Jubileum uitgave Estria 100 jaar

Estria 100 jaar

Van harte

gefeliciteerd met jullie

jarig

V.V. Gassel feliciteert S.V. Estria met het 100-jarig jubileum.

Wij wensen het bestuur en haar leden heel veel plezier bij de geplande festiviteiten!

Namens bestuur en leden V.V. Gassel

Proficiat met jullie 100-jarig jubileum namens de buren!

ESTRIA MAAKT ZICH OP VOOR VIER DAGEN FEEST

Wanneer je club een eeuw oud wordt, mag je dat groots vieren. Dat is wat SV Estria terecht gedacht heeft. Een speciale jubileumcommissie is al anderhalf jaar bezig om de festiviteiten ter ere van het honderdjarig bestaan te plannen. Er is gekozen voor één spectaculair knalfeest van vier dagen lang. Uiteraard staan er enkele sportieve (voetbal) activiteiten op het programma, maar ook is er voldoende gelegenheid om lekker te feesten op donderdag 30 mei, vrijdag 31 mei, zaterdag 1 juni en zondag 2 juni.

Bij het samenstellen van de jubileumcommissie is gekeken naar personen met verschillende achtergronden: op het gebied van jeugd, financiën, creativiteit, sponsoring. Zo is een diverse club ontstaan waarin ieder een steentje bijdraagt vanuit zijn of haar eigen expertise en kennis. De groep bestaat uit voorzitter Piet Michiels, Maarten Blom, Ellen van Kraaij, Paul Schreurs, Kelly op 't Veld, Rob Voet, Patrick Michiels en Bram van de Ven. Uiteraard doen deze acht mensen dit niet alleen. Van binnen en buiten de club krijgen ze heel veel steun bij de organisatie van het jubileum.

Familievoetbaltoernooi

Het feestweekend start op Hemelvaartsdag, donderdag 30 mei, met de 41e editie van het jaarlijkse familievoetbaltoernooi. “Dat past helemaal in onze traditie”, zegt Piet Michiels. “Er hebben eenentwintig families ingeschreven. Dat aantal was nog nooit zo hoog. De eerste wedstrijd is om 9.30 uur en de dag verloopt volgens bestaand concept. In het verleden sloten we af met een diner. Dit keer hebben we gekozen voor foodtrucks. Het voordeel daarvan is dat je voor ieder wat wils hebt. Ook gaat niet iedereen tegelijk eten. Alle deelnemers krijgen bonnetjes zodat ze iets kunnen bestellen wanneer het hen uitkomt.” Achter de kantine verrijst een grote tent, op de plek van het pannaveldje. 's Avonds is het daar feest. Vanaf 20 uur is iedereen die wil van harte welkom. Het feest is vrij toegankelijk. De Brabantse coverband Slamm betreedt het podium met een opzwepende combinatie van show, muzikaliteit en feest. Soms is het die lekkere eighties hit of een vette rocksong. Soms dat nieuwe nummer uit de Top 40 dat je maar niet uit je kop krijgt. Elke keer weer vindt Slamm de sleutel om de vlam in de pan te laten slaan. Verder kun je optredens verwachten van de lokaal populaire DJ Marcoss en Zanger Bas.

Jubileumwedstrijd

Vlak voor het weekend staat er een bijzondere jubileumwedstrijd op het programma. Oud-Estrianen nemen het in een rechtstreeks duel op tegen het huidige eerste elftal aangevuld met enkele jeugdspelers. “Ivo Rossen en Niels van Lier doen met beide ploegen mee, in de rust wisselen ze van shirtje”, vertelt Paul Schreurs. “Verder kun je spelers bewonderen als Fabian Peppinck en Omid Popalzay. Voormalig Eredivisie-scheidsrechter Reinold Wiedemeijer leidt de wedstrijd. Rein Bonimbie coacht het huidige Estria, Theo van Haren is de oefenmeester van het gelegenheidsteam.” De aftrap is om 17.30 uur. Het duel duurt twee keer 35 minuten.

Na afloop van de wedstrijd is er een gezellig samenzijn. Om 19.30 uur start de receptie voor (oud-)leden, naburige verenigingen en clubs, omwonenden, dorpsgenoten en ieder ander die Estria een warm hart toedraagt. Dit gaat uiteindelijk rond 21 uur over in een feestavond met The Originals. Deze band speelt verzoekjes uit de zaal. De interactieve show staat garant voor lol en plezier. Ook DJ Marcoss is weer van de partij. De toegang is wederom gratis.

Dries Roelvink

Zaterdag 1 juni komt Dries Roelvink naar Escharen. Hij is één van acts tijdens dé feestavond van Estria. De organisatie pakt flink uit. “We willen een gezellige avond voor de hele regio”, stelt Maarten Blom. “Daarom hebben we gekozen voor populaire bands. We wilden allemaal dat Dries Roelvink zou komen.”

Op het affiche staan verder Q Music Foute Uur, Dansado & De Feestneger en de sensationele coverband Session. Deze formatie wisselt de grootste hits van nu in een razend tempo af met de beste classics. Kaartjes voor deze avond kosten in de voorverkoop 10 euro en zijn online te bestellen op www.100jaarestria.nl. Op de avond zelf aan de kassa betaal je 12,50 euro. De tent gaat om 20.30 uur open.

Jeugdtoernooi

De zondag is ingeruimd voor de jeugd van 5 tot 15 jaar. Speciaal voor hen is er een vijf-tegen-vijftoernooi van 9.30 tot 14 uur. De voetballers worden opgedeeld in leeftijdscategorieën. Goalie Ruud Swinkels van FC Eindhoven komt naar De Kranenhof om te keepen. Alle deelnemers krijgen een presentje.

Tevens worden er kaartjes verloot voor Jumpsquare Nijmegen. Het programma duurt zondag 2 juni bewust maar tot 14 uur. De kans is namelijk aanwezig dat het eerste elftal van Estria die middag nacompetitie speelt voor promotie naar de derde klasse. Dat is afhankelijk van de wedstrijd op zondag 26 mei. Dan komt directe concurrent Hapse Boys op bezoek in Escharen. In een onderling duel gaan de ploegen bepalen wie kampioen wordt. Vanwege een beter doelsaldo heeft Haps voldoende aan een gelijkspel. Estria moet winnen om op de laatste speeldag het kampioenschap binnen te halen.

COLOFON

De jubileumkrant ter ere van 100 jaar Estria is een eenmalige uitgave van Weekblad Arena met een oplage van 16.500 exemplaren.

Verspreidingsgebied

Editie Landerd-HerpenRavenstein: Demen, Dieden, DeursenDennenburg, Herpen, Huisseling, Keent, Koolwijk, Langenboom, Neerlangel, Neerloon, Oventje, Overlangel, Ravenstein, Reek, Schaijk en Zeeland.

