140 × 210
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Το κορίτσι με τη μαργαρίτα
ISBN 978-618-205-234-1
Άννα Μιχαήλ Γιαβάση
Υ
πάρχουν τυχαίες συναντήσεις στη ζωή μας; Μάλλον όχι... Οι σοφοί μας λένε πως «Ούτε ένα φύλλο δεν πέφτει στη γη τυχαία». Η Γαλάτεια είναι η γυναίκα της διπλανής πόρτας. Βρίσκεται σε μια φάση της ζωής της όπου πολλά απωθημένα της παιδικής και εφηβικής της ηλικίας έρχονται να της χτυπήσουν την πόρτα. Σ’ αυτό προστίθεται και η συμβατική σχέση με τον σύζυγό της, και νιώθει να πνίγεται, να έχει ξεπεράσει τα όριά της. Στην κρίσιμη αυτή καμπή της ζωής της συναντά μια παράξενη γυναίκα, την κυρία Αγγελική, και όλα αλλάζουν. Μέρα με τη μέρα μπαίνει σε μια διαδικασία μεταμόρφωσης. Η κυρία Αγγελική θα την πάρει από το χέρι και θα την οδηγήσει σταδιακά στην αυτογνωσία, θα την κάνει να πιστέψει στον εαυτό της, να διώξει τα φαντάσματα του παρελθόντος και να πάρει τη ζωή της στα χέρια της. Αλλά η αληθινή μεταμόρφωση έρχεται όταν σιγά σιγά την οδηγεί στην εσωτερική της ολοκλήρωση, μυώντας τη στις αλήθειες της Εσωτερικής Φιλοσοφίας, για να αρχίσει ένα συναρπαστικό ταξίδι στα κατάβαθα του «είναι» της, που θα τη φέρει σε γνωριμία με την εσωτερική της υπόσταση, την ίδια την ψυχή της, το περίφημο «Γνώθι σαυτόν». Και τότε θα μπει ο έρωτας στη ζωή της. Ένας έρωτας καρμικός, που η ψυχή της θα τον αναγνωρίσει, ένας έρωτας που θα την ολοκληρώσει ως γυναίκα, ως ανθρώπινη ψυχή. Το βιβλίο αυτό είναι μια προσπάθεια να δοθούν απαντήσεις σε ερωτήματα όπως: Ποιος είμαι; Από πού έρχομαι; Πού πάω; Υπάρχει θάνατος; Τι είναι το κάρμα; Κυρίως όμως ποιος ο ρόλος της Φιλοσοφίας στη σημερινή εποχή και τι απαντήσεις έχει να δώσει στις αγωνίες του σύγχρονου ανθρώπου ώστε να φέρει ποιότητα στη ζωή του και ανακούφιση στην ψυχή του.
SPINE: 10.2 FLAPS: 80
Η Άννα Μιχαήλ Γιαβάση γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και ζει μέχρι σήμερα. Το 1990 γνώρισε και έγινε μαθήτρια του σύγχρονου φιλοσόφου ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΡΓΙΩΡΗ, γεγονός που άλλαξε τη ζωή της ολόκληρη. Είναι δασκάλα Γιόγκα και Εσωτερικής Φιλοσοφίας. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη συγγραφή βιβλίων.
Το κορίτσι με τη μαργαρίτα
Άννα Μιχαήλ Γιαβάση
Το κορίτσι με τη μαργαρίτα
ΤΙΤΛΟΣ
Το κορίτσι με τη μαργαρίτα ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ
Άννα Μιχαήλ Γιαβάση ΣΕΙΡΑ
Ελληνική λογοτεχνία [1358] 0222/05 ΕΡΓΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
Μαρία Λαλαούνη ΕΠΙMΕΛΕΙΑ - ΔΙΟΡΘΩΣΗ
Όλγα Παλαμήδη LAYOUT - DESIGN Myrtilo, Λένα Παντοπούλου COPYRIGHT© 2022 Άννα Μιχαήλ Γιαβάση ΠΡΏΤΗ ΕΚΔΟΣΗ
Αθήνα, Φεβρουάριος 2022 ISBN 978-618-205-234-1
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108
ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.
