Issuu

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: ΤΙΝΑ ΧΕΛΙΩΤΗ © ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ Ε.Ε. ISBN: 978-618-206-079-7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2021 ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ Ε.Ε.: ΑΛΤΑΝΗ 4, 153 51 ΠΑΛΛΗΝΗ ΤΗΛ.: 210-8983824 • E-mail: info@mikrosiros.gr • Site: www.mikrosiros.gr

Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΤΗΣ ΖΟΥΓΚΛΑΣ •ί'Μ^Λνννν\%^\\νννννννν\ννννννν^ννννννν·.ν^'ΜΛ'ννν\·>^ 'Ο Τάργκα, τό Ατρόμη το Ελληνόπουλο, παλεύει με τά θηρία καί τούς Γερ-| | μανούς για νά σώση τήν.| % αγαπημένη του Μαλόα | | καί · τη λατρευτή του 5 I . Ελλάδα! ,Λ ·Λ^ννννννννν\ΛΛνννννννννννννννίν ΚΕΦ. 1

"Οπου ένας πάνθη ρας επιτίθεται καί αύτοκτονεί! ρυμμένος άναμεσα στα ψηλά χόρτα της ζούγκ λας, ένας τεράστιος πάνθη ρας παραμονεύει. Είναι συσπειρωμένος κι* έ τοιμος νά έπίτεθή! Τά μεγ ά λα γαμψά νύχια του, πού εί ναι πιο κοφτερά και πιο μυτε ρά από γυριστά. ατσάλινα μαχαίρια, είναι, βγαλμένα α πό τις βελούδινες, θήκες των ποδιών του θηρίου! Τά χείλη του είναι τραβηγμένα * προς τά πλάγια ξεσκεπάζοντας δυο σειρές τρομερά δόντια! • Τά κίτρινο κόκκινα μάτια του είναι καρφωμένα μέ απλή στία.πάνω σε τρία πλάσματα, πού διασχίζουν τή ζούγκλα χωοίς νά υποψιάζονται, το φοβερό κίνδυνο -πού ' διατρέ χουν έκείνη τή στιγμή ! •Είναι τρεις άνθρωποι. · Ό ένας απ’ αυτούς,·· είναι ένας μελαχροινός νεαρός γίγαντας, .μέ σώμα τέλειο καί ά1

ΤΑΡΓΚΑ βλητικό, με (μυώνες πού προε ξέχουν σαν ανάγλυφοι από τά μέλη του, μέ πλατύ στή θος καί λιγνή ,μέοη. Τό πρόσωπό του είναι δμορ φο^καί ανδροπρεπές καί τά μαύρα μάτια του λάμπουν α πό έξυπνάδα καί τόλμη. Τά χαρακτηριστικά του φανερώ νουν δόναμι θελήσεως, καλο σύνη, πείσμα, αυστηρότητα καί άφοβία. Είναι γυμνός. Τό μόνο ρού χο πού φοράει είναι ένα κον τό, γαλάζιο παντελονάκι μέ πλατειά μαύρη ζώνη, πού ή άγκράφα της παρασταίνει έ να μεγάλο άσπρο κύκλο μ5 ένα γεράκι ζωγραφισμένο στο κέντρο του. Καθώς περποπάει, ό νεαρός γίγαντας έχει περασμένο τό μπράτσο του στη μέση ένός πεντάμορφου, ξανθού κορι τσιού, πού βαδίζει δίπλα του. Τό κορμί της, ντυμένο μ1 ένα κιτρινόχρυσο έφαρμοστό ρούχο, είναι μιά αρμονία ο μορφιάς καί κινήσεων. Τά χρυσά μαλλιά της χύνονται ατούς ώμους της σάν ένα υ πέροχο κύμα από φώς του ή λου. Τά γαλανά μάτια της άντικαθρεφτίζουν δλη τή δρο σιά, τήν όμορφιά καί τή γοη τεία τής παρθένας ζούγκλας. Τά μέλη της έχουν τήν α παλότητα ένός λουλουδιού. Κι* δμως, άν καλοκυττάξη κανείς τά μέλη αυτά, θά δή δτι κάτω από τό τρυφερό δέρ μα τους κρύβονται μυώνες ατσάλινοι, ικανοί νά δράσουν κιραυνρβόλα άν χρειαοτή!

Πίσω από τό τόσο ταιρια στό καί άσύγκριτο ζευγάρι, περπατάει ένα άπερίγραπτο καί κωμικό πλάσμα. Είναι έ νας παχύς, κοιλαράς νέγρος, τής φυλής τών Ζουλού, μέ πλατύ κωμικό πρόσωπο καί χοντρή, γυριστή προς τά πά νω καί πλακουτσή, μύτη, πού μοιάζει μ’ ένα πολύ μεγάλο... κουμπί! ιΗ κοιλιά του προεξέχει σάν ένα μεγάλο μπαλόνι καί σαλεύει πάνω-κάτω καί πέ ρα - δώθε, καθώς ό νέγρος περπατάει. Τά γυμνά πόδια του είναι τόσο πλατειά καί τόσο μεγά λα, ώστε στά αποτυπώματα πού αφήνουν θά μπορούσε νά ξαπλώση άνετα ένα μικρό.... παιδί! Στή μύτη τού νέγρου κρέ μεται ένας μεγάλος χάλκινος κρίκος, πού σαλεύει κι’ αυτός αστεία σέ κάθε βήμα του. * * * Ό νέγρος ανοίγει τό μεγά λο στόμα του μέ τά χοντρά χείλη, βγάζει τή γλώσσα του έξω, γλείφει τον κρίκο π'ού κρέμεται από τή μύτη του κύ έπειτα λέει στο νεαρό γίγαν τα σέ παρεφθαρμένη έλληνική γλώσσα: — Κύριος Τάργκα! Έγκώ πεινάει πολύ! Ό νέος καί τό κορίτσι βά ζουν- τά γέλια. — Καταλαβαίνω, Ατσίδα, λέει ό νέος σέ τέλεια ελληνι κή γλώσσα. Κοντεύεις νά πεθάνης από τήν πείνα! Πριν ξεκινήσουμε σήμερα το πρωξ

ΤΑί*ΓΚΑ έφαγες μόνο μισό... ζαρκάδι! Δεν ειν" έτσι, Μαλόα, αγάπη μου; — Ναι! λέει με μουσική φωνή τό κορίτσι γελώντας. Μισό ζαρκάδι και... δέκα ά γριο κάρπουζα ! Ό νέγρος παίρνει προσβε βλημένο ύφος. Δαγκώνει τον κρίκο κάνοντας τη μύτη του νά τραβηχτή προς τα κάτω, καί λέει γκρινιάρικα: — Τι μπορεί κάνει εμένα τζα,ρκάντι ιμισό καί κα,ρπούτζια ντέκα; Αυτά μόνο ανοί ξει δρεξι εμένα. Έγκώ τέλει... ’Ώου! ’Ώου ! "Ώου ! Τό νού σου, κύριος Τάργκα! Ό Τάργκα, ό νεαρός γίγα ντας, παρατάει τή Μαλόα καί γυρίζει γο,ργά, ενώ τό μυώ δες χέρι του αρπάζει τή λα βή του μαχαιριού του! Τα μαύρα μάτια του σπιθί ζουν, καθώς άντικρύζουν ένα καταπληκτικό θέαμα. Ό τεράστιος πάνθηρας πού παραμόνευε στα ψηλά χόρτα, λίγα μέτρα πιο πέρα έχει έφορμήσει! Τό ελαστικό, πανίσχυρο κορμί του έχει τιναχτή προς τα πάνω καί προς τά εμπρός καί σκίζει τον αέρα, μέ τά νύχια προτεταμένα καί τά τρομερά σαγόνια του ορθά νοιχτα, μέ στόχο τό όμορφο καί τρυφερό κορίτσι, τή Μα λόα ! Μέ μια ταχύτατη κίνησι, ό Τάργκα μπαίνει ανάμεσα στή Μαλόα καί στό σαρκοφάγο θηρίο. Τό άνδροπρεπές πρό σωπό του δέ χάνει τήν ή ρε-

