Γκρέκο #37-72

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: ΤΙΝΑ ΧΕΛΙΩΤΗ © ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ Ε.Ε. ISBN: 978-618-206-077-3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2021 ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ Ε.Ε.: ΑΛΤΑΝΗ 4, 153 51 ΠΑΛΛΗΝΗ ΤΗΛ.: 210-8983824 • E-mail: info@mikrosiros.gr • Site: www.mikrosiros.gr

ΕΝΝΕΑ-ΜΗΔΕΝ

ΚΑΜΩΜΑΤΑ ...ΝΑΥΤΗ

νος πού είχε αιχμαλωτίσει τό Λυκούρη τούχει ξεφύγει. Την πρώτη στιγμή τούς πιά Ο ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ νει· μαύρη άπογοήτευσις γι* σκυλί λοιπόν έρχεται, αυτό καί κυττάζουν τό Ναύτη χοροπηδώντας και γαυ με γουρλωμένα μάτια. χίζοντας, προς τό μέρος των Αμέσως όμως μετά άπό λί φίλων μας, μόλις αυτοί εΐχαν γα δευτερόλεπτα αναγκάζον­ βγή από τό πελώριο *■ γήπεδο ται νά παρατηρήσουν ότι τά Μολλινέ, μετά τή θριαμβευτι­ καμώματα τού υπέροχου σκύ­ κή νίκη τους επί τής ίσχυροτά λου δεν είναι καθόλου φυσιολο της πρωταθλητρίας τής Αγ­ γικά. γλίας Γούλβς. (*) Τό μπουλντόγκ πηδάει έπά Φυσικό είναι να νομίσουν ό­ νω στο φουκαρά τό Νίνο Ζανίλοι πώς ό παλιάνθρωπος έκεΐνο, πού, όσο κι’ αν τον λατρεύ η καί^ τον έχη κάπως συνηθί­ (*) Δ’ά&οητ τό τΓ,οΌιΓιγΌ'ύμιτνΌ τουχες τοΟ «Γκοέχο» ·;-"έ τον τίτλο: σει τώρα πιά, δεν έχει συνηθί «φτερ·ίοτ»ή τοξ'οοχίο:». σει έν τούτοι ς καί σέ τέτοιου

Τ

ΤΙΜΗ ΔΡΑΧ. 2

4

ΓΚΡΕΚ0

είδους ξαφνικές επιθέσεις. ίσως θέλει νά πή δτι πεινάει; Ό περιβόητος και περιλά­ Οί φίλοι του ξεκαρδίζονται λητος ντέτεκτιβ τρομοκρατεί­ στά γέλια μέ τήν ανοησία του ται και οπισθοχωρεί τήν ποώκαί τούς χαζούς φόβους του. τη στιγμή μέ φρίκη, ξεφωνίζον ^ 'Ωστόσο ό Ναύτης, πού έχει τας κιόλας από τήν τρομάρα δή πώς πηδώντας πάνω στ’ α­ του. φεντικό του τίποτα δέν βγάζει, έχει αρχίσει άλλο κόλπο: Τον Κανείς * όμως δεν πάει να τον βοηθήση γιά τον άπλουαρπάζει από τά μπατζάκια στατο λόγο πώς δλοι οι άλλοι καί τον τραβοκοπάει. βλέπουν δτι οί διαθέσεις του —Σιγά καλέ!,, ουρλιάζει ό τετράποδου αστυνομικού δεν ηλίθιος αστυνομικός μέ γουρείναι καθόλου εχθρικές. λωμένα τά ματάκια του πίσω Ό Ναύτης φαίνεται μόνο από τούς πελώριους μυωπι­ σαν κάτι νά γυρεΰη από τό χα κούς φακούς του. ζό αφεντικό του. "Αν μπορού­ Ό σενιόρ Σιρόκο Μενεστρέλλο, ωστόσο, φαίνεται δτι σε νά μιλήση, ασφαλώς θά του τδλεγε χωρίς περιστροφές, άλ ξέρει καλύτερα απ’ δλους τούς άλλους από σκυλιά. λά τώρα είναι υποχρεωμένος νά του έκφράση μέ τά καμώμα Στο συμπαθητικό άν καί τά του, μέ τον μόνο δηλαδή κωμικό πρόσωπό του, σχήμα τρόπο πού μπορεΐ. τίζεται κάποια υποψία. Πηγαίνει κοντά καί κάνει ν’ Τό αποτέλεσμα είναι δτι, δ άπλώση τό χέρι του γιά νά σο ό Ζανίνο οπισθοχωρεί καί χαϊδέψη τό σκυλί. αμύνεται, τόσο ό σκύλος νά —Αφήστε τον, έξοχώτατε ! του ρίχνεται καί περισσότερο, μουρμουρίζει ,μέ τήν συνηθισμέ πιστεύοντας δτι μέ τήν έπιμο­ νη του ... «σούπερ ευγένεια». νή του κάτι θά καταφέρη ο­ Ό κύριος Ναύτης θά ,μοΰ πή πωσδήποτε στο τέλος γιά νά εμένα τί θέλει. ’Έννοια σας! τού δώση νά καταλάβη. Κι’ άν δέν τό καταλαβαίνη Ό Ζανίνο δμως, δχι μόνο δέν τον άφήνει στά χέρια τού ό θεόχαζος άστυνομικός του Σάο Πάολο, τό καταλαβαίνουν θαυματοποιού, παρά μ’ ένα δμως οί άλλοι πού παρακολου τρελλό τρόμο αγκαλιάζει τό πελώριο μπουλντόγκ καί τό θοϋν τήν περίεργη αυτή σκη­ τραβάει από κοντά του τσιρίνή· — Σάν κάτι θέλει νά πή ό ζοντας: —Πάρε^τά χέρια σου! Φύ­ κακομοίρης!, λέει ό Τζέντο σέ μιά στινμή. γε από δώ πέρα εσύ! Μή τό Ό Ζανίνο τσιρίζει τρομοκρα , όγγίζης! , , ■ν Ό Μενεστρελλο μενει με τα τημένος: ^ —Σά θέλη νά π η κάτι άς| *|| μάτια γουρλωμένα γιατί ό καη τό πή ! Κανείς δέν τον έμποδύ μένος δέν άιχε κανένα κακό σκο ζει! Σκέπτεται νά μου φάη κα' πό. Καί σ’ δλους τούς άλλους νένα χέρι λόγου χάρι, επειδή

9

Ο Η^βί ΤβΝ ΓΗβΙΑβΝ

κάνει πολύ κακή έντύπωσι +ό φέρσιμο του χαζού άστυνομικοϋ. Ό προπονητής τής Τόρεντ και τής Εθνικής Βραζιλίας, σενιόρ ’Αντζελίλο, τον τταρατη ρεΐ έπ(τιμητικά. —Γιατί δεν άφηνειζ τον σε'ΐ/ιόρ Σιρόκο μήπως καταλάβη τι θέλει τό σκυλί; του λέει. Νά μας βοηθήση θέλει! Ό Ζοονίνό δμως είναι άνένδοτος. — "Οχι, νά μου λείπη τέΤαι έξυπηρέτησι!, γρυλλίζεί μέσ^ άπ5 τά δόντια του. Την έχω δοκιμάσει κι* άλλη φορά. —7 Σ’ έχει πειράξει ό καη­ μένος ό Μενεστρέλλο; Αυτός δεν πειράζει ποτέ κανέναν! — Ναι! Μόνο πού του ά­ φησα τό σκύλο μου νά τον χαϊδέψη και κείνος μου τόν... έκανε ψιλά! — Τί σου τόν έκανε; — Ψιλά! Δεν κατοολαβαίνεις άπό. λόγια; 'Αντι γιά τό Ναύτη μου έπέστρεψε ένα λα­ γό, μιά γάτα κι5 ένα ποντί­ κι!... "Οταν θέλω νά τόν χα­ λάσω τότε θά του τόν δώσω! Προς τό παρόν τόν θέλω ο­ λόκληρο, γιατί είναι... κειμή­ λιο! Γιά μιά φορά ακόμα ξεκαρ δίζονται όλοι στά γέλια μέ τη χαζομάρα του Ζανίνο και γελούν ακόμα περισσότερο καθώς ό δύστυχος ό θαυματο­ ποιός διαμαρτύρεται συγχυ­ σμένος :

