Strukturom i prezentiranim imenima knjiga Zdravka Zime Putnik s lažnim pasošem doima se kao svojevrsni nastavak njegovih Ekstraeseja. Neki autori, ponajprije Krleža, Matoš, Kocbek i Kiš, fungiraju kao lajtmotivi, otvarajući ili zatvarajući krug njegovih kritičarskih i esejističkih opservacija.
Posebno poglavlje pripada ogledu o misteriju samoubojstva, potaknutom slučajem Prima Levija, ali ekspliciranim isto tako mnogim primjerima iz bliže i dalje prošlosti.
Knjigu zaokružuje paralelni portret Luisa Sepúlvede i Nikole Viskovića, epiloška sekvenca o Kišu i retrospektivni uvid u Matoševe beogradske godine, važan podjednako zbog Matoša ali i zbog eliminiranja nekih davno uvriježenih predrasuda.