μία του. Τά μάτια του μόνο άστράφτουν άπό θυμό. Τό χέρι του τραβάει τό μα χαΐρι άπό τή, θήκη του καί, σαν άστραπή, κινείται άπό κάτω προς τά πάνω! 'Ηάτσάλινη λεπίδα χώνεται στό στήίθος τού θηρίου, άκριβώς πάνω στό μέρος τής καρδιάς, σκοτώνοντας το αμέσως! Μέ τήν ίδια γρηγοράδα καί έπιδεζιότητα, ό Τάργκα τρα βάει τό μαχαίρι του άπό τό κορμί του άγριμιοΰ καί κάνει ένα βήμα προς τά πλάγια, τραβώντας μαζί του καί τή Μαλόα! Ό πάνθηρας, νεκρός πιά, συνεχίζει τήν τροχιά του στόν άέρα καί πηγαίνει καί πέφτει στά πόδια τού νέγρου, τού Ατσίδα. Τό παχύ καί άστεΐο πρόσω πο τού "Ατσίδα, μέ τή χον τρή, πλακουτσή μύτη καί τόν κρεμαστό κρίκο, δέ φανερώ νει κανένα φόβο. "Απεναντί ας, δείχνει άγανάκτησι για τό ...θράσος τού πάνθηρα! — Έσύ όκι ένοχλεΐ έμένα, παλιόσκυλο!, γρυλλίζει. Έγ κώ εσένα νά! Καί ή ποδάρα του τραβιέ ται άίσω καί δίνει στό θηρίο μια κλωτσιά τόσο δυνατή, ώ στε θά μπορούσε νά τό σκοτώση άν δέν... ήταν κιόλας νεκρό! "Έπειτα, οί δυο νέοι καί ό κωμικός συνοδός τους συνεχί ζουν τό δρόμο τους σόα/ νά μή συνέβη τίποτα! Πραγματικά, τό επεισόδι ο αυτό μέ τόν πάν'θήρα είναι

' · —

ΤΑΡΓΚΑ

I------- ·1 ·Π I I ΓΜ|·----------------------

-"·-ιΙ—Μ·ΙΜ<ί·····ιΤιί ίΊΤιϊιΜΙΒ1Γ"η—-—>

νά γυρίσουμε λίγα. χρόνια κάτι συνηθισμένο καί άσήμαν το γιά τη ζωή των τριών αυ στο παρελθόν. “Ενα μεγά τών ανθρώπων! λο φορτηγό βαπόρι ταξιδεύει Γιατί ό νεαρός γίγαντας, στο πέλαγος, σέ μεγάλη άπόδεν είναι άλλος από τον ξα στασι από την παραλία τής κουστό Τάργκα, τό ατρόμη • 5Αφρικής. Είναι νύχτα. Πάνω το Ελληνόπουλο, τον τρομε στο κατάστρωμα ένα παιδί ρό Κυρίαρχο τής Ζούγκλας, δώδεκα περίπου χρόνων είναι τον Προστάτη των αδυνάτων καθισμένο σ’ ένα σωρό άπό' ■καί Τιμωρό κάθε αδικίας!.... σκοινιά καί άκούιει μέ άναι-' χτό στόμα τις ιστορίες, πού του διηγείται ό μάγειρός του ΚΕΦ, 2. "Οπου 6 άναγνώστης ένας παχύς νέ μαθαίνει . την 1 ι καραβιού, γρος μέ μεγάλη κοιλιά καί στορία του Τάργκα πλακουτσή χοντρή- μύτη, από ιά 'νά μάθουμε την ιστο τήν οποία κρέμεται ένας' ρία του Τάργκα-, τής Μα- μπρούντζινος κρίκος. λόσ καί' του Ατσίδα πρέπει Τό παιδί, πού τό κορμί του είναι αθλητικό καί μυώδες καί τό πρόσωπό του όμορφο καί μελαχροινό, είναι έγγονός του πλοιάρχου Νικόλα Γεράκη, ενός γέρο - θαλασσόλυκου γεμάτου καλοσύνη καί αυστηρότητα. Τό παιδί λέγεται Γιώργος Περάκης καί έχει μείνει όρφα νός από πολύ μικρός. Ό παπούς του, ό καπετάν - Νικόλας, έγινε έτσι, γι’ αυτόν μη τέρα καί πατέρας καί τον με γάλωσε μέ στοργή παίρνοντάς τον 'μαζί του στ(* Ταξίδια . του καί μαθαίνοντάς του τή ναυτική τέχνη. Του έμαθε ε πίσης όλες τις γλώσσες-πού. ήξερε —-αγγλικά, γαλλικά, ι ταλικά καί γερμανικά—, του έμαθε μαθηματικά, αστρονο μία, μηχανική, ραδιοφωνία, καί πολλά άλλα πράγματα/ — 5Εσύ όκι ένοχλεΐ έμίνα, γρυλγιατί ό .γεροπαποϋς ήταν σολίζει' 6 5 Ατσίδας κλωτσώντας τον ■ φός άνθρωπος! Ό μικρός Γιώργος είχε πάνθηρα!

ΤΑΡΓΚΑ

Κ'αί τότε ό Τάργκα, τό Ατρόμητο'Ελληνόπουλο, όρμάει γιά νά σώση τό όμορφο ξανθό κορίτσι! .............

·"

πάντα στη διάθεσί του άφθο "Ολοι πάνω στο πλοίο ένα βιβλία, -ιστορίες, γεωγρα κτιμούν καί υπολογίζουν τό φίες, δμο,οφα . μυθιστορήματα δωδεκάχρονο αυτό παιδί, δχι διαλεγμένα από τον παποΰ τόσο γιατί είναι έγγονός τού του, και είχε ιι-άθει να αγα πλοιάρχου, δσο γιατί ό μι πάει την πατρίδα του, την Έλ κρός Γιώργος είναι φοβερός λάδα, τη Δικαιοσύνη, την Α αντίπαλος δταν τ~οπως συμ λήθεια, την· Καλοσύνη, την- βαίνει ’ συχνά ’ στά πλοΐα— ξεΑλληλεγγύη, τΙς -ηρωικές σπάει κανένας καβγάς! Μέ’ πράξεις! τη δύναμί του, την. ευστροφία Πολλές ώρες την ήμερα, ό του καί τήν ταχύτητά του μπο Γιώργος κάνει συστηματική ρεΐ νά αντιμετώπιση, νικηφό γυμναστική, πού έχει δώσει ρα .πένΐε μεγαλόσωμους καί στο κορμί του λυγεράδα και . ρωμαλέους ναύτες! δύναμι. Τό σφίξιμο του χε Κάποτε, στην προκυμαία έ ριού του είναι ατσάλινο καί νας -λιμανιού, έξη1 μεθυσμένοι ή γροθιά του, δπου πέση, χτυ αλήτες έπετέθησαν εναντίον πάει υιέ φόρα καί. δύναμι σφυ τού καπετάν - Νικόλα γιά νά ριού! τον ληστέψουν! Γιά κακή

