rich KOSLOWSKI
«…ένα έργο που σε καθηλώνει και με έξυπνο τρόπο σε οδηγεί απαλά στο κυρίως θέμα βυθίζοντας σε έπειτα μέσα στην ιστορία. Σε κάνει να γελάς με το μαύρο χιούμορ του για όσα συμβαίνουν, χωρίς να μπορείς σταματήσεις το διάβασμα. Συνεχίζεις να ακολουθείς την ιστορία, αυτή τη φοβερή, πολυσύνθετη, τρελή ιστορία, ωσότου να αρχίσεις να στριφογυρίζεις άβολα στο κάθισμά σου με τους ακρωτηριασμούς, τις αδικίες και με όλο αυτόν τον χαμό.»
ΒΡΑΒΕΙΟ IGNATZ για καλύτερο graphic novel
Warren Ellis
—
«…μια φανταστική εκδοχή της ιστορίας των κινουμένων σχεδίων. Το λαμπερό και αστραφτερό παρελθόν των καρτούν θαμπώνει και χάνει τη λάμψη του σε αυτή τη σκοτεινή εκδοχή για τα πρώτα χρόνια της κινηματογραφικής βιομηχανίας.»
rich KOSLOWSKI
—Comic Book Bin
ISBN 978-618-206-041-4
9 786182 060414
€ 11,50
ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΡΤΟΥΝ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΓΕΛΑΣΑΝ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΕΙΠΑ ΟΤΙ ΘΑ ΠΑΙΞΩ ΣΕ ΤΑΙΝΙΕΣ. ΤΟΥΣ ΕΔΕΙΞΑ ΟΜΩΣ…
—ΡΙΚΥ ΡΑΤ
3
4
Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥΣ Τα κινούμενα σχέδια δημιουργήθηκαν και γνώρισαν τρομερή άνθηση τον περασμένο αιώνα ενώ παραμένουν ιδιαίτερα δημοφιλή ακόμα και στις μέρες μας. Η ιστορία τους γράφτηκε από ανθρώπους που έβλεπαν μπροστά από την εποχή τους, ανθρώπους που ξεχάστηκαν μέσα στα χρόνια, δημοφιλείς δημιουργούς αλλά και αφανείς ήρωες. Εδώ θα προσπαθήσουμε να παραθέσουμε κάποια σημαντικά γεγονότα που οδήγησαν στη δημιουργία της βιομηχανίας των κινουμένων σχεδίων, κάνοντας και μια σύντομη αναφορά στα γεγονότα που στάθηκαν αφορμή να δημιουργηθεί η κινηματογραφική αυτοκρατορία κινουμένων σχεδίων του Γουόλτ Ντίσνεϊ. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν γυρίζοντας το ρολόι στο πολύ μακρινό παρελθόν, όταν και έμπαιναν οι πρώτες βάσεις αυτού που σήμερα γνωρίζουμε ως «κινούμενο σχέδιο»…
ΟΙ ΠΙΟΝΕΡΟΙ ΤΟΥ 19ΟΥ ΑΙΩΝΑ
δημιουργήσει κινούμενες εικόνες με μεγαλύτερη διάρκεια ήταν ο Εμίλ Ρενώ, εκτός των άλλων εφευρέτης του πραξινοσκοπίου που αναφέραμε παραπάνω. Το 1882 κατάφερε να συνδυάσει τη λήψη εικόνων και την προβολή τους, δημιουργώντας έτσι ένα μεγαλύτερο πραξινοσκόπιο που ονόμασε Οπτικό Θέατρο. