Issuu

de mooiste nationale parken van CANADA

Met onder meer

pacific rim - jasper - yoho

gros morne - banff - kluane - fundy - glacier

de mooiste nationale parken van canada

DEZE GIDS WORDT U AANGEBODEN DOOR

De mooiste nationale parken van Canada is een uitgave van Meridian Travel BV. Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen, vermenigvuldigd of gekopieërd zonder schriftelijke toestemming van de uitgever.

Meridian Travel BV - Postbus 135 - 1900 AC Castricum T +31(0)251 67 21 36 E info@meridiantravel.nl W Meridiantravel.nl

De kust van het Canadese gedeelte van de Grote Oceaan is, zacht gezegd, bloedstollend. Aan de rand van Vancouver Island ligt daarvan het mooiste voorbeeld; Paciﬁc Rim National Park bestaat nog maar kort en is daardoor relatief ongerept. En van Moeder Natuur mag je hier zo lang buiten spelen als je wilt.

De Canadese kustlijn van de Grote Oceaan is een schi erend samenspel van zee en land, dat vrijwel nergens op aarde zo puur en mooi te vinden is. Het spectaculaire Pacific Rim National Park omvat een gebied dat regenwoud, strand en een omvangrijke onderwaterwereld herbergt, en dat pas sinds 1970. Tot die tijd was Pacific Rim National Park een moeilijk bereikbare uithoek in bemost landschap van woeste branding en in nevelen gehuld regenwoud. Niet dat wij de eersten zijn: al duizenden jaren leven hier de Nuu-chah-nulth, de oorspronkelijke bewoners van Canada, die bekend staan om hun kennis van de walvisvaart en hun traditionele grafische kunst. Tegenwoordig bezoeken jaarlijks meer dan een miljoen mensen de Pacific Rim, vanwege de romantische, mooie omgeving, afgelegen ligging en onbeperkte outdoor-mogelijkheden.

Drie gebieden

Paciﬁc Rim National Park bestaat uit drie gebieden: Long Beach, Broken Group Islands en de West Coast Trail. Long Beach is het meest bezochte deel van de drie, aangezien hier het langste stuk strand van heel Vancouver Island ligt en omdat de kuststrook het makkelijkst te bereiken is – over het hete asfalt van Paciﬁc Rim Highway 4. De stranden van Schooner Cove, Wickaninnish Bay en Florencia Bay trekken daarom veel dagjesmensen en gezinnen. Schrik niet als je bij aankomst wordt overweldigd door een lange rij campers en caravans; even verderop wordt het allemaal een stuk rustiger. De meer dan honderd eilandjes en geïsoleerde rotsen van Broken Group Islands is al een stuk moeilijker te verken-

nen. Je kunt er alleen met de boot komen, de MV Lady Rose of de MV Frances Barkley, die je met je spullen over de Barkley Sound naar Sechart vaart. Vanaf deze plek is het aan jou waar je heen vaart; de horizon is de limit! Als laatste wordt ook de West Coast Trail apart aangegeven. Deze 75 kilometer lange hiking trail werd oorspronkelijk aangelegd om ongelukkige zeelui te redden, die de verraderlijke kustlijn van Vancouver Island hadden onderschat. Door de jaren heen hebben meer dan zestig schepen het wateroppervlak met de zeebodem verruild, dé reden voor de lugubere bijnaam van deze wateren: the Graveyard of the Paciﬁc. Heden ten dage worden er meer landro en gered dan matrozen, aangezien het lopen van deze route zo zwaar en uitpu end is dat menigeen onderweg opgeeft.

Monsterhike

Het Pacific Rim National Park is vermaard om zijn ongelooflijk mooie stranden en ruige, rotsachtige achterland. Een droom voor mensen die van wandeltochten houden; van het mulle strandzand zit je in een oogwenk midden in het regenwoud dat achter de kustlijn verborgen gaat. Alle trails die door Pacific Rim lopen zijn bovendien gereserveerd voor lopers – in deze natuur zijn geen fietsen, paarden of stinkende quads en jeeps te bekennen! Alle routes zijn specifiek aangelegd om de lie ebbers maximaal van de vredige kuststrook en de wonderschone bossen te kunnen laten genieten, met zo weinig mogelijk impact op de omgeving.

Op Long Beach zijn, naast een kleine twintig kilometer aan strand, negen kortere trails uitgezet, waarvan er twee zelfs toegankelijk zijn voor rolstoelen. Onderweg vind je op gepaste afstand bordjes met toelichtingen op wat je om je heen ziet. Wie langer dan drie kilometer wil lopen, kan zich beter meteen naar het beloofde land begeven: de West Coast Trail. Deze monsterhike staat bekend als de zwaarste van Noord-Amerika: gedurende vijf tot zeven dagen lang loop je door een mysterieus landschap van gematigd kustregenwoud, terwijl de wind om je heen huilt en je je afvraagt of het hemelwater ooit ophoudt met vallen. Nog steeds en-

thousiast? Kijk dan vooral uit voor de zwarte beren en poema’s die de bossen bevolken. En laat ons weten of het je gelukt is.

Dagje hengelen

Met zoveel water voor je neus mag een hengel niet ontbreken. Maar liefst vijf soorten zalm bevolken de wateren rond Broken Group Islands, naast onder andere Coho zalm, wilde Alaskazalm, kabeljauw, heilbot en forel. Het draait hier voornamelijk om getijvissen, maar ook de diverse stroompjes en rivieren in het gebied mogen, alleen met vergunning, bevist worden. Vanuit Toﬁno en Ucluelet vertrekken daarnaast charters met (kleine) groepen die de zee opgaan voor een ontspannend dagje dobberen.

Kayakken en kanon

In de Barkley Sound liggen zo’n honderd eilandjes op je te wachten, een paradijs voor mensen die leven voor de watersport. Dit gebied meet 10.000 hectare, waarvan slechts 1.350 hectare uit land bestaat. Omdat de baai beschut ligt, hebben de weerselementen minder invloed waardoor de extreme omstandigheden van zeekayakken hier afwezig zijn. Bovendien kun je je ergens tussen de eilandjes laten afze en en zelf je route bepalen. Wat kun je verwachten? Wildkamperen bij blauwe lagunes, of op uitgestorven dichtbeboste eilandjes waar je struikelt over een schat aan archeologische overblijfselen van de Nuu-chah-nulth, die vanuit de Broken Group Islands de zee opvoeren om op walvissen te jagen. De meeste mensen beginnen bij Gibraltar Island en volgen de keten eilandjes die elkaar opvolgen. Onderweg kom je acht campingplekken tegen, die allemaal op ongeveer een dag peddelen van elkaar liggen. Voor gevorderden is er de Nitinat Triangle, een wildernis van omgevallen boomstammen, steile oevers en veel doodlopende inhammen. Niet voor niets dien je bekend te zijn met internationale noodsignalen voor je dit gebied mag bevaren. Een tocht door de Nitinat Triangle kost je ongeveer vier á vijf dagen en behelst vaak veel klimmen over gigantische, gladde

stammen, grillige waterdieptes en hele stukken varen op open zee.

Fietsen

We gaven het al eerder aan: voor mountainbikes en racefietsen is Pacific Rim niet echt geschikt. De enige routes die je kunt volgen, zijn de waterlijn van Long Beach en de Pacific Rim Highway – 106 kilometer aan sterk hellend en slingerend vlak. Er zijn die-hards die de boot pakken naar Broken Group Islands en daar op de trappers stappen, maar dat is aan jou.

Duiken

De wateren rond Broken Group Islands zijn uiterst geschikt om met een zuurstoﬄes of snorkel te doorkruisen. Hoewel het water koud is – maximaal 14°C –en er op sommige plekken nare stromingen staan, kan er op elk niveau gedoken worden. Onder water weet je niet wat je ziet. In de fascinerende oceaanwereld liggen diverse scheepswrakken en zwem je langs de meest bizarre rotsformaties. De sites voor beginners zijn niet dieper dan vijftien meter, maar doorgewinterde duikers kunnen hun borst maken voor dieptes tot 30 meter. In dit licht verdient

Pinnacle Rock een speciale vermelding: deze site laat zich het beste omschrijven als ‘de Grand Canyon onder water’.

Surfen

Het epicentrum van de surfgemeenschap op Vancouver Island ligt in Toﬁno, Long Beach. Hier vind je de beste golven van Canada. Stormen die in de Golf van Alaska ontstaan, genereren de meeste golven die van september tot maart op de kust van British Columbia breken. Lange, rollende golven garanderen een constante gelegenheid voor Maui-style surfen. Zeker in de wintermaanden is het hier druk, als die 12-footers maar blijven aanzwellen. In Toﬁno zijn ze inmiddels gewend aan alle wetsuits en planken, en is een hechte surfcommunity ontstaan, zodat je je meteen onder gelijken - of idolen - bevindt. Laat de Surf Sister Surf

School, de enige women-only surfschool van Canada, daarvan het bewijs zijn. Overigens trekt Nitinat Lake ook steeds meer windsurfers, waarschijnlijk omdat de bries hier kan oplopen tot 50 knopen.

Whale watching

De lente is in Paciﬁc Rim hét seizoen voor whale watching: 20.000 migrerende grijze walvissen trekken in het voorjaar door de wateren voor Vancouver Island. Van eind februari tot eind mei, maar vooral in maart en april zwemmen er hele groepen langs de kust, reden genoeg voor een onvervalst Paciﬁc Rim Whale Festival. Voor een uitgebreide uitleg over het reilen en zeilen onder en boven water bezoek je The Wickaninnish Centre in Long Beach, waar je wordt gebombardeerd met allerlei wetenswaardigheden rond de ecologische omstandigheden van zee en bos. En kijk uit als je met je eigen bootje de zee opgaat: tussen de voorspelbare grijze walvissen zwemmen regelmatig zwart-wi e orka’s.

Je ziet het: Paciﬁc Rim National Park heeft voor elk wat wils. Natuurlijk is het niet verplicht om je hier in te spannen, en kijkt niemand raar op als je met een boek aan het strand gaat liggen. Maar bedenk je wel dat je in een van de mooiste speeltuinen van de wereld bent, waar je van Moeder Natuur zo lang mag buitenspelen als je wilt. En waar vind je dat nog?

Hoewel het a ankelijk is van wat je wilt gaan doen, is de zomer het meest geschikt om Paciﬁc Rim te bezoeken. Houd er wel rekening mee dat je vanaf eind juni tot aan september niet de enige bent. De beste tijd om rustig te kunnen kamperen ligt tussen mei en begin juli. Voor de West Coast Trail geldt een beperkt kampeerseizoen: van 1 mei tot 30 september kun je hier overnachten ‘in het wild’.