Τ ΑΡΓΚΑ τους τύχη όμως, ό μικρός Γιώργος συνώδευε τον παπού του! Μέσα σέ λίγα λεπτά, τό εκπληκτικό παιδί τσάκισε τούς μεθυσμένους στο ξύλο και τούς έκανε νά τό βάλουν στα πόδια πανικόβλητοι! Μια ’ίλλη ψο.ρά, Κινέζοι κουρσάροι έπετέθησαν εναν τίον τού καραβιού τού παπού του, μέ σκοπό νά τό κυριεύ σουν, νά σφάξουν τό πλήρω μά του καί νά κλέψουν τό φορτίο του I Τό πλήρωμα άντιστάθηκε μέ ανδρεία, μά οί Κινέζοι ή σαν περισσότεροι καί καλύτερα γυμνασμένοι στον πόλεμο καί θά νικού σαν, άν στην πιο κρίσιμη στιγ μή τής μάχης δεν ώρμούσε άνάμεσά τους ό Γιώργος (ο πλισμένος μ* ένα μακρύ ραβ δί! Στριφογυρίζοντας τό ραβ δί του σάν σίφουνας, τό παιδί τσάκισε τούς, κουρσάρους καί έδωσε τή νίκη ατούς δικούς του, σώζοντας έτσι τό καρά βι του παποΰ του καί τό πλή ρωμά του! * * * Μέ δλους πάνω στο καρά βι είναι φίλος ό Γιώργος. 5 Ι διαίτερη όμως φιλία τον συν δέει μέ τό νέγρο μάγειρο, πού τό παιδί τον έχει όνομάσει πειραχτικά Ά τ σ,ί δ α. Μά καί ό νέγρος έχει δώσει ένα παρατσούκλι στο Γιώργο Γεράκη. Τον λέει Τ ά ρ γκα γιατί στή γλώσσα τής φυλής τών ΖουλοΟ, άπό τούς όποι ους κατάγεται, «Τάργκα» ση μαίνει «Γεράκι». Ούτε τό παι δί όμο:ς ούτε ό νέγρος μπο

ρούν νά μαντέψουν ότι τό ό νομα αυτό είναι προορισμένο νά γίνη μια μέρα τό πιο ξα κουστό, τό πιο τιμημένο, τό πιο τρομερό και πιο σεβαστό όνομα σ’ ολόκληρη τήιν 5Αφρι κή καί, αργότερα, σ’ όλόκλη ρο τον κόσμο! Τώρα, καθώς τό καράβι σκίζει ,τά νερά τής θάλασ σας μέσα στή νύχτα, σέ με γάλη άπόστασι άπό την πα ραλία τής Αφρικής, ό Τάρ γκα ακούει μέ αγωνία καί άπόλαυσι τις Ιστορίες πού ό χοντρός Ατσίδας διηγείται γιά τή μακρυνή πατρίδα του, γιά. τά χρόνια πού είχε ζήσει μέσα στή ζούγκλα, πριν ξένη τευθή καί πιάση δουλειά σέ καράβια! — Έγκώ βλέπει τότες ένα μεγκάλος κοροκόδειλος!, δι ηγείται ό Ατσίδας. Έγκώ σ κι φοβάμαι! Έγκώ τραβάει τό μαχαίρι μου καί... Ένας υπόκωφος δυνατός κρότος σκεπάζει τά λόγια τού νέγρου. Τό καράβι τραντάζεται άπότομα, ρίχνοντάς τον χάμω, κΓ έπειτα γέρνει προς τά έμπρός καί... άρχιζει νά βουλιάζη ! ιΗ φωνή τού πλοιάρχου αν τηχεί άπό τή γέφυρα: — "Ολοι έπάνω! Πέσαμε πάνω σέ ξέρα! Βουλιάζουμε! Πέστε όλοι στή θάλασσα! Δεν προλαβαίνουμε νά ρί ξουμε βάρκα! Γιώργο! Γιώρ γο! Πού είσαι; — Έδώ, παπού!, φωνάζει ό Τάργκα. Έρχομαι!

ΤΑΡΓΚΑ Καί τρέχει κοντά στόν παπου του για νά τον βοηθήση. Γην Ιδια στιγμή δμως, τό με σιανό κατάρτι, σπασμένο από τό άπότομο τράνταγμα, πέ φτει! Πέφτει καί χτυπάει τό παιδί στά κεφάλι, πού σωριά ζεται χάμω μέ τις αισθήσεις του χαμένεςί...

καρούμπαλο έχει σχηματιστή άπό τό χτύπημα τού καταρ τιού. — Ατσίδα-!, λέει. Πού βρι σκόμαστε; Τί συνέβη; Τί έγι νε ό παπούς, οί ναύτες καί τό καράβι; Ό Ατσίδας σταματάει τό μασούλημα. Τού κόβεται ή δρεξι, μολονότι έχει φάει μό ΚΕΦ. 3, "Οπου ό μικρός Τάρ- νο... πενήντα καρύδες ώς τώ 'γκα μένει πεντάρ ρα! Τό πρόσωπό του παίρνει φανος κι* 6 κωμί” μια έκφρασι λύπης, πού τό κά ί κ&ς Ατσίδας κλαίει νει νά μοιάζη μέ μούτρο... συ ΑΚ* ναχωμέ'νου χιμπαντζή! ταν ό μικρός Τάργκα α Δαγκώνει τον κρΐκο τής μύ νοίγει πάλι τά μάτια του της του, τον τραβάει μέ τά -είναι μέρα. Είναι ξαπλωμέδόντια του προς τά κάτω, τον '·νσς. χάμω και πάνω από τό παρατάει καί λέει: ικεφάλι του φοίνικες καί άλ “ Κύριος Τάργκα, παπούς λα δέντρα σαλεύουν τά κλα δκι έχει καράβι πιά! Καρά διά τους, δείχνοντας που καί βι δκι έχει ναύτες! Έσύ δκι πού κανένα κομμάτι γαλά έχει παπού! Καραχαρίες ζιου ουρανού. μεγάλος φάει παπού καί ναύ Κάπου κοντά του άκούγετες! Καραχαρίες δκι φάει έται ένας παράξενος ήχος, σάν μένα, γιατί έγκώ μαύρος! νά πίνουν νερό δέκα διψασμέΈγκώ κολυμπάει, έχει έσένα να βόδια μαζί! πλάτη μου, καραχαρίες δκι Γυρίζει τό κεφάλι του, πού φάει εσένα! Κατάλαβε; πονάει τρομερά, καί βλέπει Ό Τάργκα καταλαβαίνει. τον Ατσίδα, τό χοντρό νέγρο Τό καράβι είχε βουλιάξει καί φίλο του, καθισμένο λίγο πιο οί καρχαρίες είχαν κατασπα πέρα, νά καταβροχθίζη μέ ράξει ολόκληρο τό πλήρωμά άπληστία αμέτρητες μεγάλες του, έκτος άπό τό νέγρο μά καρύδες, καταπίνοντας τερά γειρο, γιατί τά τρομερά αυτά στιες μπουκιές καί ρουφών ψάρια άποφεύγουν τό μαύρο τας τό γαλακτερό ζουμί τους. χρώμα! 'Ο ίδιος ό Τάργκα Τό μάοημα των σαγονιών του είχε σωθή, γιατί τον είχε με καί τό γουργούρισμα του λα ταφέρει στη στεριά ό Ατσί ρυγγιού του προ καλούν τον δας στην πλάτη· του! παράξενο έκεΐνο ήχο. Αρχίζει νά κλαίη πικρά Ό Τάργκα άνασηκώνεται, για τό χαμό τού αγαπη φέρνοντας τό χέρι του ατό κε μένου του παπού, τού μό φάλι του, δπου ένα μεγάλο νου προσώπου πού του άπέ-

ΤΑΡΓΚΑ

μενε στον κόσμο! Είναι τώ ρα ορφανός, πεντάρφανος; και ή ψυχή του είναι άδεια και πονεμένη ! 'Ένα γρύλλισμα αγριμιού άκούγεται δίπλα του! · Ό Τάργκα γυρίζει ξαφνι ασμένος. Είναι ό 5Ατσίδας! Ό χοντρός νέγρος έχει καθήσει κοντά του καί κλαίει κι’ αυτός, τραβώντας 'μέ άπόγνω σι προς τά κάτω τόν· κρίκο τής μύτης του ! — Κύριος Τάργκα!, λέει α νάμεσα -στούς λυγμούς του.