— Μά δεν τόκανα επίτηδες έξοχώτατε! Σάς εΐπα^ πώς μου είχε διαφύγει έκείνη ττ?| φορά! Τώρα θά προσέξω πά­

ρα πολύ! —' "Αμα προσέξης>

ΐότέ

είναι πού δεν θά τόν ξατναδώ, όριστικώς! Κάτω τά χέρια σου άν θές νάμαστε φίλοι! Ό Σιρόκο αναγκάζεται νά οπισθοχώρηση μπροστά στον ανένδοτο αστυνομικό του Σάο Π άολο. Ό Γκρέκο όμως, βλέποντας πώς ό σκύλος εξακολουθεί νά τραβάη μέ κάθε τρόπο τό Νίνο Ζανίνο ογπό τά μπατζάκια του, λέει μέ μάτια πού άστρά φτουν άπό εξυπνάδα: —- Σά νά μου φαίνεται ό­ τι κάπου θέλει νά μάς οδήγη­ ση τό σκυλί! ^ Ναί,^ πραγματικά, ό Αε­ τός του Σάο Πάολο έχει δί­ κιο. λΌ Ναύτης τραβάει συνε­ χώς Τ’ άφεντικό του μ’ έναν τρόπο πού δείχνει ολοφάνερα ότι θέλει κάπου νά τόν τραβήξη ^ μαζί του. —"Ας τόν ακολουθήσουμε! φωνάζει ή "Αμπυ και λάμπουν καί τά δικά της τά μάτια. Χωρίς νά χάσουν καιρό καί, καθώς ό Ζανίνο αυτή τη φορά δέν φέρνει καμμιά αντίρρηση άφίνουν τό υπέροχο μπουλντόγκ ελεύθερο νά τρέχη μπρο στα καί όλοι τους μετά όρ­ μουν άπό πίσω του καί ανα­ γκάζονται νά τρέχουν μ’ ολη τους τη δύναμι γιά νά κατα­ φέρνουν νά τόν φτάνουν, έπει δή ό Ναύτης τρέχει γοργά σάν τόν άνεμο. Φυσικά στο δρόμο οί δια­ βάτες πού τούς βλέπουν τούς

παίρνουν γιά τρελλούς νά τρε χουν τόσοι άνθρωποι έτσι πί-

■Λ

αω άπό ίνα σκυλί κα! έττειδί} τους βλέπουν πώς είναι και ξένοι γελάνε μαζί τους απ' δπου περνάνε. Ο ΤΕΤΡΑΠΟΔΟ Σ ΝΤΕΤΕΚΤΙ Β

ΡIΝ δμως ακολουθή­ σουμε παραπέρα τούς ήρωές μας, * πρέπει νά ξέρουμε πώς βρέθηκε ό Ναύ­ της έξω από το γήπεδο Μολ­ λινέ μέ τη λήξι του άγώνος τής Τόρεντ. Γιά νά το μάθουμε αυτό πρέπει νά ακολουθήσουμε το καταπληκτικότερο σκυλί ό­ λων των έποχών από κείνη τη στιγμή, πού βγαίνοντας άπό 'Ο κακοποιός μπαίνει σέ μιά τό ξενοδοχείο στο όποΐο μέ­ πόρτα. νει ολόκληρη ή Τόρεντ, έχει πάρει από πίσω εκείνον τον Ναύτης τον ελευθέρωσε, κό­ παλιάνθρωπο, πού ό ίδιος ό βοντας τά σχοινιά πού τον κρατούσαν δεμένον μέ τά τρο μακτικά του δόντια. Λοιπόν ό άνθρωπος εκείνος χωρίς βέβαια νά είναι δυνα­ τόν νά βάλη μέ τό νού του ό­ τι ό σκύλος, πού άπό δεσμο­ φύλακας ^έγινε ελευθερωτής του, τον είχε θέσει υπό παρα κολούθησι, βάδιζε ολοταχώς γιά τον προορισμό του. Πέρασε μέ τά πόδια αλλά μέ πολύ γρήγορο βήμα όλο·· τό κέντρον τού Λονδίνου κι5 έ­ φτασε τελικά σέ κάποια συ­ νοικία, καθόλου μακρυά άπό τό κέντρο, αλλά πού αντίθε­ τα συνόρευε μ’ αυτό. Ό κακοποιός μπήκε σέ μιά πόρτα κι* άρχισε νά άνεβαίνη μιά σκάλα. "Όλοι τους ακολουθούν τό υπέ­ ροχο σκυλί. Ηταν ένα σπίτι σαν πολύ-

Π

:βατοι<κία> μ! ΐτολλό: ττατώμα·* Τα, άλλα παμπάλαιο, πόυ τό •κατοικούσαν τό περισσότερο φτωχές οικογένειες. Ό Ναύτης σέ πέντε δευτε­ ρόλεπτα στάθηκε κύ εκείνος έξω από την ίδια πόρτα και μόλις προλαβαίνει νά δή τον άνθρωπό του νά χάνεται στο κεφαλόσκαλο τού πρώτου πα­ τώματος. Χωρίς νά χάση καιρό καί χωρίς νά διστάση καθόλου, τό καταπληκτικό σκυλί μπαίνει καί κεΐνο μέσα καί αρχίζει ν' άνεβαίνη την ίδια σκάλα. Μπορεί νά φαίνεται απί­ στευτο, αλλά εΤναι τόσο θαυ­ μαστά πραγματικά γυμνασμέ­ νο πού τά καμώμοττά του καί ΐάΛ τεχνάσματά^ του ξεπερ­ νούν τά όρια της ανθρώπινης φαντασίας, όσον αφορά του­ λάχιστον τις γνώσεις μας γιά

Τό καταπληκτικό σκυλί ανεβαί­ νει στην ίδια σκάλα.

Στέκεται τελικά εξω από την πόρτα ενός διαμερίσματος.

τά σκυλιά. Καθώς ανεβαίνει πίσω από τόν κακοποιό πού παρακολου­ θεί, βάζει τά νύχια του μέσα ώστε τά πόδια του νά μην κά νουν τόν παραμικρό ήχο πά­ νω στο μωσαϊκό τής σκάλας γιά νά μην ακουστή από τόν άνθρωπο. Κι5 εκείνος ανεβαίνει καί ολοένα ανεβαίνει τό ένα πά­ τωμα μετά από τό άλλο. "Οπως είπαμε ή πολυκατοι κία είναι παμπάλαια καί μ* όλο πού έχει οκτώ πατώματα δεν υπάρχει εκεί μέσα ασαν­ σέρ. Ό κακοποιός φτάνει στο τελευταίο πάτωμα, καταϊδρω μένος καθώς ανέβηκε όλες ε­ κείνες τις σκάλες. ^ Ό Ναύτης φτάνει κι5 αυτός πίσω του, άλλα χωρίς νά έχη