Editie Grave: Escharen, Gassel, Grave en Velp.

Redactie

Sergio Boutkan

Freddy Klooté Paul Verstegen

Acquisitie

Chantal Slotboom

Mark Steetsel

Vormgeving

Anita Schoppema

Fotografie

Sergio Boutkan

Maartje Gerrits

Matt Gerrits Paul Verstegen

‘INCLUSIEF DE TOPSCORER ALLER TIJDEN’

Maar liefst 1025 doelpunten scoorde Matt Gerrits in zijn actieve voetballoopbaan voor Estria. Een clubicoon, waar je niet omheen kunt. Al denkt hij daar zelf anders over. De fotograaf van de Arena, de Esterse minipers en alle mogelijke activiteiten die in Escharen plaatsvinden, kneep te bescheiden de ogen en oren dicht toen ik hem om een interview over zijn meer dan 1000 doelpunten vroeg. “Vraag mijn broers er dan ook bij. Die hebben net zoveel voor Estria gedaan als ik”. Nou, dan doen we dat toch, Matt.

Door Freddy Klooté

Broer Anton (53) is de jongste broer uit het geslacht Gerrits: “Ik ben op mijn 7e bij Estria gekomen, en daar tot mijn 19e gebleven. Op mijn 18e debuteerde ik in het eerste”. De broers weten nog precies tegen wie en wat de uitslag was. “Ik ben daarna even weg geweest, verhuisd en weer bij Estria terug gekomen. Tot mijn 32e heb ik nog in het eerste gevoetbald. Daarna was het nog niet klaar, want er volgden nog zeven leuke jaren bij de veteranen. Ook als trainer lag mijn hart bij Estria. Rond mijn 18e ben ik een tijdje leider van jeugdteams geweest en de laatste twaalf jaar train ik nog steeds jeugdteams van Estria. Ik kom trouwens net van de training af”, lacht Anton. “Ik ook”, roept Willy (58) enthousiast, “ik zit er ook nog midden in. Ik was 12 toen ik bij Estria begon. Op mijn 19e speelde ik mijn eerste wedstrijd in het eerste. Dat heb ik 8 jaar gedaan. Toen ben ik richting atletiek, naar elders vertrokken. Ik deed cursussen massage, hersteltrainer en nog meer en bracht dat ook in de praktijk. Sinds 14 jaar train ik weer volop de jeugd van Estria”. En dan Matt (62). Overal in de gemeente en daarbuiten bekend. Is een wandelende encyclopedie op onder andere voetbalgebied. En zeker als het om Estria gaat. Zijn cluppie. Naast Feyenoord natuurlijk: “Ik ben op mijn 10e begonnen. Op mijn 17e was mijn eerste wedstrijd in het eerste. En meteen ook de winnende goal gemaakt. Ik ben tot mijn 32e in het eerste blijven spelen en daarna heb ik tot mijn 52e in het derde afgebouwd”. Nu zal dat met het afbouwen wel meegevallen zijn. Matt is niet het type dat graag

verliest. Sterker nog, hij kan helemaal niet tegen zijn verlies. En dat geldt voor alle spelletjes die hij speelt. Geloof me. “In totaal ben ik ook nog 25 jaar trainer van diverse jeugdteams geweest. En ja, ik heb totaal 1025 doelpunten voor Estria gemaakt. Ik kreeg laatst van iemand een zwarte jas met achterop het nummer 1025”. Matt is voor Estria fulltime fotograaf. Wie zijn foto’s wil bekijken kan die op Instagram vinden.

Voetbal was alles

Anton: “Het was voor ons het enige wat we hadden. Dat gold ook voor de trainingen. Die sloeg je nooit over. Vakanties werden voor het voetbal geannuleerd, verjaardagen en feesten verzet. Alles draaide om het voetbal. Toen de drie broers in Estria 1 speelden was Matt al de doelpuntenmaker. Anton, zelf spits: “Matt

was een echte linksbuiten. Bekend om zijn schaar”. “En het kappen en de dubbele schaar”, vult Matt aan. Anton vertelt onbewogen verder: “Matt was tweebenig en scoorde veel uit acties. Ook was hij de penaltyspecialist. Hij was eigenlijk niet eens zo snel, maar had een goeie techniek. Het was kappen, draaien, schieten en doelpunt”. Willy was de stofzuiger op het middenveld: “Het was geweldig om met 3 broers samen te spelen. En dan kwam ons vader ook altijd van De Groote Mulder af om naar ons te kijken. Ons moeder is één keer wezen kijken. We verloren en ze is nooit meer geweest”.

Over de sfeer bij Estria zijn de broers eensgezind: “Geweldig. Een tweede thuis. Met een trouwe supportersschare, uit en thuis. En vergeet ook de vele trouwe vrijwilligers niet. Een fantastische club”. Geen wonder dat ook de volgende generatie “Gerritsen” hun weg naar de Kranenhof hebben gevonden”.

'IK ZOEK VAAK HET COMPROMIS’

Jan de Kruif, geboren Amsterdammer, heeft een leven lang voetbal als hobby. Naast zijn drukke werk als gynaecoloog in het CWZ in Nijmegen is dat een mooie uitlaatklep. “Ik ben begonnen bij AFC en speelde vervolgens voor VDO Uithoorn in de vierde klasse en bij zaterdagvoetbalclub Wilnis in de reserve eerste klasse. Na mijn afstuderen als arts aan de VU in Amsterdam specialiseerde ik me in de gynaecologie aan de Radboudumc. Zo kwam ik in 1994 in Grave terecht. Samen met mijn vrouw Christel en onze twee zonen Rutger en Marco. Natuurlijk moest er weer gevoetbald worden. De vriendjes van onze zonen op Hartenaas zaten vooral bij Estria, wij kwamen in de Stoof wonen en zo viel de keuze op Estria. Zelf kwam ik via buren bij het zaalvoetbal terecht. Bij Erwe Sport. En via Kees van Oosten die daar ook speelde ging ik met hem mee naar SCV’58. In het tweede. Het voetballen was geregeld. Dacht ik”.

Door Freddy Klooté

Jan: “Je gaat met je kinderen mee naar hun wedstrijden. En dan word je leider. En daarna trainer. Je raakt steeds meer betrokken bij de club. Een gezellige club. Je komt in de jeugdcommissie en dan word je gevraagd om jeugdvoorzitter te worden. Dat was in 2006. Als jeugdvoorzitter zit je ook in het bestuur. Dus toen het voorzitterschap van Estria in 2010 vacant was werd ik weer gevraagd. Ik heb toen, in verband met mijn drukke werkzaamheden de boot wat afgehouden, ben toen twee jaar interim-voorzitter geweest en daarna ben ik dan toch voorzitter geworden”.

