143 × 210 SPINE: 13.3 FLAPS: 80
ΕΦΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Πετώντας με τους δράκους, εκδ. Καστανιώτης, 2005 ISBN 960-03-4098-6 | Σελ. 140 © Έφη Παπανδρέου
ISBN 978-960-564-654-7 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Ρόδος-Αθήνα μετ’ επιστροφής εκδ. Μαγνήτης, 2013 ISBN 978-618-80933-0-0 | Σελ. 300 © Έφη Παπανδρέου
0_cover_papandreou1.indd 1
Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα ΤΗΛ. : 210 6431108 ekdoseis.ocelotos@gmail.com www. ocelotos. gr
ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΑΠΡΟΣΕΞΙΑΣ
Η φυλή των Πεχόνε εκδ. Άγκυρα, 2009 ISBN 978-960-422-660-3 | Σελ. 124 © Έφη Παπανδρέου
Σε μια στιγμή απροσεξίας, μια γελοία τούμπα μέσα στο Σούπερ Μάρκετ, γίνεται η αφορμή να ξεκινήσει το ντόμινο. Ένα ντόμινο από ανθρώπινες ζωές που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και που ίσως, αν δεν είχε τύχει να συναντηθούν στη συγκεκριμένη στιγμή, να μην είχαν συναντηθεί ποτέ στη ζωή τους! Μπορεί πάλι οι τύχες μας να είναι προκαθορισμένες, και αυτό που εμείς θεωρούμε τυχαίο, να είναι σχεδιασμένο από πριν μέχρι και την πιο μικρή του λεπτομέρεια. Ποιός μπορεί να ξέρει;
Η Έφη Παπανδρέου γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε. Τελείωσε την σχολή ΜΩΡΑΪΤΗ και σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο DEREE COLLEGE. Δεν ασχολήθηκε όμως επαγγελματικά με τον κλάδο αυτό, γιατί παντρεύτηκε και για τα επόμενα δεκαεπτά χρόνια εργάστηκε ως Art Director στην οικογενειακή επιχείρηση εκδόσεως περιοδικών. Στη συνέχεια, κύρια ασχολία της ήταν να μεγαλώσει τα δυο παιδιά της, ενώ παράλληλα άρχισε να γράφει διηγήματα και μυθιστορήματα. Έχουν κυκλοφορήσει δυο παιδικά της μυθιστορήματα, το πρώτο με τίτλο «Πετώντας με τους δράκους» από τις εκδόσεις Καστανιώτη, και το δεύτερο με τίτλο «Η φυλή των Πεχόνε», από τις εκδόσεις Άγκυρα. Επίσης, το μυθιστόρημά της «Ρόδος-Αθήνα μετ’ επιστροφής» από τις εκδόσεις Μαγνήτης. ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ο σ ε λ ότ ο ς
6/27/2018 3:58:17 PM
ΤΙΤΛΟΣ
Μια στιγμή απροσεξίας ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ
Έφη Παπανδρέου ΣΕΙΡΑ
Ελληνική λογοτεχνία LAYOUT - DESIGN Myrtilo, Λένα Παντοπούλου COPYRIGHT© 2018 Έφη Παπανδρέου ΠΡΏΤΗ ΕΚΔΟΣΗ
Αθήνα, Ιούλιος 2018 ISBN 978-960-564-654-7
Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ:
Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα ΤΗΛ.: 210 6431108 ocelotos@ocelotos.gr www.ocelotos.gr
0_soma_papandreou1.indd 2
6/27/2018 3:59:26 PM
ΕΦΗ ΠΑΠΑΝ ΔΡ ΕΟΥ
ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΉ ΑΠΡΟΣΕΞΊΑΣ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