Κύριος Τάργκα ΓΟκι κλαίει 1 "Οκι κλαίει! Έσύ σπαράζει τό καρντιά εμένα! "Οκι κλαίει! Έγκώ είναι εσένα μπαμπά καί μαμά καί παπου! Έγκώ πάρει έσένα καί πάει μέσα ζούγκλα/ ζήση ό μορφα ! Καί, αρπάζοντας μια μεγά λη καρύδα, την σπάζει στα δυο μέ μια γροθιά καί αρχί ζει να την καταβροχθίζη μέ ...βαίθ'ειά συγκίνησι!... . ·· ΚΕΦ. 4. "Οπου ό Τάργκα οώ$ει την όμορφη” Μαλόα από τά νύχια των Καλουάχα! ά χρόνια περνούν... Ό Τάργκα είναι τώρα ένας νεαρός γίγαντας μέ αθλητικό τέλειο σώμα. '.Η δύναμί του είναι -καταπληκτική. Τά μπρά τσα του μικρού παιδιού, πού στά δώδεκα χρόνια του μπο ρούσε νά δείρη πέντε ρωμα λέους ναύτες, μπορούν τώρα νά σκίσουν στά δυο τό στό μα ενός λιονταριού,, μέ την ευκολία πού ένά κορίτσι σκί ζει ’ ένα κομμάτι χασέ, ή νά τσακίσουν τή σπονδυλική στή λη ενός κροκόδειλου, όπως ένα παιδάκι σπάζει , ένα λε πτό ξερόκλάδο! Ή γρηγοράδα του είναι ασύλληπτη καί ή ευστροφία τού κορμιού του αφάνταστη. Κάνενα αγρίμι τής ζούγκλας δέν μπορεί νά τον ψθάση στο τρέξιμο καί οί κινήσεις του έχουν την ταχύτητα τού κε ραυνού ! · όνομα τού Τάργκα εΐ-

Το

δωδεκάχρονο παιδί τσάκισε τούς ναύτες στο ξύλο!”

- 2>

'ΓΑΜ'ΚΑ

ναι γνωστό τώρα απ’ άκρη σ’, άκρη τής ζούγκλας. Οί ι θαγενείς τον τρέμουν καί τον σέβονται, γιατί ό Τάργκα — δταν εχει τό μαχαίρι του στο χέρι του— είναι πιο ορμητι κός καί πιο καταστρεπτικός κι5, από θύελλα, ενώ συγχρό νους είναι απόλυτα τίμιος καί δίκαιος στις σχέσεις του- όχι ' μόνο με τούς άνθ,ρώπους άλ λα καί με τ’ αγρίμια! Δεν σκοτώνει κανένα ζώο πάρα μόνο για νά φάη ή ό: ταν. κανένα αγρίμι κάνη τό μεγάλο σφάλμα* νά έπιτεθή εναντίον του ή έναντι Ον φίλων του! Τότε ή γροθιά του καί τό μαχαίρι του σκορπούν τό θάνατο! . Με τό μαχαίρι του, ·ό Τάρ γκα μπορεί νά καρφώση φίδι άπό άπόστασι πενήντα μέτρων ή να τρυπήση την καρδιά ε νός άντιπάλου του άπό πολύ μεγαλύτερη άπόστασι! "Αχώριστος σύντροφος του Τάργκα — καί εξ ίσου γνω στός σ’ ολόκληρη τη ζούγκλα — είναι ό καλός φίλος του Α τσίδας, ό χοντρός καί κωμι κός νέγρος ' πού τόν είχε σώ σει άπό τθύς...«καραχαρίες» I Ό Ατσίδας πάρ* δλη την κοιλάρα του. . την τεμπελιά Του καί τήν άχό.ρταγη πολυ φαγία του, δεν είναι καθόλου , ευκαταφρόνητος άντίπάλος. Τά μπράτσα του, καί οί ώ μοι τόυ είναι προικισμένοι με σπάνια δύναμι καί, όταν κανένας ξαφνικός κίνδυνος α πειλεί αυτόν ή τόν «Κύριος Τάργκα», · ό "Ατσίδας μετα-

Τό κράνος του Γερμανού 1 άνοίγει στα δυο καί μαζί μ5 αύτό τδ κε• φάλι του!

βάλλεται σε μαινομένη λαίλα πα δυνάμεως καί- όρμητικότητος! Οί γροθιές του τό τε τσακίζουν τά πάντα καί οί... κλωτσιές του χτυπουν καί συντρίβουν σαν χειροβομ βίδες ! *Όταν ρμως τόν πιάνει -ή τεμπελιά, ούτε βίντζια δέν .μπορούν νά τόν ξεσηκώσουν καί νά τόν μετακινήσουν άπό τή θέσι του! * * * Μια μέρα, καθώς ό Τάρ γκα κι5 ό "Ατσίδας διασχίζουν

ταργκΑ

ένα πυκνό δάσος από τερά στια δέντρα, ένας όχι πολύ μακρυνός ήχος από τάμ-τάμ φτάνει ώς αύτούς. Σταματούν κι* οί δυο και στήνουν τ’ αυτί τους. Ξέρουν περίφημα τώρα .και ό ένας και δ άλλος όλες τις γλώσ σες των ιθαγενών φυλών τής ζούγκλας, καθώς καί τά συν θεματικά χτυπήματα τών τάμτάμ, πού χρησιμοποιούν οί δι άφορες φυλές για να συνεν νοούνται μεταξύ τους άπό μακρυά! Ό Τάργκα ακούει με προ σοχή τά χτυπήματα του τάμτάμ καί τά μεταφράζει ψιθυ ριστά: «Εμείς ή φυλή τών Καλουάχα... προσφέρουμε... στούς θεούς... διαλεχτή... θυσία!... Πολύ... διαλεχτή... θυσία... στούς θεούς... ’Εμεΐς... ή φυ λή τών Καλουάχα...» Τό άμορφο καί ανδροπρε πές πρόσωπο του Έλληνόπου λου συννεφιάζει. — Κάνουν θυσία!, μουρ μουρίζει. Ελπίζω νά θυσιά ζουν κανένα ζώο, γιατί τούς έχω απαγορεύσει νά θυσιά ζουν ανθρώπους! Πάμε νά δούμε, Ατσίδα! Ό χοντρός νέγρος, πού τον έχει πιάσει ή τεμπελιά, μορ φάζει κωμικά. Βγάζει έξω τή γλώσσα του, γλείφει τόν κρί κο τής μύτης του καί λέει: — Έγκώ είναι κουρασμένο πολύ, κύριος Τάργκα! Έγκώ ξαπλώση λίγο έντώ, έσύ πάει νά ντήςΐ Ό Τάργκα άνασηκώνει

τούς ώμους του. Ξέρει δτι εί ναι περιττό νά έπιμείνη. Α φήνει, λοιπόν, τό χοντρό νέ γρο πού ξαπλώνει αμέσως χάμω μ’ ένα στεναγμό άνακουφίσεως, καί γυρίζει προς τό μέρος άπό τό όποιο άκούγεται τό τάμ - τάμ! Τό έδαφος κάτω άπό τά πανύψηλα δέντρα είναι έλεύθερο άπό θάμνους καί ό Τάρ γκα, τρέχοντας άναπτύσσει τόση ταχύτητα ώστε μέσα σέ λίγα λεπτά βρίσκεται χίλια μέτρα μακρυά, στην άκρη ένός ξέφωτου! Έκεΐ άντικρύζει ένα θέα μα, πού κάνει τά μάτια του νά σπιθίσουν άπό θυμό ■ καί θαυμασμό. Μέσα στό ξέφωτο, γύρω1 άπό μια μεγάλη φωτιά, είναι συγκεντρωμένη όλόκληρη ή άγρια φυλή τών Καλουάχα. Ετοιμάζονται νά προσφέ ρουν θυσία στούς θεούς τους· έναν άνθρωπο, δεμένο σ’ ένα στύλο κοντά στή φωτιά! Ό άνθρωπος αυτός είναι μια γυναίκα! Μια νεαρή λευ κή. πεντάμορφη, ξανθή γυ ναίκα, πού κρατάει τό κεφά λι της ψηλά με περηφάνεια, κυττάζοντας περιφρονητικά καί άφοδα τούς ιθαγενείς, πού ουρλιάζουν δαιμονικά χοροπηδώντας γύρω της! Τό κορμί της εΐναι σφιγμέ νο σ* ένα κίτρινο έφαρμοστό ύφασμα κι* έχει τις τέλειες γραμμές τών άρχαίων άγαλμάτων! Τό δέρμα της είναι άπαλό καί τρυφερό, μά κα θώς τά μπράτσα της είναι

