OECD Multi-Dimensional Country Report 2018: Thailand (Initial Assessment Review, Thai version)

รายงานการทบทวนสถานการณ์ ประเทศไทยเชื่อมโยงหลายมิติ ระยะที่ 1 การประเมินสถานการณ์ ประเทศไทยโดยรวม การปฏิรูปโครงสร้ างเป็ นสิ่งจาเป็ นเพื่อสร้ างงานที่มีคุณภาพให้ มากขึน้ และขจัดความไม่ สมดุลของภูมิภาค อัตราการขยายตัวของรายได้ ต่อหัวของประเทศไทยเฉลี่ยอยูท่ ี่ร้อยละ 4.2 (PPP) ต่อปี ตังแต่ ้ ปี 2513 เป็ นต้ นมา ในปี 2559 รายได้ ตอ่ หัวของไทยคิดเป็ นสัดส่วนร้ อยละ 42 ของค่าเฉลี่ยกลุม่ ประเทศ OECD อย่างไรก็ตาม ประเทศไทยจาเป็ นต้ องเร่งอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจเพื่อบรรลุเป้าหมาย การเป็ นประเทศรายได้ สงู ภายในปี 2579 ซึง่ การบรรลุเป้าหมายนี ้จะต้ องดาเนินการปฎิรูป เชิงโครงสร้ างเพื่อเพิ่มศักยภาพทางเศรษฐกิจและให้ ประชาชนในวงกว้ างได้ รับประโยชน์จากการ พัฒนา (Inclusiveness) โดยการพัฒนาการศึกษาและการฝึ กอบรมทักษะแรงงานในทุกภูมิภาค การสนับสนุนนวัตกรรม การส่งเสริ มการแข่งขันภายในประเทศ การลดข้ อจากัดการค้ าข้ ามแดน และการเร่งลงทุนโครงสร้ างพื ้นฐานของภาครัฐ พร้ อมทังการสร้ ้ างความเข้ มแข็งให้ แก่ปัจจัยสถาบัน เพื่อสร้ างความเชื่อมัน่ ว่าการปฎิรูปสาคัญจะประสบผลสาเร็ จตามที่ระบุไว้ แผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (2560-2564) การเตรียมการและระดมทุนที่ดีขนึ ้ ในการคุ้มครองทางสังคมเป็ นปั จจัยสาคัญต่ อสังคมสูงวัยและแรงงานนอกระบบ

ความยากจนขันรุ ้ นแรงลดลงไปอย่างมากแต่ความเหลื่อมล ้ายังคงมีอยู่ ระบบประกันสังคม ที่ดาเนินการแบบแยกส่วนไม่เพียงพอที่จะคุ้มครองแรงงานนอกระบบและแรงงานกลุม่ เสี่ยงที่มีอยู่ จานวนมาก และผู้สงู อายุจานวนมากเสี่ยงที่จะกลายเป็ นผู้ยากจน ระบบประกันสังคมและบานาญ ที่ครอบคลุมเพิ่มขึ ้น จึงเป็ นสิ่งจาเป็ นต่อการเติบโตอย่างทัว่ ถึง แม้ การเงินภาครัฐในปั จจุบัน อยูใ่ นเกณฑ์แข็งแกร่ง แต่การเพิ่มขึ ้นของรายได้ อย่างค่อยเป็ นค่อยไปถือเป็ นสิ่งจาเป็ นเพื่อใช้ เป็ นทุน สาหรับจ่ายบานาญและค่าใช้ จา่ ยด้ านสุขภาพที่เพิ่มขึ ้นท่ามกลางการเพิ่มขึ ้นของประชากรผู้สงู อายุ อย่างรวดเร็วและการลดลงของกาลังแรงงาน การเพิ่มแรงงานในระบบให้ มากขึ ้นจะเป็ นทางออก สาหรับการขยายการคุ้มครองทางสังคมและเพิ่มรายได้ จากภาษี

การอนุรักษ์ ส่ งิ แวดล้ อมและการจัดการความเสี่ยงสาธารณภัยควรเป็ นสิ่งสาคัญอันดับต้ นๆ

การพัฒนาเศรษฐกิจส่งผลกระทบอย่างมากต่อสิ่งแวดล้ อม แม้ วา่ ในระยะที่ผ่านมาสถานการณ์ จะดีขึ ้นโดยเฉพาะด้ านการปลูกป่ า แต่ประเทศไทยยังต้ องยกระดับการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ เพื่อให้ เกิดการพัฒนาที่ยงั่ ยืน การขยายตัวของเมืองอย่างรวดเร็วสร้ างแรงกดดันต่อทรัพยากรน ้า และคุณภาพของน ้า ดังนัน้ การจัดการนา้ จึงต้ องมีประสิทธิภาพมากขึ ้นเพื่อลดความเสียหาย จากภัยแล้ งและน ้าท่วม ปริมาณขยะเพิ่มขึ ้นมากและส่วนใหญ่ยงั ขาดการจัดการที่ดี นโยบาย ลดก๊ าซเรื อนกระจกและตังรั้ บปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจาเป็ นต่อการตอบสนอง พันธกรณีที่นานาชาติเห็นชอบร่วมกันและลดความสูญเสียทางเศรษฐกิจและสังคม

Consult the full publication on line at http://dx.doi.org/10.1787/9789264293311-en.