BANK SZTUKI Zanurzona w czasie KRYSTYNA OLCHAWA
Swoją artystyczną wrażliwość kształtowałam w górskiej przestrzeni pośród malowniczej przyrody z licznymi wzniesieniami, pomiędzy którymi wije się potok zazwyczaj spokojny, ale po dużej ulewie zamieniający się w rwący nurt, z impetem wpadający do rzeki Łososiny. Zapamiętane zjawiska przyrody – mgły i wiatry, nagłe burze, wschody i zachody słońca, tajemniczość lasów – budziły moją ciekawość, a zarazem pokorę. Obserwując przyrodę, odczuwałam niepowtarzalne chwile zachwytów, podziwiając kształty płatków śniegu, przepiękne wzory malowane na zamarzniętych kałużach, porywy jesiennego wiatru strącającego z drzew złotobrunatne liście, wczesnowiosenne kwiaty zbierane na leśnych polanach – fiołki, zawilce i pierwiosnki. Wspominam upalne długie lata, iskrzące się w słońcu ścierniska i wędrujące zwiewne obłoki. Zewsząd ogarniające mnie piękno napełniało mą duszę wzruszeniem o bogatej gamie odcieni i nie potrzebowałam niczego więcej, by czuć się szczęśliwą. Podziwiałam słońce, które leniwie wyłaniało się zza porośniętej lasem góry, niekiedy sprawiając wrażenie, że całe wzgórze płonie, a także księżyc beztrosko wędrujący nad moją głową. Marzyłam jedynie o tym, by zobaczyć jeszcze dalsze pejzaże zakryte górami, które mnie otaczały, gdziekolwiek spojrzałam. Natura ukształtowała mój charakter – silny i słaby zarazem. Jestem jak roślina smagana deszczem na wietrze, łaknąca promieni słońca. Uważam, że miałam szczęście być na tyle blisko zjawisk przyrody, by odczuć ulotność trwania i prawdziwą więź z naturą. Krystyna Olchawa
BANK SZTUKI Zanurzona w czasie KRYSTYNA OLCHAWA
Siedlce, październik 2020
Krystyna Olchawa miejscem urodzenia związana jest z ziemią limanowską. Dzieciństwo spędziła w Młynnem w Beskidzie Wyspowym, przez które przepływa rzeka Łososina. W miejscowości znanej turystycznie, a zbyt mało znanej z tego faktu, że lata dzieciństwa spędził tam również w rodzinnym majątku „Słomiana” pisarz i filozof Jerzy Żuławski, autor słynnej powieści „Na srebrnym globie”, jeden z prekursorów polskiej literatury fantastycznonaukowej. Krystyna Olchawa jest absolwentką Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Nowym Wiśniczu. W latach 1978–1982 studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnej ASP). Dyplom na tej uczelni uzyskała w 1984 roku.
CZAS zanurzona w czasie jestem chwilką tylko jak kropla wody w górskim potoku który umyka do większej rzeki a stamtąd do morza i do oceanów dalekich gdy słońce wysysa z oceanów kropel zbyt wiele bunt podnosi się srogi na czas płynący zbyt szybko który nie chce mnie uwolnić od zanurzenia w nurtach rzeki
Zawodowo związana była z instytucjami kultury, równolegle czynnie uczestnicząc w międzynarodowych plenerach malarskich – polskich i zagranicznych – najczęściej w Międzynarodowych Plenerach „Sztuka bez granic” organizowanych w Domu Pracy Twórczej „Reymontówka” w Chlewiskach, w bliskim otoczeniu malowniczo ukwieconych pól i lasów. Przez 33 lata zarządzała Galerią BWA „U Jaksy” w Miechowie, którą utworzyła od podstaw. Początkowo była to Filia Kieleckiego BWA, a później Oddział Małopolskiego BWA. Następnie od 2008 roku samodzielna samorządowa instytucja kultury – Biuro Wystaw Artystycznych „U Jaksy”, w której piastowała stanowisko dyrektora. Pracując zawodowo, realizowała swoje życie artystyczne, eksponując własną twórczość na wystawach zbiorowych polskich i międzynarodowych. Zrealizowała też 24 wystawy indywidualne, prezentowane w galeriach sztuki, muzeach i centrach kultury. Jest również teoretykiem sztuki – opracowała kilka wydawnictw książkowych o charakterze albumowym dotyczących działalności artystycznej, napisała wiele tekstów o sztuce artystów polskich i zagranicznych publikowanych w katalogach do wystaw. Otrzymała wyróżnienie w 13. wystawie konkursowej „Przedwiośnie” – BWA Kielce, III nagrodę na Międzynarodowej Wystawie Konkursowej – „Kowary – 97” – Muzeum w Jeleniej Górze, oraz wyróżnienie w VI Biennale Miniatury Artystycznej – TORUŃ’ 2005. W 2011 roku została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi. Po zakończeniu pracy zawodowej otrzymała prestiżową Statuetkę Macieja Miechowity – Nagrodę Burmistrza Miechowa. Przejście na emeryturę traktuje jako długo wyczekiwany czas dla rozkwitu własnej twórczości artystycznej. Głównie zajmuje się malarstwem w technikach: olej, akryl i pastel. Pisze też wiersze, traktując je jako pamiętnik emocji, które dotąd publikowane były jedynie na stronach internetowych. Ważnym elementem jej życiorysu są również zagraniczne podróże artystyczne do Czechosłowacji, Finlandii, Turcji, Stanów Zjednoczonych, Hiszpanii, Francji, Niemiec, na Słowację, Litwę oraz wielokrotnie do Włoch i Belgii.