Flora en fauna

De hele westkust van Vancouver Island wordt bedekt met gematigd regenwoud,

dat alleen gescheiden is van de zee door een compacte rij lage Sitkasparren. Het regenwoud zelf staat boordevol western hemlock en rode ceders, die veelal gebukt gaan onder een dikke laag mos. De bodem wordt bedekt door omgevallen boomstammen en een enkeldiep tapijt van mos, varens en struiken. In de oceaan tiert het leven welig, meer dan aan welke gematigde kust dan ook –anemonen, schaaldieren en zeesterren gedijen hier goed. Gedurende het hele jaar zie je er grijze walvissen, zeehonden en schildpadden en tijdens de winter worden de rotsen bevolkt door overwinterende zeeleeuwen.

Het grootste landdier is de zwarte beer, die af en toe naar het strand komt om eten bij elkaar te scharrelen. Daarnaast vind je in Paciﬁc Rim herten, wasberen, o ers en nertsen. De rijke vogelpopulatie telt onder meer de Amerikaanse zeearend, maar ook veel seizoensvogels als Canadese ganzen.

Belangrijkste plaatsen

Het grootste dorp is Tofino, een lieflijk vissersplaatsje in Long Beach. Daarnaast liggen aan de Barkley Sound ook de dorpjes Ucluelet en Bamfield. De dichtstbijzijnde grote stad is Victoria, aan het zuidpuntje van Vancouver Island.

Hotels en restaurantjes

Voor een plekje op de enige oﬃciële camping van het park moet je vroeg opstaan, zeker tijdens de zomermaanden. Maar het is het waard: de locatie bovenop een prachtige klif achter Green Point kijkt uit over strand en zee. Mocht je geen geluk hebben met een staanplaats, dan kun je in Ucluelet en Toﬁno terecht bij de commerciële campings.

In de dorpjes Toﬁno en Ucluelet, alsmede in het Wickaninnish Centre, kun je terecht voor ontbijt, lunch of diner. Met name de Wickaninnish Inn is de hoge menuprijs waard; het ui icht over de oceaan is wonderbaarlijk mooi.

GROS MORNE

Het Gros Morne Park ligt in de provincie Newfoundland. Dit is de meest oostelijke provincie van Canada. Het bijzondere aan deze provincie is dat het een eiland is. De reis met de veerboot vanaf het vaste land is het meer dan waard. Er zijn twee grote natuurparken in Newfoundland. Het Gros Morne National Park heeft een oppervlakte van maar liefst 1802 km². Samen met Torngat Mountains National Park is dit het grootste nationale park van het eiland.

Door het ruime aanbod van torenhoge watervallen, ruige kliﬀen, prachtige orden en zandstranden zul je je hier geen moment vervelen. Er is altijd wel iets moois te zien, of het nu het adembenemende ui icht is of een scha ig vissersdorpje. Het Gros Morne Park heeft veel mogelijkheden voor de actieve vakantieganger. Je kunt hier wandelen, vissen, varen, zwemmen, kajakken of kamperen.

Het uniek gevoel van Gros Morne Park kun je nergens anders beleven dan hier.

De bijzondere Long Range Mountains

Het Gros Morne Park is genoemd naar de hoogste bergpiek van Newfoundland. Deze bergtop is maar liefst 806 meter hoog. De Franse betekenis van Gros Morne is 'grote berg die alleen staat' of ook wel 'grote sombere'. De berg Gros Morne maakt deel uit van de Long Range Mountains. Deze bergketen strekt zich uit over de lengte van de westkust van Noord-Amerika. Zo sta je ineens oog in oog met de geërodeerde overblijfselen van een bergketen die zich maar liefst 1,2 miljard jaar geleden heeft gevormd. Een deel van deze bergketen bevindt zich onder de zeespiegel en maakte vroeger deel uit van de Apalachen.

The Longway Traverse

De wonderen van Gros Morne Park

De grond van Gros Morne Park bestaat vooral uit leem, kalksteen, zandsteen en leisteen. Dit is absoluut geen vruchtbare bodem voor vegetatie. Het Gros Morne Park heeft daarom ook meer weg van een dorre woestijn. Maar laat je niet voor de gek houden. Tussen al die sparrenbossen zijn enkele hoogtepunten verborgen die je niet wilt missen.

De Tablelands

De Tablelands in Gros Morne National Park laat bezoekers het mantelgesteente aan de oppervlakte zien. Dit gesteente is helemaal a omstig uit de aardmantel. Je ziet dus echt de ziel van de aarde. Er zijn maar weinig plekken op aarde waar je dit kunt zien. Je bent dus getuige van de tektonische werking van de aarde. Hierdoor werd het mantelgesteente naar de oppervlakte gedwongen. De aardmantel ligt eigenlijk zo'n 5 tot 50 kilometer onder de aardkorst en is gemiddeld 2900 meter dik. Het is dus echt zeldzaam dat je dit van dichtbij kunt bekijken.

Tableland Trail

Gros Morne park heeft maar liefst 100 kilometer aan gemarkeerde wandelroutes. Je kunt een wandelroute aangaan met een van de gidsen van het Gros Morne Park. Ben je iemand die liever op eigen tempo het wandelgebied wilt afgaan, dan kun je ook een app downloaden die je het pad laat volgen. De Tableland Trail is een eenvoudige wandelroute van 4 kilometer lang. Het hoofdpad brengt je langs de voet van de berg. Voor de echte geoefende wandelaars zijn er ook hele dagtochten te boeken.

Western Brook Pond

Een andere onvergetelijke ervaring is het zoetwater ord, genaamd Western Brook Pond. Dit voormalige ord heeft zich gevormd tijdens de laatste ijstijd. De gletsjer baande zich dwars door het landschap naar de zee. Het heeft echter nooit

The Tablelands in wintertijd

de kust kunnen bereiken omdat de aarde zich weer opwarmde. Hierdoor is er een natuurlijke dam overgebleven die het ord van de zee scheidt. De Western Brook Pond is maar liefst 30 kilometer lang en is gevuld met helder smeltwater. Je kunt je voorstellen dat het een enorme ervaring is om hierin te zwemmen. De bergen eromheen zijn minstens net zo magisch als het ord zelf.

Geniet van een magische boottocht

De wonderen van Gros Morne Park kun je het beste bewonderen via een boottocht. Reserveer je plek wel vooraf. De wandeling naar de boot is zo'n 3 kilometer. Tijdens deze wandeltocht is het enorm genieten van de prachtige natuur om je heen. De boo ocht duurt ongeveer 2 uur. Tijdens deze tocht geniet je van de orden, watervallen en kliﬀen.

Pissing Mare Falls

Pissing Mare Falls is een prachtige waterval in het Gros Morne Park. De waterval stort zich vanaf 350 meter hoog in de diepte van een ord. Dit is een van de hoogste watervallen van Noord-Amerika. Een spectaculair gezicht wat je zeker niet mag missen.

Het dierenleven in Gros Morne Park

Rond 1900 waren de elanden zo goed als uitgestorven op Newfoundland. Aan het begin van de 20e eeuw werden ze uitgezet in het wild. Gelukkig is de populatie van de eland sindsdien weer enorm toegenomen. Je kunt hier dus regelmatig een eland tegenkomen maar ook andere wilde dieren zullen je verwelkomen. Denk dan aan bijvoorbeeld kariboes, zwarte beren, hazen, bevers, lynxen en nog veel meer.

St Pauls Inlet

Het gebeurd niet elke dag dat je de kajak kunt pakken om zeehonden en kleine

walvissoorten te gaan spo en?! Deze ervaring mag je dus zeker niet missen. De baai van St. Pauls Inlet is hiervoor dan ook de ultieme plaats. In deze baai worden regelmatig kleinere walvissen zoals pilotwhales en bultruggen geboren.

Deze kleintjes zullen zonder twijfel je hart veroveren.

Kamperen onder de sterren

Wil je gaan kamperen in Gros Morne National Park? Zorg er dan voor dat je ruim vooraf een plekje bespreekt. Er zijn genoeg campings waar je kunt neerstrijken, maar reserveer op tijd. Je kunt je voorstellen dat het Gros Morne Park het hele jaar door een populaire bestemming is om te kamperen.

Goede voorbereiding is het halve werk

Zorg ervoor dat je goed voorbereid aankomt. Neem genoeg eten en drinken mee en verpak dit goed zodat er geen dieren op af komen. Het kamperen in deze omgeving is een echte belevenis. Of je nu slaapt onder de sterrenhemel in de zomer of in de sneeuw in de winter. Een kampeertrip aan een groot meer in Gros Morne Park is onvergetelijk.

De route naar Gros Morne National Park

Kom je vanaf het vasteland van Canada, dan pak je de veerboot naar Newfoundland. Dit is op zich al een unieke ervaring. Vanuit Sydney op Cape Breton Island naar Channel-Port aux Basques op Newfoundland. Vanuit Channel-Port aux Basques volg je de Trans Canada Highway richting het noorden. Bij het plaatsje Deer Lake ga je de Highway 430 op. Deze brengt je richting het park. Een tocht naar het Gros Morne Park zul je zeker nooit meer vergeten!

Op de westhellingen van de Canadese Rockies ligt een klein maar ﬁjn nationaal park dat door zijn ligging tussen Banﬀ en Kootenay jaarlijks vele bezoekers trekt. Yoho National Park is dan wel het kleinste park van British Columbia, door de spectaculaire watervallen, immense ijsvelden en een schat aan fossielen is Yoho niet voor niks heel populair.

De Cree (indianenstam, red.) hebben Yoho zijn naam gegeven en betekent kort door de bocht genomen ‘wauw’; een passende kreet voor dit 1300 vierkante kilometer metende gebied. Het park telt maar liefst 28 bergtoppen van boven de drieduizend meter en werkt daarom als een magneet op bergbeklimmers en hikers. Steile rotshellingen lopen over in eeuwige ijsvelden, hoge watervallen razen neer in smaragdgroene meren en diepe, stille bossen herbergen de meest uiteenlopende soorten wildlife. Tussen de oeroude sparren en rode ceders aan de voet van de Rockies, leeft een overdaad aan wild. Omdat het terrein zo onherbergzaam is, tref je er voornamelijk berggeiten, rendieren, elanden, wolven en zwarte beren aan; dieren die de scherpe richels en steile hellingen makkelijk kunnen bedwingen. De grizzly leeft hier ook, maar wel een stuk dieper de bossen in. De ornitholoog haalt zijn hart op in Yoho. Meer dan tweehonderd vogelsoorten nestelen in en om de Kicking Horse-rivier. Boven de boomgrens wordt de diversiteit een stuk kleiner, aangezien hier alleen marmo en en berggeiten kunnen overleven. Wat Yoho National Park onderscheidt van de doorsnee parken is de invloed van erosie op het decor. Vreemd verweerde rotsformaties (hoodoos, oftewel aardpilaren) reiken met hun scherpe, grillige punten naar de hemel terwijl de aarde eronder een ton aan informatie over de ontstaansgeschiedenis van dit deel van de aarde bevat.