ΤΑΡΓΚΑ δεμένα στο στυλό, ξεχωρίζουν κάτω από τό δέρμα Ισχυροί καί καλογυμνασμένοι μυώ νες ! Για μερικές στιγμές, ,ό Τάργκα μένει ασάλευτος κυττάζοντας μέ θαυμασμό καί συγκίνησι τό υπέροχο αυτό ξανθό κορίτσι. Ή καρδιά του χτυπάει γοργά, μέ ταραχή. Καταλαβαίνει ότι στο κορί τσι αυτό βρήικε τόν αληθινό σύντροφο τής ζωής του, τή γυναίκα πού θά του γέμιση τήν ψυχή καί θά τόν βοηθάει στόν άγώνα του εναντίον των εχθρών τής Ειρήνης καί τού Δικαίου! Καί την βρήικε ακριβώς ιή στιγμή, πού μια φυλή καννιβάλων ετοιμάζεται να σφάξη, να ψήση καί να καταβροχθί ση τό έξαί'σιο αυτό πλάσμα! Τό ταμ - ταμ τών Καλουάχα παύει ξαφνικά νά άκούγεται. Ό άγριος χορός γύρω από τή φωτιά καί από τό κο ρίτσι σταματάει. Μιά νεκρι κή σιω^πή απλώνεται. Καί τότε Μνας πανύψηλος άντρας μέ ογκώδεις ώμους καί τεράστια μπράτσα, ό αρ χηγός καί μάγος τής φυλής τών Καλουάχα προχωρεί προς τό δεμένο κορίτσι μ9 έ να μεγάλο μαχαίρι στο χέρι καί μέ διαβολική Μκφρασι στο πρόσωπό του! Πηγαίνει νά σφάξη τήν ό μορφη λευκή γυναίκα, νά τήν προσφέρη θυσία ατούς αιμο φόρους θεούς του! Ό Τάργκας βρίσκεται πο λύ μακρυά καί, όσο γρήγο

ρος κΓ άν είναι, καταλαβαΤ νει πώς δεν μπορεί νά προλάβη νά φτάση εγκαίρως καί νά μπή άνάμεσα στόν άρχηγό τών Καλουάχα καί στο κορί τσι, πριν τό μαχαίρι τού άγρι ου κόψη τόν ρμορφο λαιμό της! Τό χέρι του Καλουάχα ση κώνεται κιόλας πάνω από τό κεφάλι τού κοριτσιού! Μιά στιγμή ακόμη καί τό υπέρο χο, τό πεντάμορφο πλάσμα πού τόσο παράξενα συνάντη σε στο δρόμο του ό Τάργκα, δέ θά είναι παρά ενα άψυχο, ματωμένο κορμί! Καί τότε τό ατρόμητο Ελ ληνόπουλο, ό Κυρίαρχος τής Ζούγκλας, δρά μέ αστραπι αία ταχύτητα! Τά ατσάλινα δάχτυλά του αρπάζουν τή λαβή τού μα χαιριού του, τό τραβούν από τή θή.κη του καί τό έκσφενδονίζουν μέ έκπληκτική δύναμι! 'Η ατσάλινη λεπίδα σκίζει τόν αέρα, σφυρίζοντας σαν φίδι, καί, καθώς τό ώπλισμένο χέρι τού καννίβαλου κα τεβαίνει αέ ορμή προς τό λαι μό τού κοριτσιού, τό μαχαίρι καρφώνεται στο μπράτσο του, λίγο πάνω από τό καρπό! *Ένα ουρλιαχτό πόνου ξεπηδάει από τά σφιγμένα χεί λη τού αρχηγού τών Καλουά χα καί ό μεγαλόσωμος ά γριος παραπατάει προς τά πίσω ! Τό μαχαίρι ξεφεύγει α πό τά δάχτυλά του καί πέ φτει χάμω! Βλαστημώντας άγρια, ό Καλουάχα αποσπάει τό κσρ-

ΤΑΡΓΚΑ

— Τό μόνο· πού θυμάμαι, λέει απαντώντας στις επίμο νες ερωτήσεις πού τής κάνει κάθε τόσο ό Τάργκα, είναι ό τι εδώ καί πολλά χρόνια, ό ταν ακόμα ήμουν πολύ μικρή, ζουσα σέ μιά σπηλιά μαζί μ’. ένα ασπρομάλλη · γέρο, πού τον έλεγα «παπου»’. 'Η σπη λιά — θυμάμαι ήταν γεμά τη από κάτι πετραδάκια πού άστραφταν όμορφα όταν· τά χτυπούσε τό φώς! "Ενα από αυτά, τό· πιο μεγάλο ’ ήταν πράσινο καί είχε σχήμα μι-, κρής νεκροκεφαλής! 'Ο παπούς μου τό . έπαιρνε συχνά στά χέρια του καί μου τό έ δειχνε, λέγοντας: «"Οποιος έχει αυτό τό πετράδι, Μαλόα, είναιπροορισμένος νά γίνη ό πιο δυνατός άνθρωπος τού .κό σμου! θά σού τό · εξηγήσω αυτό όταν μεγαλ.ώσης!» Μά ΚΕΦ. 5. "Οπου © Τάργκα .δέν πρόλαβε., Μιά μέρα ήρθε ένας άνθίρωπάκΟς, ένας νά συγκρούεται μ’ ένα • μαινόμεν© θωρηκτ© νος μέ μεγάλα αυτιά, μαζί μέ γορίλλες καί σκότωσαν τ$\ς ζούγκλας! τον παπού! 5Εγώ τούς ξέφυΤΣΙ ό Τάργκα έσωσε γα, γιατί ήξερα μιά στενή καί ελευθέρωσε την ό μυστική έξοδο πού υπήρχε μορφη σύντροφό του, τή Μα στο βάθος τής σπηλιάς! 5Από λόα·, πού από τότε τον ακο τότε.γυρίζω μέσα στά δάση λουθεί πιστά παντού γεμάτη καί ζώ από τό κυνήγι καί τά εύγνωμοούνη ' καί στοργή, γιά .φρούτα τών δέντρων! · τό ατρόμητο Ελληνόπουλο! — Δέ . θυμάσαι καθόλου Δέν μπορεί όμως να δώση πού βρίσκεται ή σπηλιά αυτή, καμμιά καθαρή πληροφορία Μαλόα; ρωτάει ό Τάργκα. γιά τήν προέλευσί της, γιά Ογι! ’Έχουν περάσει τούς γονείς της, γιά τήν πα πολλά χρόνια από τότε! τρίδα της. Δέν μπορεί νά έ— Κάποτε, λέει ό Τάργκα. ξηγήση. στον Τάργκα πώς* τρυφερά χαϊδεύοντας τά μαλ βρέθηκε μέσα στη ζούγκλα λιά· της, θά ψάξουμε νά βρού αυτή, ένα λευκό ξανθό κορί με τή σπηλιά αυτή. "Ισως τσι ! βρούμε τό πράσινο · πετράδι. φωμένο μαχαίρι μέ το αρι στερό του χέρι και τό τινάζει εναντίον τοΰ ΤάργκαI Μά τό Ελληνόπουλο, τρέχόντας -σαν τον άνεμο, έχει φτάσει κιόλας κοντά του. Α ποφεύγει τό -μαχαίρι ,μ’ ένα λύγισμα του κορμιού του καί ή γροθιά του χτυπάει τον αρ χηγό των Καλουάχα μέ τόση δύναμι στο σαγόνι, ■ ώστε ό μεγαλόσωμος νέγρος σωριά ζεται χάμω νεχρός μέ τη σπονδυλική του στήλη τσακι σμένη στη βάσι του κρανίου του !... Οί· υπόλοιποι πολεμιστές τής φυλής Καλουάχα τραβι ούνται πίσω · τρομαγμένοι, μουρμουρίζοντας: — Ό Τάργκα! Ό Τάργκα! Ό Κυρίαοχος τής· Ζούγικλας ! Τ0 Τάργκα!.

