140 × 210
Γιώργος Βοϊκλής
ISBN 978-618-205-724-7
9 786182 057247
Εκεί που συναντιούνται οι άνεμοι
Διαβάζοντας τα ποιήματά του, άναψαν καινούρια αστέρια στο νυχτερινό ουρανό μου. Οι στίχοι του μου έδωσαν το κλειδί για να ξεκλειδώσω κάποια ερμητικά κλειστά συρτάρια στο νου και στην καρδιά μου. Είμαι βέβαιος πως μέσα στις σελίδες αυτής της συλλογής θα βρείτε κι εσείς τα δικά σας καινούργια αστέρια που θα στολίσουν τον νυχτερινό ουρανό σας. Πως θα βρείτε το κλειδί που θα ξεκλειδώσει και στις δικές σας καρδιές πρωτόγνωρα συναισθήματα.
FLAPS: 90
Παναγιώτης Μανωλίτσης
Παναγιώτης Μανωλίτσης
Μ’ ένα μπουκέτο αγριολούλουδα θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την πρώτη ποιητική συλλογή του Παναγιώτη Μανωλίτση. Η ποίηση του δεν είναι κατασκευή. Είναι κάτι διαφορετικό απ’ όσα γνωρίζαμε, κάτι καινούριο και απρόσμενο. Αν και μερικά ποιήματά του αποπνέουν «άρωμα Ελύτη». Στην τέχνη, άλλωστε, μετά από τόσους αιώνες δημιουργίας, δεν υπάρχει παρθενογέννηση.
SPINE: 4.6
Εκεί που συναντιούνται οι άνεμοι Ο Παναγιώτης Μανωλίτσης γεννήθηκε στη Λευκάδα. Σπούδασε Παιδαγωγικά στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και εργάζεται στη Δημόσια Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Η ποιητική συλλογή του με τίτλο «Εκεί που συναντιούνται οι άνεμοι» είναι η πρώτη από τις ποιητικές συλλογές του που εκδίδεται. ποιηση
Εκεί που συναντιούνται οι άνεμοι
Τιτλος
Εκεί που συναντιούνται οι άνεμοι Συγγραφέας
Παναγιώτης Μανωλίτσης Σειρα
Ποίηση [2358] 0325/07 Εικαστικα εξωφυλλων
Γιώργος Βαρλάμης, Χαρακτικά Layout - Design Myrtilo, Λένα Παντοπούλου Copyright© 2025 Παναγιώτης Μανωλίτσης Πρώτη Εκδοση
Αθήνα, Μάρτιος 2025 ISBN 978-618-205-724-7
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | Τηλ.: 210 64 31 108
ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.
Παναγιώτης Μανωλίτσης
Εκεί που συναντιούνται οι άνεμοι
ποιηση
Εισαγωγικό σημείωμα του Γιώργου Βοϊκλή* “Κανένας δεν μπορεί να μπει δυο φορές στο ίδιο ποτάμι” έγραψε πριν από αιώνες ο Ηράκλειτος. Γιατί το ποτάμι είναι διαφορετικό σε κάθε βήμα της ροής του. Το ίδια συμβαίνει και με την πρώτη ποιητική σύνθεση του Παναγιώτη Μανωλίτση. Καθένα από τα ποιήματα που τη συνθέτουν είναι διαφορετικό, ενταγμένο, ωστόσο, σε μια ροή που ξεκινάει από την πηγή της ζωής, τη Γένεση, και φτάνει ως την απεραντοσύνη της θάλασσας, ως το βάθος του ορίζοντα, ως εκεί που “συναντιούνται οι άνεμοι”. Η ροή τους, βέβαια, δεν είναι πάντα ήρεμη. Στη διαδρομή τους συναντάμε συχνά δίνες, αναταράξεις και καταρράκτες. Κάθε μια από αυτές τις δίνες, τις αναταράξεις και τις κατακρημνίσεις που συναντάμε στους στίχους του, φέρνουν στην επιφάνεια, στα αφρισμένα κύματα του ποταμού, τα κρυμμένα στο σκοτεινό βυθό του μυστικά, τα κρυμμένα στο υποσυνείδητο του ποιητή, αλλά και του καθενός μας, μυστήρια. Έχω γράψει κι άλλοτε πως η ποίηση, και γενικά η καλλιτεχνική δημιουργία, είναι αποτέλεσμα μιας ανεξέλεγκτης διαδικασίας. Αντίστοιχη είναι, όμως, και η διαδικασία “ανάγνωσής” της από τους αποδέκτες της. Έχω γράψει επίσης πως ο ποιητής, και ο καλλιτέχνης γενικά, πριν βάλλει την υπογραφή του στο έργο του, καλό θα είναι να γράφει, όπως οι αγιογράφοι, “δια χει* Ο Γιώργος Βοϊκλής είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας
7
ρός” … Γιατί ο ίδιος δεν είναι παρά το μέσο για να αποτυπωθεί στο χαρτί του ποιητή, στο μουσαμά του ζωγράφου ή στο πεντάγραμμο του συνθέτη, κάτι που έρχεται από αλλού, από έναν άλλο κόσμο. (Προφανώς όχι από τον άλλο κόσμο). Αυτό, που ισχύει για κάθε γνήσιο καλλιτέχνη δημιουργό, πρέπει να ισχύει και για τον Π.Μ. Γιατί είναι φανερό ότι γράφοντας αυτούς τους στίχους βρισκόταν σε μια κατάσταση που έχει αποδοθεί με τον όρο “μέθεξη”. Σε μια κατάσταση που δεν μπορεί να την περιγράψει κανείς με συμβατικούς όρους. Γι’ αυτό και το αποτέλεσμα αυτής της διεργασίας, που την ονομάζουμε έμπνευση, δεν είναι μια κατασκευή, αλλά κάτι διαφορετικό απ’ όσα γνωρίζαμε, κάτι καινούριο και απρόσμενο. Αν και στην ποίηση του Π.Μ. θα έλεγα ότι μερικοί στίχοι της αποπνέουν «άρωμα Ελύτη». Τον ίδιο δρόμο με αυτόν του ποιητή καλό θα είναι να ακολουθήσει και ο αποδέκτης της ποίησής του. Καλό θα είναι ο αναγνώστης να αφεθεί στην πρώτη εντύπωση, στα αισθήματα που ζωντάνεψαν μέσα του οι, φαινομενικά ασύνδετες, ίσως, εικόνες των στίχων του. Μόνο έτσι θα μπορέσει να αποκρυπτογραφήσει τα μυστικά που κρύβονται μέσα τους, ακόμη και εν αγνοία του ποιητή. Γι’ αυτό και κανένας δεν μπορεί να μιλήσει για ένα ποίημα. Κανένας δεν μπορεί να το εξηγήσει, να το ερμηνεύσει. Το μόνο που θα μπορούσε να κάνει, στην καλύτερη περίπτωση, είναι να καταθέσει τη δική του εξήγηση, τη δική του ερμηνεία, που είναι όμως διαφορετική για κάθε αποδέκτη της. Γι’ αυτό και το μόνο που μπορώ να κάνω κι εγώ εδώ είναι να ανθολογήσω κάποιους στίχους που άναψαν καινούρια αστέρια στο νυχτερινό ουρανό μου. Που μου 8
έδωσαν το κλειδί για να ξεκλειδώσω κάποια κλειστά συρτάρια στο νου και στην καρδιά μου. “Μη ρωτάς τι είναι αγάπη / να σου το πω δεν ξέρω πως / δυο πουλιά μαζί πετάνε / μέσα στο αμάραντο το φως” (Αμάραντο φως). “Χτυπάνε καμπάνες | και τώρα και χθες | μουχλιάζουν τα όνειρα / στις προσευχές | κι η φύση δακρύζει | και στέλνει κραυγές” (Χτυπάνε καμπάνες). “Το όνειρο κλεισμένο | στου νου τη φυλακή | χίλιες εικόνες βλέπεις | τη μία νοσταλγείς | χίλιες φορές σταυρώνεσαι | μία θ’ αναστηθείς” (Το βάσανο). “Τώρα και πάντα | ο κόσμος ο μεγάλος, ο μικρός | ο ψεύτικος μαζί κι αληθινός. Τώρα και πάντα | η σιδερένια γροθιά της αλήθειας. Τώρα και πάντα | οι λεγεώνες της φθοράς. Τώρα και πάντα | της Ανάστασης η Πασχαλιά. Τώρα και πάντα | το ασυνάρτητο χάος. Τώρα και πάντα | το αόρατο πλέγμα που ενώνει το σύμπαν. Τώρα και πάντα | οι άνεμοι θα συναντιούνται Τώρα και πάντα | οι παπαρούνες οι λευκές, μέσα στις καρδιές θ’ ανθούνε”. (Τώρα και πάντα). Είμαι βέβαιος πως μέσα στις σελίδες αυτής της συλλογής θα βρείτε κι εσείς τα δικά σας καινούργια αστέρια που θα φωτίσουν τον νυχτερινό ουρανό σας.