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποίησε μεγάλες σε μήκος εύκαμπτες ταινίες με σχέδια που σχεδίαζε και χρωμάτιζε ο ίδιος και προέβαλλε στην οθόνη. Από το 1892, άρχισε να παρουσιάζει στο Μουσείο Γκρεβέν στο Παρίσι παραστάσεις του Οπτικού Θεάτρου που ονόμαζε Φαντασμαγορίες (Pantomimes Lumineuses). Συνέχισε με μεγάλη επιτυχία να δίνει παραστάσεις έως και το 1900, όμως το 1910, απογοητευμένος, μιας και οι δημιουργίες του είχαν ξεπεραστεί από τον κινηματογράφο κι ο ίδιος είχε ξεχαστεί, πέταξε το μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού του και της δουλειάς του στον Σηκουάνα. Ο Ρενώ όμως έμεινε στην ιστορία σαν ένας από τους σημαντικότερους Γκραβούρα του Λουί Πογέτ, δημο- πρωτεργάτες των κινουμένων σχεσιευμένη το 1892 στο περιοδικό La δίων και γι’ αυτό εξάλλου η 28η Nature, που απεικονίζει κάποια από τις παραστάσεις του Οπτικού Θεάτρου Οκτωβρίου έχει θεσπιστεί Διεθνής Ημέρα Κινουμένου Σχεδίου. Πρότου Εμίλ Ρενώ
Από το 1833 και τη δημιουργία του φενακιστοσκοπίου (από την ελληνική λέξη φενάκη) έχουν περάσει σχεδόν 190 χρόνια, όμως, σε αυτή την εφεύρεση του Βέλγου φυσικού Ιωσήφ Πλατώ, στηρίχτηκε όλη η ιδέα των κινουμένων σχεδίων όπως τα γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Το φενακιστοΈνας από τους δίσκους του φενακισκόπιο ήταν μια απλούστατη σύλληψη. στοσκόπιου του Ιωσήφ Πλατώ Ήταν ουσιαστικά ένας δίσκος που περιστρεφόταν με μία λαβή. Πάνω στον δίσκο υπήρχε τοποθετημένη μια αλληλουχία σχεδίων ζωγραφισμένα με το χέρι (π.χ. μιας γάτας) που όταν ο δίσκος περιστρεφόταν, έδιναν την αίσθηση της κίνησης. Αυτό που ουσιαστικά πετύχαινε, ήταν να εκμεταλλευθεί μια ατέλεια του ανθρώπινου ματιού που ονομάζεται μετείκασμα (η διατήρηση της εικόνας για απειροελάχιστο διάστημα από τη στιγμή που χάνεται από το οπτικό πεδίο). Στην ίδια αρχή στηρίχτηκαν και το ζωοτρόπιο (1866) και το πραξινοσκόπιο (1877). Ο μέσος όρος εικόνων που χρησιμοποιούσαν αυτές οι εφευρέσεις ήταν 12, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα ακόμα και με την επανάληψή τους σε μια συνεχή λούπα, η διάρκεια τους να μην ξεπερνά τα λίγα δευτερόλεπτα. Ο πρώτος που κατόρθωσε να
5
κειται για την ημερομηνία που προβλήθηκε το 1892 το διάρκειας 15 λεπτών Pauvre Pierott που θεωρείται η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων (αν και κατ’ άλλους, πατέρας του κινουμένου σχεδίου θεωρείται ο Γάλλος γελοιογράφος Εμίλ Κολ με το Fantasmagorie του 1908).
δημιουργείται από τον Ότο Μέσμερ για λογαριασμό των Pat Sullivan Studios ο πρώτος καρτούν αστέρας, Ο Φέλιξ ο Γάτος. Μεγάλο μέρος της επιτυχίας οφείλεται στο ότι τη διανομή στις αίθουσες είχε αναλάβει η Paramount. O Φέλιξ, εκτός των άλλων, αποτελεί ιστορικά και το πρώτο καρτούν το οποίο η εταιρεία του εκμεταλλεύθηκε εμπορικά για να κυκλοφορήσει παιχνίδια, εικονογραφημένα βιβλία κλπ.
Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΜΑΖΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ Στη δεκαετία του ’10 του περασμένου αιώνα, ολοένα και περισσότεροι σχεδιαστές άρχισαν να δημιουργούν τα δικά τους καρτούν αυξάνοντας τη δημοφιλία του είδους και βελτιώνοντας παράλληλα τις τεχνικές δημιουργίας του. Ένα από τα πρώτα χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της μετάβασης αποτελούν οι μικρού μήκους ταινίες του Winsor Mc Cay —ενός από τους μεγαλύτερους Αμερικάνους δημιουργούς και πασίγνωστος για το στριπ του Little Nemo— όπως το περίφημο Gertie the Dinosaur του 1914. Και ενώ μικρές ή λιγότερο μικρές εταιρείες παραγωγής εμφανίζονταν —για να χαθούν Διαφήμιση του περιοδικού οι περισσότερες λίγα χρόνια αργότερα— Variety το 1914 για την προ- φτάνουμε στο 1915 που αποτελεί το πρώτο βολή της ταινίας του Winsor μεγάλο σημείο καμπής. Εκείνη τη χρονιά, ο Mc Cay, Gertie the Dinosaur Max Fleischer, (μετέπειτα ιδρυτής μαζί με τον μικρό αδερφό του Dave των Inkwell Studios, γνωστός έως τις ημέρες μας για τη μεταφορά σε ταινίες κινουμένων σχεδίων του Superman, του Popeye και της Betty Boop) καταχώρησε για έγκριση την πατέντα μιας καινούργιας τεχνικής για τη δημιουργία κινουμένων σχεδίων που ονομαζόταν «ροτοσκόπηση». Η τεχνική αυτή επέτρεπε να χρησιμοποιούνται ως βάση φωτογραφίες που απεικόνιζαν πραγματικούς ανθρώπους, κάτι που έκανε τα σχέδια να φαίνονται περισσότερο ρεαλιστικά στις κινήσεις τους. Δειλά δειλά, τα μεγάλα στούντιο παραγωγής αρχίζουν να εμπιστεύονται αυτό το νέο είδος και το 1919
Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΚΑΡΙΕΡΑΣ ΤΟΥ WALT DISNEY Τη δεκαετία του ’20, η παραγωγή ταινιών μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων συνέχιζε να αυξάνεται και καινούργιοι εξαιρετικοί δημιουργοί εμφανίζονται διαρκώς. Ένας από τους σημαντικότερους όμως —και αυτό είναι κάτι που πολλές φορές έχει συμβεί με τους μεγάλους δημιουργούς— θα μπει στο επάγγελμα «από σπόντα». Ο νεαρός Γουόλτερ Ελάιας Ντίσνεϊ (1901 – 1966) ονειρευόταν να ασχοΟ νεαρός Γουόλτ Ντίσνεϊ μαζί με τον συνομήλικό του και έτερο συνδημι- ληθεί με την πολιτική γελοιογραφία ουργό του Mickey Mouse, τον Αμπ και τα κόμικ στριπς, είχε μάλιστα Άιγουερκς (αριστερά) παρακολουθήσει και μαθήματα σχεδίου και ένιωθε έτοιμος για κάτι τέτοιο. Υπήρχε όμως ένα μικρό πρόβλημα που δεν τον άφηνε να ανοίξει τα φτερά του: κανείς δεν του έδινε δουλειά. Χάρη στον μικρό αδερφό του, τον Ρόι, βρήκε δουλειά σε μια διαφημιστική. Εκεί, γνώρισε τον Αμπ Άιγουερκς και μαζί άνοιξαν το δικό τους διαφημιστικό γραφείο. Όταν η εταιρεία άρχισε να μη βγαίνει οικονομικά, ταξίδεψε στο Κάνσας όπου και έφτιαχνε μικρά διαφημιστικά σποτ για τους κινηματογράφους της περιοχής, βασισμένα στην τεχνική του stop motion. Η τέχνη αυτή γοήτευσε τον Ντίσνεϊ που αποφάσισε να γίνει δημιουργός κινουμένων σχεδίων. Σε ηλικία 20 ετών προσελήφθη από τον Μίλ-
6