Dodelijke spoorlijn

In den beginne leefden hier indianen, de Kootenay en Shuswap. Zij waren de eerste mensen die deze omgeving verkenden en als basis gebruikten voor de jacht op buﬀels en voor ruilhandel met andere stammen. Langs de oevers van de Kicking Horse-rivier, de enige waterweg van dit park, droogden ze vlees en huiden voor ze terugkeerden naar het basiskamp in de bergen. De eerste Europeanen die de vallei betraden, waren leden van de Britse Palliser-expeditie, die rond 1858 op commissie van de Engelse regering op zoek waren naar een geschikte plek voor een nederze ing in het tegenwoordige British Columbia. Onbedoeld gaven zij de rivier haar huidige naam: de ongelukkige geoloog dr. James Hector werd zodanig door zijn paard getrapt dat hij twee uur buiten bewus ijn bleef. Toen hij weer bijkwam, zag hij zijn expeditieleden een graf graven: ze waren in de veronderstelling dat hij dood was.

In 1884 werd het gebied door de aanleg van nieuwe spoorwegen toegevoegd aan de transcontinentale spoorlijn. Helaas liep het spoor zó steil naar beneden (4,5 procent) dat er diverse mensen omkwamen doordat de locomotief de stijging niet altijd aankon. In 1909 werd de rails omgelegd naar de Spiral Tunnels, een wonderlijk staaltje bouwkundig vernuft dat de treinen door een tunnelsysteem leidde. Zo verliep de daling vanaf de top van de Kicking Horse-pas naar het plaatsje Field veel geleidelijker. Met de komst van de spoorwegen arriveerde ook de welvaart. De Canadian Paciﬁc Railroad bouwde verschillende lodges om treinreizigers een blik op de omgeving te kunnen bieden tijdens het oponthoud in Field. Als gevolg van deze aandacht werd hier onder de naam Mount Stephen Park Reserve aan land geconserveerd, als tweede nationale park van Canada en voorloper van het huidige Yoho.

Revolutionaire fossielen

Yoho’s meest bekende inwoners leefden hier echter al meer dan vij onderdmil-

Het Besseggen Ridge wandelpad

joen jaar geleden. In 1909 ontdekte de paleontoloog Charles Dooli le Walco fossielen op de westhelling van Mount Field. Tegenwoordig staat zijn ontdekking wereldwijd bekend als de Burgess Shales, en wordt geroemd omdat ook de zachte delen van de meer dan 120 verschillende soorten gefossiliseerde zeedieren uit het Cambrium -542 tot 488 miljoen jaar geleden- bewaard zijn gebleven. De zeer verscheidene, soms bizarre dieren die in het gesteente zijn achtergebleven getuigen van een compleet ecosysteem dat hier al korte tijd na de eerste explosie van meercellig leven op aarde aanwezig was. Modderstromen sleepten delen van de wal mee in zuurstoﬂoos water en conserveerden de nietsvermoedende wezens voor de eeuwigheid. Zo werden onder meer dieren met vijf ogen en een stofzuiger als snuit en kreeftachtigen met vinnen ontdekt. De levensvormen geven wetenschappers een waardevolle blik in de keuken van het leven aan het begin van de evolutie. Ze wijzen namelijk eerder naar een evolutie die niet door survival of the ﬁ est, maar door snelle aanpassing aan de omgeving en willekeurig uitsterven werd bespoedigd. En dat is gerust revolutionair te noemen. Daarom werd de Burgess Shales in 1981 door UNESCO tot werelderfgoed uitgeroepen, en is het gebied alleen onder begeleiding toegankelijk.

Waar de fossielen betrekkelijk veilig onder een dikke laag gesteente werden bewaard, vielen de rotsen ten prooi aan de allesvernietigende erosie door wind en water. Grote warmteverschillen overdag en ’s nachts zorgden voor het ui e en van de rotsen waardoor vocht de kans kreeg om tussen spleten en kieren te kruipen. Op deze manier braken de zachtere materialen als zand en klei af, en werden weggevoerd door wind en water. De overblijfselen leveren soms vreemde taferelen op, zoals grote blokken rots die op een ogenschijnlijk wankele stenen pilaar lijken te balanceren: de hoodoos. Ook de andere grote a ractie van Yoho National Park is door erosie ontstaan: de Natural Bridge. Eeuwenlange verwering door het kolkende water van de machtige Kicking Horse-rivier heeft als gevolg dat er uit een dwarsliggend rotsblok een natuurlijke brug is ontstaan.

Watergeweld

Het wassende water in Yoho is een vloek en een zegen tegelijk. Hoewel ze tweehonderd jaar geleden veel kopzorgen veroorzaakten bij de eerste pioniers, trekken de vele watervallen nu duizenden bezoekers per jaar. Met illustere namen als Laughing Falls, Twin Falls en Whiskey Jack Falls, verplaatsen ze miljoenen liters gletsjerwater naar de rivier en de meren beneden. De grootste waterval van Yoho als het gaat om volume water, is Wapta Falls. Over een breedte van 150 meter buldert de Kicking Horse zo’n dertig meter naar beneden, een gezicht dat onmiddellijk aan de Niagara Falls doet denken. De absolute koningin is echter Takakkaw Falls, die maar liefst 381 meter hoog is. Takakkaw betekent in het Cree schi erend, een kenmerk dat het uit een doorgang spuitende water volledig recht doet. De op drie na hoogste waterval van Canada verplaatst het smeltwater van de Daly-gletsjer naar het hoeﬁjzervormige bassin van de Yoho-vallei. Door het slijk dat door het gletsjerwater wordt meegevoerd, ontstaat een diepe smaragdgroene kleur in de lagergelegen meren. Dit is goed te zien in Emerald Lake, ook al zo’n hoogtepunt van Yoho. Vanaf de oever is de Burgess Shales goed te zien, al zal het voor eenieder moeilijk zijn om de ogen van de prachtige groene waterspiegel af te houden. Emerald Lake wordt in schoonheid alleen overtroﬀen door Lake O’Hara, dat ecologisch zo kwetsbaar is dat het omringende gebied alleen te voet of per parkbus toegankelijk is.

Actief in Yoho

Yoho National Park leent zich uitstekend voor actieve verkenning van de natuur. Maar liefst vierhonderd kilometer aan trails liggen klaar om betreden te worden, variërend van korte dagtochten tot pi ige bergwandelingen van meerdere dagen. Omdat het park in alle seizoenen geopend is, is het zeer in trek bij outdoor fans; alleen als de sneeuw lawinegevaar oplevert, wordt (een gedeelte van) Yoho gesloten. Veel routes beginnen of eindigen bij Takakkaw Falls, maar ook

Emerald Lake en Lake O’Hara worden omringd door wandelpaden. Met een zogenaamde wilderness pass is het toegestaan om op een beperkt aantal plekken in het wild te kamperen, maar ook voor oﬃciële campings is gezorgd. Er zijn in het hoogseizoen in het hele park ongeveer driehonderd plekken beschikbaar voor natuurfanaten.

Naast hiken biedt Yoho veel andere activiteiten. En dat betekent in de zomer vooral paardrijden, wildwater-raften, kajakken en kanoën, vissen en ﬁetsen en ’s winters langlaufen, sneeuwschoenwandelen en natuurlijk ijswandklimmen.

Skiën kan in het nabijgelegen Kicking Horse Mountain Resort, dat beperkte faciliteiten, maar indrukwekkende ui ichten biedt.

Ruwe edelsteen

De ruwe edelsteen Yoho National Park staat vaak in de schaduw van British Columbia’s kroonjuweel Banﬀ National Park, maar dat is onterecht. De krachten van ijs en water waren als geesten over de gletsjers en bergtoppen en dalen neer tot ver onder de grond. Daar liggen de geheimen van het ontstaan van het menselijk leven, toen dit gebied miljoenen jaren geleden diep onder de oceaanspiegel verborgen lag. Hier ben je stille getuige van de wonderlijke verrichtingen waartoe de natuur in staat is.

Takakkaw Falls

Het Waterton Lakes National Park ligt in een prachtig gedeelte van Canada. Het raakt namelijk aan de Rocky Mountains. Maar dat is niet het enige. Zoals de naam van het park al doet vermoeden, kun je tijdens het bezoek aan dit park volop genieten van prachtige meren, indrukwekkende watervallen en natuurlijk de ﬂora en fauna.

Als je in de Canadese provincie Alberta bent, is het Waterton Lakes National Park eenvoudig te bereiken. Het ligt in het zuidwesten van Alberta en grenst aan de Verenigde Staten in het zuiden en aan British Columbio in het westen. Als je vanaf het vliegveld van Calgory naar het park rijdt, belooft dit een prachtige en idyllische route te worden. Het is wel bijna driehonderd kilometer rijden, maar je zult je onderweg zeker niet vervelen. Kom je uit de richting van Lethbridge, dan ben je ongeveer anderhalf uur over de snelweg onderweg. Aan het eind van de rit word je hoe dan ook beloond met het prachtige park. Je kunt het in een dag bezoeken, maar het is ook zeker de moeite waard om een langer verblijf te plannen.

Wanneer bezoek je het Waterton Lakes National Park?

Hoogseizoen | Canada staat natuurlijk bekend om zijn strenge winters, maar in de zomer is het er ook heerlijk toeven. Ieder seizoen heeft wel iets speciaals, zeker in de natuur. Het Waterton Lakes National Park is in de zomermaanden een geliefde bestemming voor toeristen en de lokale bevolking. Vooral in juli en augustus kan het in het weekeind vrij druk zijn. Wil je deze drukte een beetje ontlopen in deze maanden, dan kun je beter op een doordeweekse dag gaan. Ook is het raadzaam je eventuele overnachtingen vooraf te reserveren.

Laagseizoen | Heb je de keuze en ben je niet gebonden aan het hoogseizoen? Kies dan voor een bezoek aan het National Park in het voorjaar of het najaar. De

Prince of Wales Hotel

Red Rock Creek

De Bondhusdalen met op in de verte het meer van Bondhusvatnet

natuur laat zich in beide gevallen van zijn mooiste kant zien, met het opkomende groen, of de spectaculaire herfstkleuren. Voor de sneeuwfanaten is het park in de winter natuurlijk ook een bijzondere ervaring. Hou er wel rekening mee dat er enkele wegen vanaf november gesloten zijn voor voertuigen en daardoor delen van het park alleen te voet bereikbaar zijn.

Faciliteiten in het park

Het Waterton Lakes National Park is het hele jaar geopend, maar de meeste faciliteiten zijn in de winter gesloten. Het park heeft een bezoekerscentrum dat is geopend tijdens de kantooruren. Je kunt hier niet alleen terecht voor allerlei nu ige informatie, zoals wandelroutes, reserveringen en informatie over lawinegevaar. Je vindt er ook interessante en leuke tentoonstellingen die gaan over de natuur. Om het park binnen te komen is een entreegeld verschuldigd.

Om in de periode van april tot november van het toilet gebruik te maken kun je bij het bezoekerscentrum terecht, tijdens de openingstijden. De rest van het jaar zijn er ook verwarmde toile en 24 uur per dag toegankelijk bij de Cameron Falls.

Wat biedt het Waterton Lakes National Park?

