ΜΕΡΗ Α’-Γ’
ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ
9786185531348
Ροβινσώνας Κρούσος του Daniel Defoe
ΜΕΡΟΣ Α’
Σενάριο & Σχέδιο:
Christophe Gaultier Χρώμα:
Christophe Gaultier
3
Ευχαριστώ τον Ζαν Νταβίντ. Το βιβλίο αυτό αφιερώνεται στον Ματίς και την Αμπρ.
Ο Christophe Gaultier έχει πτυχίο οπτικής επικοινωνίας. Μετά από δέκα χρόνια ενασχόλησης με τα κινούμενα σχέδια, στη διάρκεια των οποίων συνεργάζεται και στη μεγάλου μήκους παραγωγή Το Τρίο της Μπελβίλ, αποφασίζει να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στα κόμικς. Το 2000 δημοσιεύει το Grise Μine, σε σενάριο του Alexandre Thomas. Ακολουθεί το Banquise το 2003 και στη συνέχεια το Kuklos το 2004, σε σενάριο του Sylvain Ricard, από τις εκδόσεις Soleil. Το 2003, κυκλοφορούν τα δύο πρώτα επεισόδια του Cirque Αléatoire από τις εκδόσεις Treize etrange/Milan και πάλι σε σενάριο του Ricard, για να συμπληρωθούν το 2005 με το Les Οrigines du Cirque Αléatoire. Το 2004, δουλεύει ένα αυτοβιογραφικό αφήγημα: πρόκειται για το Clichés Beyrouth 1990, από τις εκδόσεις Humanoïdes Associés, πάντα με τον Ricard στο σενάριο. Το 2006, δουλεύει σόλο το Demi-course et Casquette Motul στις εκδόσεις Dupuis και μετά σχεδιάζει το Guerres Civiles σε πρωτότυπο σενάριο των Jean David Morvan και Sylvain Ricard, στις εκδόσεις Futuropolis.
Είναι η δεύτερη φορά που διασκευάζω τον Ροβινσώνα Κρούσο σε κόμικς. Την πρώτη φορά θα ήμουν ίσαμε δώδεκα χρονών και το έργο δεν είχε παρά μονάχα δύο σελίδες! Μόλις είχα διαβάσει το μυθιστόρημα, στη σειρά νεανικής λογοτεχνίας Bibliothèque Verte της Hachette. Αυτό το βιβλίο έκανε να γεννηθούν μέσα μου τα πρώτα συναισθήματα αναγνώστη λογοτεχνίας. Η μεγάλη δύναμη του Ροβινσώνα Κρούσου οφείλεται στο γεγονός ότι ταυτιζόμαστε αμέσως με τον ήρωα, μας κερδίζει την καρδιά πολύ γρήγορα. Και υπάρχει ένας ενδιαφέρων παραλληλισμός ανάμεσα στην κατάσταση αυτού του άντρα, μόνου στο νησί του να καταγράφει τη ζωή του, και στον σκιτσογράφο του κόμικς, μόνου μπροστά στο σχεδιαστήριο να σκιτσάρει τη δική του... Ο Ροβινσώνας μού έχει δώσει πάρα πολλά. Στην παιδική μου ηλικία θα πρέπει να διάβασα το βιβλίο καμιά δεκαριά φορές. Η αφήγηση της ζωής του σε κόμικς μού έδωσε μεγάλη χαρά και ελπίζω να μοιραστείτε τη χαρά μου διαβάζοντάς το. Ευχαριστώ, Ροβινσώνα!
Christophe Gaultier
4
Λιμάνι της Χαλ...
1η Σεπτεμβρίου 1651...
Γεννήθηκα στην Υόρκη το 1632...
Λέγομαι Ροβινσώνας Κρούσος...
Ο πατέρας μου ήθελε να με κάνει δικηγόρο. Αλλά εγώ έχω την περιπέτεια μέσα στην ψυχή μου. Αυτός υπήρξε και ο λόγος της αναχώρησής μου...
Είμαι από καλή οικογένεια...
5
Α
Α
Α
X
Ιδού. Για πρώτη φορά αφήνω τη στεριά. Αν και δεν ταξιδεύω για πολύ μακριά, αφού πηγαίνω στο Λονδίνο, νιώθω ήδη άρρωστος και ταλαιπωρημένος.
Χα χα! Για δείτε εδώ έναν ναυτικό του γλυκού νερού!
Ε, φιλαράκο!
6
Κύριε, θα πρέπει να επιστρέψετε στην καμπίνα. Ντροπιάζετε το Ναυτικό.
Πιες αυτό! Θα σε βοηθήσει να κρατηθείς όρθιος με το αεράκι!
Αεράκι; Αυτόν τον τυφώνα τον ονομάζεις αεράκι;
Χα! Χα! Άκου τυφώνα!
Χα! Χα! Μπορείς να κρατήσεις την μποτίλια.
Λοιπόν, ναύτη;
Τίποτα δεν είναι σαν μια γουλίτσα ρούμι, έτσι;
;
7
Βρίσκω πως το ποτό αυτό επιδρά θετικά στην ασθένειά μου.
Χα! Χα! Αυτό να λέγεται! Δε γίνεσαι καλός ναυτικός δίχως ρούμι! Γιατρεύει κάθε αρρώστια και κάνει καλό στις θέρμες...
Τις... θέρμες; Τους πυρετούς των τροπικών.
Μα... υπάρχει το ρούμι...
Πρέπει ν’ αποφεύγεις να πλησιάσεις τις ακτές εκεί κάτω. Η ανάσα των άγριων της Καραϊβικής μολύνει τον αέρα και οι άνεμοι τη μεταφέρουν. Μπαίνει μέσα σου απ’ το στόμα κι απ’ τον πισινό και περνάς απ’ τη ζωή στον θάνατο μέσα σε τρεις μέρες!
Ναι, για να γίνεις στουπί! Χα! Χα! Χα!
Την έκτη ημέρα του ταξιδιού, αντικρίσαμε τις ακτές του Γιάρμουθ...
8
Από την έβδομη ημέρα και μετά, ο καιρός άλλαξε απότομα, η θάλασσα αγρίεψε, ο άνεμος δυνάμωσε κι ο ουρανός πήρε μολυβένια απόχρωση.
Μαζέψτε τα πανιά!
Το οινόπνευμα δεν αρκούσε πλέον για να καλύψει την αγωνία μου... Όλα τελείωσαν.
Και όλα εξαιτίας της αλαζονείας μου. Ο θάνατός μου θα ήταν γελοίος κι εσείς, πατέρα και μητέρα, θα ζούσατε βυθισμένοι στην ντροπή.
Η αίθουσα των αξιωματικών
είναι άδεια. Εί... Είμαι μόνος. Έφυγαν όλοι, με εγκατέλειψαν.
9
Εγώ, που ονειρευόμουν περιπέτειες, είχα φτάσει στο τέλος του ταξιδιού μου. Πατέρα, μητέρα, συγχωρέστε με που δε σας άκουσα...
Ο ναύκληρος!
Ναύκληρε;
Ναύκληρε!
Εδώ είσαι!
10
Ναι.
Όλα τα άρμενα του πλοίου τρίζουν. Είναι ανυπόφορο. Το τομάρι μας δεν αξίζει και πολλά. Η θύελλα δεν παύει να θεριεύει. Κινδυνεύουμε να χάσουμε τα κατάρτια από στιγμή σε στιγμή. Είμαι τρομοκρατημένος.
Μα τι κάνετε;
Ναύκληρε! Βρες μου ένα τσεκούρι!
11
Βούλωσ’ το, εσύ! Γύρνα στην καμπίνα σου.