuinenprijs
Alweer de twaalfde uitreiking van de Auke Bijlsma Geveltuinenprijs, op 18 september in de Zuiderkerk
19 16
7 Blijve: OpNieuw, Maarten Henket
11 Een observatie, Henk Oldeman
14 Green Light District, Jitske van de Goot
De Uilenburgerhof
Nieuws van de vereniging ‘Wonen voor Ouderen Nieuwmarkt/ Groot Waterloo’. Trix Bakker
Wij ontvingen een donatie van 50 euro van M Fijten, met de volgende prachtige woorden: “Dank voor het prachtige blad, keer op keer." Onze hartelijk dank! 8 23
15 1 juli, na drie maanden lockdown, Mathilde muPe
15 Over boeken begrijpen, Maarten Henket
18 Het nieuwe abnormaal, Dunya
20 Klein, maar zó fijn. Mascini
21 Het Buitenland, Peter Commandeur
22 Moderne dans voor iedereen
Doorstart Connie Bos Gallery
Aan Joram Baruch (kunstschilder), die al sinds begin dit jaar de Gallery uitbaat, is door Ymere een contract aangeboden om De Gallery over te nemen. Ellis Doeven
Donatie
24 Nieuws van de stichting !WOON
25 Mantelzorg, Markant
26 Even buurten bij…, Mieke van Beeren
27 Berichten uit de tekenklas
27 Open Ateliers Nieuwmarkt 2020
28 Even denken
28 Mango Tango, Hans Puts
28 Amsterdams Marionetten Theater
29 Opvallende buurtgenoten, Nanny Kok
en verder...
Marion Fambach
Heeft u ook last van de volgende klachten?
* Slapeloosheid
* Spanning
* Migraine
* Maagklachten
* Gewrichtsklachten
* Rugpijn
* Jicht
* Schouderpijn
* Stijve nek
* Sportblessures
* Verstuikingen
* Tennisarm
* Muisarm
* Beroerte
* Reuma
* Zenuwpijn
* Neurose
* Of iets anders?
Mercy
Chinese Medical
善心國醫館痛症治療中心
Traditioneel Chinees Geneeswijze: Tuina massage, kruidenbehandelingen, acupunctuur, en nog veel meer!
Vragen en reserveren:
Adres:
Website:
020-7723536 / 06-42850388
Dr. Zhi Xiong Li & Dr. Sau Ying Liu Sint Antoniesbreestraat 74 1011 HB, Amsterdam www.mercytcm.nl
BEHANDELINGEN KOMEN EVENTUEEL IN AANMERKING VOOR TERUGBETALING DOOR DE ZORGVERZEKERING
De hele buurt weet inmiddels wel dat je lekker kunt eten bij Captein & Co en dat het er gezellig is. Wil je eens geen buurtgenoten zien, bezoek dan ook eens ons filiaal in Zuid-India!
Uw voeten zijn in goede handen bij medisch pedicure Helma Corine
Studio Floor de Haan, Koningsstraat 2
Ook voetreflexmassage
Voor een afspraak: tel. 06-57749399
Gratis
Vitamin Advice Shop
Bij ons vind je het beste en grootste assortiment voedingssupplementen en natuurlijke cosmetica.
Kom langs en laat je adviseren!
Nieuwe Nieuwstraat 47, 020 427 47 47 info@vitaminadviceshop.nl
www.vitaminadviceshop.nl
06 53 81 62 81 remco@promakelaars.nl
jnc-ict
Gebruikt u nog Windows XP of Office 2003? Op 8 april 2014 stopt Microsoft met het repareren van beveilingslekken voor Windows XP en Office 2003. Uw computer staat vanaf die datum wagenwijd open voor allerlei soorten van misbruik.
oplossen wifi problemen
Slecht bereik, traag wifi, verbinding valt regelmatig weg? jnc-ict is gespecialiseerd in het installeren, verbeteren en uitbreiden van wifi voor particulieren en bedrijven.
U dient tijdig over te stappen naar een latere versie van Windows en Office. Wij kunnen deze wijziging zonder onderbreking van uw bereikbaarheid uitvoeren. Neem vrijblijvend contact met ons op voor advies.
jnc-ict
Jonas Daniël Meijerplein 36 Jonathan Cohen 020-627 4732 / 06-2506 4567 www.jnc-ict.nl info@jnc-ict.nl
Adverteren in OpNieuw? advertenties@opnieuw.nu
Van A tot Zen!
- YOGA in de Nieuwmarktbuurt woensdag en zaterdag 08:30
- FACE YOGA WORKSHOPS in kleine groepjes of via Skype
- JAPANSE GEZICHTMASSAGES
- STOEL YOGA voor mensen met minder mobiliteit
Interesse ? Bel gerust Yvette op 06-30846508
De toekomst van OpNieuw
Beste lezers,
In september 2017 hebben wij laten weten dat het tijd was geworden om het stokje over te dragen aan een jongere generatie. OpNieuw zocht een nieuwe eindredacteur en ook voor de rest van de redactie werd het tijd om met pensioen te gaan.
We hebben toen een oproep gedaan om met de lezers over de toekomst van ons buurtblad te praten. De opkomst was magertjes en dat resulteerde in de vraag “zijn mensen nog wel geïnteresseerd in OpNieuw?”. Vervolgens is er een steekproef gedaan in de buurt door middel van een enquête in de brievenbus. Hierop is wél erg goed gereageerd. Vooral de ouderen uit de buurt, ruim 60% van de reacties, zijn helemaal vergroeid geraakt met OpNieuw en zouden het heel erg vinden als het zou verdwijnen. Zij spraken zich unaniem positief, en met hele mooie woorden, uit over hun buurtblad.
In de tussenliggende tijd zijn er heel wat mensen zijn voren gekomen die mee willen schrijven of willen helpen bij de bezorging. Maar voor de redactie hebben we nog niemand kunnen vinden.
De redactie bestaat uit minimaal drie leden. Ze vergaderen één keer, direct na het verschijnen van een nieuw nummer. Je komt bij elkaar om de inhoud en het maakproces te evalueren. Vervolgens bespreek je wat je in het volgende nummer wilt gaan doen, en wat er eventueel aan de werkwijze moet worden veranderd. Samen beslissen jullie over de inhoud ervan. Je verdeelt de taken onderling en gaat aan de slag. In een tweede vergadering, op de deadline, bespreek je de stand van zaken en bekijk je of er nog actie ondernomen moet worden. De eindredacteur zorgt dat de artikelen op tijd worden aangeleverd, haalt de spel-, type- en taal-fouten eruit en voorziet de artikelen van een pakkende kop en eventueel een inleiding.
Is dit iets voor jou? Vier keer per jaar zo'n mooi blad maken! Laat het ons weten via redactie@opnieuw.nu.
Namens de redactie, Roos Hendriks
Blijve: OpNieuw
In het decembernummer van 2017 schreef Maarten Henket een ode aan OpNieuw.
Deze prachtige tekst is nog steeds actueel en met onze gedachten bij de toekomst van OpNieuw, drukken wij hem graag opnieuw af.
In 1979 schreef Jeroen Brouwers een pamflet tegen de lelijkheid, waarin hij de wens uitte: ‘Kome er opnieuw: schoonheid’. En zie, OpNieuw kwam er en een schoonheid was het.
In 1983 verschenen de eerste nummers. Inmiddels bestaat OpNieuw 35 jaar, en een schoonheid is het nog steeds. En dit blad zou moeten verdwijnen? Dat mag niet gebeuren.
In een buurt waar het zó goed wonen is, maar waar ook zó veel fouts en onzinnigs gebeurt, waar het marktplein af en toe wordt omgedoopt tot New Market om een Life Style Market in staat te stellen dure prullaria aan de man te brengen, waar toeristen te lezen krijgen dat de Waag deel uitmaakt van de ‘ruggegraat van Amsterdam’ (je zou haast plaatsvervangend hernia krijgen), waar de openbare ruimte uit z’n voegen barst en waar het verkeer steeds drukker en agressiever wordt, in zo’n buurt is een blad nodig dat geen blad voor de mond neemt, en dat misstanden en fake aan de kaak stelt. OpNieuw dus.
In een tijd waarin heel Holland bakt, moet de fysieke verslapping en vervetting gecompenseerd worden door middel van caloriearm maar vitaminerijk voedsel voor de geest. OpNieuw dus, desnoods gedrukt op bakpapier.
In een wereld die na meer dan 10 jaar DWDD volledig is doorgedraaid, en waar bij menigeen het hoofd omloopt door alle info die 24/7 via mobieltjes en anderszins op ons af komt, moet men af en toe off line tot rust kunnen komen. Met OpNieuw dus, desnoods gedrukt op kringlooppapier.
In een stad die niet alleen genderneutraal taalgebruik maar ook genderneutraal toiletgebruik propageert, en waar ongetwijfeld binnenkort niet meer staand geplast mag worden, daar mogen we blij zijn met een orgaan dat het verschil maakt. OpNieuw dus, desnoods gedrukt op WC papier.
In een land waar de weermannen in weliswaar smakeloze maar scherp gesneden pakken worden gestoken, terwijl voor nieuwslezeressen slecht zittende, onbeholpen couture uit de kast wordt gehaald, in zo’n land past een blad dat lak heeft aan modetrends en dat lekker leest, ongeacht wat je aan hebt. OpNieuw dus, desnoods gedrukt op kastpapier.
In een tijd waarin tot mijn grote ergernis de NEE-zegels op mijn brievenbus stelselmatig genegeerd worden door verspreiders van folders en huis-aan-huisbladen, ben ik niettemin blij dat de bezorger van OpNieuw elk kwartaal weer het nieuwe nummer van dit schone blad bij me in de bus gooit.
Moge mijn wens in vervulling gaan: Blijve OpNieuw!
Kan ik in de buurt blijven wonen als ik oud ben?
