Issuu

140 × 210

ISBN 978-618-205-281-5

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

SPINE: 0

FLAPS: 0

ΣΥΝΤΡΙΒΗ

ΚΩΣΤΑΣ Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

ΣΥΝΤΡΙΒΗ

— ΑΘΗΝΑ 2022 —

ΤΙΤΛΟΣ

Συντριβή ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ

Κώστας Π. Παναγιώτου ΣΕΙΡΑ

Ποίηση [2358] 0422/10 ΕΠΙMΕΛΕΙΑ - ΔΙΟΡΘΩΣΗ

Αθήνα, Απρίλιος 2022 ISBN 978-618-205-281-5

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108

ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.

Γιατί η «λύσσα για ζωή» φέρνει μέσα της τον θάνατο. André Brincourt

Σπούδασα την ιατρική. Τις έρημες νύχτες μου γράφω.

ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ Στυφοί λεμονανθοί. Αφορισμοί. Εκδ. Λιβάνη 2010 Η αστική τάξη πάει στον παράδεισο. Μυθιστορηματική βιογραφία. Εκδ, Αρμός 2013 Δεν υπάρχει μοράβια για τις σκουριές της ψυχής. Στοχασμοί. Εκδ. Book loft 2018 Tου ερέβους. Ποίηση. Εκδ. Αω 2019 Φθαρμένο χαμόγελο. Διηγήματα. Digital copy center 2021 Ουράνιος κήπος. Ποίηση. Εκδ. Οσελότος 2022

Στον αξέχαστο, άτυχο σκυλάκο μας, τον Αλφι.

ΠΡΟΟΙΜΙΟ Το μεσημέρι της Τρίτης, 22 Μαρτίου, ο αγαπημένος μου σκυλάκος Άλφι συνάντησε την τραγική του Μοίρα Άτροπο κάτω από τις ρόδες ενός αυτοκινήτου. Ήταν, μόλις, ενάμιση χρόνου… Το γεγονός με βύθισε, απροσδόκητα, σε μία περιδίνηση στα υπαρξιακά μου υποστηλώματα, τα, ήδη, ταραγμένα από υπαρξιακή αγωνία, που εδώ και πολύ καιρό με κατατρύχει. Απόρροια αυτής της περιδίνησης υπήρξε η πυρετική ανάδυση 67 τετράστιχων, που συνέθεσα εντός τριών ημερών, σε μία προσπάθεια να κρατήσω ζωντανή την μνήμη αυτού του υπέροχου πλάσματος, που σκορπούσε, αφειδώλευτα, χαρά, τρυφερότητα και πίστη. Ένα μοιρολόι ο θρήνος μου, που ακόμα είναι πολύ νωρίς να κατασιγάσει. Μόνον ο πανδαμάτωρ χρόνος θα απαλύνει αυτήν την τόσο άδικη απώλεια, αν και τίποτα δεν θα είναι, πλέον, ίδιο όσος χρόνος κι αν κυλήσει. Σε αποχαιρετώ, λατρεμένε μου Άλφι, προσφέροντας στην ευγενική ψυχούλα σου αυτούς τους στίχους, που είναι γραμμένοι με το αίμα της καρδιάς μου και συνεχίζω να θρηνώ απαρηγόρητος!

Σ ΥΝ Τ ΡΙΒΗ

Ω συμφορά ανελέητη μου χτύπησες την πόρτα και μεσ’ το καταχείμωνο μ’ άφησες ορφανό. Αισθάνομαι το βάρος σου να λιώνει την ψυχή μου σε αυτόν τον αδυσώπητο και άδικο χαμό. Σε έχασα απ’ τα χέρια μου κι έφυγες για τα ερέβη, που σε περίμεναν βουβά στην ζοφερή αγκάλη. Και τώρα εδώ στο δειλινό πρηνής στην ερημιά μου, στο θάμπος που προσπέρασες δάκρυ πικρό κι αιθάλη. Πάει ο φανταράκος μας, τον πήρε το σκοτάδι. Αυτό ήταν της Μοίρας του τ’ ολέθριο μοιράδι.

— 11 —