λαχανιάσει καθόλου, γιατί έ­ χει πολύ μεγαλύτερη άντΟχή άπό τον άνθρωπο. Εκείνος στέκεται τελικά έ­ ξω από την πόρτα ενός δια­ μερίσματος. Βγάζει ένα κλει 51 από την τσέπη του και την ανοίγει. Ό Ναύτης θαρραλέα και χωρίς ούτε μιά στιγμή νά δίστάση πάει καί στέκεται α­ κριβώς από πίσω του. "Εχει πάντα τα νύχια των ΐτοδιών του μαζεμένα κύ έτσι δεν δημιουργέ! κανένα ήχο κα θώς περπατάει, ώστε ό άλλος νά τον πάρη είδησι. Την ώρα λοιπόν ακριβώς Ττοϋ ο τελευταίος αυτός άνοί^· γεί την πόρτα, δίνει μιά καί πετάγεται μέσα σχεδόν άνάΡεσα άπό τά πόδια του, άλλά χωρίς έκεΐνος νά τον πάρη εΤδησί. "Ωσπου νά κλείση μάλιστα Την πόρτα καθώς μπαίνει κι5 ό ίδιος μέσα στο μικρό χώλ του διαμερίσματος, ό εκπλη­ κτικός σκύλος έχει πεταχτή κι’ έχει κρυφτή πίσω άπό κά­ ποιο έπιπλο. Ό κακοποιός κρεμάει τό Καπέλλο του σέ μιά κρεμά­ στρα πού είναι πίσω άπό την πόρτα καί προχωρεί σάν νοι κακύρης στο επόμενο δωμά­ τιο. Ό Ναύτης βγαίνει άπό την κρυψώνα του καί φτάνοντας στην ίδια πόρτα, βγάζει προ σεκτικά τό πανέξυπνο κεφάλι του καί ρίχνει μιά ματιά έκεΐ μέσα. Βλέπει τον άνθρωπό του νά προχωρή καί νά περνάη σέ

τρίτο δωμάτιο και τότε βγαί* νει πάλι κι’ αυτός καί πάε,ί γιά νά κρυφακυττάξη στην άλ λη πόρτα. Στο καινούργιο αυτό δωμά τιο^ πού μπαίνει ό Κακοποιός υπάρχει καί άλλος κόσμος. Είναι δυο ακόμα άντρες, πού μόλις τον βλέπουν πετά­ γονται όρθιοι. — Λοιπόν; του λέει ό έ­ νας μέ^άγωνία. Έν τάξει; Έκεΐνό'ς πάει καί πέφτει βαρύς σέ μιά πολυθρόνα, ενώ μιά βλαστήμια του ξεφεύγει άπό τά σφιγμένα τΡυ χείλη. — Εντάξει, τούς λέει, ό­ σο είχα νά κάνω μέ ανθρώ­ πους !... —- Τί.... Τί θές νά πής; Κάθεται καί τούς διηγείται έκεΐ πέρα όλα οσα του συνέβησαν. Πώς είχε πιάσει τό ' Ελληνόπουλό όπως εΐχαν συ μ φωνήσει καί πώς ένας κατα­ πληκτικός σκύλος έτσι κι5 έ­ τσι, έφερε τούς συντρόφους του καί τον έπιασαν καί τόν έδεσαν καί πώς ύστερα αυτός ό ΐδιος σκύλος τόν ελευθέρω­ σε καί γλύτωσε καί τη φυ­ λακή. Οί δυο σύντροφοί του τόν άκουν φυσικά μέ πολύ μεγάλη δυσπιστία. — Είσαι ανίκανος!, του φωνάζει ό ένας τους μέ θυμό. Άκους νά τόν κάνη ένα σκυλί καλά καί νά χάσουμε τέτοια φίνα δουλειά! — Είναι βλάκας !, συμφω­ νεί κι5 ό δεύτεοος. Σούλενα όμως νά μ5 άφήσης νά παω εγώ γιά νά τελειώσω τη δου­ λειά καί ήθελες τό Τζόε! Κα

Ο ΗΡΩΣ ΤΩΝ ΓΗΠΕΔΩΝ

λά νά πάθης! Άκοΰς ένα σκυ­ λί νά καταφέρη ολόκληρο άντρα! Ποιο σκυλί εΐν’ αυτό πού μπορεί νάναι καλύτερο από έναν άνθρωπο; Ό Ναύτης στο μεταξύ, ό­ λη αυτή την ώρα δεν έχει κου νήσει άπό τη θεσι του. Παρακολουθεί τά πάντα κι* ακούει τις συζητήσεις τους με μάτια πού λάμπουν άπό τέ­ τοια εξυπνάδα, ώστε ίσως δεν πηγαίνει πολύ νά πούμε ότι καταλαβαίνει κιόλας όλα οσα λένε εκείνοι οί εγκληματικοί τύποι. Αλλά δεν άρκεΐται σ’ αυ­ τό μόνο. Κατοπτεύει τό δωμάτιο μέ­ σα στο όποΐο βρίσκονται. Είναι άπίθατνο τό τί περ­ νάει άπό τό μυαλό αυτού τού δαιμονισμένου τετράποδου. Βλέπει ότι μέσα έκεΐ πού κάθονται καί κουβεντιάζουν οί τρεΐς κακοποιοί δεν υπάρ­ χει καμμιά άλλη έξοδος, εκτός άπό ένα παράθυρο. Βλέπει κι’ άπό τό παρά­ θυρο τού άπέναντι σπιτιού, πράγμα πού ψανεοώνει βέ­ βαια δτι^ βρίσκεται δεκάδες μέτροί πάνω άπό τό δρόμο κι επομένως κανείς δεν μπορεί νά τό χρησιμοποίηση γιά νά ξεψύγη. Πάνω λοίπόν πού ό ένας ά­ πό τούς δυο άνθρώπους πού βρήκε εκείνος πού ήρθε τώρα έκεΐ πέρα, λέει εκείνη την κου βέντα, γιά τό ποιό^σκυλί μπο ρεΐ νάναι καλύτερο άπό έναν άνθρωπο, ό Ναύτης φεύγει ά­ πό τη θέσι του καί πηγαίνει πίσω άπό την μισάνοιχτη

9 πόρτα. Αρχίζει νά τη σπρώχνη σιγά - σιγά καί νά την κλείνη. Άφωσιωμένοι στη συζήτησι τους οί τρεις παλιάνθρωποι δεν την παίρνουν ε’ίδησι. Οί δυό τους έχουν άρχίσει νά κουβεντιάζουν γιά τό πώς θά πάρουν έκδίκησι γιά τό πάθημα τού Τζόε καί κείνος παρακολουθεί τό καινούργιο τους σχέδιο γιά την άπαγωγή τού Λυκούρη, χωρίς νά μιλά. Ή πόρτα κοντεύει νά κλεί­ ση , άπό τό σπρώξιμο τού Ναύτη. ^ Ευτυχώς πού δεν τρίζει κα θόλου κΓ έτσι εκείνοι εξακο­ λουθούν την κουβέντα τους χω ρίς τίποτα νά τούς άνησυχή. Ό Ναύτης δίνει μιά στο τέλος μ’ όλο του τό βάρος κι* ή πόρτα σφαλάει. Τρομερές φωνές έκπλήξεως άκούγονται άπό τη μέσα μεριά. Οί κακοποιοί δεν ξέρουν τί συμβαίνει καί την πρώτη στι γμή διστάζουν άκόμα καί νά τρέξουν προς τά έκεΐ γιά νά την άνοίξουν, επειδή ίσως νά βρεθούν προ ενός επικίνδυνου έχθρού. ' Ωστόσο αυτός ό στιγμιαί­ ος δισταγμός τους είναι πα­ ραπάνω άπό άρκετός γιά τό εξωφρενικό έκεΐνο τετράποδο. ^ 1 Αρπάζει με τά δόντια του τό κλειδί πού βρίσκεται πάνω στήν κλειδαρότρυπα καί τό στρίβει! Τούς βχει κλειδώσει καί τούς^ τρεΐς μέσα σε κεΐνο τό δωμάτιο. Οί άνθρωποι πού άκοΰνε

10

τό γύρισμα του κλειδιού, κα­ ταλαβαίνουν πώς τους φυλακί ζουν και όρμοΰν μέ μιά ταυτό χρονη κίνησι για νά προλά­ βουν ν5 ανοίξουν. Μάταια δμως. "Οσο κι5 άν τραβάνε την πόρτα, αυτή είναι πια κλει­ δωμένη καί είναι μιά βαρειά πόρτα από πολύ χοντρό ξύ­ λο, σάν όλες τις πόρτες των παλιών Λονδρέζικων σπιτιών καί δεν έχουν καμμιά έλπίδα νά καταφέρουν νά την σπά­ σουν. Τρέχουν σάν τρελλοί τώρα μέσα στο δωμάτιο δπου τούς έχει περιορίσει τό ζωντανό. — Τί ηλίθιο αστείο εΐν’ αυτό; "Έλα! "Ανοιξέ μας, Τζίμ!, φωνάζει ό ένας απ' αυ τούς. "Οπως φαίνεται έχει ελπί­ σει για μιά στιγμή δτι κά-

Όσοι ώρα μιλούν ό Ναύτης κυττάζει ολόγυρα.

