Νο 1
JORIS CHAMBLAIN
JORIS CHAMBLAIN - AURÉLIE NEYRET
Τα Ημερολόγια Της Σερίζ
«Μια φορά κι έναν καιρό ήταν... Όταν ήμουν μικρή, υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι εάν μια μέρα είχα ένα προσωπικό ημερολόγιο, θα ξεκίναγε κάπως έτσι. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν... εεε... εγώ, η Σερίζ! Είμαι έντεκα ετών και το όνειρό μου είναι να γίνω μυθιστοριογράφος. Το κόλπο που χρησιμοποιώ για να διηγούμαι ιστορίες είναι να παρατηρώ τους ανθρώπους, να φαντάζομαι τη ζωή τους, τα μυστικά τους...»
ISBN 978-618-5531-09-6
9 786185 531096
€ 13 www.mikrosiros.gr
AURÉLIE NEYRET
JORIS CHAMBLAIN - AURÉLIE NEYRET
3
Ευχαριστώ τους γονείς μου και τους φίλους μου για τη γενναιόδωρη υποστήριξή τους που με κινητοποιούσε. Ευχαριστώ τον Joris που είδε τη Σερίζ κάτω από τη μύτη του μολυβιού μου και της έδειξε τόση αγάπη, ευχαριστώ την Barbara και την Clotilde που έκαναν δυνατή την πραγματοποίηση της περιπέτειας αυτής και που μας συνόδευσαν τόσο πιστά κατά τη διάρκεια αυτού του μακροχρόνιου έργου. Και τέλος, ευχαριστώ τον Nico μου για την καθημερινή υποστήριξή του και την περισσότερο από πολύτιμη βοήθειά του. Aurélie Η ζωή είναι ένας δρόμος πάνω στον οποίο κρατιόμαστε από το χέρι. Ένα μεγάλο ευχαριστώ: - στους γονείς μου και τις αδερφές μου που συνόδευσαν τα πρώτα μου βήματα με αγάπη χωρίς να θέτουν ποτέ εμπόδια στα όνειρά μου. - στον Christophe A., ο οποίος, παρόλο που το αγνοεί, μου έδειξε τον δρόμο που ήθελα να πάρω και στον Stéphane B. που διόρθωσε τα πρώτα μου βήματα στο χαρτί… τη νέα μου επαγγελματική πορεία. - στον Nicolas M. που μου αποκάλυψε το μυστικό να προχωρώ πάντα ευθεία. Δε θα τον ξεχάσω. Και στον Djilali D. που με πρόσεχε να μην αποκλίνω από τον δρόμο μου. Ξέρω τι με περιμένει εάν συμβεί αυτό! - στην Aurélie N., την Barbara C. και την Clotilde V. που βρέθηκαν στην πορεία μου για να διανύσουμε αυτό το μικρό κομμάτι δρόμου μαζί. Ήταν μια ωραία περιπέτεια. Ελπίζω ότι θα πάμε μακριά μαζί! - σε εσένα, αγαπητέ αναγνώστη, που κάνεις μια στάση στον δρόμο σου για να ανακαλύψεις ένα κομμάτι του δικού μας. - και τέλος, ενα ευχαριστώ σε εσένα, Marjorie C. που με συντρόφευσες στην πορεία μου και που περπατάς δίπλα μου φωτίζοντας τα βήματά μας προς τον προορισμό μας. Joris
4
JORIS CHAMBLAIN - AURÉLIE NEYRET
Νο 1
5
ΤΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΕΡΙΖ Νο 1
Σενάριο: Joris Chamblain Σχέδιο: Aurelie Neyret Πρώτη Δημοσίευση στα Γαλλικά με τον τίτλο: Le Carnets de Cerise, άλμπουμ 1, των Joris Chamblain και Aurélie Neyret © Editions Soleil, 2012 Στη συλλογή της Métamorphose υπό τη διοίκηση των Barbara Canepa και Clotilde Vu ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ για την ελληνική έκδοση ISBN: 978-618-5531-38-6 Πρώτη ελληνική έκδοση: Δεκέμβριος 2020 Υπεύθυνος έκδοσης: Λεωκράτης Ανεμοδουράς Μετάφραση: Στέλιος Τομάζος Graphic Design - Lettering: Τίνα Χελιώτη Διόρθωση - Επιμέλεια Κειμένου: Λεωκράτης Ανεμοδουράς ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ Ε.Ε. ΑΛΤΑΝΗ 4, 153 51 ΠΑΛΛΗΝΗ ΤΗΛ.: 210-8983824 Sites: www.editions-delcourt.fr www.mikrosiros.gr Ε-mail: info@mikrosiros.gr Facebook: Εκδόσεις Μικρός Ήρως Mikros Iros Publications Χωρίς τη γραπτή άδεια του εκδότη απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιοδήποτε οπτικό-ακουστικό μέσο και η μετάφραση του έργου ή μέρους αυτού σε οποιαδήποτε γλώσσα. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η χωρίς άδεια χρήση εύλογου τμήματος του υλικού (κειμένου και εικονογράφησης) σε έντυπα, ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και ψηφιακά μέσα μαζικής επικοινωνίας, για λόγους ενημέρωσης του κοινού ή προβολής του έργου και των συντελεστών του.