0_soma_papandreou1.indd 3
6/27/2018 3:59:26 PM
0_soma_papandreou1.indd 4
6/27/2018 3:59:26 PM
Αφιερωμένο σε όλους τους αιθεροβάμονες σαν κι εμένα
0_soma_papandreou1.indd 5
6/27/2018 3:59:26 PM
0_soma_papandreou1.indd 6
6/27/2018 3:59:26 PM
ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΑΠΡΟΣΕΞΙΑΣ
1
Η
Μαργαρίτα άνοιξε απότομα τα μάτια της μέσα στο σκοτάδι και αυτά αμέσως πλημμύρισαν με δάκρυα. Ανακάθισε και τα σκούπισε με μια απότομη κίνηση του χεριού της. Το κάθαρμα! Μετά γύρισε και κοίταξε το φωτεινό καντράν του ρολογιού πλάι της. Τρεις τα ξημερώματα. Αδύνατον να ξανακοιμηθεί... Στο κάτω-κάτω, δεν υποτίθεται, κατά γενική ομολογία, ότι εκείνη ήταν πάντα το “θύμα” και ταυτόχρονα ο “ήρωας”, που είχε χάσει το γέλιο της και τον αυθορμητισμό της, που είχε κλειστεί μέσα σε τέσσερις τοίχους και είχε μεταμορφωθεί σε μητέρα και νοικοκυρά όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς καμία διασκέδαση και χαρά, με ένα δύστροπο και δύσκολο άνδρα όλο γκρίνια και παρατηρήσεις που της είχε, κυριολεκτικά, ψήσει το ψάρι στα χείλη; Έτσι δεν υποτίθεται; Τι άλλαξε ξαφνικά Θεέ μου, θα τρελαθώ... Ας κατάφερνε τουλάχιστον να κοιμηθεί και να πάψει να σκέπτεται. Να κοιμηθεί και να ξυπνήσει, μετά ας πούμε από ένα χρόνο, όταν όλα αυτά θα ήταν παρελθόν. Πάντα τον είχε τον ύπνο στο “τσεπάκι” της, από μικρό παιδί. Όταν το αποφάσιζε, ξάπλωνε, έκλεινε τα μάτια και αποκοιμιόταν στη στιγμή. Όπου κι αν βρισκόταν. Ο ύπνος ήταν γι’ αυτήν καταφύγιο. Ειδικά αν είχε προβλήματα και στεναχώριες, έτρεχε αμέσως να ξαπλώσει πιστεύοντας ότι μετά, όταν ξυπνούσε, θα έβρισκε πιο εύκολα τη λύση, —7—
0_soma_papandreou1.indd 7
6/27/2018 3:59:26 PM
ΕΦΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
και η αλήθεια είναι ότι τις περισσότερες φορές αυτή η μέθοδος δούλευε θετικά. Όχι απόψε όμως. Απόψε το κρεβάτι ήταν απελπιστικά μεγάλο και άδειο. Ο Ανδρέας της είχε πει ότι είχε ανάγκη να μείνει ένα διάστημα μόνος για να σκεφτεί. Είπε ότι είχε προβλήματα και το περιβάλλον του σπιτιού δεν τον βοηθούσε να τα λύσει. Στην ερώτησή της αν υπήρχε κάποια άλλη στη ζωή του, απέφυγε να απαντήσει. Συγκεκριμένα, προτίμησε να της το πει αργότερα, από το τηλέφωνο. Γιατί όπως της τόνισε, είχε κι εκείνος ανάγκη να χαρεί λιγάκι, να διασκεδάσει, να νιώσει ότι τον χρειάζονται, ότι τον σέβονται, ότι τον θεωρούν σπουδαίο. Ήθελε επιτέλους κάποια δίπλα του λίγο πιο “αστεία” και ενεργητική, χωρίς γκρίνια και νεύρα, και ναι, αυτή την στιγμή την είχε βρει και άρχιζε να νιώθει ξανά χαλαρός, σχεδόν ευτυχισμένος και δεν σκόπευε να πετάξει αυτή την τελευταία ευκαιρία που εμφανιζόταν στη ζωή του έτσι ανέλπιστα και ξαφνικά. Όσο για εκείνη... ας