ΤΑΡΓΚΑ

ζει κάτω, τό Ελληνόπουλοκαί τιμωρήσου με τό δολοφό νοιώθει τό αίμα του νά παγώ νο, τοΰ παπού σου! * * * νη στις- φλέβες-· του! . Ή Μαλόα βρίσκεται· εκεί Ό καιρός περνάει... Στην Ευρώπη έχει ξεσπάσει ό Πα νη τη ρτιγμή ακριβώς κάτω, από τό δέντρο, όπου είναι άγκόσμιος Πόλεμος! Ή Ελλά νεβσσμένος ό .Τάργκα, · καί δα πολειμάει στο πλευρό τών έχει σκύψει γιά νά κόψη ένα συμμάχων της έναντίον . των Ιταλών, τσακίζοντας »με τον μεγάλο κιτρινόμαυρο λουλου ηρωισμό των άνδρείών παιδι δι, όταν ανάμεσα· σέ δυο θά μνους προβάλλει ένας τερά ών της τις σιδερόφραχτες στιος ρινάκέρως! στρατιές του Μουσολίνι! Πριν ή Μαλόα· προλάβη νά Στά βάθη τής Αφρικής δρως δλα είναι ήρυχα. Τά α .άντιληφθή τον κίνδυνο πού την απειλεί, τό θηρίο έφορμά γρίμια, καί οί ιθαγενείς ζοΰν αμέριμνα μέσα στά παρθένα . μέ τό κεφάλι του χαμηλωμέ νο καί· τά φοβερά κέρατά του δάση, χωρίς νά ύποψιάζωνται. προτεταμένα! κάν τό μακελειό πού γίνεται Ή ορμή Καί ή γρηγοράδα ανάμεσα στούς «πολιτισμέ- ' τοΰ ρινόκερου είναι τόσο με νους» ανθρώπους!· Καί' τότε, ξαφνικά, ή ζούγ γάλη, ώστε ή' Μαλόα φαίνε ται καταδικασμένη ! κλα χάνει τη γαλήνη της!... Μά ό Τάργκα, τό άτρόμηΑυτό συμβαίνει' ένα λαμ το Ελληνόπουλο, τό ταχύτε πρό, δροσερό πρωινό, γεμάτο ρο πλάσμα τής ζούγκλας, άφώς καί αρώματα;. χΟ Ατσίδας, ξαπλωμένος γρυπνάει! Δρώντας κεραυνοβόλα, πα ανάμεσα σέ· κάτι πυκνούς θά μνους, τρώει καμμιά..-. δεκα ρατάει τά φρούτα, πού κρα τούσε, καί, αρπάζοντας τό ριά μεγάλα άγριοπέπονα, για χοντρό, ' λυγερό, κρεμαστό νά.. δροσίση λιγάκι τό λαρύγ κλαδί ενός αναρριχητικού φυ γι του, όπως λέει ό ίδιος. του, ρίχνεται στό κενό! Ή Μαλόα περπατάει ανά Τό κορμί του διαφράφει μεσα, στά δέντρα, σιγοτραγου δώντας καί μαζεύοντας όμορ μιά γοργή τροχιά, ένα σπα θωτό ημικύκλιο· στον αέρα, φα εξωτικά λουλούδια, γιά καί μέ τά πόδια μπροστά χτυ νά στολί'ση Γμ’ αυτά τά'ξανθά πάει τον ρινόκερω στό· σβέρ μαλλιά της. κο, τή στιγμή σχεδόν πού τά Ό Τάργκα έχει σκαρφαλώ κέρατά του αγγίζουν τό όμορ σει πάνω σ’ ένα δέντρο γιά φο κορμί τής Μαλόα! νά κόψη διαλεχτούς καί- νό Τό θηρίο, σπρωγμένο από στιμους καρπούς γιά την α τά μυώδη πόδια τού Κυρίαρ γαπημένη του. χου τής Ζούγκλας, . παραπα ξαφνικά · όμως, καθώς γέρ τάει καί παραμερίζει ελαφρά, νει τό κεφάλι του καί κυττά-

ΤΑΡΓΚΑ

χάνοντας έτσι τό στόχο του ! Ένω ό Τάργκα προσγειώ νεται έπιδέξια δίπλα στη Μα λόα, ό ρινόικερως απομακρύ νεται σαν βολίδα μουγγρίζον τας άγρια, σταματάει, γυρί ζει καί έφορμά πάλι, σφυροκοπώντας τό έδαφος με τα πόδια του και κάνοντας το νά άντηχή! Ό Ατσίδας ακούει τά μουγγ,ρίσματα καί τά ποδο βολητά, άνασηκώνει τό κε φάλι του καί, ανάμεσα από τά κλαδιά των θάμνων, βλέ πει τό θηρίο. Μέ Απάθεια, ξαπλώνει πάλι χάμω καί συνεχίζει την... πε πονοφαγ ία του μουρμουρίζον τας: — Πφφ! Αυτό μόνο ένα ρινόκερω! Έγκώ δκι σηκωθή! Κύριος Τάργκα μπορεί σκοτώση τοία ρινόκερω ματζί! ^ Πραγματικά, μετρημένες είναι οί στιγμές της ζωής του ρινόκερου! Καθώς φτάνει κον τά στον Κυρίαρχο τής Ζούγ κλας καί στη χαριτωμένη σύντροφό του, ό Τάργκα τι νάζεται μπροστά, μέ μια θαυ μαστή έκσφενδόνισι του κορ μιού του, καί άρπαζει τό θη ρίο από τά κέ,ρατα. ("Έπειτα, ένα πήδημα προς τά πλάγια καί μιά σύσπασι των πανίσχυρων μυών τού μπράτσου του, είναι αρκετά γιά νά κάνουν τον ογκώδη ρινόκερω νά χάση την ισορ ροπία του καί νά κυλιστή χά μω γεμίζοντας τον ήσυχο α έρα τής ζούγκλας μέ τά μα νιασμένα μουγγρητά του!

Πριν προλάβη νά πεταχτή πάλι στά πόδια του καί νά συνέχιση την έπίθεσί του, τό χέρι τού Τάργκα κινείται μέ τόση ταχύτητα ώστε δέν μπο ρεί νά τό παρακολούθηση τό μάτι! 'Αρπάζει τό μαχαίρι του, τό τραβάει από τη θήκη του, τό σηκώνει ψηλά καί τό μπή γει στο πιο ευαίσθητο σημείο τού θηρίου, ανάμεσα στον ώ μο καί στο αυτί! Ό ρινόκερως άνασηκώνεται σπασμωδικά, βογγάει μέ άπόγνωσι καί πέφτει χάμω μ’ έναν υπόκωφο γδούπο, πού κάνει τό έδαφος νά κλονιστή ! Εΐναι νεκρός! ΚΕΦ. 6. "Οπου τ© άτρόμητ© Ελληνόπουλο π©λεμάει' γιά την πατρί δα τ©υ μέαα οτη ζούγκλα! Τάργκα, πού τό πρόσω πό του δέν έχει χάσει κα θόλου την ήρεμία του στο δι άστημα τής φοβερής αυτής μονομαχίας, σκουπίζει τό μα χαίρι του στά χόρτα, τό βάζει στη θήκη του καί ετοιμάζε ται νά γυρίση προς την Αγα πημένη του. όταν μιά άκλη ρη καί δυνατή φωνή αντηχεί πίσω του: —■ Με ί νετ ε άκ ίνη το ι! 3 Αλλοιώς... θά πεθάνετε! Ό Τάργκα μαρμαρώνει! Ή έκπληξί του είναι Απέραν τη. Κατάλαβε εντελώς τά Α πειλητικά αυτά λόγια κι3 ό μως ή φωνή πού τά πρόφερε