In de Nieuwmarkt- en Waterloopleinbuurt woont het grootste aantal 65+ers van Amsterdam. Het probleem is echter dat er voor ouderen weinig levensloopbestendige woningen zijn in deze buurt, dat wil zeggen woningen die toegankelijk (rolstoelvriendelijk), aanpasbaar, veilig en bereikbaar zijn. Eind 2016 maakte de gemeente bekend dat ze het complex Uilenburgerstraat 29-59 in de verkoop wilde doen voor woningbouw. Een aantal deelnemers van de werkgroep ‘Ouderen 2011’ van de Bewonersraad Nieuwmarkt/Groot Waterloo1 zag hier een kans om voor dit gebied voor ouderenhuisvesting te pleiten. DOOR Trix Bakker
Vereniging Wonen voor Ouderen Nieuwmarkt/Groot
Waterloo
Deze werkgroepleden besloten een vereniging op te richten om zo meer invloed te kunnen uitoefenen en slagvaardiger te kunnen handelen. Op 25 april 2017 was de vereniging ‘Wonen voor Ouderen Nieuwmarkt/Groot Waterloo’ met een officiële acte van oprichting en inschrijving bij de Kamer van Koophandel een feit! Het lidmaatschap staat open voor alle personen vanaf 55 jaar die in de buurt wonen of een binding met de buurt hebben. Jongere bewoners kunnen donateur worden. Buurtbewoners werden/worden uitgenodigd lid te worden, plannen aan te dragen en mee te praten. De vereniging heeft op dit moment 155 leden. De jaarlijkse contributie is €10 per lid. De doelstelling van de vereniging is het bevorderen van levensloopbestendige huisvesting voor ouderen in het woongebied Nieuwmarkt/Groot Waterloo waardoor ouderen langer zelfstandig kunnen blijven wonen in hun eigen buurt én het voorkomen en bestrijden van het isolement van ouderen.
De Uilenburgerhof mét ondersteunende voorziening
De vereniging kan in overleg met woningbouwcorporaties, gemeente, investeerders enz. de oudere buurtbewoners vertegenwoordigen en op die manier enige invloed uitoefenen. Een van de eerste speerpunten van de vereniging is het lobbyen voor nieuwbouw van levensloopbestendige ouderenwoningen in de Nieuwe Uilenburgerstraat 29-59, door de vereniging omgedoopt tot ‘De Uilenburgerhof’. Een ander punt van aandacht is het onderzoeken van mogelijkheden en wensen van een eerstelijns gezondheidscentrum met een huisartsen- en fysiotherapiepraktijk op het terrein. Dit wordt gezien als een noodzakelijke voorziening voor de buurt aangezien er weinig voor ouderen goed toegankelijke praktijken zijn. Een dergelijke voorziening is opgenomen in het (concept) Stedenbouwkundige Plan van Eisen (SPvE) van de gemeente Amsterdam.2
Impressie van het terrein (Bron: Concept SPvE, augustus 2018, p. 27)
Trapliften
Niet voor alle ouderen is een levensloopbestendige woning noodzakelijk; met een traplift kan een woning ook geschikt gemaakt worden voor ouderen. Dit is ook een speerpunt van de vereniging. Wanneer iemand een woning met traplift verlaat, dan pleit de vereniging ervoor deze woning toe te wijzen aan een oudere die een traplift nodig heeft. Onlangs is de eerste traplift tot 4-hoog in de buurt geïnstalleerd. Hierdoor zijn acht woningen zo goed als levensloopbestendig geworden.
Behalve trapliften bepleit de vereniging ook om via liften meer woningen toegankelijk te maken. Een mooi voorbeeld hiervan is de door de werkgroep ‘Ouderen 1011’ geïnitieerde en inmiddels op 3 juli 2018 gerealiseerde lift in het Pentagon waarmee 19 van de 88 woningen in het gebouw nu bereikbaar zijn met de lift. Dit is uitgebreid tot 23 woningen omdat de vier bovenliggende woningen een traplift gekregen hebben.3 Met de opgedane ervaringen zouden meer (trap)liften in de buurt gerealiseerd kunnen worden.
De organisatie van de vereniging
Voor de activiteiten van de vereniging zijn op 2 oktober 2017 verschillende werkgroepen ingesteld, die zelfstandig opereren. De leden van de werkgroepen komen een paar keer per jaar samen om de stand van zaken tussen de verschillende werkgroepen uit te wisselen. Voorafgaand aan iedere bijeenkomst stelt het bestuur een agenda op en is voltallig aanwezig bij deze bijeenkomsten. De meest actieve werkgroepen zijn de werkgroepen Gebouw Energie Omgeving (GEO), Lobby politici, Nieuwe Uilenburgerhof (NUH) en Ogen & Oren. Daarnaast zijn er nog de werkgroepen Marineterrein, Oostenburg en de werkgroep Website. Bij de werkgroep NUH is een architecte betrokken.
De werkgroepen
De werkgroep GEO heeft veel tijd en energie gestoken in het maken van een ontwerp van een groen en duurzaam woonhof: zonder aardgas, gebruik makend van alternatieve energiebronnen. Aan de hand van een door de werkgroep gemaakte maquette heeft de werkgroep ook voorstellen gedaan voor aanpassingen van het concept SPvE, waardoor er meer woningen gerealiseerd zouden kunnen worden op dit terrein.4
Foto van de maquette (Bron: ‘Een beter plan’)
Voorbeeld van traplift met opgeklapte stoel (Bron: privé)
Hoewel ‘De Uilenburgerhof’ een speerpunt is van de vereniging, wordt er ook veel aandacht besteed aan belangenbehartiging. Zo houden de werkgroepen Marineterrein en Oostenburg de ontwikkelingen aldaar in de gaten, terwijl de werkgroep Ogen & Oren zich ten doel stelt knelpunten te signaleren en deze via onze contacten bij de instanties aanhangig te maken. Dankzij de inspanningen van deze werkgroep is de eerste traplift gerealiseerd.
Het bestuur
Het bestuur houdt zich bezig met bestuurlijke zaken zoals beleidsnota’s, bestemmingsplannen en voert gesprekken met woningbouwverenigingen en politici: wethouders, raadsleden, de stadsdeelcommissie, de bestuurscommissie en betrokken beleidsmedewerkers en -adviseurs van de verschillende gemeentelijke diensten die werken op het aandachtsgebied van de vereniging. Het bestuur en met name de voorzitter maakt geregeld gebruik van de gelegenheid om in te spreken bij een Stadsdeelcommissie- en/of Stadsdeelvergadering om ook op die manier aandacht te vragen voor onze wensen. Het bestuur werkt samen met de Stichting Villa Mazzelsteijn die de belangen vertegenwoordigt van joodse ouderen die op het terrein zouden willen wonen. Behalve de hierboven genoemde bijeenkomsten met de werkgroepen organiseert het bestuur een of meer algemene ledenvergaderingen (ALVs) per jaar. Tijdens deze bijeenkomsten worden alle ontwikkelingen aan alle (aanwezige) leden uiteengezet, wordt doorgaans een (externe) presentator uitgenodigd en worden aandachtspunten voor de toekomst besproken.
Beheercoöperatie
Het programma ouderenhuisvesting 2019-2022 van de gemeente zet zich in voor beheercoöperaties als vorm van geclusterd wonen. Dit sluit naadloos aan bij het streven van de vereniging om op ‘De Uilenburgerhof’ een beheer- of bewonerscoöperatie te verwezenlijken. Een coöperatie die idealiter bestaat uit leden die aangegeven hebben belangstelling te hebben voor het wonen met verantwoordelijkheid voor elkaar en voor de omgeving en bereid zijn zich actief hiervoor in te zetten. Bij de toewijzing van de woningen zou de bewonerscoöperatie het voortouw dienen te nemen. De vereniging heeft ervoor gepleit dat nauwe samenwerking met de bewonerscoöperatie i.o. een belangrijke verkoopvoorwaarde is voor de toekomstige ontwikkelaars. Dit zou tevens een garantie zijn dat ook in de toekomst, de woningen huurwoningen blijven én bestemd voor ouderen.
Stand van zaken
Een eerste mijlpaal is dat de gemeente eind december 2017 besloten heeft dat het terrein aan de Nieuwe Uilenburgerstraat bestemd wordt voor ouderenhuisvesting! De bemoeienissen van de vereniging hebben ons inziens beslist een rol gespeeld in de totstandkoming van dit besluit. In juni 2019 is ook een belangrijk succes geboekt. In het advies aan het Stadsdeelbestuur over de verkoop van het terrein heeft de Stadsdeelcommissie al onze voorstellen over wijzigingen van het concept-SPvE overgenomen:
1. uitbreiding van het aantal te bouwen woningen;
2. verplaatsing van de onderwijzerswoning, mits dat mogelijk is5;
3. plek voor eerstelijns gezondheidsvoorziening als voorwaarde voor verkoop;
4. minimaal 60% sociale huurwoningen i.p.v. 40%;
5. toewijzing voor ouderenbewoning voor langere tijd vastleggen dan de voorgestelde 25 jaar;
6. voorstander wooncoörporatie met belangrijkste criterium van toewijzing: binding met de buurt;
7. realisering van een zo energieneutraal en klimaatbestendig complex als mogelijk.6
Nu het gebied is bestemd voor ouderenhuisvesting - geclusterde ouderenhuisvesting in de sociale en middenhuur - heeft de vereniging nog twee noten op haar zang: betaalbare woningen bestemd voor ouderen met binding met de buurt én meer bouwvolume. De vereniging zou graag zien dat de gemeente ‘De Uilenburgerhof’ aan sociale Amsterdamse partners zou gunnen i.p.v. aan de hoogste bieder. De vereniging heeft in een raadsadres voorgesteld de bouwkosten laag te houden door o.a. de groene ruimte tussen de gebouwen in beheer van de gemeente te houden omdat de hof als buurtvoorziening een openbare functie krijgt. Verder wordt gezocht naar de mogelijkheid van meer bouwvolume om de bouwkosten per woning laag te houden.
Hoe nu verder?
Twee Amsterdamse corporaties hebben momenteel belangstelling voor het bouwen van ouderenwoningen op dit terrein. Omdat het huidige SPvE te weinig mogelijkheden biedt om dit financieel verantwoord te doen, heeft de gemeente de corporaties gevraagd met een eigen plan te komen. Binnenkort komen de corporaties met een voorstel voor een alternatief voor het SPvE, dat aan de leden van de vereniging zal worden voorgelegd. Gezamenlijk als vereniging en corporaties zal dit voorstel aan de gemeente worden aangeboden. Het wordt dus een spannend najaar voor de vereniging.7
1 Bewonersraad Nieuwmarkt Groot Waterloo: https://www.bewonersraad1011.amsterdam/
2 Stedenbouwkundig Programma van Eisen Nieuwe Uilenburgerstraat 29-59 | concept augustus 2018: https://ouderenwonenindebuurt.nl/wp-content/uploads/2019/05/NUH-Nieuwe_Uilenburgerstraat_29_-_59_-_c__SPvE_-_aug2018.pdf
3 Lift in het Pentagon: https://www.stadgenoot.nl/pentagon-bereikbaar-met-lift
7 Voor meer informatie, lees met name de documenten op onze website https://ouderenwonenindebuurt.nl/archief/
Een observatie
Het was weer tijd om Tanne uit te laten. Tanne is nu bijna 17 jaar en stekeblind en stokdoof. Uitlaten vereist dus inzet van al mijn zintuigen om te verhoeden dat ze zich stoot of de Raamgracht in valt. Vroeger had de Raamgracht een lage reling, maar om ondoorgrondelijke redenen heeft het toenmalige stadsdeel die, lang geleden al, laten wegzagen.