Eigenlijk kun je vragen, wat heeft Waterton Lakes National Park niet. Want dit park bestaat niet alleen maar uit water. Er zijn ook genoeg bergen en andere natuur te vinden. Genoeg om je ogen uit te kijken.

Bekijk de wilde dieren

Er leven zeker zestig verschillende soorten zoogdieren in en rond het Waterton Lakes National Park. Deze dieren zijn niet eens zo moeilijk te vinden. Ook als je op de hoofdwegen blijft, heb je kans om een dier in het wild te spo en. Dat zijn niet alleen de vogels of de herten, maar ook de zwarte beer waagt zich in de zomermaanden in de buurt van de camping, of de bessenvelden in de lagergelegen valleien. Neem een verrekijker mee om de elanden en grondeekhoorns vanop

Waterton Lake

een afstand te bekijken. Het voederen van de wilde dieren is niet toegestaan.

Wandelen

De beste manier om de prachtige natuur te ontdekken is door er zelf doorheen te lopen. Je kunt dan ook verschillende wandeltochten in het park volgen. Dit varieert van dagtochten tot routes van een aantal dagen. In totaal kun je kiezen uit tweehonderd kilometer wandelpaden. In de zomer is het vrij eenvoudig om de routes te lopen. Vanaf juli zijn alle paden zeker sneeuwvrij. Zorg dat je altijd goede wandelschoenen en gepaste kleding draagt, zodat je onderweg onbezorgd kunt genieten van de natuur.

•De Cameron Watervallen. Deze wandeling duurt ongeveer anderhalf uur en brengt je naar het prachtige blauwgroene meer. In beide richtingen volg je een pad tussen bossen en heb je onderweg een geweldig ui icht op de bergtoppen;

•De Linnet Lake Loop Trail. Dit is een relatief korte wandeling van ongeveer twintig minuten, maar dat wil niet zeggen dat het minder de moeite waard is. De route is gemakkelijk beloopbaar, dus ook geschikt voor kinderen. Onderweg maak je kennis met de Canadese ﬂora en fauna en je lunch je op een bankje. Of je wacht tot je bij het meer aangekomen bent. Dan geniet je tijdens het eten van een spectaculair ui icht op het meer.

Ontdek de rode stoelen in het Wateron Lakes National Park Plan je eigen route en rust onderweg uit in een van vele red chairs die speciaal voor de bezoekers zijn neergezet. Je vindt deze niet alleen op schilderachtige en bijzondere punten in het park, maar je kunt ook onderweg even gaan zi en om van de stilte te genieten. Sommige stoelen staan op plaatsen die direct in het oog springen, andere rode stoelen vragen iets meer speurwerk om ze te vinden. Maar als je ze eenmaal hebt gevonden, dan is het zeker de moeite waard. Ga zelf op zoek naar de stoelen, of maak gebruik van de coördinaten die je ook naar deze stoelen op de mooiste plekjes brengen.

- Kijk op www.meridiantravel.nl

Crypt Lake Trail

Een park om van te genieten

Het Waterton Lakes National Park heeft alles waar je op hoopt als je aan een Canadees natuurpark denkt. Je kunt dan ook op iedere locatie onderweg de mooiste foto's maken om je bezoek aan het park als dierbare herinnering vast te leggen. Blijf hierbij wel op de aangegeven paden en houd rekening met de planten en dieren die in het park leven. Als je vroeg in de ochtend, of later op de dag in het park bent, zul je zeker met prachtige foto's thuiskomen, die getuigen van een geweld

Een bezoek aan het Point Pelee National Park betekent een onderdompeling in een prachtige natuur. Hoewel dit park het op een na kleinste park van Canada is, is er een enorme verscheidenheid aan natuur te vinden. Dat maakt het park absoluut de moeite van het bezoeken waard. Laat je verrassen tijdens je bezoek aan het Point Pelee National Park!

Bezoek het park in een dag

Omdat het park niet zo groot is, is het heel geschikt om in een dag te bezoeken. Je kunt het eenvoudig per auto bereiken. Het ligt op 65 kilometer van Windsor en 80 kilometer van Londen. Vanuit Toronto is het ongeveer 355 kilometer. Kies je eigen programma. Maak bijvoorbeeld van het bezoek aan het Point Pelee National Park zelf een meerdaags verblijf. Combineer daarbij een ontspannen dag aan het strand met een actieve wandeldag. Zo geniet je volop van je verblijf in het Point Pelee National Park. Hou er rekening mee dat het park in de zomermaanden andere openingstijden heeft dan in de winterperiode. Van half april tot begin september kun je terecht van zes uur 's ochtends tot tien uur 's avonds. Daarna is het park tot eind maart open van zeven uur 's ochtends tot zonsondergang.

Een bijzonder klimaat rond het Point Pelee National Park

Omdat het park het hele jaar door geopend is, kun je dus ook op ieder moment van het jaar de seizoenen voorbij zien komen. In het voorjaar en de zomer geniet je per ﬁets, te voet of op het water van de prachtige natuur. In de wintermaanden, als er sneeuw ligt, zijn er volop mogelijkheden om het park op de langlauﬂa en te ontdekken. Doordat de regio waar het park in ligt onder de Canadian Carolinian zone valt, koelt het water rond het park langzaam af in de winter. Dit heeft ook gevolgen voor de omringende natuur. Dankzij dit klimaat groeien er in

het park meer dan zeventig soorten bomen. Een andere bijzonderheid is dat er meer soorten reptielen (zevenentwintig) en amﬁbieën (twintig) zijn dan in de rest van Canada. Ook is dit gebied de thuisbasis van vijftig soorten spinnen en insecten die nergens anders in Canada voorkomen.

Beleef het Point Pelee National Park zelf

Al met al is er dus reden genoeg om een bezoek aan het park te brengen. Je ontdekt de mooiste natuur, hoort het geﬂuit van de trekvogels en ontdekt tijdens een moerastocht de schildpadden die op het zand liggen te genieten van de warmte.

Huur een kano of kajak

Het Point Pelee National Park bestaat voor een groot deel uit water en moerasgebied. Het huren van een kano geeft je dan ook een mooie gelegenheid om de natuur vanaf het water te ontdekken. Het is ook nog eens een leuke activiteit. Je kunt een kleine kano huren, maar je kunt ook kiezen voor een tien persoonstocht onder leiding van een gids. Je komt de mooiste natuur tegen, van de gele lisdodden tot de vleesetende planten in het moeras. Vergeet natuurlijk ook de kikkers en karpers niet.

Vogelspotten

Het Point Pelee National Park is een vaste tussenstop voor de trekvogels die op weg zijn naar hun broedplaatsen elders. Je kunt dan ook naar hartenlust rondkijken en de mooiste vogels ontdekken. Niet alleen kun je naar ze kijken, je zult ze ook zeker horen. Vergeet daarom niet om een verrekijker mee te nemen tijdens je verblijf in het park, zodat je niets zult missen. Op een speciale kaart van het Point Pelee Park is aangegeven wat de beste plaatsen zijn om de vogels te kunnen zien. Dus of je nu nieuwsgierig bent naar roerdompen, reigers of waterlijsters, zo kun je ze zeker vinden.

Verblijf een nacht in het park

Geniet extra lang van het verblijf in het Point Pelee National Park door een overnachting te reserveren. Dit kan bijvoorbeeld in een oTENTik. Je waant je midden in de natuur met deze wigwamachtige goudzoekerstent. Hij is van hout gemaakt, heeft comfortabele bedden en een woonruimte met tafels en stoelen. Je kunt de auto niet direct bij de oTENTik parkeren, maar wel op een nabijgelegen parkeerplaats.

Een dagje aan het strand

Met een park dat voor twee derde uit water bestaat, mag een dagje aan het strand natuurlijk niet ontbreken. Je kunt een plekje kiezen op het ruim twintig kilometer lange zandstrand. Het schiereiland heeft daarmee het langste aaneengesloten stuk natuurlijke strand in Essex County. Op zomerse en warme dagen kan het druk zijn, want het is een van de meest bezochte stranden. Daardoor is het ook van alle gemakken voorzien. Zo zijn er faciliteiten als kleedkamers en toile en. Je hebt er ook mogelijkheden om te picknicken.

Ontdek het park op de fiets

Fietslie ebbers kunnen volop genieten van het Point Pelee National Park. Je kunt twaalf kilometer ﬁetsen over verschillende routes. De ﬁetspaden zijn goed aangelegd. Ga er wel vanuit dat van oktober tot mei enkele routes gesloten kunnen zijn vanwege het weer. Fiets bijvoorbeeld de Chinquapin Oak Trail. Je route loopt van Delaurier Homestead door Anders Field, Cactus Field en Tilden Woods naar het bezoekerscentrum. Of volg via het oostelijke strand de Shustern Trail. In het voorjaar is het de moeite waard om onderweg even af te stappen en het pad op te lopen. Je zult de mooiste vogels kunnen zien door je verrekijker.

Wandelen in de natuur

Ook als je liever wandelt, heeft het Point Pelee National Park je veel te bieden. De

verschillende wandelpaden geven je de keuze tussen een wandeling van een kwartier tot een uur. Je komt hier natuurlijk ook langs de mooiste stekjes en kunt volop van de natuur genieten. Het is toegestaan om honden mee te nemen, maar deze moeten wel aangelijnd zijn, waarbij de lijn niet langer dan drie meter mag zijn. Het is ook toegestaan om honden mee te nemen naar het strand.

Voor ieder wat wils

Ben je op zoek naar een rustige omgeving waar je libellen en vlinders kunt ontdekken in de zomer? Of wil je in de winter liever genieten van de stilte en de natuurlijke schoonheid van het landschap in de sneeuw? Het Point Peele National Park heeft voor iedereen en op ieder moment iets en zal zeker niet teleurstellen.

The Marsh Boardwalk

Al sinds het einde van de 19e eeuw weten toeristen van over de hele wereld de Rocky Mountains te vinden. Met name het stadje Banﬀ groeide vanwege zijn natuur en een majestueus hotel uit tot een ware trekpleister. ‘Het was de meest kosmopolitische stad van Canada.’

Tegenwoordig is Banff een gerespecteerd vakantieoord. Qua natuur is het er weergaloos. De opkomst van Banff ging echter niet vanzelf. Met vallen en opstaan werd er de afgelopen eeuw gewerkt aan de allure van de stad. ‘Banff was aan het begin van de 20e eeuw nog een echt dorp’, wordt Jimmy Simpson geciteerd in het boek Rocky Mountain Madness. Simpson was in die tijd als jager en gids een icoon in de Rockies. ‘We speelden zo nu en dan een potje poker in de politiebarak of gingen poloën. Een echte hoofdstraat hadden we niet. Totdat Richard Benne , een politicus, het beschermende rubber van zijn schoen een keer verloor in de modder. ‘I’ll have this damn street paved’, schreeuwde hij. En zo geschiedde. Het pad werd bestraat.’