ΓΚΡΕΚΟ

Γυρίζει

μέ τά δόντια του τό κλειδί.

ποιος τέταρτος φίλος τους θά τούς έχει κάνει αυτό τον αι­ φνιδιασμό γιά φάρσα. Ό Ναύτης δμως γιά νά τούς άφαιρέση κΓ αυτή τήν τελευταία ελπίδα γαυγίζε' ά­ γρια δυο φορές. — ΕΤν’ εκείνος!, μουγγρίζει ό Τζόε κατάπληκτος. Εΐν’ έκεΐνος ό αναθεματισμένος ό σκύλος! Χριστέ καί Κύριε! Καί ξαφνικά σκάει στα γέ­ λια. — Εμπρός!, ^ λέει οπούς άλλους. Κάντε τον καλά τώρα έσεΐς πού εϊσαστε πιο έξυπνοι από μένα! Δεν του απαντούν. Ό ένας μόνο γρυλλίζει με­ τά λίγη ώρα μέσ’ άπ’ τά δον τια του: — Τώρα θά δής! Τρέχει προς τήν πόρτα.

ό ΗΡΠΪ ΤΠΜ ΓΗΠΕΑΠΝ

Παίρνει ένα ξυλάκι καί το βάζει στην κλειδαριά* Αρχί­ ζει νά σπρώχνη από μέσα τό κλειδί για νά τό πετάξη στο πάτωμα. Ό Ναύτης τό άντιλαμβάνε ΐαι αυτό καί μέ τά μάτια του νά πετουν σπίθες έξυπνάδας, αρπάζει τό κλειδί μέ τά δόν­ τια του πάλι καί τό τραβάει έξω. Άπό τό δωμάτιο άκούγεται ή φοβερή βλαστήμια ε­ κείνου πού επιχειρούσε νά βγάλη τό κλειδί καί τά γέλια τού άλλου πού, άκούγοντας τό καινούργιο γαυγισμα του Ναύτη, καταλαβαίνει τό νέο κόλπο τού απίθανου σκυλιού. Περνάει ακόμα λίγη ώρα. Ό Ναύτης σ’ αυτό τό διά­ στημα* κάθεται σάν φύλακας στά πισινά του πόδια έξω ά­ πό την πόρτα, περί μένοντας

Τού φράζει τό δρόμο μέ τά τρο­ μερά του δόντια.

11

Τον μαγκώνει μέ τις δοντάρες του άπό τό πατζάκι !

νά δή ποιά θά είναι ή άντίδρα σις των φυλακισμένων. Έκεΐνοι τρέχουν πάνω κά­ τω μέσα στο δωμάτιο. Πηγαίνουν καί στο παράθυ ρο, αλλά γρήγορα απογοητεύ­ ονται ότι είναι δυνατόν νά δια­ φύγουν άπό κεΐ. "Οσο νιά τό νά φωνάξουν νάρθη κανείς νά τούς έλευθερώση, αυτό ούτε τό σκέπτον­ ται καθόλου. Είναι καί οι τρεΐς τους τό­ σο γνωστοί στη Σκώτλαντ Γυάρντ, ώστε, άν κανένας α­ στυνομικός μπή στη μέση, θά βρεθούν οπωσδήποτε στη φυλακή. "Αποφασίζουν λοιπόν μιά καί τίποτα καλύτερο δεν υ­ πάρχει πού νά κάνουν γιά την

ΓΚΡΖΚό

Μ

ώρα, νά περιμένουν! Κάθονται στις καρέκλες τους, δπου αρχίζουν νά... κλαΐ νε τη μοΐρα τους και νά κατη­ γορούν το συνάδελφό τους πού τούς κουβάλησε έκεΐ πέ­ ρα έκεΐνο τον τετράποδο δαί­ μονα ! Ό Ναύτης στο μεταξύ, σαν καταλαβαίνει πώς έχουν ησυ­ χάσει, φεύγει από τον ίδιο δρόμο πούρθε. 5Ανοίγει πάλι μέ τά δόντια του την έξωτερική πόρτα τρα βώντα τό σύρτη καί ύστερα βγαίνοντας απ’ έξω την τρα­ βάει αυτή τη φορά μέ τό δε­ ξιό μπροστινό του ποδάρι καί την άφίνει έτσι πού νά φαίνε­ ται κλειστή. Μετά παίρνει μιά φόρα, κα τεβαίνει τις σκάλες καί τρέ­ χει μ5 δλη του την ταχύτητα στούς δρόμους κοοτευθυνόμενος προς τό γήπεδο Μολλινέ. "Εχει, ξαναπάει καί τό προηγούμενο απόγευμα πού ή Τόρεντ έκανε μιά ελαφριά προπόνησι γιά νά συνηθίση τό γήπεδο. λ Ξέρει πού είναι ή πόρτα των αποδυτηρίων καί πηγαί­ νει κατ’ εύθεΐαν έκεΐ απ’ έξω γιατί γνωρίζει πώς πάντα α­ πό τά αποδυτήρια βγαίνουν οι παίκτες τής όμάδος του καί μαζί καί ό άφεντικός του μετά τό μάτς. Πραγματικά δπως είδαμε τούς βρίσκει άκριβώς τήν ώ­ ρα που έχουν τελειώσει καί βγαίνουν καί τούς αναγκάζει νά τον ακολουθήσουν!

ΔΙΑΣΗΜΟΣ

ΤΑΝΟΥΝ καμμιά φορά μέ οδηγό πάντοτε τό Ναύτη έξω από τό σπί­ τι εκείνης τής συνοικίας. Ό υπέροχος σκύλος στα­ ματάει έξω από τήν πόρτα του. Οί φίλοι κυττάζονται μετα­ ξύ τους μέ απορία. — Τί κυττάτε, καλέ; τούς λέει καμαοώνοντας ό χαζό Ζανίνο πού έχει δαναβρή τό κέφι του καί τή λαλιά του. Ό Ναύτης μου μάς έφερε εδώ πέ ρα ! Μπρος! Μπήτε μέσα! Καί γιά νά τούς δώση τό καλό παράδειγμα όρμάει πρώ

Φ

τος. Γίνεται όμως τότε κάτι κα­ ταπληκτικό. Ό σκύλος βγάζει ένα αγρι­ εμένο μουγγρητό καί ρίχνε­ ται μπροστά στο αφεντικό του καί τού φράζει τό δρόμο μέ τά τρομερά του δόντια. Ό καημένος ό Ζανίνο πού πάει νά τοΰ κοπή ή χολή ο­ πισθοχωρεί μέ τέτοια βιασύ­ νη καί μέ μιά φωνή φρίκης, πού έρχεται ξάπλα άνάσκελα πάνω στο πεζοδρόμιο. Μ’ δλο πού κανείς δέν μπο ρεΐ νά καταλάβη τί άκριβώς τού έχει^έρθει τού Ναύτη γιά νά φερθή μ* αυτόν τον τρόπο στον κύριό του, πού συνήθως φαίνεται νά τον λατρεύη, ω­ στόσο κανείς δέν μπορεί νά συγκρατήση τά γέλια του κι’ αυτή τή φορά, τόσο κωμικός πού είναι ό τρόμος τοΰ περι­ λάλητου ντέτεκτιβ τοΰ Σάο Πάολο, Νίνο Ζανίνο. — Κάτι παράξενο συμβαί