Ik stond op het Pentagonplein, Tanne berook enthousiast een plantje, toen ik een luide stem hoorde uit de doorloop naar de Sint Antoniesbreestraat: “Het gaat niet goed, meneer, zie ik. Wacht, ik kom u helpen”. Een fietser, sportief gekleed, midden vijftig, zette zijn fiets tegen de muur en boog zich over een meneer met een rollator, die steun zocht aan een van de pilaren in de doorloop. Die meneer, lange man, goed gekleed, rond de zeventig, was duidelijk aan het eind van zijn krachten. Langzaam, heel langzaam, maakten beide heren zich los van de pilaar en begonnen aan de oversteek van het Pentagonplein. Ik had best willen helpen, maar Tanne behoefde te veel aandacht. Mijn taak was dus duidelijk, letten op de fiets.
Na enige tijd hadden de heren ook de doorloop naar de Raamgracht genomen en naderden de brug. De bijbehorende stijging van de straat bleek een onoverkomelijk obstakel. Ik zag het mis gaan: de rollator ging naar voren maar de voeten van de man bleven achter, hij leunde steeds verder naar voren.
Op dat ogenblik naderden twee meisjes op de fiets, overzagen de situatie, sprongen meteen van hun fietsen en kwamen helpen. Het was echter al te laat, de meneer kon niet meer
overeind komen. 'Dan maar zitten' was kennelijk de gedachte, en met duidelijke opluchting zat de meneer naast de brugleuning.
Aan de andere kant van de brug zette een auto zich in beweging, reed over de brug en bleef staan naast het besluiteloze groepje. Ik herkende de vriend van een buurmeisje. Hij opende de achterdeur en haalde de rolstoel van zijn vriendin tevoorschijn. Opluchting alom. Met vereende krachten werd de meneer in de rolstoel gehesen en voort ging het, de brug over en verder de Raamgracht op.
Met drie fietsen te bewaken had ik, tot mijn tevredenheid, toch ook een klein taakje.
Na verder verloop van tijd had het groepje de woning van de meneer bereikt. Een lang palaver daar volgde, maar uiteindelijk kwamen de fietser + rolstoel en de twee meisjes terug. Van hun vernam ik dat de rollatormeneer vier hoog woont, zonder traplift, en dat zijn buren voor verdere opvang zouden zorgen.
Twee dagen later was ik op weg naar AH, de mensenvriend. Al van verre zag ik op de Jodenbreestraat een ambulance staan en bij nadering herkende ik, met schrik, de rollatormeneer op de brancard. Weer twee dagen daarna zag ik hem, met zijn rollator, langzaam en behoedzaam het Pentagonplein oversteken. Vastbeslotenheid, levenskracht en uithoudingsvermogen zijn de woorden die mij hierbij te binnen schieten. Ik kan dit alleen maar bewonderen.
DOOR Henk Oldeman ILLUSTRATIE Mathilde muPe
De brandweerman en de kazerne
DOOR Marion Fambach FOTO,S René Louman
Op een stadskaart van 1872 is het nieuwe, nog onbebouwde stationseiland te zien. Het bestaat uit drie eilandjes, aangeplempt met het vrijgekomen zand van het Noordzeekanaal. Op het middelste eiland verrees het in 1889 geopende Centraal Station en vanaf het Westerdok, achter het nieuwe station langs tot aan het Oosterdok, werd de De Ruijterkade aangelegd, met stijgers die zich in het IJ uitstrekten.
Voor de "Oude Nico" staat Jan Wolf me al op te wachten. Het is begin augustus en heerlijk weer, her en der drijvende witte wolken, de zon hoog aan de lichtblauwe hemel. We gaan naar binnen en meteen bevind ik mij in een foto-expositie van stoere en trots kijkende brandweermannen uit een vervlogen tijd. Mannen van het eerste beroepscorps van de brandweer. Jan gidst me langs de foto's aan de wanden van het trappenhuis en vertelt het verhaal erbij. In 1890 was de – voorheen vrijwillige – brandweer verhuisd van kazerne Nico in De Waag op de Nieuwmarkt, naar het nieuwe, imposante, door Springer ontworpen gebouw aan de De Ruijterkade. Brandweermannen in hun nieuwe uitrustingen, met nieuw materieel en een nieuwe kazerne, komen voorbij. De ingelijste, meest zwart-wit opnames, worden afgewisseld met de schilderijen en houtwerken, die Jan Wolf heeft gemaakt. In een nis in het portaal halverwege staat een robuust beeld van een brandweerman, ik schat van ongeveer 60 cm hoog, van de helm tot en met de zool van
de laars, geheel in mat goud. Jan heeft het gemaakt in opdracht van een collega, die het echter niet gelijkend genoeg vond met het beeld van de brandweerman die hij zelf voor ogen had.
Als we zijn woonkamer betreden is het eerste waar ik naar kijk het uitzicht over het IJ, waar nu geen cruiseschepen zo groot als kastelen en slechts een paar rivierboten aangemeerd liggen. Achter een mooie houten deur in een nis in de gang klauter ik achter Jan aan een steile trap op, lopen we door de kamer van zijn echtgenote Wil en klimmen, in het kleine schilderachtige atelier van Jan, een nog steiler trapje met nog smallere treetjes op en stappen door het dakvenster op het dakterras. Aan de ene kant het ruime zicht over het IJ en de weidse hemel daarboven, aan de andere kant over de rails van het spoor kijk je aan tegen de hoge lelijke rechte achtergevels van de gebouwen aan de Oosterdokskade. Voorheen keek je aan die kant uit over Amsterdam.
Het is een beetje winderig. Met een kop koffie tussen de planten en struiken en onder het zonnescherm gezeten, zegt Jan, die brandweerman was van 1967 tot aan zijn pensioen, dat hij liever iets op het water wilde, op de boten in het IJ. Zijn vader, die als arbeider in de haven werkte, vond het beter dat zijn zoon voor een beroep met meer zekerheid zou kiezen, meer vastigheid. Jan dacht timmerman te willen worden, volgde de ambachtsschool en werkte als timmerknecht. Maar dat was toch niet wat hij echt wilde. Het water trok en hij ging op de sleepboten op het IJ werken. In 1966 was er niet veel werk meer in de havens en na een geslaagde sollicitatie kwam Jan een jaar later bij de brandweer aan de De Ruijterkade terecht. Een spannende baan, met de arbeidsvoorwaarden van een ambtenaar. Ik kan zomaar bedenken dat zijn vader apetrots was. Wil komt de was uithangen en Jan gaat een biertje voor ons halen. Ik wil weten hoe ze aan deze woning zijn gekomen, waar tot 1973, toen de kazerne werd gesloten, een officier van de brandweer met zijn gezin gehuisvest was. En wat gebeurde er met het lege gebouw? Brandweerlieden kwamen als eersten in aanmerking als toekomstige huurders. Jan en Wil zagen het helemaal zitten om in de Nico, vanaf toen de Oude Nico, te gaan wonen. De overige ruimtes werden door het gemeentelijke grondbedrijf verhuurd als ateliers voor kunstenaars, en oefenruimtes voor theatergroepen en muziek- en dans-gezelschappen.
Wil en Jan kijken elkaar aan – het is lang geleden, het is even stil – en dan komen
The Family, Baal, en de Roomsoesen bovendrijven en ook de herrie, de geluidsoverlast. En lachend, oh ja natuurlijk, Ramses Shaffy, die dan meerdere keren berouwvol zijn excuses kwam aanbieden. En dat de achterkant van het gebouw, aan het spoor, werd gebruikt door een bergsportvereniging.
De nietsvermoedende treinreiziger uit die tijd zal toch met enige verbazing hebben opgekeken, naar die mensen die langs de gevel op en neer klauterden. In de Oude Nico wonen en werken nog steeds kunstenaars.
In de zomer van 1985 werden de aan heroïne verslaafde vrouwen, die met hoeren en snoeren de Utrechtsestraat onveilig maakten, verkast naar de De Ruijterkade. De gemeente was blij dat ze de binnenstad uit waren en gedoogde de dames op die afgelegen kade langs het IJ, uit het zicht van het publiek. Maar de bewoners, en eigenaren van bedrijven aldaar, dachten daar natuurlijk heel anders over en kwamen in verzet. De nu niet meer voor te stellen overlast van die wanhopige en uitzichtloze toestand duurde anderhalf jaar. Blijkbaar diende de gedoogzone aan de De Ruijterkade tevens als afschrikbeleid voor de bewoners, zodat die makkelijker zouden instemmen met de vergevorderde plannen voor de ontwikkeling van de IJ-oevers. Alle panden aan de kade, inclusief de Oude Nico, stonden op de nominatie om te worden gesloopt. De vrijgekomen grond zou dan bebouwd
worden met de bekende nietszeggende betonnen kolossen met het vele fantasieloze glaswerk. Nadat de dames van lichte zeden in 1987 waren vertrokken, ging de strijd gewoon door, mede dankzij de grote inzet van Jan, andere bewoners en medestanders, en de heer Nauta, die verderop op de De Ruijterkade kantoor hield. Hij bezit er tegenwoordig meerdere panden. Blijkbaar een man met enig gezag, want nadat hij de wijze woorden "Daar komt niets van in" had gesproken, werd het toch andere koek voor de plannenmakers. De rest is geschiedenis. De Oude Nico kwam in bezit van Stadsherstel en verkreeg de status van monument. In 2011 werd begonnen met de renovatie van de oude kazerne. In 2018 arriveerde de groenmens, de groenstrook tussen straat en tram werd grondig verfraaid. Ruijtergaard wordt geboren. Jan staat ook aan de wieg en zijn artistieke werk vindt een plek in het groen. De eerste kunstruil/meeneemlocatie van Amsterdam?
Green Light District gaat de oude binnenstad verduurzamen
Red Light? Nee, Green Light District! De oude binnenstad kleurt groen! Samen met bewoners en ondernemers transformeert Green Light District het oudste stukje van Amsterdam tot een duurzaam en toekomstbestendig hart van de stad. En iedereen kan meedoen! DOOR Jitske van der Goot
Wat gaan we doen?
Als buurt gaan we vergroenen, huizen isoleren, energie opwekken en verwarmen, allemaal op een duurzame manier. Vanuit de Green Light Hub op de Oudezijds Voorburgwal 136 starten we projecten, we organiseren evenementen en ondersteunen duurzame initiatieven en bewoners uit de buurt die aan de slag willen. Juist door te starten in de monumentale binnenstad, waar de uitdagingen het grootst zijn en de urgentie het hoogst, laten we zien dat het kan. Het Green Light District als het groene hart van de stad, waarmee we een voorbeeld willen stellen voor de rest van Nederland of zelfs wel de wereld. Samen zorgen we voor positieve impact en verandering!
