OKRA-magazine april 2026

Langer thuis wonen met een traplift

Uw huis is de plek waar u zich thuis voelt en waar uw herinneringen samenkomen. Het is begrijpelijk dat u daar zo lang mogelijk wilt blijven wonen. Toch kan traplopen na verloop van tijd lastig of zelfs gevaarlijk worden. Veel mensen denken dan aan verhuizen, terwijl er ook een andere oplossing is. Met een traplift van Otolift blijft uw woning toegankelijk en kunt u met een gerust hart blijven genieten van uw vertrouwde omgeving.

Veilig en comfortabel de trap op

Een traplift is eenvoudig te bedienen en geeft direct een gevoel van zekerheid. De zitting en armleuningen zijn opklapbaar, zodat de trap goed begaanbaar blijft voor anderen. Elke Otolift is standaard uitgerust met een gordel, klemsensoren die obstakels detecteren en een noodknop. Dankzij de batterij blijft de traplift ook bij stroomuitval altijd werken.

Een oplossing voor elke trap

Geen enkele trap is hetzelfde, daarom maken wij elke Otolift traplift op maat. Of het nu gaat om een rechte trap of een trap met meerdere bochten, wij zoeken altijd een passende oplossing. De Otolift Modul-Air Smart heeft de dunste enkele rail ter wereld. Daardoor kan hij zelfs op smalle en steile trappen worden geplaatst. Dankzij het verfijnde en slanke ontwerp neemt de traplift zo min mogelijk ruimte in beslag en blijft de trap goed begaanbaar voor anderen.

Ervaring en service waarop u kunt vertrouwen

Met meer dan vijftig jaar ervaring in trapliften staat Otolift bekend om kwaliteit, betrouwbaarheid en persoonlijke service. Onze adviseurs komen graag vrijblijvend bij u langs om te bekijken welke traplift het beste bij uw situatie past. Met een Otolift traplift kiest u voor zelfstandigheid, comfort en veiligheid. U hoeft niet te verbouwen of te verhuizen en kunt gewoon blijven wonen op de plek die u het meest dierbaar is, uw eigen huis.

Alle trapliften in een overzicht

Op uw gemak alles doorlezen

Verhalen van tevreden klanten

Ontvang gratis onze brochure

Wilt u meer weten over de mogelijkheden voor een traplift in uw woning? Scan de QR-code, ga naar Otolift.be/pakket of bel direct gratis naar 0800 - 59 003

De brochure wordt binnen 2 werkdagen verzonden

140.000+ klanten kozen al voor Otolift. Zo blijft u langer thuis wonen, zonder de hoge kosten van verhuizen of verbouwen.

9,3 ( 916 beoordelingen )

Inhoud

APRIL 2026

4 ACTUA

8 WEGWIJS

35.000 phishing-aangiften per dag

10 OVER WAT TELT

Wielerlegende Roger

De Vlaeminck

14 COLUMN

Sonja Vertriest

16 DOORGEVRAAGD

Weg met racisme

18 OKRA HELPT

38 MVX

Hoe voorkom je een val?

2O GENERATIEMAKERS

Zijn werknemers tegenwoordig minder loyaal aan hun werkgever?

22 DOORLEEFD

Anja en haar ouders verloren hun kind en kleinkind

26 TUIN

Handleiding voor een tuin die roept

NIEUWS EN ACTIVITEITEN

Uit jouw provincie

29 ALLES WAT JE MOET

WETEN OVER De vijf wielermonumenten en vrijhandelsakkoorden

34 AAN TAFEL

Koken met slechts één pan of ovenschaal

Wanneer kersen en sierkersen bloeien, is de lente in het land

Marc Santon uit Beveren-Waas

40 SPRINGLEVENDE

TRADITIES

De Belg en zijn brood

43 FOCUS

Terugblik: de ramp met de Herald of Free Enterprise

46 UIT

Proeven van een stukje IJsland en Schotland

50 NIET TE MISSEN IN APRIL

54 PUZZEL & WIN 26

Benieuwd naar nog meer activiteiten en nieuws van OKRA? Volg OKRAvzw op

@OKRAvzw @OKRAvzw @OKRAvzw OKRA

Uit het nieuws

WE WILLEN LANG THUIS

BLIJVEN WONEN, MAAR

BEREIDEN ONS NIET VOOR

Uit een enquête van de Koning

Boudewijnstichting blijkt dat meer dan 80 procent van de 60-plussers liefst zo lang mogelijk thuis blijft wonen. Vreemd genoeg bereidt twee op de drie zich daar totaal niet op voor. De optie om bijvoorbeeld te verhuizen naar een kleinere woning wordt zelden overwogen. Hoe ouder Belgen worden, hoe minder bereid ze zijn om ooit te verhuizen. Tegelijkertijd zegt de helft van de 60-plussers bang te zijn om later zorgbehoevend te worden. Daarom heeft de Koning Boudewijnstichting samen met

beroepsvereniging Notaris.be een handige brochure opgesteld met daarin alle zaken waar je als zestiger wel al van wakker zou moeten liggen. De brochure ‘Vroeger nadenken over later’ is gratis te downloaden op www.kbs-frb.be

Wist je trouwens dat ook OKRA momenteel een traject uitwerkt om mensen tijdig bewust te laten nadenken over hun woonsituatie? We willen het gesprek openen, misverstanden en vooroordelen verminderen, mogelijke opties duidelijk uitleggen en mensen ondersteunen om na te denken in een veilige en vertrouwde omgeving. Wordt binnenkort vervolgd!

Vrolijk Pasen aan alle OKRA-leden. Samen hopen en vertrouwen we dat licht, vrede en nieuw leven altijd mogelijk zijn.

OKRA-magazine is het ledenblad van OKRA vzw

• OKRA-leden ontvangen OKRA-magazine tien keer per jaar (niet in januari en augustus).

• Een lidmaatschap kost in 2026 33 euro per persoon per kalenderjaar, of 56 euro per gezin.

• Contacteer magazine@okra. be over OKRA-magazine of secretariaat@okra.be voor een andere vraag.

• Via post: OKRA vzw, Haachtsesteenweg 579, 1030 Brussel.

INFO

Lid worden kan

• via www.okra.be

• door je naam, adres en geboortedatum te sturen naar OKRA vzw, team lidmaatschap, postbus 40, 1031 Brussel

• door je naam, adres en geboortedatum te sturen naar lidworden@okra.be

Grootouders vaak redders in nood

Grootouders spelen vandaag een grote rol in het gezinsleven. Uit de nieuwste Gezinsbarometer van de Gezinsbond blijkt dat zeven op de tien gezinnen weliswaar betaalde hulp inschakelen, maar dat vooral familie onmisbaar blijft. Zo krijgt 66 procent van de gezinnen onbetaalde steun, meestal van dichtbij, en in vier op de tien gezinnen helpen grootouders wekelijks bij opvang of vervoer van de kleinkinderen. Ander recent onderzoek van MyFamily sluit daar naadloos bij aan. Volgens een bevraging bij 600 Vlaamse zestigplussers maken grootouders zich gemiddeld tien dagen per jaar per kleinkind vrij tijdens schoolvakanties. Vooral zestigers nemen die rol op: 60 procent biedt vakantieopvang, tegenover 35 procent van de 70-plussers. Opvallend: twee op de drie grootouders kiezen er bewust voor om beschikbaar te zijn wanneer nodig, maar 12 procent vindt dat de verwachtingen van jonge ouders soms wat te hooggespannen zijn.

April 2026 jaargang 58 nummer 3

Burkina Faso

In Ouagadougou, de hoofdstad van Burkina Faso, leven kinderen in erbarmelijke omstandigheden op straat. De schattingen lopen uiteen, van 10.000 tot 75.000 straatkinderen. De recente regimewissels in de Sahel-regio, het democratisch deficit, de strijd met de terroristische groeperingen en de gevechten tussen jihadistische rebellen fracties onderling, zorgen voor meer dan 2 miljoen vluchtelingen, waaronder ook veel kinderen en jongeren zonder ouders.

… Zoveel deelnemers verbraken op 14 februari in Lier het wereldrecord ‘kuskesdans’. Het vorige record stond op naam van 162 dansers in Mechelen. De deelnemers mochten een stickertje kiezen waarmee ze konden aangeven voor welke begroeting van hun mededansers ze openstonden: een high five, een knuffel of een kus op de wang. Helaas, je zal het record niet in de officiële boeken vinden, omdat het officieel laten registreren te veel geld kost aldus het Liers Cultuurcentrum dat de poging organiseerde.

AFSLANKMEDICATIE KAN PROBLEMEN GEVEN BIJ NARCOSE

Geneesmiddelen die populair zijn voor gewichtsverlies, zoals Ozempic, kunnen onverwachte gevolgen hebben wanneer iemand onder algemene verdoving moet. Dat blijkt uit onderzoek van het UZ Antwerpen, Imeldaziekenhuis, AZ Delta en AZ Klina. Bij een volledige narcose moet de maag leeg zijn, om te voorkomen dat maaginhoud in de longen terechtkomt en onstekingsreacties veroorzaakt. Daarom mag je minstens zes uur voor een ingreep niets meer eten en minstens twee uur voordien geen heldere vloeistof meer drinken. De helft van de onderzochte patiënten was niet nuchter op het moment van de narcose. Dat komt doordat deze afslankmiddelen de maaglediging vertragen. Artsen vragen daarom uitdrukkelijk om het gebruik van afslank- of diabetesinjecties altijd vooraf te melden, zodat de verdoving veilig kan worden aangepast.

LIFEHACKS OM TIJD TE BESPAREN

Oplaadplek maken

Voorzie één vaste laadplek in huis met een stekkerdoos. Zo weet je altijd waar je toestellen liggen en vermijd je de eeuwige zoektocht naar opladers.

Mand per kamer

Zet een kleine mand in de gang of op de trap. Verzamel er alles in wat naar boven of beneden moet. Zo loop je niet de

“

hele tijd heen en weer, maar neem je alles in een keer mee.

Foto van serienummers

Maak foto’s van typeplaatjes en serienummers van toestellen. Bij herstelling of garantie heb je alle gegevens meteen bij de hand. Je hoeft geen handleidingen of facturen meer te zoeken.

“Als het leven een feest is, dan lijkt het alsof de liefde vanzelf gaat. Als het slecht gaat in het leven, dan toont zich de liefde.”

Psychiater Dirk De Wachter, in een interview over een van zijn favoriete boeken Hersenschimmen.

Bron: vrtnws.be

AGENDA

Week van de Valpreventie

De Week van de Valpreventie is een jaarlijkse Vlaamse sensibiliseringscampagne die ouderen, hun omgeving en zorgverleners informeert over het voorkomen van valpartijen. Het doel is om het valrisico te verminderen door bewustwording, met vaak een specifieke focus op bewegen, veiligheid en het bespreekbaar maken van risico’s. Van 20 tot en met 26 april 2026 draait alles rond veilig en zeker bewegen in het dagelijks leven.

Erfgoeddag

Al 25 jaar toont de cultureel-erfgoedsector zich van zijn beste kant op de eerste zondag na de paasvakantie, dat is dit jaar op 26 april. Tijdens Erfgoeddag kunnen nieuwsgierige bezoekers kennismaken met het roerend en immaterieel erfgoed in al zijn verscheidenheid, en met het vele werk dat daar zichtbaar en achter de schermen bij komt kijken. In 2026 staat alles in het teken van humor. Van de satire van de nar tot de knipoog van een internetmeme: lachen kan verbinden, maar ook schuren. HAHA Humor verkent hoe grappen mensen samenbrengen, maar soms ook kwetsen of buitensluiten. Zo toont Erfgoeddag hoe humor mee verandert met de tijd en wat dat vertelt over wie we zijn, en wie we waren.

‘Ik ben 68. Moet ik al aan een testament denken?’

U leest het in onze gratis gids!

Een testament zorgt ervoor dat uw nalatenschap volgens uw wensen wordt verdeeld. Het geeft u controle over wie wat krijgt en voorkomt problemen bij nabestaanden. Stel het opmaken van een testament dus niet uit. Vraag nu onze gratis gids aan met 21 veelgestelde vragen (en antwoorden) over nalaten en het maken van een testament.

Ja, ik ontvang graag de gratis gids over nalatenschap en testament

Bestel de gids via komoptegenkanker.be/nalaten of vul deze antwoordstrook in.

De heer Mevrouw

Voornaam

Straat

Postcode

Gemeente

Naam

Nummer Bus

Stuur de ingevulde antwoordstrook in een gefrankeerde envelop naar: Kom op tegen Kanker vzw, Koningsstraat 217, 1210 Brussel. Vragen? Contacteer ons via testament@komoptegenkanker.be of op 02 227 69 69. Wij gaan zorgvuldig met uw gegevens om en verstrekken ze nooit aan derden. Kijk op komoptegenkanker.be/privacybeleid voor meer informatie.

35.000 PHISHINGAANGIFTEN PER DAG

Het aantal aangiften van vermoedelijke phishing bereikt recordhoogtes. In januari kreeg het Centrum voor Cybersecurity België gemiddeld 35.100 meldingen per dag, met pieken tot 50.000 per dag. Vorig jaar werden bijna 10 miljoen verdachte berichten gemeld. Ook OKRA-leden werden al slachtoffer.

Tekst Peter Dhaese, Jurgen D’Ours — Illustratie Vecteezy

TOCH SLACHTOFFER?

HOUD JE HOOFD

KOEL EN DOE DIT

• Heb je kaartgegevens van een bank- of kredietkaart doorgegeven aan oplichters: bel onmiddellijk Card Stop: 078 170 170. Of je kunt terecht op hun website: www.cardstop.be

• Verwittig ook de bank, zodat transacties eventueel nog geblokkeerd kunnen worden.

• Geef de fraude aan via https:// meldpunt.belgie.be/meldpunt en dien klacht in bij de politie. Klacht indienen bij de politie is vaak een noodzakelijke voorwaarde bij banken om jouw schadedossier in behandeling te nemen. En hoe meer klachten er over één specifieke phishingpraktijk komen, hoe beter de politie het in kaart kan brengen en hoe groter de kans dat het netwerk toch ontmanteld kan worden.

In de provincie Antwerpen alleen al gingen in de eerste maanden van 2026 al tien miljoen euro verloren aan phishing. Experts vermoeden dat de werkelijke cijfers nog veel hoger liggen, omdat niet iedereen aangifte doet.

Eén van de Antwerpse slachtoffers is het OKRA-trefpunt van Schilde. Een bestuurslid kreeg ’s avonds een bericht dat er een probleem zou zijn met de OKRA-rekening. Ze moest meteen een bepaald telefoonnummer bellen. Daar kreeg ze antwoord van een man die zich voordeed als behulpzame bankmedewerker. Hij zei dat er al 10.000 euro verdwenen was. Om te helpen vroeg hij haar om via itsme in te loggen op de bankrekening. Daarna namen de oplichters de controle over haar laptop over. In korte tijd werd 25.000 euro van de rekening van OKRA afgehaald en nog eens 20.000 euro van de rekening van de Seniorenraad, waarvoor de OKRA-vrijwilligster ook een volmacht heeft. “Momenteel onderzoekt de bank wat er precies gebeurd is en wat ze kan doen. Wij wachten op verder nieuws en hopen dat we het geld kunnen recupereren”, zegt Rob Belmans van OKRA Schilde.

10 TIPS: ZO HERKEN JE EEN PHISHINGPOGING

1 Controleer of het communicatiekanaal logisch is voor de afzender. Zo zal de overheid via e-box of brief communiceren, niet via sms of WhatsApp.

2 Geef nooit persoonlijke gegevens, wachtwoorden of codes door via mail, sms of sociale media.

3 Gebruik waar mogelijk tweestapsverificatie voor extra beveiliging van je accounts.

4 Stel jezelf de vraag of de gevraagde actie logisch is. Een pakketmelding terwijl je niets besteld hebt, kan niet.

5 Wat te mooi is om waar te zijn, is het meestal ook. Wantrouw onrealistische aanbiedingen.

6 Wees extra voorzichtig met berichten die sterke urgentie creëren om snel te reageren.

7 Controleer of een bericht echt van de afzender komt en verifieer bij twijfel via een ander kanaal.

8 Klik niet zomaar op links of bijlagen in mails of berichten.

9 Wees kritisch bij vriendschapsverzoeken en accepteer enkel mensen die je echt kent.

10 Let op spellings- en grammaticafouten die op fraude kunnen wijzen.

MEER WETEN? Wees extra op je hoede met het dossier van OKRA BELANGENBEHARTIGING dat je kan lezen via https://okra.be/info-advies/phishing-laat-je-niet-vangen Je ontdekt er in detail welke vormen van phishing er bestaan, wat je ertegen kan doen en wat je moet doen als je toch slachtoffer bent geworden.

