140 × 210
9 786182 056899
Ο Στρατιώτης του Θεού
ISBN 978-618-205-689-9
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ
Πατέρα μακριά από το παλάτι σου, χαμένος μοναχός εννέα χρόνια δούλεψα, πολεμώντας τον εαυτό μου, εξαλείφοντας τα εγώ, για να βγάλει τους καρπούς του, μαζί παρέα με την μητέρα μου. Κανέναν δεν φοβήθηκα ούτε τους θεούς, ούτε τους αγίους, ούτε τους διαβόλους, που ήρθαν να κλέψουν τους πρώτους σου καρπούς. Πολέμησα μαζί με την μητέρα τους εχθρούς. Κανέναν δεν προσκύνησα, ούτε λάτρεψα, με τους αγγέλους είχα επαφή με τα αστρικά τα πλοία, με σένα έχω μυστική συνομιλία. Πρόσμενα κάθε μέρα να προσκυνήσω ευλαβικά στο θρόνο της βασιλείας σου, για την πληρωμή της εργασίας μου στον αμπελώνα. Σε πρωτοαντίκρισα όταν σε κοίταξα μέσα στο κέντρο των ματιών μου, στης Αμάλθειας το κέρας, το λευκό ποτό του γαλαξία, σε μια σκοτεινή σπηλιά να με κοιτάς…
SPINE: 23.5 FLAPS: 85
Ονομάζομαι Γεώργιος Κυριακού, γεννημένος 6 Φεβρουαρίου 1963 στο Γιοχάνεσμπουργκ Ν. Αφρικής, από Βελγίδα μητέρα και Έλληνα Σαμιώτη πατέρα. Ζω στην Λαμία εδώ και τριάντα τρία χρόνια. Είμαι αυτοδίδακτος ναΐφ ζωγράφος, ξυλογλύπτης, γλύπτης και συγγραφέας. Στα έργα μου αποτυπώνω εσωτεριστικές εμπειρίες και γνώσεις από ανώτερα πνευματικά επίπεδα. Δίνω το μήνυμα της Αυτοπραγμάτωσης, που βιώνει ο άνθρωπος όταν συντονίζεται με το Είναι του, λαμβάνοντας μηνύματα, φως και αγάπη από άλλες διαστάσεις.
Ο Στρατιώτης του Θεού
Τιτλος
Ο Στρατιώτης του Θεού Συγγραφέας
Γεώργιος Κυριακού Επιmελεια - Διορθωση
Ουρανία Σιμάτη Layout - Design Myrtilo, Λένα Παντοπούλου Copyright© 2025 Γεώργιος Κυριακού Πρώτη Εκδοση
Αθήνα, Ιανουάριος 2025 ISBN 978-618-205-689-9
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | Τηλ.: 210 64 31 108
ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.
Ο Στρατιώτης του Θεού Γεώργιος Κυριακού
Έ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
γραψα αυτό το βιβλίο, με σκοπό να βοηθήσω την ανθρωπότητα, σε μία κρίσιμη περίοδο, που περ νάει ο πλανήτης, για να δώσω μια εσωτερική κα τανόηση του μικρόκοσμου, που ζούμε. Με την ελπίδα από την καρδιά και την ψυχή μου, ότι θα υπάρξουν άν θρωποι, που θα θελήσουν να αλλάξουν πραγματικά και θα κινηθούν προς αυτό το σκοπό. Ίσως αυτά που αναφέρω μέσα στο βιβλίο, να μην ει πώθηκαν και να έγιναν ακριβώς έτσι, όπως τα αναφέ ρω, τα πιο πολλά ήταν ερωτήματα που είχα στην παιδι κή ηλικία και βρήκαν απάντηση όταν ήμουν έτοιμος να τα πάρω. Για αυτούς που δεν πιστεύουν και θέλουν λογικές εξηγήσεις σε ερωτήματα, που τους είχαν δημιουργηθεί μπορεί να διαβάσουν αυτό το βιβλίο «Ο Στρατιώτης του Θεού». Δεν παραλείπω να πω, ότι αυτή η γνώση ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα, ας είναι όποια θρησκεία θέλει να είναι και να παραμείνει ο καθένας. «Αυτά είναι για όλους όσους αναζητούν την αλήθεια». Ειρήνη, αγάπη, δύναμη, αλήθεια, Απόλυτο Φως και αληθινή αγάπη, για όλους τους νεοσύλλεκτους στρατι ώτες που θα υπηρετήσουν, σε αυτόν τον άνισο, δύσκο λο και ειρηνικό πόλεμο της ψυχής. (Διαβάζεται πιο εύκολα, εκτός από τον νου, όταν εί μαστε παράλληλα, συγκεντρωμένοι στην καρδιά.) ΦΩΣ + ΑΓΑΠΗ —5—