Ο ΗΡΩΣ ΤΩΝ ΓΗΠΕΔΩΝ

νει!, λέει ώστόσο ό σενιόρ ’Αντζελίλο, Πρέπει νά κατα­ λάβουμε οπωσδήποτε τι ακρι­ βώς γυρεύει από μάς τό κα­ ταπληκτικό αυτό ζώο! — "Αμα έχεις σκυλίσια μυαλά θά τό καταλάβης αμέ­ σως!, του λέει ό Ζανίνο ώργισμένος, κοοθώς οί φίλοι του έ­ χουν σπεύσει νά τον σηκώ­ σουν άπό κάτω. Την ίδια στιγμή ό Ναύτης αρχίζει πάλι τά γαυγίσματα. Γυρίζουν όλοι και κυττούν προς την διεύθυνσι πού κυττάζει καί κείνος. "Ενας αστυφύλακας έρχε­ ται άπό τή γωνία τού δρόμου. ^ Ό σκύλος όρμάει προς τό μέρος του χωρίς περιστροφές καί τον... μαγκώνει κατά τό σύστημά του μέ τίς δοντάδες του άπό τό πατζάκι! Τό όργανό του νόμου βγά­ ζει μιά φωνή τρόμου, γιατί δεν γνωρίζει βέβαια έκεΐνο τό θηρίο καί νομίζει πώς έχει φτάσει ή τελευταία του ώρα. Μάλιστα, χωρίς ούτε στι­ γμή νά άμφιβάλλη πώς θάναι καί λυσσασμένο, τό χέρι του κατεβαίνει σάν άστραπή προς τή λαβή τού πιστολιού του καί έτοιμάζεται νά τό τραβήξη. 'Ωστόσο ό σενιόρ Άντζελί λο, ό Γκρέκο καί ό Τζέντο έ­ χουν τρέξει καταπάνω του καί τού πιάνουν τό χέρι. — Ήσυχάστε!, τού λέει τό Ελληνόπουλο μέ μάτια πού άστράφτουν, γιατί έχει καταλάβει μέσα σέ μιά στι­ γμή τί άκριβώς είναι κεΐνο ττρύ γυρεύει ο Ναύτης. Δεν θά

13

σάς κάνη κακό ό σκύλος μας! Μόνο... θέλει τή βοήθειά σας! — Τρελάθηκες, νεαρέ μου; βογγάει ό Αονδρέζος άστυφύλακας μέ μάτια γουρλωμένα. — Ακολουθήστε μας, σάς παρακαλώ, μέσα σ5 αυτό τό σπίτι! — Τί συμβαίνει έκεΐ πέρα; ^— Δεν έχω ιδέα! Τό ξέρει μόνο αυτός ό σκύλος! "Οσο πάει τό όργανο τού νόμου τόσο περισσότερο σι­ γουρεύεται ότι έχει νά κάνη μέ άνισόρροπους. — Φιλαράκο, τού λέει τού Αετού τού Σάο Πάολο, ^ μή­ πως ξεφύγατε όλοι τσούρμο άπό κανένα άσυλο; Τό καλό πού σού θέλω νά μοΰ πής πού είναι αυτό γιά νά... Ό Ναύτης δέν τον άφίνει νά προχωρήση πιο πολύ, για­ τί άνυπομονεΐ τρομερά. Τον πιάνει πάλι άπό τό πατζάκι καί τον τραβοκοπάει μουγγρίζοντας συγχρόνως ά­ γρια. -— Ελάτε μαζί μας, κύριε, μιά στιγμή!, λέει στον αστυ­ φύλακα καί ό σενιόρ Άντζελίλο έπε μ βαίνοντας. Γιά πρώτη φορά έκεΐνος βλέπει καί τον Βραζιλιάνο προπονητή πού τό πρόσωπό του είναι τόσο σοβαρό ώστε δέν άφίνει αμφιβολίες πώς μό νο τρελλός δέν μπορεΤ νάναι αυτός ό άνθρωπος. Επειδή έχει κιόλας μπλέ­ ξει μέ τέτοιο τρόπο πού δέν είναι εύκολο νά ξεμπλέξη, άνασηκώνει τούς ώμους καί πη γαίνει μπροστά. ΐ Μπροστά δηλαδή κΓ απ'

14

αυτόν κι’.άπ’ όλους πηγαίνει ό Ναύτης πού τρέχει στίς σκά λες κι* έτσι αναγκάζονται αυ­ τοί πού έρχονται πίσω του νά βάζουν όλα τα δυνατά τους για νά τον φτάνουν. "Οταν καμμιά φορά βρί­ σκονται στο τελευταίο πάτω­ μα, οί γλώσσες τους έχουν πε ταχτή έξω άπό τό λαχάνια­ σμα. Ό Ναύτης πέφτει μ’ όλο του τό βάρος πάνω στην πόρ τα του διαμερίσματος πού εκ πρώτης όψεως φαίνεται γιά κλεισμένη. Ή πόρτα βέβαια υποχω­ ρεί καί άνοίγει. Ό σκύλος περνάει τό πρώ το δωμάτιο καί τό δεύτερο. Φτάνει μπροστά σε μιά καινούργια, κλειδωμένη πόρ­ τα.

— "Ησυχα!., λέει σκληρά ό αστυφύλακας στους κακοποιούς μέ το πιστόλι στο χέρι.

ΓΚΡΕΚΟ

Κάτω στο πάτωμα, πολύ μακρυά της, έκεΐ πού "τό έχει αφήσει ό καταπληκτικός σκύ­ λος, είναι ένα κλειδί. Καθώς λαχανιάζοντας ό άστυφύλακας καί όλη ή παρέα έχουν φτάσει πίσω του, ό Ναό της σπρώχνει μέ τό πόδι του αυτό τό κλειδί στά πόδια τού οργάνου του Νόμου καί ύστε­ ρα όρμάει άπάνω στην κλει­ σμένη πόρτα. Είναι τόσο φανερό τό τί άκριβώς γυρεύει ό τετράποδος ...Σέρλσκ Χολμς, πού ό άστυ φύλακας χωρίς ούτε μιά στι γμή νά διστάση παίρνει^ τό κλειδί άπό κάτω καί τό βάζει στην κλειδαρότρυπα. Τό γυρίζει κι' άνοίγει. Τότε τον βλέπουν όλοι μέ έκπληξι νά γουρλώνη τά μά­ τια του. Τον άκουνε νά φωνάζη θρι­ αμβευτικά: — Μπά! Τί βλέπω! "Ο­ λοι εδώ μαζεμένοι! Χαίρετε, κύριοι! Ό Μπέν Τζόνς, ό Τζόε Πέρκινς καί ό ’Άλμπερτ Τζέϋμαν! "Ολη ή άφράκρεμα! Καιρό σάς γυρεύαμε! Καί βγάζοντας τό πιστόλ* άπό τη θήκη τής μέσης του τό στρίβει καταπάνω τους, γιατί βλέπει τον έναν άπό κε! νους τούς τρεΐς άνθρώπους νά κάνη μιά κίνησι πού του φαί­ νεται γιά ύποπτη. — "Ησυχα!, λέει σκληρά. Καί γυρνώντας προς την έκπληκτη παρέα κυττάζει μιά τούς άνθρώπους καί μιά τό άπίθανο εκείνο μπουλντόγκ πού κουνάει καταχαρούμενη τήν ουρά του,