6
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν...
μου ότι εάν μια μέρα Όταν ήμουν μικρή, υποσχέθηκα στον εαυτό ε κάπως έτσι. είχα ένα προσωπικό ημερολόγιο, θα ξεκίναγ ημένες μου αρχίζουν Μ’ αρέσει να διαβάζω ιστορίες και οι αγαπ ρό ν...» όλες με τη φράση «Μια φορά κι έναν και ήτα εγώ, η Σερίζ! Οπότε, μια φορά κι έναν καιρό ήταν... εεε... ου είναι να γίνω Είμαι δεκάμισι ετών και το όνειρό μ ν άφω. μυθιστοριογράφος. Μου αρέσει τόσο πολύ α γρ , κόμικς, περιοδικά Και λατρεύω να διαβάζω μυθιστορήματα που είναι λίγο επιστημονικά... ιο ήταν το καλύτεΗ μαμά μου μού έλεγε πάντα ότι το λεξιλόγ άβαινα πραγματικά ρο όπλο μου στη ζωή. Παλιότερα δεν καταλ βάζουμε σημαίνει να γιατί. Τώρα όμως καταλαβαίνω. Το να δια αι να μαθαίνουμε τη ανακαλύπτουμε, να ταξιδεύουμε, αλλά κ υμε να τις σημασία των λέξεων και κυρίως να μαθαίνο εδώ είμαι να χρησιμοποιούμε. Είναι πολύ σημαντικό για προσέχουμε εγώ, η Σερίζ καταλαβαίνουμε τα πράγματα και να τι μας λένε! ύμαι Και το κόλπο που χρησιμοποιώ για να διηγο ρώπους, να ιστορίες είναι να παρατηρώ τους ανθ φαντάζομαι τη ζωή τους, τα δ το μυστικό θαμμένο βαθιά μέσα μας, το οποίο εν μυστικά τους. Όλοι μας έχουμε ένα είμαστε. λέμε, αλλά το οποίο μας κάνει αυτό που υς. λύπτω αυτό το «κάτι» όταν συναντάω ανθρώπο Λοιπόν, πάντοτε προσπαθώ να ανακα βο ει να ω καθόλου το γιατί. Νομίζω ότι με ηθά δε Το κάνω από τότε που ήμουν μικρή, ν ξέρ τους καταλαβαίνω καλύτερα... ύμε Αυτή τη στιγμή, με τις φίλες μου παρατηρο κάποιον πραγματικά μυστηριώδη. να καλύψουμε το μυστικό Ελπίζω ότι τελικά θα καταφέρουμε ανα του ολοκληρωμένη. του. Οπότε θα μπορέσω να διηγηθώ την ιστορία Ξέρω ήδη την αρχή!
Θα ξεκίναγε με τη φράση:
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν...
7
εμπρός ντετέκτιβ Σερίζ !!!
