140 × 210 SPINE: 12.4 FLAPS: 70
ΣΤΑΎΡΟΣ ΚΑΡΈΖΗΣ
ISBN 978-618-205-033-0
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Μια θέση στο χώρο
«Υπάρχει κάπου, στου καθένα μας τον ίσκιο, η πηγή της λογικής. Εκεί παγώνουν βράχοι, τρυπώνουν σε σμήνη ασύμβατες ιδέες, μαλώνουν στα κρυφά τρίμματα από σκόνες, που κάποτε ήσουν εσύ, ο επόμενος εσύ. Πόσους σε βράδια φίλεψες, πόσους καημούς αθέτησες πριν έρθει; Όσο κι αν έκλαψες οικτρά για άλλα μέρη, εκεί είναι τελικά που ξεδιψούν οι περισσότεροι, στ’ αχαρτογράφητα νερά και στα μουντά σου νέφη».
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΡΕΖΗΣ
Ο
Γιώργος, θα μας αφηγηθεί σε μια αμφιλεγόμενη ιστορία, πως σε πείσμα όλων έβαλε σκοπό να ωριμάσει. Μεγάλος του φόβος η ενηλικίωση. Τα λιγοστά εφόδιά του είναι η φυγή, η στέρηση κι η ονειροπόληση. Τίποτα δεν είναι σταθερό και τίποτα δεν είναι αρκετό. Με ένα βήμα, μια αταξία, λίγα νεύρα τη φορά, ελπίζει στο πιο παράξενο γαμώτο, να αλλάξει ρόλους μ’ ένα ζόρικο παιδί!
Ο Σταύρος Καρέζης γεννήθηκε στην Καλαμάτα Μεσσηνίας τον Αύγουστο του 1991. Από το 2015 ζει και εργάζεται στην Αθήνα όπου συνεχίζει τις σπουδές του στο Εργαστήριο διερεύνησης ανθρωπίνων σχέσεων, ως σύμβουλος ψυχικής υγείας. Παράλληλα ασχολείται και με τη μουσική. Το “Mια θέση στο χώρο”, είναι το πρώτο του βιβλίο.
Μια θέση στο χώρο
Μια θέση στο χώρο
ΤΙΤΛΟΣ
Μια θέση στο χώρο ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ
Σταύρος Καρέζης ΣΕΙΡΑ
Λογοτεχνία [1358] 1220/22 ΕΠΙMΕΛΕΙΑ - ΔΙΟΡΘΩΣΗ
Σταύρος Καρέζης ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΞΩΦΎΛΛΟΥ
Θεοδόσης Μπουδούρης @Sakis_Mpoudouris on Instagram LAYOUT - DESIGN Myrtilo, Λένα Παντοπούλου COPYRIGHT© 2020
Σταύρος Καρέζης Email: Stauroskarezis@gmail.com ΠΡΏΤΗ ΕΚΔΟΣΗ
Αθήνα, Δεκέμβριος 2020 ISBN 978-618-205-033-0
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108
ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.
Σταύρος Καρέζης
Μια θέση στο χώρο
Αφιερωμένο σε όλους εκείνους που με την ακλόνητη πίστη τους ή τη σεσημασμένη απερισκεψία τους, με πλήγωσαν βαθιά. Δίχως αυτούς
ούτε αλλιώτικους κόσμους θα είχα περπατήσει ούτε θα πονούσα με το κλάμα των παιδιών.
Η ιστορία αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Δι-
αθέτει ένα εξώφυλλο, τίτλο, λίγες σκόρπιες άδικες περιγραφές κι έναν επίλογο που σου τον γράφουν άλλοι.
Είμαι ευγνώμων για όσα δεν πρόκειται ποτέ
να ζήσω, για όλες εκείνες τις φορές που συνομίλησα με τις σιωπές. Καθετί το νέο, προϋπάρχει, δεν υπάρχει νέο, εμφανίζεται είναι πιο σωστό, εμφανίζεται όταν πια είσαι έτοιμος να το προσέξεις.