ΗΜΕΡΑ 1η
Ξ
εκίνησα προς τα βουνά για να βρω έναν μυστηρι ώδη άνθρωπο, που είχα ακούσει ότι μπορεί να μου λύσει όλες τις απορίες μου. Μου είχαν πει ότι όσο και να τον έψαχνες, ποτέ δεν μπορούσες να τον βρεις, σε έβρισκε πάντα αυτός, και σε όποιον είχε την τύχη να τον συναντήσει, εμφανίζονταν με το όνομα που το ίδιο το άτομο που τον έψαχνε έπρεπε να πάρει προσωπικά και ανάλογα με την αρχή της συζήτησης που θα κάνα με αυτός θα έκρινε αν θα συνέχιζε να συζητά μαζί σου ή θα έφευγε. Έφαγα όλη τη μέρα μέσα στα βράχια και τους θάμνους, είχα αποκομίσει πολλές γρατσουνιές από αυ τή μου την προσπάθεια, όσο και να προσπαθούσα να συγκεντρωθώ στο χώρο γύρω μου δεν μπόρεσα, ήμουν χαμένος στις σκέψεις και σ’ έναν εσωτερικό διάλογο με αυτόν τον άγνωστο άνδρα, έφτιαχνα διάφορα σενάρια, πώς θα του μιλούσα, τι εξυπνάδα θα του έλεγα για να τον κάνω να με ακούσει και αναρωτιόμουν αν θα μου έλεγε την αλήθεια. Την αλήθεια την έψαχνα από μικρός, όταν πρωτο περπάτησα στα μονοπάτια της αναζήτησης μου σε αυ τόν τον κόσμο, όταν αναρωτήθηκα γιατί υπάρχω σε αυ τόν τον κόσμο, ποιος ο σκοπός της ύπαρξης μου. Τι εί ναι ο Θεός που δεν τον έχει δει κανένας; Περίμενα ανυ πόμονα τη μέρα που θα πήγαινα σχολείο να πάρω απα ντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που γεννούσε το φτωχό πεινασμένο μου μυαλό. Πηγαίνοντας στο σχολείο, την αρχική χαρά όσο προχώραγαν τα μαθήματα διαδέχτη κε η απογοήτευση, με αποτέλεσμα να πάψουν να με εν —7—
διαφέρουν τα του σχολείου και να ορίσω ότι την μόρ φωση μου θα την αναλάβω μόνος μου. Μεγαλώνοντας και ψάχνοντας για κάτι που θα ξύπναγε το ναρκωμένο μου μυαλό, έψαξα μέσα στη θρησκεία που γεννήθηκα, ανοίγοντας τις πόρτες από άλλες θρησκείες, αιρέσεις, πεποιθήσεις, δόγματα και θεωρίες για να βρω την αλή θεια. Φοβόμουν ότι το κουρασμένο μου μυαλό θα τρε λαινόταν, όταν όλες οι πόρτες οδηγούσαν προς την έξο δο. Εκεί κατάλαβα ότι δεν είμαι τίποτα και ότι το πρώτο πράγμα είναι να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου, για τί είχα καταθέσει πάνω στην ιδέα, που είχα για τον εαυ τό μου. Τότε στηρίχτηκα στον λόγο που έλεγε «Ζήτα και θα σου δοθεί», «Ρώτα και θα μάθεις». Ξάπλωσα στη γη να πάρω μια ανάσα προσπαθώντας να βολέψω την πλάτη μου μες στα χαλίκια και προσαρμόζοντας ένα μι κρό σακίδιο που κουβαλώ πάντα μαζί μου, κτυπώντας το από τη μια πλευρά για να ζυγίσω τα αντικείμενα που έχει μέσα να έρθουν σε μια θέση, ώστε όλα τα αντικείμε να να μαζευτούν από την αριστερή πλευρά για να σηκω θεί το κεφάλι μου λίγο πιο ψηλά. Ζήτησα σφίγγοντας τα μάτια τι πρέπει να κάνω, ρωτώντας που είσαι Θεέ μου, πώς μπορώ να καταλάβω την αλήθεια, τι πρέπει να κά νω, τι πρέπει να κάνω. Όταν μισάνοιξα τα μάτια, έστρε ψα το βλέμμα μου προς την μεριά του ήλιου αφήνοντας μια χαραμάδα στα βλέφαρα μου να περνάνε ελάχιστες ακτίνες του ήλιου και μου φάνηκε ότι είδα μια φωτεινή μορφή. Ανακάθισα και σιγουρεύτηκα ότι κάποιος είναι, του είπα: «Κόπιασε». Πλησίασε προς το μέρος μου και μου φάνηκε ότι το κεφάλι του παρέσυρε μια λάμψη από τον ήλιο λες και —8—