15

ο ΗΡΩΣ ΤΩΝ ΓΗΠΕΔΩΝ τ

— Που τούς πετύχατε αυ­ τούς εδώ; Είναι από τούς πιο επικίνδυνους κακοποιούς του Λονδίνου καί καταζητούνται! Υπάρχει καί μια μεγάλη α­ μοιβή γιά τη σύλληψί τους! Πώς τούς βρήκατε; Ποιος τούς βρήκε; Καί τότε — άπό καθαρή σύμπτωσι βέβαια —- καθώς ό καθένας πήγε νά δώση την άπάντησι στον Λονδρέζο α­ στυφύλακα τήν ϊδια στιγμή, όλοι μαζί φώναξαν ένα δνομα μέ θαυμασμό καί ενθουσια­ σμό, έτσι πού αντιβούιξε μέ­ σα σ’ ολόκληρο τό σπίτι: — Ό Ναύτης! Φυσικά οί εξηγήσεις δόθη­ καν καί περιττό είναι νά πού­ με δτι μετά τήν εκπληκτική διήγησι τού κατορθώματος ε­ κείνου τού εξωφρενικού σκύ­ λου, πού δεν τού έφτασε νά φύλαξη αιχμάλωτο τον έναν κακοποιό αλλά σκέφθηκε μό­ νος του νά συλλάβη καί τούς συνενόχους του — πόρισμα πού βγήκε συμπερασματικά άπό τις διηγήσεις τών άλλων δλες οί εφημερίδες είχαν τήν άλλη μέρα τη φωτογρα­ φία τού τρομερού τετράπο­ δου καί τού αφεντικού του τού Νίνο Ζανίνο, πού σάν... κηδεμών είσέπραξε καί τήν άμοιβή τών χιλίων πεντακοσίων λιρών — πεντακόσιες γιά κάθε.... κεφάλι! "Οσο^ γιά τό Ναύτη προτά θηκε^ γιά τον τίτλο τού... σέρ, άλλα η ύπόθεσις αυτή εκκρε­ μώ ακόμα στή Βουλή τών Κοι

νυι ήτων!

"Ολες οί εφημερίδες έχουν τήν άλλη μέρα τη φωτογραφία του! Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΓΥΡΟΣ...

ΑΘΩΣ δμως γυρίζουν στο ξενοδοχείο τους τήν ίδια εκείνη μέρα θριαμ­ βευτές, ό σενιόρ Άντζελίλο παίρνει παράμερα τον Γκρέκο, τον Τζέντο καί τον Σιού, γιατί έχει νά τούς άνακοινώση ένα σοβαρό νέο. — Φίλοι μου, τούς λέει ή­ ρεμα, νά μέ συγχωρήσετε πού σάς τό άναγγέλω μόλις τώρα, μά αύριο πρέπει νά ξεκινή­ σουμε κιόλας γιά τό ταξίδι... Πάντως εισιτήρια καί διαβοττή ρια τά έχω ετοιμάσει γιά ό­ λους...· ’Άν ύπάρχη κάποιος λόγος^ πού δέν σάς είπα τίπο τα, είναι γιατί ένας παίκτης στήν αναμονή ενός μεγάλου άγώνος, δέν έχει τήν ψυχική

ΓΚΡΕΚΟ

16

ηρεμία πού χρειάζεται για να άποδώση τον καλύτερο εαυ­ τό του... Μέ δυο κουβέντες: Ό δεύτερος γύρος τού πρω­ ταθλήματος χωρών τής Νοτίου "Αμερικής αρχίζει! "Αρχίζει σέ λίγες μέρες μέ τον άγώνα Βραζιλίας — Ουρουγουάης! Πρέπει νά είμαστε έκεΐ στην ώρα μας δπως καταλαβαίνε­ τε... Νά έτοιμαστήτε... Δεν τούς λέει τίποτ’ άλλο και τά παιδιά δεν ρωτούν τί­ ποτα περισσότερο, γιατί εί­ ναι συνηθισμένα σέ πειθαρ­ χία. Ωστόσο ή Τόρεντ πρόκει­ ται νά μείνη γιά νά συνέχιση την περιοδεία της στην Ευρώ πη κι5 έτσι τ" άλλο πρωΐ τά τρία παιδιά μέ την παρέα τού Νίνο Ζανίνο και τού διάσημου σκύλου — γιατί ό Ζανίνο είναι^ επιφορτισμένος ως γνω­ στό άπό^τήν αστυνομική διεύθυνσι ^τού Σάο Πάολο νάχη συνεχώς το νοΰ του απάνω σ" αυτούς τούς δυο περίφημους ποδοσφαιριστές τής Τόρεντ και δέν τούς άφίνει ποτέ από κοντά — και μέ την παρέα α­ κόμα τής αδερφής τού Τζέντο τής πανέμορφης "'Αμπυ πού κι5 αυτή δέν πηγαίνει πουθε­ νά χωρίς τον αδερφό της, α­ ποχαιρετούν προσωρινά τούς συντρόφους τους καί παίρνουν το αεροπλάνο γιά τό Ρίο ντέ Τζανέϊρο, όπου θά γίνη ό με­ γάλος ποδοσφαιρικός αγώνας -των δύο^ ίσχυροτέρων ομάδων τής Νοτίου Αμερικής, καί θά κρίνη ουσιαστικά καί τον τί­ τλο τού πρωταθλητού, αφού ή Βραζιλία προηγείται ήδη

στη βαθμολογία τού πρώτου γύρου καί ή Ουρουγουάη α­ κολουθεί μόνο μέ διαφορά ε­ νός βαθμού. 'Ωστόσο τά προγνωστικά τώρα είναι υπέρ τής όμάδος τής Βραζιλίας. Τό πρώτο παιχνίδι πού εί­ χε γίνει καί μέσα στην τής Ουρουγουάης, είχε μέ δύσκολη νίκη τής Β λίας τρία - δύο, άλά Πκρέκο είχε παίξει τραυματι­ σμένος σ’ ολόκληρο τό δεύτε­ ρο ημίχρονο καί κουτσαίνοντας(*). Πάντως καί μιά νίκη ακό­ μα τής Ουρουγουάης τώρα, από κανέναν δέν πρόκειται νά θεωρηθή σάν έκπληξη γιατί είναι τόσο πανίσχυρα καί τά δύο αυτά ποδοσφαιρικά αυγκροτήματα, πού ή νίκη τού ε­ νός ή τού άλλου νά μην είνα^ι τις περισσότερες φορές παρά θέμα «ήμέρας» γιά τούς πο­ δοσφαιριστές τους. ΤΟ ΜΑΤΣ

Ο ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟ στά­ διο τού Ρίο ντέ Τζανέϊρο είναι κατάμεστο α­ πό εκατόν είκοσι χιλιάδες αν­ θρώπους. Ό καιρός είναι θαυμάσιος καί ή ώρα πού θ’ άρχίση τό κρισιμότερο παιχνίδι τού πρω ταθλήματος Νοτίου "Αμερι­ κής έχει φτάσει. Ό "Αργεντινός διαιτητής έχει κιόλας βγή στο γήπεδο