Geen wonder dat men Jan de Kruif graag als voorzitter wilde hebben. Jan is een aimabele man. Vriendelijk en rustig.

Niet iemand met meteen de vuist op tafel maar iemand die mensen met elkaar in contact probeert te brengen. Iemand die mensen kan verbinden: “Ik ben voorzitter

van een vereniging met verschillende mensen met verschillende achtergronden. Je hebt de jeugd, de vrijwilligers, de senioren, de dames en nu ook het Walking Football. Bij verschil van mening tussen al die groepen probeer ik het compromis te zoeken. Vroeger had ik als speler vrijwilligers die voor mij klaar stonden en nu kan ik iets voor de mensen terugdoen. In het ziekenhuis werk ik met verpleegkundigen en specialisten en hier met weer andere mensen. Allemaal enthousiast met hun beroep of hobby bezig. En dat vind ik leuk”.

Mensen samenbrengen

Natuurlijk komt het gesprek ook op de samenwerking tussen de voetbalverenigingen in de gemeente Grave. Jan: “Ook daarbij moesten mensen samengebracht worden. Samen naar de toekomst met alle clubs. Mijn visie was dat dit op de lange termijn beter voor het voetbal in Grave was. Want je krijgt te maken met uitval van spelers. Jongelui die gaan studeren, uitgaan of

verkering krijgen waardoor teams uiteenvallen. Als je een grotere vereniging bent kun je dat opvangen en blijven voetballen. Het is ook steeds moeilijker om vrijwilligers te vinden. De druk uit de maatschappij wordt steeds groter om allerlei dingen te doen en dan kun je het als kleine voetbalclub lastig krijgen. De keuze is dus duidelijk. Ik praat veel met mensen. Ik kijk naar de belangen die iedereen heeft en dan probeer ik te komen naar een algemeen belang”.

Even terug naar Estria: “Dat is een vereniging waar met name de mensen het belangrijk vinden om gezellig met elkaar te kunnen voetballen. Maar ook een club met ambitie. Voor het eerste elftal en de hogere jeugdelftallen hebben we goede trainers voor de groep. We hebben een goede groepsdynamiek en de resultaten zijn goed. Maar bovenal is Estria een club, waar mensen van zo’n veertig teams elkaar ontmoeten. Een club met menselijkheid en warmte”. En daarin lijkt de club sprekend op haar voorzitter.

FCG heeft per 1 december 2010 het kwaliteitskeurmerk voor zelfstandige klinieken Nederland verkregen, zie website www.zkn.nl

Dr. W.B. van Gent, vaatchirurg

Drs. A.H. van Dijken, fleboloog

I.M. Toonder, vasculair consulent

Drs. L.L.R.M. Wetzels, proctoloog

Prof. dr. M.A. Cuesta, chirurg- proctoloog

Klinkerstraat 8-10, 5361 GW Grave

Tel: 0486 - 42 00 96

Patiënten uit heel Nederland komen naar het Flebologisch Centrum Grave om spataderen en aambeien te laten behandelen. De specialisten van het Flebologisch Centrum maken gebruik van de modernste en nieuwste behandeltechnieken. De kliniek kent korte wachttijden. Bovendien vergoeden zorgverzekeraars het overgrote deel van de behandelingen.

Bezoek de website voor meer informatie: www.spataderen-fcg.nl of neem vrijblijvend telefonisch contact met ons op: 0486-420096.

Team Cornelissen feliciteert Estria met het 100-jarig bestaan De Hork 26 5431 NS Cuijk

Samen doen we het elke dag beterwww.werkenbijcornelissen.nl

estria 100 jaar

‘IK WIL ALTIJD WINNEN’

Het is een drukke tijd voor de 17-jarige Bart van Rooij uit Escharen: “De eindexamens zijn begonnen en de nacompetitie voor NEC is natuurlijk ontzettend belangrijk”. Een vriendelijke jongen. Met een knappe kop in allerlei betekenissen. Een echte Escharenaar.

Door Freddy Klooté

Na zijn geboorte in een Nijmeegs ziekenhuis ging Bart snel naar Escharen terug: “Ik ging naar basisschool de Ester en daarna naar het voortgezet onderwijs in Nijmegen. De SSGN, een school met veel sportfaciliteiten. Daar volgde ik het VWO en doe ik nu eindexamen. Of het gaat lukken? Nou, ik sta er best goed voor, maar ik zal best zenuwachtig zijn. In die grote zaal en dan die aparte sfeer”.

Voetbal

Voetbal is Barts leven: “Ik ben bij Estria begonnen. Als 5-jarige. Bij de mini F’jes. Dat ging al best lekker. We zijn zelfs, met trainer Willy Gerrits, kampioen geworden. Na een voetbalkamp in Sambeek, gewoon voor jongens die in de vakantie willen voetballen werd ik beste speler van het voetbalkamp. Dus ben ik de talententraining bij NEC gaan volgen. Na elf trainingen werd ik aangenomen. En toen is het bij NEC begonnen, bij de E1. Dat betekende drie keer in de week trainen en één wedstrijd spelen.

Na groep 8 heb ik gekozen voor school: één keer trainen bij de E’s en spelen bij de D’s. Mijn favorieten bij NEC waren Lasse Schöne en Jasper Cillissen. Kijk, hier sta ik bij hen op de foto”. Bart groeide van elftal naar elftal. Tot hij uiteindelijk bij de O19 kwam: “Ik sloot ook aan bij de selectie van het eerste. Ik kwam zelfs op de bank terecht en hoopte op speelminutjes. Dat gebeurde afgelopen seizoen tegen Cambuur. In de volle Goffert. Het sfeervak zingt de spelers toe, de opkomsttune galmt door de speakers en ik zit voor het eerst op de bank. Met kippenvel. En toen kwam Almere thuis. Ik mocht warmlopen. En daarna het veld in. Je weet gewoon niet wat er gebeurt, alles gaat zo snel. De trainer zei nog dat ik er vooral van moest genieten. Nou, dat heb ik gedaan”.

Interlands

Afgelopen seizoen speelde Bart van Rooij ook zijn eerste interlandwedstrijden voor de O18: In september werd ik uitgenodigd voor een vierlandentoernooi in Frankrijk. Tegen Engeland maakte ik mijn debuut. We verloren met 0-3. Twee dagen later begon ik in de basis en speelden we 0-0 tegen Frankrijk. Een maand later stond ik weer in de basis in en tegen Tsjechië en weer wonnen we, 1-2. Eind maart speelde ik bij de laatste activiteit van O18 tegen Italië. Ik speelde 88 minuten en we wonnen met 2-0”.

kleine

Wat voor type voetballer is Bart eigenlijk? “Ha, ik omschrijf mezelf graag als een moderne rechtsback, die graag meedoet in de aanval. Ik wil altijd winnen en ben verdedigend erg gedreven”.