ό ρ ι α κ ν α ου ν π έ ι ι σ κ τ ί ά ρ ρ ο ο κ φ Μια ταν ένα μικρό ή
Τώρα που έχω την αρχή της ιστορίας μου, όπως όλοι ι ο καλοί μυθισ οι υθιστοριογράφοι, πρέπε έπειι να παρου ρουσιάσω όλους του χαρακτήρες. Και αι δε θα μπορούσα παρά να ξεκινήσω μόνο από εκείνη, νη, τη μαμά μου! υ! Ζω μαζί της σε έν α μεγ μεγάλο σπίτι στην εξοχή που ανήκε στ ον αδερφό του του παππού της ή κάτι τέτοιο, αλλά δεν είμαι αι πια πολύ σίγουρη... Εκείν κείνηη είναι που μο υ αγόρασε αυτό υτό το ημερολό «Εάν θέλεις να γί ολόγιο. Μου είπε: νεις μυθισ υθιστοριογράφος, πρέπ Κι ένα ένα προσωπικό ημ ρ ε ολόγιο είναι μια ει να γράφεις! καλή αρχή.» χή.» Αυτή είναι η μαμά μ ο υ . Δεν της αρέσει κα ι πολύ που περ νάω χ τη γειτόνισσά μας με την κυρία Ντεζ ρ . Θα προτιμούσε να ρόνο με α νττέένν, αρν παίζω περισ ηλικίας μου. Αλλά ερισσότερο με κορ δε με εμποδίζει ό ίτσια της σο πιστεύω στο όνειρ το ημερολόγιο είνα ό μου. Κι αυτό ι ο τρόπος της να μ υτό ε βοηθήσει να το πραγμα Δεν ξέρει και πολλ γματοποιήσω! ά για όλες τις μ ικ ρ ές έρευνες που με τους ανθρ ου διεξάγω σχετικ νθρώπους. Δε νομίζω ά ό τι θ α Αλλά για να πω τη ς ά ρ σε ε . πω την αλήθεια ει θ α, δεν τη ρώτη σα και ποτ ποτέέ...... Δεν τα πάμε πάντα καλά, αλλά την αγα Είναι η μαμά μου πάω παρ’ ρ’ όλα αυτά. ο μ υ! Μια μέρα θα ρ γ ά ψ ω έν α βιβλίο βλίο μόνο για εκεί της πω αυτό πο νη για να υ δεν κατάφερα ποτέ πραγματικ ατικά να της πω: ευχαριστώ. Υπάρχουν κάποιες τόσο μικρές λέξει ςό να τις πούμε και που μένουν μπλοκ πως αυτή που δεν είναι εύκολο αρισμένες στο βάθ ος του λαιμού. Έχει άραγε κaι η μαμά μου λέξεις π ου αρνούνται να βγ ουν;
ά
μ μα
ά μ μα
8
Λ ι κ Έριαι ν
Σερί
αν
! ς ε λ ί φ οι
Λιν και Έρικα,
οι παντοτινές μου φίλες
Μου είναι πλέον αδύνατον να σκεφτώ τη μία χωρίς την άλλη. Τόσο πολύ αλληλοσυμπληρώνονται. Μου συμβαίνει ακόμα και ζηλε ύω να λίγο τη σύνδεσή τους... Γνωριζόμαστε από τότε που ήμαστε πολύ μικρές. Από τότε που έφτασα στο χωριό. Η Λιν κaι η Έρικα πάλι γνωρίζονταν α πό πριν καν αρχίσουν να περπατάνε.
Η Λιν είναι η γλυκύτητα προσωποποιημένη. Είναι ανοιχτομάτα κι έχει το χέρι αληθινού καλλιτέχνη. Κάποια μέρα θα γίνει μεγάλη φωτογράφος. Εξάλλου θα γίνει σύντομα θεία, γιατί η αδερφή της περιμένει μωρό. Ανυπομονεί για τη στιγμή που θα αβάε τρ ι επαγγελματικές φωτογραφίες. Μέχρι τότε εξασκείται με τον μικρό της αδερφό!
Μ’ αρέσει η απλότητά της και η ειλικρίνειά της. Λέει τα πράγματα έτσι όπως τα σκέφτεται χωρίς να κοροϊδεύει ποτέ. Καμιά φορά θα ήθελα να της μοιάζω λίγο περισσότερο... Η Έρικα πάλι είναι το ακριβώς αντίθετο της Λιν. Είναι μια αιών ια γκρινιάρα, αλλά έχει καλή καρδιά. Έχει τέσσερις μεγάλους αδερφ ούς, οπότε λοιπόν έμαθε να αμύνεται! Με τη Λιν δεν την ακούμε καν να γκρινιάζει, τόσο φυσικό είναι για αυτήν. Οι γονείς της μετέδωσαν σε αυτήν και τους αδερφούς της πραγματικές αξίες σεβασμού και τιμιότητας για να τους κάνουν καλούς ανθρώπους. Οπότε δε χαίρεται όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως πρέπει. Η γκρίνια είναι ο τρόπος της να αμφισβητεί τα πράγματα, να προσπαθεί να τα κάνει να πάνε μπροστά, να τα βελτιώνει. Και τη σέβομαι γι’ αυτό.
Έρικα, Λιν, είστε οι καλύτερές μου φίλες!
9
οι καλύτερές μου φίλες
σχολείο
Συνάντησα την κυρία Ντεζαρντέν για πρώτη φορά στο σχολείο. Έκανε μία παρουσίαση. Το να κατοικεί μία διάσημη μυθιστοριογράφος στο χωριό μας είναι κάτι πραγματικά πολύτιμο. Μας είχε βάλει να κάνουμε πολλές ασκήσεις συγγραφής και το διασκέδασα πολύ. Το ότι τη συνάντησα εκείνη την ημέρα ήταν που με έκανε να καταλάβω ότι ήθελα κι εγώ επίσης να γράφω μυθιστορήματα.