WIELERLEGENDE ROGER DE VLAEMINCK

“ Tweede worden na Eddy, was een eer. En winnen tegen Eddy fantastisch.”

Wat een

palmares! En dat in de periode dat Eddy Merckx (80) alles won. Roger De Vlaeminck (78) is trots op zijn wielerloopbaan.

De beste nà de kannibaal. De Vlaeminck won alle monumenten: Parijs-Roubaix (vier keer), Milaan-San Remo (drie keer), de Ronde Van Lombardije (twee keer), de Ronde Van Vlaanderen én Luik-Bastenaken-Luik.

Tekst Dominique Coopman — Foto's James Arthur

De Noordzeetong smaakt,” zegt Roger midden ons lange gesprek. Zijn ogen lichten op. De oud-wielerlegende uit het Meetjesland geniet van het leven: lekker eten, wandelen, lopen, fietsen, zijn dieren en de mensen rond hem. Nog altijd rad van tong, praat hij over de koers van toen en nu, over vriendschap en rivaliteit, geluk en verdriet. Maar ook het ouder worden, houdt hem bezig. “Weet je,” glimlacht hij, “ik was onze afspraak bijna vergeten. Gelukkig belde mijn vriendin. Roger telefoneert opnieuw naar Peggy (51), uit het verre Bilzen, met wie hij nu zeven jaar samen is. “Niet te veel over onze grote Mathieu Vander Poel, hé,” hoor ik haar lachend zeggen, “de kranten maken er soms iets van.” Roger geeft me Peggy door, ik vertel haar over OKRA-magazine en we praten even over Rogers ongeval op oudejaarsnacht.

“Ik heb een serieuze klop gehad,” neemt Monsieur Paris-Roubaix over. Oudejaar vierden ze bij Peggy in Bilzen. Op weg terug naar Kaprijke ging het mis. “Veel weet ik er niet meer van. Ik heb chance gehad. En ik ben vooral blij dat er niemand anders bij betrokken was.” De alcoholtest was negatief. “Het was mijn fout. Ik moet in slaap gevallen zijn. Pijn? Ik had

een serieuze hersenschudding. Misschien is het daarom dat ik al eens iets vergeet.”

EDDY MERCKX

Toen Eddy Merckx je in 1968 vroeg voor hem te rijden, weigerde je. Maar je had wel respect voor hem, en hij voor jou. En later werden jullie goede vrienden.

(lacht) “In 1968 reed ik de Ronde van de Toekomst. Ik won een rit en de puntentrui. Lucien Van Impe won het bergklassement. Kort nadien kwam Eddy me vragen of ik voor hem wou rijden? Ik zei: ‘Nee, Eddy, ik ga niet met u rijden, maar ik ga tegen u rijden.’ Kan je je dat voorstellen, ik, snotneus uit Eeklo, tegen de grote Eddy Merckx, die toen al twee Milaan-San Remo had gewonnen, wereldkampioen was en de Giro op zijn palmares had? Ik heb altijd tegen Merckx gekoerst. En daar ben ik blij om. Hij was de belangrijkste mens uit mijn carrière. Als hij demarreerde, waren we eraan voor de moeite. Tweede worden na Eddy, was een eer. En winnen tegen Eddy fantastisch. Maar we hadden ook respect voor elkaar. En later zijn we goede vrienden geworden. We bellen elkaar elke week. Deze morgen nog. (Roger toont het me op zijn gsm, dc) Waarover we zoal praten? Over de koers, over de gezondheid, en nu over

Axel en zijn lief: Lotte Kopecky. Eddy heeft het de jongste twee jaar moeilijk met zijn heup. Het moet lastig zijn, niet te kunnen gaan fietsen. Ik heb mijn zoon naar Eddy genoemd. Met mijn eerste vrouw, Marleen, heb ik twee dochters: Nadia en Sheila. Met mijn tweede vrouw Kathy, heb ik een zoon: Eddy. Hij koerst niet, hij voetbalt.”

JEMPY MONSERE

Jij hebt ook gevoetbald. Maar omdat de voorzitter van de club je niet wou betalen, stopte je ermee en ging je koersen. En met succes! Je won je eerste profkoers, de Omloop Het Volk in 1969. Je kroop in het wiel van Merckx, sprintte iedereen voorbij en won. Dat was via de grote poort! Je werd ook Belgisch kampioen dat jaar. In 1970 won je Luik-BastenakenLuik. Maar op 15 maart 1971 verongelukte je boezemvriend JeanPierre Monseré, tijdens een kermiskoers in Retie … (Ik haal een oude krantenfoto boven. Jempy Monseré ligt op de grond. Er vloeit een straal bloed uit zijn neus en oren. Roger De Vlaeminck schreeuwt zijn onmacht uit.)

(stil) “Jean-Pierre was een enorm talent. Beter dan ik. Hij kon Merckx naar de kroon stoten. Hij was net

“Jempy keek om, en botste tegen een stilstaande wagen. De klap was verschrikkelijk. Ik zag meteen dat het fataal was.”

wereldkampioen geworden in Leicester, in augustus 1970. Mijn beste kameraad. We trainden samen, ik reed van hier, Eeklo, naar Aalter en hij kwam van Roeselare. ’t Is maar door hard te trainen, dat je koersen wint. Maar we hebben ook veel plezier gemaakt. Om ter meest eclairs eten bijvoorbeeld. Ik heb toen gewonnen, ik at er 19, hij 17. Maar we waren dus die bewuste maandag - mijn broer Erik, Jean-Pierre en ik - met Jempy’s auto, naar Retie gereden, met als doel 100 kilometer mee te doen als training voor Milaan-San Remo. Maar net voor we gingen afstappen, sloeg het noodlot toe. Jempy keek om, en botste tegen een stilstaande wagen. De klap was verschrikkelijk. Ik zag meteen dat het fataal was. En toch roep en schreeuw ik wanhopig om hulp. Zijn nek was gebroken, zo bleek achteraf. We zijn dan – Erik en ik – met Jempy’s wagen tot bij zijn vrouw Annie in Roeselare gereden. Ze had het nieuws al op de radio gehoord. Maar je moet dat eens gaan zeggen, ik was toen 23 jaar. De dood van Jempy is mijn grootste verdriet. Zie ons daar eens staan, op die foto. En toch gaat het leven en de koers verder.”

DE RONDE EN PARIJSROUBAIX

De grote koersen komen eraan: op 5 april 2026 de Ronde Van Vlaanderen, op 12 april Parijs-Roubaix. Jij won vier keer Roubaix en werd er vier keer tweede. Mathieu Van der Poel kan zijn vierde kasseisteen winnen en naast jou Tom Boonen komen staan. Lig je daar wakker van? (lacht) “Mathieu Van der Poel is een

heel goeie coureur, zeker voor de klassiekers, zoals Tadej Pogacar dat is voor de grote rittenwedstrijden, maar een Merckx? Nee. Eddy was de grootste. En ware het niet van Merckx die Roubaix drie keer won en Moser die als medekopman twee keer won, had ik veel meer gewonnen. Twee kopmannen, dat gaat niet. Maar ik reed wel graag voor Italiaanse ploegen: ze waren goed gestructureerd, de cultuur was goed, en ze betaalden goed. En ’t is waar, ik heb eens een stoot uitgehaald in Lombardije. Ik was op meer dan 100 kilometer van de meet ontsnapt, reed een halve minuut voorop, en stak me weg achter een struik. De Molteni’s met Merckx op kop kwamen aan 400 kilometer per uur voorbijgevlogen, waardoor ik me nog moest reppen om ze terug in te halen. En toen ging ik naast de grote Merckx rijden en zei: ‘Oei, Eddy, zo koersen, is er iemand ontsnapt misschien?” (proest het uit)

1975 was het jaar dat je wereldkampioen cyclocross werd, ParijsRoubaix won, én de Ronde Van Zwitserland! Enige smet op jouw rijke palmares dat jaar: het wereldkampioenschap ’75 in Yvoir. “Er is veel gezegd en geschreven over dat WK in Yvoir. Met de Belgen hadden we veruit de beste ploeg. Eddy Merckx en ik, waren de topfavorieten. Maar ik werd tweede, na Kuiper. Niemand reed achter hem aan. Lucien Van Impe heeft daar nog spijt van. Maar toen had ik hem – al lachend – omdat hij zo klein was – een halve genoemd. En dat verhaal blijft hangen. Zelf had ik ook achter Kuiper kunnen rijden, maar dan had ik de sprint verloren. Koersen

is soms gokken. En nee, de Tour, was mijn ding niet. Na drie keer, had ik er genoeg van. De Giro lag me wel, ik droeg er het roze, werd vierde en zevende, en won in totaal 22 ritten. Maar de grote Ronde waar ik het liefst over vertel, is die van Zwitserland, in 1975. Ik was in bloedvorm, won bijna elke rit, voor Merckx! De laatste dag, klopte ik hem zelfs drie keer: ’s morgens in de rit in lijn, in de namiddag in de tijdrit, en ’s avonds stonden we één en twee op het podium.”

BROER ERIK

Je was een allrounder. ‘s Winters reed Merckx zesdaagses, je broer Erik en jij waren vooral veldrijders. En hoe! Jouw broer Erik won zeven wereldtitels als prof. Maar in februari 1975 werd jij wereldkampioen en was Erik pas vierde. Hij was boos op jou …

“Mijn broer Erik was een acrobaat op de fiets. Zeven keer wereldkampioen, wie kan dat zeggen? Hij had zot veel talent. Maar hij op een bepaald moment heeft hij ermee gemorst, en werd hij verslaafd aan amfetamines. Erik kon 15 keer wereldkampioen geweest zijn. Het was ook de bedoeling dat hij in 1975 zijn achtste titel zou binnenhalen. We moesten driekwart van de wedstrijd door de modder lopen. Ik was voorop, en wachtte. Maar tussen ons in, zaten twee Zwitsers. En Erik kwam niet. Dus moest ik wel voor de wereldtitel gaan. Erik was boos achteraf. Maar hij kon alleen boos zijn op zijn eigen, en niet op mij. Later heeft hij als bondscoach nog veel WK’s gewonnen. Maar af en toe ging het ook fel bergaf met hem en zijn gezondheid. In die periode stierf zijn zoon Geert tijdens een cross. Ik heb veel van afgezien van

Erik. Ik maakte me zorgen. Parkinson, alzheimer. Het is niet fijn je broer te zien aftakelen. Hij is in 2015 gestorven. Maar, denk ik nu, we hebben ook heel veel gelachen. Laat ons daaraan denken, en aan de koersen die we samen gewonnen hebben.”

DE TIJD VLIEGT

Na je carrière werd je sportdirecteur, VIP-chauffeur, commentator. Je hebt met ‘Allez allez Zimbabwe’ (VTM) een Afrikaanse ploeg begeleidt. Maar om jong en fit te blijven, bleef je zelf hard sporten. Ga je deze namiddag nog wandelen of fietsen? Het regent wel, maar Roger De Vlaeminck kan daar tegen … (kijkt naar buiten) “Ga je in zo’n weer weer fietsen of wandelen? Ik heb genoeg in de regen gefietst en gelopen. Het probleem is mijne knie

Een oude blessure van toen ik nog koerste. De pees af. Fietsen gaat, maar wandelen? Nu zouden ze dat opereren, toen koersten we verder. Wat me bezighoudt, is de leeftijd. Ik wil 90 worden, of ouder. Mijn vader is verongelukt toen hij 76 was. Mijn moeder had dementie. Mijn broer Erik ook. We waren met vier thuis, er was een zusje – Linda - dat amper zes jaar is geworden – nu heb ik alleen nog mijn zus Ria. Jempy Monseré is verongelukt. Rik Van Looy, Felice Gimondi, Herman Van Springel: die zijn allemaal weg. Ik denk niet graag aan de dood. Ik leef te graag. En ik heb gelukkig een goede vriendin. Peggy is 51. Ze woont in Bilzen, dat is 152 km ver. Ik volg de koers nog, zeker. Vanuit mijne zetel. Er is veel veranderd. Wij aten ’s morgens een biefstuk en ’s middags een biefstuk. Wij wisten niet beter. Onze sportdirecteur en koersicoon Briek Schotte was nen braven. Hij zei: ‘Oi wil winnen, moej zere rien.’ En dat deden we. Maar we lachten ook veel.”

Filip Osselaer schreef de biografie van Roger De Vlaeminck, uitgegeven bij Uitgeverij Lannoo.

Kijk op pagina 55 van dit magazine en win een exemplaar van het boek.

SAMEN VIEREN MAAKT ONS STERKER

Dit jaar blaast OKRA 70 kaarsjes uit. Zeventig jaar engagement, ontmoeting, vriendschap en beweging. Zeventig jaar waarin we samen hebben gebouwd aan warme trefpunten in heel Vlaanderen en Brussel. Dat is geen kleine prestatie. Dat is iets om trots op te zijn. En vooral: iets om te vieren.

Vieren is meer dan een feestmoment. Het is stilstaan bij wat was, dankbaar zijn voor wie mee het verschil maakt, en met vertrouwen vooruitkijken. In een tijd waarin alles snel gaat en mensen elkaar soms uit het oog verliezen, is samenkomen en samen genieten van het NU misschien wel belangrijker dan ooit.

Daarom nodigen we jullie van harte uit voor onze feestelijke voorstelling van Night of the Proms in november, speciaal in het kader van 70 jaar OKRA. Het belooft een namiddag te worden vol muziek, sfeer en verbondenheid. Een unieke beleving die generaties verbindt en perfect past bij wie wij zijn: een warme beweging waar iedereen meetelt.

We hebben de volledige AFAS Dome voor ons en staan dan ook te

popelen om zoveel mensen samen te brengen. Enkele honderden leden schreven ondertussen al in. We kijken uit naar een moment waar we samen zijn, over trefpunt- of provinciegrenzen heen. Een moment dat we het gevoel mogen ervaren dat we dit samen dragen. Dat we samen geschiedenis schrijven. Dat we samen vieren wat ons verbindt.

Laat dit moment niet voorbijgaan. Nodig vrienden uit. Spreek erover in je trefpunt. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd – en hoe sterker het signaal dat OKRA springlevend is.

Inschrijven kan het beste via je plaatselijk trefpunt. Er is mogelijkheid tot busvervoer waarbij je volledig ontzorgd wordt en kunt opstappen in je buurt. De trefpunten verzamelen de inschrijvingen en zorgen ervoor dat we als één grote OKRA-familie aanwezig zijn.

Zeventig jaar vier je niet elke dag. Laten we er samen een onvergetelijke avond van maken.

Sonja Vertriest Directeur OKRA vzw

Ben jij er ook bij om 70 jaar OKRA te vieren op ‘Night of the Proms’, donderdag 19 november in de AFAS Dome?

Trefpunten schrijven in via hun provinciaal of streekpuntsecretariaat. Ben je lid van een trefpunt dat geen collectieve inschrijving voorziet?

Dan kun je rechtstreeks inschrijven via het provinciaal of streekpuntsecretariaat.

(Let op: in dit geval kun je niet mee met de bus. Enkel via een trefpuntinschrijving kun je gebruik maken van het georganiseerde busvervoer.)

Ben je lid van OKRA maar niet aangesloten bij een trefpunt? Dan kun je inschrijven via een mail naar 70jaar@okra.be.

Je vindt alle info op okra.be/70jaar en op okra.be/okra-70-jaarveelgestelde-vragen

Topkwaliteit uit Duitsland

Dé specialist in zitten ✓ Sta-op-zetels ✓ Relaxzetels ✓ Maatwerkzetels ✓ Salons

Echt heerlijk zitten met

Flowsit ®

Wij vieren feest met onze nieuwste innovatie; Flowsit®.

De zetel die zich vormt naar uw lichaam.

Kom proefzitten en ontdek Flowsit®:

✓ Echt heerlijk zitten

✓ Op maat gemaakt

Vraag onze brochure aan

✓ Bekijk alle collecties zetels

✓ Relaxzetels v.a. €795,-

✓ Lees meer over Flowsit®.

✓ Drukverlaging en pijnverlichting Ga naar of bel ons: 011-49 71 60 meubelzorg.be

“WE ZIEN ANDEREN NIET ZOALS ZE ZIJN, MAAR VANUIT HOE WIJ

ZIJN EN DENKEN”

Misschien zeg je het zelf wel eens ‘Ik ben geen racist, maar…’ gevolgd door een negatieve opmerking over mensen met een andere etnisch-culturele achtergrond. “Mensen beklemtonen ermee dat ze een goede mens zijn, die anderen niet bewust pijn doet en uitsluit”, zegt Meike Vroom, lector diversiteit aan Thomas More in Antwerpen.

“Maar racisme komt niet alleen voor bij slechteriken, het is des mensen, inclusief goede mensen. Daar moeten we ons bewust van worden, als we willen dat racisme vermindert.”