Bart van Rooij juicht als speler van NEC.

Bart heeft gelukkig familie die erg meeleeft met zijn sportieve successen: “Mijn moeder steekt altijd een kaarsje op als ik moet spelen of als ik op school een toets moet maken. Ook mijn vader leeft intens mee. Een tante is helemaal gek geworden van voetbal en gaat iedere uitwedstrijd van NEC, als ik op de bank zit, met mijn ouders mee. Mijn zus van 19 is helemaal dol op paardrijden. In Escharen. Die heeft niet zo veel met voetbal.

Toekomst

“Na het VWO ga ik naar de Universiteit. Ik twijfel nog tussen de studies bedrijfskunde of bedrijfseconomie. De economische vakken gaan me nu op school ook al goed af. Ja en natuurlijk droom ik van een carrière in het profvoetbal. Dat gaat langzaam stapje voor stapje, maar ik heb geduld. Voorlopig geniet ik vooral nog van mijn vriendengroep in Escharen. Eén keer per week komen we bij elkaar. We kletsen wat en doen allerlei spelletjes. Ik ben echt een gezelligheidsdier. In de familie, met de vriendengroep en in het team. Weet je wat grappig was? Ik vertelde dat ik als klein ventje met Schöne en Cillessen op de foto wilde. Tijdens de open dag van NEC wilden ventjes op de foto met mij”.

EEN VERENIGING KAN NIET ZONDER

Om een vereniging levendig te houden heb je vrijwilligers nodig. Mensen met hart voor de club. Je kunt niet zonder. Estria heeft veel personen rondlopen die zich belangeloos inzetten, allemaal met hun eigen talenten. Jong en oud. Zonder anderen tekort te willen doen, maakt Arena van een aantal van hen een klein portret: een doorsnee van een eeuw oude vereniging.

Edwin van Kraaij en Rian van de Ven 'Het is mooi om te zien hoeveel mensen actief zijn'

De Derde Helft, zo heet het clubblad van Estria dat zo'n veertig keer per jaar uitkomt. Drijvende krachten hierachter zijn Edwin van Kraaij (49) en Rian van de Ven (53). Elke maandagavond zitten ze samen om de binnengekomen uitslagen, foto's, verslagen, het nieuwe programma en eventuele mededelingen te bundelen. Het tweetal heeft deze taak in 2003 overgenomen. Als er iets te melden is, ontvangen de leden van de voetbalvereniging een mailtje met een link naar de laatste nieuwsbrief. Een aantal oudere leden ontvangt een exemplaar op papier. Zo houden ze de club op de hoogte en de mensen betrokken.

Edwin is in 1994 lid geworden en heeft twintig jaar actief gevoetbald. “Een jaar of vier geleden ben ik gestopt”, geeft hij aan. “Ik kon het niet meer bijbenen. Toch sta ik nog elke weekend op het veld, maar dan als scheidsrechter.” De duizendpoot maakt sinds 2000 onderdeel uit van het bestuur. Op dit moment is hij secretaris en regelt hij de voetbalzaken. Vanuit die rol stuurt hij de technische commissie aan. Deze groep mensen stelt onder meer de trainers aan en maakt de indeling van de seniorenteams. Voor het 100-jarig bestaan is Edwin bezig met een jubileumfilm. “Het is mooi om te zien hoeveel verschillende mensen actief zijn of zijn geweest voor Estria”, zegt hij. “Zelf vind ik het ook fijn om hiermee bezig te zijn. Ik doe graag iets voor een ander. Ik geniet ervan als je de dingen dan ziet groeien, zoals de samenwerking met Velp en Grave. In dat traject bereiken we bijna de finale.”

Edwins schoonzus Rian is nooit als speler actief geweest. “We verhuisden in 2003 van Mill naar Escharen en onze drie zoons werden allemaal lid van Estria”, blikt ze terug. “Ik wilde wel wat vrijwilligerswerk doen. Omdat de kinderen nog klein waren, liever niet achter de bar. Toen opperde iemand om het wedstrijdsecretariaat op me te nemen. Dat kun je vanuit thuis doen. In het begin heb ik veel hulp gehad. Ik wist niet eens wat een beker duel was. Nu gaat het stukken beter. De KNVB maakt het programma, de communicatie met onze leden regel ik. Om de jeugdleiders te ontlasten, maak ik ook een rijschema voor uitwedstrijden. De digitalisering maakt alles gelukkig een stuk makkelijker.”

Jaimy van Eck 'Het hoogtepunt is het vijf-tegen-vijftoernooi voor de jeugd'

De 23-jarige Jaimy van Eck begon zijn voetbalcarrière bij buurman SCV'58. Via de jeugdopleiding van NEC en toen nog eventjes terug in Velp, belandde hij vier seizoenen geleden bij Estria. Bij de Esterse voetbaltrots is hij een vaste waarde in het eerste elftal. Vorig jaar werd de ploeg kampioen en promoveerde naar de vierde klasse. Dit jaar kunnen de mannen van coach/speler Ivo Rossen die stunt herhalen door op de laatste speeldag, zondag 26 mei, van directe concurrent Hapse Boys te winnen. Promotie naar de derde klasse lonkt. “Hopelijk hebben we geleerd van vorig jaar en spelen we niet zo'n nerveuze wedstrijd”, geeft Jaimy aan. “Alle elementen zijn er om er een fantastisch feest van te maken, zeker omdat de buurman in Velp ook kampioen kan worden. Nu is het aan ons om het waar te maken.”

Van de selectiespelers wordt verwacht dat ze hun steentje bijdragen binnen de vereniging. Jaimy meldde zich aan voor de jeugdevenementencommissie. “Door het jaar heen organiseren we diverse activiteiten”, vertelt hij. “We starten in augustus altijd met een teambuildingsdag zodat de jeugdspelers hun teamgenootjes beter leren kennen voordat ze aan het seizoen starten. Zeker met de EGS-samenwerking is dat leuk om te doen. Er zijn meer mensen bij betrokken, waardoor je meer mogelijkheden hebt. Vaak hebben we ook nog een winteractiviteit. Wat dat is, wisselt per keer. Soms doen we iets met Halloween en afgelopen Pasen hadden we ook iets op het programma staan. Aan het begin van het kalenderjaar is er een quiz voor jong en oud. Het hoogtepunt elk jaar is het vijf-tegen-vijftoernooi. Dit jaar staat dat gepland op zondag 2 juni. Daar kijk ik nu al naar uit.”