Volgens Simpson was dit hét startschot voor de opkomst van Banff als toeristisch oord. Maar eigenlijk was dit startschot al gegeven in 1883. De Canadian Pacific Railway (CPR) legde in dat jaar namelijk een treinrails aan die Banff als eindbestemming had. Tot die tijd bezochten maar weinig mensen de stad. Zo nu en dan kwam er wel eens een handelaar, kaartenmaker of onderzoeker langs, maar dat was het dan ook wel. Na de aanleg van de treinrails reisden er steeds meer mensen af naar Banff. Zo kwamen er klimmers, jagers, schilders, fotografen en schrijvers op bezoek. In feite dus de eerste toeristen.

Banff Springs Hotel

Met de intrede van het kleinschalige toerisme in Banﬀ volgde de bouw van het Banﬀ Springs Hotel. William Cornelius Van Horne, werkzaam voor de CPR, was

Bow Lake

het brein achter de bouw van het hotel. De Amerikaan was voor zijn werk naar Canada verhuisd en had meteen door dat de natuurlijke schoonheid van de Rockies geld kon opleveren. Met de nieuw aangelegde spoorlijn konden toeristen gemakkelijk naar Banﬀ reizen, maar daar moesten zij wel een plek hebben om te slapen. De bouw van een hotel was dus eigenlijk niet meer dan logisch. Van Horne ze e zijn architectonische dromen op papier, maar begon, ondanks dat hij iets groots en majestueus voor ogen had, met het bouwen van een aantal kleinere hotels.

Na zijn eerste projecten moest het volgende hotel écht groots worden. Zelfs leden van koningshuizen zouden hier moeten willen overnachten, was Van Horne van mening. Hij stelde de Amerikaanse Bruce Price aan als architect. Die maakte de definitieve tekeningen en in de lente van 1887 werd uiteindelijk begonnen met de bouw van het hotel. Ruim een jaar later, op 1 juni 1888, kon de champagne ontkurkt worden: de bouw van het Banff Springs Hotel was voltooid en het hotel werd officieel geopend.

Het hotel, dat dus door CPR-coryfee Van Horne gebouwd werd, was de bevestiging van de verregaande invloed van de CPR op Banff. De maatschappij had natuurlijk niet voor niets de spoorlijn richting Banff aangelegd. De spoorwegmaatschappij had met de bouw van de spoorlijn het heft feitelijk in handen genomen en wilde nu geld verdienen. De plaatsnaam werd zelfs bedacht door de CPR. Banff werd in 1884 vernoemd naar de geboorteplaats van de directeur van het bedrijf, George Stephen, die werd geboren in het Schotse Banffshire.

Geluk bij een ongeluk

Het hotel bleek een goede zet. De 250 kamers waren al snel te weinig. De eerste versie van het hotel, gebouwd van hout, werd daarom al in 1903 uitgebreid en gedeeltelijk gerenoveerd. In de loop der jaren werd het hotel constant vergroot.

Niet alleen het aanzicht veranderde, ook de service verbeterde. De klant werd meer en meer op zijn wenken bediend.

In 1926 begon de twijfel toe te slaan bij de hoteldirectie. Hadden ze geen fout begaan door het hotel van hout te maken? Een stenen accommodatie zou immers veel langer meegaan. Juist rond die tijd legde een brand een deel van het hotel in as. Een geluk bij een ongeluk. Nu kon begonnen worden met de bouw van een stenen versie, zonder eerst te hoeven slopen. Met man en macht werd er gewerkt aan het nieuwe complex en in 1928 kon de opening van het vernieuwde Banﬀ Springs Hotel gevierd worden.

Tegenwoordig staat het nationale park van Banﬀ op de werelderfgoedlijst van Unesco. Voor hedendaagse begrippen is het er erg rustig. Jaarlijks komen bijna 8 miljoen bezoekers naar Banﬀ, maar in zo’n groot gebied als de Rockies kunnen bij wijze van spreken alle 8 miljoen bezoekers tegelijk rondlopen zonder elkaar te zien.

De 10 van Banff

1. Banff Gondola

Maak de 8 minuten durende trip met de gondel naar de top van Sulphur Mountain voor een onovertroffen panoramisch perspectief over Banff. Op een hoogte van 2.285 meter heb je vanaf hier een 360°ui icht op de omliggende toppen, Lake Minnewanka, het centrum van Banff en Bow Valley. En wordt meteen duidelijk waarom de oorspronkelijke inwoners – zo’n 10.000 jaar geleden – hun kampen op de bodem van de vallei opze en. He elfde geldt voor de dieren, die de vallei als doorgang gebruiken tijdens hun migratie door Banff.

2. The Castle

De ontdekking van warmwaterbronnen in 1883 leidde uiteindelijk tot de stichting van Banﬀ National Park, een immense wildernis die tegenwoordig maar

liefst 6.641 vierkante kilometer beslaat. Het Banﬀ Springs Hotel opende in 1888 zijn deuren voor rijke Europese treinreizigers, die hier vaak maandenlang kwamen ‘badderen’. Het hotel werd opgetrokken in Schotse baronstijl, als eerbetoon aan zusterstad Banﬀshire in Schotland.

3. Canada Place

Het ui icht op Banﬀ Avenue vanuit de historische Cascade Gardens is waarschijnlijk een van de meest bekende foto’s van de hoofdstraat en Cascade Mountain, met 2.998 meter een van de meest prominente toppen in de omgeving.

Canada Place is een gratis, gezinsvriendelijke a ractie. Hier ontdek je het land aan de hand van bijvoorbeeld touchscreendisplays over Canadese uitvinders en artiesten of een simulator waarmee je met een kano van berkenbast Bow Falls kunt bedwingen.

4. Sunshine Meadows

De schi erend alpiene Sunshine Meadows worden op een hoogte van ongeveer

2.220 meter omringd door onder meer de allerhoogste berg van Banﬀ: Mount Assiniboine, ook wel de Ma erhorn van de Canadese Rockies genoemd.

5. The Hoodoos

Deze gigantische vrijstaande kalksteenpilaren met hun karakteristieke rotshoed worden al miljoenen jaren stukje bij beetje gebeeldhouwd door wind- en watererosie. The Hoodoos staan op wacht langs de top van Tunnel Mountain, met 1.692 meter de kleinste bergtop van het park, die door de lokale Stoney Indians

Sleeping Buﬀalo werd genoemd vanwege zijn breedgeschouderde silhouet.

6. Vermillion Lakes

Picknicken aan de waterkant met ui icht op Mount Rundle en Sulphur Mountain; beter wordt het niet. Er bevinden zich drie meren langs deze weg, geﬂan-

The Hoodoos

Lake Minnewanka

keerd door bomen waarin visarenden en Amerikaanse zeearenden nestelen. In de omringende moerassen broeden grote Canadese ganzen en elke lente en herfst blazen hier ﬂui wanen even uit.

7. Lake Minnewanka

Het grootste meer van Banﬀ National Park is 24 kilometer lang en 142 meter diep. Duikers mogen hier graag een kijkje nemen in Minnewanka Landing, een dorpje dat in 1941 werd geslachtoﬀerd voor een dam die de waterspiegel 30 meter ophoogde. Het pad langs het meer is ook een wandeling waard, evenals de leerzame boo our. Vergeet niet te stoppen bij het voormalige mijnstadje Bankhead.

8. Norquay Look-Out

Wie de bochtige route naar boven rijdt, wordt beloond met een adembenemend ui icht over Banﬀ en de Rockies. Vanaf hier zie je de Spray River Valley een prachtig gat slaan tussen Mount Rundle (2.949 meter) en Sulphur Mountain. Geniet van he elfde ui icht als de vele generaties wintersporters op Mount Norquay, die hier sinds de jaren 20 hun sporen trekken.

9. Lake Louise

Het turkooizen water aan de voet van Mount Victoria en Victoria Glacier krijgt zijn kleur door het zogenaamde rotsmeel, ﬁjne ijsdeeltjes die zo klein zijn dat ze alleen de kleuren blauw en groen weerkaatsen. De oorspronkelijke bewoners noemden het Ho-run-num-nay, of Meer van de Kleine Visjes. Zij lieten deze wereldberoemde plek in 1882 zien aan de blanke outﬁ er Tom Wilson, die daarop maar meteen claimde dat hij Lake Louise had ontdekt. Het meer is vernoemd naar de vierde dochter van koningin Victoria, prinses Louise Caroline Alberta, die later met de gouverneur-generaal van Canada zou trouwen.

Lake Louise

10. Lake Louise Mountain Resort

Een 14 minuten durende rit met de kabelbaan brengt je naar 2.088 meter hoogte op Whitehorn Mountain, waar een compleet andere wereld wacht. Onderweg passeer je weides vol wilde bloemen en groene pistes, waar in de zomer grizzlyberen grazen. Deze plek biedt een verbluﬀend ui icht op de piramidevormige Mount Temple, een van de grootste bergen van Banﬀ. Aan de overkant van Lake Louise liggen Mount Victoria en Victoria Glacier, oftewel de Continental Divide. bereikbaarheid

Banﬀ maakt deel uit van het Canadese gedeelte van de Rocky Mountains en ligt in de provincie Alberta. Het dorp is de naamgever van het omliggende en gelijknamige nationale park. De dichtstbijzijnde grote stad is Calgary. Vancouver ligt iets minder dan 1.000 kilometer westelijker.

beste reistijd

In Banff heerst, zoals overal in de Canadese Rocky Mountains, een bergklimaat. Van juni tot en met september is het zomer en zijn de tempraturen overdag mild en soms aangenaam: 14 tot 22 graden. ’s Avonds kan het flink koud worden en daalt het kwik soms tot slechts een paar graden boven nul. De winters zijn streng. De beste tijd om Banff te bezoeken is daarom de zomerperiode, van juni tot september, dit omdat er vanwege het milde weer dan veel activiteiten ondernomen kunnen worden.

Tijdverschil

Het tijdverschil tussen Nederland en Banﬀ is in de zomer -6 uur. In de winter bedraagt het verschil -7 uur.

Wintersport in Banﬀ

Op 15 minuten rijden van Banﬀ ligt het skigebied Sunshine Village. Vanuit Banﬀ vertrekken dagelijks zeer frequent shu lebussen. Wintersporters kunnen dus ge-

makkelijk heen en weer reizen. Het gebied herbergt 82 kilometer aan pistes. In een afdaling kun je door twee Canadese provincies glijden, te weten Alberta en British Columbia. Vanwege de hoge ligging op 2.730 meter ligt er vrijwel altijd sneeuw in Sunshine Village en de sneeuw is ook nog eens van uitstekende kwaliteit. Het gebied staat namelijk bekend om zijn champagne poedersneeuw. Het mag daarom geen verrassing heten dat de steile Delirium Drive-piste van Sunshine Village verkozen is tot een van de tien beste oﬀpistegebieden ter wereld.

culinair

Canada is een land van immigranten. Zodoende is de keuken ook zeer gevarieerd. Naast al nieuwe invloeden leunt de Canadese keuken echter ook op het verleden van de oorspronkelijke bewoners: de indianen en de Inuits. De eerste kolonisten hadden tijdens hun eerste expedities de hulp en kennis van deze stammen hard nodig om te overleven. Ze leerden hoe ze vis moesten roken, mosselen en bonen moesten stomen, van gepelde maïskorrels brood konden maken en hoe je popcorn diende te bereiden.