9
Προοίμιο
Αιθέρια έμπνευση Είσαι ανθός γυμνής επιθυμίας, αιθέριας έμπνευσης ιδεατής απόσταγμα θεάς ουσίας, των λουλουδιών η μουσική. Συλλέγεις της ζωής τη γύρη, της πεταλούδας την ανάλαφρη χαρά, του αμπελιού γλυκό σταφύλι, με το κρασί σου τις αισθήσεις μας μεθάς. Στους αφρούς των κυμάτων ξεπροβάλλεις, δίπλα στις βελουδένιες τριανταφυλλιές, στο ηλιοβασίλεμα κοιτάς τα χρώματά σου, στις προσευχές μας μέρα νύχτα τριγυρνάς. Σταλάζεις καλοκαιρινή αλμύρα, χαμόγελα της άνοιξης σκορπάς, πότε γιατρεύεις τις πληγές μας και πότε στον Καιάδα μας πετάς. Άνεμος του πελάγου που μας μαστιγώνει, λαχτάρα που στους πόρους μας ξυπνάς. Αίσθηση είσαι αιώνιας αλήθειας, εσύ πάντα μπροστά τραβάς, με το σπαθί σου τεμαχίζεις του ουρανού το δίχτυ, με αμβροσία τα κομμάτια του κερνάς.
13
140 × 210
Γιώργος Βοϊκλής
ISBN 978-618-205-724-7
9 786182 057247
Εκεί που συναντιούνται οι άνεμοι
Διαβάζοντας τα ποιήματά του, άναψαν καινούρια αστέρια στο νυχτερινό ουρανό μου. Οι στίχοι του μου έδωσαν το κλειδί για να ξεκλειδώσω κάποια ερμητικά κλειστά συρτάρια στο νου και στην καρδιά μου. Είμαι βέβαιος πως μέσα στις σελίδες αυτής της συλλογής θα βρείτε κι εσείς τα δικά σας καινούργια αστέρια που θα στολίσουν τον νυχτερινό ουρανό σας. Πως θα βρείτε το κλειδί που θα ξεκλειδώσει και στις δικές σας καρδιές πρωτόγνωρα συναισθήματα.
FLAPS: 90
Παναγιώτης Μανωλίτσης
Παναγιώτης Μανωλίτσης
Μ’ ένα μπουκέτο αγριολούλουδα θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την πρώτη ποιητική συλλογή του Παναγιώτη Μανωλίτση. Η ποίηση του δεν είναι κατασκευή. Είναι κάτι διαφορετικό απ’ όσα γνωρίζαμε, κάτι καινούριο και απρόσμενο. Αν και μερικά ποιήματά του αποπνέουν «άρωμα Ελύτη». Στην τέχνη, άλλωστε, μετά από τόσους αιώνες δημιουργίας, δεν υπάρχει παρθενογέννηση.
SPINE: 4.6
Εκεί που συναντιούνται οι άνεμοι Ο Παναγιώτης Μανωλίτσης γεννήθηκε στη Λευκάδα. Σπούδασε Παιδαγωγικά στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και εργάζεται στη Δημόσια Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Η ποιητική συλλογή του με τίτλο «Εκεί που συναντιούνται οι άνεμοι» είναι η πρώτη από τις ποιητικές συλλογές του που εκδίδεται. ποιηση