Στη μνήμη της γιαγιάς μου Άννα Σακελλαρίδη-Γιαβάση
1
Κ
υριακή πρωί. Σηκώθηκε στις μύτες των ποδιών, μπήκε στην τουαλέτα, έπλυνε καλά καλά το πρόσωπό της, άφησε το δροσερό νερό να ξυπνήσει το δέρμα της, χτένισε πίσω τα πλούσια μαλλιά της, φόρεσε κάτι πρόχειρο, μια καπαρντίνα, πήρε την τσάντα της, έκλεισε απαλά την πόρτα πίσω της — δεν ήθελε να ξυπνήσει κανέναν, δεν ήθελε κανείς να καταλάβει, δεν ήθελε κανείς να γνωρίζει. Μπήκε στο αυτοκίνητό της και κατευθύνθηκε προς το πάρκο. Κατέβηκε, πέρασε τη μεγάλη σιδερένια πόρτα κι άρχισε να περπατά αργά αργά προς το εκκλησάκι του Άι Δημήτρη. Πολλές φορές είχε έρθει εδώ η Γαλάτεια, για γάμους και βαπτίσεις. Αγαπούσε αυτό το εκκλησάκι –μαργαρίτα λευκή σε πράσινο λιβάδι–, αγαπούσε και τον πολύ ιδιαίτερο ιερέα που λειτουργούσε εκεί. Μπήκε μέσα, άναψε κεράκι και στάθηκε σε μιαν άκρη ακουμπώντας στον τοίχο. Έκλεισε τα μάτια και σκεφτόταν· σκεφτόταν τη ζωή της. Τον τελευταίο καιρό δεν ένιωθε καλά, δεν είχε όρεξη για φαγητό, με κόπο πολύ φρόντιζε τα παιδιά της, με αγωνία πήγαινε στη δουλειά, προσπαθώντας να μην αντιληφθούν οι γύρω την κατάστασή της. Αισθανόταν πως είχε ξεπεράσει τα όριά της. Πως το ποτήρι των αντοχών της είχε ξεχειλίσει. Το στομάχι της την πονούσε φριχτά και οι γαστρορραγίες διαδέχονταν η μία την άλλη. Αρνήθηκε να παίρνει χάπια ή να κάθεται στην πολυθρόνα κάποιου γιατρού κάνοντας οδυνηρή βουτιά στο παρελθόν της. Τι θα ωφελούσε άραγε να φέρνει στην επιφάνεια πράγματα που από την παιδική της ηλικία την είχαν πονέσει... Όπο-
7
ΑΝΝΑ ΜΙΧΑΗΛ ΓΙΑΒΑΣΗ
τε γύριζε στο παρελθόν, ήταν μόνο για να θυμάται κάποιες όμορφες τρυφερές στιγμές, που της ζέσταιναν την καρδιά και της έδιναν τη δύναμη να συνεχίσει. Η λειτουργία είχε σχεδόν τελειώσει. Ένιωθε τη μυρωδιά του λιβανιού βαθιά μέσα της να τη ζαλίζει ευχάριστα, παρατηρούσε τις φλογίτσες από τα κεράκια που έκαιγαν απαλά κι αυτό την ηρεμούσε. Μια γλυκιά θαλπωρή, αυτό ακριβώς που χρειαζόταν. Κοίταξε τον Καβαλάρη πάνω στο άλογό του. Κάποιος της είχε πει πως συμβόλιζε τη νίκη του Πνεύματος απέναντι στην Ύλη. Κοίταξε τη μορφή της Μάνας Παναγιάς κι ένα δάκρυ κύλησε... Tο βλέμμα της σταμάτησε στο πρόσωπο του Χριστού, αυστηρό μεν αλλά μέσα στα μάτια του έβλεπε μόνο αγάπη και συμπόνια. «Βοήθησέ με, Πατέρα», είπε ικετευτικά, «βοήθησέ με να πάρω πάλι τη ζωή μου στα χέρια μου!» Πλησίασε τον ιερέα, πήρε από το χέρι του το αντίδωρο