Tekst An Candaele — Illustratie Shutterstock

“

I“De dagelijkse voorvallen en opmerkingen zijn kwetsend.”

edereen kijkt vanuit een eigen referentiekader naar de wereld,” legt Meike Vroom uit. “Dat kader wordt gevormd door ouders, de school, de gewoonten in de cultuur waarin we opgroeien, enzovoorts. Van daaruit delen we op in groepen. Mensen die horen tot onze groep zien we als individuen met heel verschillende persoonlijkheden. Over wie daarbuiten staat, praten we generaliserend, zoals ‘de Chinezen’ en ‘de vluchtelingen’. We denken meestal in stereotypen. We zien de verschillende lagen niet die iemand tot individu en tot mens maken. Ons brein probeert de ingewikkelde wereld overzichtelijk en begrijpelijk te houden door alle informatie in hokjes in te delen. Ervaringen die onze mening bevestigen, versterken die en alles wat onze visie tegenspreekt klasseren we als de uitzondering die de regel bevestigt. We zien anderen niet zoals ze zijn, maar vanuit hoe wij zijn en denken. Onze eigen gewoonten en normen beschouwen we als ‘normaal’ en spontaan ook vaak als beter dan wat daarvan afwijkt.”

Kleine opmerkingen

“Dat generaliserend denken zagen we flagrant bij de aanslagen in Brussel,” geeft Meike Vroom een voorbeeld ter verduidelijking. “Alle moslims werden op de misdaad aangekeken want de daders waren ‘twee of drie van hen’. Er werd zelfs verwacht dat andere moslims er zich uitdrukkelijk van distantieerden. Geen mens die dat bij de gruwel door Marc Dutroux van Belgische witte mannen verwachtte. Zij waren niet verantwoordelijk voor wat die ene man had gedaan. Maar blijkbaar vinden we dat voor ‘andere hokjes’ wel.”

“Verbind je aan stereotype denken een waardeoordeel, dan kom je tot vooroordelen. Als je dan mensen anders behandelt of actief uitsluit, spreken we over discriminatie,” zegt Meike. “Racisme is een welbepaalde vorm van discriminatie waarbij je uitsluit op basis van huidkleur, etniciteit of geloof. Grof racisme is bij wet strafbaar, maar onderschat de impact niet van zogenaamde micro-agressies, waar veel minder tegen te beginnen valt. De opeenstapeling van kleine dagelijkse voorvallen en opmerkingen is zeer kwetsend, omdat ze overal zijn. Dat ze vaak geminimaliseerd en niet erkend worden maakt het extra pijnlijk.”

Privileges

“Wie deel uitmaakt van de dominante cultuur heeft privileges waar hij zich vaak niet bewust van is,” wijst Meike op nog een andere blinde vlek in ons denken over anderen. “Wie anders is, heeft vaak minder voordelen, moet veel harder vechten en botst vaker op gesloten deuren. De kandidaathuurder of sollicitant die niet uitgenodigd wordt op basis van de familienaam, de Marokkaanse jongen die er bij politiecontrole altijd uitgepikt wordt, de zwarte professor die op een congres voor de poetsvrouw wordt gehouden, … Dat keer op keer meemaken, doet iets met een mens en het zijn vaak ook hindernissen waardoor iemand niet of veel minder snel vooruitkomt in het leven. Wat dan weer aanleiding kan zijn tot een oordeel van de dominante groep die de eigen privileges niet ziet en denkt dat anderen niet willen werken, komen profiteren en kansen niet grijpen.”

“Racisme kent een actieve vorm, maar kan ook passief zijn. Als je bijvoorbeeld niet reageert op een racistische daad of opmerking. Het doelwit staat alleen en de pleger voelt zich gesteund omdat niemand er iets van zegt.”

Ga erover in gesprek

In een boek dat Meike Vroom over het thema schreef, legt ze uit hoe het komt dat we allemaal een beetje racist zijn in het diepste van onze gedachten en hoe we ons daar bewuster van kunnen worden. “Die gedachten erkennen en herkennen is een eerste belangrijke stap”, zegt ze. “Daarna komt het erop aan ze met open vizier te bekijken en ons referentiekader wat breder en opener te maken door er met elkaar over in gesprek te gaan. We mogen de ongemakkelijke en pittige gesprekken niet uit de weg gaan, ze zijn nodig om uitsluiting van mensen omwille van huidskleur, religie en gewoonten de pas af te snijden.”

Het boek ‘Ik ben geen racist maar …’ is uitgegeven bij Borgerhoff & Lamberights.

Kijk op pagina 55 van dit magazine en win een exemplaar van het boek.

VRAAG HET AAN OKRA

Hoe voorkom je een val?

Beste Hermien

Beste OKRA

Ik struikelde onlangs op weg naar de badkamer.

Ik kwam er gelukkig met de schrik vanaf, maar het voorval blijft me bezighouden. Wat als ik mijn heup had gebroken?

Ik wil graag lang zelfstandig thuis blijven wonen, maar dit voorval maakt me toch wat onzeker.

Hermien uit

Heist-op-den-Berg

Dank je wel voor je vraag. Je bent zeker niet alleen. Vallen komt vaak voor bij ouderen en kan ernstige gevolgen hebben, zoals breuken, blauwe plekken, of zelfs een ziekenhuisopname. Het goede nieuws is: je kan zelf veel doen om je risico op vallen te verkleinen.

Een eerste stap is erover praten. Frequent horen we dat ouderen een valpartij verzwijgen, maar dat hoeft helemaal niet. Bespreek het met een zorgverlener. Soms spelen bepaalde geneesmiddelen een rol, vooral wanneer je er meerdere neemt. Ook minder bewegen of een onveilige woonomgeving kan een val uitlokken. Je zorgverlener kan een zorgplan op maat voorstellen. Vaak zijn het kleine aanpassingen die een groot verschil maken.

Wie graag zo lang mogelijk comfortabel thuis wil blijven wonen, staat er niet alleen voor. CM biedt, naast de andere mutualiteiten, gratis en vrijblijvende ergo-begeleiding en woonadvies aan. Een ergotherapeut komt bij je langs, bekijkt je huis en geeft advies op maat. Dat kan gaan over manieren om het valrisico te verkleinen, maar ook over hoe je omgaat met ziektebeelden zoals dementie, parkinson of een beroerte.

Ook hulpmiddelen kunnen helpen: een handgreep naast het bed, aangepast bestek om gemakkelijker te eten of een kleine aanpassing in de badkamer. Zulke oplossingen zijn vaak een-

voudiger en goedkoper dan je denkt. En soms kan een beperkte aanpassing aan je woning — een extra trapleuning, betere verlichting, een weggewerkt drempeltje — al zorgen voor meer veiligheid én comfort.

Naast advies biedt de ergotherapeut ook praktische begeleiding. Zo kunnen jullie samen activiteiten oefenen die niet meer zo vlot verlopen, zoals je verplaatsen met een rollator. Je leert technieken om makkelijker uit bed of uit een stoel te komen en opnieuw vertrouwen te krijgen in je bewegingen. Die kleine stapjes maken een groot verschil in je zelfstandigheid.

Hermien, we hopen dat je wat gerustgesteld bent met deze info. Hier vind je nog de contactgegevens om je verder op weg te zetten.

Heb je nog specifieke vragen, neem dan gerust contact op met De Zorglijn van CM via 02 204 32 34 en zorglijn@cm.be of met OKRA-ZORGRECHT via 02 246 67 00 en zorgrecht@okra.be

Aanvullend op het artikel “OKRA Helpt” uit het OKRA-magazine van maart 2026 vind je meer informatie via http://www.okra.be/info-advies/wat-mag-eenmantelzorger-doen-in-het-woonzorgcentrum

S200-TRAPLIFT

UW HUIS BLIJFT

De momenten die écht tellen maakt u thuis mee. Laat ze daarom zo lang mogelijk duren door uw zelfstandigheid in huis te claimen met een traplift van TK Home Solutions. Geen vervelende trappen meer die een obstakel lijken, wel een veilige oplossing die u maximale onafhankelijkheid biedt in uw dagelijkse routine. Zo blijft uw huis nog lang uw thuis.

Week van de Valpreventie

20 tot en met 26 april 2026

Met de slogan “Ik neem mijn valrisico onder de loep en bespreek het” wil de campagne van de Week van de Valpreventie iedereen aanmoedigen om te praten over vallen en hoe je het kan voorkomen. Dat blijft erg belangrijk, want over valpreventie praten, is de eerste stap naar meer veiligheid.

*Aanbieding onder voorwaarden, enkel in april

Contacteer TK Home Solutions via:

www.tk-traplift.be

STELLING

Tegenwoordig zijn we minder loyaal aan onze werkgever

Eén stelling, drie generaties. Lopen de meningen uiteen, of kunnen de generaties elkaar net vinden?

Tekst Michiel Bronckaerts

Dertiger

Anna Robijns

30 jaar

uit Antwerpen

“Soms is van job veranderen gewoon gezonde ambitie”

“Ik vind het onlogisch dat je een langdurig engagement aangaat op basis van een vacaturetekst en enkele sollicitatiegesprekken. Dat het soms uitdraait op een mismatch, vind ik niet meer dan normaal. Vaak duurt het maanden voor je volledig bent ingewerkt en beseft: dit is toch niet wat ik ervan had verwacht. Dat hoeft niet noodzakelijk gelinkt te zijn aan de werkgever, maar kan evengoed de jobinhoud zijn. Op dat vlak heb ik geluk gehad. Bij mijn eerste job volgde ik eerst een masterstage. Dan leer je je job kennen op een veel doortastendere manier. Zo’n voortraject is niet altijd mogelijk en waarschijnlijk ook prijzig, maar het betaalt zich wel terug op termijn.

En volgens mij is het ook niet altijd een kwestie van trouw. Wie elders een kans ziet opduiken en daarvoor gaat, heeft gewoon gezonde ambitie. Daarom ben je niet automatisch de zoveelste jobhopper, dat is voor mij te kort door de bocht. Ik bewonder het eerder dat iemand zijn droom najaagt. Voor mij werkt loyaliteit langs twee kanten. Als een bedrijf inzet op doorgroeimogelijkheden, blijf je een aantrekkelijke partij. Als die kansen uitblijven, is het je goed recht om andere oorden op te zoeken. Ik denk dat mijn generatie daar ook meer bij stilstaat: wat zijn mijn ambities en waarden. En komt de werkgever daaraan tegemoet? Vroeger domineerde het financiële plaatje en dat is nog steeds belangrijk, maar ik denk dat mijn grootouders wat meer op hun tanden beten als ze niet akkoord gingen met de beslissing van de baas.”

Vijftiger

Peter Devlieger

56 jaar uit Passendale

Zeventiger

“Misschien zijn we vooral loyaler aan onszelf”

“Ikzelf startte als leerkracht met het idee: dit doe ik voor de rest van mijn leven. Dat was ook eigen aan mijn opvoeding: als je iets begint, houd je vol tot het einde. Vroeger bleef je dus dertig jaar bij dezelfde baas. Nu wissel je bijna even vlot van job als van smartphone. De tijd dat werk gelijkstond aan trouw en zekerheid ligt achter ons. Vandaag draait het om ontwikkeling, zingeving en balans. Werknemers willen niet alleen een loon, maar ook een gevoel van voldoening. Loyaal zijn aan een werkgever is minder vanzelfsprekend geworden - niet omdat we luier of ondankbaar zijn, maar omdat de

Anne Goffin

74 jaar uit Hemiksem

wereld veranderd is. Jongere generaties groeien op in een context van voortdurende verandering. Technologie, globalisering en een onzekere arbeidsmarkt maken vastgeroeste banen haast onmogelijk.

Wie loyaal blijft, doet dat volgens hen niet door te blijven zitten, maar door bewust te kiezen voor een plek waar ze nog kunnen groeien. Dat betekent niet minder inzet, wel meer zelfbewustzijn.

Bedrijven die vasthouden aan oude patronen, schrikken vaak van die mentaliteit. Maar wie vertrouwen schenkt en werk ziet als een samenwerking in plaats van een hiërarchie, krijgt vaak iets nog veel mooiers terug: betrokkenheid.

Dus ja, we zijn minder loyaal aan onze werkgever. Maar misschien zijn we eindelijk loyaal aan wat echt telt: onze waarden, onze ontwikkeling en ons evenwicht.”

“Van job veranderen kan een verrijking zijn”

“Wiens brood men eet, diens woord men spreekt, luidt het spreekwoord. Vroeger schikten werknemers zich vaak volledig naar hun werkgever. De zekerheid van een vast inkomen woog zwaar door. Werkgevers maakten daar soms misbruik van: ze verwachtten veel, maar gaven weinig terug. Wie bleef, deed dat vaak uit financiële noodzaak. Dat noem ik

Zelf kreeg ik al op jonge leeftijd een leidinggevende functie. Ik moedigde collega’s toen aan om ook eens buiten hun eigen afdeling te kijken. Nieuwe ervaringen opdoen, andere mensen ontmoeten: dat verruimt je blik. Jongere generaties volgen

dat principe vandaag ook, en ik kan hen geen ongelijk geven.

Tegelijk is het perfect mogelijk om een lange carrière uit te bouwen bij één werkgever. Ik kende iemand die vijftien jaar lang pendelde, elke dag van Antwerpen naar Brugge, zonder te klagen. Zo’n engagement is tegenwoordig uitzonderlijk. Jongeren stellen duidelijke verwachtingen: een goede verbinding tussen woon- en werkplaats, voldoende vakantiedagen, een correct loon, ... Begrijpelijk, maar uiteindelijk is er weinig zo waardevol als een job waar je trots op bent. En om die te vinden, moet je soms eerst verschillende jobs uitproberen.”

Zelf een stelling suggereren of je mening geven? Contacteer magazine@okra.be

“Ik wist niet

dat rouwen zo fysiek

was.”

ANJA VERLOOR HAAR EERSTE KINDJE

Op 11 oktober 2022 staat de wereld van Anja Peleman en haar partner Koen stil. Acht maanden zwanger, en in haar buik stopt het hart van hun eerste kindje. Drie dagen later, op 14 oktober, wordt Magnus geboren. “Mama worden is het mooiste wat er is,” vertelt Anja, “maar wat zo hartverwarmend is, is ook zo hartverscheurend.” Magnus komt ter wereld omringd door liefde, en toch kan het verdriet niet groter zijn. Vandaag zijn Koen en Anja de trotse mama van twee kinderen: Magnus (+) en Millie (2).

Tekst Dominique Coopman — Foto's Thomas Geuens

Mijn leven was zorgeloos. Ik groeide op in een warm gezin, ging naar de jeugdbeweging, studeerde, vond werk. Toen ik zestien was, overleed mijn opa. Mijn grootste verdriet tot dan. Koen en ik zijn nu veertien jaar samen. Eerst reisden we, daarna verlangden we naar een kind. Het lukte niet spontaan, wel via fertiliteit. Toch werd ik snel zwanger. Alles ging goed. Geen milliseconde heb ik getwijfeld. Magnus stampte en bewoog. Hij groeide, en ik met hem. Iedereen leefde mee: onze ouders, mijn zussen, vrienden, collega’s. Magnus betekent: ‘Ons grootste geluk.’ En dat zou hij worden.

Maar op 11 oktober 2022 verdwijnt het woord zorgeloosheid uit mijn woordenboek. Ik voelde de baby minder bewegen en we gingen op controle. De gynaecoloog zei: ‘Er is geen hartactiviteit meer.’ Wat betekent dat?’ vroegen we. ‘Jullie kindje is overleden,’ zei hij weinig tactvol, en hij begon over een congres in Berlijn. Ik zoek een woord om te beschrijven wat ik toen voelde, maar ik vind het

niet. Het is tegennatuurlijk. Als vrouw heb je het instinct een kind op de wereld te zetten, niet om de dood in jou te dragen.”

Er valt een lange stilte. Anja slaat haar ogen neer, haar handen nemen het over. “Ik begon mijn buik te masseren. Ik wou dat hartje weer doen kloppen. Maar een rollercoaster aan emoties raasde door mijn lijf. Alles vervaagde.”

Eens terug thuis, gaan Koen en Anja naar de nieuwe kinderkamer. “We hebben er urenlang liggen praten. We weenden. We streelden mijn buik. We namen foto’s. En we maakten de keuze: dit dragen we samen.”

Op 14 oktober wordt Magnus geboren. “Het was ongezien dubbel. Onwaarschijnlijk mooi en intens verdrietig. Ik werd mama. Ik droeg mijn kindje in mijn handen. Koen werd papa. Het was mooi om hem met zijn zoon in zijn armen te zien. Onze ouders, zussen en beste vrienden kwamen. Wat je voelt, is liefde. Omdat je je zoon zo graag ziet. Wat je voelt, is verdriet. Omdat je je kind meteen moet loslaten.”