Hoe kun je meedoen?
Elke woensdag kun je binnenlopen bij de Green Light Hub op de Oudezijds Voorburgwal 136. Een afspraak maken kan natuurlijk ook. We geven gratis advies over het verduurzamen van je huis of appartement, je kunt een gratis dakadvies aanvragen: we komen kijken of jouw dak geschikt is om te vergroenen, of je kunt zelf met een goed idee komen om de
buurt te verduurzamen. Jouw ideeën werken we met je uit in het Green Light Lab. Je kunt ook lokale duurzame ondernemers ondersteunen, door via onze website een ticket te boeken voor de Green Light Experience, een stadswandeling langs de leukste groene hotspots en onontdekte pareltjes in de oude binnenstad.
Wie is Green Light District?
Green Light District is een samenwerking van De Groene Grachten, NV Zeedijk, Gemeente Amsterdam, De Gezonde Stad, Rooftop Revolution, TU Delft en EIT Climate-KIC. Het project is onderdeel van het Nieuw Amsterdams Klimaat (https://www.nieuwamsterdamsklimaat.nl/). Samen met deze partners en de gemeenschap van bewoners, ondernemers en andere koplopers in de stad stippelen we een slimme route uit naar een toekomstbestendige stad.
Meer informatie
Bekijk de website www.greenlightdistrict.nu, schrijf je in voor de nieuwsbrief van Green Light District of volg Green Light District op social media.
Over boeken begrijpen
DOOR Maarten Henket
Wie opgroeit in een gelovig gezin, krijgt van jongs af aan te maken met teksten die hij maar half of helemaal niet begrijpt. In mijn geval waren dat katholieke teksten. Het kerklatijn van de mis, maar ook Nederlandse gebeden en gezangen. ‘Gezegend is Jezus, de vrucht van uw schoot’, ‘Gebenedijd zijt gij, en onder alle vrouwen, ’t zij wie of waar dat ’t zij, eerbiedig aan te schouwen’. Ik bad mee, zong mee, begreep er weinig van, maar beleefde er wel iets bij.
Toen ik zelf ging lezen, beperkte ik me in eerste instantie tot teksten die ik helemaal begreep, althans dat dacht ik. Sprookjes, Alleen op de wereld, Robinson Crusoe. Achteraf vraag ik het me af. Ik was nog nooit op een eiland geweest, en ook nog nooit alleen. Kun je dan begrijpen hoe dat is, alleen op een eiland? En Huckleberry Finn? Kan een Nederlands kind uit de gegoede burgerij begrijpen wat het is om als arme schooier op een vlot de Mississippi af te zakken, vergeleken waarmee onze ‘grote rivieren’ miezerige beekjes zijn?
Het maakt natuurlijk uit, wat je verstaat onder ‘begrijpen’. Op sommige scholen wordt aan ‘begrijpend lezen’ gedaan. Ik heb op internet geprobeerd te achterhalen wat men daar
precies onder verstaat, maar ben daar niet in geslaagd. Wel denk ik, dat begrijpen daar een vrij beperkte betekenis heeft, waar ‘navoelen’ en ‘bevatten’ niet onder vallen. In dit stukje vallen ze er wel onder.
Volgens Hans Boland, vertaler van Misdaad en Straf, moet je in Sint Petersburg gewoond hebben om Dostojevski echt te kunnen begrijpen. Maar als dat zo is, kan een arbeider dan ooit een roman begrijpen die in de hogere kringen speelt, kan een gezeten burger Dickens begrijpen, of Ciske de rat? Kan een man Anna Karenina begrijpen, of Eline Vere? Misschien moet de conclusie wel zijn, dat we geen enkel boek echt helemaal begrijpen. Is dat erg? Neen: je kunt best van een boek genieten, erin opgaan en er van houden zonder het helemaal te begrijpen.
Kun je van een boek houden als je er vrijwel niets van begrijpt? Bij mensen kan dat heel goed. Je kunt zielsveel houden van iemand waar je bijna niets van begrijpt. Maar van Finnegans Wake houden? Moeilijk. Zijn boeken dan toch minder interessant dan mensen? Daar bestaat vast wel een boek over. Ik ga dat lezen, in de hoop dat ik er iets van begrijp.
Op vrijdagmiddag 18 september worden de Geveltuinenprijzen voor 2020 uitgereikt.
Wie heeft dit jaar de mooiste geveltuin? Welke straat verdient de straatgeveltuinenprijs? Wie maakte het groenste dak op zijn woonschip? Welke ondernemer heeft zijn/haar buurtbedrijf het groenste aanzien gegeven? Wie wordt Geveltuinier van het Jaar?
En bovenal: Wie wint de Auke Bijlsma Geveltuinenprijs 2020? Een enthousiaste en deskundige jury is weer een jaar lang door de buurt gelopen, spiedend naar elk stukje groen langs de gevels, en heeft haar keuze gemaakt.
In verband met de coronamaatregelen is de uitreiking dit keer in de Zuiderkerk. Iedereen is daar welkom vanaf half zes. De prijsuitreiking begint stipt om zes uur. Wij zijn heel blij dat de Zuiderkerk – onbetwist de grootste en mooiste ruimte in onze buurt - het mogelijk maakt dit jaarlijkse feest voor de groenliefhebbers door te laten gaan.
De Auke Bijlsma Geveltuinenprijzen voor de allermooiste tuinen in de buurt worden, als ieder jaar, door een lokale beroemdheid uitgereikt. De bijeenkomst wordt gepresenteerd door Sandra Rottenberg en de prijzen worden uitgereikt door
Marleen Stikker van De Waag Society.
U bent allen van harte uitgenodigd om de prijsuitreiking met ons te komen vieren met een hapje en een drankje. In verband met de coronamaatregelen en de daarmee samenhangende voorbereidingen willen we buurtbewoners, die van plan zijn te komen, vragen zich wel tijdig aan te melden bij Mevr. Monique Pheijffer, mpheijffer@dock.nl, tel. (020) 6264002. Bij binnenkomst wordt – ook in verband met coronamaatregelen - gevraagd een presentielijst te ondertekenen.
In tijden van coronamaatregelen, toen iedereen binnen bleef en de straten veel leger waren dan ervoor (en erna), kwam de natuur in de buurt tot grotere bloei dan ooit. Het is Amsterdammers niet ontgaan dat de lucht zonder veel verkeer gezonder is en het water in de grachten schoner. Bewoners krijgen meer tijd voor groen in hun omgeving. De gemeente draagt bij door beschadigde kademuren tot verboden gebied voor auto’s te verklaren en de parkeerplaatsen op die plekken te vergoenen. De stenige ruimtes die kademuren met parkeerruimte traditiegetrouw zijn, zijn nu aantrekkelijke open stukken met bloeiende planten. Deze tijdelijke maatregel – groen in plaats van auto’s - wordt door bewoners zeer gewaardeerd.
DOOR Cliff van Dijk FOTO S Gerrie van Heun
Wat krijgen we nou?
De rijweg, je route door de buurt en shared space op de weg
DOOR Gertrud Pijnenburg
Ik ben slachtoffer geworden van agressie op de rijweg die in mijn beleving direct voortkomt uit de oplossing van de gemeente voor de toeristenindustrie in coronatijd: de ideologie van “samen lossen we het op, samen maken we het veilig” door middel van het Shared Space project; dat is het bestempelen van de doorgaande wegen in de buurt tot "shared space".
Onze buurt is een dichtbevolkte buurt. De Jordaan heeft de meeste bewoners per vierkante meter, maar de Nieuwmarktbuurt komt op de tweede plaats. Ter vergelijking deze cijfers van OIS1 2016: Amsterdam: populatiedichtheid 5.065 bewoners per vierkante kilometer; Nieuwmarkt: 13.552. De toeristenindustrie en horecaondernemers zeggen dat ze van de bewoners niet kunnen bestaan, want die zijn er zo weinig (Parool 16.8.2020: “Toerisme is essentieel voor de veiligheid van de stad” 2).
Wat we nu rond de Nieuwmarkt en Zeedijk zien gebeuren is dat de toeristenindustrie en horeca in een buurt met veel bewoners, met een infrastructuur voor woon- werkverkeer, verkeer van en naar scholen, verkeer naar winkels, openbaar vervoer, sociale en culturele bijeenkomsten, de voetpaden nóg meer mag bezetten dan voor Corona al het geval was en dat de voetgangers van het voetpad áf moeten en op de rijweg “mogen” lopen. De rijweg, die ook al frequent als parkeerplek wordt gebruikt door bezorg- en vrachtdiensten. De rijweg die al in gebruik is als route voor fietsers, brommers, personen-, bestel- en vrachtauto’s. De gemeente vraagt de burgers nu om die ruimte veilig en vriendelijk gezamenlijk te gebruiken met toeristen, wegens de Coronatijd. Dat is als het plaatsen van een spin in een web dat al bezet is.
Zodoende overkwam mij het volgende. Ik doe mijn werk op de fiets. Ik werk in de zorg en ik bezoek patiënten aan huis. Ik fietste, net nadat die gele "shared space"-sjablonen her en der op de rijweg waren geschilderd en net voordat het zo heet werd in de stad, vanuit de Nieuwe Hoogstraat de brug over de Kloveniersburgwal op. Op de brug stond rechts een bestelbusje geparkeerd en even verder links stond er nog een. Van de andere richting kwam fietsverkeer. En midden op de rijweg stond een vrouw een vriendin te fotograferen. Op het moment dat ik mijn fietsbel gebruikte, kwam er een kerel op me af en gaf mij een forse duw. Hij beet me toe: “Zie je niet dat ze zwanger is!” Dat soort logica verraadt veel agressie en
1 Onderzoek, Informatie en Statistiek gemeente Amsterdam
weinig mededogen. Hij bleef maar tegen mij schreeuwen. Ik kwam tegen het bestelbusje terecht, dat was mijn geluk. Weliswaar met het stuur in mijn ribben. Ik keek naar hem en zag grote opengesperde ogen en de twee dames, die hem tevergeefs probeerden te kalmeren. "Doorgesnoven gek in een net pak”, dacht ik. Want tja, hordes drugsgebruikers hebben we in het verkeer natuurlijk ook nog.
Door de opgelopen blessure kon ik 10 dagen niet werken. Maar het ergste vond ik de agressie. En dat niemand het voor mij opnam.
