Oliver Musovik "Korumpirani pejzazhi / Corrupted Landscapes"

Оливер Мусовиќ КОРУМПИРАНИ ПЕЈЗАЖИ

_Oliver Musovik

CORRUPTED LANDSCAPES

Мобилна/монтажна галерија на ЦСУ Центарот за современи уметности, Скопје

_CAC Contemporary Art Center Mobile/Montage Gallery, Skopje

Оливер Мусовиќ КОРУМПИРАНИ

ПЕЈЗАЖИ

_Oliver Musovik

CORRUPTED LANDSCAPES

Мобилна/монтажна галерија на ЦСУ Центарот за современи уметности, Скопје

_CAC Contemporary Art Center Mobile/Montage Gallery, Skopje

26.10.-3.11.2017

Оливер Мусовиќ на изложбата

"

Корумпиранипејзажи"преставува

неколкунови,досеганеизложувани

дела/фотографскисериикои

откриваатпросторнипрактикина корупцијатаикорозијана економскиот и граѓанскиот ред во

Македонија-нелегалнаградба, корупцијавоградежништвотоисл

„Со преставување на овие предели се

надевам ќе се направи јасна врска

помеѓу конкурентните интереси и

мрежите на моќ кои овозможуваат да

надвладее посебен интерес во просторните политики Пејзажот

денес е социален конструкт, на кој

човекот влијае и го менува со изградба, па така станува поле на постојан

конфликт и компромис помеѓу она што

е зададено и ограничено од страна на

општиот интерес преку разните нивоа

регулација и приватните интереси кои

се обидуваат ја зголемат својата

сфера и да ги изиграат зададените

правила. Во таа борба на интереси се

создава еден зачуден (uncanny) простор

кој е и познат и туѓ во исто време, простор кој има нивои на значење кои

не се секогаш сфатливи.“

Attheexhibition“CorruptedLandscapes” OliverMusovikpresentsnewerworks, photographicseriesthatrevealspatial practicesthatrepresentthecorruption andcorrosionofeconomicandcivicorder inMacedonia-illegalbuildingpractices, corruptioninconstructionindustryetc.

“I am hoping to make clear the links between the competing interests and reveal the networks of power that allow a particular interest to prevail. The landscape today is a social construct, that human has influenced and altered with construction, so it becomes a field of perpetual conflict and compromise between what is established by authority and what particular private interests try to maximize. I encounter here an uncanny world that gives way to space that I expect to be familiar but comes across as alien.”

Тоа практично значи - го изгубивме овоштарникот

Наштоточнореферираоваареченица којаеделоднајноватаизложба

насловена„Корумпиранипејзажи“на ОливерМусовиќ?

Тaaимплицирадекаонаштонекогаш припаѓалонекомусегаенадруг, потпомогнатоодопштествените процесинаприватизацијаи

денационализацијаиод брзорастечкитеапетитинабизнис

елитите,тенденциознобришејќигои

сеќавањетонаопштествената

сопственост Градот,селото,државата станувапалимсестодпродуктиза пазаротипрофитотисетотоаима влијаниеиначовековатапсихаи однесувањеинанеговите/нејзините права.

Овојтекстконтексуализираобратен приодконсаматапоставка-тргнува одличнатаприказнакојанашироко говоризасемејниземјишта/поседи/ сопственостикоивопроцесотна денационализацијадоведоадомногу конфузии,приватизирајќиги

односитекакоделодсеопштото приватизирањенадржавата Во случајов,дискурзивниотаспектна саматапоставкапосочува реверзибилнапостапкат.е.водиод

приватното-личнокондржавнотоприватноимајќигонаум наследствотонаопштествената сопственост.Идејатаедаотвори

поинаквиаспектинамноштвотона сингуларностисоочувајќинè со

поимитена„мое,твоеинаше“вокое многустраничнипоследиципочнаада доминираат-какокорупцијатаи нелегалнатаградба

Токмуовиефеноменитематскија градатоваапоставка,кадеМусовиќ

создаватопоними,одбележуваместаи

гиомеѓувавојавниотпросторисфера соинтенцијанедаопримеруваат

пракси,тукудасведочатзатоакаконе требадабиде Тојворамкитенаоваа

изложбабунтовноврежувасликикаде сеодигралелични/колективни

судбинипоигрувајќисисотематиката напејзажоткојвоовојконтекстможе дасеперцепиракакосоцијалени политичкиконструкт,какопоинаква

визуелнаперцепцијаназемјатаили какокапиталистичкипродукт Полуиндустринскатаархитектура, работатанапатиштатаили

предградскитепејзажикако фотографскитемистануваат провалницивопејзажот,каконешто штонесесместувапријатновонего.Тој градиметаприказназанивоатана коруптивнотонавлегувањеи оштетувањенесамовоурбаните срединитукуивоприродатананекој начинархвирајќигисрушенитеснии аспирациизаподобарживотнои транзицијатаконнеолиберално капиталистичкаталогикакојаго поставипрофитотвоцентаротна општественатастварност

Менувањетонаизгледотвострогите

централнипозициивоградотдоведево занемарувањеискренувањена вниманиетоодпомалитехиерархиина моќ икорупцијакоигиослободија

процеситенапуштањеираспуштање, ширењенасметканазаедничкото.Во насоканаонаштоговелиРемКолхаас деканеможедасесфатиградотбезда себидесвесензаонаштосеслучуваво неговатаоколина,Мусовиќ тоаго опримерувапрекуфотографските циклусинаилегалнаградбаво Македонијавопомалобем,нонеговиот интересседвижисé додржавните скандалиилиафератаФИКОМкакои фотографииодавтопатотКичевоОхрид,чијаизградбаепредметна

истражувањезакорупцијаикаде природатаепредметнасквернавење.