Theo en Dora Elmans 'Ik houd rekening met de veiligheid van de spelers'

Nooit heeft Theo Elmans (74) bij Estria gevoetbald, toch is hij al sinds 1970 bij de voetbalvereniging betrokken. “Mijn overbuurman was toen voorzitter van de club”, blikt hij terug. “Hij zag me een balletje trappen met de jeugd en heeft me daarop als jeugdleider gevraagd. Ik ben begonnen met de C'tjes. Ook heb ik tien jaar de A-jeugd getraind. Voorheen was ik leider van de meisjes, nu van de dames. Tot 2016 ben ik ook, zij het met onderbreking, dertig jaar lang jeugdvoorzitter geweest.”

Theo heeft een belangrijke taak op sportpark De Kranenhof. Als consul bepaalt hij namelijk al 22 jaar elk weekend of de velden geschikt zijn om op te spelen. “In sommige weersomstandigheden lijdt het veld niet zoveel, maar ik houd ook rekening met de veiligheid van de spelers. Bij twijfel heeft de scheidsrechter het laatste woord. Ik probeer altijd uiterlijk anderhalf uur van tevoren de wedstrijd af te gelasten. Soms ben ik daarvoor al vroeg op pad.”

Theo's vrouw Dora (72) is ook veel bij Estria te vinden. “Maar niet meer ieder weekend hoor”, zegt ze. “Ooit was ik een van de Loden Lientjes. Dat heb ik lang gedaan, maar het poetsen werd me te veel . Nu draai ik bardiensten en help mee in de keuken volgens een vast rooster. Wanneer iemand uitvalt dan komen ze vaak bij mij terecht als invalster. Zolang het me lukt en het goed gaat, blijf ik het graag doen.”

MENSEN MET HART VOOR DE CLUB

Jo Cuppen

'Als het kan, ga ik de wedstrijden kijken'

Jo Cuppen (81) is een kind van de club. Al sinds zijn tiende is hij lid van Estria. Hij heeft er gevoetbald tot hij in 1961 zijn been brak in een wedstrijd tegen Milheeze. Die breuk betekende het einde van zijn carrière. Na zijn herstel, dat lange tijd in beslag nam, is hij nog een paar jaar als jeugdleider actief geweest. Ook zat hij in de commissie die de opstelling van het elftal bepaalde. “Er was wel een trainer, maar die was doordeweeks alleen aanwezig om te trainen. Tijdens de wedstrijden was hij er niet.”

Eind jaren zeventig wordt Jo gevraagd voor het bestuur. Vrij snel daarna wordt hij voorzitter, een rol die hij zes jaar vervult. Hij geeft die functie af om zich wat meer toe te leggen op zijn andere hobby als duivenmelker. Uit beeld verdwijnt Jo niet, want hij is onder meer nog actief in de evenementencommissie en de klusploeg. Op zijn 75e vindt hij het genoeg. In oktober 2001 is hij benoemd tot Erelid. Nu komt hij nog als supporter op het sportpark. Om zijn twee kleinzoons in het vierde elftal te bewonderen of om de verrichtingen van het eerste elftal te volgen. “Als het kan, ga ik kijken. Zeker bij de thuisduels. Ook komende zondag ben ik erbij, wanneer Estria kampioen kan worden tegen Hapse Boys.”

Jan en Paulien Paters 'Wij zijn er niet

voor onszelf, maar voor Estria'

De familie Paters is een echte Esterse voetbalfamilie. Tot die ontdekking kwam Paulien (65) toen ze met Jan (67) trouwde. “Van huis uit heb ik niets met voetbal, maar door Jan raakte ik met het Estria-virus besmet”, lacht ze. “Ik ben het enige overgebleven Loden Lientje. Dat was een groep dames die de accommodatie schoon hield. Tegenwoordig help ik ook in de kantine. Ik ondersteun bij de inkoop. Op maandagochtend poets ik samen met Jan de kleedkamers. Verder ben ik begonnen met het wassen van de shirts toen Jan in het eerste elftal speelde. Nu doe ik dat alleen nog wanneer teams doordeweeks een wedstrijd spelen.”

Jan is al vanaf zijn tiende lid van Estria. Dertien jaar maakte hij onderdeel uit van het eerste elftal. “Dat was een mooie periode”, blikt hij terug. “Tussendoor ben ik nog gestart als jeugdleider. Tien jaar heb ik samen met Theo Elmans de A-junioren getraind. Op enig moment heb ik het belijnen van de velden van mijn vader overgenomen. Ik zorg dat de accommodatie op orde is, dat de goals er goed bijstaan, dat er lucht in de ballen zit. Daarnaast maak ik de kleedkamer- en veldenindeling voor de wedstrijden in het weekend. Dan ben ik vaak aanwezig om in de gaten te houden of het goed gaat; of het loopt zoals het hoort. Wij zijn graag hier. We doen veel samen. Niet voor onszelf, maar voor Estria.”

Leden van SV Estria die zich in het verleden op een buitengewone manier hebben ingezet voor de club, of dit nog steeds doen, kunnen tot erelid benoemd worden. Deze eer is niet voor velen weggelegd.

Ereleden Henk Wijdeven, Piet Michiels, Theo Elmans en Jo Cuppen.

Perkplanten confetti

Diverse

Portulaca in schaal

Heeft felgekleurde bloemetjes die zich overdag openen. Houdt van een zonnige plaats en heeft weinig water nodig. In grote 27cm-pot. 12.99

Wifi/Bluetooth Thermometer

Stel het product in en de gewenste gaarheid. De thermometer verbind zichzelf met je mobiele telefoon en geeft een sein wanneer de juiste kerntemperatuur is bereikt. 39.95 29.95

Kettle Plus Houtskoolbarbecue 47 cm In combinatie met een GBS grillrooster is de Kettle Plus een kleine barbecue met grote eigenschappen. Met GRATIS brikettenstarter t.w.v. 11.99. 199.99

Petunia ‘Million Bells’

Dahlia XXL

Heeft prachtige gekleurde bloemetjes en bloeit de hele zomer. 1.75 p.st.