Hoe doe je dat, samen rouwen? “Iedereen rouwt anders. Wij kozen ervoor om elkaar vast te houden. Dat is zeer intens. Magnus gaf onze relatie een diepte die we anders nooit hadden gekend. Ik ben een trotse mama. Koen een trotse papa. En toch is het zo dubbel. De week voor zijn geboorte kozen we nog babyspullen. Een week later stond de begrafenisondernemer voor deur. Gelukkig namen mijn zussen veel uit handen. Koens papa maakte het kistje. Het was zo mooi. Het werd door onze ouders, zussen en beste vrienden bekleed met zachte dekens, en er lagen foto’s en tekeningen in. Tijdens het afscheid hing boven het kistje een grote foto van Magnus, gemaakt door Boven de Wolken. Op de uitnodiging stond: ‘Magnus geeft zijn laatste rondje. We willen dat je erbij bent.’ Er werd voorgelezen en gezongen. Zo gaven we hem bestaansrecht. Hij was er helemaal bij.”

Maar toen de rouwstoet was verdwenen, bleef de stilte … “Ik zat daar. Alleen én goed omringd. Alles was anders. Ik moest mezelf heruitvinden, met Magnus die er »

altijd zal zijn. En met Koen, en veel anderen. We zochten en vonden hulp bij onze vroedvrouw, bij onze eigen gynaecoloog, bij de perinatale coach, bij een osteopaat, een kinesist, een psycholoog. Maar ook bij fijne warme organisaties zoals het Berrefonds en de vzw Eleonoor. Bij mensen die luisteren, en die ons handvaten aanreikten. Metaforen die ik in mijn boek beschrijf en die Koen tekent. Het beeld van een bootje met twee peddels: een praktische en een emotionele. Ik koos ervoor dwars door het donkere bos te gaan. Eromheen lopen kan ook, maar dan word je er ooit toch terug in gegooid. Soms was mijn emmer van gemis te vol voor de ontmoeting met anderen. Mijn zus Maja werd mijn koesterbuddy, zij vertaalde vaak wat ik voelde naar mijn familie, waarom ik bijvoorbeeld die dag niet naar een familiefeest kwam. Als mens zeggen we vaak goedbedoeld en uit liefde: ‘Zullen we eens afspreken, want dat zal je ontspannen en troosten.’ Terwijl er niet altijd ruimte is voor tweerichtingsverkeer.”

Wie is Magnus voor jou?

“Magnus zit in mij, voor altijd. Hij maakte ons mama en papa. Hij is de luidste stilte in huis. Hij is groots in kleine dingen, ik noem dat het Magnuseffect. Ik ben trots, dat ik zo over Magnus kan spreken. Maar, het doet ook pijn. Ik wist niet dat rouwen zo fysiek was. Kort na zijn dood, had ik paniekaanvallen. Ik begon ’s nachts te tandenknarsen. Ik had verkrampte handen. Alsof de draden tussen mijn hoofd, hart en lichaam in de knoop lagen. Er was lichaamswerk nodig om dat te helen.

Doorheen de pijn, geeft Magnus me ook kracht. Hij was er bij elk woord in mijn boek bij. En daar ben ik heel trots op.

Twee jaar na Magnus, werd Millie geboren. Wat betekende jullie dochtertje voor jou? Was of ben je niet bang haar ook te verliezen? “Mijn zorgeloos leven kwam niet terug en zal ook nooit terugkeren denk ik, maar er kwam een nieuw woord bij toen ik zwanger bleek te zijn: hoop. Het was fijn om die emotie, die we al lang niet meer voelden, opnieuw te ervaren. Van dan af, werd het balanceren tussen verdriet, angst en vertrouwen. En toen Millie geboren was, was er ook de vraag: hoe kan ik een goede mama zijn van Millie én van Magnus?

Wat telt, is ons gezin met twee kindjes. En we hebben geluk, met ons dochter die net twee is geworden. Een vrolijk, gevoelig meisje. Dat om kan met geluk en verdriet. We eten taart op Magnus’ verjaardag. Ze geeft een kusje aan zijn urne. Het mag er allemaal zijn, zonder zwaarte. De angst om Millie te verliezen, was er natuurlijk wel, zeker in het begin, maar stilaan leerde ik die meer los te laten. Toen ik voor het eerst met haar de trap afging, was ik bang. Stel je voor dat ik val? Maar haar geboorte was puur geluk. Zij is ons kostbaarste geluk. Ik wil dat ze floreert en haar vleugels uitslaat.”

“Magnus gaf onze relatie een diepte die we anders nooit hadden gekend.”

ALFRIED, PAPA VAN ANJA EN OPA VAN MAGNUS

“Het ondraaglijkste was hun pijn. Als grootouder voel je je zo machteloos.”

“Toen Anja belde, hoorde ik wat ze zei. Maar ik vroeg drie keer ‘wat zeg jij nu?’ Want ik wílde het niet horen. Koen en Anja kwamen meteen langs. Hoe kon dit? Alles ging toch goed? We kenden dat kindje nog niet, Anja moest nog bevallen. Maar het ondraaglijkste was hun pijn. Als grootouder, voel je je zo machteloos.”

Aan het woord is Alfried, papa van Anja en opa van Magnus. Zijn ogen vullen zich met tranen. “Bij mijn vrouw thuis hebben ze ooit een kindje verloren. Maar daar werd niet over gesproken. Nu vroegen Koen en Anja ons om na de bevalling naar de materniteit te komen. We deden dat, omdat Anja het vroeg. Je ziet je kinderen zo graag, dat je meegaat in hun verhaal, hoe moeilijk ook.”

Alfried zwijgt even. “Toen ik Magnus zag, voelde ik opnieuw wat het is om grootvader te worden. Ik heb hem vastgehouden. Een perfect kindje. Alleen … hij ademde niet.”

Anja reikt haar vader een zakdoek aan en zegt: “Grootouders zijn ook in verwachting. We zochten verbinding, zelfs in de namen. Magnus kreeg als tweede naam Wilfried, naar mijn opa. Millie kreeg als tweede naam, Magnus.”

Intussen kijkt mama Anja naar haar vader. “Papa houdt zijn verdriet vaak voor zich, om ons te beschermen.”

Alfried knikt. “Je zou alles doen om je kind te helpen. Je zou hun verdriet willen wegnemen, maar dat kan niet. Thuis staan er altijd verse bloemen bij de foto en bij de urne van Magnus. In de tuin hebben we een grote ster met

Alfried en Danuta, opa en oma van Magnus

een M gezet. Op onze vaste vakantieplek in Italië metselden we een steen met Magnus’ naam tussen de rotsen. Maar praten blijft moeilijk. Je hoopt dat de tijd het wat zachter maakt. En soms lukt dat. Soms komt het verdriet onverwacht en in alle hevigheid terug. Gelukkig hebben we ook de zorg om onze andere kinderen en kleinkinderen. Maar ook het afscheidsmoment van Magnus heeft mij veel geholpen. Ik heb veel mensen die avond gezegd hoe waardevol hun aanwezigheid voor

ons was, omdat we zo een stukje van ons verdriet konden meegeven met hen.”

Is het goed dat Anja het voortouw neemt in het herdenken van Magnus, bijvoorbeeld met haar boek?

“Het is fantastisch hoe Anja en Koen dat doen. Zij helpen ons. Ik zal u iets vertellen. Ik was bij een klant in Tsjechië. Hij vroeg me om, samen met zijn vrouw en twee dochters van 19 en 17 jaar, iets mee te gaan drinken. Ik sprak over Magnus. De vrouw begon te huilen. Veertien jaar eerder hadden zij ook een kindje verloren, op dezelfde manier. Maar het werd meteen weggenomen. Ze hebben het nooit gezien. En er ook nooit meer over gesproken. Zelfs hun dochters wisten het niet. Maar daar, aan die tafel, kwam het eindelijk naar boven. Dankzij Magnus.”

Opa Alfried ademt diep in. “Dit gesprek is zwaar, maar ik ben blij dat ik mijn verdriet kan delen. Misschien helpt het ook andere grootouders. Mijn vrouw vindt in haar geloof een houvast. Maar het neemt het verdriet niet weg.” Vader Alfried, kijkt naar zijn dochter Anja. “Het is mooi hoe zij erover spreekt. En het is aan ons, de grootouders, om onze dochter en schoonzoon liefde te geven zonder verwachting. En af en toe, heel gewoon te vragen: hoe gaat het vandaag?”

“Ik heb hem vastgehouden. Een perfect kindje. Alleen … hij ademde niet.”

Het boek ‘Alles is anders’ is uitgegeven bij Pelckmans.

Kijk op pagina 55 van dit OKRAmagazine en win een exemplaar van het boek.

Handleiding voor de tuin die roept

Het is nog niet te laat: met welgemikte ingrepen, geniet je als amateur-tuinier des te meer van je tuin. Wat staat je te doen nu de koude temperaturen plaats maken voor welkome zonnestralen?

Tekst en foto’s Ivo Pauwels

Borderplanten kunnen nu nog de grond in

Het weer kan te nat zijn, te droog, te warm voor de tijd of een briesje te koud, en toch is er geen houden aan de lente. De meeste tuinvogels leggen al in april een ei of twee, drie, vier… Vaste planten breken uit de grond en spreiden hun bloemen of bladeren. De bomen krijgen bloesems en de tuinier gaat met verse moed aan de slag.

Dat moet wel om de enthousiaste lente in de tuin in goede banen te leiden en vooral om er volop van te genieten, van tulpen en rododendrons en zoveel ander moois … En uiteraard om de moestuin en de zomerse bloemenweelde te zaaien. Laat april met zijn grillen maar komen.

Zaaimaand bij uitstek

In de moestuin zaai je nu kolen, winterwortelen, zomerrammenas, winterprei, uien en keukenkruiden lijn per lijn. Onder glas kan je na half april pompoenen en kalebassen zaaien die je na half mei buiten uitplant. Op het einde van de maand zaai je buiten de moeilijk te verplanten eenjarige zomerbloemen: Cosmos, Oost-Indische kers, eenjarige ridderspoor, allerhande droogbloemen, zinnia en noem maar op. Misschien is een apart snijbloemenhoekje in de moestuin voor jou een prima idee. Dan pluk je dag na dag de zomer. April is ook de ideale maand

om een gazon te zaaien en het gazon een eerste keer kort te maaien.

Kippen als afvalverwerkers

Traditiegetrouw kopen tuinliefhebbers legrijpe kippen rond Pasen. Kippen in de tuin zijn afvalverwerkende fabriekjes: ze verorberen ongedierte en onkruid. Met kippen kies je eieren voor je geld én een ei van een scharrelkip is gewoonweg lekkerder. Veel kippen heb je niet nodig, twee of drie volstaan wanneer je het cholesterolgehalte van je gezinsleden op peil wil houden. Een kip alleen lijdt naar verluidt aan eenzaamheid. Let er bij de aankoop op dat die twee of meer hennen stevig op gezonde poten staan en geef vooral aandacht aan de snavel, omdat scharrelkippen ook zelf op zoek gaan naar voedsel, moet die scherp en mooi van vorm zijn. Vele tuinliefhebbers kijken ook uit naar rashoenders of, als de plaats beperkt is, naar krielkippen. Er bestaan tal van mooie oude rassen. Waar je ze koopt? Op het internet vind je ongetwijfeld liefhebbers die jonge kippen en hanen willen verkopen. Let wel op: niet alle buren zijn blij met ochtendlijk hanengekraai. Kippen vragen een ren en een comfortabel hok. Maar dat hoeft geen dure investering te zijn. Met wat afvalhout heeft een handige tuinier het zo gefikst.

Het pittig kruidentuintje

Vaak is het aanleggen van een kruidentuintje zowat het eerste wat een beginnende tuinman of tuindame die pittig wil kokkerellen probeert aan te leggen. Het is goed even over plan en ligging van het kruidentuintje na de denken. Dat bespaart teleurstellingen achteraf. Zo zijn er enkele grondregels.

• Plan een kruidentuin nooit te ver van de keukendeur. Niets is zo handig als tijdens het kokkerellen even naar buiten te wippen, om een snuifje bieslook over de tomaten te snipperen of een spaghetti te verrijken met geurige basilicum.

In verhoogde bakken kunnen kruiden en groenten gemakkelijk geplukt worden

• Veruit de meeste mediterrane kruiden zoals tijm, rozemarijn, salie en de eenjarige basilicum verlangen naar een plekje op magere grond en baden graag een groot deel van de dag in de zon. Ook de onvermijdelijke kruiden peterselie, koriander en rucola hebben liefst voldoende zon.

• Een kruidentuintje hoeft dus nauwelijks bemest te worden. Al houdt onder meer tijm wel van een handje kalk. Rozemarijn en laurier daarentegen hebben een hekel aan kalk.

• Een kruidentuintje moet ook beschut liggen, vooral tegen koude winterwinden. Dankzij de klimaatverandering overleeft de echte laurier (Laurus nobilis) op een zuiders hoekje in de luwte de zachte winters van de jongste jaren.

• Wie door leeftijd en ongemak stram is geworden kan opteren voor een kruidentuin in een verhoogde bak of in grote potten en kuipen … De meeste kruiden vind je in pot in zowat alle tuincentra.

• Munt is een aangenaam kruid, maar

de uitlopers zijn niet te onderschatten. Teel de ontembare munt daarom in pot om die expansiedrang te beteugelen.

Riddersporen en Helleborus scheuren

Terwijl de meeste vaste planten zoals Hosta, Phlox en Hemerocallis zich al vroeger laten delen of scheuren, is april het ideale tijdstip om de prachtige vaste riddersporen te delen. Datzelfde geldt voor Helleborus

Deze Oosterse nieskruiden zijn nu uitgebloeid. Kies de allermooiste om te vermeerderen. Een scherp mes helpt je een heel eind op weg. De afgescheurde delen van de riddersporen kun je best nog een tijdje potten. Pas wel op als je ze plant, de stengels kunnen gemakkelijk breken als je ze bij het planten teveel manipuleert.

Geef de ogen de kost

April is al een bloeimaand: vroege rododendrons, allerhande magnolia’s, schitterende sierkersen, Ribes »

en andere bomen en struiken verleiden de ogen. Ga eens op zoek in een grote kwekerij naar een geelbloeiende magnolia. Geel is voor vele mensen de kleur van de lente. Magnolia ‘Daphne’ is een schoonheid, bovendien blijft de boom lager dan drie meter. Hij bloeit vrij laat zodat de bloemen meestal aan de late nachtvorsten ontsnappen. Heel anders van kleur is de eveneens laatbloeiende Magnolia ‘Black Tulip’, met tulpvormige bloemen in donker en rijk bordeaux.

Plant vanaf april uit pot of container

Misschien is één van de vervelendste grillen van april wel schrale wind en aanhoudende droogte. Dat maakt het de nieuwe aanplant van planten en bomen moeilijk om aan te slaan. Daarom is het aangewezen bomen en struiken niet meer op naakte wortel, maar met een stevige kluit of beter nog uit pot of container aan te planten. In de kwekerijen, plantencentra en plantenbeurzen vind je een groot sortiment struiken en bomen in grote potten en containers. Geef bomen zeker een steunpaaltje. Dat hoef niet hoog te zijn, het dient om de stam tegen wind te stutten, zodat de wind de jonge wortels in de grond niet kapot wrikt. De stam zelf is sterk genoeg om de wind te trotseren.

ANDER TRADITIONEEL TUINWERK IN APRIL

• Jonge slaplantjes zijn nu volop te koop en kunnen de moestuin in.

• Geef kalk aan het gazon.

• Begin april is de goede planttijd voor coniferen (met kluit). Maak een gietrandje langs de planten.

• Dahlia’s en knolbegonia’s kunnen onder glas of binnen op een lichte plek worden voorgetrokken.

• Het is stilaan tijd om de vijver onder handen te nemen. Alle bruine takken worden weggehaald en een deel van de zuurstofplanten zodat er voldoende open ruimte komt voor de vissen.

• Strooi tussen heidestruiken turfmolm om de wortels tegen de zon te beschermen.

• Breng compost aan tussen de borderplanten en verbeter er de bodem van de moestuin mee.

• Zet vallen voor de koninginnen van de Aziatische hoornaar uit. In vele gemeenten zijn ze gratis te verkrijgen.

• Voor het buiten planten van petunia, Surfinia en andere koude gevoelige perk- en bloembakplanten wacht je beter tot mei, al worden ze nu al volop aangeboden.

Traditiegetrouw kopen tuinliefhebbers legrijpe kippen rond Pasen.

Paaseieren rapen en aardappelen poten

Dit jaar valt de ideale tijd om aardappelen te poten, legkippen te kopen en paaseieren te rapen ongeveer gelijktijdig. Ook het poten van aardappelen kan kinderspel zijn. Wanneer opa of oma de gaten heeft gemaakt vinden de jonge kinderen het vaak plezant de aardappelen te poten. En toegegeven dat is een weldaad voor de rug van opa en oma.

