140 × 210
9 786182 056950
Τα αδέσποτα
ISBN 978-618-205-695-0
Χαρά Παπαβασιλείου-Kουμουλλή
Αύγουστος του ’22. Η ίδια προκυμαία, που πριν τρία χρόνια φορούσε τα γιορτινά της, υποδεχόμενη τον ελληνικό στρατό, αστράφτοντας από αγαλλίαση και εθνική υπερηφάνεια, έχει μετατραπεί σε ορχήστρα αρχαίου θεάτρου, όπου διαδραματίζεται η πιο ειδεχθής τραγωδία του εικοστού αιώνα. Στο κοίλο του θεάτρου της ιωνικής γης οι Μεγάλες Δυνάμεις κινούν τα νήματα της εξελισσόμενης τραγωδίας. Πιο κάτω απ’ τα τείχη της Τροίας οι Έλληνες οπισθοχωρούν ατάκτως προς τα παράλια, όπου οι πρόγονοί τους Αχαιοί είχαν κάποτε αράξει τα καράβια τους. Ο Βενιζέλος απουσιάζει απ’ την πολιτική κονίστρα. Τον έχει στείλει στο πυρ το εξώτερο ο ίδιος ο ελληνικός λαός, χειραγωγημένος απ’ την ολέθρια δημαγωγία των πολιτικών αντιπάλων του. Η υλοποίηση του συνθήματος «Ψωμί κι ελιά και Κώτσο βασιλιά», η μόνη απ’ όσα του έταξε η κυβέρνηση Γούναρη, αποτελεί τον άσσο στο μανίκι των Άγγλων, για να πράξουν κατά το οικείο συμφέρον. Απουσιάζει αυτός που υπολήπτεται η ευρωπαϊκή κοινότητα, που στέκεται ίσος προς ίσον μπροστά στους ισχυρούς ομολόγους του, ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Η ελληνική κυβέρνηση εθελοτυφλεί υπακούοντας στις ξένες εντολές. «Προχωρήστε» τους παροτρύνουν οι «σύμμαχοί» μας Άγγλοι. Στόχος τους είναι τα πετρέλαια της Μοσούλης. Ασκούν πίεση στον Κεμάλ, σπρώχνοντας πάνω του τον ελληνικό στρατό αβοήθητο. Οι Έλληνες βαδίζουν στα τυφλά…
«Οίκος Φιλοξενίας Αδέσποτων» έγραφε η πινακίδα στην είσοδο του σπιτιού, στο τέρμα της Πατησίων. Πρωτοφανής του είδους ο οίκος, εν αντιθέσει προς τους εν αφθονία «ανοχής», με το κόκκινο φωτάκι αντί ταμπέλας στην είσοδο. Φιλοξενίας αδέσποτων εν μέρει κι αυτοί. Συνέπεια της προσφυγιάς, κείνα τα χρόνια τα δίσεκτα, της Μικρασιατικής Καταστροφής. Και γενικά των ξεριζωμένων απ’ τις πατρίδες τους. Κι εκεί που πάει να σβήσει το εμπόριο ποικιλόχρωμου στις μέρες μας σαρκός, καινούργιο πράγμα ρίχνεται στην αγορά, σαν σε γρανάζια κρεατομηχανής. Κι αλέθει, αλέθει, ως και παιδιά εμπορεύσιμα, «πλην των άλλων», και για τα πολύτιμα όργανά τους, τα χιλιάδες εξαφανισμένα! Και δεν σταματά ν’ αλέθει, όσο οι πόλεμοι και η ανθρώπινη εξαθλίωση ζουν και βασιλεύουν. Οι Μεγάλοι καθορίζουν τις τύχες του κόσμου. Ωστόσο, όσο υπάρχουν άνθρωποι, θα παλεύει το καλό με το κακό. Καινοφανές, για τα δεδομένα εκείνης της εποχής, δεκαετίας του ’50, ο οίκος αδέσποτων. Προηγηθείς των οίκων φιλοξενίας γερόντων, που σαν τα μανιτάρια επί των ημερών μας ξεφυτρώνουν, σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως. Ακόμα και μέσω των εφημερίδων, έτσι ώστε οι έστω λίγοι φιλόζωοι να γνωρίζουν πως υπάρχει και γι’ αυτά μια γωνιά στην Αθήνα ικανή να τα περιθάλψει, αν δεν μπορούν οι ίδιοι.
SPINE: 14.5 FLAPS: 90
Η Χαρά Παπαβασιλείου-Κουμουλλή γεννήθηκε στην Πρέβεζα, με καταγωγή από την Καστανιά της Άρτας και από τη Μικρά Ασία. Είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Φιλολογικό Τμήμα) και του Τμήματος Ψυχολογίας και Παιδαγωγικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μετεκπαιδεύτηκε στη ΣΕΛΜΕ και υπηρέτησε ως καθηγήτρια στη Μέση Εκπαίδευση για τριάντα χρόνια. Είναι ένα από τα μέλη της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Το 2013 εκδόθηκε η συλλογή διηγημάτων της ΑΡΩΜΑ ΜΝΗΜΗΣ, εκδόσεις Γαβριηλίδη, το 2017 το μυθιστόρημά της Οι Ζωές έξω απ’ το Κάστρο, εκδόσεις ΕΝ ΤΥΠΟΙΣ, Λευκωσία, και το 2022 το μυθιστόρημα ΥΠΟΣΧΕΣΗ. Με του Αιγαίου τα κύματα, 1922. Διηγήματα, κριτικές, δοκίμια και ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε έγκριτα λογοτεχνικά περιοδικά και σε εφημερίδες. Πίνακας εξωφύλλου: Ηλέκτρα Κουμουλλή