Perkplanten

10 es tria 100 jaar

O.a. Begonia’s, Vlijtige liesjes, Verbena’s, Petunia’s en Afrikaantjes. In tray à 12 stuks, in 9cm-pot. 5.99

Heeft prachtige grote bloemen. Diverse kleuren, in 23cm-pot. 8.99 6.99

De intense clubliefde van hoofdsponsors Maikel Bardoel en Niels van Lier

‘ESTRIA LOOPT ALS EEN RODE DRAAD DOOR ONS LEVEN’

Zelden zal een hoofdsponsor zo nauw betrokken zijn geweest bij een voetbalvereniging als Fysiotherapie

Bardoel-Van Lier bij Estria. Maikel Bardoel (47) en Niels van Lier (39) groeiden van kinds af aan op bij de Esterse voetbaltrots en hebben rood-wit bloed door hun aderen stromen. Decennia later zijn de twee nog altijd innig verweven met de inmiddels honderdjarige club. Niels zelfs nog als heuse goalgetter in Estria 1 en Maikel als fanatiek supporter. “Estria loopt als een rode draad door ons leven.”

Maikel en Niels kennen elkaar al van lang voor de samenwerking in de fysiotherapiepraktijk. Ze groeien op in Escharen, zijn beiden gek van tennis en voetbal en worden alletwee al op hun vijfde lid van Estria. “Ik debuteerde al op mijn vijftiende in het eerste en heb zeker tweehonderd duels voor Estria 1 gespeeld”, vertelt Maikel, die als voetballer twee uitstapjes maakte buiten Escharen. “Ik heb ook bij AWC in Wijchen en SES in Langenboom gespeeld.”

‘Cirkeltje was rond’

Ook Niels zwerft als voetballer twee keer uit en speelt behalve voor Estria een tijdje bij TOP Oss en Olympia Boxmeer. “Ik deed rond mijn zestiende-zeventiende voor het eerst mee met Estria 1”, herinnert hij zich. “Tussen mijn vijfentwintigste en achtentwintigste kwam ik uit voor Olympia. Bij mijn terugkeer bij Estria heb ik nog een jaar samengespeeld met Maikel in het eerste.” De laatste wedstrijd van dat seizoen staat nog in het geheugen van Maikel gegrift. “We speelden tegen Langenboom en moesten winnen om erin te blijven.

Uitzinnige vreugde bij Maikel Bardoel nadat hij in zijn laatste wedstrijd voor Estria 1 de winnende goal heeft gemaakt tegen SES. Achter hem Niels van Lier.

Bij rust stonden we met 1-2 achter, maar uiteindelijk wonnen we met 3-2. Ik maakte in mijn laatste wedstrijd voor Estria 1 de winnende goal. Het cirkeltje was daarmee rond, perfect!”

‘Zo fit als een hoentje’

Niels denkt rond zijn vierendertigste zijn laatste wedstrijd voor het eerste elftal te spelen. “Ik dacht op dat moment: het is mooi geweest.” Dit seizoen maakt hij, op 39-jarige leeftijd, echter zijn rentree in Estria 1. “Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. En fysiek gaat het nog.” Maikel, lachend: “Niels is nog zo fit als een hoentje!” Inmiddels heeft ‘oudgediende’ Van Lier dit seizoen al acht goals gemaakt, waaronder een hattrick in de derby tegen VV Gassel. Hij ontpopt zich de laatste weken tot een ware doelpuntenmachine. Niels (met een knipoog): “Wanneer ik zondag tegen Hapse Boys scoor, haal ik Matt Gerrits in als topscorer aller tijden, haha!”

Kampioenswedstrijd?

Over de wedstrijd tegen Hapse Boys gesproken… dat kan zondag 26 mei zomaar de kampioenswedstrijd zijn voor Estria 1. Wanneer de rood-witte brigade van Ivo Rossen de koploper verslaat, kan in Esteren niet alleen het honderdjarig jubileum, maar ook de titel in de vierde klasse H worden gevierd. Niels: “Kampioen worden, dat zou natuurlijk een geweldig scenario zijn! Alles zit mee dit seizoen: weinig blessures, geen schorsingen. Wat zou het mooi zijn als we onszelf zondag belonen. Voor ons als spelersgroep, maar ook voor de rest van de vereniging en al die vaak ‘onzichtbare’ vrijwilligers. Zij houden onze club in stand.”

‘Echte dorpsclub’

“We hebben inderdaad heel veel trouwe vrijwilligers, in alle geledingen van de club. Estria is een echte

Maikel Bardoel (links) en Niels van Lier in hun fysiotherapiepraktijk. Het ingelijste Estria-kampioensshirt schonk speler-coach Ivo Rossen vorig jaar aan de vader van Maikel.

dorpsclub. Niet alleen vanwege Escharen, maar ook door de vele leden vanuit het Estersveld in Grave. Die vormen ook een belangrijk onderdeel van de vereniging”, stelt Maikel, die net als Niels reikhalzend uitkijkt naar de kampioenskraker tegen Hapse Boys van komende zondag. “Het zou fantastisch zijn wanneer Niels zondag vlak voor tijd de winnende goal scoort. Dan draag ik hem persoonlijk van het veld.”

Bardoel-Van Lier: veelzijdige praktijk met meer dan 20 specialisten

Kleinschalig begonnen in 2002 is Fysiotherapie Bardoel-Van Lier in de afgelopen 17 jaar uitgegroeid tot een veelzijdige, multidisciplinaire praktijk met meer dan twintig specialisten. Verdeeld over vier locaties in de regio (Escharen, Grave, Velp en Langenboom) voeren deze bevlogen vakmensen hun diverse behandelingen uit. Ondanks de enorme groei en ontwikkeling die de praktijk heeft doorgemaakt, is één ding onveranderd gebleven: het huiselijke en gemoedelijke karakter én de onvoorwaardelijke aandacht voor de patiënten. "Mensen voelen zich hier echt welkom en dat mag nooit veranderen", benadrukken Maikel Bardoel en Niels van Lier.

FH Langenboom Zeelandseweg 35 5453 RS Langenboom

Willem van Esterenweg 3, Escharen Grotestraat 13, Nijmegen 0486-472301 | www.nijmeegsjopie.nl

Kijk voor onze webshop op www.nijmeegsjopie-webshop-escharen.nl

Open: dinsdag 9.00 - 18.00 uur, woensdag 9.00 - 18.00 uur, donderdag 9.00 - 18.00 uur, vrijdag 9.00 - 20.00 uur (koopavond), zaterdag 9.00 - 17.00 uur, maandag gesloten, m.u.v. de zaterdag, zijn we tussen 12.30 - 13.30 uur gesloten

JOUW FULL-SERVICE MAKELAAR

NIEUWE GROTE STARTERSWONINGEN IN HET

COMPONISTENKWARTIER

De eerste aardgasvrije nieuwbouwwoningen in Oss, gelegen aan het park grenzend aan de Beethovengaarde

Een ruime en lichte woning die van alle gemakken is voorzien. Een heerlijke woning voor het gezin. De woningen zijn voorzien van 2 woonlagen, 3 slaapkamers en een complete badkamer. Met de stenen berging gekoppeld aan de voorzijde van de woning, krijg je nog extra prive ruimte voor de woning.