ALLES WAT JE

MOET WETEN OVER … Vrijhandelsakkoorden

Elke dag passeren in het nieuws of in gesprekken begrippen die heel vertrouwd klinken. Maar wat betekenen ze exact? In deze rubriek nemen we elke maand een aantal van die begrippen onder de loep. Wil je zelf een begrip voorstellen, uit het nieuws of uit gesprekken met familie, vrienden en (klein)kinderen? Dat kan via magazine@okra.be.

Deze keer hebben we het over alles wat je moet weten over vrijhandelsakkoorden en wielermonumenten.

Recent sloot de Europese Unie vrijhandelsakkoorden met India en de Zuid-Amerikaanse Mercosur-landen. De akkoorden moeten de internationale handel vergemakkelijken door verschillende belemmeringen weg te nemen. Voorstanders zien veel kansen voor bedrijven en een groter en goedkoper aanbod voor consumenten. Tegenstanders vrezen negatieve gevolgen voor onder meer kleinere ondernemingen, lokale boeren en gemeenschappen, en het milieu.

Invoertarieven zijn sinds de herverkiezing van Donald Trump niet meer uit het nieuws weg te slaan. De heffingen die een land oplegt aan buitenlandse bedrijven die er producten of diensten willen verkopen, zijn een voorbeeld van handelsbelemmeringen. Dat soort obstakels wil men met

vrijhandelsakkoorden wegnemen of beperken. Naast tarieven kunnen ook bepaalde wetten, quota of administratieve procedures de internationale handel bemoeilijken. Ook die zaken kunnen met vrijhandelsakkoorden worden aangepast. Tegelijk kan een vrijhandelsakkoord ook bepaalde

normen instellen, bijvoorbeeld op het vlak van voedselveiligheid. Het doel van die akkoorden is om de internationale handel tussen de verschillende partners te vergemakkelijken.

De grootste markt ter wereld

De Europese Unie heeft tientallen handelsakkoorden met landen en regio’s over de hele wereld. Een bekend voorbeeld is het recente akkoord van de EU met de zogenaamde Mercosur-landen. Die landen zijn Argentinië, Brazilië, Paraguay en Uruguay. Zij vormen de ‘Mercado Común del Sur’, ofwel ‘zuidelijke eengemaakte markt’, die in 2024 werd aangevuld met Bolivia. Na 25 jaar onderhandelen bereikten de EU en Mercosur eind vorig jaar een akkoord over hun onderlinge handel. Er loopt nog een juridische procedure bij het Europees Hof van Justitie, maar het akkoord kan wel al voorlopig in werking treden. Hiermee ontstaat een markt van 750 miljoen consumenten, de grootste ter wereld.

Het nieuwe vrijhandelsakkoord maakt komaf met een belangrijk deel van de Zuid-Amerikaanse invoertarieven. Tegelijk wordt Europa toegankelijker voor landbouwproducten en industriele goederen uit de Mercosur. Dat de onderhandelingen zo lang aansleepten, toont aan dat overeenstemming over een dergelijk akkoord niet eenvoudig is. Bij de stemming begin dit jaar stemden vijf EU-lidstaten tegen. België onthield zich.

“Misbaksel zonder voorgaande” Die verdeeldheid toont zich ook in de reacties op de EU-Mercosurdeal. Oxfam noemt dit soort overeenkomsten ”neokoloniale akkoorden in het voordeel van de agro-industrie en

Na 25 jaar onderhandelen bereikten de EU en Mercosur eind vorig jaar een akkoord over hun onderlinge handel.

Europese multinationals.” 11.11.11 deelt die kritiek, zegt Latijns-Amerikaexpert Jana Van Braeckel: “Het agro-industriële landbouwmodel van de Mercosur-landen wordt met dit akkoord versterkt. Dat heeft schadelijke gevolgen voor de gezondheid, het milieu en het klimaat. De pesticiden die Europa exporteert naar Brazilië en Argentinië, komen via de import van agrovoedingsmiddelen weer op het Europese bord terecht. Daarbij zijn ook pesticiden die in de EU verboden zijn omdat ze giftig zijn. De overeenkomst dreigt ook de ontbossing in de

Mercosur-landen te doen toenemen. En dat zorgt dan weer voor een aanzienlijke stijging van de uitstoot van broeikasgassen. Het EU-Mercosurakkoord vormt een directe bedreiging voor de lokale en inheemse gemeenschappen. Landroof, landconflicten en mensenrechtenschendingen zullen zienderogen toenemen.”

Kritiek komt er ook van Europese landbouwers, getuige de luidruchtige en soms ruwe boerenprotesten. De Boerenbond vindt dat de consument wordt bedot en de Europese boer

wordt weggeconcurreerd. Het Algemeen Boerensyndicaat (ABS) spreekt van “een misbaksel zonder voorgaande met verregaande gevolgen voor de Europese landbouw. De deal hypothekeert niet alleen de toekomst van miljoenen Europese landbouwers, de deal zal eveneens een nefast gevolg hebben voor de biodiversiteit en milieutoestand op het ZuidAmerikaanse continent.”

“Protest is naast de kwestie”

Uiteraard heeft het akkoord ook voorstanders. “Als we onze welvaart willen behouden, hebben we vrijhandel nodig”, schreef Matthias Diependaele

op X. De Vlaamse minister-president is ook verantwoordelijk voor buitenlandse handel. “Net daarom ben ik altijd een grote voorstander geweest van een Mercosur-handelsverdrag. Mercosur kan en zal Vlaanderen sterker maken.” Werkgeversorganisatie Voka zit op dezelfde lijn, bij monde van hoofdeconoom Bart Vancraeynest: “In een wereldeconomie waarin de grote blokken weggeëvolueerd zijn van het idee van vrijhandel, met de handelsoorlog van Trump op kop, zijn dit soort handelsverdragen de manier voor Europa om de vele voordelen van internationale handel toch zoveel mogelijk te vrijwaren. Het aanhoudende protest tegen dit akkoord is grotendeels naast de kwestie.”

Onvoorspelbare Trump

De verdeelde meningen over de deal van de EU en de Mercosur-landen komen ook terug bij andere vrijhandelsakkoorden. In het geopolitieke klimaat van vandaag lijken ze voor de Europese Unie echter van nog groter belang. De onvoorspelbare koers van Donald Trump stimuleert Europa om deals te sluiten met andere handelspartners dan de VS. Intussen zit een EuropeesAmerikaans handelsakkoord voorlopig in de koelkast. Bij het schrijven van dit stuk had het Europees Parlement de stemming daarover uitgesteld, nadat het Amerikaanse Hooggerechtshof Trumps handelstarieven had verworpen.

Busreizen Vliegreizen Cruises

Wekelijks

afreizen naar de Italiaanse kust

Vertrek elke maandag - tussen 1/6 & 27/7 10 of 17 dagen

 Vervoer met luxe Royal / First Class autocar

 Nederlandstalige host ter plaatse

 Verblijf in top-hotel aan de kust

Hotel Doge***s

TORRE PEDRERA DI RIMINI

v.a. € 678 pp

Hotel Acapulco***+ CATTOLICA

v.a. € 662 pp

Park Hotel Zadina***

ZADINA DI CESENATICO

v.a. € 589 pp

Hotel Excelsior***+

VILLAMARINA DI CESENATICO

v.a. € 799 pp

Hotel Lungomare****

VILLAMARINA DI CESENATICO

v.a. € 837 pp

Hotel Panorama*** CATTOLICA

v.a. € 549 pp

Opstapplaatsen in gans Vlaanderen

ALLES WAT JE

MOET WETEN OVER … Wielermonumenten

In wielergek Vlaanderen staan 3 zondagen in april in vele agenda’s rood omcirkeld. Het profpeloton stormt dan over Vlaamse en Noord-Franse kasseien, en over Waalse heuvels. Met de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en Luik-Bastenaken-Luik worden deze maand 3 van de 5 wielermonumenten gereden.

De term ‘wielermonument’ is geen officiële benaming. De definitie kan dus nogal variëren. Wielerjournalist Peter Cossins spreekt in zijn boek De monumenten over “de wielerkoersen die alle profrenners het liefst willen winnen, samen met de meerdaagse rondes en de wereldkampioenschappen.” In de inleiding tot dat boek heeft Michel Wuyts het over “de wedstrijden die je als knaap nabootste en tegen elke prijs ook wilde winnen.” En hoewel de term ‘wielermonument’ misschien voor interpretatie vatbaar is, is de lijst met monumenten dat niet. Het gaat om deze 5 koersen:

Milaan-San Remo: de langste (21 maart, voorbij dus)

Opmerkelijk is dat het parcours van het eerste monument van het jaar amper wijzigde sinds de eerste editie in 1907. Vanuit het noorden gaat het over vrij vlakke wegen tot de Turchinopas, om daarna de kustlijn van de Middellandse Zee te volgen. In het laatste deel van de wedstrijd is er een opeenvolging van heuvels, met

de Poggio di San Remo als ultieme scherprechter op enkele kilometers van de finish. Met 298 kilometer (bij de mannen) is dit het langste wielermonument. Milaan-San Remo wordt ook wel La Primavera genoemd, en dat is het Italiaanse woord voor lente.

De absolute kampioen van dit monument heet Eddy Merckx. Hij reed 7 keer als eerste over de streep. De Italiaan Constante Girardengo deed het ook erg goed, met 6 zeges tussen 1918 en 1928. Na een pauze van 19 jaar werd Milaan-San Remo vorig jaar voor het eerst weer georganiseerd voor vrouwen.

Ronde van Vlaanderen: de mooiste (5 april) Een reeks pittige hellingen in de finale is vandaag het hoofdbestanddeel van de Ronde van Vlaanderen. Maar dat is niet steeds zo geweest. Tot 1972 kwam de koers aan in Gent of een plek in de omstreken. Het jaar nadien werd Meerbeke bij Ninove de aankomstplaats. Het duo Muur van Geraardsbergen-Bosberg zette vanaf dan de

kroon op een heuvelachtige doortocht door de Vlaamse Ardennen. Even na de overname van de Ronde door Flanders Classics verhuisde de aankomstlijn naar Oudenaarde, met de Paterberg en de Oude Kwaremont als zwaartepunten. Vlaanderens Mooiste is de bijnaam waarmee de Ronde door het leven gaat.

Bij de mannen delen 7 renners het record van 3 overwinningen: Achiel Buysse, Eric Leman, Fabian Cancellara, Fiorenzo Magni, Johan Museeuw, Mathieu Van der Poel en

Tom Boonen. Met 20 deelnames moeten we tweevoudig winnaar Briek Schotte hier zeker ook vermelden. Bij de vrouwen is Lotte Kopecky alleen recordhoudster met 3 zeges.

Parijs-Roubaix: de nostalgische (12 april)

Met een lange lijst kasseistroken (55 km bij de mannen, 29 km bij de vrouwen) en de finish op een wielerpiste is Parijs-Roubaix ongetwijfeld het monument dat het meest aansluit bij de geschiedenis van de wielersport. In 1896 werd de Hel van het Noorden voor het eerst gereden. Vandaag kijken wielerliefhebbers over de hele wereld uit naar de spectaculaire passages over de kasseistroken. Namen als Mons-en-Pévèle, Carrefour de l’Arbre en het gevreesde Bos van Wallers spreken tot de verbeelding.

Tom Boonen en Roger De Vlaeminck delen het record van 4 overwinningen.

Van de actieve renners lijkt enkel

Mathieu Van der Poel (3 zeges) hen op dit ogenblik naar de kroon te kunnen steken. Voor vrouwen kende de koers nog maar 5 edities, waarvan er 1 werd gewonnen door Lotte Kopecky.

Luik-Bastenaken-Luik: de oudste (26 april)

De grootste Waalse wielerwedstrijd wordt La Doyenne genoemd, letterlijk: ‘de oudste’. Met geboortejaar 1892 is Luik-Bastenaken-Luik inderdaad het oudste monument. Hoewel er in de begindagen van hellingen nog niet echt sprake is, staat de wedstrijd vandaag bekend om de opeenvolgende Ardense beklimmingen. Côte de Wanne, Stockeu, Haute Levée en de steile La Redoute zijn enkele van de heuvels die het peloton moet overwinnen. Die beklimmingen zijn langer dan de korte nijdige hellingen uit de Ronde van Vlaanderen en trekken doorgaans een ander type renner aan.

De recordhouder bij de mannen is Eddy Merckx met 5 zeges, gevolgd door Moreno Argentin en Alejandro Valverde met 4 stuks. Wint Tadej Pogačar dit jaar, dan voegt hij zich bij dat duo. Bij de vrouwen kleurt Luik-Bastenaken-Luik oranje, met overwinningen in 6 van de 9 edities. Met elk 2 stuks verdelen Anna Van der Breggen, Annemiek van Vleuten en Demi Vollering die Nederlandse zeges voorlopig netjes onder elkaar.

naar Bergamo. Met 6 beklimmingen – de hoogste tot 1257 meter – heb je zonder klimmersbenen weinig in de pap te brokken. De Ronde van Lombardije wordt gereden op het einde van het wielerseizoen. Dat levert haar de poëtische naam de koers van de vallende bladeren op.

Tadej Pogačar deelt het record van 5 overwinningen (voorlopig) met Alfredo Binda. Op basis van de erelijst kan je zeggen dat dit het monument is dat de Belgen het minste ligt. Eddy Merckx, Roger De Vlaeminck en Philippe Gilbert staan met een reeks andere renners op de gedeelde tiende plaats met 2 overwinningen. Voor vrouwen werd er nog geen Ronde van Lombardije georganiseerd.

Roger De Vlaeminck, die op pagina’s 8 tot 11 in dit magazine zijn verhaal doet, won maar liefst 11 keer een monument: 1 keer Luik-Bastenaken-Luik, 1 keer Ronde van Vlaanderen, 2 keer Ronde van Lombardije, 3 keer Milaan-San Remo en 4 keer Parijs-Roubaix. Enkel Eddy Merckx en Rik Van Looy slaagden er ook in om elk monument minstens 1 keer te winnen.

Meer dan 5 monumenten?

laatste (10 oktober)

Ronde van Lombardije: de

Het parcours van de Ronde van Lombardije – Il Lombardia in het Italiaans –wijzigde geregeld sinds de eerste editie in 1905. Wel kent het 2 constanten: de beklimmingen rond de Noord-Italiaanse meren en de helling naar de kapel van Madonna del Ghisallo. Vorig jaar reden de renners van Como – het stadje aan het gelijknamige meer –

Geregeld wordt de Strade Bianche genoemd als zesde monument. De Italiaanse wedstrijd bestaat nog maar sinds 2007, maar verwierf op korte tijd een haast mythische status. Daarvoor zorgen de vele grindwegen (‘strade bianche’ betekent ‘witte wegen’) en het heuvelachtige Toscaanse landschap.

Koken met slechts één pan of ovenschaal

Een verrassend smaakspel van zoet, hartig en romig. Eenvoudig, maar bijzonder!

Eén pan of ovenschaal en nul stress: dat belooft kookgoeroe

Pascale Naessens in haar nieuwste kookboek met 80 nieuwe gerechten, van ontbijt tot dessert. OKRA-magazine mag exclusief vier recepten publiceren. Smakelijk!

Recepten Pascale Naessens — Foto’s Roos Mestdagh, Lichtwaas

Gebakken appeltjes met rode biet en feta

werk: 15 minuten — gaartijd: 15 minuten

WAT HEB JE NODIG?

• 2 grote appels

• 2 gekookte rode bieten

• 100 ml room

• 150 g feta

• handvol pistachenoten (20 g)

• sap van ½ citroen

• ovenbestendige pan

HOE GA JE TE WERK?

1 Verwarm de oven voor op 180 °C.

2 Snijd de appels in kwarten, schil ze en snijd ze vervolgens nog eens in achtsten.

3 Snijd de rode bieten in gelijke maantjes. Bak de rode bieten samen met de appel in een royale scheut olijfolie.

4 Wanneer de appel en bieten gaar zijn, pers je een halve citroen erover uit en roer je alles voorzichtig om. Schik de stukken mooi in de pan met de gebruinde kant naar boven.

5 Giet de room langs de zijkant in de pan, zodat de bovenkant van de appels en bietjes droog blijft en de kleuren behouden blijven.

6 Kruid met zwarte peper en een heel klein beetje zout. Brokkel de feta erover en bestrooi met de pistachenoten.

7 Zet de pan nog 5 minuten in de oven. Serveer.

Gare gekoelde tomaat

met stracciatella

werk: 10 minuten — gaartijd: 10 minuten

WAT HEB JE NODIG?

