Nataša Govedić napisala je roman hibridne, inovativne forme i sadržajno se kreće na nekoliko usporednih tračnica – istovremeno je riječ o intimnoj priči dvoje protagonista, knjizi koja se ispisuje kao posveta jednoj osobnoj slici Zagreba. Također, radi se o tekstu koji se želi odrediti spram društvenog konteksta i trenutka, pritom nastojeći zagrabiti i bar donekle objasniti što su to čovjek i ljudskost.