Τ

(*) Δ'όι&ασ.ε τό 11ο τεύχος τού «'Γ Κ Ρ Ε,ΚΟ» μέ τον τ ίτιλο; « %τφ

φτερά τον ΰριάμΦοι*

Ο ΗΡΩΪ ΤΩΝ ΓΗΠΕΔΩΝ

και αυτή τή στιγμή σφυρίζει γιά νά νά έμφανισθουν και οί ομάδες μέσα στά χειροκροτή­ ματα τής λαοθάλασσας. Πρώτη φυσικά τταρουσιάζε ται ή Ούρουγουάη, πού είναι καί ή φιλοξενούμενη ομάδα. Τήν άττοτελούν οι ίδιοι άκριβώς παίκτες πού τήν άποτελουσαν καί στο παιχνίδι του πρώτου γύρου, γιατί ό Λοπέζ καί ό Λάντυ πού ήταν ντεφορμέ^τόν τελευταίο καιρό καί δεν είχαν παίξει σέ δυο τρία παιχνίδια τής όμάδος τους, ξαναβρήκαν τον καλό εαυτό τους ακριβώς πάνω οπήν κρίσιμη ώρα καί ή πεί­ ρα τους τούς ξανάδωσε τή θέ σι στήν ιδανική ομάδα τής Ουρουγουάης. Δηλαδή τήν ενδεκάδα πού κατεβαίνει αυτή τή στιγμή μέ­ σα στο καταπράσινο γήπεδο, τήν αποτελούν οί εξής φημι­ σμένοι άσσοι του Νοτιοαμερι κάνικου ποδοσφαίρου. Τερματοφύλακας είναι ό εκπληκτικός Σάντος. Δεξιό μπάκ ό Λάντυ καί αριστερό ό Ζόριζο. Τή θέσι του σέντερ μπάκ κατέχει ό περίφημος Βελέζ καί στά χάφ είναι δε­ ξιά ό Άλβαρέζ καί άριστερά ό Λοπέζ. ^ Τή μπροστινή γραμμή από τά δεξιά προς τ’ άριστερά άποτελοΰν οί παίκτες: Φερέρα, Άγκουΐλο, Μαρτινέζ, Σεμπάστιαν καί Κάρλος. Καί ή Εθνική τής Βραζι­ λίας — πού παρουσιάζεται μέσα^ σ’ ένα πραγματικό ποη/δαιμόνιο θριαμβευτικών Εκδη­ λώσεων στο γήπεδο — δεν έ­

Γ/

χει καμμιά σοβαρή άλλαγή στή σύνθεσί της άπό τον πρώ το της αγώνα μέ τήν Ουρου­ γουάη . Μόνο στή Θέσι τού δεξιού χάφ, ό Μπράνκο έχει αντικα­ ταστήσει άπό αρκετό καιρό τώρα τον Τέλε καί αύτός ό ί­ διος θά παίξη καί σήμερα. Επίσης, στή γραμμή τής άμύνης, ό σενιόρ Άντζελίλό έ­ χει κάνει μιά επαναστατική άλλαγή, πού θά έπιμείνη σ’ αυτήν μόνο έφ’ δσον δή οτι τό παιχνίδι πηγαίνει καλά, άλλοιώς θά ξαναβάλη τούς παίκτες στή θέσι τους. Μ5 άλλα λόγια έχει τοπο­ θετήσει γιά τήν έναρξι του παιχνιδιού τον ’Ίντσου Νά Τιάρα Λαμάτα — όπως εί­ ναι ολόκληρο τό ινδιάνικο ό­ νομα τού Σιού — στή θέσι τού σέντερ μπάκ Λάζος, καί τον Λάζος τον έχει ορίσει γιά τή θέσι τού δεξιού μπάκ πού είναι συνήθως ή θέσι τού Σιού. Κατά τά άλλα ή σύνθεσις είναι: ; Τέρμα ό αίλουρος Άλόνσο άριστερό μπάκ ό Φερνάντο, χάφ ό Μπράνκο όπως είπαμε καί ό Βαλένσε καί μπροστινή γραμμή άπό τά δεξιά οί Ντα ρίχος Ζιζίνχο, Τζέντο, Γκρέκο καί Έστεμπάν. Οί αρχηγοί τών δύο ομάδων πού είναι ό Μαρτινέζ άπό τήν Ουρουγουάη καί άπό τήν Βρα ζιλία ο Γκρέκο, άνταλλάσσουν τά αναμνηστικά λάβα­ ρα καί έπειτα μιά θερμή χει­ ραψία μεταξύ τους καί μέ τό διαιτητή. Κατόπιν παίρνουν τις θέ­

ΓΚΡ£Κϋ

σεις τους μέσα στο γήπεδο γιά ν' άρχίση τό παιχνίδι κΓ ό Αργεντινός διαιτητής ρί­ χνει την τελευταία του ματιά γιά νά δη αν δλα καί δλοι βρίσκονται στη θέσι τους. Ό Τζέντο ετοιμάζεται- να κάνη τη σέντρα μιά πού τό στρίψιμο του νομίσματος έ­ χει εύνοήσει τούς Ούρουγουανούς καί έχουν πάρει αυτοί τό τέρμα τής άρεσκείας τους. Τό σφύριγμα τής ένάρξεως σχίζει την ατμόσφαιρα, κα­ θώς ασυναίσθητα οί χιλιάδες τών φιλάθλων έχουν σωπάσει κάπως ακριβώς γιά νά τό α­ κούσουν. Μετά δμως καί καθώς ό

Τζέντο σπρώχνει τη μπάλλα στο αριστερό του πλάϊ πού βρίσκεται ό θρυλικός Αετός τού Σάο Πάολο, ξεσποϋν σέ άγριες ιαχές γιά *νά εμψυχώ­ σουν την ομάδα τους καί νά την ώδηγήσουν στη νίκη. Αλλά τό ξανθό Ελληνό­ πουλο δέν ρίχνεται ανάμεσα στις γραμμές τών αντιπάλων γιά νά έπιφέρη την πρώτη σύγχυση δπως θάθελε δλη ή άπέραντη άνθρωποθάλασσα τών κερκίδων. Κάνει μιά γρήγορη πάσσα μόνο στον Ζιζίνχο πού κατε­ βαίνει από τά δεξιά του. Ό ϊδιος στέκεται στη θέσι του καί ύποχοορεΐ μάλιστα ώ-

Μπαίνει στα δίχτυα θριαμβευτής μαζί μέ τή μπάλλα!

Ο Ηί>ΩΣ ΤΩΝ ΓΗΠΕΔΩΝ

.ν.ν.ν '.'.ν.’.*.

;·ν.,Μ,χ·>Λ·χ*

■Υ//Λ .ν.ν

Ιΐ!

η Μ /.ν.ν

«·&·Α·ϊΙ

I!

.ν.ν.ν

ψΙί<ν?, Χτυπάει στα τυφλά τή μπάλλα μέ τό τακούνι.

σττου φτάνει κοντά στον Γεν­ ναίο Αετό μέ την Τρυφερή Καρδιά — πού είναι πάλι τό όνομα του Ινδιάνου Σιού, αλ­ λά στη μετάφρασί του! Ωστόσο ό Ζιζίνχο κατεβαί νει πάντοτε και περνάει μά­ λιστα και τον Άγκουΐλο πού βρίσκεται την πρώτη στιγμή μπροστά του και μετά και τον Άλβαρέζ πού τρέχει πα­ νικόβλητος νά τον άνακόψη. "Υστερα μπροστά από τον Αοπέζ πασσάρει στον Τζέντο καί κείνος άφηρημένος καί χωρίς νά γυρίση νά κυττάξη κάνει ένα μεγάλο σφάλμα, γιατί δίνει στον κενό χώρο εκεί πού φανταζόταν ότι θά πρέπει νά βρίσκεται ό Αετός

του Σάο Πάολο. Ή μπάλλα έτσι περιέρχε­ ται στον Βελέζ. Εκείνος δίνει αμέσως στον Λοπέζ. Ό Λοπέζ κατεβαίνει από τ’ αριστερά. Ό Μπράνκο προσπαθεί νά τον άνακόψη αλλά ό Ούρουγουανός δέν του δίνει τήν ευ­ καιρία νά τον μαρκάρη. Πριν τον φθάση, πασσάρει στον ’Αλβαρέζ πού ^τρέχει από τήν άλλη άκρη του γηπέδου. Ό 'Αλβαρέζ κάνει σέντρα στο κέντρο. "Ολη αυτή ή έπιθετική κίνησις των φιλοξενουμένων έ­ χει γίνει μέ θαυμαστή ακρί­ βεια καί γρηγοράδα καί έχει