δέν είχε μιλήσει στήν Έλληνι-

ΤΑΡΓΚΑ !κή;^γλώσσα, ούτε σέ καμμιά γλώσσα ιθαγενών τής Άφρι'κής! Ξαφνικά θυμάται! θυμά'ται την έποχή πού ήταν μέ τον παπού του, τον καπετάν -Νίικόλα, και τις γλώσσες πού αυτός του είχε μάθει. <Γε ρμανι κ ά ! Ναι! * Η ψω νή έ'κείνη είχε μιλήσει στη γερμανική γλώσσα! Γεμάτος απορία δ Τάργκα γυρίζει αργά. Τά μάτια του ανοίγουν διάπλατα από την έκπληξι. Δυο Γερμανοί στρατιώτες στέκονται μπροστά του σέ άπόστασι μερικών μέτρων ! Τούς αναγνωρίζει από τά κρά νη τους καί τις στολές τους κΓ από τούς αγκυλωτούς σταυρούς, γιατί, πολύ πριν άπό τό ναυάγιο του καρα βιού του παπού του, ό Χιτλερ είχε άνεβή στην έξουσία στη •Γερμανία! Δυο Γερμανοί στρατιώτες στη ζούγκλα! Αυτό είναι Πρωτάκουστο καί ανεξήγητο I Ό ένας απ’ αυτούς κρσ'τάει ένα μεγάλο πιστόλι κΓ ■ό άλλος ένα αυτόματο. ΚΓ δ Τάργκα ξέρει καλά οτι τά ό πλα αυτά μπορούν νά σκορ πίσουν από μακρυά τό θάνατο μέ κεραυνοβόλα ταχύτη τα ! —Τί θέλετε:; ρωτάει δ Τάρ γκα ήρεμα. Δέ σάς πειράξα με ! Γιατί, λοιπόν, μάς φοβερί ζετε μέ τά δπλα σας; — Είστε κατάσκοποι τών "Αγγλων!, γρυλλίζει δ ένας άπό τούς Γερμανούς. Ψηλά τά χέρια! Ελάτε κοντά, κΓ

έσύ καί τό κορίτσι, μέ τά χέ ρια ψηλά! Άλλοιώς... Κ'αί -σαλεύει απειλητικά τήν κάννη τού αυτομάτου του 1 Ό Τάργκα σηκώνει τά χέ ρια του καί προχωρεί άργά προς τό μέρος τους, κάνον τας νόημα στη Μαλόα νά τον μιμηθή. Σταματάει σέ -άπόστασ» δυό μέτρων από τούς Γερμα νούς καί λέει; — Δέν είμαστε κατάσκοπο» κανενός! "Αλλωστε, τί δου λειά μπορούν νά κάνουν κα τάσκοποι μέσα στή ζούγκλα; Καί, στο κάτω - κάτω, κΓ άν άκόμα υποθέσουμε πώς είμα στε κατάσκοποι τών "Αγ γλων, τί σάς νοιάζει έσάς : Χαμηλώστε τά δπλα σας καί πάψτε νά μάς άπειλήτε! ΟΙ Γερμανοί βάζουν τά γέ λια. — Παίζει ώραΐα τό ρόλο του!, λέει ό ένας. Κάνει τόν κουτό! 'Έ,νας λευκός άντρας καί μια ξανθή λευκή γυναί κα μέσα στή ζούγκλα καί λέ νε πώς δεν είναι κατάσκοποι τών "Αγγλων! Τί είναι αύτό πού κάνει νιάου - νιάου στα κεραμύδια; Σιγά - σιγά, θά μάς πή δτι δέν ξέρει πώς ή Γερμανία καί ή Ιταλία βρί σκονται σέ πόλεμο μέ τήν Αγγλία,, τη Γαλλία καί τήν Ελλάδα! Χά, χά, χά'! Τά μάτια τού Τάργκα άστράφτουν. Ή Ελλάδα είναι σέ πόλεμο μέ τήν Ιταλία τού Μουσαλίνι καί μέ τή Γερμα νία τού Χίτλερ! ΤΙ αγαπημέ νη του πατρίδα κινδυνεύει!

"Ενας ρίνόκερώξ όμμ&ει εναντίον τής Μάλόα! Μά ό Τάργκα άγρυ^νάει! ΠήΒάμ άτιό *ό δέντρο,

καί, Επειτα άπό

σύντ'όμΎ]

πάλη, ό ρινόκερώς

είναι νεκρός!

Και τότε άκούγεται μια φωνή: Ψηλοί; τά χέρια!» ΕΙ\αΓ δυο Γερμανοί! Μέ αυτόματα καί πιστόλια! Μά ό Τό;ργκα τούς τσακίζει και τους αφοπλίζει!

ΤΑΡΓΚΑ

ΚΓ ό πόλεμος έχει φτάσει, δ* πως φαίνεται από τά λόγια των Γερμανών στρατιωτών, ώς την καρδιά τής ζούγκλας! Ό Τάργκα σφίγγει τά δόν τια του κι* έτοιμάζεται νά ορ μήση έναντίον τους. Μά συγκρατεί τον εαυτό του. Πρέπει νά μάθη πρώτα τί άκριβώς συμβαίνει και τί γυρεύουν στη ζούγκλα οι Γερ μανοί. — Δεν σάς καταλαβαίνω Κ λέει στο Γερμανό. Τώρα μα θαίνω πώς ξέσπασε πόλεμος, γιατί ζώ στη ζούγκλα από μικρό παιδί. Κι* άν δμως υ ποθέσουμε πώς είμαστε πρα γματικά κατάσκοποι, τί μπο ρούμε νά κάνουμε έδώ έναν τίον τής Γερμανίας; Νά μα θαίνουμε στά θηρία και στους ιθαγενείς την. . . άγγλική γλώσσα; Οί Γερμανοί θυμώνουν. — Γουρούνι!, ουρλιάζει αύΐός πού κρατάει τό πιστόλι. Δέ σέ ώφελεΐ σέ τίποτα νά κάνης τον ανήξερο! ξέρουμε πολύ καλά πώς ήρθατε εδώ γιά νά κατασκοπεύσετε τό α εροδρόμιο, πού έχουμε φτιά σε ι! Μά δέ θά μπορέσης νά ειδοποίησης τούς "Αγγλους! Σέ λίγες μέρες όλα θά είναι έτοιμα καί τεράστιες ρουκέττες θά ξεκινήσουν από τή ζούγκλα καί θά πάνε νά κα ταστρέφουν έντελώς τό Λον δίνο, τό Παρίσι, τό Κάϊρο καί τήν Αθήνα! Τήν Αθήνα I "Ενα κύμα θυ μού πλημμυρίζει τό Ελληνό πουλο ! Τήν * Αθήνα! Οί βάρ βαροι έτοιμάζοντοα νά κατα

στρέφουν τήν αγαπημένη του Αθήνα, όπου ό Τάργκα έχει περάσει τά αξέχαστα παιδικά του χρόνια! Ή Μαλόα, πού παρακολου θεΐ άγρυπνα τή σκηνή αυτή, δεν καταλαβαίνει οϋτε λέξι άπό τις φράσεις, πού άνταλλάσσουν οί στρατιώτες μέ τόν' αγαπημένο της. Καταλαβαίνει δμως δυο1 πράγματα: "Οτι αυτή, καί ό Τάργκα διατρέχουν σοβαρόκίνδυνο κι* δτι, άπό τό σφί-' ξιμο τών δοντιών του κι* άπό τή σύσπασι τών μυών τών πανίσχυρων ώμων του, είναι φανερό δτι τό Ελληνόπουλο ετοιμάζεται νά έπιτεθή! Ετοιμάζεται, λοιπόν, κι* αυτή νά τον βοηθήση! Ξαφνικά, ό Τάργκα τινάζε ται πρός τά έμπρός, σάν βέ λος πού ξεπηδάει άπό· ένα τόξο! Τό αριστερό του χέρι κατεβαίνει μέ αστραπιαία τα χύτητα καί παραμερίζει τό ώπλισμένο χέρι τού Γερμανού μέ τό πιστόλι! Τό πιστόλι εκπυρσοκροτεί μέ τήν κάννη στραμμένη πρός τά πάνω1 ! Ή σφαίρα του χώνεται ανάμεσα στά φυλλώματα καί χάνεται πρός τον ουρανό! Τό δεώό χέρι χοό Τάργκα, σφιγμένο σέ μιά ατσάλινη γροθιά, χτυπάει τό· Γερμανό στο στήθος μέ τόση δύναμι, ώστε ό έχθρός τής Ελλάδος σωριάζεται αμέσως, άναίσθητος χωρίς νά βγάλη λέξι άπότό στόμα του! Τήν ίδια στιγμή, συμβαί νουν 5υό πράγματα:

