Κέρας
Ανάσαινε η γη ανθρώπους εκείνο το χειμώνα δεν το θυμάσαι όμως ήσουν αγέννητος ακόμα είχε μια απόκοσμη ομορφιά ο ουρανός τόση που δεν τολμούσες να σηκώσεις το βλέμμα και να τον κοιτάξεις και στην χόβολη εκείνη των ψυχών ετοίμαζε τις νέες του αφηγήσεις ο Ασπιδοφόρος μα ήσουν στο ταξίδι σου στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού και δεν θυμάσαι κάποια στιγμή όταν το κρύο είχε διατρήσει τη σκέψη μας όταν το μοναχικό μας δώμα δεν άντεχε άλλους λυγμούς κι όταν οι πολεμιστές είχαν αρχίσει να μουρμουρίζουν και να σπαθίζουν νευρικά το τίποτα ο Ασπιδοφόρος άρχισε να τραγουδάει