In iedere woning voel je je onderdeel van het park; tuinen met vrij uitzicht en ideaal gelegen ten opzichte van park. Door de verhoogde ligging van de woningen is er weinig inkijk in de woning en tuin. Privacy is gegarandeerd!

Koopsom vanaf € 244.000,00 vrij op naam

MIS NIKS MET ONZE APP!

Een handige app waarmee het zoeken naar jouw droomhuis nog makkelijker wordt! Download de woning app op krabben.nl

es tria 100 jaar

Wij zijn ook te vinden op social media

BEN JE OOK OP ZOEK NAAR JOUW DROOMHUIS, WE HELPEN JE GRAAG! Bekijk ons ruime huizenaanbod op krabben.nl

PENSIONARISSTRAAT 13

5345 ML Oss

€ 225.000,- k.k.

Fraai afgewerkte eindwoning nabij winkelcentrum.

RIDDERHOF 102

5341 HS Oss

€ 289.500,- k.k.

Modern luxe afgewerkte maisonnette.

HARNAS 96

5346 WR Oss

€ 339.000,- k.k.

Vijf ruime slaapkamers, prachtige locatie.

Meer weten?

Neem contact met ons op Oss 0412 63 29 28

Uden 0413 25 70 33

www.krabben.nl

Ivo Rossen, clubicoon van Estria

‘BEGINNEN EN STOPPEN BIJ MIJN CLUBJE’

Voor Ivo Rossen is de cirkel op voetbalgebied helemaal rond: “Ik ben op mijn vierde bij Estria begonnen en speel er mijn laatste wedstrijd op 37-jarige leeftijd. Daar tussenin ligt een leven vol voetbal. Bij diverse clubs. Met ups en downs. Met vreugde en verdriet. Maar wel met voetbal. Mijn leven.

Door Freddy Klooté

Zes jaar lang groeide Ivo op in de beschermde en gemoedelijke sfeer van voetbal in Escharen. In een gezin waar warmte de boventoon voerde en sport heel belangrijk was. Ivo gedijde er in. Werd een opvallende, blonde verschijning in de diverse jeugdteams. Een jongen met talent, dat niet onopgemerkt bleef. PSV nam hem mee naar Eindhoven, waar hij zich verder ontwikkelde. “Ik voelde me er niet zo thuis”, biecht Ivo op. Hij verkaste naar NEC, waar hij tot de selectie wist door te dringen. Toen begon zijn lichaam hem parten te spelen.

Blessures volgden elkaar op: “Ik was te happig om te kunnen spelen en liet die blessures niet voldoende genezen”. Ivo beschikte, naast zijn voetbaltalent ook over een goed stel hersens. Hij had een eigen mening, die hij niet onder stoelen of banken stak. Hij vroeg aan toenmalig trainer Johan Neeskens waarom hij wel bij de selectie trainde, maar bij de A1 moest spelen. Zelfs de gelouterde Neeskens keek op van zoveel durf van een 18-jarige en liet Ivo voortaan links liggen. Tijdens een trainingskamp in Turkije mocht Ivo dan eindelijk bij NEC debuteren: “’s Middags gin-

gen we nog even zwemmen. Ik dook in het water. Helaas was het daar te ondiep om te duiken, en daar ging mijn debuut”. Het zou de voorbode zijn van vele blessures op het verkeerde moment.

Zwerftocht

Ieder ander zou toen al gedesillusioneerd zijn voetbalschoenen aan een hoge haak in het schuurtje hebben gehangen. Zo niet Ivo Rossen. Een voetbaldier. Een talent. Hij ging via Dordrecht naar Go Ahead. Van daaruit naar Zwolle, Den Bosch en Eindhoven. Hij was overal publiekslieveling. Niet alleen door zijn goede looks, maar vooral omdat hij altijd voorop ging in de strijd: “Ik had een vreselijke hekel aan verliezen. Ik kan er nog steeds niet tegen”. Een lot uit de loterij was zijn overgang naar de Belgische traditieclub Sint Truiden. Een club met volle tribunes. Met hondstrouwe fans. Ook daar was Ivo de lieveling van het publiek. En aanvoerder natuurlijk. Ivo kon het goed verwoorden en gaf prachtige analyses na afloop van elke wedstrijd. Weer deed het geven van zijn eigen mening hem de das om. En als aanvoerder moet je wel eens de mening van het team aan de leiding geven. Einde oefening bij Sint Truiden, tot verdriet van de fans. Na nog enkele jaren in de Eerste divisie bij Eindhoven keerde de echte Estriaan terug op het oude, warme, veilige nest. Als speler-trainer.

jaar bij mijn grote liefde Estria er bijna op. Het was best een hele klus om én te spelen én te voetballen. Niet omdat ik het niet wilde, maar ik voetbalde zo graag. Ondanks mijn versleten benen wilde ik toch zoveel mogelijk spelen. En trainen. Het grootste dieptepunt in mijn sportleven beleefde ik mijn eerste jaar bij Estria. Degradatie uit de vierde klasse. Ziek was ik er van. Dat dieptepunt werd meteen gevolgd door het hoogtepunt uit mijn carrière. De promotie terug naar de vierde klasse. Feest op het veld en in mijn hart. En nu zitten we in diezelfde vierde klasse nog in de race voor het kampioenschap. Het kan niet op”.

De laatste actieve voetbaljaren

“Ik heb de afgelopen jaren diverse trainersdiploma’s gehaald. Heb die ook in de praktijk benut en ben trainer geweest bij jeugdteams van Quick Nijmegen, FC Eindhoven, NEC-amateurs en nu dus zit mijn derde

Na dit seizoen vertrekt Ivo uit Escharen: “Ik laat mijn ouwe cluppie achter. Als ik mijn schaapjes nu al op het droge had, was ik gewoon mijn leven lang bij Estria gebleven. Maar ik moet gewoon hogerop. En ik ben het bestuur enorm dankbaar dat ze me, ondanks de afspraak dat ik zou blijven, toch de kans hebben gegeven om te gaan. Volgend seizoen train ik Quick 1888. Een club uit Nijmegen die speelt in de tweede klasse Oost. De club waar mijn vader in heeft gespeeld en gelukkig is geweest. Zo is ook die cirkel in onze familie weer rond”.