• 3 grote tomaten

• 6 kerstomaatjes

• 6 zongedroogde tomaatjes (in olie)

• 150 g stracciatella-kaas

• handvol amandelschilfers

• verse groene kruiden (voor de afwerking, bv. tijm)

• peterselie-olie (optioneel)

• ovenschaal

HOE GA JE TE WERK?

1 Verwarm de oven voor op 180 °C.

2 Halveer de grote tomaten. Snijd het witte, harde gedeelte weg en maak kruislings een inkeping in het vel. Leg ze met de snijkant naar

beneden in een ovenschaal en leg de amandelschilfers ernaast. Giet een beetje olie over de tomaten en zet ze 10, maximaal 15 minuten in de oven. We willen ze een beetje gaar, niet helemaal plat. Laat de tomaten afkoelen en verwijder het vel.

3 Leg drie halve tomaten per persoon op een bord of plankje (met de bolle kant naar boven). Schik er wat stracciatella over en leg er gehalveerde kerstomaatjes en fijngesneden zongedroogde tomaatjes bij.

4 Werk af met de gebruinde amandelschilfers, olijfolie of peterselie-olie en wat vers groen (ik gebruikte tijm).

Geniet van deze comfortschotel vol smaak en voedzame ingrediënten.

Courgetterolletjes met pittig gehakt in tomatensaus

werk: 20 minuten

— gaartijd: 45 minuten

WAT HEB JE NODIG?

• 300 g gehakt

• 1 grote courgette

• 1 blik tomatenblokjes

• 50 g emmentaler

• 2 sjalotten

• 2 teentjes knoflook

• 1 eetlepel rode currypasta

• 2 eetlepels tomatenpuree

• kleine ovenschaal van ca. 20 cm diameter

HOE GA JE TE WERK?

1 Zet de oven aan op 180 °C. Giet het blik tomaten in een fijne zeef en laat het overtollige vocht uitlekken.

1 Snijd de sjalotten en knoflook fijn en meng ze door het gehakt, samen met de currypasta en tomatenpuree. Breng op smaak met peper en zout.

1 Snijd dunne plakjes van de courgette. Dit gaat heel makkelijk met een dunschiller.

1 Giet de uitgelekte tomaten in een kleine ovenschaal, voeg een scheutje olijfolie toe en kruid met peper en zout. Roer door elkaar.

1 Rol wat gehakt in een courgetteplakje en zet het rechtop in de tomatensaus. Plaats de grote rolletjes in het midden en de kleine langs de buitenkant. Geen zorgen als het er wat rommelig uitziet, tijdens het bakken trekt alles mooi samen. Zet de schaal in de oven. Rasp na 30 minuten de kaas erover en zet de schaal nog eens 15 minuten in de oven.

Een verrassende hartige taart met een krokant laagje.

Krokante champignontaart met amandel en kaas

werk: 10 minuten — gaartijd: 25 minuten

WAT HEB JE NODIG?

• 400 g gemengde paddenstoelen (kastanje, shiitake, oesterzwam)

• 130 g emmentaler

• 30 g amandelschilfers

• 2 sjalotjes

• 1 knoflookteentje

• bosje bieslook

• 1 eetlepel zure room

• handvol rucola

• ovenbestendige pan van ca. 22 cm diameter

HOE GA JE TE WERK?

1 Verwarm de oven voor op 180 °C.

2 Snijd de paddenstoelen in plakjes en hak de knoflook en sjalot fijn. Doe in een pan met een klontje boter. Kruid met peper en zout. Bak de paddenstoelen 8 tot 12 minuten op middelhoog tot hoog vuur tot ze hun vocht volledig hebben afgegeven én weer droog en goudbruin zijn. Voeg de helft van de amandelschilfers de laatste 5 minuten toe.

3 Haal de pan van het vuur. Snijd de bieslook fijn. Roer de helft van de kaas en de bieslook door de paddenstoelen. Bestrooi met de resterende kaas en de rest van de amandelschilfers. Besprenkel met een beetje olijfolie.

4 Zet de pan in de oven en bak 10 minuten of tot de bovenkant goudbruin en krokant is.

5 Werk af met de zure room en wat rucola. Serveer meteen.

‘Eén pan’ van Pascale Naessens is uitgegeven bij Uitgeverij Lannoo.

Kijk op pagina 55 van dit OKRAmagazine en win een exemplaar van het boek.

WIE IS DE M/V/X ACHTER DE OKRAVRIJWILLIGER?

DEZE KEER: MARC SANTON UIT BEVEREN-WAAS

“Naast vrijwilligerswerk voor natuur en dieren, miste ik nog iets: mensen”

Tekst Nona Heremans — Foto Malumax Photography

Naam: Marc Santon

Geboorteplaats & -datum: BeverenWaas, 30 mei 1958

Burgerlijke staat: gehuwd, geen kinderen

Woont al 35 jaar in Beveren, voordien in Melsele

Professioneel

leven: werkzaam bij koekjesfabriek LU

Huidige rol bij

OKRA: teamlid en voorzitter

OKRA Academie

Hobby’s naast

OKRA: reizen, lezen, wandelen, schaken met pc

“Ik ben al 30 jaar vegetariër, het enige waar ik spijt van heb is dat ik het niet eerder werd.”

Wat is je klein gelukje of welke kleine alledaagse dingen maken je blij? Elke dag samen wakker worden met mijn vrouw Berlinda en dingen doen die we graag doen, zonder verplichtingen. We zijn al 35 jaar samen en leerden elkaar kennen op het werk. We werkten allebei voor koekjesfabriek Lu, zij bij de afdeling inpak en ik bij de afdeling crèmebereidingen. Onze eerste date was de film De Kollega’s maken de brug — toepasselijk. Als we een moment vrij zijn en het mooi weer is, trekken we er graag samen op uit. Zo gingen we afgelopen week nog twee dagen naar Maldegem, gewoon omdat het kan.

Wat is de beste herinnering aan je jeugd?

De vrijheid die ik van thuis kreeg: kaarten op café tot een stuk in de nacht, een auto op mijn 18e, en vliegtuigreizen met Beveren naar Europese voetbalclubs. Toen Beveren de eerste keer op Europees niveau speelde, mocht ik van mijn vader mee naar de wedstrijd in Noord-Ierland. Later reisde ik ook mee naar wedstrijden in Italië, Spanje en het toenmalige Joegoslavië. Na een omgekochte wedstrijd op topniveau besloot ik niet meer naar matchen te gaan, al blijf ik nog steeds een fan.

Wat zijn je drie grootste levenslessen (en waarom)?

Geniet van het leven, morgen kan het voorbij zijn. Probeer lief te zijn voor je medemens, ook al is dat niet altijd gemakkelijk. En heb respect voor de natuur en de dieren. Dankzij mijn vrouw ben ik al 30 jaar overtuigd vegetariër. Vroeger at ik twee keer per dag warm

en was ik zot op paling in ’t groen. Van de ene dag op de andere besloten we vegetariër te worden, en het enige waar ik spijt van heb, is dat ik het niet eerder werd.

Waarom ben je vrijwilliger bij OKRA? Ik ben Mooimaker in onze wijk en ruim zwerfvuil en sluikstort op. Daarnaast ben ik chauffeur bij Wildlife, waar ik dieren ophaal die te jong, gekwetst, ziek of in nood zijn. Maar naast vrijwilligerswerk voor natuur en dieren miste ik nog iets: mensen. Toen er in het bestuur van onze OKRA-afdeling verschillende vrijwilligers wegvielen, besloot ik me aan te sluiten. Vooral het uitstippelen van onze dagtrips is mijn ding. We gaan op stap in heel België en Nederland, van het Pijpen Tabaksmuseum in Sint-Niklaas tot een lezing over Istanboel in Nieuwpoort en een bezoek aan Kazerne Dossin in Mechelen.

Je mag op diner bij eender welke persoon (levend of dood). Wie kies je? Anne Frank. Ze staat symbool voor de waanzin die er nog steeds heerst op onze aardbol. Samen met mijn vrouw hebben we haar levensloop gevolgd tijdens verschillende reizen: geboren in Frankfurt, verhuisd naar Amsterdam op het Merwedeplein, daarna naar de Keizersgracht waar ze helaas door verraad werd opgepakt. Vervolgens naar Westerbork, daarna Auschwitz-Birkenau en tenslotte Bergen-Belsen, waar ze samen met haar zus Margot aan tyfus overleed. Dat ik haar dagboek meermaals heb gelezen, staat buiten kijf. Ik heb veel bewondering voor een gewoon meisje dat niets anders kon doen dan haar ervaringen neerschrijven.

DE BELG HOUDT VAN BOTERHAMMEN

“Brood is alledaags, maar niet banaal”

De erkenning van de Belgische broodcultuur is een pluim op de hoed van alle mensen die zich er al jaar en dag voor inzetten.

Gebruiken en gewoonten zijn van alle tijden. Sommige verdwijnen, andere blijven lange tijd deel uitmaken van ons leven. En bepaalde tradities kennen zelfs een tweede leven. In deze rubriek houden we elke maand een springlevende traditie tegen het licht. Deze keer: de broodcultuur.

De meeste Belgen eten dagelijks of bijna dagelijks brood, vaak twee keer per dag.

Brood op bepaalde sleutelmomenten en in het kader van tradities is erg Belgisch. Denk maar aan het brood bij de rouwmaaltijden, de worstenbroodjes op Verloren Maandag, de Sinterklaaskoeken (op de foto), de krakelingenbroodjes in Geraardsbergen.

Pistolets op zondag, een gevulde brooddoos of een belegd broodje, de dagelijkse boterhammen: brood is heel sterk ingeburgerd in ons voedingspatroon. De Belgische broodcultuur kende doorheen de jaren best wat veranderingen, maar staat nog steeds overeind.

Tekst Matthias Van Milders — Foto’s Bakkerijmuseum Veurne en Tartine et Boterham vzw

(La Boulangerie Normande)

Na vlees vormen brood en graanproducten de voedingsgroep waaraan de gemiddelde Vlaming het meeste geld uitgeeft. Dat blijkt uit het huishoudbudgetonderzoek van statistiekbureau Statbel. Ons dagelijks brood is ons dus wel wat waard, al waren er doorheen de tijd wel stevige verschuivingen in het budget, weet Chantal Bisschop, stafmedewerker immaterieel erfgoed bij het Centrum Agrarische Geschiedenis. “Vandaag besteden we ongeveer 1 procent van het gezinsbudget aan brood. Daarvoor krijgen we 10 procent van ons calorieenpakket. Maar in het midden van de 19e eeuw ging maar liefst 30 procent van het gezinsbudget naar brood, goed voor 60 procent van de calorieën.”

“Het kantelpunt situeert zich in de jaren 1870. Toen deed de massale invoer van goedkoper graan uit onder meer Verenigde Staten en Oekraïne de graan- en dus ook de broodprijs sterk dalen. Mensen hadden geld over voor andere zaken en het eetpatroon veranderde. Voordien bakten armere mensen op het platteland één keer per week een roggebrood waarvan ze de rest van de week moesten eten. De lagere broodprijzen maakten het toen hoger aangeschreven wit brood bereikbaar voor meer mensen. Grotere, industriële bakkerijen kwamen op en die productie in massa zorgde voor een verdere prijsdaling. Vanaf de late jaren 60 van de vorige eeuw werd bruin en volkorenbrood stilaan weer populairder. De laatste jaren zien we een sterk hernieuwde interesse voor zuurdesembrood, lokaal geproduceerd graan of oude graansoorten. Dat is

helemaal anders dan vroeger, toen bruin brood als armemensenkost werd gezien. Over het algemeen hebben we vandaag een heel divers, gevarieerd broodaanbod.”

Je spreekt van de Belgische broodcultuur. Wat houdt die precies in? Chantal Bisschop: “Broodcultuur bestaat uit verschillende elementen: het brood in al zijn vormen, de mensen die het bakken, de passie van de bakkers en hun vakmanschap. Maar ook de consumenten die het brood eten, maken de broodcultuur. En verder gaat het over de grote symbolische en culturele waarde van brood, zowel ons dagelijks brood als het brood op sleutelmomenten. Brood verbindt mensen, generaties en culturen. Tegelijk is onze verhouding tot dat brood ook heel persoonlijk.”

“Net zoals bij heel veel andere culturele zaken zijn er uiteraard verschillen tussen onze landsdelen. Maar onze Belgische broodcultuur heeft in vergelijking met buitenlandse broodculturen toch wel een aantal typische kenmerken. Het zondagse ontbijt – onlangs nog genomineerd als lievelingskost door Dagelijkse kost en Radio 1 – wordt daarbij door iedereen genoemd. De meeste Belgen eten ook dagelijks of bijna dagelijks brood, vaak twee keer per dag.”

“Brood op bepaalde sleutelmomenten en in het kader van tradities is ook erg Belgisch. Denk maar aan het brood bij de rouwmaaltijden, de worstenbroodjes op Verloren Maandag, de Sinterklaaskoeken, de krakelingenbroodjes in Geraardsbergen. Veel Belgen houden

van de heerlijke baguettes en de Franse viennoiserie tijdens hun vakantie. Toch verlangen ze na een tijdje vaak weer naar een goed Belgisch brood. Pas als we het missen, zien we de betekenis van ons dagelijks brood. Het is ook opmerkelijk hoeveel spreekwoorden en gezegdes wij kennen waarin brood wordt vermeld. Brood is letterlijk ingebakken in onze cultuur.” (lacht)

Brood heeft ook een intercultureel aspect: broden uit verschillende eetculturen kan je vandaag makkelijk vinden. Kan brood ook een verbindende betekenis hebben?

“We kennen inderdaad brood dat zijn oorsprong heeft in verschillende religies en culturen. Daarom zeg ik altijd: de broodcultuur is immaterieel erfgoed in Vlaanderen, en geen Vlaams immaterieel erfgoed. Vandaag zijn ciabatta, naan of Turks brood sterk ingeburgerd, maar dat was natuurlijk niet altijd zo. Onze eetcultuur volgt de golven van de migratie. Met de komst van de Italiaanse mijnwerkers kwamen de Italiaanse producten, restaurants en winkels. En dat geldt ook voor migranten uit andere landen. Onze maatschappij is steeds in verandering. Mensen brengen hun cultuur mee. Ook als ze hier inburgeren, behouden ze een stukje van hun eetcultuur. Dat zie je aan de vele gespecialiseerde voedingswinkels en bakkerijen.”

“Eten kan mensen verbinden. Een Turks brood ziet er wat anders uit dan een lang grijs, en het smaakt ook anders. Maar het is wel heel herkenbaar als brood. Brood kan een heel laagdrempelige manier zijn om te variëren in je eetpatroon en een andere »

Drie bakkers en een bakkersknecht poseren in het bakkersatelier van bakkerij Houtteman in Tielt.

eetcultuur te leren kennen. Je kan typisch Vlaamse soep eten met een Turks brood. “

Goed brood krijgt veel aandacht, maar toch daalt het aantal warme bakkers in ons land. Hoe komt dat? “Het verschil tussen brood in de supermarkt en bij de bakker was vroeger veel groter. Vandaag kan je in veel supermarkten ook kwalitatief brood vinden. Bovendien is bakker een zwaar beroep met veel nachtwerk. En ook andere kleine bedrijven hebben het vandaag moeilijk. Eigenlijk volgen de warme bakkers de maatschappelijke economische evolutie.”

“In de coronatijd nam de aandacht voor goed brood heel sterk toe en zag je een enorme hype van thuisbakken. Toen voelde je dat de broodcultuur niet alleen leeft bij de bakker en in de wachtrij op zondag, maar ook in gemeenschappen van hobbybrood-

bakkers. Ik zie nieuwe bakkers, die vaak niet uit een bakkersfamilie komen. Met een vernieuwde goesting en energie, en soms ook met een andere aanpak, komen zij de bakkerijwereld binnen. Bepaalde, vaak nieuwe bakkerijen specialiseren zich, bijvoorbeeld in volkoren-, meergranen-, bio- en zuurdesembrood. Dat brood is vaak een stuk duurder en dreigt een elitair product te worden. Voor veel mensen is het niet bereikbaar.”

De Belgische broodcultuur werd vorig jaar erkend als immaterieel erfgoed. Wat betekent die erkenning voor de broodcultuur?

“Het is een symbolische, maar ook erg belangrijke waardering. Het is een pluim op de hoed van al die mensen die zich al jaar en dag inzetten voor onze broodcultuur. Die cultuur staat hiermee in de kijker. Zo vergroot het bewustzijn en groeit de waardering voor onze broodcultuur. En zo ont-

staan nieuwe kansen voor educatie en de duurzame ondersteuning van het ambacht. Ik merk ook dat het zorgt voor meer trots op ons brooderfgoed, zowel bij de professionele bakkers als bij de consumenten. Brood is dan wel alledaags, maar zo banaal is het toch ook niet.”

De broodcultuur lijkt ook wel wat onder druk te staan omdat brood niet zo gezond zou zijn. Sommige mensen mijden koolhydraten. Is dat een tendens in ons eetpatroon?