τον Φελντ για να δημιουργήσει 12 ταινίες κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους για το στούντιό του που είχε ονομάσει Laugh-O-Gram Studio. Το 1922, ξεκίνησαν να προβάλλονται αυτές οι ταινίες που αποτελούσαν εκμοντερνισμένες εκδοχές παλιών παραμυθιών όπως, ο Τζακ και η Φασολιά, η Κοκκινοσκουφίτσα, η Σταχτοπούτα κ.α. Όταν η Laugh-O-Gram χρεοκόπησε και έκλεισε, ο Walt πούλησε την κάμερά του και με τα λεφτά που πήρε έβγαλε ένα εισιτήριο άνευ επιστροφής για το Λος Άντζελες. Εκεί πήγε να ζήσει μαζί με τον θείο του Ρόμπερτ και τον αδερφό του, Ρόι. Έπειτα, έστειλε την ταινία του που είχε δημιουργήσει στην Inkwell και είχε μείνει ανολοκλήρωτη, το Alice’s Day at Sea, στη Μάργκαρετ Ουίνκλερ, ιδιοκτήτρια της Winkler Pictures στη Νέα Υόρκη, η οποία και αποφάσισε να διανείμει την ταινία αφού ολοκληρωθεί. Μετά από αυτή την εξέλιξη, ο Γουόλτ έπεισε τον αδερφό του να ξεκινήσουν μαζί τη δική τους επιχείρηση. Έτσι, στις 16 Οκτωβρίου του 1923, το Disney Bros Cartoon Studio άνοιξε τις πόρτες του. Μετά από διάφορες παραγωγές ταινιών κινουμένων σχεδίων, το 1927 έκανε το ντεμπούτο του ο πρώτος αστέρας της εταιρείας: το δημιούργημα των Ντίσνεϊ και Άιγουερκς, ο λαγός Oswald, που οι ταινίες του γνώρισαν αρκετή επιτυχία εκείνη την εποχή. Τη διανομή των ταινιών του Oswald είχε αναλάβει η Universal και τη συμφωνία είχε κλείσει από τον Τσαρλς Μιντς, τον σύζυγο της Μάργκαρετ Ουίνκλερ, ο οποίος είχε αναλάβει όλες τις επιχειρήσεις της γυναίκας του. Ο Μιντς ήταν ένας δύστροπος και σκληρός χαρακτήρας με σφιχτή οικονομική πολιτική, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα οι σχέσεις του με τον Ντίσνεϊ και τους υπόλοιπους καλλιτέχνες της ομάδας του να μην είναι ειδυλλιακές.
δώσει στον Μιντς, δημιούργησε στα κρυφά, μαζί με την ομάδα του, έναν καινούργιο χαρακτήρα με τον οποίο θα αντικαθιστούσε τον Oswald. To όνομα του; Mickey Mouse (αν και αρχικά ο άνθρωπος που σχεδίασε τον Mickey, o Αμπ Άιγουερκς τον είχε ονομάσει Mortimer Mouse, η Λίλιαν, Η εισαγωγή της εκδοχής με ήχο του η συζυγός του Ντίσνεϊ, έπεισε τον ΓουPlane Craze (1928) όλτ να το αλλάξει σε Mickey Mouse)! Στις 15 Μαΐου του 1928, οργανώθηκε μια δοκιμαστική προβολή της εξάλεπτης ταινίας Plane Craze, της πρώτης ταινίας με πρωταγωνιστή τον Mickey σε σκηνοθεσία Ντίσνεϊ / Άιγουερκς, που όμως δεν εντυπωσίασε όσους την παρακολούθησαν και δεν προσέλκυσε το ενδιαφέρον των εταιρειών διανομής. Να σημειωθεί ότι χρονικά πλέον οδεύουμε προς το τέλος του βουβού κινηματογράφου. Την ίδια μοίρα είχε και η δεύτερη βουβή ταινία του Mickey Mouse, το The Gallopin’ Gaucho, όταν προβλήθηκε δοκιμαστικά τον Αύγουστο του 1928. Ο Ντίσνεϊ κατάλαβε τι ήταν αυτό που έλειπε και θα μπορούσε να τον οδηγήσει στην επιτυχία. Ο ήχος! Έτσι αποφάσισε η επόμενη ταινία του Mickey να είναι ομιλούσα. Ήδη είχαμε φτάσει στην εποχή που είχαν ξεπεραστεί σε μεγάλο βαθμό τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι κινηματογραφιστές από τις αρχές του αιώνα με τον συγχρονισμό του ήχου. Ήταν εξάλλου μόλις ένας χρόνος πριν που είχε προβληθεί στους κινηματογράφους Ο Τραγουδιστής της Τζαζ, ταινία που αν και βουβή, στο μεγαλύτερο μέρος της ήταν η πρώτη που περιείχε διαλόγους.