Verstelbare rugleuningen Verstelbare rugleuningen

Complete Hoekset Ibiza in de kleur white grey ook in gespiegelde versie verkrijgbaar nu van €1895,-

€1195,-

meeneemprijs meeneemprijs

lounge set van €699,-

Verstelbare rugleuningen Verstelbare rugleuningen

Complete dining set incl. kussens Normaal €1643,-

Complete lounge dining set Ibiza in de kleur white grey nu van €1795,-

Verstelbare rugleuningen Verstelbare rugleuningen

€1095,-

complete Lounge set Madisol Normaal €1095,NU MEGA AFHAAL PRIJS

€1349,-

Hemelvaartsdag geopend van 12-17 uur! Hemelvaartsdag geopend van 12-17 uur!

meeneemprijs

meeneemprijs

geheel aluminium van €899,-

€549,€499,-

Complete lounge dining set Colombia incl. extra bankje nu van €1395,-

€795,-

Maandag 13:30 - 18:00 uur

dinsdag t/m donderdag 10:00 - 18:00 uur

Vrijdag 10:00 - 20:00 uur

Zaterdag 10:00 - 17:00 uur

Zondag 12:00 - 17:00 uur

Hangparasols Vigro 3x3m. of 3,5 m. in verschillende kleuren model 2018 incl. transporthoes excl. voet nu van €349,- €249,-

EEN EEUW ESTRIA IN BEELD

Een eeuw Estria levert niet alleen een schat aan onvergetelijke herinneringen en fraaie anekdotes op, maar natuurlijk ook talloze prachtige beelden. Clubfotograaf Matt Gerrits maakte voor de Estria-jubileumkrant een persoonlijke selectie uit zijn rijke fotoarchief.

75 jarig bestaan

Een hoogtepunt in de geschiedenis van Estria was natuurlijk de wedstrijd tegen Feyenoord ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan in 1994. Hiervoor was een gemeentelijk team met spelers van Estria, SCV '58, GVV '57 en VV Gassel samengesteld. Aanvoerder van dat team was Sjoerd Repping. Trainer van Feyenoord was toen de welbekende Willem van Hanegem. Dat de club uit Rotterdam een paar maatjes te groot was kon na afloop niemand deren.

Damesvoetbal

Pas in de jaren tachtig was de tijd blijkbaar rijp om ook het meisjes- en damesvoetbal bij Estria te introduceren. In het seizoen '81-82' speelden ze voor het eerst samen onder leiding van trainer Jan Paters. Marian Wouters scoorde destijds het allereerste Estria-doelpunt. Later kwam er nog een team bij. Onder leiding van Riek Cuppen, Nelly van 't Kruis en Theo Wouters werden het heel succesvolle jaren met diverse kampioenschappen en ze wonnen zelfs een keer de Supercup (in 1987). Natuurlijk mogen we ook Geert Schel niet vergeten, de succescoach van de dames, die later ook de hoofdprijs won met Judith Hulswit. Ze zijn inmiddels opa en oma geworden. Deze foto van Dames 1 is gemaakt in 1985.

De jaren ‘40

Het voetballen werd ons vroeger met de paplepel ingegoten. Niet vreemd als je bedenkt dat mijn vader Piet met zijn twee broers vroeger al de clubkleuren van Estria verdedigden. Piet Gerrits was volgens de overlevering (ik heb hem nooit zien voetballen) een gevaarlijke spits, terwijl Toon linksbuiten was en Theo rechtsback. Op deze foto, gemaakt ergens in de jaren ‘40 zie je Piet staande 2e van links. Toon staat 2e van rechts en Theo zien we onder helemaal rechts. Helemaal links zien we de fanfare. Een andere bekende op de foto is natuurlijk Huub van Sambeek (staande helemaal links).

Toon Opsteegh

Iedereen kende Toon Opsteegh vroeger als de bankier van de Boerenleenbank in Escharen. Daarnaast was hij ook jarenlang bestuurslid van Estria (waaronder van 1966 tot 1972 voorzitter). Twee van zijn zoons waren ook actief bij de club. Harry was de sierlijke en sportieve speler die de lijnen uitzette op het middenveld en Frans was de schier onpasseerbare laatste man met een verwoestend schot. Jarenlang (van 1966 tot 1978) hield Harry alle wedstrijden, opstellingen, doelpuntenmakers en verslagen bij in zijn schriftje. Zo kwam hij er ook achter dat broer Frans op 7 september 1980 zijn 500e wedstrijd voor Estria 1 zou spelen. Het bestuur vond dit zo bijzonder dat Frans voorafgaande aan de wedstrijd in de bloemetjes werd gezet.

Veteranen

In 1981 werd de veteranenafdeling opgericht. Vanaf die tijd spelen ze elke zaterdag hun wedstrijden. In 2006 vierden ze hun 25-jarig jubileum met een heel gezellig feest en vooraf natuurlijk een (onderlinge) wedstrijd (zie foto). Tijdens de feestavond werd Marius van Boekel uitgeroepen tot Veteraan van de eeuw. De laatste jaren spelen ze geen wedstrijden meer, maar blijven ze wel trouw twee keer in de week op woensdag en zaterdag hun partijtje spelen.

Feesten

Estria is niet alleen een heel sportieve club, maar ook een heel gezellige. Regelmatig worden er activiteiten en feestjes georganiseerd zoals te zien is op de foto uit eind jaren ‘90. Het toenmalige bestuur is in Amerikaanse sferen. Klaar voor een gezellig feestje. We zien Henk Wijdeven, Ger en Marion Peters, Piet en Trudy Michiels en Jo en Joke Brans. Helaas zijn Jo en Trudy niet meer onder ons.

Promotie in 2001

Onder leiding van trainer Jan Schaap promoveerde het eerste in mei 2001 naar de 5e klasse. Opvallende spelers destijds waren de broertjes Opsteegh en Peeters en natuurlijk Niels van Lier, die zelfs nu nog in de hoofdmacht van Estria speelt. Trainer Jan Schaap is nu de hoofdtrainer van buurman SCV'58.

Trouwe supporters

Je hebt van die supporters die geen wedstrijd van Estria overslaan. Nu niet en vroeger ook niet. Op de foto zien we (vaag) Frans Cruijsen en Koos Paters die jarenlang op De Kranenhof waren te vinden om de Estria-mannen aan te moedigen. Ze zien hier dat Anton van de Vught probeert te scoren. Frans en Koos zijn er al lang niet meer, maar we hebben nog altijd heel goede herinneringen aan ze.

Toon Cruysen

Toon Cruysen, die nog altijd betrokken is bij de vereniging en geen wedstrijd van het eerste overslaat, was vroeger een gevaarlijke midvoor die regelmatig het net wist te vinden. Links naast de reddende keeper met de afgezakte sokken zien we Wil van Raay, die volgens de overlevering longen als een paard had. De foto uit de zestiger jaren is gemaakt op het veld onderaan De Brouwketel waar Estria toen nog speelde. De tegenstander is hoogstwaarschijnlijk Siol.