ΤΑΡΓΚΑ Ό άλλος Γερμανός στρέφει τό αυτόματό του πρός τόν Τάργκα και πιέζει τη σκαν δάλη καί ή Μαλόα κατεβάζει μέ ορμή τά χέρια της καί σπρώχνει τήν κάννη του ό πλου πρός τά κάτω I Ή Ατμόσφαιρα Αναταράζε ται από μια σειρά έκπυρσο· κροτήισεων, πού κάνουν τά πουλιά καί τ’ αγρίμια της ζούγκλας νά τρομάξουν καί νά ξεμακρύνουν πετώντας καί τρέχοντας ί Οί σφαίρες καρφώνονται στό χώμα, κοντά στά πόδια τού Τάργκα! Πριν ό Γερμα νός προλάβη νά ξανασηκώση τό όπλο του καί νά τραβήξη πάλι τή σκανδάλη, ή γροθιά του Τάργκα τον χτυπάει στό σαγόνι καί τον στέλνει νά κοι ,μηΐθή δίπλα στό σύντροφό του 1

ΚΕΦ. 7.

Ατσίδας

βρά, άνδρ&γαθεί και ...τά κάνει ©άλασσα! απλωμένος πάντα χάμω, _ ό Ατσίδας μασουλάει τά πεπόνια του. Βρίσκεται τώ ρα στό... δέκατο πεπόνι καί άπό τό λαρύγγι χου βγαίνουν σιγανά γρυλλίσματα ίκανοποιήισεως καί ηδονής. Ξαφνικά, αντηχούν στ* αυ τιά του ή πυροβολισμοί των Γερμανών! Ό χοντρός νέγρος γουρλώ νει τά μάτια του, ανοίγει τό στόμα του μια σπιθαμή καί τινάζεται όρθιος μέ ευκινησία καταπληκτική για τό δγκώ-

δες κορμί του! "Έχει φτάσει

ή στιγμή τής δράσεως καί ό Ατσίδας γίνεται πραγματι κός... ατσίδας! — Ντέν αρέσει έμένα αυ τός κρότος! θυμίζει έμένα πιστόλι! Κύριος Τάργκα καί κύριος Μαλόα που είναι; Καί μέ μεγάλα βήματα προχωρεί πρός τό μέρος πού είχαν ακουστή οί πυροβολι σμοί. Σέ λίγο σταματάει. Βλέπει Ανάμεσα Από τά κλα διά τών θάμνων τον Τάργκα καί τή Μαλόα νά δένουν στον κορμό ενός δέντρου τούς δυο Γερμανούς, πού είχε ρί ξει Αναίσθητους τό Ελληνό πουλο. Οί Γερμανοί έχουν συνέλθει τώρα καί κυττάζουν τον Τάργκα μέ μάτια γεμάτα τρό μο καί μίσος. — Που βρίσκεται τό Αερο δρόμιό σας; τούς ρωτάει ό Τάργκα γερμανικά. Πώς μπο ρεΐ κανείς νά πάη έκεΐ; — Δέ θά τό μάθης αυτό .ιθτέ Από εμάς, παλιοκατάσκο πε!,, γρυλλίζει ό ένας Από τούς αιχμαλώτους. Ό Τάργκα σηκώνει τό χέρι του γιά νά τον χτυπήση, μά τό χαμηλώνει πάλι. "Οχι! Αύτός, ό ξακουστός Τάργκα, ό Κυρίαρχος τής Ζούγκλας, τό ή,ρωϊκό Ελληνόπουλο, δέ θά χτυπήση ποτέ έναν άοπλο καί δεμένο αιχμάλωτο ί — Πολύ καλά, λέει. Τότε, θά σάς έγκαταλείψω εδώ καί βγάλετε τα μόνοι σας πέρα μέ τ’ Αγρίμια πού θάρθουν νά σάς έπισκεφθοϋν τή νύ χτα! "Αν μιλήσετε, θά σάς αφήσω.ο. ......... .. .. .

ΤΑΡΓΚΑ

—- ψηλά τά χέρια], λέει πά' λόκοτα όπλα πού ξερνούν φω λι μια άλλη φωνή πίσω του τιά καί βροντές! 'Ο Τάργκα γυρίζει γοργά —θά πεθάνετε, γουρούνια !,καί... άντι,κρύζει έναν τρίτο ουρλιάζει μέ μανία ό Γερμα Γερμανό, πού έχει προβάλει νός. Τολμήσατε νά σηκώσετε πίσω από ένα θάμνο, όέκα.μέ χέρι εναντίον στρατιωτών τρα μακρυά! * τού Χίτλερ, τού αρχηγού τής Μά' τον νεοφερμένο τον βλέ Γερμανίας καί τού κόσμου ο πει ταυτόχρονα κι’ ό Ατσί λόκληρου! θά... δας και τό παχύ πρόσωπο Δέν προλαβαίνει ούτε ■ τή του νέγρου ■ συσπάται από φράσι του νά άποτελειώση θυμό. Αρπάζει μέ τά δόντια ούτε τή σκανδάλη τού όπλου του τό χαλκά, πού κρέμεται· ’ του νά τραβήξη! από τη μύτη του, τον τραβάει Κάτι βαρύ καί σκληρό, σάν προς τά κάτω και μουρμουρίσφυρί, τόν χτυπάει στο κεφά ζει: λι ξαφνικά, πάνω οτό κρά —Αυτό ακικαλό άντρωπο 1 νος ! Αυτό μιλάει άγρια κύριος Τό κράνος του ανοίγει στά Τάργκα! Έγκώ ντείξη αύδυό σάν καρύδα ! / I το * Καί μαζί μέ τό κράνος, α Καί ό νέγρος προχωρεί μέ νοίγει στά δύο καί τό κεφάλι προφυλάξεις προς τό μέρος του καί ό Γερμανός σωριάζε του Γερμανού, διαγράφοντας ται χάμω νεκρός! ένα μεγάλο· κύκλο γιά νά Τόν είχε χτυπήσει ή γρο πλησιάση τόν έχθρό από πί θιά τού Ατσίδα, τού κωμικού σω. νέγρου σύντροφου τού Τάρ Μολονότι τό κορμί του εί γκα ! ναι ογκώδες καί βαρύ, ό Α Ό χοντρός νέγρος στέκεται τσίδας περπατάει τόσο άνάλα τώρα πάνω από τό νεκρό κορ φρά. ώστε δέν άκούγονται μί τού άντιπάλου του καί καθόλου οί πατημασιές του ! γλείφει τόν κρίκο, πού κρέμε Μέ την άκρη του ματιού ται άπό τή μύτη του, γρυλτου, ό Τάργκα διακρίνει ανά λίζοντας: μεσα στούς θάμνους τή σιλου- • Έσύ τώρα όκι πειράξη έττα τού "Ατσίδα νά γλυπιά κύριος ' Τάργκα καί κύ στράει προς τό Γερμανό καί ριος Μαλόα! *Εσύ τώρα όκι σηκώνει τά χέρια του πάλι. πειράξει κανένα πιά! ,Ή Μαλόα τόν μιμείται. Καί, ενώ ό Τάργκα κΓ ή .Τό όμορφο πρόσωπό της Μαλόα κατεβάζουν τά χέρια 'δέν Φανερώνει καθόλου φότους καί γυρίζουν προς τούς βρ. ίνίναι μόνο γεμάτο έκπλη αιχμαλώτους, ό Ατσίδας κά ξι καί απορία. Δέν καταλα τι κάτι παιδιάστικο, μιά γκάφα, πού βάζει- σέ τρομερό βαίνει -^ώ>ς ή ζούγκλα γέμισε έτσι ξαφνικά από ανθρώπους κίνδυνο τή ζωή καί τών τρι παράξενα/ ντυμένους, μέ αλ ών ηρώων μας!