Νιώρης Γιώργος
1
Τ
ις φοβόμουν τις καλές ημέρες. Ένιωθα πως πρέπει διαρκώς κάτι να κάνω, σαν να μου αναθέτει κάποιος στόχους, απροσέγγιστους. Αλλά, τουλάχιστον στο παρελθόν, δεν είχα την υπομονή να το παλέψω, περίμενα να βρέξει ή να σκοτεινιάσει ώστε να σωπάσουν οι ας πούμε, καταναγκασμοί. Η ανάγκη σου για ανακούφιση ή ηρεμία ενυπάρχει άφοβα μέσα στο σκοτάδι. Αν θες να σου μιλήσω για το σήμερα, άλλαξε το γεγονός ότι βλέπω στόχους. Δεν ξέρω ποιος τους αναθέτει αλλά όπως και να ‘χει, δεν τους αγνοώ. Ψευδαισθήσεις ή όχι, δε με νοιάζει να το ψάξω, μου αρκεί ότι είμαι καλά. Η Μαρίνα αιφνιδιάστηκε όταν της απηύθυνα το λόγο, τραντάχτηκε, σαν να αισθάνθηκε μιαν απειλή. Έφερνε σβούρες ως τότε ένα λαστιχάκι από βελούδο που είχε στον καρπό της. Έπιασε το λαιμό απ΄ το πιρούνι τόσο άψυχα που έσκασε με την άκρη του άχαρα πάνω στο πιάτο. Ύστερα πρόσθεσε πως δεν είναι καλά αυτόν τον καιρό. Δεν ήξερε τι της φταίει ακριβώς, ούτε εκείνη την ένοιαζε να το σκαλίζει ώρες ώρες. «Το εξάμηνο που έρχεται είναι φοβερά απαιτητικό. Μακάρι να είχα στην κατοχή μου ένα μαγικό ραβδί και μόλις το τίναζα προς τα κάτω, να έτσι, να περνούσαν οι μήνες απανωτά», μου είπε προτού το βλέμμα της φρακάρει στα διάφορα σερβίτσια που ήταν επάνω στο τραπέζι. ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ
7
Θεώρησα πως θα μου εμπιστευόταν έστω λίγες απόκρυφες σκέψεις της ακόμη, μα έκανα λάθος. Με την τραχιά υφή των δακτύλων της έχτισε ένα τείχος μπροστά στο πρόσωπό της. Ήθελα να την αφήσω να το ζήσει, έτσι δεν έκανα καμία κίνηση να την παρηγορήσω, προτιμούσα να μη νομίζει ότι είμαι κάποιος που τη λυπάται. Αναλογίστηκα όμως την κατάσταση και δεύτερη φορά και ρώτησα διστακτικά μήπως προτιμούσε να πηγαίνουμε. Έκανε ένα νεύμα σαν να λέει, “όχι ας κάτσουμε’’ και αφέθηκε για λίγο ακόμα παραδομένη στις σκέψεις της. Το ντεκόρ από τα δεκάδες λογιών ψαρικά που δέσποζαν στον πάγκο της ταβέρνας, στα σύνορα του με τη σάλα, μου τράβηξαν την προσοχή, συνέκρινα τις διαφορές τους, κάποτε θυμάμαι προσπαθούσα να τα μάθω. Με την άκρη των ματιών μου είδα πως τράβηξε μια χαρτοπετσέτα από τη θήκη της, με κοίταξε κλεφτά ανοιγοκλείνοντας μεστά τα βλέφαρά της. Είκασα πως μια κατάληξη συνάντησε τις σκέψεις της. — Μήπως να μας φέρουν λίγο κρασί ακόμα; ρώτησα εγώ. — Δεν ξέρω αν θέλω να πιω άλλο, όχι ότι έχω πιει αρκετά δηλαδή, απλά θέλω να ηρεμήσω. Σιγά σιγά, μάζευε τα πράγματά της, ανακουφισμένη, το ενδιαφέρον μου είχε μετατραπεί σε αμηχανία. Όσο προλάβαινα, κάλεσα σε μια έκτακτη σύσκεψη τον εαυτό μου παίρνοντας την απόφαση να φανώ ήρεμος, με λίγες όμως ποιοτικές πινελιές σοβαροφάνειας. Επικεντρωμένος στο πλάνο μου περπατήσαμε δίχως να πούμε κάτι άξιο αναφοράς ως τον κοινό μας προορισμό. Την ώρα του αποχωρισμού, έκανα αυτό ακριβώς που είχα σχεδιάσει, ήμουν τυπικός, σε αντίθεση με εκείνη που με απο8
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΡΕΖΗΣ
χαιρέτησε με θέρμη. Εσκεμμένα, γύρισα με τα πόδια προς το σπίτι, έβαλα τη μουσική μου στα ακουστικά και ανέλυα το παραμικρό στα όσα προηγήθηκαν. Έκανα υποθέσεις που αμέσως τις αντέστρεφα, φανταζόμουν διαλόγους με διαφορετικές κάθε φορά εκβάσεις. Μετά από κάμποσο περπάτημα κοντοστάθηκα έξω απ’ το θυροτηλέφωνο. Το σπίτι που έφτασα δεν ήταν δικό μου, ήταν του Μιχάλη. Με πόνο του είπα να μου ανοίξει, άπαξ και του χτύπησα, ο κόσμος μου έπρεπε να γκρεμιστεί συθέμελα. Ο Μιχάλης ήταν πολύ καλός μου φίλος, ένιωθα τύψεις που του κρατούσα δύο-τρία μυστικά. Το σπίτι του ήταν κάπου χωμένο ανάμεσα στις ανηφόρες του Γκύζη, στην Αθήνα. Λαχάνιαζες ώσπου να φτάσεις στην εξώπορτα, δεύτερος όροφος ήταν, φάτσα σε αντίπαλα μπαλκόνια. Ο συνδυασμός λαχανί-πορτοκαλί που κοσμούσε τους τοίχους, του άρεσε ιδιαίτερα, εκείνος το είχε βάψει, όταν οι γονείς του, του αγόρασαν το διαμέρισμα για να σπουδάσει στην Αθήνα. Είχε φανταστεί τον εαυτό του στην πρωτεύουσα, δε ζητούσε πολλά, μια παρέα, συζητήσεις με βαθιά συλλογιστική πορεία και τα προς το ζην. Την αλληλουχία των χρωμάτων προσωπικά την έβρισκα λίγο κλειστοφοβική. Μέσ’ τους τέσσερις αυτούς τοίχους, μαντρωμένοι, περάσαμε τις τρεις επόμενες ημέρες, ανταμώναμε τον ήλιο μονάχα όταν εκείνος μας θυμόταν. Βέβαια, το γεγονός ότι ενδέχεται να περνούσα ώρες ολόκληρες σ’ ένα σπίτι ποτέ δεν ήταν κάτι που θα με γέμιζε με απογοήτευση, ίσα ίσα που μπορεί να το επιδίωκα κιόλας. Η αντίθεση όμως συγκριτικά με τη βραδιά στην ταβερνούλα, απέδιδε μια ξεχωριστή ένταση στην αίσθηση της μοναξιάς.
ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ
9
140 × 210 SPINE: 12.4 FLAPS: 70
ΣΤΑΎΡΟΣ ΚΑΡΈΖΗΣ
ISBN 978-618-205-033-0
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Μια θέση στο χώρο
«Υπάρχει κάπου, στου καθένα μας τον ίσκιο, η πηγή της λογικής. Εκεί παγώνουν βράχοι, τρυπώνουν σε σμήνη ασύμβατες ιδέες, μαλώνουν στα κρυφά τρίμματα από σκόνες, που κάποτε ήσουν εσύ, ο επόμενος εσύ. Πόσους σε βράδια φίλεψες, πόσους καημούς αθέτησες πριν έρθει; Όσο κι αν έκλαψες οικτρά για άλλα μέρη, εκεί είναι τελικά που ξεδιψούν οι περισσότεροι, στ’ αχαρτογράφητα νερά και στα μουντά σου νέφη».
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΡΕΖΗΣ
Ο
Γιώργος, θα μας αφηγηθεί σε μια αμφιλεγόμενη ιστορία, πως σε πείσμα όλων έβαλε σκοπό να ωριμάσει. Μεγάλος του φόβος η ενηλικίωση. Τα λιγοστά εφόδιά του είναι η φυγή, η στέρηση κι η ονειροπόληση. Τίποτα δεν είναι σταθερό και τίποτα δεν είναι αρκετό. Με ένα βήμα, μια αταξία, λίγα νεύρα τη φορά, ελπίζει στο πιο παράξενο γαμώτο, να αλλάξει ρόλους μ’ ένα ζόρικο παιδί!
Ο Σταύρος Καρέζης γεννήθηκε στην Καλαμάτα Μεσσηνίας τον Αύγουστο του 1991. Από το 2015 ζει και εργάζεται στην Αθήνα όπου συνεχίζει τις σπουδές του στο Εργαστήριο διερεύνησης ανθρωπίνων σχέσεων, ως σύμβουλος ψυχικής υγείας. Παράλληλα ασχολείται και με τη μουσική. Το “Mια θέση στο χώρο”, είναι το πρώτο του βιβλίο.
Μια θέση στο χώρο