Dit is maar een voorbeeld. Een voorbeeldje van een sfeer die door wel meer bewoners gevoeld wordt, getuige de vele bewonersgroepen die er, al dan niet op internet, in en rond de Nieuwmarktbuurt bestaan. Dat komt omdat het fysieke, het sociale, het mentale en psychologische weefsel van Nieuwmarkt en Wallen aangetast wordt. Door drukte in een woonbuurt. In een aantrekkelijke woonbuurt in het historische deel van Amsterdam. Drukte die door de toeristenindustrie op touw gezet wordt. En wordt verdedigd door te zeggen dat er maar weinig bewoners zijn.
2 “…steekt het Ramzy (eigenaar van diverse horeca ondernemingen in de stad, Gertrud) dat de gemeente minder toeristen wil, en dat bestuurders suggereren vastgoed op te kopen om de binnenstad voor de Amsterdammers weer interessanter te maken. “Dat kun je als burgemeester of stadsdeelvoorzitter makkelijk roepen, maar waar haal je je geld vandaan? Je zult zonder toeristen juist moeten bespáren,” zegt Ramzy. “Ze willen aanbod voor ‘de lokale bewoners’, maar die zíjn er juist weinig in de binnenstad.”
Klein, maar zó fijn
Amsterdam is sinds kort een klein try-out-podium rijker: Mascini, gevestigd aan de Zeedijk 24 (hartje stad) in voormalig café-restaurant-theatertje Casablanca.
De theaterruimte biedt plaats aan 48 bezoekers en heeft een klein podium inclusief een fijne piano. Door een lichte 'vergane glorie'-sfeer leent de ruimte zich uitermate goed voor intieme presentaties, die van beide kanten (artiest / publiek) als warm en prettig wordt ervaren.
Graag willen wij u onze ruimte en mogelijkheden onder de aandacht brengen. Onder artiesten blijkt er behoefte te bestaan aan zo'n aller-aller-eerste try-out-gelegenheid waar een betrokken publiek de nodige veiligheid en steun biedt. Ook is ons gebleken dat veel artiesten het fijn vinden om na
24-9 // DE RODE HORDE
Stukjes neusharing
10-9 // RONALD SNIJDERS
Een avond met mij (try-out)
Aanvang: 20 en 21.30 / €15
15-9 // NIEUW NEDERLANDS TONEEL
Judith Edixhoven, Theo van den Oever en Alexander Mayhew lezen twee eenakters van Philip Walkate: Gate D 21 & de Strijkplankdialogen
Aanvang: 20.30 / €15
17-9 // KAFKA
The biggest time bubble Kafka is de tweekoppige band van Dafne Holtland en Frank van Kasteren, een samensmelting van muzikale tegenstellingen. 2 voorstellingen van 45 min.
Aanvang: 20.30 en 22.00 / €12
18-9 // DANIËLLE SCHEL
Vanavond zien we als een warming-up waarbij ook nieuw werk op ons wordt losgelaten. 2 voorstellingen van 60 min
Aanvang: 20.00 en 21.30
Entree: €15
19-9 // FEEST DER POËZIE
Salon de l'absinthe
Het Feest der Poëzie strijkt neer in het gloednieuwe theatercafé Mascini met 'Het Groene'!
Aanvang: 20.00 en 21.30 / €10
Een splinternieuwe cabareteske voorstelling, avondvullend in opzet maar vanavond in stukjes dus. De Rode Horde: Paul Vermeulen en Harm-Jan Leemhuis.
2 voorstellingen van 45 min
Aanvang: 20.00 en 21.30 / €10
29-9 // MYSTERUM
Dit verbond van goochelaars organiseert maandelijks tot 2021 een besloten vergadering in café Mascini. Zij sluiten de avonden af met een openbare voorstelling waarbij de baten van de kaartverkoop voor 100% ten goede komen aan ons theater!
Aanvang: 21.30 (of iets later) / €10
1-10 // DS DALUISO - ONBEGONNEN WERK
Op geïmproviseerde muziek dicht DS Daluiso over de liefde op leven en dood. Begeleid door de Vage Kennissen speelt hij een compilatie uit Onbegonnen Werk, een intense Spoken Word voorstelling. Aanvang 20.30 uur / €15
2-10 // PIETER JOUKE
In ‘Laars Lappen' (try-out) trakteert Pieter Jouke zijn publiek weer op mooie verhalen, interessante inzichten en hilarische grappen. 2 Voorstellingen van 70 min.
Aanvang 20.00 en 22.00 / €15
hun theatertour in kleinere bezetting of solo, nog eens een andere versie van hun programma neer te zetten. Direct contact met publiek is de meerwaarde.
Mascini is uit passie voor de podiumkunsten in het leven geroepen. Mascini kan niet groeien in capaciteit, maar wel in naam, inhoud en uitstraling. Een opstap of broedplaats voor hen die het niet kunnen laten.
Publiek: alle leeftijden. Liefhebbers!
De programmering van theater Mascini wil graag de focus leggen op Kleinkunst, het betere lied in onze eigen taal. Ook makers van oorspronkelijk werk willen wij graag stimuleren. Podium om en nabij 3,5 meter breed, en een drumstel diep. Klein. Piano: een geweldige Bechstein.
3-10 // THAÏSA OLIVIA EN TRIO
Gepassioneerde zangeres zingt Jazz. En ja, ook in het Nederlands!
2 Voorstellingen van ca. 50 min.
Aanvang 20.00 en 21.30 / €15
4-10 // MATTIJS VERHALLEN
(elke eerste zondagmiddag van de maand). Vanmiddag speelt Mattijs uit het Randy Newman Songbook. Eén man, één piano.
2 Voorstellingen van ca. 50 min.
Aanvang 14.00 en 15.30 / €12
7-10 // ARIE VUYK HARDOP DENKEN
Cabaret
2 Voorstellingen van 60 min.
Aanvang 20.00 en 21.30 / €10
8-10 // RONALD SNIJDERS
EEN AVOND MET MIJ
2 Voorstellingen (van elk 40 min.)
Aanvang: 20.00 en 21.30 / €15
14-10 // RIE_JETSKE, ERIK & MARTIJN WILKOMMEN, BIENVENUE, WELCOME
Duur: 80 minuten
Aanvang 20.30 / €15
17-10 // PHILIP WALKATE ZINGT ALLES NOG ÉÉN KEER
SPECIAL GUEST THEO VAN DEN OEVER
2 Voorstellingen van ca. 50 min.
Aanvang: 20.00 en 21.30 / €15
22-10 // AMSTERDAMS ALLOOI
MOOI VAN ALLOOI!
Onder meer hoogtepunten uit Johnny Ontmoet Shaffy en In Gelul Kun Je Niet Wonen. 2 Voorstellingen van ca. 60 min.
Aanvang 20.00 en 21.30 / €15 (wordt herhaald op 20 november)
27-10 // MYSTERIUM
Dit verbond van goochelaars organiseert maandelijks tot 2021 een besloten vergadering in café Mascini. Zij sluiten de avonden af met een openbare voorstelling waarbij de baten van de kaartverkoop voor 100% ten goede komen aan ons theater!
Aanvang 21.30 (of iets later) / €10
31-10 // VAN BOMMEL EN VOS
Jazzpianist Frank van Bommel en zanger
David Vos brengen een zeer divers programma. 2 Voorstellingen van ca. 50 min.
Aanvang 20.00 en 21.30 / €15
Kijk op https://cafemascini.nl/ voor meer informatie over de programmering.
DOOR Bas Marée
Het Buitenland
Het was in de afgelopen maanden moeilijk om naar het buitenland te gaan. Voor degenen die zulke uitstapjes hebben gemist, heb ik hieronder een aantal gevallen beschreven waarin buitenlandse gewoontes of opvattingen geconfronteerd worden met een soms erg Nederlands huurrecht.
Kort geleden had ik een geval van "woningdelen". Sinds 1 januari 2017 vindt de gemeente dat een verhuurder een vergunning moet hebben als hij een woning wil verhuren aan meer dan twee volwassen, die geen familie van elkaar zijn. Meestal gaat het om jongeren die met elkaar op één woning samenwonen, omdat ze alleen geen woning kunnen betalen. Volgens de gemeente wordt er dan een zelfstandige woning omgezet in onzelfstandige woningen en kamers. Zelfstandige woningen zijn schaars, zodat de gemeente dat niet te vaak wil toestaan. Een vergunning wordt alleen onder voorwaarden afgegeven en er zijn tegenwoordig quota per buurt voor het maximum aantal vergunningen dat afgegeven mag worden. Ik kreeg te maken met twee Egyptenaren en twee Oostafrikanen die met elkaar een woning deelden. Maar zij hadden hun vier bedden in één van de kamers geplaatst. Dat vonden ze gezellig. Het maakte op mij niet alleen een nogal onnederlandse indruk, maar het riep ook de vraag op of je nog wel kon spreken van vier bewoners van vier onzelfstandige woningen. Als de bewoners de slaapkamer met elkaar delen en degene van wie die kamer is overdag bij de anderen zit of in de gemeenschappelijke woonkamer, dan is de woning toch eigenlijk nog steeds als één zelfstandige woning in gebruik en is een vergunning niet nodig. Het was duidelijk niet iets waar de gemeente aan had gedacht toen ze de regelgeving over het woningdelen opstelde. De verhuurder had niettemin wel een boete van €12.000 opgelegd gekregen. Er is bezwaar ingediend.
Een heel ander geval ging over een huurachterstand. Volgens de twee huurders was er veel achterstallig onderhoud en daarom hadden ze de huur verlaagd. Het waren expats die een forse huur betaalden. De huurcommissie is dan niet bevoegd, en het is wel mogelijk om zelf de huur te verlagen, maar als de verhuurder er niet mee instemt, kan hij vorderen dat een rechter zich over de zaak uitlaat. Dat was in deze zaak gebeurd. Volgens de verhuurder werkten de huurders niet mee met de herstelwerkzaamheden. Ik vroeg ze daarnaar en ze zeiden dat ze alleen werklieden in de woning wilden toelaten, als ze zelf niet aan het werk waren, dat wil zeggen in de middag van half één tot half twee of na vier uur, en in het weekend. Ze vonden dat geheel vanzelfsprekend. Maar het ging om lekkages. Daar moet vaak uren aan gewerkt worden. Dan kan je niet één uur per dag toestaan. En bouwvakkers werken altijd tot vier uur. Het waren Engelstalige buiten-
landers, en ik had de sterke indruk dat ze daardoor ver afstonden van wat voor mij, en helaas voor hen ook voor rechters, geheel vanzelfsprekend zou zijn. Ik denk dat het best moeilijk kan zijn om in een vreemd land te wonen, waar onverwachts heel andere dingen vanzelfsprekend zijn dan wat je zou denken: ineens heb je geen zaak meer.