και ακούμπησε απαλά τα χείλη στο χέρι του ευχαριστώντας τον. Βγήκε από τον μικρό ναό — γύρω της το πάρκο, τα πεύκα, οι ευκάλυπτοι. Σήκωσε ψηλά το κεφάλι, κοίταξε τις ψηλές τους κορυφές. Πόσο τ’ αγαπούσε αυτά τα δέντρα, πόσο! Τη συντρόφευαν από τα πρώτα χρόνια της ζωής της, κι όταν τη ρωτούσαν: «Πού μένεις;», «Στον δρόμο με τους ευκάλυπτους», απαντούσε. Τα έβλεπε το πρωί, ξυπνώντας, να λικνίζουν απαλά τα κλαριά τους στο πρωινό αεράκι λες και τη χαιρετούσαν από το παράθυρο: «Καλημέρα, Γαλάτεια, ώρα να σηκωθείς, κοριτσάκι...» Όποτε είχε ευκαιρία, όταν ένιωθε ότι δεν την έβλεπε κανείς, άφηνε το παιχνίδι της και αγκάλιαζε τους στιβαρούς κορμούς τους, ακουμπούσε επάνω τους το τρυφερό της μάγουλο, έκλεινε τα μάτια σ’ έναν εσωτερικό διάλογο μαζί τους. Τους έλεγε τα μυστικά της μικρής της ζωής, κι αυτοί την άκουγαν σιωπηλοί κουνώντας τα κλαριά τους, και σε κάθε κίνηση έβγαινε η ιδιαίτερη μυρωδιά 8
Τ Ο Κ Ο Ρ Ί Τ Σ Ι Μ Ε Τ Η Μ Α Ρ ΓΑ Ρ Ί Τ Α
τους και την αγκάλιαζε ολόκληρη. Ήταν τα χρόνια εκείνα τα πρώτα παιδικά της, τότε που ζούσε με τη γιαγιά της τη Γαλάτεια. Πόσο αγαπούσε εκείνη τη λεβεντόκορμη γυναίκα που όλοι σεβόντουσαν και εκτιμούσαν. Ήταν και η Σοφούλα, που την έφεραν από το χωριό για να την προσέχει, μια και οι γονείς της την άφησαν μωράκι στη γιαγιά για να πάνε στην Αμερική. Έτσι, η μικρή Γαλάτεια ζούσε με τη γιαγιά και τη Σοφούλα. Μια μέρα η Σοφούλα ανακοίνωσε πως της έλειπε το χωριό και ήθελε να γυρίσει στους γονείς της. Η μικρούλα το άκουσε και ταράχτηκε η ψυχούλα της... Το ίδιο απόγευμα η Σοφούλα πήρε τη Γαλάτεια από το χεράκι να πάνε κάτω στην παραλία, να την ταΐσει το αβγό της. Τελειώνοντας, πέταξε τα τσόφλια στη θάλασσα κι όπως τα έβλεπαν να απομακρύνονται, της είπε: «Τώρα αυτά πάνε στη μαμά και στον μπαμπά σου, να τους δώσουν χαιρετίσματα». Κι εκείνη το πίστεψε. Παρακολουθούσε σιωπηλή τα τσόφλια μέσα στα κύματα, που τα αγκάλιασαν στοργικά λες και ένιωθαν την ψυχή της Γαλάτειας και τα έπαιρναν όλο και πιο μέσα, όλο και πιο βαθιά, όλο και πιο κοντά στους γονείς που δεν είχε γνωρίσει, τους γονείς που ζούσαν μακριά της, σε χώρα μακρινή. Σουρούπωνε, η γιαγιά θα ανησυχούσε... «Έλα, πάμε», ακούστηκε η φωνή της Σοφούλας, που την έβγαλε από την ονειροπόλησή της. Σηκώθηκε και την ακολούθησε, αλλά μέσα της την έκαιγε το ερώτημα. «Σοφούλα, είναι αλήθεια ότι θα φύγεις και θα μ’ αφήσεις; Να ξέρεις εγώ, αν φύγεις, θα περπατάω... να, έτσι», και λύγισε τα ποδαράκια της, χαμήλωσε το κορμάκι της και άρχισε να περπατά σαν κοτούλα. Η Σοφούλα την κοίταξε. «Περπάτα καλά», της είπε, «δεν φεύγω». 9