Тојгиименуваненамерноовиеместа насловувајќигикакоштосенасловени ициклусите:„Запоседнување“,

„Обновување“,„Дивоградби(Штип)“, „Узурпација:Овоштарникот“,

„Антигона2“, „Напуштеност“и

„Патоградба(Автопат)“. Онаштое

карактеристичноедекаимаедна доследностнасвојатапраксапреку помалкуироничнитетексуалниописи нафотографиитеиакоовдетиенесе застапенивоголембројносе

оддалечуваод„исповедниот“пристап (долгогодишниотциклус„Соседи“)за даосликаопштествено-политички

теми,итоавосеријаод12фотографии напејзажинајчестоколорни,но неколкуицрно–бели Контаанасока гравитираинеговатасерија„Соседи: Земјишниспорови“од2015година, какоиИнстаграмсериите“Roadside”и “Roadworks”.

Итокмувоначинот,културнитеи општествениреференции генералниотестетскиизбор,Мусовиќ јакршитрадицијатанафотографијата Вотојконтекстважноедасеспоменат уметницитекоинаавторотмуслужат какореференца-посебноЕдРуше,но иРобертАдамс,БерндиХилаБрехери изложбата“NewTopographics”(1975). Тојгокористифотографскиотмедиум прецизноипосветено,соеден документаристичкипристап,иречиси резервиранокакостаменсведок.Она штоеспецифичноовдееи фотографирањетоодколаилиод двокатнитеавтобусивоСкопјекако еденначиннасправувањесо автороватафобија(велобофија),ае евидентновосериите„Патоградба (Автопат)“и„Антигона2“.

Мусовиќ вели: Она што го гледам како разлика со Руше е што неговите

предели се нешто за тоа време ново, се оптимистички и ослободувачкибензиски пумпи со неонски реклами и станбени згради, висококатници, а кај

мене тие се напуштени, оштетени, не се повеќе во функција, заборавени, само траги на тоа што некогаш биле („Напуштеност“, „Дивоградби

(Штип)“). Од друга страна јас гледам

оптимизам во тие субверзивни

тактики на освојување на просторот

на Ромите („Запоседнување“, „A Balancing Act“). Заедничко пак ни е тој документаристички приод, можеби привид на објективност и привлечност кон зачудното (uncanny) наспроти возвишеното (како кај Ансел Адамс).

Најверојатнонамерно,номожебии интуитивно,Мусовиќ гопоставува

видеото„ABalancingAct“какомомент наиздишканоикакоинтрузивен, контестирачкимоментнаорганизација ифункционирање,којевоконтекстна размислувањатанаПасакалХиленза хетерогениотколективнациркусот какопоинакваможностна организирање,регулацијаиакцијакое можеданаправипробивили разнишувањенавостановената репресивнаталибералналогика.

ИкакоштовелиМусовиќ, во таа борба на интереси се создава еден зачуден простор кој е и познат и туѓ во исто време, простор кој има нивоа на значење кои не се секогаш сфатливи

ИванаВасева

Asmallonestorymetalprefab houseonthecornerofthemain streetandasmallsidestreet,built aftertheearthquakeof1963,probablymanufacturedinSerbia.Animpoverishedfamilyliveshere.The housewasknownasasiteofapatricidethathappenedsometimeinthe ‘90s.Itstoodheretillthemid‘00s. Sincethehousewasonthemain street,itattractedtheinterestofthe propertydevelopers.Theowners soldthelandtoadeveloperandin exchangegotanapartmenttolivein thebackofthenewlybuiltlargetwo storyhouse.Ontheupperfloorand inthebackarehousingapartments andonthegroundfloorfacingthe mainstreetacommercialspacethat thenewownerrents.Itdoesnot seemtobeaparticularlyluckyspot though,assincethehousewasbuilt inmid‘00sthecommercialspace changedtheoccupantsalready4 times,firstitwasashoeshop,thena bank,arestaurantandnowitisa sportbettingshop.

Узурпација: Овоштарникот_Land Grab: The Orchard 2017

Кога имав околу десет години, татко ми

купи парче земјоделско земјиште и почна да сади и одгледува разни овошки Во мануелната работа во овоштарникоттој

наоѓаше вистинско задоволство.

Проучуваше книги за современото

градинарство и го развиваше својот

овоштарник со голема посветеност - на

тоа мало парче земја (околу осум ари), тој засади околу 20 различни овошки.