Al weer een aantal maanden geleden, voor de coronatijd, had ik een Poolse cliënt, die een paar maanden een vriend bij hem had laten inwonen, ook uit Polen. Die probeerde hier werk te vinden. De Poolse cliënt huurde bij een corporatie en die waren erachter gekomen. Ze vonden dat het onderhuur was: woonfraude. Dat zijn zaken die bij buitenlanders veel meer voorkomen dan bij Nederlanders. Als een Nederlander bezoek krijgt van familie of vrienden van buiten de stad, moeten die bijvoorbeeld een half uurtje reizen met de auto of de trein, of misschien een uur, maar zelden meer. Ze komen op de zondagmiddag, blijven gezellig eten en gaan 's avonds weer terug. Maar als de familie uit Iran is overgekomen, blijven ze drie maanden, ook als ze hier geen werk willen vinden. Dat kan zeker problemen met de verhuurder opleveren. Het onderscheid tussen onderhuur en "normale" bezoeken is soms veel minder duidelijk dan men zou denken. De Poolse vriend was teruggegaan en we konden het sussen met de corporatie. Maar soms is het huurrecht heel erg Nederlands en lijkt het erop dat men zelfs volwassen kinderen in de huurwoning niet kan laten overnachten. Dat zijn verregaande inbreuken in de privacy en misschien kun je voor een dergelijk verbod een schadevergoeding krijgen. Maar niettemin is het meestal verstandiger om maar enige tijd minder bezoek te ontvangen.
Zoals gebruikelijk sluit ik af met een gedicht. Ik heb een gedicht van Ida Gerhardt gekozen, dat is geschilderd op de muur van een woning in Zuiderwoude. Het drukt in het verband van dit artikel uit dat het niet zozeer nodig is om naar een exotisch buitenland te gaan, als men de kracht en de impact van nieuwe dingen wil ervaren, maar dat men daartoe ook en misschien wel beter kan proberen om iets wat oud en vertrouwd is, te zien alsof dat voor het eerst is.
De Profundis
Hadden wij nimmer nog zwanen gezien, zòuden wij hen op het water ontwaren, o, wij zouden van vreugde vervarenlachen en schreien misschien.
Hadden wij nimmer nog zwanen gezien, vlogen zij òver met ruisende slagen, o, wij zouden dit duister verjageneindelijk bevrijd zijn misschien.
Moderne dans voor iedereen van 60 tot 100 jaar gaat weer van start in stadsdeel Centrum
Beweging en ontmoeting is ontzettend belangrijk, voor iedereen en juist nu. Daarom organiseert Dance Connects Community net als in voorgaande jaren moderne danslessen voor iedereen van 60 jaar en ouder. Dit seizoen wordt er gedanst onder strikte protocollen om verspreiding van het coronavirus te voorkomen. Kleinere groepen om 1,5 meter afstand te kunnen garanderen, kortere lessen om ventilatie en hygiëne te kunnen waarborgen. We doen er alles aan om toch te kunnen blijven dansen en lichaam en geest gezond te houden.
Moderne dans bij Dance Connects is dans, lekker swingende muziek, actief bezig zijn, je creativiteit en fantasie aanspreken en bovendien buurtgenoten ontmoeten. Met of zonder ervaring, met of zonder beperking, iedereen kan meedoen en is vanaf 7 september welkom op een van de 13 danslocaties in de stad. In Centrum zijn dat Studio Vredenburgh in de Vredenburgersteeg en Wladimir Dance Studios op de Lijnbaansgracht.
De danslessen worden wekelijks gegeven in Amsterdam Centrum, Oost, West, Zuid, Zuidoost en Amstelveen. Van 7 tot en met 11 september vinden op elke locatie kennismakingslessen plaats, gratis toegankelijk voor iedereen.
Dance Connects is een non-profit organisatie die mensen van alle leeftijden in contact brengt met dans, de buurt en met elkaar. Dance Connects Community wordt mede mogelijk gemaakt door o.a. Gemeente Amsterdam en biedt lessen voor 60+, 40+, speciale Slow Flow lessen, waaraan je zowel staand als zittend mee kan doen, en CLUB DANS, gratis dansavonden voor jong en oud.
Met Stadspas groene stip kun je in Buitenveldert en Zuidoost gratis meedoen; op alle andere locaties krijg je met Stadspas korting. De lessen zijn overal gratis voor mensen die op of onder bijstands-niveau leven.
Moderne Dans 60+
Studio Vredenburgh Vredenburgersteeg 31-35 1012 DZ Amsterdam
Maandag 13:30 - 14.30
Maandag 15.00 - 16.00
Maandag 16.30 - 17.30
Maandag 18.00 - 19.00
Maandag 19.30 - 20.30
Maandag 21.00 - 22.00
Moderne Dans 60+ Wladimir Dance Studios Lijnbaansgracht 166 1016 VX Amsterdam
Dinsdag 10.00 - 11.00
Dinsdag 11.30 - 12.30
Dinsdag 13.00 - 14.00
Donderdag 13.00 - 14.00
Donderdag 14.30 - 15.30
Kijk voor informatie over alle locaties en mogelijkheden op www.danceconnects.nl
GRIP OP UW LEVEN
Steun als het even niet meer gaat
CentraM biedt ondersteuning:
• bij het omgaan met geld(problemen)
• bij het zo lang mogelijk gezond en zelfstandig thuis blijven wonen
• bij problemen in relaties en een veilig thuis
• voor mantelzorgers
CentraM ondersteunt en verbindt bewoners en geeft informatie & advies.
U kunt altijd gratis bij CentraM terecht, een verwijzing is niet nodig.
U kunt contact met ons opnemen via: 020 -557 33 38 • tussen 9 en 12 uur.
U kunt ook langs komen bij een van onze pluspunten in de buurt. Voor meer informatie en adressen kijk op onze website: www.centram.nl
Doorstart Connie Bos Gallery –Initiatief voor een buurt Gallery
Connie Bos gaat De Gallery op Zwanenburgwal 178 vanwege gezondheidsproblemen per 1 oktober 2020 verlaten. Aan Joram Baruch (kunstschilder), die al sinds begin dit jaar de Gallery uitbaat, is door Ymere een contract aangeboden om De Gallery over te nemen.
Om de vaste lasten te kunnen dragen en ook om de ruimte beschikbaar te maken als (artistieke) ontmoetingsplaats voor de buurt, heeft Joram aan buurtgenoten gevraagd mee te denken over een constructie waarbij hijzelf gebruik kan blijven maken van een deel van de ruimte als schildersatelier en de buurt beschikking krijgt over de ruimte voor creatieve bijeenkomsten zoals workshops, cursussen en exposities. Om de maandelijkse lasten op te kunnen brengen wordt gedacht aan de volgende mogelijkheden.
Een basisorganisatie van Joram en twee andere vaste leden die maandelijks de helft van de huur opbrengen. Dit drietal maakt gebruik van De Gallery als atelier en wil onderstaande activiteiten organiseren om een maandelijkse omzet te generen die de overige huur en onkosten dekt. Ellis Doeven (fotograaf) en Art Oomittuk Jr. (houtsnijwerker) hebben aangeboden om als stel het tweede vaste ‘lid’ te worden. Gezocht wordt (nog tijdens dit schrijven op 26 augustus) naar een derde lid.
Daarbij wordt een kunstenaarslidmaatschap aangeboden aan (buurt)kunstenaars om voor een bijdrage van 25 euro per maand 1 keer per jaar 4 dagen (donderdag t/m zondag) de beschikking te hebben over de hele Gallery als expositieruimte. De opbouw en promotie van de expositie wordt door de kunstenaar zelf uitgevoerd (met ondersteuning van het vaste team van De Gallery). Er wordt voor deze leden geen commissie geheven over de verkochte werken.
In het voorste gedeelte van de ruimte wordt een permanente ‘wissel’-expositie gehouden met het werk van leden van De Gallery. Nieuw werk kan ingebracht worden en wordt voor een bepaalde tijd geëxposeerd. Zo ontstaat er een mozaïek van kunst uit de buurt.
Ook worden de kunstenaars met een lidmaatschap betrokken bij de organisatie van De Gallery. De bedoeling is om van De Gallery een laagdrempelige ontmoetingsruimte te maken van en voor de buurt.
Het is ook mogelijk om, los van een lidmaatschap, De Gallery te huren (donderdag t/m zondag). De kosten bedragen dan 400 euro (inclusief BTW).
Gezocht wordt verder naar (buurt)donateurs die het concept van een buurt De Gallery een warm hart toedragen en met een eenmalige of een maandelijkse donatie het initiatief willen steunen.
Voor de avonden van maandag, dinsdag en woensdag wordt gezocht naar vaste clubs die de ruimte willen huren voor het geven van cursussen zoals schilderen, fotografie, houtsnijwerken, boetseren, yoga tussen de schilderijen etc. Dat kan van alles zijn.
Suggestie voor de naam: ‘De Gallery’ in lichtletters (instelbaar). Voor elke expositie wordt ‘De’ tijdelijk vervangen door de naam van de kunstenaar. Bijvoorbeeld: Anna’s Gallery, Joe’s Gallery etc.
Promotie zoals website, social media, flyers etc. wordt door het vaste team uitgevoerd.
Suggesties en ideeën, op- en aanmerkingen vanuit de buurt zijn van harte welkom.
Wil je je opgeven voor het kunstenaarslidmaatschap of wil je meer informatie, neem dan contact met ons op of kom een keer binnenlopen!
!WOON biedt gratis online cursussen aan voor bewoners. De thema’s zijn o.a.: een nieuwe bewonerscommissie starten, nieuwsbrieven maken, huurders en eigenaren samen in een complex, introductie digitaal leren en servicekosten. U kunt zich aanmelden via woon.ucourse.nl.
Ook organiseert !WOON gratis webinars voor bewonersgroepen. Aanmelden kan via wooninfo.nl/agenda.
Norm lood in drinkwater omlaag, geen meting nodig Binnenkort veranderen de regels voor lood in drinkwater. Als ergens loden leidingen zichtbaar zijn is dat een gebrek, tenzij de verhuurder met een meting aantoont dat de norm niet wordt overschreden. Die norm gaat bovendien van 10 naar 5 microgram per liter. Dat is een hele verbetering, want tot nu toe moet een huurder met een rapport aantonen dat er te veel lood in drinkwater zit. Pas dan is sprake van een gebrek en kan huurverlaging volgen als de verhuurder het niet oplost.