140 × 210
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Το κορίτσι με τη μαργαρίτα
ISBN 978-618-205-234-1
Άννα Μιχαήλ Γιαβάση
Υ
πάρχουν τυχαίες συναντήσεις στη ζωή μας; Μάλλον όχι... Οι σοφοί μας λένε πως «Ούτε ένα φύλλο δεν πέφτει στη γη τυχαία». Η Γαλάτεια είναι η γυναίκα της διπλανής πόρτας. Βρίσκεται σε μια φάση της ζωής της όπου πολλά απωθημένα της παιδικής και εφηβικής της ηλικίας έρχονται να της χτυπήσουν την πόρτα. Σ’ αυτό προστίθεται και η συμβατική σχέση με τον σύζυγό της, και νιώθει να πνίγεται, να έχει ξεπεράσει τα όριά της. Στην κρίσιμη αυτή καμπή της ζωής της συναντά μια παράξενη γυναίκα, την κυρία Αγγελική, και όλα αλλάζουν. Μέρα με τη μέρα μπαίνει σε μια διαδικασία μεταμόρφωσης. Η κυρία Αγγελική θα την πάρει από το χέρι και θα την οδηγήσει σταδιακά στην αυτογνωσία, θα την κάνει να πιστέψει στον εαυτό της, να διώξει τα φαντάσματα του παρελθόντος και να πάρει τη ζωή της στα χέρια της. Αλλά η αληθινή μεταμόρφωση έρχεται όταν σιγά σιγά την οδηγεί στην εσωτερική της ολοκλήρωση, μυώντας τη στις αλήθειες της Εσωτερικής Φιλοσοφίας, για να αρχίσει ένα συναρπαστικό ταξίδι στα κατάβαθα του «είναι» της, που θα τη φέρει σε γνωριμία με την εσωτερική της υπόσταση, την ίδια την ψυχή της, το περίφημο «Γνώθι σαυτόν». Και τότε θα μπει ο έρωτας στη ζωή της. Ένας έρωτας καρμικός, που η ψυχή της θα τον αναγνωρίσει, ένας έρωτας που θα την ολοκληρώσει ως γυναίκα, ως ανθρώπινη ψυχή. Το βιβλίο αυτό είναι μια προσπάθεια να δοθούν απαντήσεις σε ερωτήματα όπως: Ποιος είμαι; Από πού έρχομαι; Πού πάω; Υπάρχει θάνατος; Τι είναι το κάρμα; Κυρίως όμως ποιος ο ρόλος της Φιλοσοφίας στη σημερινή εποχή και τι απαντήσεις έχει να δώσει στις αγωνίες του σύγχρονου ανθρώπου ώστε να φέρει ποιότητα στη ζωή του και ανακούφιση στην ψυχή του.
SPINE: 10.2 FLAPS: 80
Η Άννα Μιχαήλ Γιαβάση γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και ζει μέχρι σήμερα. Το 1990 γνώρισε και έγινε μαθήτρια του σύγχρονου φιλοσόφου ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΡΓΙΩΡΗ, γεγονός που άλλαξε τη ζωή της ολόκληρη. Είναι δασκάλα Γιόγκα και Εσωτερικής Φιλοσοφίας. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη συγγραφή βιβλίων.