Γίναμε φίλες και από τότε μ’ αρέσει να περνάω χρόνο μαζί της για να μάθω περισσότερα σχετικά με το επάγγελμά της, για να της κάνω πολλές ερωτήσεις... ακόμα κι αν η μαμά μου δεν είναι πάντα σύμφωνη. Καμιά φορά πηγαίνω σπίτι της ακόμα και στα κρυφά!
Αναμπέλ Ντεζαρντέν
Αλλά γράφοντας αυτές τις γραμμές, συνειδητοποιώ εντέλει ότι δεν ξέρω και πολλά πράγματα γι’ αυτήν. Η κυρία Ντεζαρντέν ζει σε ένα μεγάλο σπίτι ολομόναχη. Είχε σύζυγο; Παιδιά; Δεν τολμάω να τη ρωτήσω και πολλές λιγάκι μακριά λεπτομέρειες. Δεν είμαι σίγουρη ότι έχει νόημα... Κρατιέται ου φαίνεται από τον κόσμο, δε δέχεται και πολλές επισκέψεις. Αλλά δε μ δυστυχισμένη παρ’ όλα αυτά. αβάζει σαν ανοιχτό Αντιθέτως, γνωρίζει πολλά για μένα. Νομίζω ότι με δι βιβλίο! Είναι μερικές φορές ενοχλητικό να μην μπορώ να της κρύψω τίποτα! Ακόμα κι όταν δεν της λέω τίποτα, καταλαβαίνει τι αισθάνομαι. Θα ήθελα να έχω αυτή την ικανότητα. Πρέπει να την αποκτούν οι άνθρωποι μεγαλώνοντας...
Αργότερα ι α όταν θα είμ . .. η λ μεγά
Κυρ
ία Σ ερίζ το
παν
δύν αμη 10 κ ατ
απλη κτική συγγραφέας
Η Έρικα θα ήθελε ροζ κουρτίνες για την καλύβα, η Λιν καρό κι εγώ με μικρά πουλάκια.
λειωμό Αααχ, τε ! δεν έχει
Πριν από την αρχή κάθε πλοκής, πρέπει ορίσουμε τον περιβάλλοντα χώρο. να Τα κορίτσια κι εγώ έχουμε έναν κατα πληκτικό χώρο για να ζήσουμε πολλές πε ριπέτειες:
τη μυστική μας καλύβα!
ύβα
καλ η υπερ μας
Οι αδερφοί της Έρικα μάς βοήθησαν πολύ για να την κατασκευάσουμε. Και για να την εξ οπλίσουμε μαζέψαμε παλιά έπιπλα από τα σκουπ ίδια. Ήταν αρκετά διασκεδαστικό. Μόνο για την επιλογή των κουρτινών είμαστε σύμφωνες. Αλλά είμαι σίγουρ δε η ότι θα βρούμε μία λύση. Εκεί ψηλά από αυτή την καλύβα ανακαλύψαμε τον «Κύριο Μυστήριό» μας για παράθυρα πρώτη φορά.