Кога пред околу триесетина годинитатко

ми се отсели од Скопје, а како јасникогаш не покажав интерес заовоштарникот, тој стана запуштен и вооснова сега е напуштен Со годините, многу работи околу овоштарникот сепроменија (гробиштата

се проширија воблизина, се изградија куќи во околината, аи државата се смени).

Во процесот на денационализација, пред неколку години, потомците напретходните

сопственици (оние предтие од кои татко ми го купилземјиштето) го бараат

земјиштето (несамо овоштарникот, туку многупоголемо парче земја), тврдејќи дека земјиштето било земено од нивното семејство незаконски. Бидејќи татко ми повеќе не живее (не е ни државјанин на Македонија), ниту пак некогаш сепотрудил да добие имотен лист заземјиштето и не може успешно да гооспори нивното барање. Тоа практичнозначи - го изгубивме овоштарникот.

When I was about ten years old my father, bought a piece of agricultural land and started growing various fruit trees. He found a lot of satisfaction in the work in the orchard and growing things by himself. He studied books about contemporary gardening and developed his orchard with quite a dedication – at that small piece of land (about eight ares) he grew some 20 different fruit trees and bushes.

When some thirty years ago my father moved out of Skopje and as I was never showing much interest in the beginning with, the orchard was not kept and was basically abandoned. In the years, much around the orchard changed (the local cemetery expanded near by, houses arose near, even the country changed).

In the process of denationalization some years ago the descendants of the previous owners (the ones before the one my father bought the land from) have claimed the land (not just the orchard, but much bigger plot of land), claiming the land was taken from their family illegally. As my father does not live here anymore (he is not even a citizen of Macedonia), nor has he ever got issued a legal property deed (at the time in socialist Yugoslavia, that was not priority) he cannot successfully contest their claim. This means, we have effectively lost that orchard.

Оливер Мусовиќ е роден 1971 година во Скопје. Дипломирал на Факултетот за

ликовни уметности во Скопје во 1997, каде што и магистрирал во 2004. Самостојно изложувал на 15-тина изложби во Македонија, Швајцарија, Словенија, Србија, Австралија и Црна

Гора Учествувал на бројни групни графички изложби и изложби на

современа уметност низ целиот свет, меѓу кои позначајни се „Последици -

Менување на културниот пејсаж, Тенденции на ангажирана постјугословенска современа фотографија“, Љубљана и низ Европа во 2014-14, “History, Memory, Identity: Contemporary Photography from Eastern Europe”, Модена, 2009; Букурешкото биенале, 2008; Солунското биенале, 2007; „Во Балканските клисури“, Касел, 2003, Европско биенале на современа уметност - Манифеста 4 во Франкфурт, 2002, како и на Истанбулското биенале, 1999.

Учествувал и на неколку резиденцијални

престои во Кореја, САД, Франција и Швајцарија.

Негови дела се застапени во повеќе јавни колекции како Фотографската фондација, Модена; Neuer Berliner Kunstverein, Берлин; Народен музеј на Црна Гора, Цетиње; Модерна Галерија/Музеј на современа уметност, Љубљана; Музеј на современата уметност, Скопје Неговите дела се публикувани во повеќе публикации - прегледи на современа уметност од најзначајните светски издавачи на уметничка литература, како “Autobiography” (Thames and Hudson, 2004), “Vitamin Ph – New Perspectives in Photography”, (Phaidon, 2006), “Photo Art, Photography in the 21st. Century”, (Aperture, 2008).

Oliver Musovik was born in Skopje, Macedonia, in 1971. Graduated from the Faculty of Fine Arts in Skopje in 1997, MFA in 2004. He had solo exhibitions in Macedonia, Switzerland, Slovenia, Serbia, Australia and Montenegro. He had participated at numerous international exhibitions, among others

„AFTERMATH – Changing Cultural Landscape, Tendencies of engaged post-Yugoslavian contemporary photography“, Ljubljana and touring in 2012-14; “HISTORY, MEMORY, IDENTITY: Contemporary Photography from Eastern Europe” in Modena in 2009; the 3rd Bucharest Biennale in 2008, 1st Biennale of Contemporary Art

“Heterotopia” in Thessaloniki in 2007, “The Gorges of the Balkans” in Kassel in 2003, Manifesta 4 – European Biennale of Contemporary Art in Frankfurt in 2002, 6th Istanbul Biennale in 1999.

Participated at artist-in-residency programs in Korea, France, USA and Switzerland. His works are part of several public collections like the Museum of Contemporary Art, Skopje; Museum of Modern Art, Ljubljana; National Museum of Montenegro, Cetinje; Fondazione Fotografia, Modena. His works have been published in art magazines and books, including “Autobiography” (Thames and Hudson, 2004), “Vitamin Ph –New Perspectives in Photography”, (Phaidon, 2006), “Photo Art, Photography in the 21st. Century”, (Dumont 2007 / Aperture, 2008).

musovik@gmail.com

www.olivermusovik.tk

This work is licensed under a Creative Commons AttributionNonCommercialNoDerivatives 4.0 International License. https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/

Програмата на Мобилна/Монтажнагалерија на Центарот за современиуметности се реализира со поддршкана Општина Центар