TA ΚΑΡΤΟΥΝ ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΦΩΝΗ Έτσι, στις 29 Ιουλίου του 1928, έγινε η δοκιμαστική προβολή της 3ης ταινίας με πρωταγωνιστή τον Mickey Mouse, το Steamboat Willie, με το κοινό να αποτελείται κυρίως από υπαλλήλους της εταιρείας και τις συζύγους τους. Ο συγχρονισμός μουσικής και διαλόγων με τα
Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ MICKEY MOUSE Το 1928, όταν πια ο Ντίσνεϊ ολοκλήρωσε τις ταινίες κινουμένων σχεδίων που είχε συμφωνήσει να παρα-
7
κινούμενα σχέδια ήταν υποδειγματικός και η ταινία άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις. Ο Γουόλτ είχε κερδίσει το στοίχημα. Βέβαια, επειδή συνήθως όταν κάποιος πρωτοπορεί, τις περισσότερες φορές ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, είναι χρήσιμο να αναφέρουμε ένα γεγονός που έχει σχέση με την ταινία: Η πρώτη προσπάθεια που έγινε να συγχρονιστούν ήχος και ταινία, τον Σεπτέμβριο του 1928, κατέληξε σε ολοκληρωτική αποτυχία. Για να μπορέσει να βρει τα απαραίτητα χρήματα και να επαναλάβει την ηχογράφηση και τον συγχρονισμό, ο Ντίσνεϊ αναγκάστηκε να πουλήσει το αγαπημένο του αυτοκίνητο μάρκας Moon roadster. Η θυσία του όμως κάθε άλλο παρά μάταιη αποδείχθηκε. To Steamboat Willie έκανε πρεμιέρα στις 18 Νοεμβρίου του 1928 και σημείωσε τεράστια επιτυχία.
Schlesinger Productions) με τους αγαπημένους Bugs Bunny, Porky Pig και Elmer Fudd. Δεν παύει όμως, αυτή η Χρυσή Εποχή να είναι συνυφασμένη στο μεγαλύτερο μέρος της με παραγωγές της Walt Disney όπως Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι του 1937, Πινόκιο Το model sheet του Puss Gets the και Φαντασία του 1940, Ντάμπο του Boot (M.G.M. - 1940) της πρώτης 1941 και Μπάμπι του 1942. Ο Γουόλτ ταινίας που πρωταγωνίστησαν οι Ντίσνεϊ γνώρισε τόση δημοσιότητα όσο Tom και Jerry (αν και εδώ δεν έχουν ελάχιστοι άνθρωποι στον πλανήτη. ακόμα πάρει τα ονόματά τους) Αν και δημιούργησε μια αυτοκρατορία, ακόμα και σήμερα παραμένει μια μυστηριώδης προσωπικότητα —κάποιοι τον χαρακτήριζαν ιδιαίτερα δύστροπο— για την οποία έχουν γραφτεί πολλά βιβλία σχετικά. Προσωπικά, στην προ-ίντερνετ εποχή, θυμάμαι πως οι πάντες ήταν πεπεισμένοι —και αν πλησιάζετε τα 50 ή είστε μεγαλύτεροι θα το έχετε σίγουρα ακούσει— ότι δεν είχε θαφτεί κανονικά, αλλά βρισκόταν σε καταστολή μέσα σε έναν κρυογενικό θάλαμο απ’ όπου θα έβγαινε και θα τον ξεπάγωναν όταν θα βρισκόταν η θεραπεία για την ασθένειά του. Αν και πιστεύω πως παρόλο που οι περισσότεροι λάτρεις των καρτούν θα ήθελαν έναν Γουόλτ Ντίσνεϊ στην εποχή τους —απλά φανταστείτε τι θα μπορούσε να δημιουργήσει με τα σημερινά τεχνικά μέσα, παραδείγματος χάρη— η πικρή αλήθεια είναι πως άφησε τον μάταιο τούτο κόσμο στις 15 Δεκεμβρίου του 1966 από καρκίνο του πνεύμονα, αποτεφρώθηκε, και οι στάχτες του θάφτηκαν σε κάποιον κήπο που η τοποθεσία του παραμένει μυστική έως και τις μέρες μας. Και τώρα, αφού σας δώσαμε μερικές λεπτομέρειες για τη δημιουργία της βιομηχανίας των κινουμένων σχεδίων ελπίζοντας ότι σας «βάλαμε στο κλίμα», σας αφήνουμε να απολαύσετε το υπέροχο graphic novel του Rich Koslowski. Καλή σας ανάγνωση ή όπως θα άρμοζε καλύτερα στην περίσταση,
Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΩΝ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ Ο Γουόλτ Ντίσνεϊ είχε γίνει κυρίαρχος στον χώρο των κινουμένων σχεδίων και συνέχισε χρησιμοποιώντας ήχο και στις επόμενες ταινίες κινουμένων σχεδίων του. Μάλιστα, κυκλοφόρησε εκ νέου —με ήχο αυτή τη φορά—, τα Plane Craze και The Gallopin’ Gaucho, με τον ποντικό ήρωά του να γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής. Πλησιάζαμε πια στη δεκαετία του ’30 και στην απαρχή της Χρυσής Εποχής των αμερικανικών καρτούν, όπου η επιτυχία του Mickey Mouse θα δώσει το έναυσμα ώστε Η αφίσα της πρώτης μεγάλου να δημιουργηθούν και να ασχοληθούν με μήκους ταινίας κινουμένων το κινούμενο σχέδιο εταιρείες κολοσσοί σχεδίων του Ντίσνεϊ, Η Χιο- όπως η Metro Goldwin Mayer που έγραψε νάτη και οι Επτά Νάνοι (1937) τη δική της ιστορία με τους Tom and Jerry, μετεξελισσόμενη αργότερα στη γνωστή μας Hanna-Barbera, που και αυτή κατάφερε να δημιουργήσει διαχρονικούς καρτούν χαρακτήρες όπως ο Yogi Bear ή η Warner Bros (αρχικά γνωστή σαν Leon
That’s all Folks! 8
«ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ;»... Α, ΝΑΙ…
ΧΧΧΧΤ!...
ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ…
ΝΝΝΝΝΝ…
ΡΙΚΥ ΡΑΤ
‘
Πρώην Ηθοποιός Καρτούν
‘
‘
ΟΥΟΥΟΥΦΦ!
ΚΛΑΨ!
ΟΚΕΪ… ΑΚΟΥΣΤΕ... ΕΝΤΑΞΕΙ…
9
ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ!... ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ… ΔΕΝ ΕΦΤΑΙΓΑ
ΧΧΟΥΧ!...
ΚΟΙΤΑΞΤΕ, ΗΞΕΡΑΝ ΤΙ ΤΡΕΧΕΙ!
ΕΓΩ!
ΤΟ ΗΞΕΡΑΝ!
ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΑΝ ΗΘΕΛΑΝ.
10
ΔΕΝ ΕΦΤΑΙΓΑ ΕΓΩ!
ΜΑ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΙΣ «ΦΗΜΕΣ». ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ… ΓΙΑ ΦΗΜΕΣ.
ΚΟΙΤΑΞΤΕ… ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΦΤΑΝΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΒΑΘΜΟ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ, ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΡΙΞΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ.
ΚΑΙ Ο
ΡΙΚΥ;…
ΡΟΓΚ ΟΥΟΛΤΕΡΣ Διευθυντής Στούντιο ΚΟΙΤΑΞΤΕ… Ο ΡΙΚΥ ΕΙΝΑΙ ΦΟΒΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ. ΗΤΑΝ Ο ΠΙΟ ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ ΑΠ’ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΡΤΟΥΝ. ΤΟΥ ΤΟΤΕ Ή ΤΟΥ ΤΩΡΑ! Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ!
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΡΙΚΥ, ΠΛΕΟΝ. ΕΙΝΑΙ ΘΛΙΒΕΡΟ… ΔΕ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΠΙΑ ΚΑΘΑΡΑ… ΛΕΕΙ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΕΣ.
ΤΟ ΝΑ ΥΠΑΙΝΙΣΣΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΑ ΦΕΡΟΜΕΝΑ ΩΣ ΣΥΜΒΑΝΤΑ, Ή ΟΤΙ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΑ ΕΝΕΚΡΙΝΕ, ΕΙΝΑΙ ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ! ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΟ.
Ο ΝΤΙΖΥ ΤΟΝ ΑΓΑΠΟΥΣΕ. ΟΛΟΙ ΜΑΣ.
11
ΔΕΝ ΕΦΤΑΙΓΑ ΕΓΩ!
12