πρόσεχε. Την είχε πολλές φορές προειδοποιήσει να αλλάξει τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς γιατί δεν θα είχαν καλό τέλος. Έτσι της είχε πει και η Μαργαρίτα είχε μείνει ώρα πολλή με το ακουστικό στο χέρι, παλεύοντας να χωνέψει ότι αυτά ήταν τα τελευταία λόγια που άκουγε από το στόμα του μετά από τριάντα ολόκληρα χρόνια γάμου. Τέσσερις η ώρα. Αδύνατον να κλείσει μάτι. Και δεν ήταν η πρώτη φορά που κοιμόταν μόνη. Ο Ανδρέας έλειπε αρκετά συχνά σε ταξίδια και η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια το απολάμβανε κι εκείνη το να έχει όλο το κρεβάτι δικό της για δυo-τρεις μέρες. Έβλεπε ταινίες στην τηλεόραση της κρεβατοκάμαρας μέχρι —8—
0_soma_papandreou1.indd 8
6/27/2018 3:59:27 PM
ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΑΠΡΟΣΕΞΙΑΣ
αργά, καπνίζοντας με ευδαιμονία σε ένα μέρος όπου γενικά απαγορευόταν το κάπνισμα, και μετά απλωνόταν με χέρια και πόδια ανοιχτά καταλαμβάνοντας όλο το χώρο και αποκοιμιόταν με τη σκέψη ότι την επομένη δεν θα είχε ούτε ψώνια, ούτε μαγείρεμα, ούτε καν την υποχρέωση να καθαρίσει και να τακτοποιήσει το σπίτι, και θα μπορούσε κάλλιστα να κάνει και κάτι που να ευχαριστεί αυτή την ίδια, χωρίς τύψεις και χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα. Ναι, έτσι ακριβώς ένιωθε κάθε φορά που ήταν μόνη. Μόνο που τώρα εκείνος δεν έλειπε σε ταξίδι... Τώρα εκείνος ΕΙΧΕ ΦΥΓΕΙ. Θεέ μου θα μου στρίψει! Εκείνη ήταν που θα έπρεπε να είχε φύγει εδώ και καιρό. Κι όμως, εκείνη είχε μείνει. Μπορεί για χάρη των παιδιών, μπορεί από συνήθεια, μπορεί από δειλία, μπορεί ακόμαακόμα και από αγάπη, ποιος ξέρει; Ίσως και για όλα αυτά μαζί. Και φυσικά κανένας δεν της είπε ποτέ “μπράβο” γι’ αυτό. Ούτε καν τα παιδιά της. Και τώρα τι της είχε απομείνει; Το πρόσωπο μιας πενηντάρας γυναίκας στον καθρέφτη απέναντί της, που μπορεί κάποτε να υπήρξε όμορφο, τώρα όμως ήταν απλώς το πρόσωπο άλλης μιας ώριμης κυρίας. Μια αφάνταστη πίκρα και μια απελπισία ξεχείλισε από κάθε πόρο του σώματός της, καθώς και ένα ασφυκτικό αίσθημα αδικίας που την τσάκισε. Έκλεισε με πείσμα τα μάτια, παλεύοντας να κοιμηθεί. “Και παντρεύτηκαν που λες και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα...” Κατάλαβες; Εμ τι; Τρελός είναι ο συγγραφέας να πάει παρακάτω και να μπλεχτεί στα δύσκολα; Όλα τα παιδικά παραμύθια δεν τελειώνουν με ένα γάμο όπου όλοι ζουν καλά κι εμείς καλύτερα; Έτσι δεν μεγαλώ—9—
0_soma_papandreou1.indd 9
6/27/2018 3:59:27 PM
ΕΦΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