Wellness

Het Banﬀ Springs Hotel biedt een scala aan wellnessbehandelingen. Gezicht en lichaam kunnen behandeld worden, gasten kunnen een speciaal bad nemen, maar het meeste bijzondere pakket dat het hotel aanbiedt is misschien wel de seizoensgebonden behandeling. In de winter krijg je een verwarmende en immuniteitopbouwende behandeling. In de lente een reinigende refreshkuur. ’s Zomers geniet je van een verkoelende en rustgevende behandeling en in de herfst van een balansbehandeling.

Langlaufen op de golfbaan

In het imposante Banﬀ Springs Hotel kun je veel meer dan alleen slapen. Vroeger

was Banﬀ in de winter onbereikbaar, maar tegenwoordig biedt het stadje het hele jaar door vermaak. Denk aan golfen, skiën, langlaufen (op het parcours dat ‘s zomers doorgaat als gol aan), hondensleerijden, schaatsen, vissen, raften, hiken, paardrijden. Ook is er een Willow Stream Spa met whirlpools, stoomcabines, sauna’s, binnen- , en buitenzwembad (verwarmd) en een terras. Er is eveneens ﬁtnessschool waar persoonlijke training en yoga tot de mogelijkheden behoren. In de directe omgeving ligt tegenwoordig ook een skigebied.

Fundy National Park, gelegen aan de Bay of Fundy, staat bekend om 's werelds hoogste getijden. Maar niet alleen dat is spectaculair om te zien. Want tussen de bossen ligt nog een andere schat verborgen, namelijk de watervallen. Deze bijzondere plek is absoluut de moeite waard om nader kennis mee te maken.

Fundy National Park is eenvoudig te bereiken vanuit enkele omliggende steden, zoals de hoofdstad Fredericton. Vanuit hier rijd je in twee uur naar de ingang van het park. Deze rijtijden gelden ook als je vanuit Saint John of Monton het park wilt bezoeken. Het is dus ook heel goed mogelijk om het te combineren met andere vakantie activiteiten tijdens je verblijf in deze regio. Wil je echt een langere tijd genieten van de bijzondere natuur, dan kun je een meerdaags verblijf boeken, bijvoorbeeld op een van de vier campings van Fundy. Ook de nabijgelegen badplaats Alma heeft voldoende mogelijkheden om te overnachten.

De beste maanden om het park te bezoeken

Met een ligging aan zee, is de zomer natuurlijk het meest geschikte moment om het Fundy National Park te bezoeken. Maar er is wel iets bijzonders met het weer in het park aan de hand. Er is namelijk sprake van twee verschillende klimaa ones. Dus kan het voorkomen dat je in de Bay of Fundy een warmere dag ervaart, dan in de zone van New Brunswick. Bij een gemiddelde temperatuur van 22 graden in de zomer midden in het park, kan het wel 6 graden koeler zijn aan de kus ijde van het park. Da elfde geldt voor de wintermaanden. In de zone van New Brunswich kan er sneeuw liggen, terwijl dat in de Bay of Fundy minder is. Wil je echt van zee en strand genieten? Dan is de zomer de beste periode om het park te bezoeken. Maar de winter biedt ook veel mogelijkheden.

Ga op pad in het Fundy National Park

Het Fundy National Park heeft enkele ingangen, waar ook bezoekerscentra zijn. Deze zijn in het hoogseizoen van mei tot half oktober geopend. In de winter is alleen de hoofdingang bij de plaats Alma geopend. Hier kun je terecht om je entree te betalen, voor alle informatie over het park, maar ook bijvoorbeeld om je campingplaats te reserveren.

De kust

Wat je niet mag missen als je het Fundy National Park bezoekt, is de kustlijn. Dit is zo bijzonder, omdat het water twee keer per dag een indrukwekkende beweging maakt, de eb en vloed. Er is een niveauverschil van wel 12 meter! Dit zorgt ervoor dat je op het hoge water prachtige kajaktochten kunt maken. Als het water zich teruggetrokken heeft, is het dé gelegenheid om de oceaanbodem van dichtbij te bekijken. Wie weet kom je fossielen tegen die teruggaan tot de tijd van de dinosaurussen. Laat je echter niet teveel aﬂeiden door alles wat je zult ontdekken en hou de waterstand goed in de gaten. Want het komt ook weer opze en en dan is het ook belangrijk om weer veilig op het strand te staan.

Een prachtige flora en fauna

Het Fundy National Park is meer dan alleen het spectaculaire eb en vloed. Kies uit de vele wandelen ﬁetsroutes waarbij je de prachtige ﬂora en fauna zult ontdekken. Een van de populairste routes is de Dickson Falls Trail. Over houten paden en trappen volg je de weg naar de meest gefotografeerde waterval. Van prachtige hoge bomen, tot zacht groen mos en heerlijke geuren. Al dit moois wordt bewoond door bevers, eekhoorns, uilen, kikkers en vier verschillende soorten slangen.

Een opvallend bouwwerk

Vergeet ook niet door de Covered Bridge te rijden als je in het park bent. Deze

overdekte brug, een stukje Canadese geschiedenis, zul je in geen ander Nationaal Park in Canada vinden. Ooit waren er meer dan 1400 overdekte houten bruggen in Canada. Tegenwoordig zijn er nog 140 over, waarvan dus deze in het Fundy National Park. Het bijzondere zit in de constructie van de overkapping, met een dak, het vlonder en de gevelbeplating. Hierdoor is het bestempeld als technisch wonder uit het verleden. Je kunt met de auto onder de brug doorrijden, maar er zijn wel bepalingen met betrekking tot de hoogte en het aantal voertuigen dat er tegelijk doorheen kan.

Een winterse wandeling

Ook in de winter kun je volop van de prachtige natuur in het park genieten en mooie wandelingen maken. Je kunt voor deze gelegenheid dan ook sneeuwschoenen en skischoenen huren in het bezoekerscentrum. Deze zijn beschikbaar voor zowel volwassenen als voor kinderen. De skischoenen zijn een combinatie van een comfortabele schoen om in de sneeuw te kunnen lopen, terwijl je het idee hebt van een ski. Dit zorgt voor een extra leuke ervaring onder het wandelen. Je kunt bij het informatiecentrum ook gelijk een routebeschrijving meenemen voor een winterse wandeling van ongeveer 4 uur. Als er geen sneeuw ligt, kun je ook een fat bike huren, om het park per ﬁets te ontdekken.

Verblijf meerdere dagen in het Fundy National Park

Geniet van een extra lang verblijf en verspreid de verschillende activiteiten over meerdere dagen. Je boekt een of meerdere overnachtingen op een camping in het Fundy National Park. De campings zijn van alle gemakken voorzien. Vlakbij de overnachtingsplaats vind je alles wat je nodig hebt, zoals sanitaire ruimtes met douches en toile en. Er is ook elektriciteit beschikbaar. Wil je liever wat dichter bij de natuur overnachten, dan kun je kiezen uit een van de acht locaties in het park, bijvoorbeeld aan de Goose River, het Marven Lake, het Tracey Lake of het Chambers Lake.

Geniet van de natuur

Een bezoek aan het Fundy National Park is onvergetelijk. Je kunt je hond aan de lijn meenemen tijdens je wandeltochten door het park. Met prachtige ui ichten op de wateroppervlakte, de watervallen en de bossen is er altijd wel iets te ontdekken. Dat maakt het een mooie bestemming voor een vakantie voor jong en oud.

Een van de mooiste nationale parken van Canada is Jasper National Park. Het is gelegen in de provincie Alberta, het hart van de befaamde Rocky Mountains. Dit maakt het de ideale outdoor bestemming voor natuurlie ebbers. Dit park biedt een varia aan buitengewone plekken, ui ichten en wilde dieren. Dus wil je een rondreis maken door Canada? Dan wil je dit adembenemende park niet missen.

Vanaf de hoofdstad van Alberta, Edmonton, is het 370 kilometer rijden naar Jasper. Een route waar je ongeveer 4 uur over doet. De hoge bergtoppen laten je meteen weten dat je op de goede plek bent aangekomen.

Mocht je vanuit Calgary komen, is de reis iets langer. Maar een van de mooiste wegen van de wereld, Iceﬁelds Parkway via highway 93, kun je niet overslaan. In de zomer een onvergetelijke ervaring. Door sneeuwval is deze in de winter helaas gesloten.

Vanuit Nederland is het is ongeveer 9 uur vliegen naar Edmonton of Calgary. Op deze vliegvelden kun je gemakkelijk een auto huren en in een paar uur naar Jasper rijden. Het tijdverschil tussen Nederland en West Canada is 8 uur.

De beste reistijd is a ankelijk van je reiswensen en ervaring. De winters zijn hard maar bieden een prachtig aanzicht. In de zomer komt de natuur weer helemaal tot leven en zijn er volop mooie wandelroutes beschikbaar.

UNESCO werelderfgoed

Jasper National park is sinds 1907 een UNESCO beschermd nationaal park. Het grootste natuurgebied van Canada beslaat maar liefst 10.878 km². Dit fascinerende park is niet alleen geliefd vanwege de natuur, maar ook door de grote variëteit aan wild life. Zo leven er volop herten, elanden en rendieren, grizzlyberen en zwarte beren.

Leven in het dorp Jasper

Het pi oreske en gemoedelijke dorpje ligt midden in het park. Het lijkt alsof de tijd er heeft stil gestaan want het heeft na 20 jaar nog exact dezelfde omvang. Dit komt door de beschermde status van het National Park eromheen.

Wil je hier een rondreis naartoe te plannen? Boek dan je verblijf goed vooruit, tijdens de zomers zit het hier snel vol. Zeker in het geval van kamperen. De plekken zijn zo geliefd dat ze vaak al in de eerste week volgeboekt zi en voor het hele jaar.

Het dorpje Jasper heeft diverse gezellige eetgelegenheden en winkeltjes. Het liefelijke dorpje heeft allerlei heerlijke restaurantjes en koﬃebars. Ook vind je er genoeg plekken waar je allerlei excursies en activiteiten kunt boeken.

Eten en drinken in Jasper

Een van de beste restaurants van Jasper is Evil Dave's Grill. Op het menu vind je diverse typische Canadese gerechten met Aziatische fushion. Zoals de cowboys sushi, een echte aanrader.

Voor het echte lokale gevoel moet je naar Jasper Brewing Company. Hier kun je echt genieten van lokaal gebrouwen bieren en heerlijke hapjes. Dit is ook de favoriete plek voor echte locals.

Ben je op zoek naar de ideale plek om heerlijk te ontbijten? In de hoofdstraat vind je Coco's cafe. Een heerlijk klein plekje waar alle verse baksels en verse kofﬁe je direct uitnodigen.