De gemeente Amsterdam had liever een verbod op loden leidingen gezien. Nu zijn de regels in het bouwbesluit nog zo dat lood alleen vervangen moet worden als er aan de leidingen gewerkt wordt. De gemeente kan in gewone situaties dus nog steeds geen vervanging afdwingen en dat is jammer. De route loopt dus via de huurder, want die kan het wel. Het melden van een loden leiding met meesturen van een foto en beschrijving van de plek waar deze zit volstaat. !WOON adviseert huurders om de kwestie – als de verhuurder niet reageert op de melding van loden leidingen – via de rechter (bij geliberaliseerde huur) of via een gebrekenprocedure bij de Huurcommissie aan te kaarten. Zie ons stappenplan voor de mogelijke vervolgstappen als de verhuurder niets doet.
De nieuwe regels zijn aangekondigd, maar nog niet ingevoerd. De minister schijft “Aan de Huurcommissie wordt gevraagd de formulering van het gebrek aan te passen, de bewijslast bij zichtbare loden leidingen om te draaien, naar de correcte meetmethode te verwijzen en de verlaagde norm van 5 microgram/L over te nemen.”
Het is nu aan de Huurcommissie om snel haar beleid aan te passen, zodat bewoners zo snel mogelijk gezond drinkwater krijgen. Ondertussen zien we al dat de meeste verhuurders na een melding gewoon overgaan tot vervangen van de leidingen. Zo hoog zijn de kosten nou ook weer niet. Het aan laten komen op een juridische procedure levert de verhuurder bijna zeker verlies en een veroordeling in de proceskosten op. Dus woont u in een pand van voor 1960 een heeft u nog niet gecheckt of er lood is? Kijk snel in uw woning, bij de stijgleidingen en bij de water-meter waar het water het pand binnenkomt. Voor meer informatie zie wooninfo.nl/lood.
Hoge Raad: Servicekosten ook in vrije sector afrekenen
De Hoge Raad heeft bevestigd dat servicekosten ook in de vrije sector afgerekend moeten worden. Dat was tot vorig jaar gebruikelijk, maar een opmerkelijk arrest van het Amsterdams Gerechtshof veroorzaakte twijfel. Dat arrest is nu vernietigd. Betalingen voor servicekosten zijn een voorschot dat afgerekend moet worden op basis van de werkelijke kosten. Dat geldt voor zowel gereguleerde huurcontracten als voor geliberaliseerde huurovereenkomsten.
In 2019 bepaalde het Gerechtshof Amsterdam dat servicekosten bij een geliberaliseerd contract niet afgerekend hoeven te worden. Volgens verschillende juristen was dat evident onjuist en in strijd met hetgeen de wetgever heeft bepaald. Het arrest zou grote gevolgen kunnen hebben voor de vele huurders in een vergelijkbare situatie. Reden voor !WOON om de huurder bij te staan en met hulp van het Emil Blaauw Proceskostenfonds de zaak voor te leggen aan de Hoge Raad. De verhuurder in deze kwestie heeft geen afrekeningen voor de servicekosten geleverd. Daarom heeft de huurder zich met hulp van !WOON tot de kantonrechter gewend. Bij een geliberaliseerde huurprijs is de Huurcommissie niet bevoegd daar over te oordelen. De kantonrechter heeft de vordering om de servicekosten vast te stellen toegewezen en veroordeelde de verhuurder tot terugbetaling van het teveel betaalde.
Daarop ging deze in beroep met als argument: “Bedoeld is geen bedragen aan de verschillende kosten te hangen, maar om één bedrag af te spreken. Huurder is niet te goeder trouw, want deze heeft gewacht met het instellen van een vordering tot vlak na het einde van de huur. Had ze het eerder gedaan dan had de verhuurder nooit het contract verlengd. Het is erg onrechtvaardig want het is vrije sector en de verhuurder had ook € 1.400 huur mogen vragen en € 100 Servicekosten.”
Daarop oordeelde het Gerechtshof Amsterdam dat de kosten tussen huurder en verhuurder bij aanvang van de overeenkomst waren overeengekomen en dat een afrekening daarom niet aan de orde is.
De Hoge Raad denkt daar anders over. In haar uitspraak van april 2020 oordeelt ze dat deze gedachtegang in strijd is met wat in de wet is bepaald. De zaak is nu terugverwezen naar het Gerechtshof in Den Haag voor verdere afhandeling.
Contact met !WOON
Voor alle vragen over huren en wonen kunt u elke woensdagmiddag van 14-17 uur terecht op het woonspreekuur, Recht Boomssloot 52. U kunt ons ook bellen op (020) 5230 110. centrum@wooninfo.nl www.wooninfo.nl.
Laat niemand in eenzaamheid sterven
Mensen in de laatste levensfase hebben vaak behoefte aan extra aandacht, ondersteuning en aanwezigheid van een ander. Markant zoekt mensen in Amsterdam die als vrijwilliger palliatieve terminale zorg (VPTZ) minimaal 1x in de week aandacht willen geven aan iemand in de laatste levensfase. Gewoon, door er te zijn, te luisteren of samen iets te doen. Thuis of in een woonzorgzorgcentrum. Dit kan op alle momenten van de dag. Je mag zelf aangeven wat je prettig vindt. Ervaring is niet nodig. Wel betrouwbaarheid, betrokkenheid, inlevingsvermogen en het hart op de goede plaats. Vrijwilligers krijgen een goede training, begeleiding en een onkostenvergoeding.
Corona
Markant houdt zich aan de coronamaatregelen. Onze vrijwilligers kunnen beschikken over persoonlijke beschermingsmiddelen.
Ga
je
Basistraining
Op woensdag 30 september start een basistraining voor nieuwe vrijwilligers VPTZ. Deze basistraining bestaat uit 3 bijeenkomsten en 1 praktische training. Met deze training ben je goed voorbereid op het werk dat je gaat doen. Je ontdekt wat het werk inhoudt, wat je zoal tegenkomt, hoe je daar mee om kan gaan en wat er van jou wordt verwacht. Markant betaalt de kosten. Deze basistraining is verplicht, voordat je ingezet wordt als vrijwilliger.
Wil je meer weten? Of wil je je aanmelden?
Neem contact op met Markant via vptzamsterdam@markant.org of bel 020 886 88 00. Kijk voor meer informatie op www.markant.org
Volg ons op social media: Facebook, Twitter, YouTube en Link LinkedIn
niet op vakantie deze zomer? En kan je wel wat afleiding gebruiken?
Word vrijwilliger bij Markant
Markant ondersteunt mensen die langdurig en intensief zorgen voor een ander. Om deze zorg vol te houden is het belangrijk dat zij af te toe even iets voor zichzelf kunnen doen en op adem kunnen komen. Markant helpt daarbij door vrijwilligers in te zetten.
Als vrijwilliger kan je echt iets voor een ander betekenen. Gewoon door er te zijn, aandacht te geven of samen iets leuks te doen. Bijvoorbeeld spelletjes doen, samen naar de markt, praten over vroeger of koffie drinken. Dit kan een uur per week of vaker.
Als vrijwilliger krijg je gratis scholing en een vergoeding voor onkosten. Daarnaast leg je nieuwe contacten, ontwikkel je je persoonlijk en staat het goed op je CV.
Ben jij beschikbaar in de periode augustus en september?
Meld je dan nu aan als vrijwilliger bij Markant!
Wil je meer weten? Of wil je je aanmelden als vrijwilliger?
Neem contact op met Markant via info@markant.org of bel 020 886 88 00.
Kijk voor meer informatie op www.markant.org
Wil je vrijwilliger worden? Maar ben je niet beschikbaar in augustus of september? Ook dan ben je van harte welkom!
Neem contact op met Markant via info@markant.org of bel (020) 886 88 00.
Kijk voor meer informatie op www.markant.org
Marianne Annefloor
Barbara
Even buurten bij ...
In deze serie komt elke keer een buurtbewoner aan het woord die vertelt hoe hij/zij de Nieuwmarkt ervaart. Wat is er leuk, mooi of lelijk in de buurt? Deze keer Benjamin Mouwes.
DOOR Mieke van Beeren FOTO René Louman
“Hallo buurtgenoten, ik ben Benjamin Mouwes. Een aantal van jullie kennen me als Benjamin van speeltuin De Waag. Sinds 1996 woon ik met mijn vrouw op de Oudeschans met uitzicht op de speeltuin. Toen ik daar kwam wonen was Rismee de beheerder/toezichthouder in de speeltuin en had de speeltuin nog het oude huisje met het oude hek. Op een avond toen het hek niet dicht zat, heb ik contact met Rismee opgenomen en het hek met een fietsketting dicht gedaan. Vervolgens heb ik de sleutel van hem gekregen, want Rismee vond het wel handig als ik een extra sleutel had. En zo is het begonnen. In de ochtend open ik de speeltuin en schep dan meteen de kattendrollen weg. In de avond sluit ik het hek weer. De dagen dat Adil, de huidige speeltuinmedewerker, vrij is, houd ik afwisselend met anderen toezicht. Sinds een paar maanden zit ik in het bestuur van de speeltuinvereniging, waarbij ik een deel van het technisch onderhoud voor mijn rekening neem.
Heel fijn vind ik het in deze buurt te wonen, omdat de voetstappen van al mijn voorouders hier liggen. Na de Vrede Van Münster in 1648 trokken veel Asjkenazische joden uit Oost-Europa naar Amsterdam, waaronder mijn voorouders.
en ook nog een tijdje een in de Weesperstraat. Mijn vader Isaäc werkte bij mijn opa in de winkel en werd in 1926 filiaalhouder van een nieuwe winkel in de Cornelis Schuytstraat. In 1937 nam hij het bedrijf over van zijn vader. Liever was hij de reclame ingegaan. Hij was heel goed in het schrijven van reclameslogans.
Benjamin Mouwes
In de ochtend open ik de speeltuin en schep dan meteen de kattendrollen weg. In de avond sluit ik het hek weer. De dagen dat Adil, de huidige speeltuinmedewerker, vrij is, houd ik afwisselend met anderen toezicht. Sinds een paar maanden zit ik in het bestuur van de speeltuinvereniging, waarbij ik een deel van het technisch onderhoud voor mijn rekening neem.
Wat ik weet is dat zij vanaf 1800 in de Amsterdamse Jodenbuurt werkten als straathandelaren en dat rond 1900 mijn grootvader Simon een winkel in comestibles had in de Jodenbreestraat
In de Tweede Wereld zijn mijn grootouders en vijf van hun kinderen weggevoerd en vermoord in de Duitse vernietigingskampen. Mijn vader is in 1943 ondergedoken en ook zijn twee zussen hebben de oorlog overleefd. Toen mijn vader in 1945 terugkwam in Amsterdam is hij een nieuwe Mouwes levensmiddelen- en delicatessenwinkel begonnen in de Utrechtsestraat. Geen baan in de reclame, maar een winkel in de familietraditie, omdat hij vond dat er toch op zijn minst nog één winkel met kosjere artikelen moest zijn in de binnenstad.