“Ik zie dat toch meer als een media-trend dan een echte tendens. Er zijn inderdaad dieettrends zonder brood, maar die berusten niet altijd op wetenschappelijke studies. Men komt soms naar buiten met niet bewezen, verkeerde of onvoldoende genuanceerde informatie over brood. Zo gaan sommige mensen inderdaad denken dat brood niet zo goed is voor de gezondheid, terwijl brood net wel vrij gezond is. Het past in een gezond voedingspatroon, zeker de bruine, rijkere broden. Bovendien is er een gestegen aandacht voor lokale en oude graansoorten die gezonder of beter verteerbaar kunnen zijn. Laten we het maar bekijken met wat gezond boerenverstand. Brood verschaft ons goede, goedkope calorieën. Het is basisvoedsel in onze eetcultuur, net als op vele andere plaatsen in de wereld.”

Hoe zie jij de toekomst van de broodcultuur?

“Ik denk en ik hoop dat de erkenning van onze broodcultuur als immaterieel erfgoed zorgt voor een positieve golf en voor waardering van de diversiteit binnen die broodcultuur. Ik ga ervan uit dat iets dat zo – en ik gebruik het woordje weer – ingebakken zit in ons, niet zomaar verloren kan gaan. Waarschijnlijk zal onze broodcultuur verschillende richtingen uitgaan, maar ik zie wel een levendige toekomst als die cultuur in beweging blijft.”

DE RAMP MET DE HERALD OF FREE ENTERPRISE

In zijn nieuwste boek ‘De jaren 80’ blikt journalist Frank Van Laeken terug op een decennium aan historische gebeurtenissen. Denk aan de mijnsluitingen, jeugdwerkloosheid, het gat in de ozonlaag, en Reagan, Thatcher en Martens. Maar ook drama’s: het Heizeldrama, de CCC, de Bende van Nijvel en hongersnood in Ethiopië. In deze voorpublicatie in OKRA-magazine neemt hij de lezers mee naar 1987, meer bepaald 6 maart ’s avonds, het vertrek van de Herald of Free Enterprise uit de haven van Zeebrugge.

Een samenloop van omstandigheden, zo zou je het kunnen noemen.

Op vrijdag 6 maart om vijf over zeven ‘s avonds verlaat de Herald of Free Enterprise de haven van Zeebrugge, met aan boord 80 bemanningsleden, 459 passagiers, 81 personenwagens, 3 bussen en 47 vrachtwagens. Zeven jaar eerder is het roll-on-roll-off autoveer van net geen 132 meter lang en ruim 23 meter breed in de vaart gebracht. Er is plaats voor 1300 passagiers, overladen is het schip dus niet wanneer het richting Dover afvaart. Het klinkt als “business as usual”. Engels is trouwens ook de voertaal aan boord, het zijn vooral Britten die terugkeren naar eigen land na een toeristisch uitstapje.

Er zit haast achter, het schip is te laat vertrokken en wil wel op tijd arriveren. Een boegdeur staat nog open, maar dat gebeurt wel vaker bij het vertrek: zo kunnen de uitlaatgassen op het autodek wat wegwaaien, de ventilatiesystemen zijn onvoldoende krachtig om dat aan te kunnen. Op volle zee wordt die deur gesloten.

Dan loopt het mis. Het schip loopt naar stuurboord uit koers en de uitgevoerde correctie daarop zorgt ervoor dat de boeggolf vooraan te groot wordt. Door een foute ballastverdeling – te veel gewicht aan de voorzijde – stroomt het water door de openstaande deur binnen. Daar komt nog bij dat de communicatie tussen de hogere kaders en de andere medewerkers aan boord gebrekkig is.

Om 19.24 uur, 19 minuten na vertrek, kapseist het schip van Townsend Thoresen, het bekende overzetbedrijf dat nog maar twee maanden eerder overgekocht is door P&O Ferries, op ongeveer een kilometer van de Belgische kust. Het wassende water wint.

Het verslag in Het Laatste Nieuws van de volgende ochtend is nog in de voorwaardelijke wijs opgesteld. “De eerste berichten wezen erop dat niet alleen een grootscheepse reddingsoperatie op gang kwam met zowat 20 boten. Maar ook snel kwamen er berichten over mensen die in het water lagen.” “Alle ziekenwagens uit de provincie West-Vlaanderen werden opgeroepen naar de kust.” “Iets na 21u bleek het schip volledig gekapseisd te zijn maar ondersteboven te blijven drijven dankzij een luchtbel in het vaartuig. In het schip zitten naar vermoed wordt honderden mensen ingesloten.” “De Luchtmacht heeft alle beschikbare helikopters van de nabije vliegbasis te Koksijde ingezet.”

Voor een minuut-tot-minuutverslag is de Vlaamse nieuwskijker die dagen aangewezen op vliegende reporter Reddy De Mey, een jongen van de kust. In een live-interview tijdens een extra journaaluitzending stelt anker Bavo Claes – zonder stropdas! – kritische vragen aan staatssecretaris voor Milieu Miet Smet en minister van Verkeerswezen Herman De Croo. De excellenties excelleren in het geven van nietszeggende antwoorden, waarop Claes blijft

doorvragen. Dat komt hem op felle kritiek te staan in regeringskringen.

Hoofdredacteur Lucien Boussé verdedigt de aanpak van Claes. “Uiteindelijk heeft die journalist dezelfde indringende vragen gesteld die ‘s anderendaags in de commentaren van de meeste kranten terug te vinden waren.”

De raad van bestuur van de brt dringt er bij de directie wel op aan om Claes te sanctioneren. De brt-top heeft het over een “beschuldigende en inquisitoire toon”.

De kranten rukken met man en macht uit naar Zeebrugge, dat levert zeer gedetailleerde verslagen op. “Toen ik omstreeks 23u in het gekantelde schip doordrong tot de bar, dreven daar, tien meter dieper, een groot aantal opvarenden rond gehuld in zwemvesten,” vertelt korporaal-duiker Guy Brunet van het 40ste smaldeel van de basis in Koksijde in Het Laatste Nieuws. “Een viertal passagiers zat veilig op het droge, bovenop een barkast. Toen ik voorstelde ze in veiligheid te brengen, wezen ze dit aanbod af. Ik moest eerst de anderen meenemen, maakten ze me duidelijk”.

Eerste sergeant-majoor Yves Peperstraete van de luchtmachtbasis Koksijde: “Ik was aan het zoeken en luisteren in het wrak, toen ik plots lawaai hoorde. Ik sloeg een raam in en beantwoordde de noodsignalen door met mijn bijl op de wand te kloppen. Ik daalde langs een ladder in het ruim, kroop over een wand en kwam in een gang terecht waar zich de toiletten bevonden. Een Britse vrachtwagenchauffeur zat in een van de wc’s opgesloten.”

Die Britse vrachtwagenchauffeur, Brian Simsons, wordt als laatste overlevende van boord gehaald. “We hebben daar dan zeven uur gestaan, tot onze borst in het water. Ongelooflijk wat toen allemaal gezegd is geweest om elkaar wat hoop te geven.”

“Kapitein was bloednuchter” meldt Het Laatste Nieuws nog. De man, de 46-jarige David Lewry, overleeft de ramp. De bootsman, die verantwoordelijk is voor het sluiten van de boegpoorten, wordt in shocktoestand opgenomen in een ziekenhuis. Eerst geeft hij zichzelf de schuld van de ramp, later ontkent hij dat gezegd te hebben.

“Due to an accident in the port first sailing to Dover is 1900 hrs”, staat de dag na de ramp op een bord bij de vertrekplaats van de schepen te lezen. “De rederij Townsend Thoresen hoopt de verongelukte Herald of Free Enterprise opnieuw in gebruik te kunnen nemen,” zegt de woordvoerder van het bedrijf kort daarna.

De Britse premier Thatcher dankt intussen het Belgische volk en de Belgische regering voor de hulpoperatie. “De kwaliteit van de medische zorgen en van de humanitaire steun aan de geredden had niet beter kunnen zijn.”

Precies een maand na de ramp wordt het wrak van de Herald rechtgetrok-

ken. Nu begint het leegpompen en het bergen en identificeren van de slachtoffers. “Bergers (…) staren in ontzetting toe hoe plots twee benen en een verwrongen lichaam in een raamopening verschijnen,” noteert een ijverige reporter van Het Laatste Nieuws. “Het zal zeer zwaar zijn, maar we zullen ons werk doen, net zoals bij de ramp zelf,” belooft duiker Philip Mares.

“De bergers moeten dan priemen gebruiken om de slachtoffers in de blubber te zoeken. Zelfs de meest stoere zeebonken, zelfs de Britse duikers die de gruwel van de Falklandoorlog nog niet vergeten zijn, volbrengen hun taak soms met een krop in de keel, gegrepen door de emotie.”

Zeven weken na de ramp wordt de Herald of Free Enterprise de haven van

Zeebrugge binnengesleept. Eind juli wordt kapitein Lewry voor één jaar geschorst. Tweede gezagvoerder Leslie Sabel en bootsman Mark Stanley wacht een schorsing van twee jaar. Een Britse onderzoekscommissie acht rederij Townsend Thoresen, die inmiddels van naam is veranderd en P&O European Ferries Ltd. heet, over de hele lijn verantwoordelijk.

De Ha! van Humo gaat eind 1987 naar Bavo Claes. Het nieuwsanker draagt voortaan wel een das als hij het journaal presenteert.

(Op 19 oktober 1990 spreekt het Criminal Court in Londen de kapitein, de eerste officier en de man die de boegdeuren had moeten sluiten vrij. Tot grote ontzetting van de nabestaanden van de 193 slachtoffers van de scheepsramp.)

Uit ‘De jaren 80. Van wanhoop naar hoop’ van Frank Van Laeken, uitgegeven door Pelckmans.

Kijk op pagina 55 van dit magazine en win een exemplaar van het boek.

Proeven van een stukje IJsland en Schotland

Het ‘varend hotel’ brengt je op de mooiste plekjes

Midden 2025 mocht ik een week meevaren met een cruiseschip dat vanuit Reykjavik (IJsland) via de Schotse kust en Dover naar Rotterdam voer. De andere opvarenden waren een week eerder al vertrokken in Rotterdam, om via Noorwegen en enkele havens in IJsland halverwege hun reis in Reykjavik aan te komen. Daar ging ik aan boord van de Nieuw Statendam, een schip van Holland America Line.

Hallgrimskerk in Reykjavik

Op het dek kan je genieten van zon, water en prachtige landschappen

Zoonlief vervoegt me in Reykjavik na zijn fietstocht van een week door een deel van IJsland. Voor we de wijde zee opvaren, gaan we op verkenning in de stad. De Hallgrimskerk (1986) trekt al van ver de aandacht. Het is het hoogste kerkgebouw van IJsland. De Lutherse kerkleiders wilden de rooms-katholieke kathedraal overtreffen. De naam van de kerk verwijst naar hymneschrijver Hallgrimur Pétursson (1614-1675). De opvallende architectuur is geïnspireerd op basaltpartijen, bergen en gletsjers. Op het plein ervoor staat het standbeeld van Leif Eriksson, zoon van Erik de Rode, de vermoedelijke eerste Europese kolonist van Noord-Amerika.

De Zonnevaarder

In het indrukwekkende concert- en congrescentrum Harpa kan je vrij binnenlopen. Doen als je in Reykjavik bent! De bouw begon in 2006, maar door de kredietcrisis die IJsland keihard trof, werden de werken stilgelegd. Het leek erop dat de bouwput een gapende wonde zou blijven, maar het prestigieuze gebouw werd in 2011 toch voltooid. Harpa kreeg de prijs voor eigentijdse architectuur van de Europese Unie.

Een van de grootste toeristische trekpleisters is The Sun Voyager, of Zonnevaarder. De stalen sculptuur van een schip werd gemaakt naar aanleiding van het 200-jarig bestaan van Reykjavik in 1986. Het is geen Vikingschip zoals velen denken, maar een droomschip en ode aan de zon. De kunstenaar omschreef het als “de belofte van onontdekt gebied, een droom van hoop, vooruitgang en vrijheid”.

Wat verderop langs de kust treffen we een groene heuvel midden een industrieterrein. Via een pad dat zich rond de bolvormige heuvel slingert kom je bij een drooghut voor vis. Dit verrassend landmark is van Olöf Nordal.

We trekken het centrum in. Naar het park met grote vijver, een openluchttentoonstelling met foto’s van Reykjavik vroeger en nu, de winkelstraten, ... We gaan opwarmen in een gezellig koffiehuis, hartje zomer is het hier best fris.

Dorp onderbedolven lava

De volgende ochtend legt het schip aan bij Heymaey, het enige bewoonde eiland van de eilandengroep Vestmannaeyjar, ontstaan door vulkanische activiteit. De gids die hier geboren en getogen is, neemt ons mee door en over een landschap gedomineerd door lava. Bij een uitbarsting van de Eldfell (vuurberg) in 1973 ontstond een 1600 meter lange spleet in de aarde waar lava uitstroomde die een groot deel van het dorp bedolf. De nieuwe dorpskern werd iets verderop heropgebouwd. Heel indrukwekkend dat lava-landschap, zeker als je weet dat er huizen en straten onder zitten. De uitbarsting gebeurde onverwacht, ‘s nachts. Als bij wonder vielen er geen doden. De hele vissersvloot lag in de haven vanwege een zware storm en werd ingezet voor de evacuatie. In een putje in het lava kan je de warmte nog voelen. Zoveel jaren na datum, op amper dertig centimeter diepte.

De verwoesting van het dorp door de Eldfell wordt wel eens een hedendaagse versie van Pompeii

genoemd, de Italiaanse stad die in het jaar 79 onder as van de Vesuvius werd bedolven.

Kleurrijke papegaaiduikers

Op Heymaey verblijven in de zomer acht miljoen puffins of papegaaiduikers. Als je een eindje wandelt (of een taxi neemt) naar hun leefgebied krijg je de zwart-witte vogels met oranje bek zeker te zien. Als het donker wordt vliegen baby-puffins het dorp in omdat ze het licht van de lantaarnpalen verwarren met maanlicht. Bewoners nemen ze dan mee naar huis en laten ze de volgende dag weer vrij. Later op de reis krijgen we – turend over de reling - nog enkele puffins in het vizier.

Dag op zee

Tijdens de oversteek van IJsland naar Schotland vertoeven we een volle dag op zee. Zwemmen in buiten- of binnenzwembad, naar de sauna of een van de concerten, workshops, lezingen en elke avond een groot optreden … op zo’n zeedag hoef je je zeker niet te vervelen. Heel boeiend is de lezing over de geschiedenis van Holland America Line. Of hoe schepen die mensen naar Amerika brachten om er een nieuw leven op te bouwen evolueerden tot de moderne cruiseschepen.

Kooplustigen kunnen hun hart ophalen in de shops, er worden films vertoond en er valt op elk moment van de dag wel iets te eten en te drinken in deze all-in formule. Ik waag me aan een accupunctuursessie. Niet echt mijn ding én duur die extra’s, maar zo heb ik het toch ook eens meegemaakt. Ook zonder je portemonnee boven te halen kom je op een cruise niets »

“Ruige landschappen, pittoreske havens en eeuwenoude relicten gehuld in mysterie.”

tekort, integendeel. Er zijn de gevarieerde buffetten én eetgelegenheden inbegrepen in de prijs. Voor een aantal exclusievere restaurants betaal je wel extra. Wij testen de rijsttafel in TAmarind uit, heel lekker.

Stenen cirkel ouder dan Stonehenge

De volgende ochtend gaan we aan land in Stornoway, op het schotse eiland Lewis en Harris. Omdat een cruiseschip niet in kleine havens binnen kan, legt die wat verder aan. Een shuttlebus brengt ons naar het centrum van de vissersplaats. Er worden heel uiteenlopende daguitstappen georganiseerd vanop de cruise, maar wij trekken op eigen houtje op verkenning op het eiland, met fietsen die we bij een lokale handelaar huren. Door het ruige landschap zonder bomen dat zo typisch Schotland is. We vragen ons af waar die oneffenheden

en uitstulpingen op de bodem vandaan komen, iets waar we later die dag antwoord op krijgen: turfwinning.

Onze eerste stopplaats is Callanish Stone Circle. Een van de best bewaarde neolitische monumenten van Schotland. De stenen werden meer dan 5000 jaar geleden opgericht, en zijn ouder dan het beroemde Stonehenge in Engeland.

Op naar Blackhouse Village, waar je een beeld krijgt van het authentieke eilandleven uit vervlogen tijden. Een soort Bokrijk van de streek met traditionele activiteiten in de huisjes en stallingen. Ook vandaag blijft het vuur in de blackhouses brandend, gestookt met turf. In een schuur komen we via foto’s, tekst én historisch videomateriaal alles te weten over turf dat hier in de streek alom ontgonnen werd.