γεννήθηκε από τις ακτίνες του τόσο φωτεινό και καθα ρό φαινόταν το πρόσωπο του. Με χαιρέτισε λέγοντας με μια φωνή που έσκισε τον αέρα, περνώντας κατευθείαν στο μυαλό μου λες και παρέκαμπτε τα αυτιά μου. «Χαίρεται», μου λέει και τη χαρά του την αισθανό μουν αληθινή. «Χαίρεται», του ματαλέω. Κάθισε κοιτάζοντας το χώμα, πήρε ένα μικρό χαμό κλαδο και βάλθηκε να κλείσει μια μικρή εσοχή που υπήρ χε στο έδαφος σπρώχνοντας με το κλαράκι μια μικρή πε τρούλα που ταίριαξε ακριβώς στην εσοχή. Αδιαφόρησε για το ξάφνιασμα μου και βόλεψε το κλαράκι στη θέση του εκεί που το βρήκε και πλάγιασε το σώμα του για να βολευτεί και με ρώτησε. «Τι θέλεις σε αυτή την ερημιά, χάθηκες;» «Τι θέλεις και με ρωτάς, είμαι χαμένος από καιρό», του λέω. «Όλοι πιστεύουν τους εαυτούς τους χαμένους, για τί δεν χρησιμοποιούν την ειλικρίνεια με τον εαυτό τους, αλλά μόλις αρχίσουν να την εξασκούν, η αλήθεια βγαί νει μπροστά τους, φανερώνεται με κωδικούς του νου, που σε βάζει να παρατηρείς τα πράγματα πιο προσεκτι κά και εκεί είναι που δεν πρέπει να απορρίψεις τους οι ωνούς που παρουσιάζονται μπροστά σου». Ένιωθα ότι μου τα ’λεγε αυτά για να με εντυπωσιάσει και συνέχισε: «Έτσι μαθαίνεις από κάθε σημάδι που σε οδηγεί στον επόμενο οιωνό. Άμα φοβηθείς ή απορρίψεις αυτό που αναζητάς, τότε θα μείνεις πίσω». Ξαφνιάστηκα από την λογική του και τον ρώτησα «Πώς σε λένε;» «Ερμοκλή με λένε», μου είπε. —9—
140 × 210
9 786182 056899
Ο Στρατιώτης του Θεού
ISBN 978-618-205-689-9
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ
Πατέρα μακριά από το παλάτι σου, χαμένος μοναχός εννέα χρόνια δούλεψα, πολεμώντας τον εαυτό μου, εξαλείφοντας τα εγώ, για να βγάλει τους καρπούς του, μαζί παρέα με την μητέρα μου. Κανέναν δεν φοβήθηκα ούτε τους θεούς, ούτε τους αγίους, ούτε τους διαβόλους, που ήρθαν να κλέψουν τους πρώτους σου καρπούς. Πολέμησα μαζί με την μητέρα τους εχθρούς. Κανέναν δεν προσκύνησα, ούτε λάτρεψα, με τους αγγέλους είχα επαφή με τα αστρικά τα πλοία, με σένα έχω μυστική συνομιλία. Πρόσμενα κάθε μέρα να προσκυνήσω ευλαβικά στο θρόνο της βασιλείας σου, για την πληρωμή της εργασίας μου στον αμπελώνα. Σε πρωτοαντίκρισα όταν σε κοίταξα μέσα στο κέντρο των ματιών μου, στης Αμάλθειας το κέρας, το λευκό ποτό του γαλαξία, σε μια σκοτεινή σπηλιά να με κοιτάς…
SPINE: 23.5 FLAPS: 85
Ονομάζομαι Γεώργιος Κυριακού, γεννημένος 6 Φεβρουαρίου 1963 στο Γιοχάνεσμπουργκ Ν. Αφρικής, από Βελγίδα μητέρα και Έλληνα Σαμιώτη πατέρα. Ζω στην Λαμία εδώ και τριάντα τρία χρόνια. Είμαι αυτοδίδακτος ναΐφ ζωγράφος, ξυλογλύπτης, γλύπτης και συγγραφέας. Στα έργα μου αποτυπώνω εσωτεριστικές εμπειρίες και γνώσεις από ανώτερα πνευματικά επίπεδα. Δίνω το μήνυμα της Αυτοπραγμάτωσης, που βιώνει ο άνθρωπος όταν συντονίζεται με το Είναι του, λαμβάνοντας μηνύματα, φως και αγάπη από άλλες διαστάσεις.