Ik ben van de eerste generatie Mouwes die aan de andere kant van de Amstel geboren werd (1948) en ben opgegroeid boven de winkel in de Utrechtsestraat. Ik zat op Rosj Pina, de Joodse lagere school in de Van Ostadestraat. Mijn vriendje en ik liepen naar school via het Sarphatipark. Op de terugweg kwamen we langs de galerij van het Paleis voor Volksvlijt op het Frederiksplein, het deel van het gebouw dat nog overgebleven was na de brand in 1929. In die galerij hebben we veel gespeeld, want daar was veel te zien. Circus Elleboog zat in de galerij en er waren stalletjes van de postzegelhandelaren. We speelden ook op het Waterlooplein met de spulletjes die achterbleven van de markt en we stookten er fikkies. Mijn liefde voor dieren is ontkiemd in Artis. Ik was een van de jongetjes die de dierenverzorgers mocht helpen. Olifantenpoep scheppen, de vossen voeren met kuikentjes, en vegen en schrobben. Ik vond het geweldig en kwam er daarom erg vaak. Op zaterdag maakte
ik met mijn vader lange wandelingen door de stad. Dat was vaak treurig. Hij vertelde niet veel over de oorlog maar tijdens de wandelingen door de Jodenbuurt wees hij naar de dichtgetimmerde, vervallen panden en vertelde hij dat daar de familie Cohen of daar de familie Kanis gewoond hadden en dat al die families weggevoerd waren naar de kampen. Op zaterdagmorgen en de Joodse feestdagen gingen we met het gezin naar de Gerard Dou Sjoel en ik was regelmatig te vinden op de Joodse jeugdvereniging. Tijdens mijn studietijd ben ik steeds verder uit het religieuze Joodse leven gegleden.
In Amsterdam kan ik blindelings de weg vinden. Met de fiets kan ik overal komen waar ik wil. De stad is een uit z’n krachten gegroeid dorp. De Nieuwmarktbuurt heb ik al van jongs af aan als mijn territorium gevoeld. Ik geniet van de Nieuwmarktfeesten, vooral van de optredens van de Amsterdamse Klezmer band en Arthur Ebeling. Ik vind het fijn nu al 20 jaar in de speeltuin contact te hebben met de opgroeiende kinderen in de buurt. Soms zit er zo een lange slungel aan de kassa bij Albert Heijn en dan hoor ik: “Ken je me niet meer? Ik ben Thomas of Ali.” En dan zie ik dat kleine jochie dat een man aan het worden is. In de speeltuin maak ik vaak een praatje met de ouders van kinderen uit allerlei landen, die in de buurt zijn komen wonen en het zo prettig vinden in de speeltuin en de buurt.
Ik ben hier als een vis in het water en als ik over de Oudeschans wandel met een lage avondzon, dan voel ik me een bevoorrecht mens. “
BERICHTEN UIT DE TEKENKLAS 16
In het begin van de Corona tijd dit jaar, toen de stad weer van ons werd en van de kinderen vooral, voetbalde mijn neefje van 6 jaar op de Dam en was de hele stad versierd met stoepkrijttekeningen.
HOU VOL LIEVE OPA !
Zo was de laatste tekenles van het seizoen een Stoepkrijt Tekenles. Behalve krijt hadden we ook krijt-verf, poeder dat je kunt mengen met water.
Zes Chinese draken houden elkaars staart vast en vormen met elkaar een grote cirkel.
Helaas ging het die avond regenen…
Barbara
Kunst doet je goed, kunst moet!
Open Ateliers Nieuwmarkt 2020
In het weekend van 14 en 15 november vindt wederom de atelierroute plaats in de Nieuwmarktbuurt. De feestelijke opening is vrijdag 13 november in de Uilenburgersjoel, waar ook de centrale expositie is. Het wordt een bonte en toegankelijke atelierroute voor een breed publiek uit de buurt en daarbuiten. Met naast kunstdisciplines als beeldhouwen, tekenen en schilderen onder meer aandacht voor poëzie en muziek, podiumkunst, design en mode. De kunstenaars ontvangen u in hun eigen atelier of op een groepsexpositie in onze buurt. Vanzelfsprekend worden coronamaatregelen nageleefd en staat de gezondheid van zowel bezoeker als kunstenaar voorop.
Naast de Uilenburgersjoel doen de volgende locaties mee: Splendor, Huis De Pinto, Perdu, House of Arts and Crafts, de Hogeschool voor de Kunsten, café Mascini en de Boomsspijker. Ook het Rembrandthuis en de Oude Kerk zijn dit jaar betrokken!
Houd deze data vast en graag tot ziens tijdens de Open Ateliers Nieuwmarkt 2020!
Voor informatie én de Nieuwsbrief kijk op www.ateliersnieuwmarkt.nl.
Even denken
2020 -3
Wat hoort in onderstaande opsomming niet thuis, en waarom?
Stuur uw antwoord (max. 10 woorden) in, misschien wordt het wel in het volgende nummer geplaatst.
Inzendingen Even denken 2020-2
De vraag was: De denker zit op zijn voetstuk in de beeldentuin van het Rodinmuseum. Het museum is die dag weer voor het eerst open na de Coronasluiting. De eerste bezoekers zullen zo wel de tuin in komen. Wat denkt hij op dat moment volgens u?
Volgens Flip Lambalk denkt hij: ‘Was ik maar weer was …’.
Barbara Wichers Hoeth laat hem verzuchten:’Ach daar zal je ze hebben. ‘t Is afgelopen met rug strekken.’
Een oppashond voor senioren: gezellig èn gezond Stichting OOPOEH zoekt senioren en honden in Amsterdam centrum
In de binnenstad is de Stichting op zoek naar 55-plussers die af en toe gezelschap van een oppashond zouden willen. Ook baasjes op zoek naar een oppas voor hun hond kunnen zich aanmelden op www.oopoeh.nl of bellen naar 020 - 785 37 45.
Mango Tango
De trans achter me bij de Albert Heijn op de Nieuwmarkt stond pontificaal rechtop. Zijn platte gympen een beetje schuin uit elkaar als een trotse indiaan op een schilderij van Diego Rivera. Als een stenen beeld stond hij daar gedwee op 2 meter sociale afstand met zijn lange zwarte haar in een paardestaart zoals de indiaanse vrouwen op de schilderijen van de andere grote Mexicaan, Orozco. Maar voor de rest had hij helemaal niks gedaan om ook maar iets vrouwelijks te lijken. Het was een reus die klaar stond om (op de Wallen) aan het werk te gaan, daar viel niet mee te onderhandelen. Terwijl ik mijn mijn boodschapjes inpakte kwam hij dichter bij. Met zijn lange lijf dreef hij mij verder, hij was immers aan de beurt. Hij legde zijn dames tasje aan mijn kant van de boodschappen en pakte de zijne aan de andere kant: een flesje frisdrank, tropisch fruit in een bakje en de noodzakelijke papieren rollen. Daarmee kon hij het wel een dagje redden. Ik had net zelf een tropische drank genomen bij het tentje van de vruchtsappen, genaamd California, van een aardige hardwerkende Pool. Normaal neem ik de krachtige bietsensap met gember maar nu was ik in een jolige bui en dronk een Mango Tango, behalve mango, ananas nog veel meer, erg smakelijk. Dat geeft me kracht om de supermarkt in te gaan en ondanks alle maatregelen er weer heelhuids uit te komen. Die regels zijn waarschijnlijk overbodig maar ze hebben de hele wereld in een pandemie van angst en wantrouwen gestort. Als je weet dat overmatige stress de hoofdoorzaak is van alle ziekten dan kun je je er misschien nog tegen beschermen. Maar er is niets dat je kan beschermen tegen het winkelend publiek op de Nieuwmarkt. Hans Puts (meer verhalen op FB pagina: Amsterdam Art Nieuwmarkt)
Ra, Ra, er was eens... sprookjesprogramma voor kinderen
Er was eens, heel lang geleden een tijd waarin vijf marionettenspelers op de poppenspelersbrug als dansers dicht om elkaar heen cirkelden. Onze marionetten-opera’s, waarvoor een compleet team nodig is – en meer dan 15 bezoekers – zijn voorlopig uitgesteld. Maar we doen iets anders leuks! Onze Anderhalve Meter Editie voor een intiem publiek. Zo komen we samen de crisis door: en we leefden nog lang en gelukkig!
Voor kinderen (4 – 8 jaar) en begeleiders ‘Ach toe, vertel eens een sprookje…’ Al honderden jaren griezelen, huilen en lachen we om de sprookjes van de gebroeders Grimm en Charles Perrault. In tijden van crisis is de behoefte aan de ‘klassiekers’ groter dan ooit!
We spelen een korte, speciaal door ons gemaakte marionetten-scène. De kinderen mogen raden: uit welk sprookje denk je dat deze scène komt?
Daarna lezen we het sprookje voor, en de kinderen helpen natuurlijk mee!
Nieuwe Jonkerstraat 8 (bij de Nieuwmarkt) 1011 CM Amsterdam
OPVALLENDE BUURTGENOTEN
KLEURPLAAT
DIT IS DE LAATSTE TEKENING UIT DE SERIE 'BIJZONDERE BUURTGENOTEN'. DE TEKENAAR IS ZO VRIJ GEWEEST ZICHZELF IN CORONA TIJD ALS ONDERWERP TE NEMEN. DE TEKENING IS EEN KLEURPLAAT EN U KUNT HEM DERHALVE BEKLADDEN ZOALS U WILT. U KUNT OOK UW WENSEN OPSCHRIJVEN WAT ZOU U (ANDERS) WILLEN IN DE TOEKOMST? ( ZIE TER INSPIRATIE DE POSTER OP DE HOEK VAN DE HOUTKOPERDWARSSTRAAT EN JODENBREESTRAAT WAAR VELEN U VOORGEGAAN ZIJN).
TOT SLOT WIL IK U NOG OPRECHT DANKEN VOOR ALLE LEUKE REACTIES ...OP STRAAT EN OP INSTAGRAM. HET WAS ME EEN GENOEGEN ZOVEEL LEUKE BUURTGENOTEN TE ONTMOETEN. HET HEEFT ME VEEL LEUKE OPDRACHTEN OPGELEVERD. KOMENDE MAANDEN WERP IK ME OP VRIJ WERK.... IK GA SCHILDEREN. ER KOMT VAST EN ZEKER EEN LEUKE ENTHOUSIASTE OPNIEUW REDACTIE MET FRISSE IDEEËN. AL HET GOEDE EN MISSCHIEN TOT ZIENS