Kleurrijk vissersdorpje

Volgende stop is de Broch in Dun Carloway. Broch heeft dezelfde stam als burg of burcht, of borg in het Noors. Het is een dubbelwandige, ronde stenen toren uit de ijzertijd, zoals je die alleen in Schotland vindt. Naar schatting zijn er een 500-tal Brochs. De toren zou 2000 tot 2500 jaar geleden gebouwd zijn. Naar de functie is het gissen. Ter verdediging? Om de status van de bewoners te etaleren? Bakens die de schepen veilig naar huis loodsten en waarschuwden voor naderende vijanden?

Wind en hoogteverschillen beginnen te wegen, mijn krachten laten het naar het einde van de tocht wat afweten en ik ben blij als we Stornoway weer binnenfietsen. Een ommetje via het kasteel kan er nog wel bij. Aan de bushalte blijkt de laatste shuttlebus vertrokken, het einduur hebben we domweg niet nagekeken. Dan maar te voet. Na een fikse avondwandeling gaan we aan boord. Een aperitief hebben we verdiend.

De ochtend erna brengt een heen-en-weer bootje ons aan land in Portree, een visserdorpje met pastelkleurige huizen tegen de kliffen op het eiland Skye. Je kan er een bewegwijzerde lusvormige wandeling van een drietal kilometer doen. Zoon heeft een uitdagender traject uitgezocht. Moeder wil niks missen en gaat mee. Het wordt een stevige klim over rotsen, met heel mooie uitzichten over het eiland en het blauwe water. Als zoon aan een splitsing nog hogerop wil, besluit ik niet meer te volgen. Op de terugweg kom ik schapen tegen. In Schotland leven meer schapen dan mensen en dat is hier op het eiland niet anders.

Leeds Castle en Canterburry

De laatste halte op Britse bodem is Dover. Daar sluiten we aan bij een excursie naar Leeds Castle en Canterbury. Op de bus krijgen we interessante informatie, verhalen en weetjes mee. Ter plaatse neemt de gids ons mee naar de belangrijkste bezienswaardigheden. Op eigen houtje zouden we op zo’n korte tijdspanne nooit zoveel gezien en gehoord hebben. We bezoeken Leeds Castle met audiogids en krijgen zo een geschiedenis van 900 jaar te zien en te horen. Na de koninklijke kamers in het oudste deel, komen we in de vertrekken van Lady Baillie. Zij transformeerde het interieur van het kasteel tot een twintigste eeuws luxe herenhuis waar ze tot haar dood in 1974 woonde. Rond het kasteel ligt 500 hectare aan parken en tuinen met een onder meer een doolhof en speeltuinen.

Canterburry aan de rivier de Stour is de zetel van de aartsbisschop van de Anglicaanse Kerk. In 1170 werd hier aartsbisschop Thomas Becket vermoord. Dat bracht een stroom van pelgrims naar de stad op gang en bood inspiratie voor The Canterbury Tales.

Canterbury overleefde de Reformatie, de Engelse Burgeroorlog en de bombardementen van de Tweede Wereldoorlog en staat op de UNESCO-werelderfgoedlijst omwille van de goed bewaarde middeleeuwse binnenstad. De Westgate Towers zijn de laatste overgebleven middeleeuwse stadspoorten. Voor een oase van groen en rust kan je de Dane John tuinen of de Franciskaanse tuin opzoeken.

Let ook op The Crooked House, een 17e-eeuws vakwerkgebouw dat helemaal scheef staat. Het heeft een rijke geschiedenis en is nu een boekenwinkel. Die avond varen we Dover uit met zicht op de witte kliffen. Terug naar het vasteland.

Wij voeren mee met www.hollandamerica.com

In Schotland leven meer schapen dan mensen

Niet te missen in april

EXPO

Onvergetelijk, 40 vrouwen om nooit meer te negeren

Wist je dat vrouwen een belangrijke rol speelden in de kunstwereld in onze streken, ook al tussen 1600 en 1750? Waarschijnlijk niet, want ze worden grotendeels genegeerd in de kunstgeschiedenis. Het MSK Gent spoorde voor tijdelijke expo Onvergetelijk kunstwerken op van meer dan 40 vrouwen uit die periode, want de invloed op de kunst in de Lage Landen is tot vandaag voelbaar. Nog te bezoeken tot 31 mei. Meer info: www.mskgent.be

BOEK Wat als we gewoon gaan?

Merijn Ruis gebruikte na zijn studie psychologie al zijn spaargeld zodat hij een jaar lang een experiment kon doen: elke dag doen waar hij blij van werd. Hij begon video’s te maken, liedjes te schrijven en presentaties te geven. In dat jaar ontdekte hij wat het echte geheim is voor een gelukkig leven: iets kunnen betekenen voor een ander. Tegenwoordig geeft hij vrolijke presentaties over de psychologie van een gelukkig leven op congressen, evenementen en festivals. Zijn missie? Zoveel mogelijk mensen op weg helpen naar meer geluk.

WANDELING

Kasteel van Groot-Bijgaarden

De22steeditievandelente bloemententoonstelling

Floralia Brussel in het Kasteel van Groot-Bijgaarden

Van 3 april tot 3 mei staat de 22ste editie van de lente bloemententoonstelling gepland. Een bloemrijk avontuur in het privépark van het kasteel van GrootBijgaarden. Tulpen, narcissen en hyacinten kleuren alle bloemperken en zorgen misschien wel voor de mooiste lentewandeling die je ooit hebt gezien. Meer dan een miljoen bloembollen werden er geplant voor deze editie. Tijdens de wandeling kan je genieten van bloementapijten onder eeuwenoude bomen, prachtige aangelegde bloemperken op het domein, het hart van rode tulpen en een kleurrijk labyrint.

Meer info: www.floralia-brussels.be

MUZIEK Antwerp Spring Festival

Van 20 tot 26 april verandert de Antwerpse Handelsbeurs in een concertzaal vol klank en verhalen. Tijdens het Antwerp Spring Festival ontmoeten componisten, stijlen en generaties elkaar onder het thema One World: van Mahler en Dvořák tot barok en zelfs bossa nova. Klassieke meesterwerken staan naast nieuwe creaties, gebracht door artiesten uit binnen- en buitenland in het historische decor van het oudste beursgebouw ter wereld. Een sfeervol muziekfestival voor wie zich graag laat onderdompelen in een bijzondere luisterervaring.

Meer info: www.antwerpspringfestival.be

MUSEUM Picture Perfect in BOZAR

Skinny jeans, ballerina’s of nektapijten: wat we als ‘mooi’ beschouwen, verschilt naargelang de tijd waarin we leven. Maar wie beslist eigenlijk wat mooi is en wat niet? Bozar neemt deze lente de fysieke schoonheid onder de loep. De tentoonstelling Picture Perfect toont fotografie en video van de jaren ’60 tot nu en laat zien hoe kuntenaars schoonheidsnormen vastleggen, maar vooral ook uitdagen. Nog te bezoeken tot 16 augustus.

Meer info: www.bozar.be

PODCAST

De kunst van het verdwijnen

Onze noorderburen verkozen de Vlaame podcast Kunst van het verdwijnen tot één van de beste podcasts aller tijden. Dat wil wat zeggen. Het was dan ook reikhalzend uitkijken naar het vervolg. Dat is sinds kort te beluisteren. Maker Bart Van Nuffelen vertrekt van een plek in Antwerpen en ontrafelt via verschillende tijdslijnen onder meer een bankroof, oorlogsverleden en hedendaagse criminaliteit. In het tweede seizoen reist hij naar de Verenigde Staten om verder te zoeken naar antwoorden en herinneringen. De reeks verweeft geschiedenis, misdaad en persoonlijke verhalen tot één groot luisterverhaal.

PODCAST De erfenis

Alles wat eindigt, laat iets na. Ieders leven is gebouwd op en doorweefd met verschillende erfenissen. Het woord ‘erfenis’ transporteert ons haast direct naar een muffig kantoor, waar over een grote mahoniehouten tafel gesprekken rollen over geld, bezit, erfrecht. Maar veel erfenissen worden niet aangekondigd in donkere kamertjes. Veel erfenissen staan niet helder opgelijst op wit papier.

In zes afleveringen vertellen de makers van podcastcollectief SCHIK verhalen van mensen die worstelen met de gevolgen van een nalatenschap, en daar iets aan proberen te doen. In hun kenmerkende meeslepende, betrokken en literaire stijl onderzoekt SCHIK alle manieren waarop de al dan niet zichtbare krachten van een erfenis zich door ons leven vlechten.

KUNSTENFESTIVAL

Een nieuwe leven

Professioneel marathonloper Michael Somers realiseerde in 2024 zijn grootste droom: zijn eerste Olympische marathon. Live op tv en met tranen in de ogen droeg hij deze prestatie op aan zijn doodzieke vader, zijn grootste fan, die drie dagen later overleed.

Amper zes maanden later kreeg Michael opnieuw een mokerslag. Door een sluimerende hartkwaal moest hij per direct en voor altijd stoppen met topsport. Alweer bleek hoe kwetsbaar het leven is. Het leven wijkt niet altijd voor onze dromen. Door dit harde vonnis verloor Michael zijn passie. Tot een nieuw leven hem een nieuw doel gaf.

Stormopkomst

Het speelse kunstenfestival STORMOPKOMST maakt op 26 april van het Genkse C-mine een creatieve speeltuin voor het hele gezin. Kinderen en volwassenen ontdekken samen installaties, performances en doe-activiteiten waarbij kijken, luisteren en meedoen centraal staan. Geen klassieke tentoonstelling, maar een vrolijke dag vol verbeelding en verwondering voor alle leeftijden. Meer info: www.stormopkomst.be

Kleine dromen vragen grote

steun.

Doe een gift

Organiseer een actie

Steun een actie

Kinderkanker heeft een grote impact op heel wat facetten van het gezinsleven. Met onze projecten proberen we de levenskwaliteit van het kind en het gezin te verbeteren, tijdens én na de behandeling. Ontdek meer op onze website www.kinderkankerfonds.be of scan de QR-code!

Steun ons in de strijd tegen kinderkanker.

Neem ons op in je testament

Speel & win

HORIZONTAAL 1 stierenvechter

6 paardentuig 12 metaal 13 half (in samenst.) 14 verliesgevend 17 Europese vrouw 19 intensive care 20 waanzin 22 per dag 23 mountainbike 24 iemand die bevreesd is 25 welke persoon 26 kunstmatige intelligentie 28 mijns inziens

29 rijksgrens 31 buislamp 32 ontroering 35 zeegod 38 deel v.e. naald 39 enzovoort 40 monddoek 43 kindermeisje aan huis 46 Koninklijke Landmacht 47 Chinese munt

48 laatste kwartier 49 hoger onderwijs 51 familielid 52 koolhydraat 54 spits 55 poste meridiem 57 tuinvogel 59 nikkel 60 hachelijk 63 cijferen 66 wartaal spreken

67 blokjesspeelgoed 68 eed 69 overgeleverd verhaal

VERTICAAL 1 fanaticus 2 periode

3 hebzuchtig begeren 4 duinvallei

5 Japanse papiervouwkunst

7 eetbare stengelplant 8 bijbelse vrouw 9 harde val 10 blauwwit metaal 11 kudde herten 15 daad 16 geniaal persoon 17 zeevogel 18 scherp 21 kilogram 27 geweldsdelict 30 manwijf 33 afgemat 34 snelle trein 36 opschudding

37 pistoolmitrailleur 40 traag persoon 41 bestanddeel 42 naam

43 voordat 44 snaarinstrument

45 riv. in Frankrijk 46 hardnekkig 50 mening 53 meester 56 graanpakhuis 58 triomf 61 riv. in Egypte

62 hemdsboord 64 houten wig

65 kloosterzuster

Oplossing maart

DAGBLAD

Oplossing kruiswoordraadsel april 2026

Schiftingsvraag: Op welke datum vieren OKRA-leden de zeventigste verjaardag van OKRA in de AFAS Dome in Antwerpen?

Bezorg ons de oplossing van het kruiswoordraadsel via wedstrijd@okra.be voor 25 april 2026. Vermeld je naam, adres, voorkeurprijs en het antwoord op de schiftingsvraag. De winnaars worden persoonlijk verwittigd.

Insturen via post kan ook: OKRA vzw, wedstrijd april 2026, PB 40, 1030 Brussel.

Tip: Je vindt het antwoord op de schiftingsvraag elders in dit OKRAmagazine.

Frankeer je brief zelf, maar een ongebruikte postzegel toevoegen om deel te nemen is niet langer nodig.

Los het kruiswoordraadsel op en win één van onderstaande prijzen.

• 5 exemplaren van ‘Roger’ van Filip Osselaer

• 5 exemplaren van ‘Eén pan’ van Pascale Naessens

• 5 exemplaren van ‘Ik ben geen racist, maar ...” van Meike Voom

• 5 exemplaren van ‘Alles is anders’ van Anja Peleman

• 5 exemplaren van ‘De jaren 80. Van wanhoop naar hoop.’ van Frank Van Laeken

SUDOKU

Vul de sudoku in door in elk blokje een cijfer van 1 tot en met 9 te schrijven. Let op: in elke rij, kolom en 3x3-blok mag elk cijfer maar één keer voorkomen!

Medewerkers OKRA-magazine april 2026

Ankie Beerten, Michiel Bronckaerts, An Candaele, Dominique Coopman, Karlijn De Haes, Peter Dhaese, Jurgen D’Ours, James Arthur Ghesquière, Els Hoebrechts, Eric Hulsmans, Fons Jacobs, Marijn Loozen, Ellen Ophalvens, Ivo Pauwels, Steven Reynders, Ingrid Samson, Kaat Soetermans, Mira Sissau, Eric Sohl, Kristof Vadino, Arno Vande Velde (Arnoleon), Katrijn Van Giel, Ellen Van Reybrouck, Lucie Van Hemelrijk, Karin Vanhoven, Frank Van Laeken, Hilde Van Malderen, Matthias Van Milders en Tom Van Welkenhuyzen.

Coördinatie en eindredactie Jurgen D’Ours

Vormgeving Ankie Beerten en Tom Van Welkenhuyzen

Reclameregie Trevi plus bvba, Katrien Lannoo, Meerlaan 9, 9620 Zottegem, 09 360 48 54, Katrien@treviplus.be

Druk Dessain Printing, Mechelen

Coverfoto James Arthur

Oplage 163 620 exemplaren

Verantwoordelijke uitgever Sonja Vertriest, Haachtsesteenweg 579, 1030 Brussel

Zonder schriftelijke toestemming van de uitgever mag geen enkele tekst of illustratie geheel of gedeeltelijk worden gereproduceerd. Advertenties vallen niet onder de verantwoordelijkheid van de uitgever.

Het meinummer verschijnt uiterlijk op 27 april 2026. Je kunt OKRA-magazine ook lezen via www.okra.be.

Contacteer magazine@okra.be over OKRA-magazine of secretariaat@okra.be voor een andere vraag. Via post: OKRA vzw, Haachtsesteenweg 579, 1030 Brussel.

LEKKER THUIS

Home cuisine zorgt voor een lekker, verse en gezonde

maaltijd aan huis, elke dag!

Wat doet Home Cuisine?

Home Cuisine brengt smaakvolle, gezonde en vers bereide gerechten gekoeld bij u aan huis. U hoeft ze enkel nog een paar minuutjes op te warmen in de microgolfoven en klaar. Maak zelf uw keuze uit onze ruime selectie van gevarieerde en evenwichtige dagschotels en keuzemenu’s. Een menu bestaat telkens uit een soep, een hoofdgerecht en een dessert en wordt gekoeld aan huis geleverd.

Waarvoor staat Home Cuisine?

Lekker en evenwichtig:

Onze menu’s worden steeds met de grootste zorg samengesteld en zijn afgestemd op de seizoenen. Ook de lekkerste klassiekers van de Belgische keuken vindt u erin terug.

Vers en gezond:

Met Home Cuisine geniet u telkens weer van een (h) eerlijke maaltijd. Geen smaakversterkers of bewaarmiddelen, maar altijd bereid met de meest verse ingrediënten.

Gemakkelijk:

U beslist zelf hoe vaak u bestelt, wanneer het wordt geleverd en wanneer u de maaltijden zal eten. Enkel nog een paar minuutjes opwarmen in de microgolfoven en klaar. Zo eenvoudig is dat!

Hoe bestellen?

U kunt ons bereiken via mail of gratis nummer 0800 19 020. Om uw persoonlijke wensen zo goed mogelijk te leren kennen, kunt u ons telefonisch of per e-mail vrijblijvend contacteren. We leggen de werking graag aan u uit.

INFO@HOMECUISINE.BE

WWW.HOMECUISINE.BE