Θα έπρεπε να τη διηγηθώ αυτή την ιστορία! 11
πόρτα
ΚΟΡΜΟ Σ
ζι
έ τραπ
ς έ π α ν α κ
ες από τον ίδ ν α ε σ μ ύ ο ρ β - να - μπογιά - καρφιά παμπά της Έρικ
μ ν ο τ ε μ ( η
η τ ρ ο ς ρ ό φ ά π κ ! α ε ς λ ο ς ω ρ κ Ά Πώς άρχισαν όλα... Η Λιν τον είδε για πρώτη φορά. Ετοιμαζόμασταν να παίξουμε στη μυστική μας καλύβα. Η Έρικα χωρίς αμφιβολία γκρίνιαζε ποιος ξέρει για ποιο λόγο: ο άνεμος που περνάει μέσα από τις σανίδες, ο καναπές μας που είναι πολύ ξεχαρβαλωμένος για να είναι άνετος… ενώ εγώ ολοκλήρωνα τις σημειώσεις για τις ιδέες διακόσμησης για την καλύβα. Η Λιν φωτογράφιζε τα πουλιά που βρίσκονταν τριγύρω, όταν πάγωσε ξαφνικά. Μόλις είχε αντιληφθεί κάτι στον φακό. Στο μονοπάτι, ένας γέρος μόλις είχε βγει από το δάσος εντελώς καλυμμένος με μπογιές όλων των χρωμάτων. Ήμαστε τρομοκρατημένες! Είχε μπογιές στο πρόσωπο, στα χέρια, στα παπούτσια. Απομακρύνθηκε και εξαφανίστηκε. Καθώς είχαμε φοβηθεί λιγάκι και οι τρεις μας, παρόλο που η Έρικα έλεγε το αντίθετο, επιστρέψαμε γρήγορα στα σπίτια μας υποσχόμενες ότι δε θα ξαναπατούσαμε το πόδι μας στο δάσος σύντομα. Αλλά μόλις έφτασα σπίτι, άρχισα να θέτω ερωτήματα. Ποιος ήταν; Γιατί όλα αυτά τα χρώματα; Πέρασα μια ολόκληρη νύχτα να φαντάζομαι ένα σωρό πράγματα για τη ζωή του. Ήθελα να ανακαλύψω τα πάντα. Οπότε λοιπόν την επόμενη μέρα, πήγα στην καλύβα ολομόναχη και περίμενα. Αλλά δεν τον ξαναείδα. Επέστρεφα κάθε μέρα ελπίζοντας να τον ξαναδώ. Έπρεπε να περιμένω μία εβδομάδα για να τον πετύχω ξανά να βγαίνει από το δάσος. Ίδια κατάσταση: ρούχα καλυμμένα με μπογιές και μετά να εξαφανίζεται στο μονοπάτι. Δεν τολμούσα να πλησιάσω. Αλλά βλέποντάς τον να ξαναβγαίνει έτσι από το δάσος, δεν είχα παρά έναν στόχο στο μυαλό μου: να είμαι εκεί τη στιγμή που μπαίνει μέσα στο δάσος! Θα μπορούσα ίσως λοιπόν να διεισδύσω στο μυστήριό του; Έφτασε λοιπόν μια Κυριακή και οι καμπάνες της εκκλησίας μόλις χτύπαγαν εννέα η ώρα.
Ντιν, νταν, ντον... βα
λύ η κα
12
ΣΕΡΙΖ;!;
ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΡΘΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΩΡΑ;;; ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΥΡΙΑΚΗ!!!
ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΚΙ ΕΓΩ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΑΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΒΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ! ΕΙΧΑΜΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΕΙ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ ΝΩΡΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΟΥΜΕ.
ΚΑΛΥΒΑ, Ε; ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΓΑΜΕ «ΕΧΩ ΑΓΟΡΙ»!
ΠΦΦΦ!
ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ, ΜΑΜΑ! ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ! ΤΑ ΛΕΜΕ ΑΡΓΟΤΕΡΑ!
ΩΡΑΙΑ, ΑΛΛΑ ΜΗ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ, ΕΝΤΑΞΕΙ;
13
ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ. ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΩ ΚΙΝΗΤΟ «ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ». ΔΙΚΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΑ ΗΤΑΝ. ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΟΤΙ ΚΑΘΗΣΥΧΑΖΕΙ ΠΟΙΟΝ; ΕΚΕΙΝΗ ‘H ΕΜΕΝΑ; Η ΜΑΜΑ ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΩΠΟ. ΜΙΑ ΜΕΡΑ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΓΡΑΨΩ ΕΝΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ.
ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ. ΝΑ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ... ...ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΑΖΕΙΣ ΝΑ ΖΟΥΝ ΕΝΑ ΣΩΡΟ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ. ΝΑ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΠΟΙΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ...
...ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΘΑ ΠΑΛΕΨΟΥΝ, ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΓΑΠΗΣΟΥΝ...
ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΟΥΛΙΣ. ΛΑΤΡΕΥΕΙ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΓΑΠΗΣ.
ΟΠΩΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑ ΚΟΥΤΟΡΝΙΘΙ Ο ΡΕΜΙ, ΕΚΕΙ ΠΕΡΑ! ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΣΤΗ ΖΟΥΛΙ; ΕΠΙΠΛΕΟΝ Ο ΟΥΛΙΣ ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΑΝΘΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ!
‘H Ο ΓΚΥ ΑΠΟ ΔΩ, Ο ΓΕΩΡΓΟΣ...
...ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΕΧΑΣΕ ΤΟ ΠΟΔΙ ΤΟΥ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΡΑΚΤΕΡ, ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ!
τα Στην πραγματικότη ο Γκυ είναι πειρατής!
Και το πόδι του το ’φαγε ένας τρομερός καρχαρίας!
14
Κι ο μόνος λόγος που σκάβει συνέχεια τη γη είναι για να βρει θησαυρούς!