Znaki czasu. Katedra Siedlecka, 2020, olej, 80 x 90 cm
JESTEŚ (fragment) Dziś jak dawniej po ziemi szedłeś rozdając nadzieję rozpraszającą mroki
wielu wzmocniłeś w dźwiganiu cierpienia przytulając do serca zatrwożone myśli.
WIOSENNE WZRUSZENIA idę i dziwię się że świat jest taki piękny że pada deszcz ciepłem wieczoru roześmiany roztańczone krople komponują na moich ramionach uwertury wzruszeń logiką zdarzeń przemokniętych wiosenną ciszę ogrodu przenika zapach kwitnącej jabłoni i głęboki sen świergotu w koronach drzew ukryty otulona szeptem myśli nasycona umajonym deszczem i poszumem marzeń trwam w zachwycie wiosny
Z cyklu Pomiędzy. Lilie, 2019, olej, 70 x 50 cm
Nocne czuwanie. Matka Boża Kodeńska, 2020, 60 x 80 cm
NIOSĘ RADOŚĆ zimny wiatr wydaje mi się łagodny i myślę, że szarość chmur osłania niebo przed chłodem wiejącym od ludzi by nie zamieniło się w taflę lodu
i wiem, że jedna iskierka nadziei może rozpromienić lazur nieba zakrytego marazmem myśli zanurzonych w zwątpieniu niosę radość od ciebie zapamiętaną iskierką nadziei
WIOSENNIE lubię tę ciszę która mnie wypełnia barwną tęsknotą rozległe łąki nie moje moja jest zieleń budząca nadzieję Pejzaż z Piwnicznej, 2008, 50 x 60 cm
nie moje są ptaki moje jest wzruszenie majowym śpiewem nie moja jest ziemia choć moja jest przestrzeń która mnie otacza moje i nie moje są wszystkie drogi świata lecz tylko jedna wiedzie na przełaj i wznieca pragnienia – moja i nie moja wieczna tęsknota jak autostrada pnie się do nieba
Osty, 2018, olej 60 x 80 cm
O zachodzie. Motyw siedlecki, 2020, 60 x 80 cm
JUŻ ZBLIŻA SIĘ WIECZÓR (fragment) Już zbliża się wieczór mojej wędrówki patrzę w Słońce chylące się ku zachodowi usiłując pochwycić kilka promieni lub jego blask ubarwiający tęsknotę
JESZCZE jeszcze chciałabym oswoić dreszcz emocji i usłyszeć melodię tej ciszy która w sercu śpiewa jeszcze spotkać spojrzenie które duszę rozgrzewa i zobaczyć powiew który za nim się skrada jeszcze zbliżyć się do niego niebezpiecznie blisko tak by móc się wycofać do bezpiecznej samotni
Podkrakowski pejzaż. W zieleniach, 2020, 60 x 80 cm
chciałabym patrzeć w tę samą stronę z której dobiega wołanie jeszcze nasłuchiwane z tamtej strony która już do nas nie należy ta cisza bez początku i bez końca nucona jeszcze
Podkrakowski pejzaż. W słońcu, 2020, 60 x 80 cm
W POKORZE wystarczą mi kamienie w górskim potoku by po nich wspiąć się do nieba albo zielona łąka rozleniwiona pod obłokami by marzenia uleciały do gwiazd źdźbła trawy na skraju lasu i szybujące ptaki by troski pochłonął słońca blask wystarczy w pokorze i w zgodzie z naturą trwać by usłyszeć najjaśniejszy głos Niedzielne dzwonki z Bazyliką Miechowską w tle, 2017, akryl, 70 x 50 cm
Dawny budynek Narodowego Banku Polskiego w Siedlcach, obecnie własność Przedsiębiorstwa Budowlanego Konstanty Strus, zbudowany w pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości. Budowla o cechach klasycyzmu akademickiego, zaprojektowana przez Mariana Lalewicza, oddana do użytku w 1924 r.
Przedsiębiorstwo Budowlane Konstanty Strus Praca na okładce (przód): W błękitach. Kaplica Ogińskiej, 2020, olej, 70 x 80 cm Kontakt do artystki: krystynaolchawa@gmail.com Kurator wystawy: Antoni Wróblewski Zdjęcia i opracowanie graficzne: Paweł Olchawa Wydawca: Biuro Wystaw Artystycznych „U Jaksy” w Miechowie ISBN: 978-83-63753-58-0