Winter of zomer in Jasper National Park

Ben je van plan om naar Jasper National Park te reizen? Dan is de belangrijkste vraag: wanneer? Hou je van wandelen door groene bossen naar prachtige bergmeren? Dan kun je hier in de zomer je hart ophalen.

Hou je meer van rust, dan ben je hier in de winter in je element. Het kan hier in

de winter erg koud worden. Temperaturen van 20 graden onder het vriespunt zijn hier normaal. Gelukkig is het niet de standaard. De activiteiten maken de kou ook aantrekkelijk. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het beklimmen van bevroren watervallen of op een van de mooiste plekken van de wereld skiën.

Aanraders in Jasper National Park

Om de mooiste plekken van het park te bezoeken ligt het dorp Jasper op een gunstige plek. Let hierbij op, de afstanden kunnen soms lang zijn, het ui icht onderweg maakt alles goed. Dit zijn de trekpleisters die je gezien moet hebben.

Maligne Lake

Naast een van de mooiste meren is Maligne Lake ook het langste meer van Canada. Met een eindeloos ui icht over de besneeuwde bergtoppen en eeuwenoude bomen. Hier vind je ook verschillende schi erende wandelroutes. In de zomer kun je met een boot een overstap maken naar het prachtige Spirit Island.

Spirit Island

Het eilandje is een van de meest fotogenieke plekken van de Rocky Mountains. Het is vrij onbereikbaar, behalve tijdens de zomers met een boot. Voor de sportievelingen kun je het eiland ook onder begeleiding per kano bereiken. In de winters kun je de oversteek zelf maken met langlaufski's.

Medicine Lake

Ben je op zoek naar de beste plek om wildlife te spo en, dan zit je bij Medicine Lake op het goede adres. Het meer zit vol met vis en dat trekt wilde dieren zoals beren en arenden aan. Ook kun je hier prachtige wandelingen maken. Eigenlijk is dit meer trouwens een bassin dat regen- en smeltwater opvangt. Daarom loopt het in de herfst ook helemaal leeg.

Maligne Canyon

Het is een toonbeeld van de kracht van de natuur. Hier kun je ook prachtige wandelingen maken via de verschillende bruggen. Niet voor angsthazen, de kloof wordt steeds dieper. In de winter is het een betoverende plek met bevroren watervallen. De ideale plek om bijvoorbeeld te gaan ijsklimmen.

Athabasca Falls

Deze bekende watervallen passeer je als je over de Iceﬁelds Parkway rijdt. Dit maakt het ook een populaire pitstop voor toeristen op de Highway 93. Deze watervallen zijn imposant en bijzonder doordat de bovenste laag in de winter bevriest.

Icefields Parkway

De weg der wegen, Iceﬁelds Parkway. Een route van 230 kilometer lang van Lake Louise tot aan het dorp Jasper. Het voert je langs de hoogtepunten van Canada. Een aanrader die je niet kan overslaan tijdens je reis dus.

Marmot Basin

Te midden van het Nationale Park ligt dit skigebied. De accommodatie is niet super modern, maar dit wordt compleet gecompenseerd door de prachtige en afgelegen locatie. Je komt hier via Iceﬁelds Highway.

Op zoek naar een uniek landschap? Bezoek British Columbia in Canada en ontdek Glacier National Park. Want dit indrukwekkende park met zijn vele gletsjers is een bijzonder natuurgebied. Voornamelijk door het ruige landschap en de aanwezigheid van vierhonderd gletsjers die het landschap vormgeven en uitkomen op de kristalheldere meren. Daarom is het een ideaal reisdoel voor wie houdt van uitdagende wandelroutes met ﬂinke hoogte verschillen.

Adem de frisse lucht in tijdens een avontuur door Glacier National Park. Ervaar de schi erende vergezichten over de meren. Daarbij is het park het leefgebied voor bijzondere diersoorten. Zo kun je bijvoorbeeld grizzlyberen spo en.

Het Glacier National Park ligt deels in Canada en deels in Montana, USA. Vroeger hee e het Canadese deel het Waterton Lakes National Park. Maar in 1932 werden de twee parken samengevoegd. Het park is gemakkelijk te bereiken via de Trans-Canada Highway.

Algemene informatie Glacier National Park

Glacier National Park ligt in British Columbia, aan de grens met de Noordelijke Rocky Mountains in de Amerikaanse staat Montana. Onder de lokale bevolking staat het gebied bekend als 'Shining Mountains' en als 'Backbone of the world'. Het park is het een na oudste National park van Canada, opgericht in 1886 en beslaat een oppervlakte van 1,349 vierkante kilometer. Het hoogste punt van het park is Mount Dawson met zijn 3,377 meter. Het park is toegankelijk met de auto via de Trans-Canada Highway. Deze autoroute brengt ruim een half miljoen bezoekers per jaar naar het park.

Geschiedenis

Er is weinig bekend over de geschiedenis van het gebied voordat er een spoor-

Illecillewaet River

De Illecillewaetgletsjer

weg werd aangelegd in 1886. Het is niet waarschijnlijk dat het een leefgebied is geweest van de oorspronkelijke bevolking van Canada. Want de koude en lange winters met de enorme sneeuwval en levensgevaarlijke lawines maakten het geen aantrekkelijk leefgebied. In 1882 werd er een start gemaakt met de aanleg van een spoorlijn naar dit gebied. Albert Bowman Rogers ontdekte een geschikte bergpas, die later naar hem werd vernoemd: de Rogers Pass. Na drie jaar lag er een spoorlijn die de belangrijkste verbinding vormde tussen oost en west. Nu kon het binnenland van Canada worden ontsloten en in 1886 werd het van Glacier National Park opgericht.

Trans-Canada Highway

Maar de spoorweg ter hoogte van Rogers Pass had te kampen met lawines en modderstromen. Het werd steeds gevaarlijker om de spoorlijn open te houden. Daarom werd in 1916 de Rogers Pass gesloten. In plaats daarvan werd een tunnel aangelegd: de negen kilometer lange Connaught Tunnel. In 1962 werd de Rogers Pass opnieuw een belangrijke verkeersroute toen de Trans-Canada Highway werd aangelegd. Toeristen kunnen de historie van de Roger Pass nog bekijken. In het park zijn veel overblijfselen te vinden uit de tijd van de constructie van de spoorweg, zoals bouwmaterialen en stenen bruggen.

Bezienswaardigheden

Glacier National Park

Via de Trans-Canada Highway die het park doorkruist kun je omgeving goed verkennen. De weg loopt veertig kilometer door het park, met aan weerszijden bezienswaardigheden, toeristische voorzieningen van wandelingen. We beschrijven een paar van de vele wandelroutes voor je.

Hemlock Grove Nature Trail

Komend vanuit Revelstoke National Park in het westen is de Hemlock Grove een van de eerste stoppunten. De trail die hier is uitgezet is een kort wandelpad dat

Rogers Pass

ook voor mindervaliden toegankelijk is. Het pad voert je vierhonderd meter door het regenwoud, met zijn bijzondere ﬂora en fauna.

Rockgarden Trail

Rijd je verder naar het oosten, dan kom je al vrij snel bij de Rockgarden Trail.

Ook dit is een korte route. Tijdens een wandeltocht van een half uur loop je door velden bezaaid met grote keien die tijdens de laatste ijstijd zijn achtergebleven. Je bevindt je hier in het leefgebied van grizzlyberen en zwarte beren. Je kunt doorlopen naar een ui ichtpunt van waaruit je goed zicht hebt op gletsjers en de Rogers Pass.

Loop Brook Trail

Vanuit geschiedkundig oogpunt is dit wandelpad, dat je in iets minder dan een uur aﬂegt, een van de mooiste routes. Je wandeling loopt namelijk langs overblijfselen uit de tijd van de aanleg van de spoorweg in 1886. Voor die tijd is er nauwelijks menselijk leven geweest in dit onherbergzame gebied, dus de objecten die je tegenkomt behoren tot de oudste overblijfselen van menselijke nederze ingen in dit gedeelte van Canada.

Great Glacier

Natuurlijk wil je de gletsjer bekijken waar het Great Glacier Park zijn naam aan te danken heeft. Wanneer je na de Loop Brook Trail doorrijdt naar het oosten neem je de afslag naar de Illecillewaet Campground. Dit is het beginpunt van diverse wandelroutes met ui icht op gletsjers en hoge bergtoppen. Om de Great Glacier, die tegenwoordig Illecillewaet Glacier heet, van dichtbij te bekijken, neem je Great Glacier Trail. Je bereikt de gletsjer na een wandeling van ongeveer twee uur. Geniet van het adembenemende ui icht en de frisse berglucht voordat je de wandeling terug onderneemt.

Beren spotten

Glacier national park ligt midden in 'bear county'. Wil je graag beren zien, dan is de beste periode om het park te bezoeken tusen half mei en begin juni. Wanneer je niet bang bent voor een stevige wandeling kun je de Balu Pass Trail nemen. Deze tocht duurt zo'n vier uur, heen en terug, waarbij je een hoogteverschil overbrugt van 788 meter. De start van de trail ligt bij het Rogers Pass Centre. Leuk om te weten: de trail naam 'Balu' betekent in de inheemse taal 'beer'. Nu weet je ook waar de beer uit de Disney ﬁlm Jungle Book zijn naam vandaan heeft! Tijdens je tocht doorkruis je een vallei die wordt omringd door de bergen Grizzly Mountain, Ursus Major en Ursus Minor. Ursus is de Latijnse naam voor beer. Via steile hellingen die ooit zijn gevormd door lawines eindig je in een bergweide die op de top van de Balu Pass ligt. In de zomer bloeien hier prachtige wilde bloemen. Vanaf hier heb je een schi erend ui icht over ijsvelden, gletsjers en bergtoppen.

Dit prachtige park bevindt zich in het Zuiden van de Yukon. Het is een adembenemend natuurgebied vol extremen. Je vindt hier bijvoorbeeld ook de hoogste berg van

3. Canada Place

Canada. De hoogste berg is Mount Logan en deze is bijna 6000 meter hoog. Het land is nog ruig en ongerept. Het is daarom een waar genot voor natuurlie ebbers. Je kunt hier bovendien ook beren tegenkomen.

Besneeuwde bergen, gletsjers en ijsvelden tekenen het landschap. In dit koninkrijk van ijs bevinden zich meer dan 2000 gletsjers. Enkele hiervan drijven zelfs. Dit komt door smeltwater onder het ijs waardoor de gletsjers kunnen bewegen.

Het landschap wordt afgewisseld door meren, bossen, toendra en weiden. Op deze plek kun je prachtige tochten maken over besneeuwde pieken en velden.

4. Sunshine Meadows

Daarom is wandelen en bergklimmen hier ook erg populair. Maar vraag hiervoor advies van een ervaren gids. Het landschap is extreem en niet geschikt voor een onervaren wandelaar.

De schi erend alpiene Sunshine Meadows worden op een hoogte van ongeveer

2.220 meter omringd door onder meer de allerhoogste berg van Banﬀ: Mount Assiniboine, ook wel de Ma erhorn van de Canadese Rockies genoemd.