20 φέρει κάποιο πανικό στίς γραμμές τής Βραζιλιάνικης ομάδας. ~κει όμως πού πηγαίνει ή μπάλλα από τή σέντρα του Άλβαρέζ, ^ βρίσκονται δυο πραγματικοί γίγαντες του Βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου ό Γκρέκο καί ό Σιού. Μαζί τους είναι καί ό Μαρτινέζ πού κατά γενική όμολο γία είναι ό καλύτερος σέντερ φόρ τής Νοτίου Αμερικής. Ό Μαρτινέζ πηδάει για κε φαλιά μαζί μέ τον ϊνδιάνο. Ό Γκρέκο όμως πηδάει κι5 εκείνος^ μαζί τους άδιαφορώντας γιά τό φάουλ πού θά γίνη μέσα στο κέντοο τού γη­ πέδου. Μέ τον άγκώνα του δίνει ένα τρουερό χτύπημα στο πί σω μέρος τού κεφαλιού τού φίλου του Σ ιού. Υπάρχει λόγος πού τό κά νει αυτό τό πράγμα ό Αετός τού Σάο Πάολο καί τον λόγο αυτόν κανένας άλλος από τον ίδιο δέν τον γνωρίζει. Ό Σ ιού, όταν παίζη κάτω από ομαλές συνθήκες, δέν ξε περνάει τό όριο ενός μέτριου ποδοσφαιριστή, πού όχι μόνο γιά την Εθνική ομάδα τής χώρας του δέν θάκανε, αλλά ούτε καί γιά τήν Τόρεντ στήν οποία κατέχει μόνιμα τή θέσι τού δεξιού μπάκ. "Οταν όμως τον χτυπήσης στο πίσω μέρος τού κεφαλιού του, γίνεται θηρίο ανήμερο κΓ από κείνη τή στιγμή κΓ ύ­ στερα γίνεται πραγματικά α­ νυπέρβλητος, ένας όποσθοφύλοοκας πού άσφαλώς όμοιος

ΓΚΡΕΚΟ

του δέν ύπάρχει σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Τώρα ό λόγος πού χρειάζε ται αύτή ή... κατακεφοολιά^γιά νά πάρη μπρος ό Σιού έχει κΓ αυτός τό... λόγο του, όσο κΓ αν αυτό είναι κάτι πού εκ πρώτης όψεως φαίνεται παρά­ λογο καί παράξενο. "Οταν ήταν μικρός ό Σιού, κάποιος θεΐος του, ό Μαύρος Άπάχης, πήγε νά δολοφονηση τον πατέρα του, τον Μεγάλο Βούβαλο μέ τά Τρία Κέρατα πού ήταν αρχηγός τής φυλής των Σιού, γιά νά πάρη έκείνος_τήν αρχηγία. Στήν προσπάθειά του νά τον έμποδίση ό Σιού είχε δε­ χτή ένα τρομερό χτύπημα μέ τσεκούρι στο πίσω μέρος τού κεφαλιού πού από θαύμα δέν τού χάρισε τό θάνατο. Άπό τότε όμως, κάθε φορά πού ό ’Ίντσου Νά Τιάρα Λα μάτα χτυπάει στο ίδιο εκείνο σημείο τού κεφαλιού του, γί­ νεται πραγματικό θηρίο, για­ τί θυμάται τό Μαύρο Άπάχη καί από κείνη τήν ώρα καί με­ τά γίνεται άλλος άνθρωπος, ένας πραγματικός μανιασμέ­ νος ταύρος. Τό ίδιο συμβαίνει άκριβώς καί ^τούτη τή στιγμή πού ό αγκώνας τού Γκρέκο τού δί­ νει εκείνο τό χτύπημα στο πί σω μέρος τού κεφαλιού του— γιατί όπως είπαμε τό Ελλη­ νόπουλο ξέρει τό μυστικό του καί γι’ αυτόν άκριβώς τον λό γο οπισθοχωρεί στήν άμυνα στήν άρχή^ τού παιχνιδιού, γιά νά βρή μιά ευκαιρία νά δώση ένα χτύπημα τού ίνδιά-

Ο ΗΡΩΣ ΤΩΝ ΓΗΠΕΔΩΝ

νου παύ νά φαίνεται τυχαίο άλλα νά φέρη τό ποθητό α­ ποτέλεσμα. Ό Σιού λοιπόν άρπάζει ά φηνιασμένος τή μπάλλα στα πόδια του καί κάνει νά χυθή προς τό άντίπαλο τέρμα, άλ­ λα του την παίρνει ό Γκρέκο μέ^ μιά γρήγορη παρεμβολή του ποδιού του, επειδή ό δι­ αιτητής έχει σφυρίξει κιόλας τό φάουλ γιά τό άντικανόνικό μαρκάρισμα των δυο παικτών τής Βραζιλίας επί του Μαρτινέζ. "Αφρίζοντας ό "Ίντσου Νά γυρίζει στή θέσι του καί οί Ούρουγουανοί χτυπουν αυτό τό φάουλ. Ό Σιού όμως είναι θηρίο άνήμερο τώρα όπως εϊπαμε, καί δεσπόζει τής περιοχής του. Ή κεφαλιά πού δίνει, κα­ θώς πηδάει ψηλότερα άπ" ό­ λους πού τρέχουν νά διεκδικήσουν τή μπάλλα, φτάνει πο­ λύ πέρα άπό τή σέντρα, σ’ έ­ να σημείο πού βρίσκεται μό­ νος του ό Βελέζ, τό σέντερ μπάκ τών Ούρουγουανών. "Εκείνος τή σταματάει μέ τήν ήσυχία του. Βλέπει τον Γκρέκο νά χύνε ται σάν άστραπή προς τό μέ­ ρος του καί κάνει τήν άνόητη σκέψι νά τον τριπλάρη. Ό "Αετός του Σάο Πάολο όμως καταλαβαίνει τις προθέ σεις του γιά νά τον βλέπη νά μη δίνη τή μπάλλα άμέσως σέ συμπαίκτη του. Μέ όλη του τήν προσοχή λοιπόν τον ζυγώνει καί τον ξεγελάει μέ τήν κλίσι του

21

κορμιού του, έτσι πού ό Βε­ λέζ νομίζει ότι θά πρσσπαθήση νά τού πάρη τή μπάλλα μέ τό αριστερό πόδι, πού εί­ ναι κιόλας τό «καλό» του. Κάνει λοιπόν νά φυγή άπό τά^ δεξιά. ' Ωστόσο τό θρυλικό Έλλη νόπουλο αυτή άκριβώς τήν κί νησί περιμένει. Γέρνει προς τό μέρος αύτό τήν τελευταία στιγμή. Ή μπάλλα κάνει φτερά άστραπιαΐα άπό τά πόδια τού Βελέζ καί βρίσκεται στά δι­ κά του. Τού κάκου τώρα ό περίφη­ μος Ούρουγουανός οπισθοφύ­ λακας τρέχει άπό πίσω^ του νά τον προλάβη καθώς ρίχνε­ ται σάν τον άνεμο προς τό τό τέρμα τους. Στά πόδια τον Γκρέκο δεν είναι δυνατόν νά τον φτάση κανείς έστω καί άν κραταη καί τή μπάλλα σ" αύτά, ούτε άκόμα καί ό ταχύτερος άπ’ όλους τούς άλλους παίκτες τού γηπέδου ό Σ ιού, όταν πιά έχει θυμηθή τό Μαύρο"Απάχη. Ή άπόστασις τού Έλληνό πουλου άπό τον Βελέζ όσο πάει καί μεγαλώνει. ^ "Έντρομος ό Σάντος, ό πε­ ρίφημος αίλουρος τής "Εθνι­ κής Ούρουγουάης, βλέπει αυ­ τόν τον άνεμοστρόβιλλο νάρχε ται προς τό μέρος του. Τά χάνει. Δεν ξέρει ποιά θάναι ή πιο σωστή ενέργεια πού πρέπει νά κάνη γιά ν’ άντιδράση. Γνωρίζει πάρα ττολύ καλά ποιος είναι ό Γκρέκο, γιατί τον έχει αντιμετωπίσει δχι