νουμε όλοι, έχοντας βαθιά στο υποσυνείδητό μας ότι αυτό είναι το τέλος του δρόμου, ένας γάμος, μια οικογένεια... Γιατί Χριστέ μου δεν μας προετοιμάζει κανείς για την συνέχεια; Γιατί δεν μας μαθαίνουν ότι αυτή είναι μόλις η αρχή και μετά τέρμα οι έρωτες και τα ρομάντζα και οι ατέλειωτες συζητήσεις και η ταύτιση των ιδεών; Γιατί δεν μας λένε ότι μετά, και για όλο το υπόλοιπο ταξίδι της ζωής μας, ισχύει το “εσύ και ο εαυτός σου”, απέναντι στις αμέτρητες δυσκολίες και τα προβλήματα που ξεπηδούν καθημερινά, χωρίς καμία βοήθεια και συμπαράσταση από πουθενά; Πέντε η ώρα. Και τι θα απογίνω τώρα, Θεέ μου; Πως θα το πω στα παιδιά; Τι θα κάνω με αυτό το τεράστιο άδειο σπίτι, τα αυτοκίνητα, τα εξοχικά; Τους άρρωστους γονείς, τα απίστευτα έξοδα, ΤΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ; Πως θα ζήσω χωρίς αυτόν μετά από τόσα χρόνια; Η Μαργαρίτα άφησε το κλάμα να ξεσπάσει γοερό και ύστερα σηκώθηκε και πήγε στην κουζίνα. Έφτιαξε καφέ, κάπνισε δύο τσιγάρα το ’να πάνω στ’ άλλο και μετά ξανάπεσε εξαντλημένη στο κρεβάτι και αποκοιμήθηκε μέχρι τις οκτώ το πρωί, μονορούφι. Οι ακτίνες του ήλιου που πέρασαν ανάμεσα από τις γρίλιες έπεσαν πάνω στα βλέφαρά της και την έκαναν να πεταχτεί πάνω αλαφιασμένη. Οκτώ; Πως την πάτησε έτσι. Εκείνη ήταν πάντα στο πόδι στις επτά το πρωί, από την εποχή που πήγαιναν τα παιδιά σχολείο και σηκωνόταν να τα πάει με το αυτοκίνητο στη στάση του λεωφορείου. Αν τύχαινε να σηκωθεί πιο αργά, ένιωθε πως είχε χάσει τη μέρα της. Τώρα βέβαια ο μεγάλος της γιος ήταν στο εξωτερικό για το μεταπτυχιακό του και ο μικρός δευτεροετής στο Πανεπιστήμιο. Κανείς δεν την είχε πραγματικά ανάγκη και ούτε χρειαζόταν να ξυπνάει από τα χαρά— 10 —
0_soma_papandreou1.indd 10
6/27/2018 3:59:27 PM
ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΑΠΡΟΣΕΞΙΑΣ
ματα για να φτιάχνει καφέδες και κακάο. Ήταν όμως απαραίτητο για εκείνη, για να μην χάσει τον ρυθμό της, γιατί έτσι θα ένιωθε πραγματικά άχρηστη και θα την έπιανε απελπισία. Είχε αφήσει την δουλειά της γύρω στα τριάντα οκτώ για να αφιερωθεί στο μεγάλωμα των παιδιών, με την απόλυτη βεβαιότητα ότι αυτό ήταν κάτι προσωρινό και αργά ή γρήγορα θα ξανάπιανε κάποια δουλειά, ξέροντας ότι ο ρόλος της χαρωπής νοικοκυράς δεν την κάλυπτε καθόλου. Και να που πέρασαν δεκατρία ολόκληρα χρόνια, και τα παιδιά μεγάλωσαν και μαζί με αυτά μεγάλωσε και εκείνη, και όποτε κοίταζε τις αγγελίες όλο νέες κοπέλες ζητούσαν, και η μία αναβολή έφερνε την άλλη, και ένιωθε να βουλιάζει και να βαραίνει κάθε μέρα όλο και πιο πολύ. Ύστερα πλάκωσαν οι αρρώστιες των παππούδων και των γιαγιάδων και οι ατέλειωτες φροντίδες και αγωνίες, ώσπου ξαφνικά ένα ωραίο πρωί ανακάλυψε ότι δεν ήταν πια νέα και ωραία, αλλά τσαλακωμένη και παραδομένη σε μια ζωή που αντιπροσώπευε τον χειρότερο εφιάλτη της. Να όμως που δεν τα ’χε δει ακόμα όλα. Υπήρχαν κι άλλοι εφιάλτες, ακόμα πιο οδυνηροί, που έπρεπε να αντιμετωπίσει. Σηκώθηκε και προχώρησε αποφασιστικά στην κουζίνα. Έβαλε το μπρίκι με το νερό να ζεσταίνεται και όρμησε στο μπάνιο. Αφιέρωσε ώρα πολλή μπροστά στον καθρέφτη κάνοντας ένα προσεκτικό χτένισμα και ένα πολύ φροντισμένο μακιγιάζ, και μετά άνοιξε την ντουλάπα της και στάθηκε αναποφάσιστη με τον καφέ στο χέρι. Θα ντυθώ και θα βγω να ψωνίσω, και μετά θα πάρω τηλέφωνο όλες τις φίλες που έχω να τους μιλήσω πάνω από χρόνο, γιατί πάντα πνίγομαι στις δουλειές, μήπως και βρω — 11 —
0_soma_papandreou1.indd 11
6/27/2018 3:59:27 PM
143 × 210 SPINE: 13.3 FLAPS: 80
ΕΦΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Πετώντας με τους δράκους, εκδ. Καστανιώτης, 2005 ISBN 960-03-4098-6 | Σελ. 140 © Έφη Παπανδρέου
ISBN 978-960-564-654-7 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Ρόδος-Αθήνα μετ’ επιστροφής εκδ. Μαγνήτης, 2013 ISBN 978-618-80933-0-0 | Σελ. 300 © Έφη Παπανδρέου
0_cover_papandreou1.indd 1
Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα ΤΗΛ. : 210 6431108 ekdoseis.ocelotos@gmail.com www. ocelotos. gr
ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΑΠΡΟΣΕΞΙΑΣ
Η φυλή των Πεχόνε εκδ. Άγκυρα, 2009 ISBN 978-960-422-660-3 | Σελ. 124 © Έφη Παπανδρέου
Σε μια στιγμή απροσεξίας, μια γελοία τούμπα μέσα στο Σούπερ Μάρκετ, γίνεται η αφορμή να ξεκινήσει το ντόμινο. Ένα ντόμινο από ανθρώπινες ζωές που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και που ίσως, αν δεν είχε τύχει να συναντηθούν στη συγκεκριμένη στιγμή, να μην είχαν συναντηθεί ποτέ στη ζωή τους! Μπορεί πάλι οι τύχες μας να είναι προκαθορισμένες, και αυτό που εμείς θεωρούμε τυχαίο, να είναι σχεδιασμένο από πριν μέχρι και την πιο μικρή του λεπτομέρεια. Ποιός μπορεί να ξέρει;
Η Έφη Παπανδρέου γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε. Τελείωσε την σχολή ΜΩΡΑΪΤΗ και σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο DEREE COLLEGE. Δεν ασχολήθηκε όμως επαγγελματικά με τον κλάδο αυτό, γιατί παντρεύτηκε και για τα επόμενα δεκαεπτά χρόνια εργάστηκε ως Art Director στην οικογενειακή επιχείρηση εκδόσεως περιοδικών. Στη συνέχεια, κύρια ασχολία της ήταν να μεγαλώσει τα δυο παιδιά της, ενώ παράλληλα άρχισε να γράφει διηγήματα και μυθιστορήματα. Έχουν κυκλοφορήσει δυο παιδικά της μυθιστορήματα, το πρώτο με τίτλο «Πετώντας με τους δράκους» από τις εκδόσεις Καστανιώτη, και το δεύτερο με τίτλο «Η φυλή των Πεχόνε», από τις εκδόσεις Άγκυρα. Επίσης, το μυθιστόρημά της «Ρόδος-Αθήνα μετ’ επιστροφής» από τις εκδόσεις Μαγνήτης. ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ο σ ε λ ότ ο ς
6/27/2018 3:58:17 PM