5. The Hoodoos

Mocht je een echt goed zicht willen op de ijsvelden en Mount Logan? Dan is een Seaplane de beste optie. Dit is de enige manier om volledig te zien hoe buitengewoon imposant dit reusachtige ijsgebied is. Soms is een tussenstop op een van de gletsjers inbegrepen tijdens de tour. De meeste vluchten vertrekken vanaf Haines Junction.

Hiken door de bergen

Sleeping Buﬀalo werd genoemd vanwege zijn breedgeschouderde silhouet.

6. Vermillion Lakes

Picknicken aan de waterkant met ui icht op Mount Rundle en Sulphur Mountain; beter wordt het niet. Er bevinden zich drie meren langs deze weg, geﬂan-

Dit beschermde natuurgebied hoort tot de UNESCO. Ook tref je hier je hier de hoogste bergen van Canada aan. Het park bestaat voor 82% uit bergen en ijs. De rest bestaat uit bossen, toendra en er lopen talloze riviertjes en beken door het landschap. Maar liefst 17 van de 20 hoogste bergen van Canada bevinden zich in dit park.

Kathleen Lake

Het bevindt zich tegen de grens met Alaska aan. Daardoor grenst het aan de wes ijde aan het Wrangell St. Elias National Park and Preserve. Deze bergen worden gescheiden door een doorgang, de Duke Depression. Mocht je hier willen klimmen, moet je beschikken over een Mountaineering Permit. Omdat je je aan moet passen aan de natuur, kom je hier weinig toeristen tegen. Voor wandelaars is dit dus een waar genot. Maar let op voor beren, deze kom je hier geregeld tegen. Bij het bezoekerscentrum in Haines Junction kun je terecht voor advies en route beschrijvingen. Enkele populaire routes zijn:

Kings Throne Trail

Deze route is ongeveer 10 kilometer en begint bij Co onwood trailhead. Het eerste deel gaat langs het meer en hierna gaat het pad de bossen in. Na een goede klim wordt het ui icht steeds weidser.

Rock Glacier Trail

Deze kortere route is slechts 1,5 kilometer en goed zonder gids te lopen. Deze route langs de bomen brengt je naar de rotsen en uiteindelijk naar de gletsjer. Dit geeft een prachtig ui icht over de vallei, de bergen en het Dezadeash meer.

Auriol Trail

Deze route is geschikt voor de gemiddelde wandelaar. De route is een mooi rondje van 15 kilometer. Gemiddeld duurt dit ongeveer een halve dag, maar dit kan uitgebreid worden met een overnachting. Halverwege is een kleine camping met tentma en, een vuurplaats, een bijgebouw en een plek om je eten op te bergen. Een registratie voor overnachting is hiervoor wel verplicht.

Dezadeash River Trail

Een pre ige vlakke wandeling brengt je langs de Dezadeash River Valley bij Haines Junction. Het heeft een prachtig ui icht op de Auriol Range langs de wan-

delroute. Ook is deze wandeling geschikt voor elk moment van het jaar. Deze route kan ook door middel van langlaufen, nordic walking of ﬁetsen (met dikke banden) afgelegd worden.

Picknicken en kamperen in het Nationaal Park

Een lange dag gewandeld? Neem dan een duik bij Kathleen Lake. Hier kun je ook een bootje huren en heerlijk kajakken. Of kom terecht op een van de ruime kampeerplekken. Vanaf deze kampeerplaats starten er ook genoeg wandelroutes.

De parkwachters van Parks Canada komen hier in de avonden langs voor een kampvuur met mooie verhalen.

Ook een populaire plek voor een verfrissende plons of picknick is het Pine Lake. Hier zijn verschillende picknicktafels en heerlijk water om even te revitaliseren.

Fauna in Kluane National Park

Door het extreme klimaat is de natuur ruig en ongerept. Dit park heeft hierdoor de meest diverse populatie aan beren, zoals de grizzly en zwarte beer. Andere grote zoogdieren in Kluane National Park zijn wolven, lynxen, berggeiten, coyotes, vossen en elanden. Het is ook een thuishaven voor ongeveer 120 vogelsoorten, zoals de Alpensneeuwhoen en de gouden en Amerikaanse zeearend. Stop daarom gerust om wildlife te spo en. Rond zonsondergang is de kans namelijk groot dat je ze ziet langs de routes. Door de diverse fauna is het park ook erg geliefd bij vogelspo ers en andere dierenlie ebbers. Genoeg kansen om een zeldzaam plaatje vast te leggen.

Beste reistijd voor Kluane National Park

Voor comfort en gemakkelijk kamperen, is de zomer een geschikt moment. In ruil voor comfort mis je dan wel het Canadese winterlandschap. In de maanden juni, juli en augustus zijn de temperaturen namelijk het hoogst. Ongeveer 20 gra-

den en lange dagen. Door de ligging dichtbij de Noordpool, gaat de zon namelijk bijna niet onder in de zomer.

De herfst in de maanden september en oktober, is ook een aanrader. Het landschap verandert en bomen krijgen diep rode en intense oranje kleuren. De temperaturen zijn nog aangenaam rond 15 graden en de lucht is helder.

In de maanden van november tot en met maart ligt de temperatuur gemiddeld onder het vriespunt. Het ideale moment om het echte winterlandschap te bezichtigen.

De Cabot Trail in de Canadese Cape Breton Highlands is bekend als een schilderachtige snelweg voor een van de mooiste roadtrips in Canada. Dat is niet verwonderlijk.

Onderweg kom je niet alleen prachtige ui ichten tegen, zoals indrukwekkende, groene canyons waar rivieren doorheen slingeren. Ook de dieren die in de omgeving leven zijn bijzonder. In deze wildernis kun je zwarte beren, Amerikaanse zeearenden en elanden ontdekken.

De Cabot Trail ligt in een van de nationale parken van Canada, de Cape Breton Highlands. Dit park is per auto eenvoudig te bereiken vanuit Halifax. Van daaruit rijd je over een dam in tweeënhalf uur naar Cape Breton Island. Als je daar eenmaal aangekomen bent, steek je het eiland over, via de Canso Causeway. Vervolgens is het dan nog een rit van twee uur naar de ingang van het park, waar je langs de Cabot Trail rijdt. De totale lengte van de Cabot Trail is driehonderd kilometer en deze weg slingert zich over het eiland. Een groot deel van de Cabot Trail bevindt zich binnen het nationaal park.

De route over de Cabot Trail is indrukwekkend. Je hebt zeker niet genoeg aan een dag om alles te ontdekken. Neem daarom de tijd en plan een verblijf van een paar dagen. Wil je optimaal genieten, dan rijd je de lus rond het eiland in 3 tot 5 dagen. Je kunt het park bereiken via Chéticamp, de ingang in het westen of via Ingonish, de ingang in het oosten.

Een adembenemende natuur

De Cabot Trail staat bekend als de ultieme roadtrip in Nova Scotia. Het Cabon Trail Highlands National Park is oﬃcieel geopend van mei tot oktober, maar de Cabot Trail is het hele jaar toegankelijk. In bepaalde tijden van het jaar moet je wel rekening houden met slechter weer. Zo kan het bijvoorbeeld in november

Skyline Trail

behoorlijk nat zijn en kan er sprake zijn van een harde wind op sommige dagen. Maar dat neemt niet weg dat je de mooiste ui ichten hebt.

Beschermd natuurgebied

Een groot deel van de Cabot Trail loopt via de kust door de Cape Breton Highlands, een deel van het nationale park. Dit werd uitgeroepen tot beschermd natuurgebied om de prachtige landschappen van Canada te beschermen en valt dan ook onder een van de grootste beschermde natuurgebieden in Nova Scotia.

Het unieke van dit gebied is dat het een combinatie is van spectaculaire hooglanden en een oceaanlandschap.

Plan je meerdaagse bezoek

Om optimaal te genieten van de prachtige omgeving en de bijzondere Cabot Trail, is het de moeite waard om een paar dagen in het nationaal park te verblijven. Voor enkele faciliteiten wordt een vergoeding gevraagd, zoals voor de kampeerplaatsen. Aan de andere kant, kun je gebruik maken van de was- en keukenfaciliteiten en picknickplaatsen op verschillende locaties. Als je een elektrische auto hebt, dan is het mogelijk deze op te laden bij een van de zes oplaadpunten die het park rijk is.

Ga ook te voet op ontdekking

Natuurlijk wil je zoveel mogelijk zien van de natuur en de omgeving van de Cape Breton Highlands National Park. Onderbreek daarom je roadtrip ook voor een paar mooie wandeltochten. Er zijn zesentwintig wandelroutes die je naar de meest indrukwekkende plekjes en ui ichten leiden. De niveaus van de trails verschillen, sommige zijn geschikt om met kinderen te lopen, anderen zijn vooral bedoeld voor de ervaren wandelaars die gewend zijn om een stevige klim te maken.

Skyline

De Skyline wandelroute is bijvoorbeeld een makkelijke wandeling van ongeveer acht kilometer, waar je over een vlak pad langs de kliﬀen loopt. Je kunt walvissen spo en in de Golf van St. Lawrence en wie weet kom je wel een beer of een eland in de verte tegen.

De Aspy route

Deze wandelroute van ongeveer tien kilometer is geschikt voor de meer ervaren wandelaar, omdat je onderweg door kleine beekjes moet waden om je pad te vervolgen. Dat geeft je nog extra het idee dat je een bent met de natuur. Je loopt door een bosrijk gebied en ziet prachtige eiken, terwijl je onderweg begeleid wordt door een roepende uil.

Freshwater Lake Look-off

Een korte, maar steile, wandeling van nog geen halve kilometer brengt je naar een pi oresk vergezicht op Ingonish Beach, Freshwater Lake, Middle Head en Cape Smokey. Vanaf hier heb je prachtig ui icht op de Atlantische Oceaan. Wil je wat dichter bij het water komen, dan volg je de route naast de oceaan en kom je via de kustlijn aan een klein meer dat ooit een oceaanbaai was.

Het water op

Als je de Cabot Trail rijdt, dan zal je zeker de lust bekruipen om het water te verkennen. Stop dan bijvoorbeeld bij de North River Kayak Tours. Zij bieden kayak tours voor alle niveaus. Vanaf de North River start je je tour in rustig stromend water naar de baai. Je zult hier zeker Amerikaanse zeearenden ontdekken.

McKenzie Mountain

Meridian Travel BV - Postbus 135 - 1900 AC Castricum T +31(0)251 67 21 36 E info@meridiantravel.nl W Meridiantravel.nl

162 - Kijk op www.meridiantravel.nl

Informatieve en inspirerende reisgids met reportages, praktische tips en achtergronden over een selectie van de mooiste nationale parken in de Verenigde Staten. Prijs € 14,95

Informatieve en inspirerende reisgids met praktische tips en achtergronden over een selectie van nationale parken in Canada. Prijs € 14,95 | Bekijk al onze uitgaves op Meridiantravel.nl